Α. R. ν. Β. Κ., Αρ. Αίτησης: 72/2023, 28/3/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Δικαιοδοσία Διατροφής ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Χ" Αθανασίου-Σιαμτάνη, Π. Αρ. Αίτησης: 72/2023 Μεταξύ: Α. R. από τη Λεμεσό Αιτήτριας κ α ι Β. Κ. από τη Λεμεσό Καθ' ου η Αίτηση Προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 23/3/2023 Ημερομηνία: 28 Μαρτίου 2024 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια : κα Μ. Χατζηκωνσταντή Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κα Φ. Βερεσιέ Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 17/3/2022 η Αιτήτρια καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητά όπως καθοριστεί η συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στη διατροφή και συντήρηση των ανήλικων θυγατέρων τους Ε.και Ο.. Ταυτόχρονα καταχώρησε και μονομερή αίτηση με το ίδιο περιεχόμενο και εξασφάλισε από το Δικαστήριο προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάχθηκε ο Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλλει σ' αυτήν, από την επίδοση του, ποσό €400 για τη διατροφή των ανήλικων θυγατέρων του. Η Αιτήτρια στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση της για προσωρινό διάταγμα αναφέρει ότι από τη σχέση της με τον Καθ' ου η Αίτηση απέκτησαν τις ανήλικες θυγατέρες τους Ε και Ο οι οποίες γεννήθηκαν στις 25/10/2019 και 12/9/2020 αντίστοιχα και τις οποίες ο Καθ' ου η Αίτηση αναγνώρισε εκούσια. Αναφέρει επίσης ότι έχει άλλα τέσσερα παιδιά με άλλο πατέρα, οπότε είναι μητέρα 6 παιδιών. Η ίδια εργάζεται διαδικτυακά και λαμβάνει €1800 μηνιαίως. Έχει δε μηδαμινή οικονομική στήριξη από τον Καθ' ου η Αίτηση. Μετά το χωρισμό της με τον Καθ' ου η Αίτηση διαμένει σε ενοικιαζόμενη κατοικία για την οποία καταβάλλει ενοίκιο €1100 μηνιαίως. Ο Καθ' ου η Αίτηση εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος σε εταιρεία ασφάλειας (security) με καθαρά εισοδήματα €1200 μηνιαίως. Ο Καθ' ου η Αίτηση σπάνια και με μηδαμινά ποσά συνεισφέρει στη διατροφή των παιδιών τους, με αποτέλεσμα η ίδια να έχει σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Δεν μπορεί να καλύπτει με τα εισοδήματα της τις δικές της ανάγκες και των ανηλίκων τέκνων τους, γι' αυτό και χρειάζεται τη δική του συνεισφορά. Για τη διατροφή, ένδυση, υπόδηση, ιατρικά έξοδα και φάρμακα, Νηπιαγωγείο, λογαριασμούς ρεύματος, νερού και διακινήσεις για τις ανήλικες θυγατέρες τους απαιτείται ποσό €1700 μηνιαίως. Αναλύει το κονδύλια που απαιτούνται για κάθε ανάγκη λεπτομερώς σε σχετικό πίνακα. Πιστεύει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση έχει την οικονομική δυνατότητα να καταβάλλει ποσό €500 μηνιαίως, για τις ανάγκες των ανήλικων θυγατέρων τους. To προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε από το Δικαστήριο προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση, που καταχωρήθηκε στις 14/9/
- Με αυτήν επιδιώκει την ακύρωση του διατάγματος, ισχυριζόμενος ότι αδυνατεί να καταβάλλει το αιτούμενο ποσό και/ή το ποσό του προσωρινού διατάγματος, προβάλλοντας 12 λόγους ένστασης οι οποίοι συνοψίζονται ως ακολούθως: Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, υπήρξε απόκρυψη ουσιωδών στοιχείων και παράλειψη αποκάλυψης τους και η Αιτήτρια δεν προσήλθε με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο. Ειδικότερα προβάλλει ότι η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε τα πραγματικά της εισοδήματα με σκοπό να εξαπατήσει το Δικαστήριο. Περαιτέρω υποστηρίζει ότι το ποσό που ζητείται είναι έκδηλα υπερβολικό και ότι τα κονδύλια τα οποία αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας είναι υπερβολικά και δεν είναι εύλογα. Επίσης υποβάλλει ότι δεν καταδεικνύεται το κατεπείγον και ότι η μαρτυρία της Αιτήτριας είναι πρόδηλα αστήριχτη ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να βασιστεί σε αυτήν για σκοπούς έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Η ένσταση του στηρίζεται στην ένορκη δήλωση του στην οποία ουσιαστικά αναλύει τους λόγους ένστασης του. Υποστηρίζει επίσης μεταξύ άλλων ότι η Αιτήτρια έδωσε μια λανθασμένη εικόνα στο Δικαστήριο αναφορικά με τα εισοδήματα της και τις ανάγκες των παιδιών. Όσον αφορά τα εισοδήματα της Αιτήτριας είναι η θέση του ότι αυτή εργάζεται μεν από το σπίτι, αλλά τα εισοδήματα της ξεπερνούν τις €4000-€5000 μηνιαίως και αυτός είναι και ο λόγος που δεν κατάθεσε κατάσταση μισθοδοσίας της, αλλά αρκέστηκε να αναφέρει ότι λαμβάνει ποσό €1800 μηνιαίως. Επίσης σύμφωνα με τον Καθ' ου η Αίτηση η Αιτήτρια δεν αποκαλύπτει όλα τα εισοδήματα της, ούτε δικαιολογεί πως συντηρεί τα 6 παιδιά της. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι κατά τον Απρίλιο του 2023, δηλαδή μερικές μέρες αργότερα από την ημερομηνία που καταχώρησε ένορκη δήλωση, η Αιτήτρια εγκατέλειψε τη Λεμεσό και εγκαταστάθηκε σε ιδιόκτητη κατοικία της στην Επαρχία Αμμοχώστου, με τα ανήλικα τέκνα τους. Συνεπώς το έξοδο του ενοικίου δεν υπάρχει πλέον. Επισυνάπτει την ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση/ Αιτήτριας στην παρούσα, που καταχώρησε στα πλαίσια αίτησης γονικής μέριμνας ημ. 14/6/23 ως Τεκ. 1 και παραπέμπει στην παράγραφο
- Όσον αφορά τα δικά του εισοδήματα είναι η θέση του ότι αυτά ανέρχονται σε €1000 μηνιαίως και παρουσιάζει βεβαίωση από την εργασία του. Βρίσκεται σε δεινή οικονομική κατάσταση και αναγκάζεται να μένει με τους γονείς του για να προσφέρει περισσότερο για τα παιδιά του. Πέραν από τη διαμονή του οι γονείς του του προσφέρουν και κάποιες φορές το φαγητό και συνεισφέρει και ο ίδιος στα έξοδα του σπιτιού. Το δε σπίτι των γονέων του πιθανόν να πωληθεί από την Altamira, έτσι ο ίδιος να βρεθεί στο δρόμο, οπότε θα πρέπει να καταβάλλει έξοδα ενοικίου. Περαιτέρω όπως ισχυρίζεται με τη μετακίνηση της Αιτήτριας στο Παραλίμνι ο ίδιος επιβαρύνεται με έξοδα για σκοπούς παραλαβής των παιδιών του στα πλαίσια προσωρινού διατάγματος επικοινωνίας που εκδόθηκε στην αίτηση γονικής μέριμνας και αναφέρει ότι η πρόταση των δικηγόρων του για τη μεταφορά και παράδοση των παιδιών εναλλάξ μεταξύ τους απορρίφθηκε με αποτέλεσμα ο ίδιος να παραλαμβάνει και να επιστρέφει τα παιδιά από και στο Παραλίμνι. Η κάθε διαδρομή μετ' επιστροφής στοιχίζει €60 και θα του στοιχίζει τουλάχιστον €480 μηνιαίως. Επιπλέον με βάση το διάταγμα επικοινωνίας του Δικαστηρίου ημ. 5/9/2023 έχει επικοινωνία 3 συνεχόμενες μέρες με τα παιδιά του, περίοδο κατά την οποία επωμίζεται αποκλειστικά ο ίδιος τα έξοδα των παιδιών τους. Αμφισβητεί ακόμα το ύψος των αναγκών των παιδιών τους ως έκδηλα υπερβολικό, λέγοντας ότι τα έξοδα αυτά δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Δεν μπορεί όπως αναφέρει να καταβάλλει το ποσό που έχει επιδικαστεί από το Δικαστήριο καθώς υπάρχει πραγματική οικονομική αδυναμία συνέχισης της καταβολής του. Το προσωρινό διάταγμα προχώρησε σε ακρόαση με τους ευπαίδευτους συνηγόρους των διαδίκων να παρουσιάζουν γραπτές αγορεύσεις στις οποίες στήριξαν ο καθένας τις αντίστοιχες θέσεις του με νομική επιχειρηματολογία. Με τη δικηγόρο του Καθ' ου η Αίτηση να ζητά όπως το Δικαστήριο ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα και/ή να το μειώσει δραστικά. Νομική Πτυχή Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.] Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Είναι δε καθιερωμένη αρχή ότι ο Αιτητής ο οποίος επιδιώκει μονομερώς ένα προσωρινό διάταγμα πρέπει να προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Πρέπει να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της οποίας έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Το επιστέγασμα της απουσίας αποκάλυψης είναι η κατάργηση του διατάγματος. Το Δικαστήριο αν θεωρήσει ότι η μη αποκάλυψη ήταν ουσιώδης, μπορεί να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που το ίδιο εξέδωσε αρνούμενο ν' ακούσει περαιτέρω τον Αιτητή. Για να ακυρώσει, όμως, το διάταγμα θα πρέπει να τα γεγονότα που δεν αποκαλύφθηκαν να ήταν ουσιώδη. Επίσης, θα πρέπει να βρίσκονταν εντός της γνώσης του Αιτητή. [Βλ. Στυλιανού v. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Γρηγορίου κ. ά. v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Ltd. v. Zim Israel Navigation Co. Ltd.
(1996)1 (A) Α.Α.Δ. 597, Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Resola (Cyprus) Ltd. v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Σεβαστού ν. Σεβαστού,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1980]. Στις περιπτώσεις ακόμα μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το επείγον του αιτήματος. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Προτού προχωρήσω στην εξέταση των προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος οφείλω να εξετάσω το στοιχείο του κατεπείγοντος το οποίο αφορά δικαιοδοτικό όρο ο οποίος θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα, αφού το Δικαστήριο ακούει μόνο την μια πλευρά, κατά παρέκκλιση της αρχής ότι πρέπει να ακούγονται και οι δύο πλευρές (Βλ. Αμβροσιάδου κ.ά. ν. Coward κ.ά.
(2013)1 (Α) ΑΑΔ 78). Στην παρούσα περίπτωση το στοιχείο του κατεπείγοντος καταδείχθηκε εφόσον η ρύθμιση της συνεισφοράς του Καθ' ου η Αίτηση ήταν απαραίτητη για τη διαβίωση και συντήρηση των ανήλικων θυγατέρων τους. Πουθενά δεν φαίνεται να συνεισέφερε με οποιοδήποτε ποσό ο Καθ' ου η Αίτηση στις ανάγκες των ανήλικων θυγατέρων τους και η Αιτήτρια ήταν μητέρα άλλων τεσσάρων παιδιών. Τα εισοδήματα της δεν μπορούσαν από μόνα τους να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των παιδιών τους. Η παρούσα υπόθεση και η ανάγκη για συμβολή στη διατροφή των ανήλικων θυγατέρων τους αποτελούσε συνεπώς ζήτημα που έχρηζε άμεσης ρύθμισης, καθώς οι ανάγκες της διατροφής είναι πάντοτε επείγουσες. Με γνώμονα τις αρχές που διατυπώθηκαν με τη νομολογία, προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων [βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263]. Το θέμα της διατροφής ρυθμίζεται από τον περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων νόμο του 1990, Ν.216/1990, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 33 του Νόμου, οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν τα ανήλικα τέκνα τους, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Και όπως λέχθηκε στην απόφαση ΧΧΧ Δημοσθένους.v. ΧΧΧ Δημοσθένους Έφεση Αρ. 21/2019 ημ. 29/6/2020 «το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων. Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής.» Συνεπώς, από τον ίδιο το νόμο και τη νομολογία, προκύπτει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχία στην αίτηση της. Ο Καθ' ου η αίτηση έχει υποχρέωση, βάσει του νόμου, να συνεισφέρει για τη διατροφή των ανήλικων θυγατέρων τους, όπως και η Αιτήτρια στο μέτρο των δικών της οικονομικών δυνατοτήτων. Άλλωστε όπως φαίνεται από την ένορκη δήλωση του ο Καθ' ου η Αίτηση αναγνωρίζει την υποχρέωση του απέναντι στα παιδιά του. Δηλώνει συγκεκριμένα ότι αναγκάζεται να διαμένει με τους γονείς του «για να μπορώ να προσφέρω ότι περισσότερο μπορώ στα παιδιά μου». Περαιτέρω η διατροφή από τη φύση της, αποσκοπεί στην ικανοποίηση των άμεσων βιοτικών αναγκών των ανηλίκων. Χωρίς διατροφή είναι αδύνατη η συνέχιση της ζωής. Η συνεισφορά του κάθε γονέα λοιπόν είναι αναγκαία για να καλυφθούν τα τρέχοντα μηνιαία έξοδα που απαιτούνται για τις ανήλικες θυγατέρες τους. Και η τρίτη συνεπώς προϋπόθεση συντρέχει, εφόσον οι ανάγκες της διατροφής δεν μπορούν να αποκατασταθούν μεταγενέστερα με την επιδίκαση οποιονδήποτε αποζημιώσεων. Παραπέμπω επίσης για την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης στη Δημοσθένους.v. Δημοσθένους (ανωτέρω) στην οποία τονίστηκαν τα ακόλουθα: Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής. Η πιθανότητα διακοπής της συνεισφοράς του εφεσείοντος ανά πάσα στιγμή και για οποιοδήποτε λόγο δεν τίθεται στη βάσανο μαρτυρίας προς τούτο. ....................................................................... Ακόμη και με δεδομένο ότι ο εφεσείων όντως συνεισφέρει ήδη στη διατροφή, τι θα τον εμπόδιζε να διαφοροποιήσει τη θέση του ή να μειώσει δραστικά το ποσό το οποίο συνεισφέρει. Υπενθυμίζεται ότι η φύση της παρούσας διαφοράς είναι πολύ διαφορετική από τα συνηθισμένα άλλα προσωρινά διατάγματα που αφορούν συμβατικές, κατά κανόνα, σχέσεις μεταξύ των διαδίκων. Υπερίπταται εδώ η νομοθετική υποχρέωση συνεισφοράς προς όφελος των ανηλίκων». Η έμφαση είναι δική μου. Ο Καθ' ου η Αίτηση γενικά και αόριστα ισχυρίζεται ότι επιθυμεί να προσφέρει όσο περισσότερο μπορεί για τα παιδιά του. Χωρίς βέβαια να αναφέρει πως και με ποιο ποσό συνεισφέρει και πόσα είναι πρόθυμος να καταβάλλει για τα παιδιά του. Προβάλλοντας περαιτέρω ότι υπάρχει αδυναμία συνέχισης καταβολής του επιδικασθέντος ποσού, ζητώντας την ακύρωση του προσωρινού διατάγματος, επικαλούμενος περαιτέρω την έκδοση προσωρινού διατάγματος επικοινωνίας με τα παιδιά του μετά την έκδοση του διατάγματος διατροφής, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα να επιβαρύνεται με τα έξοδα τόσο της παραλαβής και παράδοσης τους, εφόσον η Αιτήτρια μετακινήθηκε στο Παραλίμνι μετά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, αλλά και με τα έξοδα των παιδιών του όταν αυτά είναι μαζί του στα πλαίσια της επικοινωνίας. Μόνο που δεν αναφέρει ποια είναι αυτά τα έξοδα με τα οποία επιβαρύνεται ο Καθ' ου η Αίτηση πέραν κάποιων εξόδων για την παραλαβή και επιστροφή τους. Ούτε και αναφέρει αν υπήρχε διάταγμα επικοινωνίας και προ της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος διατροφής. Και εν πάσει περιπτώση η επικοινωνία του Καθ' ου η Αίτηση με τις ανήλικες θυγατέρες του για κάποιες μέρες της εβδομάδας δεν αναιρεί την υποχρέωση του να συνεισφέρει στις τρέχουσες και σε όλες τις ανάγκες των ανήλικων θυγατέρων του. Περαιτέρω ήταν σε γνώση του η έκδοση του διατάγματος διατροφής, αφού είχε προηγηθεί της ρύθμισης της επικοινωνίας. Τονίζω ακόμα ότι σε αυτό το στάδιο δεν θα προβώ σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας, γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε με διάγνωση της ουσίας της διαφοράς. Φαίνεται εξάλλου από τις ένορκες δηλώσεις ότι υπάρχουν αρκετά διαφιλονικούμενα θέματα, ειδικότερα για το ύψος των εισοδημάτων του Καθ' ου η Αίτηση, της Αιτήτριας, αλλά και για το ακριβές ύψος των αναγκών των ανηλίκων. Κανείς από τους διαδίκους δεν αντεξετάστηκε και δεν είναι ώρα να προβώ σε ευρήματα επί της αξιοπιστίας των διαδίκων. Ως προς τις ανάγκες των ανηλίκων θυγατέρων του ο Καθ' ου η Αίτηση τις βρίσκει υπέρογκες και εκτός πραγματικότητας, χωρίς όμως να αναφέρει ποιο είναι το εύλογο ποσό για τις ανάγκες τους. Παραμένει σε αόριστες αναφορές και γενικότητες. Ούτε και παραθέτει λεπτομέρειες για έκαστο κονδύλι που αναφέρει η Αιτήτρια, πέραν του ποσού του ενοικίου το οποίο δεν υπάρχει πλέον, καθώς η Αιτήτρια έχει μετακινηθεί σε ιδιόκτητο σπίτι στο Παραλίμνι και αυτό δεν έχει αμφισβητηθεί. Όσον αφορά τα εισοδήματα του Καθ' ου η Αίτηση η Αιτήτρια ανέφερε ότι ανέρχονται σε €1200 μηνιαίως. Σύμφωνα με το τεκμήριο 2 που ο ίδιος επισυνάπτει που αφορά βεβαίωση από τον εργοδότη του, τα εισοδήματα του ανέρχονται σε €1000 μηνιαίως. Περαιτέρω ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει ότι η Αιτήτρια κερδίζει πολύ περισσότερα λεφτά από την on line εργασία της. Σύμφωνα με τα λεχθέντα στην υπόθεση Δημητρίου ν. Περδίου
(2005)1 Β Α.Α.Δ. 1418 οι δύο γονείς έχουν την υποχρέωση να προβαίνουν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των εισοδημάτων τους. Το Εφετείο περαιτέρω στην απόφαση ΧΧΧ Δημοσθένους.v. ΧΧΧ Δημοσθένους (ανωτέρω) τόνισε τα ακόλουθα αναφορικά με την αποκάλυψη των εισοδημάτων τους από τους διαδίκους: « Η μη αποκάλυψη των αληθών εισοδημάτων εκάστου δεν εξουδετερώνει την ανάγκη διατροφής από τον έτερο των συζύγων διότι το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων». Δεν είναι ώρα για κατάληξη ως προς τα ακριβή εισοδήματα εκάστου διαδίκου. Εξάλλου κανένας από τους διαδίκους δεν εφοδίασε το Δικαστήριο με την αναλυτική κατάσταση αποδοχών του κατά τη διάρκεια του έτους και τις φορολογικές του δηλώσεις. Εκείνο όμως που προκύπτει από την εκατέρωθεν μαρτυρία είναι ότι και οι δύο έχουν εισοδηματική ικανότητα. Όσον αφορά τις ανάγκες των ανηλίκων η Αιτήτρια τις υπολογίζει στα €1700 και για τα δύο παιδιά. Περιλαμβάνεται και ένα ποσό €700 για νηπιαγωγείο. Δεν περιέλαβε στις ανάγκες τους την αναλογία του ενοικίου για τα παιδιά. Ανέφερε όμως ότι κατέβαλλε ενοίκιο €1100 για το οποίο επισύναψε ενοικιαστήριο έγγραφο. Το οποίο ασφαλώς θα πλήρωνε από τα δικά της εισοδήματα τα οποία όπως ανέφερε ανέρχονται σε €1800 μηνιαίως. Σήμερα φαίνεται ότι δεν υπάρχει το κονδύλι του ενοικίου, καθώς μετακόμισε σε ιδιόκτητο σπίτι στο Παραλίμνι και δεν αμφισβητήθηκε. Όσον αφορά τις ανάγκες των παιδιών όπως έχει λεχθεί στην Χαραλάμπους ν. Χαράλαμπος
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 951, Irina Παπαντωνίου ν. Χρ. Παπαντωνίου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1875 το μέτρο με το οποίο θα καθοριστεί η διατροφή δεν επιδέχεται αποτιμήσεις με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη κονδυλίων με ιδιαίτερη αυστηρότητα. Αντίθετα, η κοινή λογική και εμπειρία προσφέρει τη βάση για τέτοιο καθορισμό. Ούτε το Δικαστήριο προχωρά σε τελικά ευρήματα αναφορικά με το ακριβές ύψος των αναγκών των παιδιών. Από το ποσό που επιδίκασε το Δικαστήριο ως προσωρινή συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση στις ανάγκες τους, φαίνεται ότι το Δικαστήριο κατά την αξιολόγηση του αιτήματος της Αιτήτριας εφαρμόζοντας τις αρχές της νομολογίας, στάθμισε το εύλογο των κονδυλίων, εξασκώντας περαιτέρω τη δική του κρίση και την κοινή λογική και πείρα της ζωής για τον προσδιορισμό των αναγκών των παιδιών, καθόρισε τη συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση με βάση εύλογα ποσά εξόδων των ανηλίκων στο ποσό των €400 μηνιαίως και όχι τα αξιούμενα από την Αιτήτρια ποσά που ζητούσε €500 μηνιαίως. [Bλ. Ορφέας Παναγιώτου v. Χρυστάλλα Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ.625, Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδης
(1998)1 Α.Α.Δ. 625 και Δημητρίου V. Περδίου
(2005)1 Α.Α.Δ. 1418]. Τονίζω σε αυτό το σημείο ότι δεν έχω διαπιστώσει να έχει αποκρύψει η Αιτήτρια ουσιώδη στοιχεία κατά την υποβολή της αίτησης, τα οποία θα με οδηγούσαν στην ακύρωση του προσωρινού διατάγματος. Ούτε και η διαφορετική θέση του Καθ' ου η Αίτηση ως προς τα εισοδήματα των διαδίκων, αλλά και τις ανάγκες των παιδιών συνιστά απόκρυψη στοιχείων. Η δε μετακόμιση της Αιτήτριας στην επαρχία Αμμοχώστου προέκυψε μετά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Καταλήγω λοιπόν, με βάση τα πιο πάνω, ότι είναι δίκαιο και εύλογο όπως συνεχίσει το διάταγμα διατροφής με τον περιορισμό του όμως στα €350 μηνιαίως από την ημερομηνία έκδοσης της παρούσας απόφασης, λαμβάνοντας υπόψη μου τη θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι δεν υπάρχει πλέον το κονδύλι του ενοικίου, και γιατί με τη μετακίνηση των παιδιών η φοίτηση τους σε νηπιαγωγείο στην επαρχία Λεμεσού θα έχει διακοπεί. Συνακόλουθα το προσωρινό διάταγμα τροποποιείται και με το παρόν τροποποιητικό διάταγμα διατάσσεται ο Καθ' ου η Αίτηση όπως από 28/3/2024 και κάθε 28η μέρα κάθε επόμενου μηνός με 3 μέρες χάρη καταβάλλει στην Αιτήτρια ποσό €350 ως συνεισφορά για τη διατροφή των ανήλικων θυγατέρων του. Το προσωρινό διάταγμα ως έχει τροποποιηθεί καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Θεωρώ το πιο πάνω ποσό για τις ανήλικες θυγατέρες των διαδίκων ως συνεισφορά του Καθ' ου η Αίτηση εύλογο και εντός των πραγματικών οικονομικών του δυνατοτήτων, λαμβάνοντας υπόψη μου ότι και ο ίδιος χρειάζεται ένα ποσό για τη διαβίωση του. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο