Β.Ι. ν. Μ.Ω., Αρ. Αίτησης? 10/2024, 3/9/2025

(1995)3 ΑΑΔ 379). (II) ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ։ Η Αίτηση της Αιτήτριας υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 02/08/2024, μέσω της οποίας γίνεται εκτενής παράθεση των ισχυρισμών της αλλά και της εκδοχής της σε σχέση με τα γεγονότα της υπόθεσης. Αρχικά, η Αιτήτρια αναφέρει ότι τέλεσε τον πολιτικό γάμο της με τον Καθ' ου η Αίτηση στις 20 Φεβρουαρίου του 2024, ενώ πριν από αυτόν μετακόμισαν σε ιδιόκτητο διαμέρισμα του συζύγου της στη Λεμεσό, το οποίο στη συνέχεια αποτέλεσε την συζυγική τους οικία. Από τον γάμο τους, απόκτησαν την θυγατέρα τους Σ.Ω., η οποία γεννήθηκε στις 23/05/2024 και είναι μόλις δύο μηνών. Αναφέρει ότι ο Καθ' ου η αίτηση είναι επιχειρηματίας και ιδιοκτήτης τριών εταιρειών, ενώ η ίδια είναι δικηγόρος και παρέχει νομικές υπηρεσίες. Δήλωσε ότι από την ημέρα γέννησης του παιδιού τους, βρίσκεται σε άδεια μητρότητας για να φροντίζει το βρέφος τους. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ενώ η σχέση τους φαινόταν αρχικά αρμονική, στις αρχές του 2024 ο Καθ' ου η αίτηση άρχισε να εκδηλώνει βίαιες συμπεριφορές προς το πρόσωπό της. Ειδικότερα, δημιουργούσε χωρίς λόγο και αιτία σκηνές ζηλοτυπίας και εκφραζόταν με χυδαίες λέξεις προς την ίδια. Συγκεκριμένα, στις 06/01/2024, ενώ βρίσκονταν στη συζυγική τους οικία, ο Καθ' ου η αίτηση, χωρίς να λάβει υπόψη την εγκυμοσύνη της, άρχισε πάλι να προκαλεί σκηνές ζηλοτυπίας, την έβριζε και στη συνέχεια της επιτέθηκε, άρπαξε το αριστερό της χέρι και το έσφιγγε παρατεταμένα, προκαλώντας μώλωπες και φουσκώματα. Δήλωσε ότι ήταν τρομαγμένη και δεν μπορούσε να αντιδράσει, καθώς ήταν στον έκτο μήνα της εγκυμοσύνης της. Προς το ξημέρωμα της επόμενης μέρας, δεν αισθανόταν καλά και πονούσε πάρα πολύ το χέρι της, οπότε ζήτησε από τον Καθ' ου η αίτηση να την συνοδεύσει στον ιατρό λόγω της κατάστασής της, αφού δεν ήταν σε θέση εκείνη την ώρα να ζητήσει βοήθεια από την οικογένειά της. Ακολούθως, η Αιτήτρια αναφέρει ότι μετά την επιμονή της να επισκεφθεί την Πολυκλινική Υγεία, ο Καθ' ου η αίτηση αναγκάστηκε να την συνοδεύσει. Όταν έφτασαν εκεί, την ανάγκασαν να εισέλθει από την πίσω πόρτα του κτιρίου, καθώς είναι μέλος στο συμβούλιο της κλινικής και δεν ήθελε να καταγραφεί το συμβάν στα αρχεία. Όταν η ίδια επέμεινε να καταγραφεί η επίσκεψή της, ο Καθ' ου την τρομοκράτησε και έτσι δεν επέμεινε. Ο επί καθήκοντι ιατρός Γ.Σ., όταν την εξέτασε και είδε το μαυρισμένο και γεμάτο μώλωπες χέρι της, την ρώτησε τι συνέβη. Φοβούμενη τον Καθ' ου η αίτηση που την τρομοκρατούσε, αρνήθηκε να πει την αλήθεια στην παρουσία του. Υποστηρίζει ότι η επιθετική και βίαιη συμπεριφορά του Καθ' ου η αίτηση συνεχίστηκε και μετά τη γέννηση του παιδιού τους και παρά τις προσπάθειές της να τον συνεφέρει και να βελτιώσει την κατάσταση, δεν υπήρξε κάποιο αποτέλεσμα. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η αίτηση, και μετά τη γέννηση του παιδιού τους, εξακολουθούσε και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να συμπεριφέρεται βίαια, προκαλώντας της τρόμο και ανασφάλεια, χωρίς να λαμβάνει υπόψη του ότι ήταν λεχώνα και το παιδί τους είναι βρέφος μόλις δύο μηνών. Αρνείται να της παρέχει οποιαδήποτε βοήθεια για το παιδί και αντιθέτως απουσιάζει πολλές ώρες από το σπίτι, αδιαφορώντας πλήρως για την ευημερία τόσο του παιδιού όσο και της ίδιας. Υποστηρίζει ότι ενώ καλείται καθημερινά να φροντίζει το βρέφος τους, το οποίο πολλές φορές είχε πυρετούς και άλλα θέματα υγείας, εκείνος έβγαινε με τους φίλους του, κατανάλωνε ποτά και όταν επέστρεφε στο σπίτι την τρομοκρατούσε και της ζητούσε να πάρει το παιδί και να φύγει από τη συζυγική οικία. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η πιο πάνω κατάσταση κορυφώθηκε στις 27/07/2024, όταν ζήτησε από τον Καθ' ου η αίτηση να προσέχει για λίγο το παιδί τους, επειδή δεν αισθανόταν καλά. Αυτός αρνήθηκε και της είπε ότι, επειδή είναι Σάββατο, θα βγει έξω και δεν θα κρατήσει το μωρό στο σπίτι. Στη συνέχεια, αναφέρει ότι του ζήτησε αν μπορούσε να πλύνει τα μπιμπερό του παιδιού, και εκείνος της απάντησε ότι δεν είναι η Φιλιππινέζα του και την απείλησε ότι θα την έσπαγε στο ξύλο. Στη συνέχεια, υποστήριξε ότι ενώ κρατούσε το παιδί στην αγκαλιά της, την έσπρωξε στον τοίχο και προσπάθησε να την χτυπήσει, ενώ τρομοκρατημένη για τη σωματική ακεραιότητα του παιδιού, προσπάθησε να τον εμποδίσει. Τότε, εκείνος αποχώρησε από το σπίτι, απειλώντας την ότι θα την καταγγείλει στην αστυνομία, γεγονός που έπραξε για να την τρομοκρατήσει ακόμα περισσότερο και να την προλάβει προτού τον καταγγείλει για ενδοοικογενειακή βία. Ο καθ' ου η αίτηση δεν επέστρεψε στη συζυγική οικία εκείνη την ημέρα και την επόμενη μέρα ήρθε στο σπίτι συνοδευόμενος από μια φίλη του και ζήτησε εκ νέου επιτακτικά από την Αιτήτρια να μαζέψει τα πράγματά της και να φύγει μαζί με το παιδί τους. Ακολούθως, η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι μετά τα πιο πάνω συμβάντα και τρομοκρατημένη τόσο για τη δική της ψυχοσωματική ακεραιότητα όσο και του παιδιού τους, αλλά και επειδή στις 30/06/2024, κλήθηκε από την αστυνομία και ενημερώθηκε ότι ο Καθ' ου η αίτηση είχε προβεί σε καταγγελία εναντίον της, χωρίς πλέον να έχει άλλη επιλογή, μετέβη την ίδια ημέρα στον κεντρικό αστυνομικό σταθμό της Λεμεσού και κατήγγειλε τον Καθ' ου η αίτηση για ενδοοικογενειακή βία. Ακολούθως, πληροφορήθηκε ότι εκδόθηκε και εκκρεμεί εναντίον του σχετικό ένταλμα σύλληψης. Υποστηρίζει ότι νοιώθει τρομοκρατημένη για να παραμείνει στη συζυγική οικία, από την στιγμή που ο Καθ' ου η αίτηση θα μπορεί να μπαινοβγαίνει όποτε θέλει, με μεγάλο κίνδυνο να της επιτεθεί και πάλι και κυρίως νιώθει μεγάλο φόβο για την ψυχοσωματική ασφάλεια του βρέφους τους. Υποστηρίζει, ότι από την ημέρα γέννησης του ανήλικου τέκνου τους είναι η μόνη που φροντίζει αποκλειστικά το παιδί, αναλαμβάνοντας όλες τις ευθύνες για να διασφαλίσει την ευημερία και την υγεία του, ενώ ο Καθ' ου η αίτηση αδιαφορεί πλήρως για την φροντίδα του παιδιού και το μόνο που πράττει είναι να τους προκαλεί πανικό και φόβο. Είναι η θέση της Αιτήτριας, ότι ο Καθ' ου η αίτηση έχει την οικονομική δυνατότητα, αφού τα εισοδήματά του ξεπερνούν τις €500.000 ετησίως, ώστε να μπορεί να ενοικιάσει οποιοδήποτε άλλο χώρο για να διαμένει. Παράλληλα, έχει την δυνατότητα να διαμένει στο σπίτι της μητέρας του, η οποία ούτως η άλλως σήμερα τον φιλοξενεί. Σε αντίθεση με τον Καθ' ου η αίτηση, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι κερδίζει περίπου €900,00 μηνιαίως και δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εγκατασταθεί σε άλλο ενοικιαζόμενο σπίτι. Περαιτέρω, η μετακίνησή της είναι πολύ δύσκολη, αφού στη συζυγική οικία υπάρχει διαμορφωμένο το παιδικό δωμάτιο του βρέφους με όλα τα απαραίτητα για τη φροντίδα και ευημερία του, και οποιαδήποτε μετακίνηση θα είναι επιβλαβής για την ευημερία του παιδιού. Διεκδικεί την παραχώρηση της χρήσης ολόκληρου του ακινήτου, αφού η παραχώρηση μόνο τμήματος της συζυγικής στέγης δεν θα μπορούσε να εξυπηρετήσει την ίδια και το παιδί τους, λόγω του ότι η φυσική παρουσία του Καθ' ου η αίτηση στον ίδιο χώρο, εγκυμονεί κινδύνους για την ψυχολογική τους κατάσταση αλλά και για την σωματική τους ακεραιότητα. Ισχυρίζεται ότι είναι προς το συμφέρον και την ευημερία του παιδιού και για την ίδια, αλλά και για λόγους επιείκειας, ενόψει των προαναφερόμενων συνθηκών, να παραχωρηθεί στην ίδια η αποκλειστική χρήση του συζυγικού οίκου αφού με την απομάκρυνση του Καθ' ου η αίτηση θα επέλθει ηρεμία και ισορροπία στην καθημερινότητά τόσο της ίδιας όσο και του παιδιού τους. Στις 06/08/2024, η Αιτήτρια καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση με την οποία ουσιαστικά διευκρίνισε ότι στις 27/07/2024 επήλθε τελεσίδικα η διάσταση της με τον Καθ΄ ου η αίτηση και πως έκτοτε ζουν χωριστά. (III) ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΘ' ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ։ Ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε την ένσταση του στις 20/09/2024, όπου προέβαλε τους ακόλουθους λόγους ένστασης։ (Α) Η Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη. (Β) Η Αίτηση αυτή γίνεται κακόπιστα και/ή εκδικητικά. (Γ) Στην ένορκο δήλωση της Αιτήτριας που στηρίζει την αίτηση δεν αποκαλύπτονται γεγονότα που μπορούν να στηρίξουν και/ή που να μπορούν να οδηγήσουν το Δικαστήριο στην έκδοση των αιτουμένων θεραπειών. (Δ) Οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας είναι αόριστοι και/ή, ψευδείς και/ή φανταστικοί και απέκρυψε τα πραγματικά γεγονότα και δεν προσήλθε με καθαρά χέρια ενώπιον του Δικαστηρίου. (Ε) Καμία ανεπανόρθωτη ζημιά δεν θα υποστεί η Αιτήτρια εάν δεν παραμείνει σε ισχύ το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα. (ΣΤ) Δεν συντρέχουν στην παρούσα υπόθεση οι υπό του Νόμου και της Νομολογίας προϋποθέσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος. (Ζ) Δεν συντρέχουν στην παρούσα υπόθεση οι υπό του Νόμου και της Νομολογίας προϋποθέσεις για την παραμονή σε ισχύ του προσωρινού διατάγματος. (Η) Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και παραμονή σε ισχύ του εκδοθέντος διατάγματος δεν θα προβεί προς όφελος και/ή προς το συμφέρον του ανήλικου τέκνου των διαδίκων. (Θ) Δεν συντρέχουν οι υπό του νόμου και της Νομολογίας προϋποθέσεις για έκδοση των αιτουμένων θεραπειών. Η ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 20/09/2024, στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα։ Αρχικά, ο Καθ΄ ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι διατηρούσε δεσμό με την Αιτήτρια από τον Μάιο του 2023 και ακολούθως συγκατοίκησαν κατά ή περί τα τέλη Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου του

1. Παραδέχεται ότι η Αιτήτρια είναι δικηγόρος και ότι ευρίσκεται σε άδεια μητρότητας από τη γέννηση του παιδιού τους. Ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια είναι μέτοχος και αξιωματούχος της εταιρείας παροχής υπηρεσιών εξεύρεσης οικιακών βοηθών M.S. Ltd ως επίσης και συνεργάτιδα σε εταιρεία που ασχολείται με ακίνητα και ανήκει στον αδελφό της. Παρουσίασε ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο από έρευνα του Εφόρου Εταιρειών καθώς και δημοσίευση της ίδιας στο Facebook. Πέραν του ότι είναι μέλος του συμβουλίου της Πολυκλινικής Υγείας, ο Καθ' ου η Αίτηση αρνείται όλους τους ισχυρισμούς που διαλαμβάνονται στις παραγράφους αρ. 6,7,8,9 και 10 της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας. Είναι η θέση του, ότι ουδέποτε ήταν βίαιος προς την Αιτήτρια αλλά αντιθέτως πως αυτή ήταν βίαιη προς το πρόσωπο του. Από την αρχή του γάμου τους, υπήρχαν προβλήματα στις σχέσεις τους εξ' υπαιτιότητας της Αιτήτριας. Με την πάροδο του χρόνου, η συμπεριφορά της Αιτήτριας χειροτέρεψε με αποτέλεσμα να δημιουργούνται συνέχεια καβγάδες και προστριβές μεταξύ τους. Υποστηρίζει ακόμα, ότι η Αιτήτρια είναι ασταθής, κυκλοθυμικός και βίαιος χαρακτήρας, ενώ ασκούσε σωματική, ψυχολογική και λεκτική βία προς το πρόσωπο του. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει ότι η Αιτήτρια δεν του συμπεριφερόταν με τον δέοντα σεβασμό και αγάπη, έβριζε αυτόν και τα άτομα του άμεσου περιβάλλοντος του, τον απειλούσε και δημιουργούσε αδικαιολόγητες βίαιες σκηνές ζηλοτυπίας με αποτέλεσμα να επηρεαστεί η σχέση του με φίλους, συνεργάτες, υπαλλήλους και πελάτες του. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι παρά την προαναφερόμενη βίαιη συμπεριφορά της Αιτήτριας προς το πρόσωπο του, στην παρουσία της ανήλικης θυγατέρας τους, έκανε τεράστιες προσπάθειες για να βοηθήσει τόσο την ίδια όσο και τον γάμο τους, μέχρι που κατάλαβε ότι δεν είχε καμία πρόθεση να βελτιώσει την συμπεριφορά της. Ισχυρίζεται επίσης, ότι η Αιτήτρια σε διάστημα δύο μηνών έδιωξε με την συμπεριφορά της δύο οικιακές βοηθούς, με την τελευταία να του αναφέρει ότι ασκούσε λεκτική και σωματική βία εναντίον της. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι δέχτηκε επίθεση από την Αιτήτρια στις 13/03/2024 η οποία του προκάλεσε σωματική βλάβη, παρουσιάζοντας ως Τεκμήριο 2 σχετικές φωτογραφίες, ενώ στις 12/07/2024 του επιτέθηκε εκ νέου προκαλώντας του εκδορές, παρουσιάζοντας σχετική φωτογραφία ως Τεκμήριο
2. Αναφέρει ότι αποχώρησε από το σπίτι για να μην υποστεί περισσότερη βλάβη και διανυκτέρευσε στην μητέρα του, ενώ η Αιτήτρια του έστελνε απειλητικά μηνύματα ότι θα πει στο Δικαστήριο ότι δεν πήγε και δεν κοιμήθηκε στην συζυγική οικία για να τον εκφοβίσει. Υποστηρίζει ότι στις 27/07/2024 η Αιτήτρια του επιτέθηκε σωματικά για ακόμα μία φορά με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να μεταβεί στην αστυνομία για να την καταγγείλει, αλλά και να πάει στο νοσοκομείο για εξέταση. Συνεπώς, από τις 27/07/2024 επήλθε η διάσταση τους και διαμένει προσωρινά στην μητέρα του, αφού όπως του εξήγησαν και στην αστυνομία, είναι επικίνδυνο να επιστρέψει στην συζυγική οικία που είναι δικής του ιδιοκτησίας, από την στιγμή που βρίσκεται εντός της η Αιτήτρια η οποία πιθανόν να του προκαλέσει βλάβη και πάλι. Προσθέτει, ότι καταχώρησε εναντίον της Αιτήτριας την ιδιωτική ποινική υπόθεση με αρ. 11529/24 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού (βλ. Τεκμήριο 4). Ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει ότι τα όσα η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι συνέβησαν κατά ή περί την 06/01/2024 αποτελούν αποκύημα της φαντασίας της και που μόνο σκοπό έχουν να υποσκάψουν την εικόνα του ενώπιον του Δικαστηρίου, αφού ουδέποτε άσκησε βία προς το πρόσωπο της. Αναφέρει ότι επισκέφθηκε την πολυκλινική υγεία την 01/10/2023 με την συνοδεία της Αιτήτριας και εξετάστηκε ο ίδιος από τον ωτορινολαρυγγολόγο Δρ. Γ.Σ. για πόνο που είχε στα αυτιά, ενώ ο εν λόγω ιατρός ουδέποτε εξέτασε την Αιτήτρια. Παρουσίασε ως Τεκμήριο αρ.5 σχετική ιατρική βεβαίωση του εν λόγω ιατρού. Για τα όσα ισχυρίστηκε η Αιτήτρια ότι συνέβησαν στις 27/07/2024 τα οποία ο Καθ' ου απορρίπτει ως αναλήθειες, προσθέτει ότι στις 28/07/2024 και ενώ βρίσκονταν στην πισίνα της πολυκατοικίας με την οικογένεια του και την οικογένεια μίας φίλης του, ανέβηκε πάνω στο διαμέρισμα για να πάρει ορισμένα πράγματα και λόγω της βίας, πήρε μαζί του την εν λόγω οικογενειακή του φίλη, όπως του έγινε σύσταση από την αστυνομία να πράξει. Σε σχέση με την καταγγελία που του έκανε η Αιτήτρια στην αστυνομία, υποστηρίζει ότι τον κατάγγειλε εκδικητικά λόγω της δικής του καταγγελίας, ενώ αναφέρει ότι μόλις ειδοποιήθηκε παρουσιάστηκε στην αστυνομία και πως δεν εκκρεμούσε οποιοδήποτε ένταλμα σύλληψης εναντίον του κατά την ημερομηνία καταχώρησης της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας. Ο Καθ' ου η Αίτηση παραδέχεται μόνο ότι η Αιτήτρια φρόντιζε το ανήλικο τέκνο τους, αλλά αρνείται τους ισχυρισμούς της περί αδιαφορίας του, αλλά και πως δεν είχε συμβολή στην φροντίδα του, όλες τις ώρες που βρισκόταν στο σπίτι. Υποστηρίζει ότι αναλάμβανε εξ' ολοκλήρου την φροντίδα του παιδιού τους όταν η ίδια έφευγε από το σπίτι για κοινωνικές εξόδους, για άσκηση και επίσκεψη σε διάφορα ινστιτούτα περιποίησης. Στην συνέχεια της ένορκης του δήλωσης, ο Καθ' ου η Αίτηση παραδέχεται ότι φιλοξενείται από την μητέρα του, ενώ αγνοεί τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας για το ύψος των εισοδημάτων του. Ισχυρίζεται δε, ότι ως μέτοχος εταιρείας δικαιούται μερίσματα πέραν των €60,000 ετησίως, επισυνάπτοντας ως Τεκμήριο 6 αντίγραφο των ετήσιων λογαριασμών της εταιρείας από το μητρώο του Εφόρου Εταιρειών. Υποστηρίζει ότι, η Αιτήτρια είναι δικαιούχος σε εγγραφή πολυτελούς οικίας πέντε υπνοδωματίων στην οποία του είχε προτείνει να μετακομίσουν μαζί, αλλά αυτός αρνήθηκε διότι επιθυμούσε να συνεχίσει να διαμένει στο διαμέρισμα του. Ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια εν όψει των προβλημάτων που είχαν στον γάμο τους και επειδή υπήρχε σοβαρό ενδεχόμενο να επέλθει η διάσταση τους, δόλια μεταβίβασε την εν λόγω οικία η οποία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα της, δυνάμει δωρεάς στην μητέρα της, μία εβδομάδα πριν την διάσταση, ήτοι στις 17/07/
3. Παρουσίασε ως Τεκμήριο 7, σχετική έρευνα από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού. Ακολούθως, ο Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια διαθέτει οικία για να διαμένει πολύ μεγαλύτερη από το επίδικο διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων ιδιοκτησίας του στην οποία διέμενε μαζί με το ανήλικο τέκνο τους μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου 2024, ήτοι περίπου ένα μήνα μετά την έκδοση του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος. Ισχυρίζεται επίσης, ότι από όσα γνωρίζει, σήμερα η Αιτήτρια διαμένει εκδικητικά για κάποιες ημέρες της εβδομάδας στο διαμέρισμα του και τις υπόλοιπες ημέρες διαμένει στην δική της οικία. Συνεπώς, ο Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίζει ότι δεν είναι καθόλου δύσκολη η μετακίνηση του ανήλικου τέκνου τους, αφού διαμένει για πολλά βράδια στην δική της οικία και όχι στο διαμέρισμα του. Περαιτέρω, είναι η θέση του ότι το ανήλικο βρέφος τους, δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί σε αυτή την ηλικία την αλλαγή περιβάλλοντος, ούτε και το δωμάτιο στο οποίο διαμένει. Επιπρόσθετα, απορρίπτει τα όσα ισχυρίζεται η Αιτήτρια περί ειδικά διαμορφωμένου δωματίου ως αποκυήματα της φαντασίας της, παραπέμποντας στην Αίτηση διατροφής με αρ. 210/2024 και στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας ημερομηνίας 06/08/2024, όπου αυτή ισχυρίζεται ότι το ανήλικο τέκνο τους χρειάζεται άμεσα παιδικό εξοπλισμό. Μεταξύ άλλων, ο Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίζει ότι στην προαναφερόμενη ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 06/08/2024, η Αιτήτρια δηλώνει ως μισθό τα €980,00 και όχι τα €900,00 που ισχυρίζεται στην παρούσα. Δηλώνει περαιτέρω, ότι οι καθαρές ετήσιες απολαβές του ανέρχονται στις €47,160 παρουσιάζοντας ως Τεκμήριο 8 αναλυτική κατάσταση των αποδοχών του. Επιπρόσθετα, αναφέρει ότι λαμβάνει καθαρά εισοδήματα από ενοίκια το ποσό των €24,960 και ότι δικαιούται σε μέρισμα ως μέτοχος το οποίο είναι ακανόνιστο και εξαρτάται από τον κύκλο εργασιών και τις υποχρεώσεις της εταιρείας, το ποσό των €125,000 περίπου ετησίως. Εκφράζει την θέση, πως τόσο ο ίδιος όσο και η Αιτήτρια διαθέτουν την οικονομική δυνατότητα να ενοικιάσουν, αλλά η ίδια διαμένει στην οικία που του ανήκει, χωρίς να καταβάλλει ενοίκιο. (IV) ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ։ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60 πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία στην αγωγή, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Τσιολάκκη και άλλη ν. Στυλιανίδη

(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.,

(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.

(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co.

(1997)(Γ) 1 Α.Α.Δ. 1791). Επιπρόσθετα, το Δικαστήριο οφείλει να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Περαιτέρω, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas,

(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον Αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορούν να ασκήσουν επιρροή στην δικαστική κρίση. Η παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου μπορεί να θεωρηθεί ως ένα είδος εξαπάτησης του. Ο εν λόγω κανόνας έχει αυξημένη ισχύ όπου το Δικαστήριο καλείται να δώσει ουσιαστικά με το ενδιάμεσο διάταγμα του την θεραπεία που επιδιώκεται στην κυρίως αίτηση (βλ. Χρ. Κατσουρίδης ν. Α. Κατσουρίδη

(1997)1 Α.Α.Δ. 415). Στην υπόθεση Στυλιανού ν. Στυλιανού

(1992)1 Α.Α.Δ. 583, ο Δικαστής Στυλιανίδης, επισήμανε χαρακτηριστικά τα ακόλουθα։ «Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον Αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι υψίστης πίστεως (uberrima fides). Ο Αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα που γνωρίζει ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο ή μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου». Οφείλω να επισημάνω ότι, σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas (1984 1 C.L.R. 263], Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka DD

(1999), 1 (A) 227, στη σελ. 236.) Νοείται ότι, το πραγματικό υπόβαθρο της υπό εξέταση αίτησης πρέπει να εξακριβώνεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης. Το άρθρο 17

(1)του Περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμου του 1990 (Ν. 23/90), το οποίο αποτελεί και το δικαιοδοτικό βάθρο του αιτήματος για παραχώρηση αποκλειστικής χρήσης της στέγης, προνοεί τα ακόλουθα: «Σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης ή σε περίπτωση που δίνεται γνωστοποίηση στον Επίσκοπο σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Απόπειρας Συνδιαλλαγής και Πνευματικής Λύσης του Γάμου Νόμου ή σε περίπτωση που καταχωρείται αγωγή διαζυγίου, το Οικογενειακό Δικαστήριο μπορεί, ύστερα από αίτηση ενός από του συζύγους, εφόσον το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας και ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των παιδιών, να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει ως κύρια διαμονή των ιδίων (οικογενειακή στέγη), ανεξάρτητα από το ποιος από αυτούς είναι κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα της χρήσης του. Η απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου υπόκειται σε αναθεώρηση, όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις». Από την πιο πάνω διάταξη, προκύπτει ότι η παραχώρηση της συζυγικής στέγης γίνεται με βάση τις ειδικές συνθήκες του κάθε διάδικου, τις αρχές της επιείκειας και με κύριο γνώμονα το συμφέρον του ανήλικου τέκνου των διαδίκων. Τίθενται ουσιαστικά εξωνομικοί παράγοντες οι οποίοι δεν σχετίζονται με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της οικογενειακής στέγης. Διαφαίνεται ακόμα ότι, ο νομοθέτης δεν έχει θέσει όρια προσδιορισμού των ειδικών συνθηκών, οι οποίες θα αξιολογηθούν από το Δικαστήριο στην βάση των περιστάσεων κάθε υπόθεσης. Το πρώτο στοιχείο το οποίο θα πρέπει να καταδειχθεί, είναι το αν υπήρξε εύλογη διακοπή της συμβίωσης των διαδίκων από την οικογενειακή τους στέγη ή γνωστοποίηση στον Επίσκοπο ή καταχώρηση αίτησης λύσης γάμου. Ως οικογενειακή στέγη, ουσιαστικά θεωρείται το ακίνητο που χρησιμοποιείται ως η κύρια διαμονή των συζύγων, όπου αναπτύσσουν την κοινή συζυγική τους δραστηριότητα μαζί με τα παιδιά τους. Όσον αφορά την ύπαρξη της διάστασης, αυτό είναι ένα πραγματικό ζήτημα, συναρτώμενο με τις ιδιαίτερες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης (βλ. Μυλωνας ν. Μαυρονικόλα

(2005)1 Α.Α.Δ. 1207). Δεν απαιτείται η αυστηρή απόδειξη της διάστασης των διαδίκων, αλλά θεωρείται επαρκής η κατάδειξη εκείνων των συνθηκών που ενεργοποίησαν την επίδικη διαδικασία (βλ. απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην υπόθεση Λ.Γ.Γ. (L.G.) v. Π.Γ., Εφ. Αρ. 2/2023 ημερομηνίας 21/06/2023). Στην έννοια «του συμφέροντος των παιδιών», μπορεί να συνεκτιμηθεί η επιθυμία τους για παραμονή στην συζυγική στέγη, η συνέχιση της φοίτησης τους στο ίδιο σχολείο, η παραμονή τους στην ίδια τοποθεσία ή συνοικία, η σχέση του κάθε γονέα με το τέκνο, αλλά και ο αντίκτυπος της συμπεριφοράς του κάθε γονέα ξεχωριστά στην ψυχική τους υγεία. Αναφορικά με την προϋπόθεση των «ειδικών συνθηκών», το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη του μεταξύ άλλων, την δυσκολία ή αδυναμία του διαδίκου να εξεύρει άλλη κατοικία για να διαμείνει, λόγω του ότι αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα υγείας ή έχει την φύλαξη του ανήλικου τέκνου των διαδίκων. Επίσης, λαμβάνονται υπόψη και οι οικονομικές περιστάσεις των διαδίκων, ήτοι τα εισοδήματα τους, ενώ η δυσχερής οικονομική κατάσταση ενός εκ των δύο γονιών, δύναται να αποτελέσει παράγοντα για την παραχώρηση της συζυγικής στέγης στον ίδιο. Επιπρόσθετα, λαμβάνεται υπόψη και η ενδεχόμενη ζημία που ενδέχεται να προκληθεί στον σύζυγο ο οποίος θα απομακρυνθεί από την συζυγική στέγη, λόγω συγκεκριμένων παραγόντων, όπως για παράδειγμα η κατάσταση υγείας του. Αναφορικά με τους «λόγους επιείκειας» σε σχέση με την παραχώρηση της οικογενειακής στέγης, λαμβάνεται συνήθως υπόψη ποιος σύζυγος έχει την φύλαξη του ανήλικου τέκνου των διαδίκων. Επίσης, μπορεί να προσμετρήσει σε κάποιο βαθμό και η υπαιτιότητα του ενός διαδίκου σε σχέση με την διάσταση. (V) ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ։ Λαμβάνοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές, αλλά και την μαρτυρία που παρατέθηκε μέσα από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων, προσεγγίζοντας την με ιδιαίτερη προσοχή, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων, θα προχωρήσω στην εξέταση των προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60 αλλά και κατά πόσο δικαιολογείται η οριστικοποίηση ή η ακύρωση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 06/08/

1. Αρχικά εξετάζοντας την πρώτη προϋπόθεση, κρίνω ότι στην υπό εκδίκαση Αίτηση, υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, αφού έχει αποκαλυφθεί συζητήσιμη υπόθεση μέσα από τα δικόγραφα των διαδίκων. Περαιτέρω, αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι υπάρχει διακοπή της συμβίωσης μεταξύ των διαδίκων η οποία φαίνεται να επήλθε κατά ή περί τον Ιούλιο του 2024, όταν και ο Καθ' ου η Αίτηση αποχώρησε από την συζυγική οικία. Δεν αμφισβητείται ότι η Αιτήτρια εξακολουθεί να διαμένει κάποιες φορές στην συζυγική οικία μαζί με την ανήλικη θυγατέρα των διαδίκων. Είναι παραδεκτό επίσης, ότι δημιουργούνταν σοβαρές εντάσεις και αψιμαχίες στην συζυγική οικία, εκατέρωθεν καταγγελίες στην αστυνομία για χρήση σωματικής και ψυχολογικής βίας, μέχρι και καταχώρηση ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης από την πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση. Λαμβάνω γνώση ότι καταχωρήθηκε αίτηση για λύση του γάμου τους, η οποία επιβεβαιώνει την ρήξη στις σχέσεις τους. Εξυπακούεται ότι η Αιτήτρια ως η εν διαστάσει σύζυγος, έχει το δικαίωμα να αξιώνει την αποκλειστική χρήση της οικογενειακής στέγης. Συνεπώς, στην βάση των πιο πάνω, καθίσταται πρόδηλο ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Θα προχωρήσω στην εξέταση της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Ν. 14/60, δηλαδή κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία στην κυρίως αίτηση της. Μέσα από την ένορκη δήλωση της, η Αιτήτρια περιέγραψε διάφορα περιστατικά ψυχολογικής και σωματικής βίας που υπέστη από τον Καθ' ου η Αίτηση, τα οποία μεταξύ άλλων οδήγησαν στην διακοπή της συμβίωσης τους στην συζυγική οικία και στην κατάρρευση του γάμου τους εξ' υπαιτιότητας του. Υποστηρίζει ακόμα, πως από την γέννηση του ανήλικου τέκνου τους έχει την αποκλειστική φύλαξη και φροντίδα του. Περαιτέρω, η Αιτήτρια, ισχυρίστηκε ότι ο Καθ' ου η αίτηση έχει την οικονομική δυνατότητα, να ενοικιάσει οποιοδήποτε άλλο χώρο για να διαμένει, αφού τα εισοδήματα του είναι πολύ υψηλά και ξεπερνούν τις €500.000 ετησίως, ενώ ταυτόχρονα έχει την δυνατότητα να διαμένει στο σπίτι της μητέρας του, η οποία ούτως η άλλως σήμερα τον φιλοξενεί. Υποστηρίζει ακόμα, ότι σε αντίθεση με τον ίδιο, αυτή κερδίζει από την εργασία της ως δικηγόρος περίπου €900,00 μηνιαίως και συνεπώς δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να ενοικιάσει άλλο σπίτι. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι η μετακίνησή της είναι πολύ δύσκολη, αφού στη συζυγική οικία υπάρχει διαμορφωμένο το παιδικό δωμάτιο του βρέφους με όλα τα απαραίτητα για τη φροντίδα και ευημερία του, και οποιαδήποτε μετακίνηση θα ήταν επιβλαβής για την ευημερία του παιδιού. Στον αντίποδα, παρατηρώ ότι όλοι οι βασικοί και ουσιώδεις ισχυρισμοί της Αιτήτριας αμφισβητήθηκαν και αντικρούστηκαν από τον Καθ' ου η Αίτηση μέσω της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση του. Παρά το γεγονός ότι, η Αιτήτρια έφερε το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών της, εν τούτοις τελικώς δεν καταχώρησε οποιαδήποτε συμπληρωματική-απαντητική ένορκη δήλωση και ούτε προέβη στην αντεξέταση του Καθ' ου η Αίτηση. Ειδικότερα, αναφορικά με τις κατηγορίες της Αιτήτριας περί πρόκλησης ψυχολογικής και σωματικής βίας, ο Καθ' ου η Αίτηση απόρριψε τους ισχυρισμούς της, παρουσιάζοντας την δική του εκδοχή γεγονότων και αναφέροντας ότι ήταν ο ίδιος που έπεσε θύμα περιστατικών βίας από την σύζυγο του και πως αποχώρησε από την συζυγική οικία για να προστατευτεί από αυτήν. Παρουσίασε μάλιστα σχετικές φωτογραφίες (βλ. Τεκμήρια αρ. 2 και 3) που κατά τον ίδιο καταδεικνύουν τις σωματικές βλάβες που υπέστη από τις βίαιες επιθέσεις της Αιτήτριας. Κάτι που δεν έπραξε η Αιτήτρια, η οποία γενικά δεν επισύναψε στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση της, οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο ή τεκμήριο. Ο Καθ' ου η Αίτηση απορρίπτει ως αναληθείς τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας σε σχέση με τα γεγονότα που κατ' ισχυρισμό διαδραματίστηκαν στις 06/01/2024, παρουσιάζοντας σχετική βεβαίωση από τον ιατρό που η ίδια επικαλέστηκε, στην οποία καταγράφεται ότι στις 01/10/2023 η Αιτήτρια δεν εξετάστηκε ποτέ από τον Δρ. Γ.Σ. Επιπρόσθετα, δεν αντικρούστηκαν οι ισχυρισμοί του Καθ' ου η Αίτηση σε σχέση με το ύψος των εισοδημάτων της, αφού αυτός επικαλέστηκε πως η ίδια διαθέτει επιπρόσθετα εισοδήματα από μερίσματα που πιθανόν να λαμβάνει από εταιρεία της οποίας είναι μέτοχος και δεν έχει αποκαλύψει. Παρέμεινε αναντίλεκτος και ο σοβαρός ισχυρισμός του Καθ' ου η Αίτηση ότι η Αιτήτρια είχε αποξενώσει δολίως και μεταβίβασε στην μητέρα της δυνάμει δωρεάς, μία εβδομάδα πριν την διάσταση τους, πολυτελή οικία πέντε υπνοδωματίων ιδιοκτησίας της, παρουσιάζοντας και σχετική έρευνα από το Κτηματολόγιο (βλ. Τεκμήριο 7). Το ίδιο ισχύει και για τον ισχυρισμό του, ότι η Αιτήτρια διαμένει τις περισσότερες ημέρες στην εν λόγω οικία της και κάποιες ημέρες στην συζυγική οικία, ο οποίος δεν έχει αντικρουστεί. Στην βάση των πιο πάνω δεδομένων, κρίνω ότι η παράλειψη της Αιτήτριας να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα ουσιώδη γεγονότα εν' όψει της μαρτυρίας του Καθ' ου η Αίτηση την οποία δεν αντέκρουσε και συνεπώς να αποσείσει το βάρος απόδειξης που αυτή έφερε, αποβαίνει καταλυτική και μοιραία για την αίτηση της, η οποία ουσιαστικά παρέμεινε χωρίς δικαιοδοτικό υπόβαθρο και χωρίς την εκ πρώτης όψεως ικανοποίηση του Δικαστηρίου περί συνδρομής της δεύτερης προϋπόθεσης, δυνάμει του άρθρου 32 του Ν.14/
2. Παραπέμπω σε σχετικό απόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Μαίρη Νίκου Σεβαστού v. Εμμανουήλ Νίκου Σεβαστού

(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1980, σελ. 1987, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο δεν μπορούσε να αγνοήσει τον αντινομικό χαρακτήρα της μαρτυρίας της εφεσείουσας. Θα θυμίσω εδώ ότι με την ένορκη δήλωση του, ο εφεσίβλητος αρνήθηκε τους βασικούς ισχυρισμούς της, θέτοντας μία άλλη εκδοχή. Όμως τα θέματα, οι ασάφειες και οι αντιφάσεις παρέμειναν αδιευκρίνιστες, αφού η εφεσείουσα, που είχε το βάρος απόδειξης, με την έννοια που εξηγεί ο δικαστής, δεν έκαμε χρήση του δικαιώματος αντεξέτασης που της παρείχε η Δ.48 Θ.4». Έχω παρατηρήσει ότι η πλευρά της Αιτήτριας, μέσω της αγόρευσης των δικηγόρων της, προσπαθεί να απαντήσει ή να αντικρούσει ισχυρισμούς που προβάλλει ο Καθ' ου η αίτηση στην ένορκη του δήλωση, αλλά και να προβάλει διάφορους νέους απαντητικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι διαπίστωσα πως δεν έχουν δικογραφηθεί. Συνεπώς, κρίνω ορθό να επισημάνω εκ νέου ότι σύμφωνα με την ισχύουσα νομολογία, οι αγορεύσεις των συνηγόρων δεν αποτελούν μαρτυρικό υλικό το οποίο δύναται να αξιολογηθεί με οποιοδήποτε τρόπο (βλ. Παπαργυρού v. Μιχαηλίδου Πολ. Εφ. 215/10, ημερομηνίας 25/01/2016). Δεν παραβλέπω βέβαια την θέση που προβλήθηκε μέσα από τις αγορεύσεις των συνηγόρων της, ότι η Αιτήτρια ουδέποτε απέκρυψε το γεγονός της μεταβίβασης της οικίας που ήταν ιδιοκτήτρια στην μητέρα της, αφού κατά τον χρόνο καταχώρησης της παρούσας, δεν είχε οποιοδήποτε ακίνητο εγγεγραμμένο στο όνομα της, αλλά και ότι η εν λόγω οικία βρίσκεται υπό ανακαίνιση και είναι ακατάλληλη για κατοίκηση. Παρά το γεγονός, ότι με βάση την σχετική νομολογία δεν μπορώ να λάβω υπόψη μου την εν λόγω θέση, αφού δεν συμπεριλαμβάνεται στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, σε κάθε περίπτωση θα ήθελα να επισημάνω ότι δεν συμφωνώ με την άποψη που εξέφρασε. Ουσιαστικά, συνάγεται ότι η ίδια παραδέχεται ότι έλαβε χώρα η εν λόγω μεταβίβαση που επικαλέστηκε ο Καθ' ου η Αίτηση, άρα είναι ξεκάθαρο πλέον ότι γνώριζε το εν λόγω γεγονός και δεν το αποκάλυψε ως όφειλε. Ούτε και εξήγησε τον λόγο που έγινε η εν λόγω μεταβίβαση. Η στάση της δημιουργεί τουλάχιστον ερωτηματικά, αφού η εν λόγω μεταβίβαση δεν έγινε σε ανύποπτο χρόνο και πριν αρκετό χρονικό διάστημα, αλλά έλαβε χώρα κάποιες ημέρες πριν την καταχώρηση της παρούσης. Εν όψει της πιο πάνω διαπίστωσης μου, ότι δεν πληρείται η δεύτερη προϋπόθεση, δεν κρίνω σκόπιμο να εξετάσω πλέον αν ικανοποιείται η τρίτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60 αλλά και που γέρνει το ισοζύγιο της ευχέρειας. Παρά το γεγονός ότι, η τύχη της υπό κρίση αίτησης έχει κριθεί, εν τούτοις για σκοπούς πληρότητας θεωρώ ότι θα πρέπει να ασχοληθώ με τον βασικότερο λόγο ένστασης τον οποίο έχει προβάλει η πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση, που εδράζεται στο ότι η Αιτήτρια απέκρυψε τα πραγματικά γεγονότα και δεν προσήλθε με καθαρά χέρια ενώπιον του Δικαστηρίου. Η παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια εξέτασης μίας μονομερούς αίτησης, θεωρείται ως ένα είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο απαντά։ «Δεν σας ακούω πλέον» ακυρώνοντας την διαταγή που εξέδωσε, χωρίς να εξετάσει την ουσία. Παράλειψη του Αιτητή να κάνει αναφορά σε ουσιώδη γεγονότα, ενδεχομένως να καθιστά την απόφαση του Δικαστηρίου ακροσφαλή (βλ. Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α. [1995] 1 Α.Α.Δ 248, Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Limited κ.α. [1996] 1 Α.Α.Δ. 597, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου [1998] 1 Α.Α.Δ. 598). Είναι δε άσχετο αν η παράλειψη αποκάλυψης ήταν εσκεμμένη ή έγινε χωρίς πρόθεση εξαπάτησης. Για αυτό και είναι ιδιαίτερα σημαντικό η αποκάλυψη να είναι πλήρης, δίκαιη και κυρίως να εδράζεται σε μία γνήσια και ειλικρινή βάση. Η υποχρέωση δεν περιορίζεται μόνο σε γεγονότα που ήταν γνωστά στον Αιτητή, αλλά και σε εκείνα που μπορούσαν να αποκαλυφθούν με εύλογη έρευνα (Favero General Trading Ltd κ.α. v. Medousa Constructions Ltd

(2012)1Γ Α.Α.Δ. 2476). Στην υπό εξέταση αίτηση και χωρίς να υπεισέρχομαι σε διεξοδική αξιολόγηση των ισχυρισμών των διαδίκων, έχει καταδειχθεί με ξεκάθαρο τρόπο μέσα από το Τεκμήριο αρ. 7 ότι η Αιτήτρια μεταβίβασε δυνάμει δωρεάς στην μητέρα της στις 17/07/2024, ένα ακίνητο το οποίο περιλαμβάνει οικία η οποία ήταν εγγεγραμμένη στο όνομα της, δηλαδή λίγες εβδομάδες πριν την καταχώρηση της παρούσης και κάποιες ημέρες πριν την διάσταση των διαδίκων. Το εν λόγω γεγονός δεν έχει αμφισβητηθεί. Είναι η θέση μου, ότι η εν λόγω παράλειψη αναφοράς της εν λόγω μεταβίβασης του πιο πάνω ακινήτου ήταν προφανώς εσκεμμένη και ηθελημένη, αφού γνώριζε η Αιτήτρια το εν λόγω γεγονός και θεωρώ ότι θα έπρεπε να το θέσει με ειλικρίνεια ενώπιον του Δικαστηρίου, από την στιγμή που αξίωνε ένα τόσο δραστικό μέτρο, δίνοντας σε αυτό την ευκαιρία να έχει μία ολοκληρωμένη εικόνα πριν προχωρήσει στην έκδοση του μονομερώς. Θεωρώ ότι δεν επέδειξε την απαιτούμενη καλή πίστη στον δέοντα βαθμό για ένα τόσο ουσιώδες γεγονός, το οποίο το Δικαστήριο εξέτασε στα πλαίσια διαπίστωσης των «ειδικών συνθηκών» και των «λόγων επιείκειας» προς έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 06/08/2024. Και τούτο, διότι αποτελεί ένα από τα βασικά κριτήρια και προϋποθέσεις τα οποία αξιολογεί το Δικαστήριο στα πλαίσια εξέτασης μίας τέτοιας φύσεως αίτησης, ήτοι της ύπαρξης εναλλακτικού χώρου διαμονής αλλά και της αδυναμίας μετακίνησης των διαδίκων σε μία άλλη οικία. Κρίνω ότι η εν λόγω απόκρυψη και η μη ειλικρινής αποκάλυψη της Αιτήτριας ήταν ουσιαστική και καταλυτική, αφού το Δικαστήριο δεν έγινε κοινωνός όλων των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης, κατά τον κρίσιμο επίδικο χρόνο. Από την στιγμή που το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα δόθηκε χωρίς να τηρηθεί η προαναφερόμενη υποχρέωση της Αιτήτριας, θεωρώ ότι ανατρέπεται η βάση του εν λόγω διατάγματος, το οποίο πλέον καθίσταται ακυρωτέο, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση ή παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Εν όψει των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, παρέλκει η εξέταση των υπόλοιπων λόγων ένστασης που έχει προβάλει η πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση. (VI) ΚΑΤΑΛΗΞΗ։ Συνεπακόλουθα, για τους πιο πάνω λόγους η μονομερής αίτηση ημερομηνίας 02/08/2024 απορρίπτεται στην ολότητα της και το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 06/08/2024 ακυρώνεται. Ασκώντας την διακριτική μου εξουσία και ενόψει της πιο πάνω κατάληξης, κρίνω ότι κρίνω ότι τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας θα πρέπει να επιδικαστούν υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν με το πέρας εκδίκασης της εναρκτήριας Αίτησης. (Υπ.) ............................................................ Χ. Πογιατζής Δ. Οικ. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο