← Κύπρος

Χ. Ι. ν. Ι. Α., Αρ. Αίτησης: 33/2023, 24/1/2024

Χ. Ι. ν. Ι. Α., Αρ. Αίτησης: 33/2023, 24/1/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Διατροφής ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ" Αθανασίου-Σιαμτάνη, Δ. Αρ. Αίτησης: 33/2023 Μεταξύ: Χ. Ι. από τη Λεμεσό Αιτήτριας κ α ι Ι. Α. από τη Λεμεσό Καθ' ου η Αίτηση Προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 21/2/2023 Ημερομηνία: 24 Ιανουαρίου 2024 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια : κα Π. Κυριακίδου Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κος Σ. Χατζηαδάμου Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 21/2/23 η Αιτήτρια καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητά όπως καθοριστεί η συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή και συντήρηση του ανήλικου τέκνου του Κ.. Ταυτόχρονα καταχώρησε και μονομερή αίτηση με το ίδιο περιεχόμενο και εξασφάλισε από το Δικαστήριο προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάχθηκε ο Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλλει σ' αυτήν, από την επίδοση του, ποσό €300 για τη διατροφή του παιδιού. Στην ένορκη δήλωση της η Αιτήτρια που συνοδεύει την αίτηση της για προσωρινό διάταγμα προβάλλει τα ακόλουθα: Ότι από το γάμο τους με τον Καθ' ου η Αίτηση απέκτησαν ένα γιο ηλικίας 9 χρονών σήμερα. Ότι μετά τη διάσταση διαμένει με το γιο της στη συζυγική κατοικία, ενώ ο Καθ' ου η Αίτηση διαμένει στο χωριό Λάνια σε σπίτι των γονέων του μόνος του. Η οικογένεια του ζει στη Λευκωσία ενώ έχουν διαμέρισμα και στη Λεμεσό το οποίο και ενοικιάζουν έτσι ώστε στη Λάνια να μένει μόνος του ο Καθ' ου η Αίτηση και τα Σαββατοκύριακα τον επισκέπτονται οι γονείς του. Όπως αναφέρει στη συνέχεια από τον Ιούνιο του 2022 βρίσκονται σε διάσταση αφού είχαν διάφορα προβλήματα και προστριβές που οφείλονταν στον Καθ' ου η Αίτηση. Κατά την ημερομηνία της διάστασης, σύμφωνα με την Αιτήτρια ο Καθ' ου η Αίτηση ήταν δηλωμένος άνεργος πλην όμως είχε συμφωνήσει να προσληφθεί ως υπεύθυνος διαχειριστής σε υπό ανέγερση αθλητικό κέντρο ενός Ρώσσου ο οποίος διαμένει στην Κύπρο και ελάμβανε απολαβές άνευ κοινωνικών ασφαλίσεων ή παροχών μέχρις ότου ολοκληρωθεί το έργο και ανοίξει επίσημα το αθλητικό κέντρο. Από τη συμμετοχή του σ' αυτό λάμβανε το ποσό των €2200 μηνιαίως μέχρι το Σεπτέμβριο του

  1. Ακολούθως προσλήφθηκε σε γνωστή Παγκύπρια εταιρεία ανάπτυξης και διαχείρισης ακινήτων ως development manager. Η ίδια εργάζεται ως νοσηλευτική λειτουργός με μηνιαίες απολαβές €2060 σύμφωνα με τις απολαβές του Ιανουαρίου του 2023, οπότε και επήλθε αύξηση. Όπως αναφέρει η Αιτήτρια μεταξύ τους εκκρεμούν και άλλες διαφορές, όπως περιουσιακές διαφορές. Ισχυρίζεται δε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση επιχειρεί να την πιέσει για να εξασφαλίσει μερίδιο στη συζυγική κατοικία ή απαλλαγή του από τη διατροφή και υποβάλλει κατά καιρούς διάφορες προτάσεις. Δεν υπάρχει όπως αναφέρει καμιά σταθερότητα στην καταβολή διατροφής. Ο Καθ' ου η Αίτηση βασιζόμενος στις προτάσεις του καταβάλλει ως διατροφή διάφορα ποσά, άλλοτε ως δόση για το δάνειο της συζυγικής κατοικίας και άλλοτε ως διατροφή και αρνείται να συζητήσει για καθορισμό ενός ποσού σταθερής μηνιαίας διατροφής. Καταβάλλει δε το ποσό που ο ίδιος θεωρεί δίκαιο, δηλαδή περίπου €150 μηνιαίως. Οι απαιτήσεις σε διατροφή και συντήρηση του ανήλικου υιού τους ως αναφέρει η Αιτήτρια έχουν αυξηθεί και σύμφωνα με πίνακα που παραθέτει αυτές ανέρχονται σε €833 μηνιαίως. Επισυνάπτει και αντίγραφα λογαριασμών κοινής ωφελείας, αλλά και αποδείξεις από υπεραγορές. Όπως αναφέρει περαιτέρω η ίδια πέραν των εξόδων της διατροφής επωμίζεται και τη δόση της συζυγικής κατοικίας, που ανέρχεται σε €977 μηνιαίως. Ο Καθ' ου η Αίτηση διαμένει στο σπίτι των γονέων του και δεν καταβάλλει ενοίκιο και λογαριασμούς καθώς τους πληρώνουν οι γονείς του. Επίσης έχει εισοδήματα. Έτσι ο Καθ' ου η Αίτηση έχει την οικονομική δυνατότητα να καταβάλλει το ποσό των €500 μηνιαίως για τις ανάγκες του παιδιού τους. Θεωρεί επείγουσα την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος καθώς δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να ανταπεξέλθει στα έξοδα του παιδιού. Επιπλέον σύντομα ο ανήλικος θα χρειαστεί μαθήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών και Αγγλικών, έτσι θα επιβαρυνθεί με περισσότερα έξοδα. Ο λόγος δε που καθυστέρησε το παιδί να πάει σε φροντιστήρια, όπως αναφέρει η Αιτήτρια, είναι ο οικονομικός αλλά και γιατί είναι προχωρημένος στα Αγγλικά λόγω της φοίτησης του μέχρι την τρίτη δημοτικού σε ιδιωτικό Αγγλόφωνο σχολείο, επίσης γιατί η μητέρα της είναι Αγγλίδα. Είναι ακόμα η θέση της ότι ο Καθ' ου η Αίτηση της πρότεινε να τον απαλλάξει από τη διατροφή και να αποποιηθεί του δικαιώματος του για συνεισφορά στη συζυγική κατοικία την οποία θα της μεταβίβαζε υπό τον όρο να μην ξαναπαντρευτεί. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι πρόσφατα ο Καθ' ου η Αίτηση της ανέφερε ότι δεν θα πληρώσει οποιοδήποτε ποσό για το σπίτι. Επίσης της ανέφερε ότι για διατροφή θα πληρώσει ποσό €150, όμως ούτε αυτό το έκανε το Φεβρουάριο, γι' αυτό με τα πιο πάνω δεδομένα αποτάθηκε στο Δικαστήριο, θεωρώντας το ζήτημα ως πολύ επείγον γιατί διακυβεύεται η ευημερία του παιδιού. To προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε από το Δικαστήριο προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση, που καταχωρήθηκε την 12/9/
  2. Με αυτή επιδιώκει την ακύρωση και/ή τροποποίηση του διατάγματος, ισχυριζόμενος ότι αδυνατεί να καταβάλλει το αιτούμενο ποσό και/ή το ποσό του προσωρινού διατάγματος, προβάλλοντας ότι η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα που αφορούν την υπόθεση, ότι η αίτηση αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας, ότι τα γεγονότα που συνοδεύουν την ένσταση είναι ψευδή, αόριστα και/ή ανυπόστατα, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση και συνέχιση του διατάγματος, ότι υπήρξε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, ότι δεν υφίσταται το κατεπείγον και τέλος ότι οι οικονομικές του δυνατότητες δεν του επιτρέπουν να καταβάλει το ποσό διατροφής. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του ισχυρίζεται ότι έχουν έρθει σε συμφωνία με την Αιτήτρια και το παιδί διαμένει εξίσου και στους δύο γονείς, γεγονός που αποκρύπτει η Αιτήτρια. Ειδικότερα όπως αναφέρει κάθε μήνα περίπου 15 με 16 μέρες το ανήλικο διαμένει μαζί του και επωμίζεται τα έξοδα διατροφής του. Απορρίπτει δε τη θέση της Αιτήτριας ότι εργάζεται ως διαχειριστής σε υπό ανέγερση αθλητικό κέντρο και αναφέρει ότι καμία αμοιβή λαμβάνει από τέτοια εργασία. Απορρίπτει επίσης ότι οι απολαβές του φτάνουν μέχρι και τις €2500 μηνιαίως Περαιτέρω αναφέρει ότι στην παρούσα φάση παραμένει άνεργος και καταβάλλει προσπάθειες για εξεύρεση εργασίας ούτως ώστε να μπορεί ν' ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του. Ενδεικτικά αναφέρει ότι μόνο το τελευταίο δίμηνο έχει αποστείλει πέραν των 50 αιτήσεων για πρόσληψη, χωρίς αποτέλεσμα. Επισυνάπτει επίσης κατάσταση Ασφαλιστικού λογαριασμού του για τα έτη 2022 και 2023 από τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Όσον αφορά τα εισοδήματα της Αιτήτριας είναι η θέση του ότι κερδίζει πέραν των €2000, επίσης λαμβάνει και αμοιβή για υπερωριακή εργασία. Απορρίπτει τα όσα του καταλογίζει η Αιτήτρια και ισχυρίζεται ότι οποιεσδήποτε προτάσεις έκαμε σ' αυτήν τις υπέβαλε με σκοπό την εξεύρεση συνολικής λύσης των διαφορών τους, με σκοπό το κοινό συμφέρον, αλλά κυρίως το συμφέρον του παιδιού τους. Αποδίδει δε στην Αιτήτρια υπερβολικές απαιτήσεις, ώστε να συναινέσει στις προτάσεις της αναφορικά με τη συζυγική κατοικία η οποία αποτελεί κοινό περιουσιακό στοιχείο. Αμφισβητεί στη συνέχεια το ύψος των αναγκών του παιδιού υποστηρίζοντας ότι τα έξοδα ως τα παρουσιάζει η Αιτήτρια είναι υπερβολικά και απορρίπτει όπως αναφέρει, έναν έκαστον κονδύλι. Όσον αφορά το δάνειο όπως αναφέρει είναι και ο ίδιος πρωτοφειλέτης, η δε συζυγική κατοικία αφορά κοινό περιουσιακό στοιχείο και αυτή τη στιγμή σ' αυτήν διαμένει η Αιτήτρια. Παραδέχεται ότι διαμένει σε σπίτι των γονέων του προσωρινά, όμως, όπως ισχυρίζεται, κατά το χρόνο που είχε εισοδήματα τους κατέβαλλε συγκεκριμένο ποσό ως ενοίκιο. Επίσης είναι ο ίδιος ο οποίος καταβάλλει όλους τους λογαριασμούς. Είναι ακόμα η θέση του ότι η Αιτήτρια απέκρυψε ότι το ανήλικο διαμένει εξίσου και στους δύο γονείς και ότι επωμίζονται τα ίδια έξοδα για τη διατροφή του. Περαιτέρω αναφέρει ότι παρά το γεγονός ότι συνεισφέρει απευθείας στα έξοδα του ανήλικου τέκνου τους, πάντα έπραττε τα μέγιστα ώστε να μην στερείται ο ανήλικος γιος τους, γι' αυτό έχει και άριστη σχέση με το γιο του. Δεν μπορεί να καταβάλλει το ποσό που ζητά η Αιτήτρια, καθώς τα εισοδήματα του δεν επαρκούν για να καλύψει τις βασικές τους προσωπικές ανάγκες, αλλά και όλες τις οικονομικές υποχρεώσεις, γι' αυτό λαμβάνει σημαντική βοήθεια από τους γονείς του. Για τους πιο πάνω λόγους ζητά όπως το Δικαστήριο ακυρώσει και/ή τροποποιήσει το προσωρινό διάταγμα, καθώς αδυνατεί να καλύψει το ποσό που έχει επιδικασθεί. Η αίτηση προχώρησε σε ακρόαση με τις ευπαίδευτες συνήγορους των διαδίκων να ετοιμάζουν γραπτές αγορεύσεις, προβάλλοντας τις θέσεις τους με εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία και νομολογία. Νομική Πτυχή Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Είναι δε καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της οποίας έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης, μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει να τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Στις περιπτώσεις ακόμα μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος. Εξέταση της Αίτησης Προτού προχωρήσω στην εξέταση των προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος οφείλω να εξετάσω το στοιχείο του κατεπείγοντος το οποίο αφορά δικαιοδοτικό όρο ο οποίος θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα, αφού το Δικαστήριο ακούει μόνο την μια πλευρά, κατά παρέκκλιση της αρχής ότι πρέπει να ακούγονται και οι δύο πλευρές (Βλ. Αμβροσιάδου κ.ά. ν. Coward κ.ά.
(2013)1 (Α) ΑΑΔ 78). Στην παρούσα περίπτωση το στοιχείο του κατεπείγοντος καταδείχθηκε εφόσον η ρύθμιση της συνεισφοράς του Καθ' ου η Αίτηση ήταν απαραίτητη για τη διαβίωση και συντήρηση του ανήλικου γιου του. Το ποσό που συνεισέφερε ο Καθ' ου η Αίτηση ύψους €150 και όχι τακτικά σύμφωνα με την Αιτήτρια δεν επαρκούσε για την κάλυψη των αναγκών του παιδιού. Η παρούσα υπόθεση και η ανάγκη για συμβολή στη διατροφή του ανήλικου αποτελούσε ζήτημα λοιπόν που έχρηζε άμεσης ρύθμισης, καθώς οι ανάγκες της διατροφής είναι πάντοτε επείγουσες. Με γνώμονα τις αρχές που διατυπώθηκαν με τη νομολογία, προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263]. Το θέμα της διατροφής ρυθμίζεται από τον περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων νόμο του 1990, Ν.216/1990, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 33 του Νόμου, οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν τα ανήλικα τέκνα τους, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Και όπως λέχθηκε στην απόφαση ΧΧΧ Δημοσθένους.v. ΧΧΧ Δημοσθένους Έφεση Αρ. 21/2019 ημ. 29/6/2020 «το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων. Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής.» Συνεπώς, από τον ίδιο το νόμο και τη νομολογία, προκύπτει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχία στην αίτηση της. Ο Καθ' ου η αίτηση έχει υποχρέωση, βάσει του νόμου, να συνεισφέρει για τη διατροφή του ανήλικου γιου του όπως και η Αιτήτρια στο μέτρο των δικών της οικονομικών δυνατοτήτων. Άλλωστε όπως φαίνεται από την ένορκη δήλωση του ο Καθ' ου η Αίτηση αντιλαμβάνεται ότι έχει υποχρέωση να συνεισφέρει στη διατροφή του παιδιού του αφού όπως αναφέρει πάντοτε έπραττε τα μέγιστα ούτως ώστε να μην στερείται ο γιος τους οτιδήποτε. Η διατροφή από τη φύση της, αποσκοπεί περαιτέρω στην ικανοποίηση των άμεσων βιοτικών αναγκών των ανηλίκων. Χωρίς διατροφή είναι αδύνατη η συνέχιση της ζωής. Η συνεισφορά του κάθε γονέα λοιπόν είναι αναγκαία για να καλυφθούν τα τρέχοντα μηνιαία έξοδα που απαιτούνται για τον ανήλικο γιο τους. Και η τρίτη συνεπώς προϋπόθεση συντρέχει, εφόσον οι ανάγκες της διατροφής δεν μπορούν να αποκατασταθούν μεταγενέστερα με την επιδίκαση οποιονδήποτε αποζημιώσεων. Παραπέμπω επίσης για την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης στη Δημοσθένους.v. Δημοσθένους (ανωτέρω) στην οποία τονίστηκαν τα ακόλουθα: Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής. Η πιθανότητα διακοπής της συνεισφοράς του εφεσείοντος ανά πάσα στιγμή και για οποιοδήποτε λόγο δεν τίθεται στη βάσανο μαρτυρίας προς τούτο. ........................................................................ Ακόμη και με δεδομένο ότι ο εφεσείων όντως συνεισφέρει ήδη στη διατροφή, τι θα τον εμπόδιζε να διαφοροποιήσει τη θέση του ή να μειώσει δραστικά το ποσό το οποίο συνεισφέρει. Υπενθυμίζεται ότι η φύση της παρούσας διαφοράς είναι πολύ διαφορετική από τα συνηθισμένα άλλα προσωρινά διατάγματα που αφορούν συμβατικές, κατά κανόνα, σχέσεις μεταξύ των διαδίκων. Υπερίπταται εδώ η νομοθετική υποχρέωση συνεισφοράς προς όφελος των ανηλίκων». Η έμφαση είναι δική μου. Ο Καθ' ου η Αίτηση προβάλλει ότι ο ανήλικος διαμένει εξίσου και στους δύο γονείς, η μητέρα έχει αντίθετη θέση. Παραδέχεται ο Καθ' ου η Αίτηση ότι διαμένει σε χωριό της επαρχίας Λεμεσού και δεν αναφέρει λεπτομέρειες για το πως το παιδί πηγαινοέρχεται στο σχολείο του κατά τις ημέρες που κατά τη θέση του είναι μαζί του. Δεν είναι ώρα να αξιολογήσω τους αντικρουόμενους ισχυρισμούς αναφορικά με τη διαμονή του παιδιού ούτε και αποτελεί η αντίθετη θέση της Αιτήτρια απόκρυψη, αυτό θα γίνει όταν στο Δικαστήριο υπάρχουν όλα τα δεδομένα και ολοκληρωμένη η μαρτυρία των διαδίκων και θα αξιολογηθεί η αξιοπιστία τους. Ακόμα όμως και να διαμένει εξίσου στους δύο γονείς αυτό δεν εξυπακούει αυτόματα την απαλλαγή τους από την υποχρέωση συνεισφοράς στις ανάγκες του παιδιού τους. Η συνεισφορά του κάθε γονέα εξαρτάται από τα εκατέρωθεν εισοδήματα και τις ανάγκες του παιδιού που καλύπτει ο κάθε γονέας. Εξάλλου ο Καθ' ου η Αίτηση προβάλλει μια γενική τοποθέτηση ότι καλύπτουν τα ίδια έξοδα, χωρίς να αναφέρει ποια είναι τα έξοδα αυτά αλλά και το ύψος των εξόδων που ο ίδιος καλύπτει για το παιδί του. Περαιτέρω ακόμη και να συνεισέφερε ο Καθ' ου η Αίτηση στις ανάγκες του παιδιού κάποτε, σημασία έχει η τακτική συνεισφορά του στις τρέχουσες και βασικές ανάγκες του παιδιού του. Και όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση ΧΧΧ Δημοσθένους.v. ΧΧΧ Δημοσθένους (ανωτέρω) «Ακόμη και με δεδομένο ότι ο εφεσείων όντως συνεισφέρει ήδη στη διατροφή, τι θα τον εμπόδιζε να διαφοροποιήσει τη θέση του ή να μειώσει δραστικά το ποσό το οποίο συνεισφέρει» Τονίζω σε αυτό το στάδιο ότι δεν θα προβώ σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας, γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε με διάγνωση της ουσίας της διαφοράς. Φαίνεται εξάλλου από τις ένορκες δηλώσεις ότι υπάρχουν αρκετά διαφιλονικούμενα θέματα, ειδικότερα για το ύψος των εισοδημάτων του Καθ' ου η Αίτηση, αλλά και για το ακριβές ύψος των αναγκών του ανήλικου. Στην υπόθεση Αποστόλου ν. Ιωάννου
(2012)1Α ΑΑΔ 604 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τα όσα ισχύουν σε ενδιάμεσες διαδικασίες, όπως εν προκειμένω: «Εκείνο το οποίο πρέπει ξανά εδώ να υπενθυμισθεί είναι η πραγματική φύση της υπό εξέταση ενδιάμεσης διαδικασίας. Με αυτή δεν κρίνονται τελικά και ουσιαστικά δικαιώματα των διαδίκων έτσι με αυστηρούς κανόνες απόδειξης να αξιολογηθεί η εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία, να εξαχθούν τελικά ευρήματα και να κατανεμηθούν δικαιώματα και υποχρεώσεις.» Ως προς το ύψος των αναγκών του ανήλικου ο Καθ' ου η Αίτηση προβαίνει σε μια γενική απόρριψη θεωρώντας ως έκδηλα υπερβολικό το ποσό των εξόδων του παιδιού συνεχίζοντας να αναφέρει με γενικότητα «Επιπλέον αρνούμαι και απορρίπτω ένα έκαστο κονδύλι καθώς και το ισχυριζόμενο ποσό που απαιτείται για το καθένα από αυτά», χωρίς όμως ο ίδιος να αναφέρει ποιο είναι το εύλογο ποσό των αναγκών του παιδιού, προβάλλοντας μόνο μια γενική τοποθέτηση ότι επωμίζονται τα ίδια έξοδα για τη διατροφή του. Χωρίς επίσης ν' αναφέρει ποια έξοδα επιβαρύνεται ο ίδιος. Περαιτέρω παρά το γεγονός ότι προβάλλει ως λόγο το διαμοιρασμό του χρόνου στους δύο γονείς γι' αυτό και δεν θα πρέπει να συνεισφέρει, από την άλλη δίδει ως δικαιολογία ότι συνεισφέρει απευθείας στα έξοδα του ανήλικου τέκνου τους. Όσον αφορά τα εισοδήματα του Καθ' ου η Αίτηση και τη δική του θέση ότι στην παρούσα φάση είναι άνεργος και υποβάλλει αιτήσεις για εργοδότηση δεν επισυνάπτει οποιοδήποτε τεκμήριο, παρά το γεγονός ότι αναφέρει ότι έχει υποβάλει 50 αιτήσεις. Περαιτέρω παρά το γεγονός ότι αναφέρει ότι δεν λαμβάνει αυτά που αναφέρει η Αιτήτρια ούτε και είχε αυτή την εργασία και αυτές τις απολαβές, αναφέρει ότι για όσο καιρό είχε εισοδήματα πλήρωνε και ενοίκιο στους γονείς του για τη διαμονή στο σπίτι τους, χωρίς βέβαια να παραθέτει το ποσό του ενοικίου. Πληρώνει επίσης τους λογαριασμούς ο ίδιος. Όσον αφορά τα εισοδήματα της Αιτήτριας δεν φαίνεται να διαφωνεί ο Καθ' ου η Αίτηση με αυτά. Προβάλλει όμως ότι λαμβάνει και υπερωρίες. Σύμφωνα με τα λεχθέντα στην υπόθεση Δημητρίου ν. Περδίου
(2005)1 Β Α.Α.Δ. 1418 οι δύο γονείς έχουν την υποχρέωση να προβαίνουν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των εισοδημάτων τους Το Εφετείο περαιτέρω στην πρόσφατη απόφαση ΧΧΧ Δημοσθένους.v. ΧΧΧ Δημοσθένους (ανωτέρω) τόνισε τα ακόλουθα αναφορικά με την αποκάλυψη των εισοδημάτων τους από τους διαδίκους: « Η μη αποκάλυψη των αληθών εισοδημάτων εκάστου δεν εξουδετερώνει την ανάγκη διατροφής από τον έτερο των συζύγων διότι το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων». Από το μαρτυρικό υλικό που έχω ενώπιον μου και χωρίς να καταλήγω σε ευρήματα για το ακριβές ποσό που λαμβάνει ως εισόδημα ο κάθε γονέας, προκύπτει ότι και οι δύο γονείς έχουν εισοδηματική ικανότητα ώστε να συνεισφέρουν στις ανάγκες του παιδιού τους. Όσον αφορά τις ανάγκες του ανήλικου, όπως έχει λεχθεί στην Χαραλάμπους ν. Χαράλαμπος
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 951, Irina Παπαντωνίου ν. Χρ. Παπαντωνίου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1875 το μέτρο με το οποίο θα καθοριστεί η διατροφή δεν επιδέχεται αποτιμήσεις με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη κονδυλίων με ιδιαίτερη αυστηρότητα. Αντίθετα, η κοινή λογική και εμπειρία προσφέρει τη βάση για τέτοιο καθορισμό. Ούτε το Δικαστήριο προχωρά σε τελικά ευρήματα αναφορικά με το ακριβές ύψος των αναγκών του παιδιού. Από το ποσό που επιδίκασε το Δικαστήριο ως προσωρινή συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στις ανάγκες του παιδιού, φαίνεται ότι το Δικαστήριο κατά την αξιολόγηση του αιτήματος της Αιτήτριας εφαρμόζοντας τις αρχές της νομολογίας, στάθμισε το εύλογο των κονδυλίων, εξασκώντας περαιτέρω τη δική του κρίση και την κοινή λογική και πείρα της ζωής για τον προσδιορισμό των αναγκών του παιδιού, καθόρισε τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση με βάση εύλογα ποσά εξόδων του ανήλικου στο ποσό των €300 μηνιαίως και όχι τα αξιούμενα από την Αιτήτρια ποσά που ζητούσε € 500 μηνιαίως. [Bλ. Ορφέας Παναγιώτου v. Χρυστάλλα Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ.625, Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης
(1998)1 Α.Α.Δ. 625 και Δημητρίου V. Περδίου
(2005)1 Α.Α.Δ. 1418]. Όσον αφορά τις διαφορές μεταξύ τους για το ποιος μένει στη συζυγική κατοικία και η επίλυση των περιουσιακών διαφορών δεν αφορούν την παρούσα διαδικασία, ούτε και η διατροφή του ανήλικου τέκνου τους εξαρτάται από την επίλυση των περιουσιακών τους διαφορών. Η υποχρέωση για συνεισφορά των γονέων στη διατροφή του παιδιού τους είναι επιτακτική και απόλυτη. Κρίνω τέλος σκόπιμο να επαναλάβω εκείνο που λέχθηκε στην Δημοσθένους ν. Δημοσθένους (ανωτέρω) αναφορικά με τη φύση των υποθέσεων διατροφής, την αναγκαιότητα να εκδίδεται ένα διάταγμα διατροφής τάχιστα, χωρίς να υπάρχουν ενδιάμεσες διαδικασίες. «................................ Το Δικαστήριο με την εισαγωγή της αίτησης, θα μπορούσε να καθορίζει εξ ιδίων του ενδιαμέσως ένα ποσό γύρω στο 50%-75% του ύψους της διατροφής (κατ' αναλογία της πρόνοιας που υπάρχει στο άρθρο 8 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου αρ. 232/91), για να καλύπτεται στο μεσοδιάστημα επαρκής διατροφή και η τελική απόφαση του να ανατρέχει, με τις αναγκαίες διαφοροποιήσεις, στο χρόνο καταχώρησης της αίτησης . . ......» Καταλήγω λοιπόν, με βάση τα πιο πάνω, ότι είναι δίκαιο και εύλογο όπως συνεχίσει το διάταγμα διατροφής με τον περιορισμό του όμως στα €250 μηνιαίως, λαμβάνοντας υπόψη μου τη θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι στον παρόν στάδιο έχει περιορισμένα εισοδήματα με βάση τις καταστάσεις ασφαλιστικού Λογαριασμού για τα έτη 2022 και 2023, θέση που δεν έχει αντικρουστεί. Συνακόλουθα το προσωρινό διάταγμα τροποποιείται και με το παρόν τροποποιητικό διάταγμα διατάσσεται ο Καθ' ου η Αίτηση όπως από 3.3.2023 και κάθε 3η μέρα κάθε επόμενου μηνός με 5 μέρες χάρη όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια ποσό €250 ως συνεισφορά για τη διατροφή του ανήλικου τέκνου του. Θεωρώ το πιο πάνω ποσό για τον ανήλικο γιο του ως συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση εύλογο και εντός των πραγματικών οικονομικών του δυνατοτήτων, λαμβάνοντας υπόψη μου ότι και ο ίδιος χρειάζεται ένα ποσό για τη διαβίωση του. Το προσωρινό διάταγμα ως έχει τροποποιηθεί καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Οποιοδήποτε ποσό έχει δοθεί στη βάση του προσωρινού διατάγματος από την επίδοση του που έλαβε χώρα στις 3.3.2023 πέραν των €300 να αφαιρεθεί από τις επόμενες μηνιαίες καταβολές της διατροφής. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.