M. T. ν. Κ. Γ., Αρ. Αίτησης: 24/2024, 18/9/2024 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Ενώπιον: Ν. Παπακωνσταντίνου Πότση, Δ. Αρ. Αίτησης: 24/2024 Μεταξύ: M. T. Αιτήτριας και Κ. Γ. Καθ' ου η αίτηση ------------------------------ Ημερομηνία: 18 Σεπτεμβρίου, 2024 Ενδιάμεση Αίτηση ημερομηνίας 22.05.2024 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Μ. Χατζηκωνσταντή για Γιώργος Φ. Πιττάτζης Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ' ου η αίτηση: κ. Νικολάου για Ν. Γ. Νικολάου & Συνεργάτες Ενδιάμεση Απόφαση Η Αιτήτρια καταχώρησε εναρκτήρια αίτηση με την οποία αξιώνει από τον Καθ' ου η αίτηση όπως καταβάλλει το ποσό των €2070 μηνιαίως, ως η συνεισφορά του για την διατροφή και συντήρηση των ανήλικων τέκνων των διαδίκων Α. και Α. Στο πλαίσιο της πιο πάνω εναρκτήριας αίτηση, η Αιτήτρια καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση μονομερώς, με την οποία εξασφάλισε την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο διατάχθηκε ο Καθ' ου η αίτηση όπως από την επίδοση του διατάγματος καταβάλλει στην Αιτήτρια το ποσό των €1100 για την διατροφή και συντήρηση των ανήλικων τέκνων των διαδίκων. Η αίτηση βασίζεται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας. Συνοψίζοντας τα όσα αναφέρονται στην ένορκη της δήλωση, προκύπτουν τα ακόλουθα: Οι διάδικοι τέλεσαν γάμο στις 08/9/2018 και από το γάμο τους απέκτησαν δύο παιδιά, τον Α. ηλικίας 4 ετών και τον Α. ηλικίας δύο ετών. Όπως αναφέρει η Αιτήτρια, οι διάδικοι τελούν σε διάσταση από τις 15/01/
- Μετά την διάσταση των διαδίκων η Αιτήτρια μετακόμισε με τα ανήλικα σε κατοικία που της παραχώρησαν οι γονείς της. Η συζυγική οικία είναι ιδιόκτητη του Καθ' ου η αίτηση και έχει ένα υπόλοιπο δανείου το οποίο όπως ισχυρίζεται η Αιτήτρια, καταβάλλει ο πατέρας του Καθ' ου η αίτηση. Είναι η θέση της Αιτήτριας ότι ο Καθ' ου η αίτηση ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου και λαμβάνει μηνιαίο εισόδημα περίπου €2.
- Είναι επίσης η θέση της Αιτήτριας ότι ο Καθ' ου η αίτηση προέρχεται από εύπορη οικογένεια και ότι λαμβάνει μερίσματα από εταιρείες στις οποίες είναι μέτοχος καθώς επίσης και εισοδήματα από την ενοικίαση ακίνητης περιουσίας που διαθέτει στο εξωτερικό, με αποτέλεσμα τα μηνιαία εισοδήματα του να ανέρχονται περί τις €4.
- Ισχυρίζεται ότι η ίδια είναι διευθύντρια σε δημόσια εταιρεία της οποίας κύριοι μέτοχοι είναι οι γονείς της και ότι οι μηνιαίες απολαβές της ανέρχονται περί τις €5.
- Είναι η θέση της ότι κατά την διάρκεια του γάμου τους οι διάδικοι παρείχαν στα παιδιά τους υψηλό βιοτικό επίπεδο με αποτέλεσμα τα έξοδα των ανήλικων να ανέρχονται στις €5.500 μηνιαίως, ως τα υπολογίζει η ίδια και αναλύει μέσα από την ένορκη της δήλωση. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι μετά την διάσταση των διαδίκων ζήτησε από τον Καθ' ου η αίτηση την οικονομική του στήριξη. Είναι επίσης η θέση της ότι μετά την διάσταση τους ο Καθ' ου η αίτηση κατόπιν έντονων πιέσεων της συνείσφερε μηδαμινά στα έξοδα των ανηλίκων. Ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η αίτηση προέβηκε στην κάλυψη του ½ των εξόδων του νηπιαγωγείου για τους μήνες Φεβρουάριο, Μάρτιο και Απρίλιο και ότι πλήρωσε μια φορά το κολύμπι του Α. Είναι επίσης η θέση της ότι από τις 24/03/2024 ο Καθ' ου η αίτηση έχει επικοινωνία με τα ανήλικα την πρώτη εβδομάδα την Παρασκευή με διανυκτέρευση μέχρι την Κυριακή πλέον ένα απόγευμα και τη δεύτερη εβδομάδα δύο απογεύματα και μια διανυκτέρευση και ότι αμφότεροι οι διάδικοι καταχώρησαν αιτήσεις ρύθμισης της γονικής μέριμνας. Αναφέρει ότι ο περίγυρος τους και οι φίλοι τους προέρχονται από εύπορες οικογένειες έτσι και τα έξοδα των ανηλίκων είναι αυξημένα ένεκα των ακριβών εστιατορίων και τόπων ψυχαγωγίας που επιλέγουν. Είναι η θέση της Αιτήτριας ότι κάθε μήνα εξαρτάται από την βούληση του Καθ' ου η αίτηση αν θα πληρώσει το ήμισυ των εξόδων του νηπιαγωγείου ότι αναγκάζεται να γίνει επαίτης για καταβολή μεγαλύτερου ποσού, καθότι αδυνατεί να ανταπεξέλθει. Ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση προβάλλοντας τους πιο κάτω λόγους ένστασης: «
- H επίδικη αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
- H παρούσα αίτηση γίνεται καταχρηστικά και κακόπιστα από την Αιτήτρια.
- Δεν συντρέχουν σωρευτικά οι προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος και το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (14/1θ60) για την έκδοση προσωρινού διατάγματος.
- Δεν υφίσταται και δεν καταδεικνύεται κατεπείγον λόγος εκ μέρους της Αιτήτριας για τον οποίο το Δικαστήριο να εκδώσει το αιτούμενα διάταγμα.
- H Αιτήτρια δεν προσκόμισε επαρκή στοιχεία που να στοιχειοθετούν την έκδοση προσωρινού διατάγματος πριν την οριστική κρίση του Δικαστηρίου.
- Η επίδικη αίτηση είναι καταπιεστική, ενοχλητική και προωθείται για αλλότριους και εκδικητικούς σκοπούς.
- H επίδικη αίτηση δεν αποδεικνύει ότι υπάρχει κίνδυνος πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημίας στην Αιτήτρια σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.
- H Αιτήτρια με αναπόδεικτους, αυθαίρετους και παραπλανητικούς ισχυρισμούς επιδιώκει την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων.
- H Αιτήτρια δεν προσήλθε ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια και εξασφάλισε μετά από τέσσερις
(4)μήνες από τον χρόνο της διάστασης των διαδίκων προσωρινό διάταγμα, γεγονός που υποδεικνύει καταφανώς ότι δεν στοιχειοθετείται το στοιχείο του κατεπείγοντος που απαιτείται.
- Η Αιτήτρια προέβη σε ψευδή δήλωση αληθείας χωρίς να πιστεύει ειλικρινά στο αληθές του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης της και/ή σε γνώση της ότι δεν ήταν αληθής η δήλωση της.
- Τα γεγονότα που παραθέτει η Αιτήτρια και στηρίζουν την αίτηση της είναι Καθόλα ψευδή, ανυπόστατα, αβάσιμα και διαβάλλουν την προσωπικότητα και το ρόλο του Καθ' ου η Αίτηση ως πατέρα.
- Το αιτηθέν προσωρινό διάταγμα σκοπό έχει να πλήξη την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.
- Η Αιτήτρια παρουσίασε στο Δικαστήριο ψευδή ή και ανακριβή στοιχεία σε σχέση με τα εισοδήματα του Καθ' ου η Αίτηση, αλλά και σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες των ανήλικων τέκνων τους, ώστε να πετύχει την έκδοση προσωρινού διατάγματος.
- Η παρούσα αίτηση είναι πρόωρη, καταχρηστική και δεν προάγει και/ή εξυπηρετεί τον πρωταρχικό σκοπό, όπως αυτό καθιερώνεται και/ή ερμηνεύεται στους νέους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας του
- Η Αιτήτρια εν γνώση της παρουσιάζει εξογκωμένα και/ή αυξημένα μηνιαία έξοδα των ανήλικων με σκοπό να εξασφαλίσει προσωρινά διάταγμα διατροφής». Η ένσταση στηρίζεται στην ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση. Συνοψίζοντας τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση, προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι από την εργασία του ως δικηγόρος λαμβάνει μηνιαίο μισθό ύψους €
- Παραδέχεται ότι κατέχει μικρό ποσοστό μετοχών στη δικηγορική εταιρεία [ ] καθώς και σε μια μικρή οικογενειακή εταιρεία, ωστόσο ισχυρίζεται ότι δεν λαμβάνει οποιοδήποτε εισόδημα από τις εν λόγω εταιρείες και ότι το μοναδικό εισόδημα του είναι ο μισθός του. Απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας περί λήψης εισοδημάτων από ακίνητη περιουσία στο εξωτερικό και επισυνάπτει ως τεκμήριο 2 βεβαίωση από τους λογιστές του που βεβαιώνει ότι βάση της φορολογικής του δήλωσης για το έτος 2022 δεν υπάρχουν οποιαδήποτε εισοδήματα από το εξωτερικό. Όπως αναφέρει η συζυγική οικία είναι δικής του ιδιοκτησίας και όπως ισχυρίζεται καταβάλλει μηνιαία δόση δανείου που αφορά τη συζυγική στέγη ύψους €980 για την οποία όπως αναφέρει λαμβάνει βοήθεια από τους γονείς του. Είναι επίσης η θέση του ότι η Αιτήτρια λαμβάνει από την εργασία της πολύ περισσότερα χρήματα από αυτά που ισχυρίζεται και ότι τα μηνιαία εισοδήματα της υπερβαίνουν το ποσό των €10.000 μηνιαίως, ως εξηγεί στην ένορκη του δήλωση. Ο Καθ' ου η αίτηση αμφισβητεί τα έξοδα των ανηλίκων, όπως αυτά υπολογίζονται από την Αιτήτρια και θεωρεί ότι η Αιτήτρια τα παρουσιάζει διογκωμένα και δίνει την δική του εκδοχή και υπολογισμό σε σχέση με τα έξοδα των ανηλίκων. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Καθ' ου η αίτηση, τα μηνιαία έξοδα του Α. ανέρχονται στο ποσό των €798 και ότι από τον Σεπτέμβριο του 2024 όπου ο ανήλικος θα φοιτά σε δημόσιο νηπιαγωγείο τα έξοδα του υπολογίζει ότι θα ανέρχονται σε €448 μηνιαίως. Αναφορικά με τον ανήλικο Α, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Καθ' ου η αίτηση τα έξοδα του ανέρχονται σε €
- Ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι ο ίδιος καταβάλλει τα έξοδα νηπιαγωγείου, λογοθεραπείας του Α. και των μαθημάτων κολύμβησης. Είναι η θέση του ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρίστηκε τέσσερις μήνες μετά την διάσταση των διαδίκων και κατά την άποψη του αυτό επιβεβαιώνει ότι δεν συντρέχει το στοιχείο του κατεπείγοντος στην έκδοση του διατάγματος. Προβάλλει επίσης τη θέση ότι τα κίνητρα της Αιτήτριας είναι αλλότρια και ότι δεν είναι αποτέλεσμα των πραγματικών αναγκών των ανηλίκων και κατά την άποψη του θα πρέπει να ακυρωθεί το προσωρινό διάταγμα. Νομική Πτυχή Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίου Νόμου Ν.14/60 καθορίζει τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος, οι οποίες είναι οι ακόλουθες: α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία στην αγωγή, και γ) Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη, σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του διατάγματος. H Kυπριακή νομολογία είναι πλούσια σε σχέση με την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων. Η κλασσική αυθεντία σε σχέση με το ποιες προϋποθέσεις πρέπει να πληρούνται για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι η υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557. Περαιτέρω το ζήτημα αυτό αναλύθηκε και αναπτύχθηκε και σε μεταγενέστερες υποθέσεις όπως για παράδειγμα, στις υποθέσεις National Bank of Greece v. Motovia
(1987)1 Α.Α.Δ. 303, KOT v. Θεωρή
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. X''Bασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152, Parico Aluminium Designs Ltd v Muskita Aluminium Co Ltd
(2002)1Γ Α.Α.Δ 2015 καθώς επίσης και στην μεταγενέστερη υπόθεση Eurocypria Airlines Ltd υπό εκκαθάριση μέσω του εκκαθαριστή της Κρις Ιακωβίδη v. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Γενικού Εισαγγελέα κ.α
(2011)1 Α.Α.Δ. 1783 Αερογραμμές. Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του Αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Όπως λέχθηκε στην Mitsingas Ltd v. Timberland
(1997)1 ΑΑΔ 1791, «Κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος, είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτητή.». Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Οι οποιεσδήποτε διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνει το Δικαστήριο, γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικασθεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beograska Banka D.D.
(1999)1 (A) Α.Α.Δ. 225, 236). Οι πιο πάνω προϋποθέσεις που απαιτεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 , κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(1)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, Ν.216/90. Συγκεκριμένα το άρθρο 33
(1)ορίζει ότι: «Οι γονείς έχουν υποχρέωση να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του». Το άρθρο 37 ορίζει ότι: «(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον, ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του». Η διατροφή ανηλίκων, όπως προκύπτει από τα άρθρα 33
(1)και 37 του Ν.216/90, συνιστά νομική υποχρέωση των γονέων, υποχρέωση η οποία ουσιαστικά αποβλέπει στην αντιμετώπιση των αναγκών των ανηλίκων, όπως αυτές καθορίζονται στο άρθρο 37 του Ν.216/
- Όσο αφορά την τρίτη προϋπόθεση, το θέμα της διατροφής των ανηλίκων είναι άμεσα συνυφασμένο με την ευημερία τους και η μη συνεισφορά από τον γονέα εύλογου ποσού επηρεάζει δυσμενώς τη διαβίωση και ευημερία των ανηλίκων. Η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων μονομερώς ρυθμίζεται από τον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6 άρθρο 9 και τους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας του 2023, εφόσον πρόκειται για διαδικασία που καταχωρίστηκε μετά την 01/09/
- Το άρθρο 9
(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, ως έχει τροποποιηθεί, προνοεί «Κάθε Διάταγμα το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει, δύναται να εκδοθεί με αίτηση ενός από τους διαδίκους, χωρίς ειδοποίηση στον άλλο, όπως αυτό προβλέπεται στις πρόνοιες των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023». Ο Κανονισμός 23.6 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023 προνοεί ότι μπορεί να υποβληθεί αίτηση χωρίς να επιδοθεί αντίγραφο αυτής στον καθ' ου η αίτηση όταν, μεταξύ άλλων, υπάρχει κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις. Εξέταση αίτησης Προτού προχωρήσω στην εξέταση της τήρησης των προϋποθέσεων για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, θα εξετάσω πρώτα το στοιχείο του κατεπείγοντος, καθότι πρόκειται για δικαιοδοτικό όρο και συνακόλουθα θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα (Βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598, Timberland Co. v. Evans & Sons Ltd κ.ά.
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1179, Χριστοδούλου ν. Vraets
(1999)1 Α.Α.Δ. 1475, Zein v. Παράσχος Κ. Καμπανέλλας Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 606, Re Stavros Hotel Appartments Ltd κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 836, 841 και Re B.P. Cyprus Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 861, 864). Όπως προκύπτει από την ενώπιον μου μαρτυρία οι διάδικοι τελούν σε διάσταση και τα ανήλικα διαμένουν με την Αιτήτρια. Ο Καθ' ου η αίτηση διατηρεί επικοινωνία με τα ανήλικα και αμφότεροι οι διάδικοι καταχώρησαν αιτήσεις για την ρύθμιση της γονικής μέριμνας των ανηλίκων. Όπως προκύπτει η οικογένεια απολάμβανε ένα υψηλό βιοτικό επίπεδο ζωής. Το βιοτικό επίπεδο που απολάμβαναν τα ανήλικα θα πρέπει να συνεχιστεί και μετά την διάσταση των διαδίκων στο μέτρο του δυνατού. Μετά την διάσταση των διαδίκων ο Καθ' ου η αίτηση κατέβαλλε κάποιο ποσό για κάποια από τα έξοδα των ανηλίκων, όχι όμως ικανοποιητικό. Η ρύθμιση της συνεισφοράς του Καθ' ου η αίτηση είναι απαραίτητη για τη διαβίωση και συντήρηση των ανήλικων τέκνων των διαδίκων. Το γεγονός ότι η αίτηση καταχωρίστηκε περίπου τέσσερις μήνες μετά την διάσταση των διαδίκων κρίνω ότι δεν συνιστά υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης τέτοια καθυστέρηση η οποία να ανατρέπει το στοιχείο του κατεπείγοντος, λαμβάνοντας υπόψη την εξήγηση που έδωσε η Αιτήτρια στην ένορκη της δήλωση και με γνώμονα πάντοτε ότι δικαιούχοι της διατροφής είναι τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων των οποίων η διατροφή δεν μπορεί να αναμένει την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος έχει καταδειχθεί. Ομοίως απορρίπτεται ο λόγος ένστασης του Καθ' ου η αίτηση περί καταχρηστικής και/ή πρόωρης καταχώρησης της αίτησης και/ή περί μη εξυπηρέτησης του πρωταρχικού σκοπού των νέων Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Η υποχρέωση του Καθ' ου η αίτηση για συνεισφορά στη διατροφή και συντήρηση των ανήλικων τέκνων του απορρέει από τον ίδιο το νόμο, συνακόλουθα η Αιτήτρια δεν καταχράστηκε οποιαδήποτε διαδικασία με την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης για προσωρινή ρύθμιση της συνεισφοράς του. Η διατροφή δε και η συντήρηση των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων αποτελούσε ζήτημα επείγουσας φύσης που έχρηζε άμεσης ρύθμισης. Θα προχωρήσω ακολούθως να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Ο περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων νόμο του 1990, Ν.216/1990, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί, ρυθμίζει το θέμα διατροφής. Το άρθρο 33 του Νόμου προνοεί την υποχρέωση των γονέων να διατρέφουν τα ανήλικα τέκνα τους, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Όπως λέχθηκε στην απόφαση ΧΧΧ Δημοσθένους v. ΧΧΧ Δημοσθένους Έφεση Αρ. 21/2019 ημ. 29/6/2020: «το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων. Η υποχρέωση αυτή είναι διαρκής». Συνεπώς, από τον ίδιο το νόμο και τη νομολογία, προκύπτει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η Αιτήτρια έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αίτηση της. Όσο αφορά την τρίτη προϋπόθεση, το θέμα της διατροφής των ανηλίκων είναι άμεσα συνυφασμένο με την ευημερία των ανηλίκων και η μη συνεισφορά από τον γονέα εύλογου ποσού επηρεάζει δυσμενώς τη διαβίωση και ευημερία τους, αφού χωρίς την συνεισφορά του Καθ' ου η αίτηση τα ανήλικα θα υπόκεινται κάποια δυσχέρεια ή ταλαιπωρία, που εφόσον τη βιώσουν ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω για να επανορθωθεί (Γ.Ν ν Μ.Μ.Χ, Έφεση αρ.38/2022 ημερομηνίας 01/06/2023). Η οποιαδήποτε δε μελλοντική αποζημίωση δεν θα μπορεί να ικανοποιήσει εκ των υστέρων τις παρελθοντικές τους ανάγκες. Για τον ίδιο λόγο το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ της έκδοσης και διατήρησης του προσωρινού διατάγματος, ως όμως αναφέρω κατωτέρω. Αναφορικά με τα έξοδα διατροφής των ανηλίκων, σύμφωνα με τη νομολογία ( βλ. Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδης
(1998)
(1)Α.Α.Δ)., το Δικαστήριο, ως προς τα έξοδα διατροφής των ανηλίκων, δεν δεσμεύεται από τη μαρτυρία των διαδίκων, αλλά είναι καθήκον του Δικαστηρίου να εντοπίσει το εύλογο των κονδυλίων που απαιτούνται για την ικανοποίηση των αναγκών διατροφής και συντήρησης. Περαιτέρω, σύμφωνα και πάλι με τη Νομολογία, η κοινή πείρα και η πείρα της ζωής είναι παράγοντες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες των συγκεκριμένων ενώπιον του Δικαστηρίου ατόμων. (Βλ. Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1 Α.Α.Δ. 625). Όπως έχει λεχθεί στην Χαραλάμπους ν. Χαράλαμπος
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 951, Irina Παπαντωνίου ν. Χρ. Παπαντωνίου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1875 το μέτρο με το οποίο θα καθοριστεί η διατροφή δεν επιδέχεται αποτιμήσεις με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη κονδυλίων με ιδιαίτερη αυστηρότητα. Αντίθετα, η κοινή λογική και εμπειρία προσφέρει τη βάση για τέτοιο καθορισμό. Ούτε το Δικαστήριο προχωρά σε τελικά ευρήματα αναφορικά με το ακριβές ύψος των αναγκών των ανηλίκων. Όπως επίσης λέχθηκε στην Κορελλίδης ν. Κορελλίδη
(2012)1 ΑΑΔ 1975, «Το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να υπεισέρχεται σε λεπτομέρειες που να οδηγούν σε υπολογισμό με σεντ, αλλά θα πρέπει να σταθμίζει τις ανάγκες και να καταλήγει σε συμπεράσματα που να επαναφέρουν ή δυνατό, τα ανήλικα παιδιά σε μια πλησιέστερη κατάσταση, όπως θα ήταν εάν οι γονείς τους ζούσαν μαζί.». Η Αιτήτρια με βάση τους δικούς της υπολογισμούς καθορίζει τα μηνιαία έξοδα των ανηλίκων να ανέρχονται στο ποσό των €5.500 μηνιαίως, ως αναλύονται στην ένορκη της δήλωση. Στην αντίπερα όχθη ο Καθ' ου η αίτηση αμφισβητεί το ύψος των εξόδων των ανηλίκων, τα οποία θεωρεί ότι η Αιτήτρια παρουσιάζει διογκωμένα. Mε βάση τους δικούς του υπολογισμούς τα μηνιαία έξοδα των ανηλίκων δεν υπερβαίνουν το ποσό των €1500 και ισχυρίζεται ότι από τον Σεπτέμβριο του 2024 δεν θα υπερβαίνουν το ποσό των €1.
- Χωρίς να υπεισέρχομαι στην ουσία της διαφοράς και χωρίς να καταλήγω σε τελικά ευρήματα, κρίνω ότι κάποια από τα έξοδα παρουσιάζονται από την Αιτήτρια διογκωμένα. Κρίνω επίσης ότι και από την πλευρά του Καθ' ου η αίτηση κάποια από τα έξοδα των ανηλίκων παρουσιάζονται μειωμένα. Ωστόσο σε αυτό το στάδιο δεν θα προβώ σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας, γιατί αυτό θα ισοδυναμούσε με διάγνωση της ουσίας της διαφοράς, ούτε θα καταλήξω σε τελικά ευρήματα. Σημασία έχει ότι και οι δύο διάδικοι συμφωνούν τα ανήλικα έχουν κάποια έξοδα για τη διατροφή και συντήρηση τους και συνακόλουθα ο Καθ' ου η αίτηση έχει την υποχρέωση, βάσει του νόμου, να συνεισφέρει για τη διατροφή τους στο μέτρο των οικονομικών του δυνατοτήτων. Ομοίως υπάρχει διάσταση στις θέσεις των διαδίκων σε σχέση με την εισοδηματική τους ικανότητα. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι τα μηνιαία εισοδήματα της ανέρχονται στις €5000 και ότι ο Καθ' ου η αίτηση λαμβάνει μισθό €2500 και μερίσματα από μετοχές και ενοίκια από ακίνητα και ότι οι συνολικές μηνιαίες απολαβές του ανέρχονται περί τις €
- Στην αντίπερα όχθη ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι τα μηνιαία εισοδήματα της Αιτήτριας ξεπερνούν τις €10.000 και ότι οι μηνιαίες απολαβές του περιορίζονται μόνο στο μισθό του ύψους €
- Ισχυρίζεται ότι παρόλο που κατέχει μετοχές δεν λαμβάνει μερίσματα και ότι δεν λαμβάνει οποιαδήποτε ενοίκια από οποιαδήποτε ακίνητα. Ισχυρίζεται επίσης ότι καταβάλλει δόση δανείου για την συζυγική οικία, για την οποία όπως αναφέρει λαμβάνει βοήθεια από τους γονείς του, υποχρέωση η οποία εν πάση περιπτώσει δεν προηγείται της υποχρέωσης του για συνεισφορά στη διατροφή των ανήλικων τέκνων του. Σύμφωνα με τη νομολογία, και οι δύο γονείς, σε υποθέσεις διατροφής ανηλίκων, έχουν την υποχρέωση να προβαίνουν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των εισοδημάτων τους, (βλ. Μενελάου ν. Μενελάου
(1993)1 ΑΑΔ 38, Δ. Δημητρίου ν. Ε. Περδίου
(2006)1 ΑΑΔ 1418), ενώ η μη αποκάλυψη των αληθών εισοδημάτων εκάστου δεν εξουδετερώνει την ανάγκη διατροφής από τον έτερο των συζύγων διότι το άρθρο 33
(1)καθορίζει ως απόλυτη την υποχρέωση διατροφής με μόνο μέτρο τις εισοδηματικές δυνάμεις των γονέων. Στο σημείο αυτό εξηγώ ότι οι λόγοι ένστασης που προβάλλει ο Καθ' ου η αίτηση περί προσπάθειας παραπλάνησης του Δικαστηρίου από την πλευρά της Αιτήτριας δεν μπορούν να πετύχουν, καθότι στην ουσία το όλο θέμα, τόσο ως προς τα έξοδα των ανηλίκων όσο και σε σχέση με το ύψος των εισοδημάτων των διαδίκων, αφορά αντικρουόμενες θέσεις και ισχυρισμούς των διαδίκων. Όπως εξηγώ και πιο πάνω, το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν θα εξετάσει την ουσία της διαφοράς ούτε θα εξετάσει τους αντικρουόμενους ισχυρισμούς των διαδίκων για να καταλήξει σε τελικά ευρήματα ( Βλ. Αποστόλου ν. Ιωάννου
(2012)1Α ΑΑΔ 604, Ν.Γ.Χ. ν. Τ.L., Έφ. Αρ.32/2021, ημερ.23.6.2022). Θεωρώ δε σημαντικό να αναφερθώ στην Δημοσθένους ν. Δημοσθένους (πιο πάνω), όπου σημειώθηκαν τα ακόλουθα ως προς τον τρόπο προσέγγισης τέτοιου είδους ενδιάμεσων αιτήσεων: «Ούτε ο Νόμος αρ. 216/90, ούτε και οι σχετικοί Διαδικαστικοί Κανονισμοί, προνοούν, πόσο μάλλον επιβάλλουν, την οποιαδήποτε ενδιάμεση διαδικασία, ειδικά με σκοπό την παροχή ενδιάμεσης διατροφής. Τέτοιες διαδικασίες αποτελούν απόκλιση από την ορθή πορεία των πραγμάτων. Μία αίτηση διατροφής θα έπρεπε να υποβάλλεται, αυτή να εκδικάζεται τάχιστα προς πλήρη και τελικό διακανονισμό της συνεισφοράς εκάστου, χωρίς υπερβολική ανάλυση επί των γεγονότων. Το Δικαστήριο με την εισαγωγή της αίτησης, θα μπορούσε να καθορίζει εξ ιδίων του ενδιαμέσως ένα ποσό γύρω στο 50%-75% του ύψους της διατροφής (κατ΄ αναλογία της πρόνοιας που υπάρχει στο άρθρο 8 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου αρ. 232/91), για να καλύπτεται στο μεσοδιάστημα επαρκής διατροφή και η τελική απόφαση του να ανατρέχει, με τις αναγκαίες διαφοροποιήσεις, στο χρόνο καταχώρησης της αίτησης. Λαμβάνοντας υπόψη μου όλα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου και με βάση τις πιο πάνω αρχές της Νομολογίας και χωρίς να καταλήγω σε τελικά ευρήματα, κρίνω ότι πληρούνται και οι τρεις
(3)προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 και ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος έχει καταδειχτεί. Συνεπώς κρίνω ότι το προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να συνεχίσει να ισχύει με την τροποποίηση και τον περιορισμό του όμως, υπό τις περιστάσεις και στη βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον μου, στο ποσό των €900 από 01.10.2024. Το προσωρινό διάταγμα ως έχει τροποποιηθεί καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Θεωρώ το πιο πάνω ποσό εύλογο για να καλύπτεται επαρκής διατροφή για τα ανήλικα μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης και εντός των οικονομικών δυνατοτήτων του Καθ' ου η αίτηση. Τονίζω δε ότι ο επακριβής καθορισμός της συνεισφοράς του κάθε διαδίκου στη διατροφή των ανήλικων τέκνων τους αποτελεί θέμα που θα εξεταστεί κατά την εκδίκαση της εναρκτήριας αίτησης, όπου το Δικαστήριο θα αξιολογήσει το σύνολο της ενώπιον του μαρτυρίας και θα εξάξει τα τελικά του συμπεράσματα. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση κατά τα 2/3 ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας [Υπ.] .................. Ν. Παπακωνσταντίνου Πότση, Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο