Θ. Π. ν. Α. Ν., Αρ. Αίτησης: 150/2023, 25/4/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Ενώπιον: Ν. Παπακωνσταντίνου Πότση, Δ. Αρ. Αίτησης: 150/2023 Μεταξύ: Θ. Π. Αιτήτριας και Α. Ν. Καθ' ου η αίτηση ------------------------------ Ενδιάμεση Αίτηση ημερομηνίας 18.09.2023 Ημερομηνία: 25 Απριλίου, 2024 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Ν. Κουκούνης για Γεώργιος Κουκούνης Δ.Ε.Π.Ε Για τον Καθ' ου η αίτηση: κα Χρ. Αργυρού για Αργυρού και Κωνσταντίνου Δ.Ε.Π.Ε Οι διάδικοι τέλεσαν γάμο στις 14/06/2008 και από το γάμο τους απέκτησαν δύο ανήλικα τέκνα, τον Α.Ν, ηλικίας 13 ετών και Γ.Ν ηλικίας 11 ετών. Στις 17/05/2023 η Αιτήτρια καταχώρησε αίτηση διαζυγίου και στις 29/08/2023 εξασφάλισε μονομερώς προσωρινό διάταγμα αποκλειστικής χρήσης στέγης. Περαιτέρω, στις 8/09/2023 η Αιτήτρια εξασφάλισε μονομερώς προσωρινό διάταγμα με το οποίο της ανατέθηκε η φύλαξη και φροντίδα των ανήλικων τέκνων των διαδίκων. Στις 15/09/2023 η Αιτήτρια καταχώρησε εναρκτήρια αίτηση με την οποία, ως τροποποιήθηκε, αξιώνει από τον Καθ' ου η αίτηση την καταβολή του ποσού των €1395 μηνιαίως περιλαμβανομένου και 13ου μισθού , για την διατροφή και συντήρηση των ανήλικων τέκνων τους καθώς επίσης και διάταγμα αποκοπής του ποσού της διατροφής από τον μισθό του Καθ' ου η αίτηση. Στις 19/09/2023, η Αιτήτρια καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση μονομερώς, αξιώνοντας προσωρινό διάταγμα που να διατάσσει τον Καθ' ου η αίτηση να καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €1395 μηνιαίως για την διατροφή και συντήρηση των ανήλικων τέκνων τους καθώς επίσης και διάταγμα καταβολής του ποσού σε τραπεζικό λογαριασμό της Αιτήτριας. Στο πλαίσιο της αίτησης, εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα με το οποίο διατάχθηκε ο Καθ' ου η αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €1000 μηνιαίως, ως συνεισφορά του για τη διατροφή και συντήρηση των δύο ανήλικων τέκνων τους. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας ημερομηνίας 18/09/
- Η Αιτήτρια παραθέτει στην ένορκη της δήλωση το ιστορικό ρήξης της σχέσης των διαδίκων, σύμφωνα με την δική της εκδοχή, καθώς επίσης αναφέρεται στην έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων με τα οποία της παραχωρήθηκε η αποκλειστική χρήση της συζυγικής στέγης και της ανατέθηκε η φύλαξη και φροντίδα των ανήλικων τέκνων των διαδίκων. Σε σχέση με τα μηνιαία έξοδα των ανηλίκων, η Αιτήτρια υπολογίζει ότι αυτά ανέρχονται στο ποσό των €1.835, ως καταγράφονται στην ένορκη της δήλωση και με βάση το ισχυριζόμενο από την ίδια βιοτικό επίπεδο που απολάμβανε η οικογένεια πριν την διάσταση των διαδίκων. Σε σχέση με τα εισοδήματα των διαδίκων, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι εργάζεται ως γραφέας στον [ ]. και λαμβάνει καθαρό μισθό €1.525 πλέον 13ο μισθό. Αναφέρει ότι δεν έχει άλλα εισοδήματα. Είναι η θέση της ότι ο Καθ' ου η αίτηση εργάζεται ως Λειτουργός Α στο [ ] και λαμβάνει καθαρό μισθό €3.500 πλέον 13ο μισθό και ότι επιπρόσθετα λαμβάνει σταθερά το ποσό των €1.200 μηνιαίως πλέον ίδιο ποσό ως 13ο μισθό από την οικογενειακή του Εταιρεία [ ], μέσω της μητέρας ή της αδερφής του. Συνακόλουθα η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η εισοδηματική ικανότητα του Καθ' ου η αίτηση ανέρχεται στο ποσό των €4.700 μηνιαίως τουλάχιστον και ότι είναι δικαιούχος σε τραπεζικούς λογαριασμούς με αρκετές καταθέσεις δεκάδων χιλιάδων, ίσως και εκατοντάδων. Αναφέρει επίσης ότι από την αποχώρηση του Καθ' ου η αίτηση από την συζυγική στέγη, ο Καθ' ου η αίτηση δεν κατέβαλλε οποιοδήποτε ποσό για την διατροφή και συντήρηση των ανηλίκων. Ο Καθ' ου η αίτηση ενίσταται στην υπό εξέταση αίτηση και στην οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος και προβάλλει τους πιο κάτω λόγους ένστασης: «
- Η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο που αφορούν στα κονδύλια που απαιτούνται για την διατροφή των ανηλίκων, στις οικονομικές δυνατότητες των διαδίκων αλλά και ως προς τα γεγονότα που οδήγησαν στην έκδοση τόσο προσωρινού διατάγματος.
- Η Αιτήτρια δεν ήρθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή προέβη σε ψευδή δήλωση αληθείας χωρίς να πιστεύει ειλικρινά στο αληθές του περιεχομένου της ένορκης δήλωσής της και/ή σε γνώση της ότι δεν ήταν αληθής η δήλωσή της.
- Δεν δικαιολογείτο το επείγον για την έκδοση του διατάγματος καθότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν στέρησε τη διατροφή των ανηλίκων κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος, ούτε υπήρξε απαίτηση από πλευράς Αιτήτριας προς τον Καθ' ου η Αίτηση και αυτός αρνήθηκε.
- Η Αιτήτρια δεν απέδειξε εύλογους και/ή επαρκείς λόγους για τη μη συμμόρφωσή της με τις πρόνοιες των Νέων Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας 2023 που αφορούν στα Προδικαστηριακά Πρωτόκολλα.
- Η Αίτηση της Αιτήτριας είναι πρόωρη, καταχρηστική και δεν προάγει και/ή εξυπηρετεί τον πρωταρχικό σκοπό, όπως αυτός καθιερώνεται και/ή ερμηνεύεται στους Νέους Κανονισμούς
- Η Αιτήτρια χρησιμοποίησε τη δικαστική διαδικασία καταχρηστικά και χωρίς νόμιμη αιτία, αφού οργάνωσε σχέδιο απομάκρυνσης του Καθ' ου η Αίτηση από τη συζυγική κατοικία με σκοπό να εξασφαλίσει με απάτη και δόλο προσωρινά διατάγματα.
- Η Αιτήτρια δεν απέδειξε καθόλου και/ή στον απαιτούμενο βαθμό τα ισχυριζόμενα κονδύλια που κατ' ισχυρισμό απαιτούνται για τη διατροφή των ανηλίκων.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση και/ή για τη διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ.
- Η Αίτηση της Αιτήτριας είναι νόμω και ουσία αβάσιμη». Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση. Ο Καθ' ου η αίτηση διαφωνεί με τους ισχυρισμούς της Αιτήτρια και προβάλλει την δική του εκδοχή αναφορικά με το ιστορικό της σχέσης των διαδίκων και τα γεγονότα της υπόθεσης. Περαιτέρω είναι η θέση του ότι η Αιτήτρια έπρεπε να ακολουθήσει την εναλλακτική οδό της διαπραγμάτευσης πριν την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης ως ο πρωταρχικός σκοπός των Νέων Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, προκειμένου να αποφευχθεί η δικαστική διαδικασία αφού όπως αναφέρει ουδέποτε αρνήθηκε να συντηρήσει τα παιδιά του. Αναφορικά με τα εισοδήματα του, είναι η θέση του ότι ο καθαρός μισθός του είναι €3.074 και όχι €3.500 ως ισχυρίζεται η Αιτήτρια, ως προς τούτο επισυνάπτει αντίγραφο μισθοδοσίας του για τον μήνα Σεπτέμβρη του
- Ο Καθ' ου η αίτηση αρνείται οποιαδήποτε συμμετοχή του στην οικογενειακή επιχείρηση, η οποία όπως αναφέρει ανήκει αποκλειστικά στην μητέρα και την αδερφή του. Ισχυρίζεται επίσης ότι σύντομα η Αιτήτρια θα λαμβάνει επίδομα μονογονιού και επίδομα τέκνου και συνεπώς το σύνολο των εισοδημάτων της θα ανέρχεται στο ποσό των €2.
- Περαιτέρω αμφισβητεί τα έξοδα των ανηλίκων όπως επίσης και την αναλογία που εισηγείται η Αιτήτρια ότι αναλογεί στους διάδικους, στα έξοδα των ανηλίκων. Ισχυρίζεται ότι το ποσό που ο ίδιος έχει στο λογαριασμό του, είναι το ποσό των €15.000 και ότι η Αιτήτρια έχει αποταμιεύσεις ύψους €80.000 τις οποίες απέκρυψε από το Δικαστήριο. Αναφέρει επίσης ότι ο ίδιος θα πρέπει να ενοικιάσει διαμέρισμα έστω δύο υπνοδωματίων και ότι τα ενοίκια κυμαίνονται από €1.000-€1.
- Ο Καθ' ου η αίτηση ζητά την ακύρωση του προσωρινού διατάγματος και διαζευκτικά ζητά την μείωση του στο ποσό των €
- Η Αιτήτρια καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση μέσω της οποίας εμμένει στους αρχικούς ισχυρισμούς της και εμμένει στη θέση της σε σχέση με τα έξοδα των ανηλίκων. Αρνείται κατηγορηματικά τον ισχυρισμό του Καθ' ου η αίτηση ότι διαθέτει καταθέσεις €80.000 ή περισσότερα και ισχυρίζεται ότι δεν διαθέτει τέτοιες καταθέσεις και δίνει τη δική της εξήγηση. Εμμένει στους ισχυρισμούς της περί της εμπλοκής του Καθ' ου η αίτηση στην Οικογενειακή του εταιρείας και περί της είσπραξης του ποσού των €1.200 ως επιπρόσθετο εισόδημα και παραθέτει πρόσθετους ισχυρισμούς και τεκμήρια προς υποστήριξη της θέσης της. Αναφορικά με την θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι δεν προσπάθησε να διαπραγματευτεί, είναι η θέση της ότι επί μήνες γίνονταν προσπάθειες χωρίς αποτέλεσμα και ότι σε κάθε περίπτωση η αποστολή Προδικαστηριακού Πρωτοκόλλου εξαιρείται στη περίπτωση που το θέμα είναι επείγον. Επιπλέον διευκρινίζει ότι μέχρι στιγμής δεν δικαιούχος επιδόματος μονογονιού ή επιδόματος τέκνου. Κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε. Νομική Πτυχή Η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων μονομερώς ρυθμίζεται από τον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6 άρθρο 9 και τους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας του 2023, εφόσον πρόκειται για διαδικασία που καταχωρίστηκε μετά την 01/09/
- Το άρθρο 9
(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.6), ως έχει τροποποιηθεί, προνοεί: «
(1)Κάθε Διάταγμα το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει, δύναται να εκδοθεί με αίτηση ενός από τους διαδίκους, χωρίς ειδοποίηση στον άλλο, όπως αυτό προβλέπεται στις πρόνοιες των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023 [..].». Ο Κανονισμός 23.6 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023 προνοεί πότε μπορεί να υποβληθεί αίτηση χωρίς ειδοποίησης. Το εδάφιο
(1)(α) προνοεί ότι μπορεί να υποβληθεί αίτηση χωρίς να επιδοθεί αντίγραφο αυτής στον καθ' ου η αίτηση όταν, μεταξύ άλλων, υπάρχει κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις. Έχει νομολογηθεί ότι το υπαρκτό του επείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το άρθρο 9 του Κεφ. 6 (ως ίσχυε πριν την τροποποίηση), αρχές οι οποίες εξακολουθούν να εφαρμόζονται (Βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598, Timberland Co. v. Evans & Sons Ltd κ.ά.
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1179, Χριστοδούλου ν. Vraets
(1999)1 Α.Α.Δ. 1475, Zein v. Παράσχος Κ. Καμπανέλλας Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 606, Re Stavros Hotel Appartments Ltd κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 836, 841 και Re B.P. Cyprus Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 861, 864). Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίου Νόμου Ν.14/60 καθορίζει τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος, οι οποίες είναι οι ακόλουθες: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος. H Kυπριακή νομολογία είναι πλούσια σε σχέση με την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων. Η κλασσική αυθεντία σε σχέση με το ποιες προϋποθέσεις πρέπει να πληρούνται για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι η υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557. Περαιτέρω το ζήτημα αυτό αναλύθηκε και αναπτύχθηκε και σε μεταγενέστερες υποθέσεις όπως για παράδειγμα, στις υποθέσεις National Bank of Greece v Motovia
(1987)1 A.A.Δ. 303, KOT v Θεωρή
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Χ" Βασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152, Parico Aluminium Designs Ltd v Muskita Aluminium Co Ltd
(2002)1 Γ Α.Α.Δ. 2015 καθώς επίσης και στην μεταγενέστερη υπόθεση Eurocypria Airlines Ltd υπό εκκαθάριση μέσω του εκκαθαριστή της Κρις Ιακωβίδη v. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Γενικού Εισαγγελέα κ.α
(2011)1 Α.Α.Δ. 1783 Αερογραμμές. Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Όπως λέχθηκε στην Mitsingas Ltd v. Timberland
(1997)1 ΑΑΔ 1791, «Κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος, είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτητή.». Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Οι οποιεσδήποτε διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνει το Δικαστήριο, γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικασθεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beograska Banka D.D.
(1999)1 (A) Α.Α.Δ. 225, 236). Όπως αναφέρθηκε στη Ν.Γ.Χ. ν. Τ.L., Έφ. Αρ.32/2021, ημερ.23.6.2022, «Ούτε, ήταν επιτρεπτό για το Δικαστήριο, στα πλαίσια της εκδίκασης προσωρινού διατάγματος, να υπεισέλθει στις εκατέρωθεν αντικρουόμενες εκδοχές των διαδίκων και να τις εξετάσει. Η διεργασία αυτή θα επιτελεστεί κατά την εκδίκαση της κυρίως Αίτησης όπου και θα σταθμιστούν τόσο οι ανάγκες των παιδιών όσο και οι οικονομικές δυνατότητες των γονέων και κατ' ακολουθίαν η συνεισφορά του καθενός». Οι πιο πάνω προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 , κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: "Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του". Το άρθρο 37 ορίζει ότι: «(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του». Η διατροφή ανηλίκων, όπως προκύπτει από τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν.216/90, συνιστά νομική υποχρέωση των γονέων, υποχρέωση η οποία ουσιαστικά αποβλέπει στην αντιμετώπιση των αναγκών των ανηλίκων, όπως αυτές καθορίζονται στο άρθρο 37 του Ν.216/90. Όσο αφορά την τρίτη προϋπόθεση, το θέμα της διατροφής των ανηλίκων είναι άμεσα συνυφασμένο με την ευημερία τους και η μη συνεισφορά από τον γονέα εύλογου ποσού επηρεάζει δυσμενώς τη διαβίωση και ευημερία των ανηλίκων. Εξέταση αίτησης Προτού προχωρήσω στην εξέταση της τήρησης των προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, θα εξετάσω το στοιχείο του κατεπείγοντος το οποίο αφορά δικαιοδοτικό όρο και συνακόλουθα θα πρέπει να εξεταστεί κατά προτεραιότητα, αφού το Δικαστήριο ακούει μόνο την μια πλευρά, κατά παρέκκλιση της αρχής ότι πρέπει να ακούγονται και οι δύο πλευρές (βλ. Αμβροσιάδου κ.α. ν. Coward κ.α.
(2013)1 (Α) ΑΑΔ 78). Στην παρούσα περίπτωση κρίνω ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος καταδείχθηκε εφόσον η ρύθμιση της συνεισφοράς του Καθ' ου η αίτηση ήταν απαραίτητη για τη διαβίωση και συντήρηση των ανήλικων τέκνων των διαδίκων. Όπως προκύπτει από την ενώπιον μου μαρτυρία οι διάδικοι τελούν σε διάσταση. Η Αιτήτρια διαμένει με τα ανήλικα στην συζυγική στέγη και έχει την φύλαξη και φροντίδα των ανηλίκων, δυνάμει προσωρινού διατάγματος. Τα εισοδήματα της Αιτήτριας δεν μπορούσαν από μόνα τους να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των ανηλίκων, ενώ ο Καθ' ου η αίτηση δεν προκύπτει να κατέβαλλε οποιοδήποτε ποσό για την διατροφή τους μετά την απομάκρυνση του από τη συζυγική οικία. Συνακόλουθα η συμβολή του Καθ' ου η αίτηση στη διατροφή των ανήλικων τέκνων τους αποτελούσε ζήτημα που έχρηζε άμεσης ρύθμισης. Στο σημείο αυτό και σε σχέση με τον λόγο ένστασης του Καθ' ου η αίτηση περί μη συμμόρφωσης με το Προδικαστηριακό Πρωτόκολλο ΚΠΔ 2023, σχετικός είναι ο Κανονισμός 3.11(α) των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023 που προνοεί τα ακόλουθα: «3.11. Περιπτώσεις στις οποίες συμμόρφωση δεν είναι αναγκαία
(1)Τα μέρη δεν απαιτείται να συμμορφώνονται με τις πρόνοιες της Ενότητας ΙΙ ή των Τύπων Ι, ΙΙ ή ΙΙΙ του Παραρτήματος Ι στις ακόλουθες περιπτώσεις: (α) σε επείγουσες απαιτήσεις· ή [.]» Συνακόλουθα, ενόψει του ότι η ρύθμιση της συνεισφοράς του Καθ' ου η αίτηση στη διατροφή και συντήρηση των ανηλίκων αποτελούσε ζήτημα επείγουσας φύσης που έχρηζε άμεσης ρύθμισης, δεν απαιτείτο συμμόρφωση με το Προδικαστηριακό Πρωτόκολλο. Ομοίως απορρίπτεται ο λόγος ένστασης του Καθ' ου η αίτηση περί κατάχρησης της διαδικασίας. Η υποχρέωση του Καθ' ου η αίτηση για συνεισφορά στη διατροφή και συντήρηση των ανήλικων τέκνων του απορρέει από τον ίδιο το νόμο και δικαιούχοι της διατροφής είναι τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων, ανεξαρτήτως των οποιωνδήποτε διαφορών μεταξύ των διαδίκων. Συνακόλουθα η Αιτήτρια δεν καταχράστηκε οποιαδήποτε διαδικασία με την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης για προσωρινή ρύθμιση της συνεισφοράς του Καθ' ου η αίτηση στη διατροφή και συντήρηση των ανηλίκων τέκνων τους. Θα προχωρήσω ακολούθως να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L3.R. 26). Ο περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων νόμο του 1990, Ν.216/1990, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί, ρυθμίζει το θέμα διατροφής. Το άρθρο 33 του Νόμου προνοεί την υποχρέωση των γονέων να διατρέφουν τα ανήλικα τέκνα τους, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Όπως λέχθηκε στην απόφαση ΧΧΧ Δημοσθένους v. ΧΧΧ Δημοσθένους Έφεση Αρ. 21/2019 ημ. 29/6/2020 «το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων. Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής.» Συνεπώς, από τον ίδιο το νόμο και τη νομολογία, προκύπτει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχία στην αίτηση της. Όσο αφορά την τρίτη προϋπόθεση, το θέμα της διατροφής των ανηλίκων είναι άμεσα συνυφασμένο με την ευημερία των ανηλίκων και η μη συνεισφορά από τον γονέα εύλογου ποσού επηρεάζει δυσμενώς τη διαβίωση και ευημερία τους, αφού χωρίς την συνεισφορά του Καθ' ου η αίτηση τα ανήλικα θα υπόκεινται κάποια δυσχέρεια ή ταλαιπωρία, που εφόσον τη βιώσουν ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω για να επανορθωθεί (Γ.Ν ν Μ.Μ.Χ, Έφεση αρ.38/2022 ημερομηνίας 01/06/2023). Για τον ίδιο λόγο το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ της έκδοσης προσωρινού διατάγματος. Σημειώνω ότι ο Καθ' ου η αίτηση μέσα από την γραπτή του αγόρευση δεν εμμένει στην αρχική του θέση ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του του άρθρου 32 του Ν. 14/60 και συμφωνεί ότι πληρούνται. Αναφορικά με τα έξοδα των ανηλίκων, η Αιτήτρια υπολογίζει ότι αυτά ανέρχονται στο ποσό των €1.835 μηνιαίως με βάση το βιοτικό επίπεδο που ισχυρίζεται ότι απολάμβανε η οικογένεια. Ο Καθ' ου η αίτηση αμφισβητεί αρκετά από τα έξοδα των ανηλίκων τα οποία θεωρεί υπερβολικά, ενώ σε σχέση με τις εξωσχολικές δραστηριότητες των ανηλίκων, ενώ στην ένσταση του αμφισβητεί το ποσό που αξιώνει η Αιτήτρια, στη γραπτή του αγόρευση αποδέχεται το κονδύλι των εξωσχολικών δραστηριοτήτων. Κρίνω ότι κάποια από τα έξοδα παρουσιάζονται από την Αιτήτρια διογκωμένα, ωστόσο σε αυτό το στάδιο δεν θα προβώ σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας, γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε με διάγνωση της ουσίας της διαφοράς, ούτε θα καταλήξω σε τελικά ευρήματα. Σημασία έχει ότι και οι δύο διάδικοι συμφωνούν ότι τα ανήλικα έχουν κάποια έξοδα για τη διατροφή και συντήρηση τους και συνακόλουθα ο Καθ' ου η αίτηση έχει την υποχρέωση, βάσει του νόμου, να συνεισφέρει σε αυτά στο μέτρο των οικονομικών του δυνατοτήτων. Σύμφωνα με τη νομολογία, Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδης
(1998)
(1)Α.Α.Δ., το Δικαστήριο, ως προς τα έξοδα διατροφής ανηλίκου, δεν δεσμεύεται από τη μαρτυρία των διαδίκων, αλλά είναι καθήκον του Δικαστηρίου να εντοπίσει το εύλογο των κονδυλίων που απαιτούνται για την ικανοποίηση των αναγκών διατροφής και συντήρησης. Περαιτέρω, σύμφωνα και πάλι με τη Νομολογία, η κοινή πείρα και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων. (Βλ. Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625). Όπως έχει λεχθεί στην Χαραλάμπους ν. Χαράλαμπος
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 951, Irina Παπαντωνίου ν. Χρ. Παπαντωνίου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1875 το μέτρο με το οποίο θα καθοριστεί η διατροφή δεν επιδέχεται αποτιμήσεις με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη κονδυλίων με ιδιαίτερη αυστηρότητα. Αντίθετα, η κοινή λογική και εμπειρία προσφέρει τη βάση για τέτοιο καθορισμό. Ούτε το Δικαστήριο προχωρά σε τελικά ευρήματα αναφορικά με το ακριβές ύψος των αναγκών των ανηλίκων. Όπως επίσης λέχθηκε στην Κορελλίδης ν. Κορελλίδη
(2012)1 ΑΑΔ 1975, «Το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να υπεισέρχεται σε λεπτομέρειες που να οδηγούν σε υπολογισμό με σεντ, αλλά θα πρέπει να σταθμίζει τις ανάγκες και να καταλήγει σε συμπεράσματα που να επαναφέρουν ή δυνατό, τα ανήλικα παιδιά σε μια πλησιέστερη κατάσταση, όπως θα ήταν εάν οι γονείς τους ζούσαν μαζί.». Ομοίως υπάρχει διάσταση στις θέσεις των διαδίκων σε σχέση με την εισοδηματική τους ικανότητα. Η Αιτήτρια με την αρχική της ένορκη δήλωση ισχυρίζεται ότι λαμβάνει καθαρό μισθό €1.525 πλέον 13ο μισθό και ότι δεν έχει άλλα εισοδήματα. Είναι η θέση της ότι ο Καθ' ου η αίτηση λαμβάνει καθαρό μισθό €3.500 και 13ο μισθό και ότι επιπρόσθετα λαμβάνει σταθερό το ποσό των €1.200 μηνιαίως πλέον ίδιο ποσό ως 13ο μισθό από την οικογενειακή του Εταιρεία [ ]. Συνακόλουθα η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η εισοδηματική ικανότητα του Καθ' ου η αίτηση ανέρχεται στο ποσό των €4.700 μηνιαίως και ότι έχει και επιπρόσθετες καταθέσεις στη Τράπεζα. Στην αντίπερα όχθη, ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια έχει αποταμιεύσεις ύψους €80.000 ενώ ο ίδιος έχει μόνο €15.000 στο λογαριασμό του και καμία κατάθεση. Ισχυρίζεται ότι ο μισθός του είναι €3.074,66 πλέον 13ος μισθός και ότι δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με την Εταιρεία [ ]. Ισχυρίζεται επίσης ότι η Αιτήτρια θα λαμβάνει ως επίδομα τέκνου το ποσό των €1.140 ετησίως που αναλογεί σε €95 μηνιαίως. Ο Καθ' ου η αίτηση με την ένσταση του ζητά την ακύρωση του προσωρινού διατάγματος και διαζευκτικά αξιώνει την μείωση του στο ποσό των €450. Μέσω της γραπτής του αγόρευσης δεν εμμένει στην ακύρωση του προσωρινού διατάγματος αλλά στη μείωση του στο ποσό των €585, αφού με βάση τους δικούς του υπολογισμούς τα έξοδα των ανήλικων ανέρχονται στο ποσό των €1.169 και εισηγείται ότι η συνεισφορά των δύο γονέων σε αυτά πρέπει να είναι κατά ½ έκαστος. Η Αιτήτρια με συμπληρωματική ένορκη δήλωση εμμένει στους αρχικούς ισχυρισμούς της και αρνείται ότι έχει καταθέσεις €80.000, δίνοντας την δική της εκδοχή όπως επίσης εμμένει στην αρχική της θέση ότι δεν λαμβάνει οποιοδήποτε επίδομα μονογονιού ή τέκνου. Δεν αρνήθηκε τον ισχυρισμό του Καθ' ου η αίτηση ότι ο μισθός του από την εργασία του στο xx είναι €3.074,66 και όχι €3.500, ως η ίδια ισχυρίστηκε κατά τον χρόνο έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Σύμφωνα με τη νομολογία, και οι δύο γονείς, σε υποθέσεις διατροφής ανηλίκων, έχουν την υποχρέωση να προβαίνουν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των εισοδημάτων τους, (βλ. Μενελάου ν. Μενελάου
(1993)1 ΑΑΔ 38, Δ. Δημητρίου ν. Ε. Περδίου
(2006)1 ΑΑΔ 1418), ενώ η μη αποκάλυψη των αληθών εισοδημάτων εκάστου δεν εξουδετερώνει την ανάγκη διατροφής από τον έτερο των συζύγων διότι το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων. Επαναλαμβάνω ότι στο στάδιο αυτό της ενδιάμεσης διαδικασίας δεν θα εξαχθούν τελικά συμπεράσματα (Αποστόλου ν. Ιωάννου
(2012)1Α ΑΑΔ 604). Όπως εξηγείται στην Αποστόλου ν Ιωάννου : «Εκείνο το οποίο πρέπει ξανά εδώ να υπενθυμισθεί είναι η πραγματική φύση της υπό εξέταση ενδιάμεσης διαδικασίας. Με αυτή δεν κρίνονται τελικά και ουσιαστικά δικαιώματα των διαδίκων έτσι με αυστηρούς κανόνες απόδειξης να αξιολογηθεί η εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία, να εξαχθούν τελικά ευρήματα και να κατανεμηθούν δικαιώματα και υποχρεώσεις». Όπως εξηγώ και πιο πάνω, το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν θα υπεισέλθει στις αντικρουόμενες εκδοχές των διαδίκων για να καταλήξει σε ευρήματα. Η διεργασία αυτή θα επιτελεστεί κατά την εκδίκαση της κυρίως Αίτησης όπου και θα σταθμιστούν τόσο οι ανάγκες των παιδιών όσο και οι οικονομικές δυνατότητες των γονέων και κατ' ακολουθίαν η συνεισφορά του καθενός. Διαπιστώνω δε ότι αμφότεροι οι διάδικοι στις ένορκες δηλώσεις τους αναλώνονται εκτενώς σε θέματα άσχετα για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, παραγνωρίζοντας τόσο τις αρχές που διέπουν τη διαδικασία εκδίκασης αίτησης Διατροφής, πόσο μάλλον τη φύση την ενδιάμεσης διαδικασίας για έκδοση/οριστικοποίηση ή μη προσωρινών διαταγμάτων. Θεωρώ δε σημαντικό να αναφερθώ στην Δημοσθένους ν. Δημοσθένους (πιο πάνω), όπου σημειώθηκαν τα ακόλουθα ως προς τον τρόπο προσέγγισης τέτοιου είδους ενδιάμεσων αιτήσεων: «Ούτε ο Νόμος αρ. 216/90, ούτε και οι σχετικοί Διαδικαστικοί Κανονισμοί, προνοούν, πόσο μάλλον επιβάλλουν, την οποιαδήποτε ενδιάμεση διαδικασία, ειδικά με σκοπό την παροχή ενδιάμεσης διατροφής. Τέτοιες διαδικασίες αποτελούν απόκλιση από την ορθή πορεία των πραγμάτων. Μία αίτηση διατροφής θα έπρεπε να υποβάλλεται, αυτή να εκδικάζεται τάχιστα προς πλήρη και τελικό διακανονισμό της συνεισφοράς εκάστου, χωρίς υπερβολική ανάλυση επί των γεγονότων. Το Δικαστήριο με την εισαγωγή της αίτησης, θα μπορούσε να καθορίζει εξ ιδίων του ενδιαμέσως ένα ποσό γύρω στο 50%-75% του ύψους της διατροφής (κατ΄ αναλογία της πρόνοιας που υπάρχει στο άρθρο 8 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου αρ. 232/91), για να καλύπτεται στο μεσοδιάστημα επαρκής διατροφή και η τελική απόφαση του να ανατρέχει, με τις αναγκαίες διαφοροποιήσεις, στο χρόνο καταχώρησης της αίτησης. Υπό το φως των πιο πάνω και έχοντας μελετήσει με προσοχή όλα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου, καταλήγω ότι πληρούνται και οι τρεις
(3)προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 και ότι θα πρέπει να τροποποιηθεί και να συνεχίσει το προσωρινό διάταγμα διατροφής των δύο ανήλικων τέκνων των διαδίκων με τον περιορισμό του όμως στο ποσό των €850 από 01.05.2024, ήτοι €425 για κάθε ένα από τα ανήλικα τέκνα τους. Συνακόλουθα το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 19/09/2023 τροποποιείται ώστε να διατάσσεται ο Καθ' ου η Αίτηση όπως από την 01/05/2024 και την αντίστοιχη ημέρα κάθε επόμενου μήνα, να καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €850 μηνιαίως ως συνεισφορά του στη διατροφή και συντήρηση των ανήλικων τέκνων των διαδίκων Α. και Γ., ήτοι €425 για τον Α. και €425 για τον Γ. Θεωρώ το πιο πάνω ποσό εύλογο και εντός των οικονομικών δυνατοτήτων του Καθ' ου η αίτηση, μέχρι την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης όπου το Δικαστήριο θα εξετάσει την ουσία της διαφοράς και θα εξάγει τελικά συμπεράσματα. Σε σχέση με το Β αιτητικό της αίτησης, κρίνω ορθό όπως αυτό αφεθεί να εξεταστεί και αποφασιστεί κατά τον χρόνο εκδίκασης της εναρκτήριας αίτησης όπου το Δικαστήριο θα υπεισέλθει στην ουσία της διαφοράς και θα προβεί σε τελικά ευρήματα. Το προσωρινό διάταγμα ως έχει τροποποιηθεί καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου και υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, κρίνω ορθό όπως τα έξοδα της παρούσας αίτησης, επιδικαστούν υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση κατά τα τρία τέταρτα (3/4), ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. [Υπ.] ........... Ν. Παπακωνσταντίνου Πότση, Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο