← Κύπρος

Σ. Γ. ν. Ν. Σ. κ.α., Αρ. Αίτησης:13/22, 18/2/2025

Σ. Γ. ν. Ν. Σ. κ.α., Αρ. Αίτησης:13/22, 18/2/2025 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΠΑΤΡΟΤΗΤΑΣ Ενώπιον: Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ Αρ. Αίτησης:13/22 Μεταξύ: Σ. Γ. ΕΚ ΛΕΜΕΣΟΥ Αιτητής Και

  1. Ν. Σ. ΕΚ ΛΕΜΕΣΟΥ
  2. Μ. Θ. Μ. ΕΚ ΛΕΜΕΣΟΥ Καθ' ων η αίτηση Αίτηση ημερ.15/12/23 για εκδίκαση προδικαστικού σημείου Ημερομηνία: 18 Φεβρουαρίου 2025 Εμφανίσεις: Για τον αιτητή στην παρούσα: κ.κ. Ανδρέας Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε Για τον καθ' ου η αίτηση στην παρούσα: κος Παναγιώτη Χρ. Αδάμου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την εναρκτήρια αίτηση του, η οποία καταχωρήθηκε στις 26/7/22, ο καθ' ου η αίτηση στην παρούσα, (στο εξής ο καθ' ου η αίτηση) ζητά διάταγμα που να προσβάλλει την ιδιότητα του ανήλικου Έ.Α. σαν τέκνο του Ν. Σ. και της Μ. Θ. Μ. διάταγμα με το οποίο να μην θεωρείται ο Ν. Σ. σαν φυσικός πατέρας του ανηλίκου και διάταγμα με το οποίο ο ανήλικος να παύσει να θεωρείται σαν τέκνο του Ν. Σ. Η αίτηση του καθ' ου η αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στα άρθρα 17, 18

(3)και 19
(1)του Ν.187/
  1. Στην εναρκτήρια αίτηση του μεταξύ άλλων, ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει ότι, με την καθ' ης η αίτηση 2 υπήρξαν σύζυγοι και ο γάμος τους λύθηκε στις 11/10/17, ενώ από τις αρχές Ιανουαρίου του 2018 μέχρι και το τέλος Μαρτίου του ίδιου χρόνου ήταν ερωτικός σύντροφος της καθ' ης η αίτηση 2, διέμεναν κάτω από την ίδια στέγη και η καθ' ης η αίτηση 2 δεν είχε οποιαδήποτε ερωτική σχέση με άλλον άντρα. Η καθ' ης η αίτηση 2 στις 13/10/18 γέννησε τον ανήλικο Έ.Α. Η καθ' ης η αίτηση 2, κατά ή περί τις αρχές Μαΐου του 2022, πληροφόρησε τον καθ' ου η αίτηση ότι αιτητής στην παρούσα (στο εξής ο αιτητής) στις 29/10/18 αναγνώρισε εκούσια τον ανήλικο και ότι η ίδια συγκατατέθηκε σε αυτό παρά το γεγονός ότι γνώριζε ότι ο αιτητής δεν ήταν ο βιολογικός πατέρας του ανηλίκου. Στην υπεράσπιση του ο αιτητής εγείρει προδικαστικές ενστάσεις και ισχυρίζεται ότι ο καθ' ου η αίτηση κωλύεται νομικά στην καταχώρηση και προώθηση της αίτησης αφού τυχόν δικαίωμα του για προσβολή της ιδιότητας του ανηλίκου έχει παρέλθει και η αίτηση θα πρέπει να ανασταλεί και/ ή απορριφθεί λόγω παραγραφής, ότι δεν νομιμοποιείται να προσβάλλει την πατρότητα του ανηλίκου ως τέκνου του αιτητή και/ ή όπως ο καθ΄ου η αίτηση παύσει να θεωρείται ως ο φυσικός πατέρας του ανηλίκου και/ ή όπως ο ανήλικος παύσει να θεωρείται ως τέκνο του αιτητή και ότι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα και αντιβαίνει στις διατάξεις του Ν.187/
  2. Αναφέρει μεταξύ άλλων ότι σύναψε ερωτική σχέση με την καθ' ης η αίτηση 2 κατά ή περί τις αρχές του 2016, ότι περί τον Ιανουάριο του 2018 η καθ' ης η αίτηση 2 τον ενημέρωσε ότι κυοφορούσε το παιδί του, ότι στις 13/10/18 γεννήθηκε ο ανήλικος τον οποίο αναγνώρισε εκούσια στις 29/10/18 και ότι κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της καθ' ης η αίτηση 2 διέμεναν στο πατρικό του στη Λεμεσό. Αναφέρει επίσης ότι από τον Σεπτέμβριο του 2019 ο ανήλικος διαμένει μαζί του και στις 21/3/21 στα πλαίσια της Γονικής Μέριμνας Αρ. 363/19 εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα με το οποίο του ανατέθηκε η φύλαξη του ανηλίκου και καθορίστηκε ως τόπος διαμονής του ανηλίκου ο τόπος διαμονής του. Στην απάντηση του ο καθ' ου η αίτηση αρνείται τις προδικαστικές ενστάσεις και τα όσα αναφέρονται στην υπεράσπιση του αιτητή και ζητά απόρριψη της υπεράσπισης με έξοδα σε βάρος του. Στις 15/12/23, καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητείται όπως τα νομικά σημεία που εγείρονται στις παραγράφους Αi, Aii και Aiii της υπεράσπισης προδικαστούν ως νομικά ζητήματα και αποφασιστούν από το Δικαστήριο πριν την εκδίκαση της ουσίας της εναρκτήριας αίτησης αφού πρόκειται για σοβαρά νομικά σημεία τα οποία εφόσον αποφασιστούν προδικαστικά επιλύεται ή και τερματίζεται ολόκληρη η διαδικασία και/ ή οδηγείται η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση σε απόρριψη ή και αναστολή. Ο καθ' ου η αίτηση καταχώρησε αίτηση με την οποία προβάλλει τους ακόλουθους λόγους για τους οποίους όπως εισηγείται θα πρέπει να απορριφθεί η αίτηση: Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, γίνεται καταχρηστικά και κακόπιστα από τον αιτητή ο οποίος επιδιώκει να αποτρέψει το νόμιμο δικαίωμα του καθ' ου η αίτηση να προσβάλει την ιδιότητα του ανηλίκου σαν τέκνου του και της καθ' ης η αίτηση 2, η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, παράτυπη και άκυρη, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις εκείνες που να δικαιολογούν την έγκριση της αίτησης ούτως ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να κρίνει ουσιαστικά όλη την υπόθεση ή ένα ουσιώδες ζήτημα με αποτέλεσμα να καθίσταται αχρείαστο για το Δικαστήριο να ακούσει μαρτυρία επί οιωνδήποτε πραγματικών γεγονότων. Αντιτίθεται στη θεμελιωμένη νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου σε σχέση με την διαταγή για εκδίκαση συγκεκριμένων νομικών σημείων σαν προκαταρκτικών θεμάτων δυνάμει της Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του Νόμου θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση ή σε περιπτώσεις που υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα. Δεν μπορεί να ακουστεί προδικαστικά αίτημα όταν υπάρχει ασυμφωνία στα γεγονότα της υπόθεσης. Η αίτηση δεν μπορεί να επιτραπεί γιατί δεν αποτελεί νομικό σημείο αμιγώς, αλλά εμπεριέχει και πραγματικά γεγονότα και συνεπώς για να αποφασιστεί το σημείο αυτό θα πρέπει να ακουστεί μαρτυρία η οποία δεν ετέθη ακόμη ενώπιον του Δικαστηρίου. Η επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε εκ μέρους του αιτητή παντελώς αδικαιολόγητα χρονικά καθυστερημένα, είναι καταπιεστική και ή εκδικητική, η έκδοση απόφασης επί της αίτησης δεν είναι προς το συμφέρον του ανηλίκου και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος και η νομολογία για την έγκριση της αίτησης. Στην ένορκο δήλωση του δικηγόρου Π.Γ η οποία υποστηρίζει την αίτηση, μεταξύ άλλων αναφέρονται τα ακόλουθα: Ο αιτητής σύναψε ερωτική σχέση με την καθ' ης η αίτηση 2 κατά ή περί τις αρχές του 2016, στις 13/10/18 γεννήθηκε ο ανήλικος τον οποίο αναγνώρισε εκούσια στις 29/10/18 και ο καθ' ου η αίτηση είναι ο πρώην σύζυγος της καθ' ης η αίτηση 2 των οποίων ο γάμος λύθηκε στις 11/10/
  3. Αναφέρει ότι σύμφωνα με το άρθρο 19
(2)του Ν.187/91 η προσβολή πατρότητας αποκλείεται σε κάθε περίπτωση αν περάσουν τρία χρόνια από την αναγνώριση και ότι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα από τον καθ' ου η αίτηση και η οποιαδήποτε προώθηση της διαδικασία γίνεται κακόβουλα και εκδικητικά, ότι ο καθ΄ου η αίτηση κωλύεται νομικά στην καταχώρηση και προώθηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης αφού τυχόν δικαίωμα του για προσβολή της ιδιότητας του ανηλίκου έχει παρέλθει και συνεπώς η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση θα πρέπει να ανασταλεί και/ ή απορριφθεί λόγω παραγραφής. Αναφέρει ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο προβεί στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και εξετάσει προκαταρκτικά και πριν την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης τα νομικά σημεία που εγείρονται στην υπεράσπιση, η τυχόν έγκριση των νομικών σημείων θα διευκολύνει σε σημαντικό βαθμό το έργο του Δικαστηρίου αφού όπως πιστεύει η υπόθεση θα απορριφθεί χωρίς να υπάρξει ανάγκη το Δικαστήριο να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης. Αναφέρει ότι η αίτηση υποβλήθηκε σε κατάλληλο χρόνο ήτοι μετά το κλείσιμο των δικογράφων και προτού ξεκινήσει η ακροαματική διαδικασία της παρούσας και είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης όπως το Δικαστήριο εξετάσει προδικαστικά τα θέματα που εγείρονται στις παραγράφους Αi, Aii και Aiii της υπεράσπισης και εκδικάσει αυτά πριν την εκδίκαση της ουσίας της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης. Στην ένορκη δήλωση της δικηγόρου Ι.Α η οποία υποστηρίζει την ένσταση του καθ' ου η αίτηση υιοθετούνται οι λόγοι ένστασης και απορρίπτει όλους τους ισχυρισμούς του αιτητή ως ανυπόστατους. Αναφέρει ότι η παρούσα περίπτωση δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις που τα γεγονότα δεν αμφισβητούνται ώστε να εξεταστούν μόνο τα νομικά σημεία. Τα γεγονότα που έχει ενώπιον του το Δικαστήριο είναι ασαφή και αμφισβητούνται με συνέπεια το Δικαστήριο να μην μπορεί να επιλύσει θέματα προδικαστικά και η επίλυση του θέματος θα πρέπει να γίνει μόνο κατά την διεξαγωγή κανονικής ακροαματικής διαδικασίας. Η εκδίκαση προδικαστικού σημείου όπως αναφέρει εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στην περίπτωση που τα εγειρόμενα θέματα αμφισβητούνται ή όπου υπάρχει ασάφεια των γεγονότων και κατά συνέπεια θα πρέπει να αποφασίζεται κατά την ακρόαση της υπόθεσης. Για να ακουστεί προδικαστικά νομικό σημείο θα πρέπει τα γεγονότα με βάση τα οποία θα πρέπει να αποφασιστεί να μην τίθενται υπό αμφισβήτηση κάτι που δεν υφίσταται στην υπό εξέταση υπόθεση. Ως εκ τούτου το ζήτημα το οποίο εγείρεται δεν είναι αμιγώς νομικό αλλά εμπεριέχονται και πραγματικά ζητήματα που θα πρέπει να εξεταστούν κατά την ακρόαση. Επιπρόσθετα, όπως αναφέρει, η αίτηση καταχωρήθηκε καθυστερημένα και αυτό εμποδίζει την εναρκτήρια αίτηση και την εκδίκαση των αιτούμενων διαταγμάτων. Πέραν των ανωτέρω, η υπό κρίση αίτηση έχει σκοπό να παρεμποδίσει τον καθ΄ου η αίτηση να παρουσιάσει την υπόθεση του και να προσφέρει μαρτυρία, να τεθούν στην ολότητα τους τα νομικά επιχειρήματα που υπάρχουν και να μπορέσει αφού του δοθεί η ευκαιρία να ακουστεί και να διεκδικήσει πλήρως και αποτελεσματικά όλα τα νομικά του δικαιώματα ενώπιον του Δικαστηρίου. Κατά την ακρόαση της αίτησης δεν υπήρξε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων, οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων καταχώρησαν τις γραπτές τους Αγορεύσεις και το Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφαση του. Σημειώνω ότι η καθυστέρηση που παρατηρείται στην εκδίκαση της παρούσας είναι γιατί υπήρξε αλλαγή δικηγόρου από την πλευρά του καθ' ου η αίτηση ενώ υπήρξε επίσης καθυστέρηση στην καταχώρηση ένστασης εκ μέρους του καθ'ου η αίτηση. Μελέτησα και έλαβα υπόψιν μου όλη τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, τα επιχειρήματα και τις θέσεις των δικηγόρων των διαδίκων και προχωρώ να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ -ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Ως προς την εξέταση προδικαστικών ζητημάτων, σχετική είναι η Διαταγή 27 Θεσμοί 1 και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία περιλαμβάνεται στη νομική βάση της αίτησης και η οποία καλύπτει αιτήματα για προδικαστική εκδίκαση οποιουδήποτε νομικού σημείου το οποίο εγείρεται στα δικόγραφα, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Ειδικότερα: «1. Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient. 2. If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counter-claim, or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such other order therein as may be just. Στην υπόθεση Hambou v. Thoma
(1987)1 CLR 370, αναφέρθηκε ότι σκοπός της Δ.27 είναι η εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων στις περιπτώσεις εκείνες που η προδικαστική εκδίκαση ενός νομικού σημείου μπορεί να κρίνει ουσιαστικά όλη την υπόθεση ή ένα ουσιώδες ζήτημα με αποτέλεσμα να καθίσταται αχρείαστο για το Δικαστήριο να ακούσει μαρτυρία επί οιωνδήποτε πραγματικών γεγονότων. Στην υπόθεση Malachtou v. Armefti
(1984)1 C.L.R 548, τονίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι με βάση τη Δ.27 Θ.1 αποφασίζονται αμιγώς νομικά θέματα όταν μια τέτοια απόφαση θα είναι καθοριστική για την τύχη της διαδικασίας μεταξύ των μερών υπό τον όρο όμως ότι το πραγματικό υπόβαθρο δεν βρίσκεται υπό αμφισβήτηση. Επομένως προκύπτει ότι η εκδίκαση προκαταρκτικών νομικών σημείων γίνεται μόνο στη βάση παραδεκτού πραγματικού υπόβαθρου. Στην υπόθεση Ιωάννη Νικόλα Χ''Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1992)1 ΑΑΔ 949, το Ανώτατο Δικαστήριο κωδικοποίησε τις αρχές που καθορίζουν τα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου με βάση την Δ.27 ως ακολούθως: «Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (Summons for Directions). Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα.» Στην υπόθεση Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1991)1 Α.Δ.225 στη σελ. 229, εξηγήθηκε ότι, αυτό που προκύπτει από τη νομολογία είναι ότι η επίλυση του θέματος προδικαστικά και γενικότερα, η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης που είναι το φυσιολογικό πεδίο για τη διαπίστωση γεγονότων και τον καθορισμό των δικαιϊκών τους συνεπειών, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Δικαιολογείται, συνεπώς, η επίκληση της Δ.27 εφόσον το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα, η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Με την πρώτη προδικαστική ένσταση του ο αιτητής προβάλλει θέμα παραγραφής του δικαιώματος του καθ' ου η αίτηση για προσβολή της πατρότητας του ανηλίκου, με την δεύτερη προδικαστική του ένσταση προβάλλει ότι ο καθ΄ου η αίτηση δεν νομιμοποιείται να προσβάλλει την πατρότητα του ανηλίκου ως τέκνου του αιτητή και/ ή όπως ο αιτητής παύσει να θεωρείται ως ο φυσικό πατέρας του ανηλίκου και/ ή όπως ο ανήλικος παύσει να θεωρείται ως τέκνο του αιτητή και με την τρίτη προδικαστική του ένσταση θέτει θέμα εκπρόθεσμης καταχώρησης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης η οποία αντιβαίνει στις διατάξεις του Ν.187/91. Το Α. 15 του Ν.187/91 προνοεί τα ακόλουθα: «15. Η πατρική αναγνώριση τέκνου που γεννήθηκε χωρίς γάμο των γονέων του επιτυγχάνεται με- (α) Εκούσια αναγνώριση · ή (β) δικαστική αναγνώριση». Το Α.16
(1)του ίδιου Νόμου προνοεί τα ακόλουθα: «16.-
(1)Ο πατέρας μπορεί να αναγνωρίσει ως δικό του το τέκνο που γεννήθηκε χωρίς γάμο, εφόσον συναινεί σ' αυτό η μητέρα». Το Α.17
(1)του ίδιου Νόμου προνοεί τα ακόλουθα: 17.-
(1)Η αναγνώριση από τον πατέρα ή τους γονείς του γίνεται με ένορκη δήλωση ενώπιον του Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου ή με διαθήκη» . Το Α.19 του ίδιου Νόμου προνοεί τα ακόλουθα: «Προθεσμία προσβολής αναγνώρισης 19.-
(1)Η προσβολή της αναγνώρισης αποκλείεται αν περάσουν έξι μήνες αφότου πληροφορήθηκε την αναγνώριση αυτός που την προσβάλλει.
(2)Η προσβολή αποκλείεται σε κάθε περίπτωση αν περάσουν τρία χρόνια από την αναγνώριση ή προκειμένου για προσβολή από τέκνο που κατά την αναγνώριση ήταν ανήλικο, τρία χρόνια από την ενηλικίωση του». Μελετώντας τα δικόγραφα παρατηρώ ότι αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι ο ανήλικος γεννήθηκε στις 13/10/18 και αναγνωρίστηκε εκούσια από τον αιτητή στην παρούσα στις 29/10/18 με τη συγκατάθεση της καθ' ης η αίτηση
  1. Αποτελεί λοιπόν αδιαμφισβήτητο γεγονός η ημερομηνία κατά την οποία έλαβε χώρα η εκούσια αναγνώρισης του ανηλίκου από τον αιτητή ενώ όπως προκύπτει από τον ηλεκτρονικό φάκελο της υπόθεσης, αδιαμφισβήτητο επίσης γεγονός αποτελεί ότι η εναρκτήρια αίτηση για προσβολή πατρότητας καταχωρήθηκε στις 26/7/
  2. Συνακόλουθα, δεν απαιτείται για την εξέταση των προδικαστικών ενστάσεων οποιαδήποτε περαιτέρω μαρτυρία. Επιπλέον, τα ζητήματα που επιζητείται να εκδικαστούν προδικαστικά δεν εμπεριέχουν οποιαδήποτε ασάφεια για την οποία θα πρέπει να ακουστεί περαιτέρω μαρτυρία. Η παραγραφή του δικαιώματος του καθ' ου η αίτηση και κατά πόσο η αίτηση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα και αντιβαίνει στις διατάξεις του Ν.187/91, αποτελούν αμιγώς νομικά ζητήματα. Το θέμα δε της παραγραφής μπορεί να εγερθεί ακόμη και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο. Στην υπόθεση Αλέκος Χατζηστυλλής-
  3. Maude C. Papadema κ.α, ημερ.13/4/2000, 2000 1 Α.Α.Δ.551 αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά: «Το ζήτημα της παραγραφής άπτεται αυτής τούτης της εξουσίας ή της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου να επιληφθεί μιας υπόθεσης. Για να δανεισθούμε από τις, επί του προκειμένου, αρχές που εφαρμόζονται στην Αναθεωρητική Δικαιοδοσία υπενθυμίζουμε ότι αυτές υπαγορεύουν ότι οι προθεσμίες πρέπει να τηρούνται σε όλες τις περιπτώσεις σαν θέμα δημοσίου συμφέροντος (Moran v. Republic, 1 R.S.C.C. 10, 13). Υπαγορεύουν ακόμη ότι το ζήτημα της προθεσμίας μπορεί να εγερθεί ακόμη και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο (Megalemou v. Republic
(1968)3 C.L.R.581, 585). Παρόμοιες πρόνοιες σε σχέση με την προθεσμία συναντούμε και στον Ελληνικό Αστικό Κώδικα (βλ. αρ. 1470). Στο βιβλίο του "Το Νέο Οικογενειακό Δίκαιο" ο Εφέτης Βασίλης Αντ. Βαθρακοκοίλης, σελ. 428, υποδεικνύει ότι το ζήτημα της προθεσμίας "μπορεί να ληφθεί υπόψη και αυτεπαγγέλτως". Τονίζουμε ότι η αναφορά μας στις νομολογιακές αρχές που έχουν διατυπωθεί στις υποθέσεις Αναθεωρητικής Δικαιοδοσίας δεν πρέπει να εκληφθεί ότι οι αρχές αυτές εφαρμόζονται και στην πολιτική δικαιοδοσία. Η αναφορά έγινε για να καταδειχθεί η σπουδαιότητα του ζητήματος της παραγραφής. Η πολιτική δικαιοδοσία διέπεται από τους δικούς της κανόνες. Σε σχέση δε με το ζήτημα που μας απασχολεί αυτό εξετάζεται εφόσον εγερθεί στα δικόγραφα (Βλ. Φεσσά κ.ά. ν. Κασάπη
(1994)1.Α.Α.Δ 337, 347, στην οποία υποδεικνύεται πως "αν ο διάδικος υπέρ του οποίου λειτουργεί η παραγραφή, δεν την εγείρει στο δικόγραφο του, τότε η υπόθεση προχωρεί στην εκδίκαση". Στην ίδια υπόθεση υποδεικνύεται, επίσης, πως επιτυχία της ένστασης οδηγεί στην αναστολή της διαδικασίας. Παρόλο που στην πολιτική διαδικασία η πρόνοια για παραγραφή δεν έχει εξ αρχής την ίδια καταλυτική ενέργεια όπως συμβαίνει στο θέμα της προθεσμίας στην Αναθεωρητική δικαιοδοσία, εν τούτοις από τη στιγμή που τίθεται θέμα παραγραφής δεν πρέπει να προωθείται ο,τιδήποτε άλλο εκτός αν πρώτα το Δικαστήριο καταλήξει ότι δεν ευσταθεί. Εφόσον όμως το δικαστήριο διαπιστώσει ότι πράγματι υπάρχει ζήτημα παραγραφής τότε υπάρχει απόλυτη αδυναμία να τεθεί οποιοδήποτε άλλο θέμα για εξέταση ενώπιον του Δικαστηρίου όπως συμβαίνει και στην περίπτωση της Αναθεωρητικής Δικαιοδοσίας. Επομένως, με την έγερση θέματος παραγραφής προκύπτει κατάσταση όμοια με εκείνη της Αναθεωρητικής Δικαιοδοσίας σε ό,τι αφορά την εξέταση άλλων ζητημάτων. Εδώ, αφού ηγέρθη το θέμα της παραγραφής ήταν το πρώτο που θα έπρεπε να είχε εξεταστεί γιατί απολήγει σε δικαιοδοτικό. Ήταν επομένως άτοπη η εξέταση άλλου θέματος από το πρωτόδικο δικαστήριο». Στην ίδια απόφαση αναφέρθηκαν επίσης τα ακόλουθα: « Το πρωτόδικο δικαστήριο θα έπρεπε κατά πρώτο λόγο να είχε κατευθύνει την προσοχή του στην παραπομπή των θεμάτων συνταγματικότητας στο Ανώτατο Δικαστήριο ώστε να έχει τις απαντήσεις ως το υπόβαθρο για να εξετάσει το τεθέν θέμα παραγραφής. Χωρίς κατάληξη σε αυτό το θέμα, το δικαιοδοτικό, τα υπόλοιπα δεν έχουν νόημα. Εσφαλμένα λοιπόν το πρωτόδικο δικαστήριο δεν εξέτασε πρώτα το ζήτημα της παραγραφής και εσφαλμένα έκρινε ότι η επίλυση του ζητήματος της συνταγματικότητας των σχετικών άρθρων δεν ήταν αναγκαία για την διάγνωση της ενώπιον του υπόθεσης». Στους λόγους ένστασης του ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε παντελώς αδικαιολόγητα χρονικά καθυστερημένα. Μελετώντας τον ηλεκτρονικό φάκελο της υπόθεσης παρατηρώ ότι τα δικόγραφα συμπληρώθηκαν στις 6/7/23, η Κλήση για οδηγίες καταχωρήθηκε στις 13/7/23 και το παράρτημα στις 10/8/
  1. Στο παράρτημα του αιτητή, ζητήθηκε μεταξύ άλλων η εκδίκαση των προδικαστικών σημείων που εγέρθηκαν στην υπεράσπιση. Στις 2/10/23, όταν ήταν ορισμένη για πρώτη φορά η Κλήση για οδηγίες ενώπιον του Δικαστηρίου, επιφυλάχθηκε το δικαίωμα του αιτητή για καταχώρηση αίτησης για εκδίκαση των προδικαστικών σημείων η οποία τελικά καταχωρήθηκε στις 15/12/
  2. Ενδεχομένως να υπήρξε μια μικρή καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, λαμβάνοντας όμως υπόψιν ότι η ακρόαση της αίτηση δεν έχει αρχίσει, και τις καταλυτικές συνέπειες που μπορεί να έχει η εκδίκαση των προδικαστικών ενστάσεων που σχετίζονται με το θέμα της παραγραφής, θέμα το οποίο μπορεί να εγερθεί και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο (βλέπε Αλέκος Χατζηστυλλής-
  3. Maude C. Papadema κ.α ανωτέρω) ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια θα εγκρίνω την εκδίκαση προδικαστικά των παραγράφων Α και Γ της υπό κρίση αίτησης. Ο λόγος για τον οποίο εγκρίνω την παράγραφο Γ είναι γιατί η εξέταση προδικαστικά κατά πόσο η αίτηση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα και αντίκεται στις διατάξεις του Ν.187/91 θα αποτελέσει το υπόβαθρο για την εξέταση του θέματος της παραγραφής του δικαιώματος του καθ' ου η αίτηση. Αναφορικά με το αίτημα της παραγράφου Β κατά πόσο ο καθ' ου η αίτηση δεν νομιμοποιείται να προσβάλει την πατρότητα του ανηλίκου ως τέκνο του αιτητή και ή όπως ο αιτητής παύσει να θεωρείται ως ο φυσικός πατέρα του ανηλίκου και/ ή όπως ο ανήλικος παύσει να θεωρείται ως τέκνο του αιτητή δεν μπορεί να αποφασιστεί χωρίς προηγουμένως να κριθεί αν έχει παραγραφεί το δικαίωμα του καθ' ου η αίτηση να προσβάλει την ιδιότητα του ανηλίκου. Η υπόθεση ορίζεται για προγραμματισμό στις 4/3/25 για να δοθεί ημερομηνία εκδίκασης των προδικαστικών ενστάσεων. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου και της καθυστέρησης που παρατηρήθηκε και από τις δυο πλευρές, ως ανωτέρω στην απόφαση μου ανέφερα, κρίνω ορθό και δίκαιο η κάθε πλευρά να επωμιστεί τα έξοδα της. (Υπ.) ........................................... Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.