J. K. ν. Α. Κ., Αρ. Αίτησης: 30/2022, 15/1/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Ενώπιον: Ν. Παπακωνσταντίνου Πότση, Δ. Αρ. Αίτησης: 30/2022 Μεταξύ: J. K. Αιτήτριας -και- Α. Κ. Καθ' ου η αίτηση ------------------------------ Ημερομηνία: 15 Ιανουαρίου, 2024 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: Ελένη Βραχίμη & Σία ΔΕΠΕ Για τον Καθ' ου η αίτηση: κος Αντώνης Κεφάλας Ενδιάμεση Αίτηση ημερομηνίας 19/09/2023 ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια καταχώρησε στις 04/08/2022 εναρκτήρια αίτηση με την οποία αξιώνει όπως ο Καθ' ου η αίτηση διαταχθεί να της καταβάλλει διατροφή για την ίδια. Στα πλαίσια της πιο πάνω εναρκτήριας αίτησης καταχώρησε ενδιάμεση μονομερή αίτηση με την οποία αξιώνει την έκδοση προσωρινού διατάγματος καταβολής διατροφής. Το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση της μονομερούς αίτησης. Ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση στις 22/11/2022 και στις 19/09/2023 η Αιτήτρια καταχώρησε την υπό εξέταση αίτηση με την οποία αιτείται: «(Α) Άδεια ή Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται στην πιο πάνω αιτήτρια να καταχωρίσει συμπληρωματική απαντητική ένορκη δήλωση σε σχέση με την αίτηση που καταχώρησε στις 4 Αυγούστου 2022 και συγκεκριμένα στις παραγράφους 5,9,10,15,17 και 20 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση του Καθ' ου η αίτηση ημερομηνίας 17 Νοεμβρίου
- (Β) Περαιτέρω ή άλλη θεραπεία». Η αίτηση βασίζεται στην Δ.48 Θ.Θ 1,3,4 και στον Περί Πολιτικής Δικονομίας τροποποιητικό Αρ.3 Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999(4.2) καθώς επίσης και στην πρακτική του Δικαστηρίου και στηρίζεται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας. Η υπό εξέταση αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ' ου η αίτηση. Παραθέτω πιο κάτω αυτούσιους τους λόγους ένστασης, όπως αυτοί καταγράφονται στην ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης του Καθ' ου η αίτηση: «
- Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και άνευ αντικειμένου. Δημιουργεί πολλαπλότητα διαδικασιών και περιττών εξόδων.
- Δεν συντρέχουν οι λόγοι που καθορίζει η νομολογία για άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ούτε και δικαιολογείται η καταχώρηση της.
- Το τεκμήριο είναι στην αγγλική και δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη και καταχωρήθηκε για παραπλάνηση του δικαστηρίου.
- Δεν δικαιολογείται η καθυστέρηση καταχώρισης της αίτησης. Η αίτηση δεν γίνεται με καλή πίστη.
- Η αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως καταχρηστική, αβάσιμη, με έξοδα σε βάρος της αιτήτριας». Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση αναφέρονται στην συνημμένη ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση και στη δικογραφία. Συνοψίζοντας τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας αναφέρω τα ακόλουθα: Η Αιτήτρια αναφέρει ότι η ένσταση περιλαμβάνει ισχυρισμούς και αναφορές που η ίδια θεωρεί ανακριβείς, αβάσιμους, αναληθείς και παραπλανητικούς και τους οποίους όπως περαιτέρω αναφέρει δεν μπορούσε να προβλέψει και που κατά την θέση της παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει στην ένσταση του Καθ' ου η αίτηση. Συνακόλουθα ζητά την άδεια να καταχωρήσει συμπληρωματική απαντητική ένορκη δήλωση ώστε να θέσει την δική της θέση σε σχέση με τα πιο πάνω ζητήματα. Επισυνάπτει ως τεκμήριο αντίγραφο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που επιθυμεί να καταχωρήσει, στην αγγλική γλώσσα. Εξηγεί περαιτέρω ότι είχε ενημερώσει το Δικαστήριο για την πρόθεση της να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση από την καταχώρηση της ένστασης και ότι δεν καταχώρησε νωρίτερα την παρούσα αίτηση λόγω του ότι γίνονταν προσπάθειες για έκδοση τελικού διατάγματος και όταν οι διαπραγματεύσεις δεν καρποφόρησαν προχώρησε στην καταχώρηση της παρούσας. Συνοψίζοντας τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του Καθ' ου η αίτηση αναφέρω τα ακόλουθα: Είναι η θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι με την υπό εξέταση αίτηση επιδιώκεται αντίκρουση των ισχυρισμών του μόνο και ότι δεν χωρεί σε ενδιάμεσες αιτήσεις προσωρινών διαταγμάτων συμπληρωματική ένορκη δήλωση αφού αυτό που εξετάζεται είναι η τήρηση των προϋποθέσεων για έκδοση του σχετικού διατάγματος και όχι η ουσία της υπόθεσης. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι δεν δικαιολογείται η ύπαρξη καλού λόγου στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας και ότι η αίτηση υποβλήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση και ότι η Αιτήτρια δεν παρουσιάστηκε στις διαδικασίες ενώπιον του Δικαστηρίου παρά τις οδηγίες του Δικαστηρίου. Αναφέρει δε ότι η αναφορά σε διαβουλεύσεις είναι παραπλανητική και ότι δύο φορές μόνο συναντήθηκε με τον δικηγόρο της Αιτήτριας για κοινωνική συζήτηση. Αναφέρει επίσης ότι το τεκμήριο της Αιτήτριας είναι στην αγγλική γλώσσα και συνεπώς κατά την άποψη του δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη και ότι η Αιτήτρια προσπαθεί να αλλοιώσει την εικόνα που διαμόρφωσε το Δικαστήριο κατά την εξέταση της ένορκης δήλωσης στη μονομερή αίτηση. Συνακόλουθα εισηγείται την απόρριψη της υπό εξέταση αίτησης με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας. Η υπό εξέταση αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση με γραπτές αγορεύσεις. Νομική Πτυχή H Δ.48 Θ.4
(2),ως έχει τροποποιηθεί, στην οποία στηρίζεται η υπό εξέταση αίτηση, παρέχει την δυνατότητα στο Δικαστήριο να διατάξει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ως ακολούθως : «Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39». Όπως επεξηγείται σε σχέση με την πιο πάνω Δικονομική Διάταξη στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση των Εταιρειών Warner Trust κ.α, Πολιτική Αίτηση Αρ.45/2021, ημερομηνίας 2/04/2021 «Τα συμπεράσματα τα οποία εύκολα εξάγονται από την ανάγνωση του κειμένου της πιο πάνω δικονομικής πρόνοιας, είναι, κατ' αρχάς, τα ακόλουθα: (
- i)Πέραν της αρχικής ή των αρχικών ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση δια κλήσεως ή την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. (
- ii)Οι λέξεις «μπορεί να επιτρέψει» αφ' εαυτών υποδηλώνουν το ότι το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια κατά πόσο να επιτρέψει ή όχι την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. (iii) Για να επιτρέψει το Δικαστήριο την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, θα πρέπει αυτός που την ζητά να καταδείξει την ύπαρξη «καλού λόγου» για τον οποίο θα έπρεπε να του επιτραπεί. Η εξουσία, επομένως, η οποία προβλέπεται από τη Δ.48, θ.4
(2)είναι διακριτικής φύσεως και ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου, είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει..». Τόσον από την ανάγνωση της πιο πάνω διάταξης όσον και από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, προκύπτει ότι είναι στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου κατά πόσον θα δοθεί άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε ενδιάμεσες αιτήσεις (βλ. Ματθαίου Φιλόκυπρος κα
(2008)1 Α.Α.Δ 510 και Α. Messios and Sons Ltd κα ν. Λεωνίδα
(2010)1Α Α.Α.Δ. 195). Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ασκείται με βάση γεγονότα τα οποία τίθενται ενώπιόν του. Στα πλαίσια τέτοιου αιτήματος, ο αιτητής θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο για την ύπαρξη καλού λόγου ώστε να δοθεί η σχετική άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Όσον αφορά την έννοια της φράσης «καλός λόγος» που αναφέρεται στην Δ.48 Θ.4
(2), όπως έχει λεχθεί από τη νομολογία, αυτή θα πρέπει να ερμηνεύεται µε δεδομένη την σχετικότητα µε τα επίδικα θέματα και των ισχυρισμών που επιχειρούνται να εισαχθούν. Αυτό, σε συνδυασμό πάντα µε το γενικότερο δικαίωμα κάθε διαδίκου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, όλο το κατά την άποψη του αναγκαίο υλικό για την εκδίκαση της αίτησης. Σχετική είναι η υπόθεση Μαρία Κόκκινου v. Κυριάκου Κόκκινου, Έφεση αρ. 29/2014, ημ. 3/11/2016 στην οποία λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής: «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης». Σύμφωνα µε την απόφαση Ματθαίου (ανωτέρω), τέτοιου είδους αιτήσεις αν δεν υπάρχει καλός λόγος και ειδικά όταν μια υπόθεση είναι ορισμένη για ακρόαση θα πρέπει να αποφεύγονται καθότι διακόπτουν και ανατρέπουν την κανονική πορεία της υπόθεσης. Προκύπτει ως εκ τούτου ότι αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα πρέπει να καταχωρείται µόνο στις περιπτώσεις που υπάρχει καλός και ουσιαστικός λόγος µε την έννοια ότι είναι απολύτως αναγκαία για τους σκοπούς εκδίκασης της αίτησης. Δεν παρέχεται, επίσης, άδεια όταν επιχειρείται να επαναληφθούν οι αρχικοί ισχυρισμοί. Όπως περαιτέρω προκύπτει από την νομολογία σε ενδιάμεσες αιτήσεις για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε αξιολόγηση και κατάληξη σε ευρήματα και τελικά συμπεράσματα (σχετική η Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Η αμφισβήτηση γεγονότων σε διαδικασίες έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων από μόνη της, δεν τεκμηριώνει καλό λόγο για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης όπως άλλωστε ούτε η «απάντηση» στις προβαλλόμενες θέσεις της άλλης πλευράς, μπορεί από μόνη της να αποτελέσει καλό λόγο . Μια τέτοια «απάντηση» θα πρέπει πάντα να σκοπεί στη συμπλήρωση τέτοιων γεγονότων και στοιχείων που ανάλογα με τη φύση της υπόθεσης πραγματικά και ουσιαστικά να απασχολούν και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να τεθούν υπόψη του Δικαστηρίου κατά την εξέταση της. Όπως έχει περαιτέρω λεχθεί από την νομολογία, δεν αποτελεί καλό λόγο η άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση προκειμένου να απαντηθούν απλά κάποιοι ισχυρισμοί της άλλης πλευράς που δεν θα προσθέσουν τίποτε στην υπόθεση ή να προβληθούν νέοι ισχυρισμοί άσχετοι µε τα επίδικα θέματα, ειδικότερα όταν αυτοί ήταν γνωστοί κατά την καταχώρηση της αρχικής ένορκης δήλωσης του αιτητή. Στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κούπα v. Πούλλας Τσαδιώτης Λτδ κ.α. Π.Ε. 321/2010, ημερ. 17.07.2014, υπεδείχθη ότι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς, δεν φαίνεται να τεκμηριώνει «καλό λόγο» για την εξασφάλιση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Επισημαίνεται περαιτέρω ότι δεν δίδεται άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε περιπτώσεις που το Δικαστήριο έχει ήδη δώσει θεραπεία με μονομερή Αίτηση και ο Αιτητής επιχειρεί να επανορθώσει παράλειψη κατά τρόπο πρωθύστερο με σκοπό να μεταβάλει ή να αλλοιώσει την εικόνα που δόθηκε αρχικά στο Δικαστήριο (Stavros Georghiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. τουπλοίου LIPA
(2000)1 Α.Α.Δ. 1976). Στην παρούσα περίπτωση, παρότι η αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς διατάχθηκε από το Δικαστήριο να επιδοθεί. Ως εκ τούτου με την επίδοσή της, η αίτηση απώλεσε τη μονομερή υπόσταση της και απέκτησε την υπόσταση της αίτησης διά κλήσεως. Το βάρος απόδειξης της ύπαρξης καλού λόγου είναι πάντοτε στους ώμους του αιτητή που οφείλει να δείξει μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση την σχετικότητα των ισχυρισμών που επιδιώκει να προσθέσει και ικανοποιητικούς λόγους γιατί οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συμπεριλήφθηκαν στην αρχική του ένορκη δήλωση. Είναι δε επιθυμητό όπως η συμπληρωματική ένορκη δήλωση, για την οποία ζητείται άδεια για καταχώρηση, να επισυνάπτεται στην αίτηση ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να αποφασίσει για την σχετικότητα των συγκεκριμένων ισχυρισμών και έχοντας ενώπιον του όλα τα δεδομένα, να κρίνει κατά πόσον υπάρχει καλός λόγος για έγκριση του αιτήματος. Αναφέρω δε την υποχρέωση του Δικαστηρίου να ρυθμίζει την ενώπιον του διαδικασία και να τη θέτει πάνω στις σωστές της βάσεις προς αποφυγή αχρείαστης δαπάνης και διάσωσης δικαστικού χρόνου, αποτρέποντας την παράθεση αχρείαστων για τη διαδικασία θέσεων. Εξέταση της αίτησης Είναι η θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι το προσχέδιο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη καθότι είναι στην αγγλική γλώσσα. Ο περί των Επισήμων Γλωσσών της Δημοκρατίας Νόμος του 1988 (Ν. 67/1988), στο άρθρο 5 προνοεί ότι σε οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία γίνεται αποδεκτό ως αποδεικτικό μέσο και έγγραφο συνταγμένο σε οποιαδήποτε ξένη γλώσσα. Ως έγγραφο περιλαμβάνει και την ένορκη δήλωση. Προνοεί περαιτέρω την δυνατότητα του δικαστηρίου να διατάξει την μετάφραση τέτοιου εγγράφου εάν το συμφέρον την δικαιοσύνης το επιβάλλει. Συνακόλουθα ο σχετικός λόγος ένστασης του Καθ' ου η αίτηση, δεν μπορεί να πετύχει. Σε περίπτωση δε που το Δικαστήριο επιτρέψει την καταχώρηση της, δύναται να διατάξει την μετάφραση αυτής στην ελληνική γλώσσα. Ο Καθ' ου η αίτηση προβάλλει επίσης ως λόγο ένστασης ότι η αίτηση καταχωρίστηκε με αδικαιολόγητη καθυστέρηση και ότι συνιστά περιφρόνηση και κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Πράγματι διαπιστώνεται ότι η αίτηση καταχωρήθηκε με καθυστέρηση, λαμβάνοντας υπόψη ότι η ένσταση του Καθ' ου η αίτηση καταχωρίστηκε στις 22/11/
- Η Αιτήτρια εξηγεί στην ένορκη της δήλωση, ότι ενημέρωσε το Δικαστήριο για την πρόθεση της να καταχωρήσει συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση από την καταχώρηση της ένστασης της άλλης πλευράς πλην όμως δεν την καταχώρησε νωρίτερα καθότι γίνονταν προσπάθειες για έκδοση τελικού διατάγματος και όταν οι προσπάθειες δεν καρποφόρησαν προχώρησε στην καταχώρηση. Από τον ηλεκτρονικό φάκελο της υπόθεσης προκύπτει ότι η Αιτήτρια είχε εκφράσει με σχετική επικοινωνία προς το Δικαστήριο από τις 8/12/2022 την πρόθεση για καταχώρηση αίτησης για να της δοθεί η άδεια να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκης δήλωση. Όπως περαιτέρω προκύπτει από τις 28/02/2023, η Αιτήτρια με σχετική επικοινωνία εξέφρασε την πρόθεση για διευθέτηση της ενδιάμεσης αίτησης. Στην ηλεκτρονική επικοινωνία των μερών που ακολούθησε, φαίνεται ότι και οι δύο πλευρές ζητούσαν από κοινού ή συναινούσε η μια πλευρά σε αίτημα της άλλης όπως δοθεί εκ νέου χρόνος από το Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, ενόψει των προσπαθειών που γίνονταν για διευθέτηση. Προκύπτει δε ότι η υπόθεση ορίστηκε στις 23/05/2023, 22/06/2023, 27/06/2023 και 04/07/2023 για δήλωση συμβιβασμού. Οι προσπάθειες που γίνονταν για διευθέτηση δεν μπορούν να λειτουργήσουν σε βάρος του ενός ή του άλλου μέρους. Λαμβάνω δε υπόψη και το γεγονός ότι στην παρούσα περίπτωση δεν έχει εκδοθεί κάποιο προσωρινό διάταγμα που να επηρεάζει τα συμφέροντα του Καθ'ου η αίτηση καθώς επίσης και το γεγονός ότι τα δικόγραφα έχουν συμπληρωθεί. Κρίνω λοιπόν ότι καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης δεν οδηγεί αυτόματα στην απόρριψη της και συνακόλουθα δεν θα την απορρίψω γι' αυτό το λόγο. Περαιτέρω αναφέρω ότι σε σχέση με την καταχώριση της υπό εξέταση αίτησης, δεν προκύπτει κατάχρηση ή περιφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας, ως εισηγείται η πλευρά του Καθ'ου η αίτηση, ούτε στοιχειοθετείται ο σχετικός λόγος ένστασης μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του Καθ'ου η αίτηση. Επίσης δεν μπορεί να γίνει αντιληπτός ο προβαλλόμενος λόγος ένστασης ότι η υπό εξέταση αίτηση είναι άνευ αντικειμένου, ο οποίος ομοίως απορρίπτεται. Ο Καθ' ου η αίτηση προβάλλει ως λόγο ένστασης ότι η αίτηση είναι παράτυπη. Όπως αναφέρει στην γραπτή του αγόρευση, δεν αναφέρονται στην αίτηση οι σωστοί δικονομικοί κανονισμοί και δεν παραπέμπει στους διαδικαστικού κανονισμούς του Οικογενειακού Δικαστηρίου. Αναφορικά με αυτό το λόγο ένστασης, αναφέρω τα ακόλουθα : Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στην Δ.48 Θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία παρέχει την δυνατότητα στο Δικαστήριο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ο Περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικός Κανονισμός του 1990 (2/1990), για θέματα που δεν καλύπτονται ειδικά από τον εν λόγω κανονισμό, όπως η υπό εξέταση αίτηση, παραπέμπει στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας (άρθρο 11). Πράγματι απουσιάζει από την νομική βάση της αίτησης η αναφορά στο στον περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικό Κανονισμό και ειδικότερα στο άρθρο
- Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη ότι :
(1)Το δικονομικό πλαίσιο της αίτησης, ως αίτησης για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (Δ.48 Θ (4
(2)), έχει περιληφθεί στην νομική βάση της αίτησης,
(2)Ο περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικός Κανονισμό (2/1990) δεν περιέχει κάποια ειδική πρόνοια για το ζήτημα, παρά μόνο παραπομπή στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και
(3)Κανένας δυσμενής επηρεασμός των δικαιωμάτων του Καθ'ου η αίτηση προκύπτει από την μη συμπερίληψη, κρίνω ότι η μη συμπερίληψη του άρθρου 11 του Περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικού Κανονισμού στη νομική βάση της αίτησης, δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποβεί μοιραία. Προχωρώ στη συνέχεια να παραθέσω τα σημεία για τα οποία η Αιτήτρια ζητά άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δίδοντας την κρίση του Δικαστηρίου για το κάθε ένα από αυτά, με γνώμονα την πιο πάνω δικονομική διάταξη και τις αρχές όπως έχουν αυτές τεθεί από την Νομολογία και έχοντας μελετήσει με προσοχή την αίτηση, την ένσταση και τις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις. Για τους σκοπούς της εξέτασης της παρούσας Αίτησης έχω, βεβαίως, λάβει υπόψη μου τα επιχειρήματα των ευπαιδεύτων δικηγόρων τα οποία, έχουν τεθεί προς το Δικαστήριο μέσω των γραπτών τους αγορεύσεων. Παράγραφος 5 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης Με την παράγραφο 5 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η Αιτήτρια επιθυμεί να αρνηθεί και να θέσει την δική της εκδοχή σε σχέση με τους ισχυρισμούς του Καθ' ου η αίτηση ότι μπορούσε να εργαστεί στα ξενοδοχεία τους αλλά δεν το έκανε και σε σχέση με την δυνατότητα της να εργαστεί. Κρίνω ότι δεν πρόκειται για ανεπίτρεπτη μαρτυρία, ούτε για διόρθωση των αρχικών ισχυρισμών της Αιτήτριας αλλά για ισχυρισμούς που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς που προέβαλε ο Καθ' ου η αίτηση στην ένσταση του και που είναι επιθυμητό να της επιτραπεί να προβάλει την δική της θέση μέσω συμπληρωματικής μαρτυρίας, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα. Παράγραφος 6 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Με την παράγραφο 6 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η Αιτήτρια επιθυμεί να αρνηθεί και να απαντήσει στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η αίτηση, που αφορά ισχυρισμούς του Καθ' ου η αίτηση αναφορικά με την δική του εκδοχή ως προς την οικονομική κατάσταση της οικογένειας κατά την διάρκεια του γάμου τους και της φοίτησης των ανήλικων τέκνων τους σε ιδιωτικό σχολείο. Η Αιτήτρια έχει θέση την δική της εκδοχή στην αρχική ένορκη δήλωση. Είναι ξεκάθαρο από τη νομολογία, ότι σε αιτήσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιούνται ή όχι οι προϋποθέσεις που τίθενται από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/1960, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης. Οι αντιφατικοί ισχυρισμοί θα εξετασθούν και αξιολογηθούν στο στάδιο που πρέπει και όχι στο παρόν στάδιο, συνεπώς θεωρώ ότι δεν υφίσταται καλός λόγος για συμπερίληψη της παραγράφου 6 της προτεινόμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση και ούτε θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της διαδικασίας η άδεια προσκόμισης της πιο πάνω προτεινόμενηςμαρτυρίας. . Παράγραφος 7 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Με την παράγραφο 7 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η Αιτήτρια επιθυμεί να αρνηθεί την παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η αίτηση και να απαντήσει στους ισχυρισμούς του Καθ' ου η αίτηση αναφορικά με το πόσο συχνά πήγαινε ο ίδιος στη συζυγική οικία. Η Αιτήτρια έθεσε ήδη την δική της εκδοχή αναφορικά με το θέμα στην αρχική της ένορκη δήλωση. Η επανάληψη ισχυρισμών και η απάντηση της Αιτήτριας στις θέσεις του Καθ'ου η αίτηση ως προς τις εκατέρωθεν εκδοχές των διαδίκων για τα γεγονότα της υπόθεσης, δεν θα προσθέσει τίποτε και ούτε θα βοηθήσει το Δικαστήριο στην εκδίκαση της ενδιάμεσης αίτησης για προσωρινά διατάγματα. Αντιθέτως, θα οδηγήσει σε μια ατέρμονη αντιπαραβολή ισχυρισμών ως προς τα γεγονότα που σχετίζονται με τις ουσιαστικές διαφορές των διαδίκων παρά με την εκδίκαση της υπό κρίση ενδιάμεσης αίτησης. Παράγραφος 8 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης Με την παράγραφο 8 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η Αιτήτρια επιθυμεί να απαντήσει στους ισχυρισμούς του Καθ' ου η αίτηση στην παράγραφο 15 της ένορκης του δήλωσης, ο οποίος ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι ο πατέρας της Αιτήτριας απεβίωσε αφήνοντας της αρκετά ώστε να έχει μια άνετη ζωή. Η Αιτήτρια μέσω της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επιθυμεί να αμφισβητήσει τους εν λόγω ισχυρισμούς και να θέσει την δική της θέση. Οι ισχυρισμοί που επιθυμεί να περιλάβει με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση σχετίζονται με τους ισχυρισμούς που προέβαλε ο Καθ' ου η αίτηση στην ένσταση του και είναι επιθυμητό να της επιτραπεί να προβάλει την δική της θέση μέσω συμπληρωματικής μαρτυρίας, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων, για σκοπούς εξέτασης της ενδιάμεσης αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Παράγραφος 9 της προτεινόμενηςσυμπληρωματικής ένορκης δήλωσης Με την παράγραφο 9 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η Αιτήτρια επιθυμεί να αρνηθεί την παράγραφο 17 της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η αίτηση και να απαντήσει στους ισχυρισμούς του Καθ' ου η αίτηση ο οποίος ισχυρίζεται ότι ποτέ δεν της είπε να μην χρησιμοποιεί την πιστωτική κάρτα και που κατά τον ισχυρισμό του εξακολουθεί να είναι σε ισχύ και ότι η Αιτήτρια δεν χρησιμοποιούσε την κάρτα μόνο για υπεραγορά και βενζίνη αλλά και για άλλα έξοδα, όπως αυτά αναφέρονται στην ένορκη του δήλωση. Όπως έχει λεχθεί από την νομολογία, δεν αποτελεί καλό λόγο η άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση προκειμένου να απαντηθούν απλά κάποιοι ισχυρισμοί της άλλης πλευράς που δεν θα προσθέσουν τίποτε στην υπόθεση. Κρίνω ότι η μαρτυρία που επιθυμεί να περιλάβει η Αιτήτρια μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν θα προσθέσει ή βοηθήσει την ενδιάμεση διαδικασία για έκδοση προσωρινού διατάγματος και συνεπώς θεωρώ ότι δεν υπάρχει αλλά ούτε προκύπτει «καλός λόγος» για να επιτραπεί. Παράγραφο 10 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης Με την προτεινόμενη παράγραφο η αιτήτρια επιδιώκει να αρνηθεί την παράγραφο 20 της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η αίτηση, στην οποία ο Καθ' ου η αίτηση αναφέρεται στις απολαβές και τα έξοδα του και επιθυμεί να διευκρινίσει ότι ο Καθ' ου η αίτηση αποστέλλει στην θυγατέρα τους €1000 τον μήνα και ότι ο ίδιος λαμβάνει την φοιτητική χορηγία. Όπως αναφέρεται και πιο πάνω, σε αιτήσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιούνται ή όχι οι προϋποθέσεις που τίθενται από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/1960, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας, γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε με διάγνωση της ουσίας της διαφοράς. Το στάδιο εξέτασης της ενδιάμεσης αίτησης δεν είναι το κατάλληλο στάδιο για εξαγωγή τελικών ευρημάτων για τα εισοδήματα και την εισοδηματική ικανότητα των διαδίκων. Συνεπώς, θεωρώ ότι δεν υφίσταται καλός λόγος για συμπερίληψη της παραγράφου 10 της προτεινόμενης συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση και ούτε θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της διαδικασίας η άδεια προσκόμισης της πιο πάνω προτεινόμενης μαρτυρίας. Συνακόλουθα η αίτηση θα πρέπει να πετύχει μερικώς με την έκδοση του ακόλουθου διατάγματος. Διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για να τεθούν συμπληρωματικά οι παράγραφοι 5 και 8 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωριστεί εντός 7 ημερών από σήμερα. H ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 04/08/2022 ορίζεται για Οδηγίες στις 08/02/2024 ώρα 9:00π.μ. Οι δικηγόροι των διαδίκων να είναι παρόντες. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου κρίνω ορθό όπως κάθε πλευρά επιβαρυνθεί τα δικά της έξοδα. [Υπ.] .................. Ν. Παπακωνσταντίνου Πότση, Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο