Χ.Χ. ν. Ε.Γ., Αρ. Αίτησης 17/2023, 18/9/2024

(1)και 4 αλλά και του θεσμού παρ. 10 εδάφιο

(2)των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί. Οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν. Οι προσπάθειες των μερών και/ή των συνηγόρων τους για εξώδικη διευθέτηση της παρούσης δεν είχαν κάποιο θετικό αποτέλεσμα και συνεπώς η παρούσα υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Ακολούθως, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων παρέδωσαν τις γραπτές τους αγορεύσεις και το Δικαστήριο επιφύλαξε την τελική του απόφαση. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ։ Στα πλαίσια της Αίτησης της αλλά και στην έγγραφη μαρτυρία της, η Αιτήτρια αναφέρει ότι γνωρίστηκαν και σύναψαν ερωτική σχέση με τον Καθ' ου η Αίτηση περί τον Αύγουστο του 2019 στο Λονδίνο όπου εργάζονταν και περί τον Μάρτιο του 2020 συζούσαν κάτω από την ίδια στέγη και συμπεριφέρονταν ως ζευγάρι. Περί τις 08/08/2020 ο Καθ' ου η Αίτηση ανακοίνωσε στην Αιτήτρια ότι δεν θέλει πλέον να είναι ζευγάρι και χωρίς λόγο εγκατέλειψε την οικία που διέμεναν και επέστρεψε στην Ελλάδα. Από την σχέση τους απέκτησαν στις 17/04/2021 την Ε.Χ. που σήμερα είναι σχεδόν 3,5 ετών. Ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου την παρότρυνε να κάνει έκτρωση μόλις ενημερώθηκε για την εγκυμοσύνη της, ενώ μετά την γέννηση του ανήλικου τέκνου τους αρνείτο να την αναγνωρίσει ως βιολογικό του παιδί. Για αυτό και η Αιτήτρια καταχώρησε την Αίτηση πατρικής αναγνώρισης με αρ. 2/2021 στο Οικογενειακό Δικαστήριο Πάφου στα πλαίσια της οποίας στις 24/11/2022 εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο αναγνωρίστηκε η ανήλικη ως βιολογικό τέκνο του Καθ' ου η Αίτηση. Η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι παρόλο που το προαναφερόμενο διάταγμα επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση, εν τούτοις αυτός επιδεικνύει πλήρη αδιαφορία για τις υποχρεώσεις του προς την ανήλικη θυγατέρα του και δεν νοιάζεται για τις ανάγκες διατροφής και διαβίωσης της, ενώ την φροντίδα της ανέλαβε αποκλειστικά η ίδια. Αναφέρει ότι εργάζεται στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως στην Λάρνακα με σύμβαση και οι απολαβές της ανέρχονται περίπου στο ποσό των €2,000 μηνιαίως ενώ καθημερινά πηγαινοέρχεται στην Λάρνακα. Επισυνάπτει στην ένορκη μαρτυρία της την σύμβαση εργασίας της ως Τεκμήριο Γ αλλά και αντίγραφο μισθοδοσίας της ως Τεκμήριο Δ. Ισχυρίζεται ότι με την λήξη της σύμβασης εργασίας της θα καταστεί άνεργη μέχρι να εξεύρει άλλη εργασία. Προσθέτει ότι από τον μισθό που λαμβάνει πρέπει να καλύψει τα συνήθη έξοδα μίας οικογένειας, όπως τα καθημερινά έξοδα διακίνησης από και προς την εργασία της στην Λάρνακα, τα έξοδα διατροφής, ένδυσης και υπόδησης, κοινωνικές υποχρεώσεις, ψυχαγωγία, ιατρικά έξοδα και φάρμακα, τα έξοδα ενοικίου που καταβάλλει ύψους €700,00 μηνιαίως για την οικία που διαμένει με την ανήλικη θυγατέρα της και γενικότερα τα τρέχοντα έξοδα. Ακολούθως, η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση διαμένει στο εξωτερικό και εργάζεται με πάρα πολύ υψηλές αποδοχές αλλά και μπόνους τα οποία ξεπερνούν τις €7,000 μηνιαίως. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση της, η Αιτήτρια απορρίπτει τον ισχυρισμό του Καθ' ου ότι ο μισθός του είναι μόνο €4,500 αφού λαμβάνει και μπόνους και αναφέρει ότι για τον ίδιο είναι αναγκαίο, όπως ο ίδιος υποστηρίζει το ποσό των €4,300 μηνιαίως, ενώ για το παιδί του θεωρεί ότι το ποσό των €200,00 είναι αρκούντως ικανοποιητικό. Θεωρεί ότι για την κάλυψη των βασικών αναγκών του ανήλικου τέκνου τους, ο Καθ' ου η Αίτηση απαιτείται να συνεισφέρει τουλάχιστον το ποσό των €700,00 μηνιαίως το οποίο πιστεύει ως δίκαιο, εύλογο και αναγκαίο λαμβανομένων υπόψη των σημερινών συνθηκών ζωής, την ηλικία του ανήλικου τέκνου τους, το αυξημένο κόστος ζωής και γενικά τις αυξανόμενες δαπάνες για την αξιοπρεπή διαβίωση του. Υποστηρίζει στην Απάντηση στην Υπεράσπιση της, ότι ο Καθ' ου λαμβάνει πολύ υψηλά εισοδήματα από την εργασία του, αφού ο μισθός του είναι τριπλάσιος από την ίδια και έτσι μπορεί να συνεισφέρει ένα αξιοπρεπές και ικανοποιητικό ποσό για την διατροφή της ανήλικης θυγατέρας του. Στην Αίτηση της η Αιτήτρια ισχυρίζεται αρχικά ότι τα συνολικά μηνιαία έξοδα της ανήλικης θυγατέρας της Ε.Χ. για την διατροφή, συντήρηση και φροντίδα της ανέρχονται στα €1.100,00-. ενώ ακολούθως στην ένορκη μαρτυρία της, υποστηρίζει πως ανέρχονται τελικώς σε €1.460,00 και τα οποία αναλύει ως ακολούθως: α) Διατροφή...................................€300,00 β) Ενοίκιο......................................................................€350,00 γ) Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη .............................................€50,00 δ) Ένδυση ...................................................... €100,00 ε) Υπόδηση .............................................................. €50,00 στ) Είδη ατομικής υγιεινής...........................................................€150,00 ζ) Ψυχαγωγία ................................................. €80,00 η) Ρεύμα, τηλέφωνο, νερό......................................................... €80,00 θ) Παιδικός Σταθμός....................€300,00-. ΣΥΝΟΛΟ։ €1.460,00 Η Αιτητρια προσκόμισε με την ένορκη μαρτυρία της ως Τεκμήριο Ε, σχετικές αποδείξεις αναφορικά με τα έξοδα της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων. Υποστηρίζει ότι τα έξοδα της ανήλικης θυγατέρας τους συνεχώς αυξάνονται λόγω της συνεχούς ακρίβειας που παρατηρείται στα αγαθά αλλά και λόγω της αύξησης της ηλικίας της. Ισχυρίζεται ακόμα ότι για να καλύψει τις βασικές ανάγκες της ίδιας αλλά και της ανήλικης θυγατέρας της, αναγκάζεται να δανείζεται χρήματα από τους γονείς της, αφού ο Καθ' ου η Αίτηση δεν προσφέρει οποιαδήποτε οικονομική βοήθεια. Περαιτέρω, η Αιτήτρια απορρίπτει τους ισχυρισμούς που προβάλλει ο Καθ' ου η Αίτηση στην Έκθεση Υπεράσπισης του για το ύψος των εξόδων της ανήλικης θυγατέρας τους, αφού αυτός δεν έχει καμία γνώση σε σχέση με αυτά διότι ουδέποτε ενδιαφέρθηκε για οτιδήποτε αφορά το παιδί τους και άρα ο ισχυρισμός του ότι το ποσό των €200,00 μηνιαίως είναι ικανοποιητικό για την κάλυψη των εξόδων διατροφής της είναι παντελώς αβάσιμος και εκτός πραγματικότητας. Αναφορικά με την κατοικία η οποία ευρίσκεται στην Αγγλία, η Αιτήτρια υποστηρίζει μέσα από την ένορκη μαρτυρία της, ότι έχει συνάψει δάνειο σε Αγγλική τράπεζα για την αγορά της και επειδή δεν μπορεί να ανταπεξέλθει οικονομικά και να καταβάλλει τις δόσεις του δανείου, την έχει παραχωρήσει στον αδελφό της ο οποίος ζει και εργάζεται στο Λονδίνο για να κατοικεί σε αυτήν, χωρίς να έχει οποιοδήποτε οικονομικό όφελος, αφού ο ίδιος έχει αναλάβει την αποπληρωμή του δανείου. ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΘ' ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ։ Στον αντίποδα, ο Καθ΄ ου η αίτηση προβάλλει στην Έκθεση Υπεράσπισης του αλλά και στην έγγραφη μαρτυρία του ημερομηνίας 17/05/2024 διάφορους ισχυρισμούς με στόχο να καταδείξει μεταξύ άλλων στο Δικαστήριο από την μία, ότι τα έξοδα της θυγατέρας τους τα οποία αναφέρει η Αιτήτρια δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και είναι υπερβολικά, ενώ από την άλλη ότι ο ίδιος δεν είναι σε θέση να καταβάλει τα ποσά που ζητεί η Αιτήτρια. Θα επισημάνω τα κυριότερα σημεία των θέσεων του Καθ' ου η Αίτηση, τα οποία σχετίζονται με την ουσία της υπόθεσης. Αρχικά, ο Καθ' ου η Αίτηση διευκρινίζει ότι σύναψε ερωτική σχέση με την Αιτήτρια και μετέφερε όλα τα προσωπικά του αντικείμενα στο σπίτι της στις 17/04/2020 και συγκατοικούσαν, αλλά σε καμία περίπτωση δεν συμπεριφέρονταν ως ζευγάρι. Υποστηρίζει ότι συμπεριφέρονταν ως δύο νέοι του 21ου αιώνα που είναι κάτι παραπάνω από φίλοι αλλά όχι ζευγάρι. Υποστηρίζει ότι στις 08/08/2020 ανακοίνωσε στην Αιτήτρια ότι δεν επιθυμούσε άλλο να βρίσκεται σε αυτή την σχέση, ενώ ουδέποτε αποτέλεσαν ζευγάρι και απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι χωρίς λόγο και αιτία εγκατέλειψε την οικία στην οποία διέμενε με αυτήν. Συγκεκριμένα, ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ζήτησε από την Αιτήτρια να προβούν σε διακοπή της σχέσης τους μετά που οι διάδικοι επισκέφθηκαν τους γονείς του για διακοπές και αυτή προσέβαλε και απαξίωσε τους γονείς του. Ακολούθως, μετέφερε τα πράγματα του στην νέα διεύθυνση του στο Λονδίνο, στις 09/08/2020 ξαναγύρισε στην Ελλάδα όπου εργαζόταν εξ' αποστάσεως λόγω των περιοριστικών μέτρων της πανδημίας και στην συνέχεια επέστρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Υποστηρίζει ότι στις 15/08/2020 η Αιτήτρια του απέστειλε μήνυμα ενημερώνοντας τον ότι είναι έγκυος και ο ίδιος της πρότεινε να προβεί σε διακοπή της κύησης. Ο Καθ' ου η Αίτηση θεωρεί με βάση τις μαθηματικές πιθανότητες ότι είναι ο βιολογικός πατέρας της ανήλικης, αλλά δεν μπορεί να είναι εντελώς σίγουρος, εφόσον δεν έχει πραγματοποιηθεί τεστ DNA. Ενημερώθηκε για την γέννηση της ανήλικης από την Αιτήτρια κατά τον Απρίλιο του 2021, όταν η Αιτήτρια του απέστειλε μήνυμα. Θεωρεί ότι εφόσον η απόφαση της Αιτήτριας ήταν μονομερής, καθώς επίσης και λόγω του γεγονότος ότι η Αιτήτρια έχει την αποκλειστική γονική μέριμνα του τέκνου, θα πρέπει η ίδια να φέρει και το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για την διατροφή του τέκνου. Επίσης, ο Καθ' ου θεωρεί ότι η Αιτήτρια επιδιώκει την οικονομική και ηθική του εξόντωση, αφού η αίτηση διατροφής έγινε για λόγους εκδίκησης και όχι για λόγους συμφέροντος του τέκνου. Σε σχέση με το ζήτημα της πατρικής αναγνώρισης, απορρίπτει τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι επειδή αρνιόταν να αναγνωρίσει την ανήλικη ως δικό του παιδί, αυτή καταχώρησε την αναφερόμενη αίτηση πατρικής αναγνώρισης, αναφέροντας ότι σε δύο ημερομηνίες έλαβε από δικηγόρους μέσω email την αίτηση πατρικής αναγνώρισης στις 04/10/2021 και στις 06/07/

1. Στην συνέχεια αναφέρει ότι υπέπεσε στην αντίληψη του η απόφαση του Δικαστηρίου που αναγράφεται ότι είναι ο πατέρας του τέκνου στις 17/03/2023 όταν έλαβε τα email από τον κ. Αλεξάνδρου, αφού μέχρι τότε δεν του είχε επιδοθεί απολύτως τίποτε. Ο Καθ' ου ισχυρίζεται ότι είχε εκδηλώσει στο παρελθόν ενδιαφέρον για το τέκνο, αφού είχε πει στην Αιτήτρια τον χειμώνα του 2020/21 ότι θα μετέβαινε στην μαιευτική κλινική για να της συμπαρασταθεί στον τοκετό και την ρώτησε λεπτομέρειες για το φύλο του τέκνου, αλλά αυτή αρνήθηκε να του απαντήσει. Περαιτέρω, η Αιτήτρια δεν είχε ενημερώσει εγκαίρως τον Καθ' ου η Αίτηση για τον τοκετό, αλλά μετά από μερικές ημέρες αφότου γέννησε τον ανήλικο και τότε συνειδητοποίησε ότι δεν είχε οποιαδήποτε θέση και ότι οποιαδήποτε επίδειξη ενδιαφέροντος θα ήταν στο εξής μάταιη. Επιπρόσθετα, ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ουδέποτε η Αιτήτρια του ζήτησε να επιδείξει με οποιοδήποτε τρόπο ενδιαφέρον για τον ανήλικο και εκείνος να αρνηθεί, λόγου χάρη ποτέ δεν τον κάλεσε να δει τον ανήλικο στα γενέθλια του ή την ημέρα της ονομαστικής του εορτής ή την περίοδο των εορτών του Πάσχα ή των Χριστουγέννων ή να του προσφέρει κάποιο δώρο για τα γενέθλια του. Περαιτέρω, υποστηρίζει ότι ουδέποτε έλαβε οποιαδήποτε απαίτηση από την Αιτήτρια να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό διατροφής και εκείνος να αρνηθεί. Ο Καθ' ου πιστεύει ακράδαντα ότι η αίτηση διατροφής του επιδόθηκε καθαρά για λόγους ρεβανσισμού και όχι για το συμφέρον του παιδιού, αφού η οικονομική επιφάνεια της Αιτήτριας είναι περισσότερο από επαρκής και για δύο ολόκληρα έτη μπορούσε να διατρέφει το ανήλικο τέκνο από μόνη της χωρίς οποιοδήποτε πρόβλημα, ενώ έφερε στον κόσμο το παιδί για να εξαναγκάσει τον ίδιο σε γάμο. Ακολούθως, ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται μέσα από την ένορκη μαρτυρία του ημερομηνίας 17/05/2024 ότι αγνοεί το γεγονός ότι η Αιτήτρια πηγαινοέρχεται καθημερινά στην Λάρνακα για την εργασία της και σε κάθε περίπτωση θεωρεί ότι η Αιτήτρια μπορεί να μετακινείται εναλλακτικά και οικονομικότερα. Αναφέρει ότι οι απολαβές της ανέρχονται στα €2.091,55 όπως φαίνεται από τα τεκμήρια που η ίδια προσκόμισε. Αναφέρει ακόμα ότι και ο ίδιος μπορεί ανά πάσα στιγμή να μείνει άνεργος μη διαθέτοντας άλλο εισόδημα, λαμβάνοντας υπόψη την οικονομική στενότητα της εταιρείας για την οποία εργάζεται. Απορρίπτει κατηγορηματικά τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι οι αποδοχές του ξεπερνούν τις €7,000 μηνιαίως, αφού οι τρέχουσες μηνιαίες απολαβές του ανέρχονται σε 4,065,61 λίρες Αγγλίας. Ισχυρίζεται ότι δεν έχει οποιοδήποτε άλλο εισόδημα πέραν από τον μισθό του και δεν λαμβάνει οποιοδήποτε μπόνους όπως φαίνεται από τα αποδεικτικά απολαβών του από τον Ιανουάριο του 2023 μέχρι και τώρα, ενώ επισυνάπτει αρχείο με τις απολαβές του για τα έτη 2023-2024 ως Τεκμήριο
2. Περαιτέρω, αναφέρει ότι η Αιτήτρια παραβλέπει το γεγονός ότι το κόστος ζωής στην Αγγλία όπου διαμένει και εργάζεται είναι αρκετά υψηλό, όπως και η ίδια γνωρίζει. Ο Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίζει ότι το αιτούμενο ποσό από την Αιτήτρια για την διατροφή του ανήλικου είναι υπερβολικό και παράλογο σε σχέση με τις συνθήκες ζωής και τις συνηθισμένες ανάγκες που έχουν τα παιδιά ηλικίας 2-3 ετών. Περαιτέρω, αναφέρει ότι η Αιτήτρια βρίσκεται σε πολύ καλύτερη οικονομική κατάσταση από τον ίδιο αφού διαθέτει κατοικία ιδιοκτησίας της στο Λονδίνο σε μία περιοχή όπου τα ενοίκια κυμαίνονται στο ποσό των €3,500 μηνιαίως. Επιπρόσθετα, γνωρίζει ότι η Αιτήτρια διαθέτει διαμέρισμα με πισίνα στην Πάφο το οποίο εκμίσθωνε, αγροτεμάχια και οικόπεδα. Επίσης, το ακίνητο όπου διαμένει η Αιτήτρια είναι ιδιοκτησίας της μητέρας της και αμφιβάλλει κατά πόσο όντως καταβάλλει ενοίκιο σε αυτήν. Ο Καθ' ου η Αίτηση απορρίπτει κατηγορηματικά τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι τα έξοδα της ανήλικης ανέρχονται στο ποσό των €1,460 υποστηρίζοντας ότι ορισμένες από τις ισχυριζόμενες δαπάνες είναι αδικαιολόγητες και μη λογικά αναγκαίες, ενώ τα ισχυριζόμενα ποσά είναι εξωπραγματικά, υπερβολικά και αδικαιολόγητα σε σχέση με την ηλικία της ανήλικης. Περαιτέρω, η Αιτήτρια του ανέφερε στις 13/03/2024, ότι διατρέφει το ανήλικο τέκνο με βιολογικά προϊόντα τα οποία είναι ακριβά και ότι το παιδί παρακολουθεί αρκετά μαθήματα στην ηλικία των τριών ετών, γεγονός το οποίο μαρτυρεί ότι η Αιτήτρια είναι η μόνη που επιθυμεί να μεγαλώνει την ανήλικη θυγατέρα τους στην χλιδή. Ο Καθ' ου η Αίτηση παραπέμπει σε συγκεκριμένη ιστοσελίδα, όπου αναφέρεται ότι το κόστος ζωής ενός ατόμου που διαμένει στην Πάφο την τρέχουσα περίοδο είναι €580,17 μηνιαίως. Υποστηρίζει ότι από αυτό το ποσό θα πρέπει να αφαιρεθούν τα ποσά €79,80 (''other Goods and Services'') και €121,93 (''Utilities''). Αυτό το ποσό που προκύπτει μηνιαίως ύψους €378,44 θα πρέπει να είναι η βάση για τον υπολογισμό του ύψους της διατροφής που του αναλογεί και όχι το παράλογο ποσό ύψους €1,460 τον μήνα το οποίο δεν ανταποκρίνεται στην οικονομική πραγματικότητα. Για αυτό και ισχυρίζεται ότι τα λογικά αναγκαία ποσά για τα έξοδα διατροφής και συντήρησης της ανήλικης με βάση τις οικονομικές του δυνατότητες και την ηλικία της θυγατέρας του, ανέρχονται στο ποσό των €200,00 μηνιαίως. Επιπρόσθετα, ο Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια μπορεί να εκμισθώνει το σπίτι της στην Αγγλία έναντι του ποσού των 3,980 λίρες Αγγλίας μηνιαίως και το ποσό αυτό μπορεί άνετα να καλύψει τόσο την δόση του δανείου της καθώς και να αποφέρει εισοδήματα στην Αιτήτρια, ενώ θα μπορούσε και να το πωλήσει. Αναφορικά με το ζήτημα της ενοικίασης της οικίας που διαμένει η Αιτήτρια από την μητέρα της με ενοίκιο ύψους €700,00 μηνιαίως, ο Καθ' ου αναφέρει ότι του δημιουργούνται αμφιβολίες για την φύση της σύμβασης ενοικίασης και του μισθωτηρίου συμβολαίου αλλά και αν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αφού στο μισθωτήριο δεν αναγράφεται η οδός, ο αριθμός και ο τύπος της οικίας, ότι αν καθυστερήσει την πληρωμή προνοείται στο εν λόγω ενοικιαστήριο πληρωμή τόκου υπερημερίας ύψους 4%, ενώ στην απόδειξη καταβολής ενοικίου δεν υπάρχουν σφραγίδα και φορολογικός αριθμός, αφού οι καταβολές φαίνονται να γίνονται σε μετρητά και όχι μέσω τραπεζικής μεταφοράς. Αναφορικά με την πληρωμή των λογαριασμών κοινής ωφελείας της οικίας που διαμένει η Αιτήτρια, ο Καθ' ου υποστηρίζει ότι οι λογαριασμοί του ηλεκτρικού ρεύματος είναι στον όνομα του πατέρα της και τα έξοδα νερού-αποχέτευσης στο όνομα της μητέρας της και αυτό καταδεικνύει ότι όλα τα έξοδα καλύπτονται και πληρώνονται από τους γονείς της και όχι από την ίδια, ενώ αποδεικνύεται ότι διαμένει μαζί τους. Επίσης, ισχυρίζεται ότι οι αποδείξεις από αγορές που φέρεται να έχει προβεί η Αιτήτρια και τα οποία επισυνάπτει ως Τεκμήρια στην ένορκη μαρτυρία της, φαίνονται να έχουν πληρωθεί από τον πατέρα της, ενώ για διάφορα προϊόντα υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια επιλέγει τα πιο ακριβά, με σκοπό να φανούν διογκωμένα τα έξοδα διαβίωσης του τέκνου. Επιπρόσθετα, ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι στην Κύπρο η παιδεία και η υγεία παρέχονται δωρεάν και αν η Αιτήτρια επιθυμεί για τον ανήλικο ιδιωτικό παιδικό σταθμό, άλλες εξωσχολικές δραστηριότητες και ακριβές ιδιωτικές παροχές που δεν αφορούν το συνηθισμένο επίπεδο διαβίωσης, αποτελεί δική της επιλογή και όχι δική του υποχρέωση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ։ Με βάση τις πρόνοιες του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90) εισάγεται η αρχή της υποχρέωσης και των δύο γονέων για την από κοινού διατροφή των ανήλικων τέκνων τους ανάλογα με τις δυνάμεις τους (άρθρο 33.1) (Βλ. Μαρκουλίδης v. Μαρκουλίδη κ.α.

(1998)1(Γ) ΑΑΔ 1386). Στην Α. Μενελάου ν. Φ. Μενελάου

(1993)1 Α.Α.Δ. 381, το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο απεφάνθη ότι το μέτρο της συνεισφοράς είναι οι «δυνάμεις εκατέρων των συζύγων, έννοια που περιλαμβάνει το σύνολο των εισοδηματικών δυνατοτήτων εκάστου μέρους για συνδρομή και όχι μόνο το υπαρκτό του εισόδημα». Ειδικότερα, το Άρθρο 37

(1)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Ν. 216/90, προνοεί ότι το μέτρο της διατροφής προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για τη διατροφή του προσώπου. Περαιτέρω, στο άρθρο 37

(2)αναφέρεται ότι η διατροφή περιλαμβάνει όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευσή του. Στην υπόθεση Παναγιώτου ν. Σφικτού,

(2001)1(Α) ΑΑΔ 625 τονίστηκε ότι το μέτρο της διατροφής δεν μπορεί πάντα να εξευρεθεί με απόλυτους αριθμούς. Η κοινή λογική και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες οι οποίοι διαδραματίζουν ρόλο στην καλύτερη αντίληψη των γεγονότων προς εντοπισμό των πραγματικών αναγκών συγκεκριμένων ατόμων (Βλ. Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη κ.α. (ανωτέρω), Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους

(2010)1 (Β) ΑΑΔ 951). Θα πρέπει να επισημανθεί, ότι το Δικαστήριο δεν δεσμεύεται από τη μαρτυρία των διαδίκων, αλλά είναι καθήκον του να ασχοληθεί με το εύλογο των κονδυλίων (βλ. Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη κ.α. (ανωτέρω). Κονδύλια που κατ' ισχυρισμό απαιτούνται για συγκεκριμένες ανάγκες μπορεί να μην γίνουν αποδεκτά από το Δικαστήριο, είτε στη βάση ότι δεν υπήρξε ικανοποιητική τεκμηρίωση, είτε γιατί διαπιστώθηκε υπερβολή, οπόταν και μπορεί να μειωθούν. Άλλα έξοδα μπορεί να κριθεί ότι δεν αφορούν βασικές ανάγκες και να μην γίνουν καθόλου αποδεκτά. Εάν για συγκεκριμένο κονδύλι δεν υπάρχει περί του αντιθέτου μαρτυρία, αυτό δεν οδηγεί απαρέγκλιτα στην αποδοχή του (βλ. Ρουσουνίδης ν. Ρουσουνίδου, Έφεση αρ. 25/19, απόφαση του Δ.Ο.Δ. ημερομηνίας 15/12/2021). Το επίπεδο διαβίωσης μετά από το χωρισμό αναγκαστικά υπόκειται σε κάποια πτώση. Όπως επισημαίνεται στην υπόθεση Ιωάννου ν. Ιωάννου

(1993)1 ΑΑΔ 900, στη σελ. 908: «Πρέπει να σημειώσουμε ότι αναπόφευκτα το επίπεδο κοινωνικής διαβίωσης των συζύγων θα υποστεί κάποια πτώση μετά το χωρισμό, δεδομένου ότι παρίσταται ανάγκη διπλασιασμού ορισμένων εξόδων, όπως ενοικίαση δεύτερης κατοικίας, θέρμανση κ.ά.». Σε κάθε περίπτωση όμως, το ζητούμενο είναι πάντοτε να διατηρηθεί το επίπεδο ζωής των ανηλίκων που θα είχαν αν οι γονείς τους συμβίωναν, όσο αυτό είναι δυνατόν (βλ. Κορελλίδης ν. Κορελλίδη

(2012)1 Α.Α.Δ. 1975). Το δικαίωμα διατροφής του ανηλίκου από τους γονείς του είναι πολύ ισχυρό. Στην απόφαση Μαρκουλίδης (πιο πάνω), επισημάνθηκαν τα ακόλουθα (σελ.1390) : «Ο νόμος, όπως ρητά προβλέπουν οι πιο πάνω διατάξεις του, επιβάλλει: (α) Υποχρέωση των γονέων διατροφής των τέκνων. Τόσον ισχυρά και ακλόνητη είναι αυτή η επιταγή που στο εδάφιο 3 του ίδιου άρθρου προβλέπεται πως, και αν ακόμη το ανήλικο τέκνο έχει περιουσία, το δικαίωμα διατροφής του από τους γονείς παραμένει. (β) Η υποχρέωση αυτή καθορίζεται ανάλογα με τις δυνάμεις του κάθε γονέα. Δεδομένης της υποχρέωσης για διατροφή εξετάζονται οι ανάγκες του παιδιού και η οικονομική δυνατότητα των γονιών». Στις διαδικασίες αιτήσεων για διατροφή είναι ευθύνη των γονέων να προβαίνουν σε πλήρη και αληθή αποκάλυψη των οικονομικών τους πόρων και δυνατοτήτων ώστε να καθορίζεται η υποχρέωση για διατροφή σύμφωνα με το νόμο. Στην καθοδηγητική υπόθεση Δημητρίου ν. Περδίου

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1418, τονίστηκαν τα ακόλουθα (σελ. 1421─1422): «Όπως έχει η σχετική νομοθετική διάταξη (βλ. άρθρο 33

(1)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90) η υποχρέωση για διατροφή των ανηλίκων τέκνων μιας οικογένειας ανήκει και στους δυο γονείς, ανάλογα με την οικονομική κατάσταση του καθενός. Έχουν και οι δυο υποχρέωση όπως προβαίνουν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των πραγματικών τους εισοδημάτων και όχι μόνο των εξόδων τους. Στην υπόθεση Ette v. Ette

(1965)1 All E.R. 341, 346 έχει λεχθεί ότι όταν ο Καθ΄ ου η αίτηση δεν προβαίνει ο ίδιος σε ειλικρινή και πλήρη αποκάλυψη σχετικά με την οικονομική του κατάσταση, τότε το δικαστήριο μπορεί, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση του επαγγέλματος του και το τι κερδίζουν άλλοι στο ίδιο το επάγγελμα, να υπολογίσει ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση έχει ψηλότερα, από ό,τι ισχυρίζεται, εισοδήματα. Η αρχή αυτή συνάδει και με τον κανόνα ότι εκεί που κάποιος έχει την αποκλειστική γνώση γεγονότων, οφείλει να τα αποδείξει (βλ. Tarapoulouzis v. District Officer

(1962)C.L.R. 91 και Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη κ.α.

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1386, 1390). Επομένως, σε υποθέσεις διατροφής των ανηλίκων τέκνων μιας οικογένειας, η οικονομική δυνατότητα του καθενός από τους γονείς δεν είναι θέμα που θα πρέπει να αποδεικνύεται από τον Αιτητή ή την Αιτήτρια, ανάλογα με την περίπτωση, αλλά θέμα αληθινής αποκάλυψης από τους ίδιους τους γονείς, των αντιστοίχων εισοδημάτων τους. Το δε δικαστήριο, προβαίνει σε πλήρη έρευνα αυτών των στοιχείων». Με βάση την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι αρχές του δικονομικού δικαίου περιορίζουν τα επίδικα θέματα σε εκείνα τα οποία προσδιορίζονται από τη δικογραφία, δηλαδή την απαίτηση, την υπεράσπιση και την απάντηση. Ούτε η διεύρυνση από το πρωτόδικο δικαστήριο θεμάτων άλλων από τα επίδικα θέματα δεν επιφέρει τη διεύρυνση των επιδίκων θεμάτων, τα οποία προσδιορίζονται από τις έγγραφες προτάσεις. Γενικά, το δικαστήριο οφείλει να αγνοήσει μαρτυρία εκτός δικογράφων, η οποία παρείσφρησε στη δίκη, έστω και χωρίς ένσταση (βλ. Μ. Παπακόκκινου κ.ά. ν. Μ. Θεοδοσίου

(1991)1 ΑΑΔ 379, Ερμογένης Χριστοδούλου ν. Γ. Περικλέους

(1998)1 ΑΑΔ 1122). Περαιτέρω, θα πρέπει να επισημανθεί ότι οι αγορεύσεις των συνηγόρων των διαδίκων, όπως έχει νομολογηθεί, δεν αποτελούν μέσο προσαγωγής μαρτυρίας ή διεύρυνσης των επίδικων θεμάτων (βλ. Μισιρλής ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1995)3 ΑΑΔ 379). AΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ & ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ։ Οι δυνάμεις των γονέων։ Αναφορικά με τα εισοδήματα των διαδίκων, θα εξετάσω αρχικά αυτά που λαμβάνει η Αιτήτρια. Στην Αίτηση και στην ένορκη μαρτυρία της αναφέρει ότι εργάζεται στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως στην Λάρνακα με σύμβαση και οι απολαβές της ανέρχονται περίπου στο ποσό των €2,000 μηνιαίως, ενώ δεν έχει άλλα εισοδήματα. Εν τούτοις, μέσα από την κατάσταση μισθοδοσίας της ημερομηνίας 15/04/2024 την οποία επισύναψε στην ένορκη μαρτυρία της (βλ. Τεκμήριο Δ'), διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι για τον μήνα Ιανουάριο 2024 οι καθαρές αποδοχές της είναι ελαφρώς πιο αυξημένες, ήτοι στα €2.091,55-. Ο Καθ' ου η Αίτηση ουσιαστικά δεν αμφισβητεί το ύψος των εισοδημάτων της Αιτήτριας και διευκρινίζει μάλιστα στην ένορκη μαρτυρία του ότι αυτές ανέρχονται στα €2.091,55 μηνιαίως. Εν τούτοις, ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια μπορεί να εκμισθώνει το σπίτι της στην Αγγλία έναντι του ποσού των 3,980 λιρών Αγγλίας μηνιαίως, ενώ θα μπορούσε και να το πωλήσει. Περαιτέρω, αναφέρει ότι γνωρίζει ότι η Αιτήτρια διαθέτει διαμέρισμα με πισίνα στην Πάφο το οποίο εκμίσθωνε χωρίς να αναφέρει κάποιο ποσό ενοικίασης και επίσης ότι διαθέτει διάφορα αγροτεμάχια αλλά και οικόπεδα. Σε κάθε περίπτωση, είναι η θέση μου ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί του Καθ' ου η Αίτηση παρέμειναν μετέωροι και ατεκμηρίωτοι, αφού δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία ή έγγραφο το οποίο να επιβεβαιώνει τις θέσεις του, ενώ ούτε προέβη σε αντεξέταση της Καθ' ης η Αίτηση ούτως ώστε να επιχειρηθεί η επαλήθευση των γενικών και αόριστων ισχυρισμών του. Εξάλλου, οι πιο πάνω θέσεις του Καθ' ου η Αίτηση έρχονται σε αντίθεση με την θέση της Αιτήτριας η οποία ισχυρίζεται ότι σε σχέση με την κατοικία της στο Ηνωμένο Βασίλειο, είχε συνάψει δάνειο σε βρετανική τράπεζα για την αγορά της και επειδή δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει οικονομικά και να καταβάλλει τις δόσεις του δανείου, την έχει παραχωρήσει στον αδελφό της ο οποίος ζει και εργάζεται στο Λονδίνο για να κατοικεί σε αυτήν, χωρίς να έχει κάποιο οικονομικό όφελος, αφού ο ίδιος έχει αναλάβει την αποπληρωμή του δανείου. Θεωρώ ότι η εν λόγω θέση της Αιτήτριας παρέμεινε εν τέλει αναντίλεκτη και δεν έχει αμφισβητηθεί ή αντικρουστεί ουσιωδώς από την πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση. Το μόνο που προβλήθηκε από την πλευρά του σε μία υποθετική βάση, είναι ότι η Αιτήτρια θα μπορούσε να εκμισθώσει ή να πωλήσει την εν λόγω οικία, ούτως ώστε να λάβει επιπρόσθετα εισοδήματα. Αναφορικά με τα εισοδήματα του Καθ' ου η Αίτηση, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι τα καθαρά μηνιαία εισοδήματα από την εργασία του ανέρχονται στις 4.065,61 λίρες Αγγλίας, ποσό το οποίο αντιστοιχεί σε €4.739,00 κατά την αντίστοιχη χρονική περίοδο μισθοδοσίας, ήτοι κατά τον συγκεκριμένο χρόνο μετατροπής του συναλλάγματος/νομίσματος από λίρες Αγγλίας σε Ευρώ. Αυτό προκύπτει από την πιο πρόσφατη κατάσταση μισθοδοσίας την οποία παρουσίασε ο Καθ' ου η Αίτηση (βλ. Τεκμήριο 4 που επισυνάπτεται στην ένορκη μαρτυρία του ημερομηνίας 17/05/2024) η οποία αφορά τον μήνα Μάρτιο του 2024 και όπου παρουσιάζεται ότι οι καθαρές μηνιαίες απολαβές του (net pay) είναι 4.065,61 λίρες Αγγλίας. Στην εν λόγω κατάσταση λογαριασμού, δεν έχω διαπιστώσει να αναγράφονται οποιαδήποτε επιπρόσθετα εισοδήματα, ωφελήματα ή μπόνους. Συνεπώς, δεν μπορώ να αποδεχθώ τον ισχυρισμό που προβάλλεται στα δικόγραφα αλλά και στην έγγραφη μαρτυρία της Αιτήτριας, ότι τα μηνιαία εισοδήματα του Καθ' ου η Αίτηση μαζί με τα μπόνους ξεπερνούν τις €7,000-. αφού κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να επιβεβαιώνεται από την ενώπιον μου μαρτυρία και συνεπώς ο εν λόγω ισχυρισμός παρέμεινε θεωρώ μετέωρος και ατεκμηρίωτος ελλείψει μαρτυρίας. Τα έξοδα της ανήλικης θυγατέρας։ Εν προκειμένω, να επισημάνω ότι η Αιτήτρια δεν αντεξετάστηκε από την συνήγορο του Καθ΄ ου η αίτηση ως προς τα απαιτούμενα κονδύλια που αυτή προβάλλει ότι απαιτούνται για την συντήρηση και διατροφή της ανήλικης θυγατέρας τους. Σε κάθε περίπτωση, η παράλειψη αντεξέτασης δεν προϋποθέτει την άνευ ετέρου αποδοχή των προβληθέντων εξόδων από το Δικαστήριο, κατά το στάδιο αξιολόγησης της μαρτυρίας. Το Δικαστήριο υποχρεωτικά οφείλει να προβεί σε αναλυτική αξιολόγηση και θα πρέπει να καταλήξει σε ασφαλή ευρήματα, αναφορικά με το εύλογο των κονδυλίων, όπως ακριβώς επιτάσσει η σχετική καθοδηγητική νομολογία. Μέσα από την Αίτηση της, η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι τα συνολικά μηνιαία έξοδα της ανήλικης θυγατέρας της Ε.Χ. που απαιτούνται για την διατροφή, συντήρηση και φροντίδα της ανέρχονται στα €1.100,00-. ενώ ακολούθως στην ένορκη μαρτυρία της υποστηρίζει πως ανέρχονται τελικώς σε €1.460,00 τα οποία και αναλύει. Ισχυρίζεται ότι, τα έξοδα της ανήλικης θυγατέρας τους συνεχώς αυξάνονται λόγω της ακρίβειας που παρατηρείται στα αγαθά αλλά και λόγω της αύξησης της ηλικίας της. Είναι η θέση της επίσης, ότι για να καλύψει τις βασικές ανάγκες της ίδιας αλλά και της ανήλικης θυγατέρας της, αναγκάζεται να δανείζεται χρήματα από τους γονείς της, αφού ο Καθ' ου η Αίτηση δεν προσφέρει καμία οικονομική βοήθεια. Επιπρόσθετα, η Αιτήτρια απορρίπτει τους ισχυρισμούς που προβάλλει ο Καθ' ου η Αίτηση στην Έκθεση Υπεράσπισης του αναφορικά με το ύψος των εξόδων της ανήλικης θυγατέρας τους, αφού αυτός δεν έχει καμία γνώση σε σχέση με αυτά και ουδέποτε ενδιαφέρθηκε για οτιδήποτε αφορά το παιδί τους. Συνεπώς, εκφράζει την θέση ότι ο ισχυρισμός του Καθ' ου η Αίτηση πως το ποσό των €200,00 μηνιαίως είναι ικανοποιητικό για την κάλυψη των εξόδων διατροφής της ανήλικης θυγατέρας τους, είναι εντελώς αβάσιμος. Στον αντίποδα, ο Καθ' ου η αίτηση αμφισβητεί, στα δικόγραφα αλλά κυρίως στην έγγραφη μαρτυρία του τα έξοδα της ανήλικης θυγατέρας του, όπως τα έχει καθορίσει η Αιτήτρια, αφού υποστηρίζει ότι ορισμένες από τις ισχυριζόμενες δαπάνες είναι αδικαιολόγητες και μη λογικά αναγκαίες, ενώ τα αναφερόμενα ποσά είναι εξωπραγματικά και υπερβολικά σε σχέση με την ηλικία και τις ανάγκες της ανήλικης. Με βάση υπολογισμούς του, θεωρεί ότι το ποσό των €378,44 θα πρέπει να είναι η βάση για τον εντοπισμό του ύψους της διατροφής που του αναλογεί και όχι το παράλογο ποσό των €1,460 τον μήνα, το οποίο δεν ανταποκρίνεται στην οικονομική πραγματικότητα. Έτσι ισχυρίζεται ότι τα λογικά αναγκαία ποσά για τα έξοδα διατροφής και συντήρησης της ανήλικης, με βάση τις οικονομικές του δυνατότητες αλλά και την ηλικία της θυγατέρας του ανέρχονται στο ποσό των €200,00 μηνιαίως. Αρχικά, το Δικαστήριο θεωρεί ως ελαφρώς διογκωμένο και αυξημένο το ποσό των €300,00 σε σχέση με τα έξοδα διατροφής που ισχυρίζεται η Αιτήτρια ότι καταβάλλει κάθε μήνα για την ανήλικη θυγατέρα της ηλικίας σχεδόν 3,5 ετών σήμερα. Με βάση την κοινή λογική και την πείρα της ζωής, θεωρώ ως λογικό ποσό κάλυψης των βασικών και αναγκαίων μηνιαίων εξόδων διατροφής της ανήλικης με βάση την ηλικία και τις συνθήκες ζωής της, το ποσό των €250,00-. το οποίο είναι αρκούντως ικανοποιητικό και επαρκές για την διαβίωση της. Αναφορικά με τα έξοδα ένδυσης και υπόδησης συνολικού ύψους €150,00 μηνιαίως στα οποία αναφέρεται η Αιτήτρια τα θεωρώ σε κάποιο βαθμό υπερβολικά και διογκωμένα, συνεπώς βρίσκω ότι το ποσό των €100,00 για αγορές κάθε μήνα είναι αρκούντως ικανοποιητικό και εύλογο υπό τις περιστάσεις, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία της και τις βασικές της ανάγκες. Αναφορικά με την συμπερίληψη της Αιτήτριας ενός ποσού ύψους €350,00 στα έξοδα διατροφής και συντήρησης της ανήλικης, το οποίο αποτελεί αναλογία του συνολικού καταβαλλόμενου ενοικίου ύψους €700,00 για την οικία στην οποία διαμένουν, αυτό που προκύπτει μέσα από το Τεκμήριο Ε' το οποίο συνοδεύει την έγγραφη μαρτυρία της Αιτήτριας, είναι ότι συντάχθηκε ένα ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ της ίδιας ως ενοικιάστριας και της ιδιοκτήτριας που ονομάζεται Ρ.Ν., ενώ προσκόμισε ως Τεκμήριο και σχετικές αποδείξεις πληρωμής ενοικίου για ορισμένες χρονικές περιόδους ενοικίασης. Επί του εν λόγω ζητήματος, ο Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίζει ότι το ακίνητο όπου διαμένει η Αιτήτρια είναι ιδιοκτησίας της μητέρας της κας Ρ.Ν. και αμφιβάλλει κατά πόσο πραγματικά καταβάλλει ενοίκιο σε αυτήν. Επιπρόσθετα, ο Καθ' ου υποστηρίζει ότι του δημιουργούνται αμφιβολίες για την φύση της σύμβασης ενοικίασης και του μισθωτηρίου συμβολαίου αλλά και αν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αφού στο μισθωτήριο δεν αναγράφεται η οδός, ο αριθμός και τύπος της οικίας, ενώ στην απόδειξη καταβολής ενοικίου δεν υπάρχουν σφραγίδα και φορολογικός αριθμός, ενώ οι καταβολές φαίνονται να γίνονται σε μετρητά και όχι μέσω τραπεζικής μεταφοράς. Αρχικά, διαπιστώνω ότι ο ισχυρισμός του Καθ' ου η Αίτηση ότι δηλαδή η Αιτήτρια ενοικιάζει από την μητέρα της δεν έχει αντικρουστεί από αυτήν και σε κάθε περίπτωση δημιουργεί προβληματισμό γιατί αυτό ενδέχεται να έχει αποκρυφθεί από το Δικαστήριο, αν βέβαια ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Περαιτέρω, διαπιστώνω ότι το εν λόγω ενοικιαστήριο συμβόλαιο (βλ. Τεκμήριο Ε) δεν έχει δεόντως χαρτοσημανθεί από την αρμόδια υπηρεσία, ενώ δεν έχει παρουσιαστεί οποιαδήποτε μαρτυρία που να πιστοποιεί την εγκυρότητα και την ισχύ του. Επιπρόσθετα, έχω διαπιστώσει ότι οι αποδείξεις πληρωμής ενοικίου που παρουσιάστηκαν από την Αιτήτρια (βλ. Τεκμήριο Ε') δεν αναγράφουν τον αποδέκτη των χρημάτων που φέρεται να έχουν καταβληθεί προς εξόφληση των εν λόγω ενοικίων, παρά μόνο τον εκδότη της απόδειξης, ήτοι την ίδια την Αιτήτρια. Είναι η θέση μου, ότι δεν μπορώ να αποδεχθώ τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας περί καταβολής ενοικίου καθώς και τα τεκμήρια που έχει επισυνάψει προς ενίσχυση τους, διότι θεωρώ ότι δεν απέσεισε στον απαιτούμενο βαθμό το βάρος απόδειξης το οποίο φέρει. Ούτε προσκόμισε οποιαδήποτε ενισχυτική μαρτυρία ή έγγραφο που να καταδεικνύει ότι αυτά τα ενοίκια πράγματι δηλώνονται στην αρμόδια φορολογική Υπηρεσία, καταβάλλονται δεόντως, φορολογούνται και δεν είναι εικονικής φύσης. Ούτε βέβαια μπορώ να αποδεχθώ ως πειστικό και λογικό τον ισχυρισμό της Αιτήτριας, ότι καταβάλλει κάθε μήνα €700,00 ως ενοίκιο σε πρόσωπο που φέρεται να είναι η μητέρα της, ενώ ταυτόχρονα δανείζεται χρήματα από τους γονείς της για να καλύψει τις ανάγκες διατροφής της ανήλικης θυγατέρας της, όπως η ίδια ισχυρίζεται. Ως εκ τούτου, δεν μπορώ να συνυπολογίσω στα έξοδα διατροφής το ποσό των €350,00 ως αναλογία ενοικίου, όπως ισχυρίζεται η Αιτήτρια. Αναφορικά με τα έξοδα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων ύψους €50,00 να αναφέρω ότι θεωρώ ως λογικό, αναγκαίο και ικανοποιητικό το εν λόγω κονδύλι που παρουσιάζει η Αιτήτρια, διότι λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία του ανήλικου τέκνου των διαδίκων αλλά και την κοινή λογική και την πείρα της ζωής, αρκετά συχνά απαιτείται κάθε μήνα η αγορά διάφορων φαρμάκων, αναλωσίμων ή υπηρεσιών οι οποίες δεν συμπεριλαμβάνονται στο ΓΕ.ΣΥ και δεν παρέχονται δωρεάν. Προς τούτο, λαμβάνω υπόψη μου τις αποδείξεις αγορών από το φαρμακείο, τις οποίες έχει παρουσιάσει η Αιτήτρια (βλ. Τεκμήριο Ε' της ένορκης μαρτυρίας της). Σε σχέση με το κονδύλι ύψους €150,00 που αφορά τα είδη ατομικής υγιεινής που ισχυρίζεται ότι πληρώνει κάθε μήνα η Αιτήτρια για την ανήλικη θυγατέρα της, πιστεύω ότι είναι υπερβολικό και διογκωμένο, αφού δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες ενός παιδιού ηλικίας 3,5 ετών. Θεωρώ ως πιο λογικό και ικανοποιητικό ένα ποσό ύψους €100,00 το οποίο καλύπτει επαρκώς τις ανάγκες ατομικής υγιεινής του ανήλικου τέκνου των διαδίκων. Περαιτέρω, αποδέχομαι ως λογικό και επαρκές ένα κονδύλι που αφορά την ψυχαγωγία της ανήλικης που κυμαίνεται ανά μήνα γύρω στα €50,00 και όχι στα €80,00 που ισχυρίζεται η Αιτήτρια, το οποίο θεωρώ ικανοποιητικό υπό τις περιστάσεις, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία της, τις σύγχρονες ανάγκες και απαιτήσεις, αλλά και τον σύγχρονο τρόπο ζωής. Σε σχέση με τα έξοδα πληρωμής των τελών ηλεκτρικού ρεύματος, υδατοπρομήθειας και τηλεφώνου της οικίας που φέρεται να ενοικιάζει και τα οποία ισχυρίζεται ότι καταβάλλει η Αιτήτρια ως αναλογία για την ανήλικη ύψους €80,00, δεν μπορώ να αποδεχθώ το εν λόγω κονδύλι για τους ακόλουθους λόγους. Αρχικά, έχω διαπιστώσει ότι η κατάσταση λογαριασμού της Α.Η.Κ. που έχει παρουσιάσει η Αίτήτρια για την χρονική περίοδο κατανάλωσης από το έτος 2008-2022 (βλ. Τεκμήριο Ε' που συνοδεύει την ένορκη μαρτυρία της Αιτήτριας) εκδόθηκε στο όνομα του κ. Χ.Π., ο οποίος φέρει το ίδιο επίθετο με την Αιτήτρια. Δεν έχω εντοπίσει να προσκομίστηκαν από την Αιτήτρια οποιεσδήποτε αποδείξεις πληρωμής του ηλεκτρικού ρεύματος από την ίδια ή έστω εμβάσματα πληρωμής του ηλεκτρικού ρεύματος από τραπεζικό λογαριασμό της ίδιας και τα οποία να αφορούν την συγκεκριμένη οικία που ισχυρίζεται ότι ενοικιάζει. Προφανώς, στην βάση των πιο πάνω, οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας παρέμειναν ατεκμηρίωτοι, αφού το Δικαστήριο δεν έχει πειστεί ότι η ίδια καταβάλλει τα πιο πάνω ποσά στην βάση εγγράφων που έχουν εκδοθεί στο όνομα τρίτων προσώπων και στην απουσία αποδεικτικών πληρωμής από την ίδια, τα οποία εξάλλου αμφισβητούνται από την πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση. Το ίδιο ισχύει και για τα τέλη υδατοπρομήθειας-αποχετευτικού του Δήμου Πάφου, αφού έχω παρατηρήσει ότι η κατάσταση λογαριασμού ημερομηνίας 23/03/2023 την οποία παρουσίασε η Αιτήτρια (βλ. Τεκμήριο Ε' που συνοδεύει την ένορκη μαρτυρία της Αιτήτριας) εκδόθηκε στο όνομα της κας Π.Ν.Ρ. και όχι στο όνομα της ίδιας. Σε κάθε περίπτωση και εδώ δεν έχουν προσκομιστεί οποιεσδήποτε αποδείξεις πληρωμής των προαναφερόμενων τελών ή εμβάσματα πληρωμής τους από την ίδια την Αιτήτρια, ούτως ώστε να μπορεί να στοιχειοθετηθεί ο ισχυρισμός της με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Αναφορικά με τα έξοδα διδάκτρων του παιδικού σταθμού ύψους €300,00 και αφού έχω εντοπίσει σχετική απόδειξη πληρωμής στο όνομα της Αιτήτριας, δεν βρίσκω κάποιο λόγο που να με αποτρέπει από το να αποδεχθώ το εν λόγω κονδύλι, στην βάση των προσκομισθέντων τεκμηρίων, ενώ απορρίπτω τους ισχυρισμούς του Καθ' ου η Αίτηση για δωρεάν παιδεία σε παιδία προσχολικής ηλικίας 3,5 ετών, αφού η Αιτήτρια έχει κάθε δικαίωμα να επιλέξει τη φοίτηση σε ιδιωτικό νηπιαγωγείο για το ανήλικο τέκνο της και στο οποίο φοιτεί η συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών αυτής της ηλικίας ανά τω παγκύπριω. Πουθενά δεν προκύπτει μέσα από την μαρτυρία που έχει παρατεθεί, ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση προέβη σε οποιαδήποτε διαμαρτυρία ή προέβαλε οποιαδήποτε ένσταση σε σχέση με την φοίτηση της ανήλικης θυγατέρας του στο ιδιωτικό νηπιαγωγείο και ούτε φαίνεται να έχει καταχωρήσει οποιαδήποτε αίτηση για ρύθμιση του ζητήματος αυτού από το Δικαστήριο, συναφώς συνάγεται ότι ουσιαστικά συναίνεσε στην κατάσταση αυτή. Ούτε φαίνεται να αμφισβητεί καθόλου το ύψος των διδάκτρων του νηπιαγωγείου της θυγατέρας του, όπως τα παραθέτει η Αιτήτρια ή την υποχρέωση καταβολής τους. Θεωρώ ότι πρόκειται για έναν όψιμο ισχυρισμό του Καθ' ου, αφού φαίνεται όπως δηλώνει και ό ίδιος, ότι δεν έχει οποιαδήποτε ουσιαστική συμμετοχή στις αποφάσεις που αφορούν την ανήλικη θυγατέρα του, από το εξωτερικό όπου διαμένει, παρά το γεγονός ότι προσπάθησε να προσεγγίσει την Αιτήτρια. Στην καθοδηγητική απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου η οποία εκδόθηκε στην υπόθεση Μέγας v. Krasnikoba, Εφ. Αρ. 26/2019, ημερομηνίας 10/07/2020, λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Ο εφεσείων, παρά το ότι διατείνεται ότι δεν συμφώνησε σε φοίτηση σε ιδιωτικό σχολείο, όπως ορθά παρατηρεί το πρωτόδικο Δικαστήριο, ουδέν μέτρο λήφθηκε εκ μέρους του και ορθά κρίθηκε ότι ο ισχυρισμός αυτός παρέμεινε ατεκμηρίωτος και, συνεπώς, άνευ σημασίας». Είναι η θέση μου, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση προβαίνει σε γενικούς ισχυρισμούς αμφισβήτησης και άρνησης του ύψους των κονδυλίων που απαιτούνται για την διατροφή και συντήρηση της ανήλικης θυγατέρας του, χωρίς όμως να αναλύει και να εξειδικεύει ποια είναι τα πραγματικά έξοδα της, αλλά και τα κονδύλια που απαιτούνται μηνιαίως για το καθένα από αυτά. Παραθέτει παραδόξως μία πηγή που ενημερώθηκε από μία ιστοσελίδα, όπου καταγράφεται το υπολογιζόμενο κόστος ζωής ενός ατόμου (χωρίς να διευκρινίζεται η ηλικία του) το οποίο διαμένει στην Πάφο για συγκεκριμένο ποσό, εξιδανικευμένα και αόριστα χωρίς μάλιστα να λαμβάνει υπόψη τις ειδικές ανάγκες, συνθήκες και συνήθειες ενός παιδιού ηλικίας 3,5 ετών. Κρίνω τους υπολογισμούς που υιοθέτησε ο Καθ' ου η Αίτηση ως άστοχους, αναξιόπιστους και άσχετους με την υπό εξέταση περίπτωση, ενώ αυτοί δεν μπορούν ούτως η άλλως να εξεταστούν εις βάθος στην απουσία μαρτυρίας και ανάλυσης τους από κάποιον πραγματογνώμονα επί του θέματος. Συνεπώς, δεν μπορώ να αποδεχθώ την εν λόγω θέση του Καθ' ου η Αίτηση για τους λόγους που έχω εξηγήσει. Εν προκειμένω, κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι ο Αιτητής δεν προβαίνει σε οποιαδήποτε ανάλυση των προσωπικών μηνιαίων του εξόδων μέσα από τα δικόγραφα ή την ένορκη του μαρτυρία, αναφέροντας απλά στην Υπεράσπιση του ότι τα συνολικά μηνιαία του έξοδα ανέρχονται στο ποσό των €4,300 και ότι το κόστος ζωής στην Αγγλία όπου διαμένει και εργάζεται, είναι αρκετά υψηλό. Παρέλειψε να προσκομίσει οποιεσδήποτε αποδείξεις και/ή έγγραφα που να τεκμηριώνουν τους πιο πάνω ισχυρισμούς του και συνεπώς δεν μπορώ να αποδεχθώ την προαναφερόμενη θέση του σε σχέση με το ύψος των εξόδων του. Σε κάθε περίπτωση στον καθορισμό της διατροφής σημασία έχει η οικονομική ικανότητα του υπόχρεου και όχι ότι επέλεξε να διαμορφώσει ώστε να διατηρείται σε κατάσταση αδυναμίας που να μην του επιτρέπει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του (βλ. Re. Η. Ηλία, Π.Ε.9801,

(1997)1 ΑΑΔ 1372). Εξάλλου, η υποχρέωση για διατροφή ανηλίκων αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση των γονέων τους και προηγείται των οποιωνδήποτε άλλων υποχρεώσεων τους (Δημητρίου ν. Περδίου

(2005)1(Β) Α.Α.Δ.). Ως εκ τούτου, αποδέχομαι ότι τα συνολικά έξοδα της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων ανέρχονται στα €850,00 μηνιαίως, ήτοι για διατροφή €250,00, για ένδυση-υπόδηση €100,00, για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη €50,00, για είδη ατομικής υγιεινής €100,00, για ψυχαγωγία €50,00 και για τον παιδικό σταθμό €300,

1. Με βάση τις πιο πάνω διαπιστώσεις και ευρήματα μου, αποδέχομαι ένα μεγάλο μέρος της μαρτυρίας της Αιτήτριας σε σχέση με αρκετά από τα έξοδα του ανήλικου τέκνου των διαδίκων, υπάρχουν όμως ποσά που είναι ελαφρώς διογκωμένα, υπερβολικά και άλλα τα οποία δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Επίσης, λαμβάνω σοβαρά υπόψη μου για σκοπούς της παρούσης, τα προσωπικά έξοδα που ισχυρίζονται ότι καταβάλλουν οι διάδικοι στον βαθμό που τα έχουν παραθέσει και στον βαθμό που μπορούν να γίνουν αποδεκτά από το Δικαστήριο. Υπό τις περιστάσεις και ισοζυγίζοντας τα δεδομένα της παρούσης υπόθεσης, θεωρώ ότι η Αιτήτρια διαθέτει ένα αρκετά ικανοποιητικό εισόδημα και με το ποσό που θα επιδικάσει το Δικαστήριο ως διατροφή για την ανήλικη θυγατέρα της, πιστεύω ότι αυτό θα είναι αρκούντως ικανοποιητικό, ώστε να μπορέσει να ανταπεξέλθει στα προσωπικά της έξοδα της, καθώς και του ανήλικου τέκνου των διαδίκων. Συνεπακόλουθα, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι τα απαιτούμενα μηνιαία έξοδα διατροφής και συντήρησης της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων Ε.Χ. ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €850,
2. Επομένως, η συνεισφορά των διαδίκων στην βάση των προαναφερόμενων παραμέτρων των οποίων έχω λάβει υπόψη, είναι η ακόλουθη: ∙ Καθ' ου η Αίτηση: €4.739 x €850,00= €4.028 ÷ €6.830= €590,00 (στρογγυλός αριθμός). ∙ Αιτήτρια: €2,091 x €850,00= €1.777÷ €6.830= €260,00 (στρογγυλός αριθμός). Η Αιτήτρια αξιώνει με το παρακλητικό της Αίτησης της αλλά και μέσω των αγορεύσεων της, την επιδίκαση της αιτούμενης διατροφής από την ημερομηνία καταχώρησης της υπό εκδίκαση Αίτησης. Αντιθέτως, ο Καθ' ου η Αίτηση εισηγείται μέσω της γραπτής αγόρευσης της συνηγόρου του, ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο διατάξει την επιδίκαση διατροφής για την ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων, αυτή να καθοριστεί στο ποσό των €200,00 μηνιαίως αρχομένης από την 1η Ιουλίου 2024 ή οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία θεωρήσει ορθό και δίκαιο το Δικαστήριο. Αναφορικά με το ζήτημα της αναδρομικότητας της διατροφής και την δυνατότητα να διαταχθεί η καταβολή της από την ημερομηνία καταχώρησης της Αίτησης ή από κάποιο μεταγενέστερο χρονικό σημείο, κρίνω ότι με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά και συνθήκες της παρούσης υπόθεσης, θα πρέπει να προσδώσω αναδρομική ισχύ στο διάταγμα που θα εκδοθεί. Κατέληξα σε αυτή την απόφαση, λαμβάνοντας υπόψη ότι στην παρούσα υπόθεση δεν υπήρχε σε ισχύ προσωρινό διάταγμα διατροφής για οποιοδήποτε ποσό και ότι δεν αμφισβητήθηκε το γεγονός ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση από την γέννηση της ανήλικης θυγατέρας του στις 17/04/2021 μέχρι και σήμερα δεν έχει καταβάλει αυτοβούλως οποιοδήποτε χρηματικό ποσό για την συντήρηση και διατροφή του παιδιού του. Αντιθέτως, επιμένει ότι θα πρέπει η Αιτήτρια να φέρει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για την διατροφή του τέκνου τους γιατί ασκεί αποκλειστικώς την γονική του μέριμνα, ενώ επιδιώκει την οικονομική και ηθική του εξόντωση, ισχυριζόμενος επιπλέον ότι η αίτηση διατροφής προωθήθηκε για λόγους εκδίκησης και όχι για λόγους συμφέροντος του τέκνου. Στην Ι. Παλάζη ν. Σ. Παλάζη

(2007)1 Α.Α.Δ. 381, λέχθηκε ότι ο καθορισμός της παρεχόμενης διατροφής για το ανήλικο τέκνο, με έναρξη της υποχρέωσης για συνεισφορά στην διατροφή από την ημερομηνία καταχώρησης της σχετικής αίτησης, εναπόκειται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Σε σχέση με το ζήτημα της αναδρομικότητας, το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο στην απόφαση του στην υπόθεση μεταξύ των Α.Σ. ν. Ε.Α., Έφεση αρ. 14/122, ημερομηνίας 26/01/2023, επισήμανε τα ακόλουθα παραπέμποντας σε σχετική νομολογία։ «Με τον έκτο λόγο έφεσης καταγράφεται ότι «Λανθασμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο και/ή αυθαίρετα κατέληξε και/ή έκρινε σχετικά με το θέμα της μη αναδρομικότητας ισχύς του επίδικου διατάγματος διατροφής, αναφορά που γίνεται στην σελίδα 20 της πρωτόδικης Απόφασης, όπου αναφέρεται ότι «Όσα ποσά πληρώθηκαν δυνάμει του προσωρινού διατάγματος μέχρι 31.1.2022 καλώς εδόθηκαν και όσα οφείλονται πρέπει να πληρωθούν με βάση το ισχύον μέχρι σήμερα προσωρινό διάταγμα καθότι το Δικαστήριο δεν θα ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια αναφορικά με την αναδρομική ισχύ του διατάγματος». Στην Παπαντωνίου ν. Παπαντωνίου

(2011)1 Α.Α.Δ. 1875 αναφέρθηκε πως δύναται να διαταχθεί αναδρομική καταβολή της διατροφής από την ημέρα της υποβολής της αίτησης ή από κάποιο μεταγενέστερο χρονικό σημείο ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. (Βλ. επίσης Κλεοβούλου ν. Χριστοδούλου

(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 886 και Στυλιανού ν. Στυλιανού

(1993)1 Α.Α.Δ. 839). Στην δε ΧΧ KONYALIAN και ΧΧ PASKULOV, ΄Εφεση αρ. 2/20, 24.6.21 αναφέρθηκε: «Η αναδρομικότητα του διατάγματος είναι καθόλα επιτρεπτή εφόσον ανατρέχει στην ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης και ήταν υπό τις περιστάσεις καθόλα εύλογη (βλ. Χρυσάνθου ν. Χρυσάνθου

(2011)1 Α.Α.Δ. 1890). Η έκδοση νωρίτερα προσωρινού διατάγματος με μεγαλύτερο ποσό δεν μπορεί να εμποδίσει το Δικαστήριο να διατάξει αναδρομικότητα ισχύoς του τελικού διατάγματος. Οι δύο διαδικασίες κρίνονται επί διαφορετικών παραμέτρων και προϋποθέσεων και εξυπηρετούν διαφορετικούς σκοπούς». Θεωρούμε το σχετικό λόγο έφεσης αβάσιμο. ΄Ηταν μέσα στα πλαίσιο της διακριτικής εξουσίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου να διατάξει όπως διέταξε και δεν υπάρχει περιθώριο επέμβασης μας.» ΚΑΤΑΛΗΞΗ։ Συνακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Καθ΄ ου η αίτηση όπως καταβάλλει στην Αιτήτρια από την ημερομηνία καταχώρησης της παρούσης Αίτησης το ποσό των €590,00 μηνιαίως, ως συνεισφορά του στη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας του Ε.Χ. Τα έξοδα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση. (Υπ.) ....................................... Χ. Πογιατζής, Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο