Μ. Χ. ν. Α.Ν., Αρ. Αίτησης: 51/2024, 10/2/2025

(2)του Ν.216/90 και/ ή το ύψος αυτής περιοριστεί, διαζευκτικά προς τις παραγράφους Α και Β ανωτέρω, Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται προηγούμενη απόφαση και/ ή διάταγμα που εκδόθηκε στην αίτηση διατροφής αρ.187/12 ημερ.20/11/22 όπως αυτή περιγράφεται ανωτέρω. Στα πλαίσια της εναρκτήριας αίτησης, ο αιτητής καταχώρησε στις 15/2/24 αίτηση χωρίς ειδοποίηση με την οποία ζητά τις ίδιες αιτούμενες θεραπείες με αυτές της εναρκτήριας αίτησης του. Το Δικαστήριο δεν εξέδωσε οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς και διέταξε την επίδοση της αίτησης στην καθ' ης η οποία η οποία καταχώρησε ένσταση μέσω της οποίας προβάλλει τους ακόλουθους λόγους για απόρριψη της υπό κρίση αίτησης: Από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν συντρέχουν οποιοιδήποτε λόγοι για την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες προβλέπονται από το Νόμο για την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Η κυρίως αίτηση δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας. Δεν έχει αποδειχθεί το κατ' επείγον της έκδοσης των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων. Ο αιτητής δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο κατά τρόπο πλήρη, δίκαιο και ακριβή όλα τα σχετικά και/ ή πραγματικά γεγονότα που αφορούν την υπόθεση και τα οποία μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου. Ο αιτητής απέκρυψε και/ ή διαστρέβλωσε ουσιώδη γεγονότα με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο ως προς την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Ο αιτητής έχει προβεί σε δηλώσεις ελλιπείς, αβάσιμες αναληθείς και λανθασμένες. Ο αιτητής απέκρυψε τα πραγματικά εισοδήματα του και/ ή τα παρουσίασε μειωμένα με σκοπό να πετύχει την μείωση του ποσού διατροφής. Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη καθ' ότι δεν καταγράφεται στην νομική βάση το Α.38 του Περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου. Η παρούσα αίτηση αντιβαίνει προς το συμφέρον και την ευημερία του ανήλικου υιού των διαδίκων. Καμία μεταβολή των συνθηκών όπως προνοεί ο Νόμος έχει προκύψει προκειμένου να μειωθεί το ποσό διατροφής ως προς τη συνεισφορά του αιτητή για τον ανήλικο υιό των διαδίκων. Ο αιτητής καμία βλάβη θα υποστεί από την μη έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Ο αιτητής κανένα ιατρικό πρόβλημα αντιμετωπίζει με το οποίο να αποδεικνύεται η μεταβολή των συνθηκών από την έκδοση του διατάγματος ημερ.20/11/12 ως προνοεί ο Νόμος σε σχέση με την μείωση από το Δικαστήριο του ποσού της διατροφής από το ποσό των €250 στο ποσό των €110 μηνιαίως. Το εν λόγω ποσό που καταβάλλει σήμερα ο αιτητής είναι υπέρμετρα χαμηλό και σε καμία περίπτωση δεν αντικατοπτρίζει την αναλογία που οφείλει να καταβάλλει ως προς τη διατροφή του ανηλίκου. Η καθ' ης η αίτηση έχει δυνάμει του διατάγματος γονικής μέριμνας ημερ.17/9/13 στην αίτηση 223/12 την αποκλειστική γονική μέριμνα του ανηλίκου και είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για τη φύλαξη φροντίδα και επιμέλεια του ανηλίκου από τη διάσταση των διαδίκων. Ο ανήλικος μέχρι σήμερα διαμένει με την καθ' ης η αίτηση και τα τελευταία 10 χρόνια περίπου καμία επαφή και επικοινωνία έχει με τον αιτητή και ως εκ τούτου η καθ' ης η αίτηση επωμίζεται εξ ολοκλήρου τα έξοδα συντήρησης και διατροφής αυτού ο οποίος είναι σήμερα 14 ετών. Από της έκδοσης του προς τροποποίηση διατάγματος διατροφής ημερ. 22/11/12 υπάρχει ανάγκη αύξησης και όχι μείωσης του ποσού συνεισφοράς του αιτητή στη διατροφή του ανήλικου. Τα έξοδα του ανήλικου υιού των διαδίκων έχουν αυξηθεί. Η καθ' ης η αίτηση έχει χαμηλά εισοδήματα, πολλά έξοδα δάνεια και υποχρεώσεις σε αντίθεση με τον αιτητή. Η παρούσα αίτηση είναι εκδικητική και έχει αλλότριους σκοπούς Η παρούσα είναι καταχρηστική Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις τροποποίησης του διατάγματος ημερ. 20/11/

1. Η ακρόαση της αίτηση διεξήχθη με την καταχώρηση των γραπτών αγορεύσεων των δικηγόρων των διαδίκων. Κανένας εκ των διαδίκων καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση ούτε αντεξετάστηκε. Κρίνω ορθό να αναφέρω ότι η καθυστέρηση που παρατηρείται στην εκδίκαση της παρούσας οφείλεται τόσο στο γεγονός ότι μεσολάβησε αλλαγή δικηγόρου από την πλευρά του αιτητή όσο και στις προσπάθειες που καταβλήθηκαν για εξεύρεση εξώδικης διευθέτησης. Στην ένορκη δήλωση του αιτητή η οποία συνοδεύει την αίτηση του μεταξύ άλλων αναφέρονται τα ακόλουθα: Με την καθ' ης η αίτηση αρραβωνιάστηκαν και συζούσαν από το 2010 και κατά τη διάρκεια του αρραβώνα τους απέκτησαν τον ανήλικο Ε ο οποίος γεννήθηκε στις 11/5/10 και τον οποίο ο αιτητής αναγνώρισε εκούσια. Καταθέτει ως τεκμήριο 1 αντίγραφο πιστοποιητικού γέννησης του ανηλίκου. Λόγω προβλημάτων που αντιμετώπιζαν επήλθε διάσταση στη σχέση τους και από της διάστασης ο αιτητής εγκαταστάθηκε στην οικία των γονέων του. Στις 20/11/12 εκδόθηκε διάταγμα στα πλαίσια της αίτησης διατροφής Αρ. 187/12 με το οποίο ο αιτητής διατάχθηκε να καταβάλλει το ποσό των €250 μηνιαίως για τη διατροφή του ανηλίκου. Καταθέτει ως τεκμήριο 2 αντίγραφο του εν λόγω διατάγματος. Αναφέρει ότι το κόστος ζωής του αυξήθηκε ουσιαστικά από της έκδοσης του διατάγματος ημερ.20/11/12 ενώ τα εισοδήματα του παρέμειναν τα ίδια καθώς είναι ανήμπορος να εργαστεί λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει. Μετά την έκδοση του διατάγματος διαφοροποιήθηκαν οι συνθήκες και τα γεγονότα στα οποία στηρίχθηκε και καθίσταται αναγκαία η τροποποίηση του και ιδιαίτερα η μείωση του καταβαλλόμενου ποσού διατροφής σε €110 μηνιαίως από την καταχώρηση της παρούσας. Αναφέρει ότι είναι άνεργος παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες του για ανεύρεση εργασίας, πάσχει από σοβαρό πρόβλημα υγείας το οποίο επηρεάζει την όραση του σε βαθμό μου καθίσταται αδύνατο να εργαστεί και εξαρτάται από τρίτα πρόσωπα για πολλές από τις ανάγκες διαβίωσης, διατροφής και συντήρησης του. Καταθέτει ως τεκμήριο 3 αντίγραφο του Ιατρικού Πιστοποιητικού ημερ. 3/3/
2. Η οικονομική του κατάσταση είναι άσχημη και σε κάθε περίπτωση έχει μειωθεί από την έκδοση του διατάγματος ημερ.20/11/22 και/ ή σε σχέση με την οικονομική κατάσταση της καθ' ης η αίτηση. Ο ανήλικος παρέμεινε υπό την φροντίδα και ανατροφή της καθ' ης η αίτηση. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει προσπαθεί να συνεισφέρει τα απαραίτητα για τη συντήρηση του ανηλίκου και μερικές φορές καταβάλλει οποιονδήποτε ποσό για αυτόν. Ο μισθός της καθ' ης η αίτηση αυξήθηκε σήμερα και λαμβάνει €1000 μηνιαίως και/ ή μεγαλύτερο ποσό από αυτό που λάμβανε κατά την έκδοση του διατάγματος ημερ.20/11/12, ενώ είναι δικαιούχος μονογονεϊκού επιδόματος και επιδόματος τέκνου. Είναι λήπτης επιδόματος Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος ύψους €400 το οποίο λαμβάνει από το 2010 το οποίο δεν έχει αυξηθεί παρά την αύξηση του κόστους ζωής. Απέκτησε ακόμη ένα τέκνο το οποίο γεννήθηκε στις 5/11/17 για το οποίο καταβάλλει ως διατροφή το ποσό των €110 μηνιαίως και καταθέτει ως τεκμήριο 4 αντίγραφο του πιστοποιητικού του ανήλικου τέκνου του. Δεν έχει πρόθεση όπως αναφέρει να μην καταβάλει διατροφή για τον ανήλικο πλην όμως όπως αναφέρει υπάρχουν αντικειμενικές δυσκολίες και άλλες σοβαρές περιστάσεις και ο λόγος καθυστέρησης κάθε μήνα οφείλεται στην αντικειμενική δυσκολία συγκέντρωσης του εν λόγω ποσού. Όπως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του συντρέχουν όλες οι νομικές και πραγματικές προϋποθέσεις για την παροχή της αιτούμενης θεραπείας, υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, θα είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και οι πιθανότητες επιτυχίας του στην κυρίως αίτηση είναι πολύ μεγάλες. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση της, η καθ' ης η αίτηση μεταξύ άλλων αναφέρει τα ακόλουθα: Με τον αιτητή συζούσαν από το 2007 και το 2009 όταν ήταν 4 μηνών έγκυος τέθηκαν σε διάσταση. Αναφέρει ότι καμία τροποποίηση στις συνθήκες του αιτητή επήλθε που να δικαιολογεί την τροποποίηση των αιτούμενων διαταγμάτων, αντίθετα υφίσταται ανάγκη αύξησης του ποσού της συνεισφοράς του στην διατροφή του ανηλίκου ο οποίος κατά την έκδοση του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής ήταν μόλις 2 ετών ενώ σήμερα είναι 13.5 ετών και τα έξοδα και οι ανάγκες του αυξήθηκαν με αποτέλεσμα το ποσό των €250 που καταβάλλει σήμερα ο αιτητής να θεωρείται υπέρμετρα χαμηλό. Αναφέρει ότι παρά το γεγονός ότι ο αιτητής ισχυρίζεται ότι είναι άνεργος, κανένα έγγραφο παρουσιάζει στο Δικαστήριο στο οποίο να φαίνεται ότι είναι εγγεγραμμένος στο κατάλογο ανέργων ή που εργαζόταν τα τελευταία χρόνια. Είναι η θέση της ότι ο αιτητής είναι ικανός για εργασία και ή αποκρύπτει τα πραγματικά του εισοδήματα. Σε σχέση με τα ιατρικά προβλήματα που ισχυρίζεται ότι αντιμετωπίζει ο αιτητής δεν αποδεικνύουν την ανικανότητα του για εργασία ενώ στο ιατρικό πιστοποιητικό που καταθέτει ως τεκμήριο 2 δεν αναφέρεται ότι τα συγκεκριμένα προβλήματα υγείας του τον καθιστούν ανίκανο για εργασία. Αναφέρει επίσης ότι το εν λόγω ιατρικό πιστοποιητικό φέρει ημερομηνία 3/3/22 ήτοι 2 χρόνια πριν την καταχώρηση της παρούσας και δεν υπάρχουν στοιχεία για τη σημερινή του κατάσταση. Επίσης, όπως αναφέρει, στο ιατρικό πιστοποιητικό γίνεται αναφορά ότι η τελευταία μετεγχειρητική του εξέταση έλαβε χώρα το 2018 ήτοι 5 χρόνια περίπου προηγουμένως. Είναι η θέση της ότι ο αιτητής κανένα ιατρικό πρόβλημα αντιμετωπίζει και ή οποιοδήποτε ιατρικό θέμα υπάρχει είναι ιάσιμο και δεν επηρεάζει την ικανότητα του για εργασία και συνεισφορά στην διατροφή του ανήλικου τέκνου του. Όπως αναφέρει δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που τάσσει ο νόμος για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ενώ με βάση το ιατρικό πιστοποιητικό που καταθέτει, παρά το γεγονός ότι τα εν λόγω ιατρικά θέματα τα αντιμετώπιζε από το έτος 2018, καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση 6 χρόνια μετά. Αναφέρει ότι κανένα αποδεικτικό έγγραφο καταθέτει ο αιτητής για τη λήψη του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος το οποίο όπως ισχυρίζεται λαμβάνει από το 2010 και είναι η θέση της ότι ο αιτητής αποκρύπτει τα εισοδήματα του και διαστρεβλώνει τα στοιχεία για να αποδείξει στο Δικαστήριο την μεταβολή των συνθηκών από της έκδοσης του διατάγματος με μοναδικό στόχο να παραπλανήσει το Δικαστήριο σε σχέση με την οικονομική του κατάσταση. Όπως αναφέρει ο ανήλικος σήμερα είναι 13.5 ετών, φοιτά στην Γ τάξη του Γυμνασίου, και παρά το γεγονός ότι σήμερα το ποσό των €250 που καταβάλλει ο αιτητής, με τις νόμιμες αυξήσεις του 10%, ανήλθε στο ποσό των €402, περίπου, δεν ζήτησε την εκ του νόμου αύξηση για να μην έρθει εκ νέου σε ρήξη με τον αιτητή και σε νέες δικαστικές διαμάχες. Από της έκδοσης του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής, η καθ' ης η αίτηση απέκτησε δίδυμα τέκνα τα οποία είναι σήμερα ηλικίας 4 ετών και τα έξοδα της έχουν αυξηθεί, διαμένει με τον σύζυγο της, τον ανήλικο υιό των διαδίκων και τα δυο ανήλικα τέκνα της σε ενοικιαζόμενη κατοικία, τον τελευταίο χρόνο είναι αυτοεργοδοτούμενη και οι καθαρές μηνιαίες της απολαβές ανέρχονται στο ποσό των €1.100 μηνιαίως. Καταθέτει ως τεκμήριο 1 αντίγραφο κατάστασης αποδοχών της. Αναφέρει επίσης ότι τα έξοδα συντήρησης της ίδιας, της οικογένειας της αλλά και της εργασίας της είναι υπέρογκα και ενώ λαμβάνει βοήθεια τόσο από το σύζυγο της όσο και από τους γονείς της δεν μπορεί να ανταπεξέλθει. Καταθέτει ως τεκμήριο 2 απόδειξη πληρωμής του ενοικίου της κατοικίας στην οποία διαμένουν και ως τεκμήριο 3 αντίγραφα λογαριασμών κοινής ωφέλειας και άλλων εξόδων. Αναφέρει επίσης ότι το γεγονός ότι ο αιτητής απέκτησε και άλλο τέκνο δεν συνεπάγεται ότι δεν έχει παράλληλα υποχρέωση καταβολής του ποσού των €250 σε σχέση με τον ανήλικο υιό τους τα έξοδα και ανάγκες του οποίου είναι κατά πολύ υψηλότερες. Με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ.17/9/13 ανέλαβε αποκλειστικά τη φύλαξη και φροντίδα του ανηλίκου τον οποίο ουσιαστικά μεγάλωσε και μεγαλώνει μόνη της αφού ο αιτητής καμία επαφή έχει με τον ανήλικο όλα αυτά τα χρόνια, ενώ πλην του ποσού της διατροφής κανένα άλλο ποσό συνεισφέρει. Καταθέτει ως τεκμήριο διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ.17/9/
3. Αναφέρει ότι για τη διατροφή και συντήρηση του ανηλίκου σήμερα χρειάζεται το ποσό των €920 μηνιαίως, παραθέτει αναλυτικό πίνακα με τα μηνιαία έξοδα του και καταθέτει ως τεκμήριο αποδείξεις σε σχέση με τα ιατρικά έξοδα του ανηλίκου, την αγορά ρούχων και λογαριασμούς κοινής ωφέλειας. Η μείωση του ποσού της διατροφής όμως αναφέρει θα έχει καταστροφικές συνέπειες για τον ανήλικο καθώς θα οδηγήσει την ίδια σε χειρότερη οικονομική δυσκολία να αντιμετωπίσει τα τρέχοντα καθημερινά έξοδα του ανηλίκου. Αναφέρει ότι για τη διατροφή και συντήρηση της ίδιας χρειάζεται το ποσό των €1320 μηνιαίως και παραθέτει αναλυτικό πίνακα με τα μηνιαία έξοδα διατροφής και συντήρησης της. Όπως την συμβουλεύουν οι δικηγόροι της δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, ούτε υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας της κυρίως αίτησης καθώς δεν προβάλλονται μεταβολές των συνθηκών που επήλθαν μετά την έκδοση του διατάγματος ημερ. 20/11/12 ως προς το ύψος των εισοδημάτων του αιτητή και των εξόδων αυτού αλλά και των εξόδων του ανηλίκου. Η ένορκη δήλωση του αιτητή περιέχει ψευδή και αναληθή γεγονότα, αποκρύπτει τα πραγματικά του εισοδήματα και χρησιμοποιεί το πρόβλημα υγείας του το οποίο σε καμία περίπτωση δεν τον καθιστά μόνιμα ανίκανο για εργασία σας πρόφαση για να ζητήσει μείωση της ήδη μη επαρκούς συνεισφοράς του προς τον ανήλικο. Δεν συντρέχει η προϋπόθεση του κατεπείγοντος καθώς η παρούσα αντιβαίνει προς το συμφέρον και την ευημερία του ανηλίκου και με την ένορκο του δήλωση προέβη σε δηλώσεις γενικές, αόριστες ελλιπείς, αβάσιμες και αναληθείς και δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και δεν αποκάλυψε προς το Δικαστήριο κατά τρόπο πλήρη και δίκαιο όλα τα πραγματικά γεγονότα που αφορούν την υπόθεση και τα οποία μπορεί να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου. Εξ' όσων την ενημερώνουν οι δικηγόροι της η νομική βάση της αίτησης είναι ελλιπής αφού δεν περιλαμβάνει το Α.38 του Νόμου 216/
4. Ζητά απόρριψη της αίτησης με έξοδα σε βάρος του αιτητή. Μελέτησα με ιδιαίτερη προσοχή τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου και έλαβα σοβαρά υπόψιν μου τα επιχειρήματα των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων ως αυτά καταγράφονται στις αγορεύσεις τους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ-ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του Α.32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 , ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. Ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates

(1982)1 Α.Α.Δ.557 Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.

(1996)1 (Α) Α.Α.Δ.253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ.255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland

(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ.ά.

(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ.2015, Γεν. Εισαγγελέας v .Cyfield, Πολ.Εφ.Αρ. Ε52/21,10/2/22, ECLI:CY:AD:2022:A79 κ.α. Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί ή να διατηρηθεί σε ισχύ το εκδοθέν διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas

(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Το άρθρο που ρυθμίζει την τροποποίηση υφιστάμενου διατάγματος διατροφής το οποίο τιτλοφορείται «Μεταβολή των όρων» είναι το Α.38 του Ν.216/90 στο οποίο αναφέρονται τα ακόλουθα: «Μεταβολή των όρων 38.

(1)Αν αφότου εκδόθηκε η απόφαση που προσδιορίζει τη διατροφή μεταβλήθηκαν οι όροι της, το Δικαστήριο μπορεί να τροποποιήσει την απόφαση του ή και να διατάξει τον τερματισμό της διατροφής.

(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου

(1), το ύψος του ποσού της διατροφής αυξάνεται αυτόματα κατά δέκα τοις εκατόν (10%) ανά περίοδο εικοσιτεσσάρων μηνών: Νοείται ότι, το Δικαστήριο μπορεί, κατόπιν αίτησης του υπόχρεου διατροφής, να διατάξει όπως μη ισχύσει η αυτόματη αύξηση και/ή το ύψος αυτής περιοριστεί. Σε περίπτωση υποβολής τέτοιας αίτησης, αναστέλλεται η υποχρέωση καταβολής οποιουδήποτε ποσού αύξησης: Νοείται περαιτέρω ότι, η απόφαση του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος εδαφίου εκδίδεται εντός τριών μηνών από την καταχώρηση της αίτησης και δυνατόν να έχει αναδρομική εφαρμογή από την ημερομηνία κατά την οποία η αυτόματη αύξηση θα είχε εφαρμογή δυνάμει του παρόντος εδαφίου». Το πιο πάνω άρθρο ερμηνεύθηκε στην υπόθεση Χρ. Χριστοδούλου ν. Α. Χριστοδούλου

(1993)1 Α.Α.Δ. 195, όπου στη σελ. 201 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Ο όρος «αφότου» στο πλαίσιο του Άρθρου 38 του Ν.216/90, δεν αφήνει αμφιβολία ότι μόνο γεγονότα τα οποία ανακύπτουν μετά την εκδίκαση του διατάγματος και τείνουν να διαφοροποιήσουν το πραγματικό βάθρο στο οποίο στηρίχθηκε η απόφαση της οποίας επιδιώκεται η τροποποίηση, μπορεί να στοιχειοθετήσουν τις προϋποθέσεις για αναθεώρηση του εκδοθέντος διατάγματος. Διαφορετικά, δεν παρέχεται δικαιοδοσία σε δικαστήριο να αναθεωρήσει την απόφαση ομοβάθμιου δικαστηρίου». Επίσης, στην απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου Αντρέου ν. Τσίρου, Έφεση αρ.16/2013, ημερομηνίας 21.12.2016, λέχθηκαν τα ακόλουθα: « Το Άρθρο 38, το οποίο είναι προσδιοριστικό της δυνατότητας τροποποίησης υφιστάμενου διατάγματος διατροφής, ερμηνεύθηκε σε αριθμό υποθέσεων όπως τις Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου

(1993)1 Α.Α.Δ. 195, Αριστείδου v. Χρυσάνθου

(1994)1 Α.Α.Δ. 711, Δημητρίου v. Περδίου

(2005)1 Α.Α.Δ. 1418 κ.ά. Η νομολογία έχει καθορίσει ότι μόνο γεγονότα τα οποία ανακύπτουν μετά την έκδοση του αρχικού διατάγματος είναι δυνατό να ληφθούν υπόψη προς αναθεώρηση του υφιστάμενου διατάγματος. Είναι η μεταβολή των όρων που καθιστά την αρχική απόφαση μεταρρυθμιστέα. Αυτό σημαίνει ότι οιοσδήποτε των διαδίκων που υπόκειται στο αρχικό διάταγμα διατροφής, μπορεί να υποβάλει αίτηση για τροποποίηση είτε προς τα άνω, είτε προς τα κάτω, ή, ακόμη και να επιδιώξει εξ ολοκλήρου τερματισμό της διατροφής, (δέστε σχετικά και τα όσα αναφέρονται στα συγγράμματα του Ε. Κουνουγέρη-Μανωλεδάκη: Οικογενειακό Δίκαιο, Τόμος ΙΙα, σελ. 144-145, Γιώργου Κουμάντου: Οικογενειακό Δίκαιο, Τόμος ΙΙ, σελ. 123-125 και Βασίλη Βαθρακοκοίλη: Το Νέο Οικογενειακό Δίκαιο, Γ΄ Έκδοση, σελ. 515-518, που ερμηνεύουν το αντίστοιχο Άρθρο 1494 του Αστικού Κώδικα). Ο αιτητής έχει βέβαια το βάρος απόδειξης ότι οι όροι του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής έχουν μεταβληθεί ούτως ώστε να είναι αναγκαία η τροποποίηση του». Η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου). Κρίνω ορθό να εξετάσω κατά προτεραιότητα τον λόγο ένστασης της καθ' ης η αίτηση ότι η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη επειδή δεν περιλαμβάνεται στη Νομική Βάση της το Α.38 του Ν.216/90, αφού σε περίπτωση που γίνει αποδεκτός θα παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων ένστασης. Όπως αναφέρει στην γραπτή της αγόρευση η ευπαίδευτη δικηγόρος της καθ' ης η αίτηση λόγω της παράλειψης συμπερίληψης του αναφερόμενου άρθρου στη Νομική Βάση της αίτησης, η αίτηση είναι έκθετη σε απόρριψη αφού η εν λόγω παράλειψη δεν θεραπεύεται. Στον αντίποδα, ο ευπαίδευτος δικηγόρος του αιτητή, στην γραπτή του αγόρευση παραπέμπει στο Μέρος 23.4 (1β) των Νέων Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «23.4. Τι πρέπει να περιλαμβάνεται και να δηλώνεται στην αίτηση

(1)Στην αίτηση πρέπει να δηλώνονται: (α) το διάταγμα το οποίο ζητείται· (β) η συγκεκριμένη νομοθετική πρόνοια ή ο συγκεκριμένος κανονισμός στα οποία αυτή στηρίζεται· (γ) το πλήρες όνομα του αιτητή και το πλήρες όνομα του καθ' ου η αίτηση· (δ) όταν ο αιτητής δεν είναι ήδη διάδικος, η διεύθυνση επίδοσης του αιτητή· (ε) η ημερομηνία και η ώρα σε σχέση με την ΑΔΟ». Παραπέμπει σε σχετική νομολογία και αναφέρει ότι η μη συμπερίληψη του Α.38 στη Νομική βάση, αποτελεί απλή παρατυπία που δεν καθιστά την ενδιάμεση αίτηση άκυρη αφού τόσο από το αιτητικό όσο και από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει αυτήν καθίσταται σαφής η αιτούμενη θεραπεία και τα ουσιώδη γεγονότα στα οποία βασίζεται και το Δικαστήριο έχει εξουσία να αποδώσει τέτοιες θεραπείες κάτω από το Α.11 (ε) του Ν.23/90 το οποίο περιλαμβάνεται στη Νομική Βάση της αίτησης. Παραπέμπει στο Α.3.1

(2)(μ) των Νέων Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας όπου το Δικαστήριο έχει την εξουσία να πραγματοποιεί οποιοδήποτε διάβημα με σκοπό τη διαχείριση της υπόθεσης και την προαγωγή του πρωταρχικού σκοπού των Κανονισμών. Η μη συμπερίληψη του Α.38 στη Νομική Βάση της αίτησης, συνιστά όπως αναφέρει παρατυπία πλην όμως δεν θίγει το θεμέλιο της διαδικασίας σε βαθμό που να μην επιτρέπει την γένεση θέματος προς εκδίκαση ούτε επιφέρει ακυρότητα της διαδικασίας. Παραπέμπει στην Πολιτική Έφεση 31/2023 ημερ.30/11/23, ECLI:CY:AD:2023:D

1. Στην Πολιτική Έφεση 31/2023 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: « Ο ισχυρισμός για λανθασμένη νομική βάση της αίτησης, προβλήθηκε στην αγόρευση του συνηγόρου για την εφεσίβλητη χωρίς όμως να αναφέρεται ειδικά στους λόγους ένστασης. Να σημειώσουμε εδώ ότι και η ένσταση της εφεσίβλητης στηρίζεται επίσης στην Δ.35 των παλαιών Θεσμών, παρότι στην νομική της βάση παραθέτει και το ορθό δικονομικό πλαίσιο, που είναι το Μέρος 47.1 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του
2. Σημειώνουμε ότι δυνάμει του Μέρους 3.1

(2)(μ) το Δικαστήριο έχει την εξουσία να πραγματοποιεί οποιοδήποτε βήμα με σκοπό την διαχείριση της υπόθεσης και την προαγωγή του πρωταρχικού σκοπού. Κρίνουμε επί του προκειμένου λόγω και της ομοιότητας των αντίστοιχων ουσιαστικών προνοιών των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και των νέων Κανονισμών του 2023 αναφορικά με την επίδικη αίτηση και δεδομένου ότι τα προς εκδίκαση ζητήματα προσδιορίζονται επαρκώς, ότι ο πρωταρχικός σκοπός των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023 προάγεται με το να εκδικάσουμε την παρούσα αίτηση το συντομότερο δυνατόν χωρίς τη λήψη οποιουδήποτε άλλου διαβήματος αναφορικά με την νομική της βάση. Εφαρμόζοντας τον πρωταρχικό σκοπό των Κανονισμών του 2023 είμαστε της άποψης επιπλέον ότι, εφόσον η παρούσα αίτηση περιλαμβάνει τα απαραίτητα στοιχεία προς προσδιορισμό του αιτήματος που τέθηκε ενώπιον μας, και λόγω του ότι δεν επηρεάζεται τρίτο πρόσωπο, ο πρωταρχικός σκοπός εξυπηρετείται με τη διάσωση της αίτησης προς αποφυγή αχρείαστων διαδικασιών. Σχετική επί του προκειμένου είναι η πρόσφατη απόφαση μας στην υπόθεση Ελένης Α. Γεωργίου Πολιτική Αίτηση αρ.82/23 ημερ.24/10/2023, ECLI:CY:AD:2023:D263. ( η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου). Το παρόν Δικαστήριο έχει γνώση τόσο του πρωταρχικού σκοπού των Νέων Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας ο οποίος προάγεται με την ταχεία εκδίκαση των υποθέσεων όσο και των εξουσιών που του παρέχει το Μέρος 3.1

(2)των Κανονισμών. Όπως προκύπτει από την απόφαση στην οποία παρέπεμψε ο ευπαίδευτος δικηγόρος του αιτητή, απόσπασμα της οποία παρέθεσα ανωτέρω, το Εφετείο ασκώντας την εξουσία που του παρέχεται από τους Νέους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας, έκρινε ότι ο πρωταρχικός σκοπός εξυπηρετείται με τη διάσωση της αίτησης λαμβάνοντας, μεταξύ άλλων, υπόψιν ότι δεν επηρεάζεται τρίτο πρόσωπο. Η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου. Η υπό κρίση αίτηση αφορά σε τροποποίηση διατάγματος διατροφής ανηλίκου μέτρο δραστικό το οποίο γίνεται αποδεχτό κατ' εξαίρεση. Κατά την άποψη μου, στην υπό κρίση αίτηση, ο ανήλικος είναι τρίτο πρόσωπο το οποίο επηρεάζεται άμεσα αφού η συνεισφορά του αιτητή στα μηνιαία έξοδα διατροφής και συντήρησης του κρίνεται απαραίτητη για την διαβίωση του και εξυπηρετεί το καλώς νοούμενο συμφέρον του. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψιν ότι πρόκειται για ενδιάμεση αίτηση, λαμβάνοντας επίσης υπόψιν το συμφέρον του ανηλίκου το οποίο όπως ανέφερα επηρεάζεται άμεσα από την έκβαση της παρούσας, κρίνω ότι η διαδικασία δεν μπορεί να διασωθεί και η παράλειψη συμπερίληψης του Α.38 στην Νομική Βάση της αίτησης, το οποίο, σύμφωνα με τη Νομολογία στην οποία αναφέρθηκα ανωτέρω, είναι προσδιοριστικό της δυνατότητας τροποποίησης υφιστάμενου διατάγματος διατροφής ανηλίκου, είναι μοιραία για την τύχη της. Στην υπόθεση Μαχλουζαρίδης VS Iωαννίδης κ.α

(1990)1 Α.Α.Δ. 965 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: 'The specification of the rules relied upon in interlocutory proceedings is not, to my comprehension, a matter of mere formality but a substantive procedural provision that should be strictly adhered to. For interlocutory proceedings are proceedings of an extraordinary nature in that deliberations are made without a complete trial, the normal process through which a cause is ventilated before the Court». Σε μετάφραση: "Ο καθορισμός των θεσμών στους οποίους στηρίζεται το ενδιάμεσο δικονομικό μέτρο (αίτηση με κλήση) δεν είναι όπως κατανοώ μόνο θέμα τύπου αλλά ουσιαστική δικονομική διάταξη, η οποία πρέπει να ακολουθείται αυστηρά· εν όψει του ότι η ενδιάμεση διαδικασία συνιστά διαδικασία ασυνήθη χαρακτήρα, για το λόγο ότι τα επίδικα θέματα εκδικάζονται έξω από το πλαίσιο της ολοκληρωμένης δίκης που αποτελεί τη συνήθη οδό για την εκδίκαση των επίδικων θεμάτων». Παρά το γεγονός ότι η πιο πάνω Νομολογία είναι προγενέστερη της εφαρμογής των Νέων Κανονισμών, κρίνω ότι οι νομικές αρχές που καθιερώθηκαν, επί του συγκεκριμένου ζητήματος που αφορά στις ενδιάμεσες αιτήσεις, παρά το γεγονός ότι στηρίζονται στους παλαιούς Θεσμούς, κατά την άποψη μου, εφαρμόζονται και στις υποθέσεις οι οποίες διέπονται από τους Νέους Κανονισμούς. Παρά το γεγονός ότι, για τους λόγους που ανέφερα ανωτέρω κατέληξα ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, για σκοπούς πληρότητας της απόφασης μου επιθυμώ να αναφέρω ότι, ακόμη και αν αποφάσιζα να μην κάνω αποδεκτό τον συγκεκριμένο λόγο ένστασης και να προχωρήσω στην εξέταση της αίτησης θα απέρριπτα αυτή αφού κατά την άποψη μου, με την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, δεν συντρέχει η τρίτη προϋπόθεση του Α.32 του Ν.14/60. Η μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από την πλευρά του αιτητή, ο οποίος φέρει το βάρος απόδειξης, τόσο σε σχέση με τα εισοδήματα του, (σημειώνω ότι δεν διέλαθε της προσοχής του Δικαστηρίου ότι υπάρχει μια αντιφατικότητα μεταξύ των δηλώσεων του αιτητή στην ένορκο του δήλωση σε σχέση με τα εισοδήματα του αφού στην παράγραφο 9 αναφέρει ότι τα εισοδήματα του παρέμειναν τα ίδια από της έκδοσης του υφιστάμενου διατάγματος διατροφής ενώ στην παράγραφο 10 Γ αναφέρει, μεταξύ άλλων ότι, η οικονομική του κατάσταση είναι άσχημη και σε κάθε περίπτωση έχει μειωθεί από της έκδοσης του διατάγματος ημερομηνίας 20/11/22) όσο και σε σχέση με την ισχυριζόμενη ανικανότητα του για εργασία συνέπεια του προβλήματος υγείας που αντιμετωπίζει, μαρτυρία η οποία εν πάσει περιπτώσει έχει αντικρουστεί από την καθ' ης η αίτηση, ελλείψει τεκμηρίωσης και/ ή δέουσας τεκμηρίωσης από την πλευρά του αιτητή, δεν ικανοποίησε το Δικαστήριο ότι σε περίπτωση μη έγκρισης της αίτησης θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Επιπλέον, θα πρέπει να αναφέρω ότι, αν τελικά η αίτηση του αιτητή πετύχει, η όποια μείωση αποφασιστεί θα ανατρέχει στον χρόνο καταχώρησης της αίτησης, εκτός και αν το Δικαστήριο με βάση το σύνολο το περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση αποφασίσει διαφορετικά. Σχετική είναι η πολύ πρόσφατη απόφαση του Εφετείου ημερ. 16/12/24, η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια της Πολιτικής Έφεσης 4/24 μεταξύ: Θ.Δ-Κ.Δ. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στη βάση των όσων ανέφερα ανωτέρω και προσπάθησα να εξηγήσω, η αίτηση απορρίπτεται. Εν όψει της κατάληξης μου, η καθ' ης η αίτηση είναι ο επιτυχών διάδικος και δεν υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος ή ιδιαίτερα περιστατικά για να αποκλίνω από τον γενικό κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Συνακόλουθα, τα έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της καθ΄ης η αίτηση και εναντίον του αιτητή. (Υπ.) ........................................... Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο