Γ. Ν. ν. Μ. M. X., Αρ. Αίτησης: 255/20, 27/5/2024

(2).

1. H Ένορκη Δήλωση και το επισυνημμένο επ' αυτής Τεκμήριο 1 του Αιτητή καθώς και τα Τεκμήρια που τη συνοδεύουν, που συνοδεύει την υπό εξέταση Αίτηση ημερομηνίας, 22/12/2023, δεν καταδεικνύει οποιονδήποτε λόγο και/ή καλό λόγο για τον οποίο το Σεβαστό Δικαστήριο ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια Θα δύναται να εγκρίνει το Αίτημα του Αιτητή, τουναντίον η καταχώρηση της ένορκης δήλωσης και του επισυνημμένου επ' αυτής Τεκμηρίου 1 και των Τεκμηρίων αυτής, πέραν του ότι είναι ανεπίτρεπτη σε αυτό το προχωρημένο στάδιο της Αίτησης Παρακοής δεν είναι αναγκαία και χρήσιμη.
2. Δεν έχει καταδειχθεί «καλός λόγος» για την ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης του αιτήματος και ουδέν απολύτως νέο στοιχείο έχει καταδειχθεί που να δικαιολογεί την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Αυτά που αναφέρει ο Αιτητής στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση και στο επισυνημμένο τεκμήριο 1 και τα τεκμήρια αυτής θα έπρεπε να τα είχε αποφασίσει κατά την σύνταξη και καταχώρηση της Αίτησης Παρακοής, ημερομηνίας 22.9.2022, και όχι πέραν του ενός έτους μετά την καταχώρησή της, ενώ σε κάθε περίπτωση δεν είναι στοιχεία και γεγονότα που προέκυψαν μετά την καταχώρηση της ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση αλλά εκ των υστέρων σκέψεις του Αιτητή με τις οποίες επιχειρεί να ενισχύσει και να θεμελιώσει με ανεπίτρεπτο τρόπο την υπόθεση την οποία προέβαλε κατά την καταχώρηση της Αίτησης Παρακοής.
3. O Αιτητής είχε γνώση των κατ' ισχυρισμών στοιχείων και γεγονότων που προσπαθεί να εισαγάγει μέσω της συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, αφού αφορούν και ανατρέχουν σε χρόνο και ημερομηνίες προ της καταχώρησης της Αίτησης Παρακοής, ημερομηνίας 22.9.2022 , χωρίς να αιτιολογεί για ποιο λόγο δεν συμπεριέλαβε τα εν λόγω κατ' ισχυρισμών γεγονότα στην αρχική της ένορκο δήλωση, ημερομηνίας 22.9.
5. O Αιτητής επιχειρεί να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση για αλλότριους σκοπούς και ειδικότερα επί θεμάτων τα οποία όφειλε και ηδύνατο να θέσει από την ημερομηνία καταχώρησης της Αίτησης Παρακοής, ημερομηνίας 22.9.2022, καθότι όφειλε να μεριμνούσε εξ' αρχής για τυχόν τεκμήρια που θα επιθυμούσε να επισυνάψει και πως θα προχωρούσε και να τα έθετε στην Αίτησή της.
6. H υπό εξέταση Αίτηση, ημερομηνίας 22.12.2023, αποσκοπεί στην επανόρθωση παραλείψεων και/ή αποτελεί μέσον διόρθωσης και/ή αποκατάστασης παραλείψεων του Αιτητή, έτσι ώστε να μεταβληθεί και/ή αλλοιωθεί και/ή θεραπευτεί εκ των υστέρων η εικόνα και/ή το υπόβαθρο των γεγονότων που εξετέθη πρωταρχικά στο Δικαστήριο, γεγονός που δεν μπορεί να θεωρηθεί «καλός λόγος» για την ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης του αιτήματος.
7. Με την σκοπούμενη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση επιχειρείται να προστεθεί επιχειρηματολογία, η οποία μπορεί να τεθεί κατά το στάδιο των αγορεύσεων και όχι στο πλαίσιο μιας συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και/ή μεγάλο μέρος των όσων επιθυμεί να εισάγει ο Αιτητής αποτελούν επιχειρηματολογία και σχολιασμό μαρτυρίας και/ή μερικά ζητήματα που ζητείται άδεια καταχώρησης Συμπληρωματικής Ένορκης δήλωσης είναι νομικά και αποτελούν θέμα αγόρευσης.
8. Τυχόν παροχή άδειας από το Σεβαστό Δικαστήριο για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης εκ μέρους του Αιτητή, θα οδηγούσε δε σε μια ατέρμονη διαδικασία και σ' ένα φαύλο κύκλο απαντήσεων και ανταπαντήσεων που δεν θα εξυπηρετούσε οποιοδήποτε σκοπό, τουναντίον θα οδηγήσει σε εκτροχιασμό της διαδικασίας.
9. O Αιτητής ως φαίνεται και από το γράμμα και λεκτικό της αιτούμενης-θεραπείας (prayer) ουσιαστικά επιθυμεί να καταχωρήσει Απαντητική Ένορκη Δήλωση και όχι Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, κάτι που δεν επιτρέπεται.
10. Τα ζητήματα τα οποία ο Αιτητής επιθυμεί να προβάλει μέσω της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης αποτελούν επανάληψη αλλά και ουσιαστική επέκταση των αρχικών ισχυρισμών που ήδη έχει προωθήσει o Αιτητής μέσω της Ένορκης Δήλωσής του ημερομηνίας 22.9.2022 που συνοδεύει την παράτυπη Αίτηση Παρακοής ημερομηνίας 22.9.2022 του Αιτητή.
11. H Αίτηση του Αιτητή, ημερομηνίας 22.12.2023 καταχωρήθηκε καθυστερημένα και/ή ο Αιτητής δεν δικαιολογεί και/ή δεν δικαιολογεί επαρκώς την καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης και/ή η καθυστέρηση που έλαβε χώρα ισοδυναμεί με καταφρόνηση των δικαστικών διαδικασιών.
12. H Αίτηση του Αιτητή, ημερομηνίας 22.12.2023, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και έχει καταχωρηθεί με υπέρμετρα αδικαιολόγητη καθυστέρηση και/ή κακοπιστία (mala fide), με πλήρη αδιαφορία και κατά παράβαση του θεμελιώδους συνταγματικού δικαιώματος της Καθ' ης η Αίτηση για εκδίκαση της υπόθεσης εντός εύλογου χρόνου.
13. H υπό κρίση Αίτηση είναι καταχρηστική και γίνεται με σκοπό την κωλυσιεργία της εκκρεμούσης διαδικασίας και οι αιτούμενες θεραπείες συνιστούν κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of process) και σκοπό έχουν την πρόκληση καθυστέρησης και/ή περαιτέρω καθυστέρησης στη διαδικασία.
14. H υπό κρίση Αίτηση είναι καταχρηστική, επιπόλαια, απαράδεκτη και κακόπιστη και αποσκοπεί μόνον στην περαιτέρω καθυστέρηση και εκτροχιασμό της διαδικασίας και στην πρόκληση βλάβης στα δικαιώματα της Καθ' ης η Αίτηση.
15. H έγκριση της υπό κρίση Αίτησης θα επιτρέψει στον Αιτητή να μεταβάλει και διαφοροποιήσει το πραγματικό υπόβαθρο, πράγμα ανεπίτρεπτο, παράτυπο και αντικανονικό.
16. Το πραγματικό υπόβαθρο που στηρίζει την Αίτηση είναι ανεπαρκές και δεν δικαιολογεί την έκδοση της αιτούμενης άδειας και τα όσα επιχειρούνται να τεθούν ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου, δεν εξυπηρετούν κανένα σκοπό και/ή δεν δύνανται να ληφθούν υπόψιν.
17. H έγκριση της υπό κρίση Αίτησης στην προκειμένη περίπτωση δεν θα εξυπηρετήσει το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης.
18. O Αιτητής δεν απέσεισε το βάρος που φέρει δια να αποδείξει την ύπαρξη καλού λόγου και/ή επαρκούς λόγου για την προτιθέμενη καταχώρηση της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης.
19. H Αιτούμενη θεραπεία που εξαιτείται ο Αιτητής στην Αίτηση του ημερ. 22.12.2023 αφορά ανυπόστατο αίτημα ένεκα του ότι το Αιτητικό έπρεπε να είναι ξεκάθαρο και συνεπώς κωλύεται ο Αιτητής στην απόδοση των αιτούμενων υφ' αυτής θεραπειών καθότι απλούστατα αφορά έτερη διαδικασία η οποία τελεσιδίκισε και/ή δεν υπάρχει.
20. H Αιτούμενη θεραπεία που εξαιτείται o Αιτητής στην Αίτηση του ημερ. 22.12.2023 αφορά ανυπόστατο αίτημα ένεκα του ότι το Αιτητικό έπρεπε να είναι ξεκάθαρο και/ή να υπάρχει διάκριση των αιτούμενων θεραπειών και/ή οι αιτούμενες θεραπείες να είναι ξεχωριστές και/ή να παρατίθενται διαζευκτικά και συνεπώς κωλύεται ο Αιτητής στην απόδοση των αιτούμενων υφ' αυτής θεραπειών καθότι απλούστατα αφορά έτερη διαδικασία η οποία τελεσιδίκισε και/ή δεν υπάρχει.
21. H μαρτυρία την οποία προτίθεται ο Αιτητής δια μέσω της Αίτησής του ημερ. 22/12/2023 να προσθέσει και/ή να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι παντελώς άσχετη με τα επίδικα θέματα και ουδεμία σχέση έχουν με την επίδικη Αίτηση Παρακοής ημέρ. 22.09.2022». Η ένσταση στηρίζεται στην ένορκη δήλωση της Καθ' ης η αίτηση, η οποία υιοθετεί, επαναλαμβάνει και αναπτύσσει όλους τους προβαλλόμενους λόγους ένστασης. Νομική πτυχή Η παρούσα αίτηση, η οποία διέπεται από τους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας ως ίσχυαν πριν την 1/09/2023, στηρίζεται στην Δ.48 Θ.4

(2), η οποία παρέχει την δυνατότητα στο Δικαστήριο να διατάξει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ως ακολούθως: «Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39». Τόσον από την ανάγνωση της πιο πάνω διάταξης όσον και από την σχετική νομολογία, προκύπτει ότι είναι στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου κατά πόσον θα δοθεί άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση (βλ. Ματθαίου κα

(2008)1 Α.Α.Δ 510 & Α. Messios and Sons Ltd κα ν. Λεωνίδα

(2010)1Α Α.Α.Δ. 195). Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ασκείται με βάση γεγονότα τα οποία τίθενται ενώπιόν του. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. Στα πλαίσια τέτοιου αιτήματος, ο Αιτητής θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο για την ύπαρξη καλού λόγου ώστε να δοθεί η σχετική άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Όσον αφορά την έννοια της φράσης «καλός λόγος» που αναφέρεται στην Δ.48 Θ.4

(2), αυτή θα πρέπει να ερμηνεύεται µε δεδομένη την σχετικότητα µε τα επίδικα θέματα και των ισχυρισμών που επιχειρούνται να εισαχθούν. Αυτό, σε συνδυασμό πάντα µε το γενικότερο δικαίωμα κάθε διαδίκου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, όλο το κατά την άποψη του αναγκαίο υλικό για την εκδίκαση της αίτησης. Σχετική είναι η υπόθεση Μαρία Κόκκινου v. Κυριάκου Κόκκινου, Έφεση αρ. 29/2014, ημ. 3/11/2016 στην οποία λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής: «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης». Είναι δε επιθυμητό όπως η συμπληρωματική ένορκη δήλωση, για την οποία ζητείται άδεια για καταχώρηση, να επισυνάπτεται στην αίτηση ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να αποφασίσει για την σχετικότητα των συγκεκριμένων ισχυρισμών και έχοντας ενώπιον του όλα τα δεδομένα, να κρίνει κατά πόσον υπάρχει καλός λόγος για έγκριση του αιτήματος. Σύμφωνα µε την απόφαση Ματθαίου (ανωτέρω), τέτοιου είδους αιτήσεις αν δεν υπάρχει καλός λόγος και ειδικά όταν μια υπόθεση είναι ορισμένη για ακρόαση θα πρέπει να αποφεύγονται καθότι διακόπτουν και ανατρέπουν την κανονική πορεία της υπόθεσης. Προκύπτει ως εκ τούτου ότι αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα πρέπει να καταχωρείται µόνο στις περιπτώσεις που υπάρχει καλός και ουσιαστικός λόγος µε την έννοια ότι είναι απολύτως αναγκαία για τους σκοπούς εκδίκασης της αίτησης. Υπό τις περιστάσεις δεν αποτελεί καλό λόγο η άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση προκειμένου να απαντηθούν απλά κάποιοι ισχυρισμοί της άλλης πλευράς που δεν θα προσθέσουν τίποτε στην υπόθεση ή να προβληθούν νέοι ισχυρισμοί άσχετοι µε τα επίδικα θέματα, ειδικότερα όταν αυτοί ήταν γνωστοί κατά την καταχώρηση της αρχικής ένορκης δήλωσης του Αιτητή. Το βάρος απόδειξης της ύπαρξης καλού λόγου είναι πάντοτε στους ώμους του Αιτητή που οφείλει να δείξει μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση την σχετικότητα των ισχυρισμών που επιδιώκει να προσθέσει και ικανοποιητικούς λόγους γιατί οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συμπεριλήφθηκαν στην αρχική του ένορκη δήλωση. Στην Κώστα ν. Κώστα

(2003)1 (Α) ΑΑΔ 269 αναφέρονται τα ακόλουθα αναφορικά με την δυνατότητα καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε αίτηση παρακοής διατάγματος: «Αλλά πέραν τούτου, η ένορκη δήλωση της Εφεσίβλητης όχι μόνο εκάλυπτε και τις εν λόγω συγκεκριμένες ημερομηνίες αλλά και, θετικά αντιστρατευόμενη τους ισχυρισμούς του Εφεσείοντα, καθιστούσε έτι πιο βεβαρημένη την υποχρέωση του να στοιχειοθετήσει την υπόθεση του. Τούτο ο Εφεσείων απέτυχε εντελώς να κάνει εφ' όσον ούτε αντεξέτασε την Εφεσίβλητη για να υποσκάψει ενδεχομένως τους δικούς της ισχυρισμούς ούτε επεδίωξε να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση για να τους αντικρούσει και να θέσει τη δική του εκδοχή ενώπιον του Δικαστηρίου». Η αίτηση, σε σχέση με την οποία ο Αιτητής ζητά την άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, αφορά αίτηση παρακοής δικαστικού διατάγματος σχετιζόμενου με το δικαίωμα επικοινωνίας του Αιτητή με το ανήλικο τέκνο των διαδίκων. Στην ένορκη του δήλωση επισυνάπτει ως Τεκμήριο προσχέδιο της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, από όπου προκύπτουν οι ισχυρισμοί τους οποίους επιθυμεί να περιλάβει, έτσι το Δικαστήριο μπορεί να κρίνει κατά πόσον υπάρχει καλός λόγος για έγκριση του αιτήματος. Η διαδικασία της αστικής παρακοής προσομοιάζει με την ποινική διαδικασία με την έννοια ότι όλα τα τυπικά και ουσιαστικά εχέγγυα του ποινικού δικαίου πρέπει να ικανοποιούνται (σχετική η Δρόσος Μιχαηλίδης v.Margita Μιχαηλίδου Poliakova Έφεση αρ. 22/2009 ημερ. 24.2.11 και In re Bramblevale Ltd

(1970)Ch. 18 kai Savings and Investment Bank Ltd v. Gas co (No 2)

(1988)1 All E.R. 975). Tο αποδεικτικό βάρος το φέρει ο Αιτητής ο οποίος πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο στον ικανοποιητικό βαθμό και στη διαπίστωση της βεβαιότητας της ενοχής του Καθ' ου η αίτηση πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Πρόκειται για οιονεί ποινική διαδικασία (Halin v. Timur

(2005)1 AAΔ 424) Στην Κ. ν. Ξ., Έφεση ΔΟΔ 2/12, ημερ. 9.5.2014, αναφέρθηκε ότι εκεί που ο υπόχρεος γονέας προβάλλει κάποια δικαιολογία για τη μη συμμόρφωση του, το βάρος το έχει εκείνος που προβάλλει τη δικαιολογία να αποδείξει ότι αυτή είναι εύλογη, υπό τις περιστάσεις, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Ναι μεν η καθ' ης η αίτηση έχει το βάρος, υπό την έννοια που εξηγήθηκε, να στοιχειοθετήσει την υπεράσπιση που προβάλλει, ο Αιτητής όμως, διατηρεί το βάρος να αποδείξει την αίτηση/κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο Αιτητής μπορεί να αντικρούσει τους ισχυρισμούς της Καθ' ης η αίτηση είτε με καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είτε με αντεξέταση. Σε αντίθετη περίπτωση θα παραμείνουν αναντίλεκτοι οι ισχυρισμοί που προέβαλε η καθ' ης η αίτηση (σχετική η Γ.Κ ν Ε.Ζ.,Έφεση ΔΟΔ 8/21,ημερ.13/05/2021) Έχω μελετήσει με προσοχή όλα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου καθώς επίσης και όλα όσα μου ανέφεραν οι δύο πλευρές με τις γραπτές αγορεύσεις τους. Οι ισχυρισμοί που επιθυμεί να περιλάβει ο Αιτητής στην παράγραφο 5 της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης, σχετίζονται με άλλες κατ' ισχυρισμόν ποινικές υποθέσεις, οι οποίες δεν σχετίζονται με την διαδικασία της σχετικής αίτησης παρακοής. Δεν βλέπω με ποιο τρόπο θα εξυπηρετηθεί η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας της εν λόγω αίτησης παρακοής από τους εν λόγω ισχυρισμούς που επιθυμεί να περιλάβει ο Αιτητής μέσω της παραγράφου 5 της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, οι οποίοι σχετίζονται με ποινική υπόθεση για επίθεση και δημόσια εξύβριση στην οποία κατηγορούμενη ήταν η μητέρα της Καθ' ης η αίτηση και εκκρεμούσα ποινική υπόθεση που αφορά κατ' ισχυρισμόν επίθεση εναντίον του από την Καθ' ης η αίτηση. Άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα πρέπει να δίδεται µόνο στις περιπτώσεις που υπάρχει καλός και ουσιαστικός λόγος µε την έννοια ότι είναι απολύτως αναγκαία για τους σκοπούς εκδίκασης της αίτησης. Δεν αποτελεί καλό λόγο η άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση προκειμένου να προβληθούν ή να απαντηθούν απλά κάποιοι ισχυρισμοί της άλλης πλευράς που δεν θα προσθέσουν τίποτε στην υπόθεση. Συνεπώς κρίνω ότι δεν υπάρχει καλός λόγος για την συμπερίληψη της εν λόγω παραγράφου. Στην παράγραφο 6 της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, επιθυμεί να περιλάβει ως τεκμήριο ανάλυση από δικανικό αναλυτή που να επιβεβαιώνει την αυθεντικότητα του e-mail ημερομηνίας 04/07/2022 το οποίο επισυνάπτεται ως τεκμήριο 54 στην αρχική ένορκη δήλωση του Αιτητή. Η Καθ' ης η αίτηση στην ένσταση της απορρίπτει μεν τους ισχυρισμούς του Αιτητή όμως δεν αμφισβητεί την αυθεντικότητα του ηλεκτρονικού μηνύματος, συνεπώς η παράγραφος και το τεκμήριο που επιθυμεί να περιλάβει ο Αιτητής δεν θα προσφέρει οτιδήποτε στη διαδικασία και συνεπώς δεν προκύπτει καλός λόγος για να επιτραπεί η περίληψη της παραγράφου αυτού και του σχετικού τεκμηρίου. Με τις παραγράφους 7 και 9 της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ο Αιτητής επιδιώκει να απαντήσει, όπως αναφέρει, στη θέση της Καθ' ης η αίτηση ότι άλλαξε μονομερώς το σημείο παραλαβής του παιδιού επειδή είχε προβλήματα κατά την επιστροφή του, επιδιώκοντας να θέσει την δική του θέση, πλην όμως από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση της Καθ' ης η αίτηση στην εν λόγω αίτηση παρακοής, δεν προκύπτει να γίνεται αναφορά από την Καθ' ης η αίτηση στα όσα, όπως αναφέρει ο Αιτητής, επιδιώκει να απαντήσει και συνεπώς δεν προκύπτει καλός λόγος για να δοθεί άδεια. Ο Αιτητής εάν ήθελε να περιλάβει τέτοιους ισχυρισμούς μπορούσε να τους περιλάβει στην αρχική του ένορκη δήλωση και δεν εξηγεί για ποιο λόγο δεν τους περιέλαβε. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς που επιθυμεί να περιλάβει ο Αιτητής μέσω των παραγράφων 8 και 10 και 11 της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, τα όσα επιθυμεί να περιλάβει ο Αιτητής με τις πιο πάνω παραγράφους αφορούν κατ' ισχυρισμόν ενέργειες και συμπεριφορές της Καθ' ης η αίτηση οι οποίες όμως χρονικά δεν προκύπτει να αφορούν τις ισχυριζόμενες ημερομηνίες παρακοής και ούτε θα προσθέσουν οτιδήποτε στην διαδικασία της αίτησης παρακοής αλλά αντίθετα θα την περιπλέξουν. Χωρίς να παραγνωρίζεται το δικαίωμα κάθε διάδικου να παρουσιάσει την υπόθεση του όπως αυτός θεωρεί ορθό, άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα πρέπει να δίδεται µόνο στις περιπτώσεις που υπάρχει καλός και ουσιαστικός λόγος µε την έννοια ότι είναι απολύτως αναγκαία για τους σκοπούς εκδίκασης της αίτησης. Υπό τις περιστάσεις δεν αποτελεί καλό λόγο η άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση προκειμένου να προβληθούν ή να απαντηθούν ισχυρισμοί που δεν θα προσθέσουν τίποτε στην υπόθεση αλλά αντίθετα θα την περιπλέξουν. Συνεπώς κρίνω ότι δεν υπάρχει καλός λόγος για να επιτραπεί η συμπερίληψη των εν λόγω παραγράφων σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στη βάση όσων προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και εναντίον του Αιτητή όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. Η αίτηση παρακοής ορίζεται για οδηγίες την 25/06/2024 ώρα 09.00. [Υπ.] .................. Ν. Παπακωνσταντίνου Πότση, Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο