S.B. ν. I.S., Αρ. Αίτησης: 381/2023, 14/5/2025 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ Ενώπιον: Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ Αρ. Αίτησης: 381/2023 ij Μεταξύ: S.B. Αιτήτρια Και I. S. Καθ' ου η αίτηση Aίτηση χωρίς ειδοποίηση ημερ. 29/1/2025 Ημερομηνία: 14 Μαΐου 2025 Εμφανίσεις: Για την αιτήτρια: κα Χρύσα Ματθαίου Ο καθ΄ου η αίτηση εμφανίζεται προσωπικά. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με εναρκτήρια αίτηση της η αιτήτρια, ζητά μεταξύ άλλων να ανατεθεί από κοινού στους διαδίκους η άσκηση της γονικής μέριμνας των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, να ανατεθεί στην ίδια η φύλαξη φροντίδα και επιμέλεια των ανηλίκων, να καθοριστεί ως τόπος διαμονής των ανηλίκων ο εκάστοτε τόπος διαμονής της ενώ διαζευκτικά μεταξύ άλλων ζητά να της ανατίθεται το δικαίωμα να μεταβαίνει μονομερώς σε οποιαδήποτε Δημόσια Υπηρεσία ή Αρχή για την έκδοση ταυτοτήτων και/ ή διαβατηρίων καθώς και την εγγραφή των ανηλίκων σε δημόσια εκπαιδευτήρια χωρίς τη γραπτή συγκατάθεση του καθ' ου η αίτηση και να ρυθμιστεί το δικαίωμα επικοινωνίας του καθ' ου η αίτηση με τα ανήλικα. Στο αρχικό αυτό στάδιο κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ στο ιστορικό προηγούμενης αίτησης χωρίς ειδοποίηση την οποία καταχώρησε η αιτήτρια, στις 3/11/23, στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης. Στις 13/11/23, το Δικαστήριο επιλαμβανόμενο της σχετικής Αίτησης χωρίς ειδοποίηση ημερ.3/11/23, εξέδωσε προσωρινό διάταγμα με το οποίο ανατέθηκε στην αιτήτρια η φύλαξη και φροντίδα των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων και καθορίστηκε ως τόπος διαμονής των ανηλίκων ο εκάστοτε τόπος διαμονής της αιτήτριας εντός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. Σε σχέση με τις λοιπές αιτούμενες θεραπείες, μεταξύ των οποίων και της θεραπείας να της ανατεθεί το δικαίωμα να μεταβαίνει μονομερώς σε οποιαδήποτε Δημόσια Υπηρεσία ή Αρχή για την έκδοση ταυτοτήτων και/ ή διαβατηρίων των ανηλίκων, το Δικαστήριο διέταξε όπως αυτές επιδοθούν. (η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου). Κατόπιν εκδίκασης, στις 26/11/24, το Δικαστήριο οριστικοποίησε το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα ενώ για τους λόγους που καταγράφονται στην απόφαση του, απέρριψε τις λοιπές αιτούμενες θεραπείες. Στις 29/1/25, η αιτήτρια καταχώρησε Αίτηση Χωρίς Ειδοποίηση με την οποία ζητά εκ νέου προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου που να της επιτρέπει να αποταθεί μονομερώς στο Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης και ή σε οποιαδήποτε άλλη δημόσια αρχή και/ ή να προβεί σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια με σκοπό την έκδοση διαβατηρίων και/ ή οποιουδήποτε άλλου εγγράφου για τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων Π.Σ., Π. Σ., Α.Σ. και Ξ.Σ, χωρίς να απαιτείται η συγκατάθεση του πατέρα των ανηλίκων- καθ΄ου η αίτηση. Το Δικαστήριο δεν εξέδωσε οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς και διέταξε την επίδοση της αίτησης στον καθ' ου η αίτηση. Η αίτηση της αιτήτρια υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση της στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρονται τα ακόλουθα: Τόσο η ίδια όσο και ο καθ' ου η αίτηση κατάγονται από την Ρωσία, αμφότεροι απέκτησαν την Κυπριακή Υπηκοότητα, και είναι μόνιμοι κάτοικοι Λεμεσού. Γνωρίστηκαν περί τον Αύγουστο του 2006, τέλεσαν Πολιτικό γάμο στην Επαρχία Λευκωσίας στις 26/2/09, από το γάμο τους απέκτησαν 4 τέκνα την Π η οποία γεννήθηκε στις 29/12/08, τον Π. ο οποίος γεννήθηκε στις 26/9/11, την Α. η οποία γεννήθηκε στις 3/11/16 και την Ξ η οποία γεννήθηκε στις 23/11/18 και από τον Οκτώβριο του 2023 η αιτήτρια με τα ανήλικα μετακινήθηκαν σε ενοικιαζόμενη κατοικία στην Λεμεσό. Όπως αναφέρει, λόγω της συμπεριφοράς του καθ' ου η αίτηση, την οποία περιγράφει, οι διάδικοι τέθηκαν σε διάσταση. Αναφέρει ότι από της διάστασης αντιμετωπίζει πολλά διαδικαστικά προβλήματα λόγω της άρνησης του καθ' ου η αίτηση ο οποίος δεν συνεργάζεται και δεν υπογράφει όλα τα απαραίτητα έγγραφα των ανηλίκων για έκδοση των εγγράφων τους και/ ή των διαβατηρίων τους. Παρόλο που όπως αναφέρει τον έχει οχλήσει, αρνείται να συγκατατεθεί και επιδεικνύει πλήρη αδιαφορία. Του απέστειλε όπως αναφέρει μήνυμα τόσο μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου όσο και μέσω της εφαρμογής Whatsapp με τον οποίο τον ενημέρωσε ότι τα διαβατήρια των ανηλίκων έχουν λήξει και πρέπει να συγκατατεθεί για να ανανεωθούν αλλά το μόνο που απάντησε ο καθ' ου η αίτηση είναι ότι δεν συμφωνεί να ανανεωθούν τα διαβατήρια των ανηλίκων. Καταθέτει ως τεκμήριο 2 το μήνυμα που απέστειλε στον καθ' ου η αίτηση. Όπως την συμβουλεύει η δικηγόρος της οι πράξεις του καθ' ου η αίτηση είναι ενάντια στο συμφέρον των ανηλίκων και για το λόγο αυτό δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων Π, ηλικίας 17 ετών, όπως αναφέρει η αιτήτρια επιθυμεί να ταξιδέψει στο Ηνωμένο Βασίλειο από τις 22/3/25 μέχρι τις 26/3/25 και χωρίς τα εν λόγω έγγραφα το ταξίδι της θα ματαιωθεί. Περαιτέρω, όπως αναφέρει, τα ανήλικα πρέπει να κατέχουν προσωπικές ταυτότητες και διαβατήρια σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης και δη προβλημάτων υγείας που μπορεί να προκύψουν και να είναι επιβεβλημένη η μεταφορά τους εκτός της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δυστυχώς η εκδικητική συμπεριφορά και η άρνηση του καθ' ου η αίτηση έχει αντίκτυπο στα ανήλικα και όπως την συμβουλεύει η δικηγόρος της απαιτείται η παρέμβαση του Δικαστηρίου. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, υπάρχουν πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας και τα ανήλικα δικαιούταν την ανανέωση των διαβατηρίων τους. Εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα δεν θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά στον καθ' ου η αίτηση η οποία θα είναι δύσκολο και/ ή αδύνατο να αποκατασταθεί σε μελλοντικό στάδιο. Εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο και/ ή αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αφού η αιτήτρια δεν μπορεί από μόνη της να ανανεώσει τα διαβατήρια των ανηλίκων ένεκα της ετσιθελικής και αδιάφορης συμπεριφοράς του καθ' ου η αίτηση. Ο καθ' ου η αίτηση παρά το γεγονός ότι του δόθηκε χρόνος για να καταχωρήσει ένσταση, δεν το έπραξε. Η ακρόαση της αίτησης ολοκληρώθηκε με την κατάθεση της γραπτής αγόρευσης της συνηγόρου της αιτήτριας, ο καθ' ου η αίτηση, παρά το γεγονός ότι δεν καταχώρησε ένσταση, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, ανέφερε προφορικά μεταξύ άλλων ότι δεν έχει πρόβλημα να εκδοθούν διαβατήρια αλλά δεν καταλαβαίνει το λόγο για τον οποίο θέλει η αιτήτρια να βγάλει διαβατήρια στα ανήλικα και ότι δεν αποδέχεται να εκδοθούν διαβατήρια χωρίς τη συγκατάθεση του. Το Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφαση του. Σημειώνω ότι ταυτόχρονα με την καταχώρηση της εν λόγω αίτησης, η αιτήτρια καταχώρησε ξεχωριστή αίτηση Χωρίς Ειδοποίηση με την οποία ζητούσε να επιτραπεί η έξοδος της ανήλικης θυγατέρας των διαδίκων Π. Σ. από την Κυπριακή Δημοκρατία μεταξύ των ημερομηνιών 22/3/25-26/3/35 χωρίς τη συγκατάθεση του καθ' ου η αίτηση. Το Δικαστήριο δεν εξέδωσε οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς και διέταξε την επίδοση της αίτησης. Για τους λόγους που αναφέρονται στα πρακτικά του Δικαστηρίου, ο καθ' ου η αίτηση τελικά υπέγραψε συγκατάθεση για την πραγματοποίηση του ταξιδιού της ανήλικης Π, και η αίτηση αποσύρθηκε. Επιπλέον, ο καθ' ου η αίτηση, ταυτόχρονα με την έγγραφη συγκατάθεση του για το ταξίδι της ανήλικης Π, υπέγραψε για την ανανέωση του διαβατηρίου της. Δεδομένης της εξέλιξης αυτής, η δικηγόρος της αιτήτριας, περιόρισε το αίτημα της (σε σχέση με την υπό κρίση αίτηση) για τα τρία ανήλικα τέκνα των διαδίκων. Παρά το γεγονός ότι δεν καταχωρήθηκε ένσταση από τον καθ' ου η αίτηση, το Δικαστήριο οφείλει με βάση τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του να εξετάσει κατά πόσο συντρέχουν σωρευτικά οι προϋποθέσεις του Α.32 για να δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧH-ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ-ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 , ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, β. Ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και γ. ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ.557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ.253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ.255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ.ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ.2015, Γεν. Εισαγγελέας v .Cyfield, Πολ.Εφ.Αρ. Ε52/21,10/2/22, ECLI:CY:AD:2022:A79 κ.α. Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά στη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του αιτητή, τότε η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οδυσσέως (ανωτέρω) το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα [βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152]. Πρόσθετα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Σύμφωνα με την Νομολογία, ο διάδικος ο οποίος επιζητά την έκδοση διατάγματος μονομερώς, έχει υποχρέωση να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα που επενεργούν στην κρίση του. (Βλ. Τσερκέζος v. Dragon Tourist Enterprises Ltd
(2009)1(A) Α.Α.Δ. 734). Επιπλέον, στις περιπτώσεις μονομερών αιτήσεων πρέπει να καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος το οποίο θα πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα, αφού το Δικαστήριο ακούει μόνο την μια πλευρά, κατά παρέκκλιση της αρχής ότι πρέπει να ακούγονται και οι δύο πλευρές (Βλ. Αμβροσιάδου κ.ά. ν. Coward κ.ά.
(2013)1 (Α) ΑΑΔ 78). Σημειώνω ότι, το θέμα του κατεπείγοντος τυγχάνει αυστηρής εφαρμογής στα πλαίσια εξέτασης μονομερούς αίτησης ενώ υπενθυμίζω ότι η υπό κρίση αίτηση κατέστη δια κλήσεως αφού κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου επιδόθηκε στον καθ' ου η αίτηση. Οι προϋποθέσεις που απαιτεί το Α.32 του Ν.14/60 και οι οποίες αναφέρθηκαν ανωτέρω, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα Άρθρα 5, 6 και 7 του του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου 216/90. Σύμφωνα με το άρθρο 5
(1)(α) του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν. 216/90), η γονική μέριμνα είναι καθήκον και δικαίωμα των γονέων, οι οποίοι το ασκούν από κοινού. Σύμφωνα με το άρθρο 6 1 και 2 του Ν.216/90: «
(1)Κάθε απόφαση των γονέων σχετικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας πρέπει να αποβλέπει στο συμφέρον του τέκνου.
(2)(α) Στο συμφέρον του τέκνου πρέπει να αποβλέπει και η απόφαση του Δικαστηρίου όταν, κατά τις διατάξεις του νόμου, το Δικαστήριο αποφασίζει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή με τον τρόπο της άσκησης της. (Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1993)1 ΑΑΔ 130, Διευθύντρια Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ν. Ντούμα κ.ά.
(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 1911). (β) Η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει επίσης να σέβεται την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην κάνει διακρίσεις με βάση το φύλο, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πεποιθήσεις, την ιθαγένεια, την εθνική ή κοινωνική προέλευση ή την περιουσία. Στο σύγγραμμα Οικογενειακό Δίκαιο Τόμος ΙΙ, Τρίτη έκδοση, έκδοσης 2003 της Καθηγήτριας Έφης Κουνουγιέρη Μανωλεδάκη στη σελ. 268 αναφέρεται: «Ως συμφέρον του παιδιού εννοείται το σωματικό, το υλικό, το πνευματικό, το ψυχικό, το ηθικό και γενικότερα το κάθε είδος συμφέρον. Πρόκειται όπως είναι φανερό για αόριστη νομική έννοια, με αξιολογικό περιεχόμενο, που εξειδικεύεται από το Δικαστή, άρα η κρίση του τελευταίου, ως προς το αν ενόψει των συγκεκριμένων περιστάσεων (η ύπαρξη των οποίων κρίνεται ανέλεγκτα από το δικαστήριο ουσίας) εξυπηρετείται in abstracto το συμφέρον του παιδιού υπόκειται στον έλεγχο του Α.Π. Το συμφέρον του ανηλίκου αποτελεί μια έννοια γενική και είναι καθήκον του εκάστοτε δικαστή να το εξειδικεύσει και να το προστατεύσει». Σύμφωνα με τον περί Προστασίας των δικαιωμάτων του παιδιού Νόμο του 2007 (Ν. 74(1/2007) δικαιώματα του παιδιού «σημαίνει τα δικαιώματα του παιδιού, τα οποία κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα και τους νόμους, από τη Σύμβαση του Ο.Η.Ε., την Ευρωπαϊκή Σύμβαση και οποιαδήποτε άλλη σχετική διεθνή σύμβαση που ήθελε κυρωθεί από τη Δημοκρατία». Σύμφωνα με το άρθρο 7 του Ν. 216/90, αν οι γονείς διαφωνούν κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας και το συμφέρον του τέκνου επιβάλλει να ληφθεί απόφαση, αποφασίζει το Δικαστήριο, έπειτα από αίτηση οποιουδήποτε από τους γονείς. Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση Κκουφού ν. Κκουφού
(1997)1 (Γ) ΑΑΔ 1588, 1593: «Η διαμόρφωση κρίσης πάνω σε θέματα γονικής μέριμνας είναι έργο λεπτό και σύνθετο. Δεν είναι εγχείρημα που στοχεύει στην απόδοση ευθυνών ή στην επιβολή κύρωσης για μεμπτή συμπεριφορά. Γνώμονας είναι το συμφέρον του ανηλίκου και κατά την εκτίμησή του, προσλαμβάνει σημασία το σύνολο των στοιχείων». Για το ίδιο θέμα στην υπόθεση Ιωαννίδης κ.ά. ν. Ιωαννίδη κ.ά.
(2002)1 (Γ) ΑΑΔ Σελ. 1446, 1452 λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Στη διαδικασία αιτήσεων γονικής μέριμνας δεν υπάρχει το στοιχείο της αντιπαράθεσης μεταξύ των γονέων. Πρόκειται για διαδικασία εξεταστικού χαρακτήρα της οποίας, ο τελικός σκοπός είναι η καλύτερη εξυπηρέτηση της ευημερίας και του συμφέροντος του ανηλίκου. Στα άρθρα 6 και 14 του νόμου, αναφέρεται ότι το κύριο κριτήριο για τη γονική μέριμνα είναι το συμφέρον του τέκνου. Πρόκειται για αρχή η οποία επαναλαμβάνεται συχνά στη νομολογία (βλ. Στυλιανού ν. Στυλιανού (ανωτέρω) και Ιακωβίδης ν. Ιακωβίδη,
(2000)1 ΑΑΔ 1108 από την οποία και η πιο κάτω επιγραμματική διατύπωση της αρχής: «Η ύψιστη αρχή που το Δικαστήριο θα πρέπει πάντα να έχει υπόψιν σε τέτοιες υποθέσεις είναι η ευημερία του ανηλίκου»». Δεδομένου ότι, η αίτηση καταχωρήθηκε από την μητέρα των ανηλίκων η οποία είναι μια εκ των φορέων της γονικής μέριμνας των ανηλίκων και προέκυψε διαφωνία των γονέων επί συγκεκριμένης πτυχής της γονικής μέριμνας των ανηλίκων ήτοι της έκδοσης διαβατηρίων και ή οποιουδήποτε άλλου εγγράφου για τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων κρίνω ότι πληρούνται οι δυο προϋποθέσεις του Α.
- Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο συντρέχει η τρίτη προϋπόθεση του Α.
- Οι βασικοί ισχυρισμοί που προβάλλει η αιτήτρια προς υποστήριξη της αίτησης της για την έκδοση του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος είναι ότι, από της διάστασης της με τον καθ' ου η αίτηση αντιμετωπίζει πολλά διαδικαστικά προβλήματα, λόγω της άρνησης του καθ' ου η αίτηση ο οποίος δεν συνεργάζεται και δεν υπογράφει όλα τα απαραίτητα έγγραφα των ανηλίκων για έκδοση των εγγράφων τους και/ ή των διαβατηρίων τους. Παρόλο που όπως αναφέρει τον έχει οχλήσει, αρνείται να συγκατατεθεί και επιδεικνύει πλήρη αδιαφορία. Του απέστειλε μήνυμα τόσο μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου όσο και μέσω της εφαρμογής Whatsapp με τον οποίο τον ενημέρωσε ότι τα διαβατήρια των ανηλίκων έχουν λήξει και πρέπει να συγκατατεθεί για να ανανεωθούν αλλά το μόνο που απάντησε ο καθ' ου η αίτηση είναι ότι δεν συμφωνεί να ανανεωθούν τα διαβατήρια των ανηλίκων. Καταθέτει ως τεκμήριο 2 το μήνυμα που απέστειλε στον καθ' ου η αίτηση. Περαιτέρω, όπως αναφέρει, τα ανήλικα πρέπει να κατέχουν προσωπικές ταυτότητες και διαβατήρια για περίπτωση έκτακτης ανάγκης και δη προβλημάτων υγείας που μπορεί να προκύψουν και να είναι επιβεβλημένη η μεταφορά τους εκτός της Κυπριακής Δημοκρατίας. Παρά το γεγονός ότι, όπως προκύπτει από την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ο καθ' ου η αίτηση αρνείται να συγκατατεθεί για την έκδοση διαβατηρίων των ανηλίκων χωρίς να αναφέρει κάποιο συγκεκριμένο λόγο για την άρνηση του, δεν έχει διαφανεί από την μαρτυρία ότι υπάρχει οποιαδήποτε άμεση ανάγκη για έκδοση διαβατήριών και ή οποιουδήποτε άλλου εγγράφου των ανηλίκων στο παρόν στάδιο. Δεν διαφωνώ με τις θέσεις της αιτήτριας ότι τα ανήλικα πρέπει να κατέχουν προσωπικές ταυτότητες και διαβατήρια για περίπτωση έκτακτης ανάγκης και δη προβλημάτων υγείας που μπορεί να προκύψουν πλην όμως θεωρώ ότι στο παρόν στάδιο δεν προκύπτει τέτοια άμεση ανάγκη και δεν έχω πεισθεί ότι χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Δεν έχω επίσης διαπιστώσει ότι η μη έκδοση του διατάγματος θα πλήξει με οποιοδήποτε τρόπο το συμφέρον τον ανηλίκων. Δεδομένων των όσων ανέφερα ανωτέρω κρίνω ότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση του Α.
- Σημειώνω ότι η εναρκτήρια αίτηση βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο, έχουν ήδη δοθεί οδηγίες για ετοιμασία της έκθεσης του γραφείου ευημερίας και το Δικαστήριο στα πλαίσια της εκδίκασης της, έχοντας πλέον ενώπιον του ολοκληρωμένη μαρτυρία θα μπορέσει να αξιολογήσει τις θέσεις των διαδίκων και να ρυθμίσει τη γονική μέριμνα με γνώμονα την καλύτερη εξυπηρέτηση της ευημερίας και του συμφέροντος των ανηλίκων. Εν' όψει της πιο πάνω κατάληξης, η αίτηση χωρίς ειδοποίηση ημερ. 29/1/25 απορρίπτεται. Σε σχέση με τα έξοδα, λαμβάνοντας υπόψιν τη φύση της υπόθεσης, το γεγονός ότι δεν έχει καταχωρηθεί ένσταση εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση και ασκώντας τη διακριτή μου ευχέρεια κρίνω ορθό και δίκαιο η κάθε πλευρά να επωμιστεί τα έξοδα της. (Υπ.) ............................ Α. Παναγή, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο