← Κύπρος

E.K. ν. A.A., Αρ. Αίτησης? 53/2025, 19/12/2025

E.K. ν. A.A., Αρ. Αίτησης? 53/2025, 19/12/2025 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΓΟΝΙΚΗΣ ΜΕΡΙΜΝΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Πογιατζή, Δ. Οικ. Δ. Αρ. Αίτησης։ 53/2025 i-Justice Μεταξύ: Ε.Κ. Αιτήτριας -και- Α.Α. Καθ' ου η αίτηση ---------------------- Ενδιάμεση αίτηση ημερομηνίας 08/05/2025 Ημερομηνία: 19/12/2025 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα Λουκιάνα Μουσκή για Αργεντούλα Ιωάννου Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κα Ευτυχία Μαρκουλλή για Θεόδουλος Στ. Παπαβασιλείου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (I) ΕΙΣΑΓΩΓΗ։ Ο ανήλικος Γ.Α. ηλικίας 2,5 ετών σήμερα, αποτελεί τον καρπό του γάμου των διαδίκων και ο οποίος μετά την διάσταση τους διαμένει μαζί με την Αιτήτρια στην κατοικία των γονέων της. Η Αιτήτρια καταχώρησε εναρκτήρια αίτηση στις 04/01/2025 αλλά και ενδιάμεση αίτηση με την οποία εκδόθηκε μονομερώς στις 06/02/2025 προσωρινό διάταγμα με το οποίο καθορίστηκε ως τόπος διαμονής του ανήλικου τέκνου, ο εκάστοτε τόπος διαμονής της Αιτήτριας στην Λεμεσό, ενώ επίσης εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο τέθηκε το όνομα του παιδιού στον κατάλογο των προσώπων των οποίων απαγορεύεται η έξοδος από την Κύπρο. Ακολούθως, στις 21/02/2025 εκδόθηκε εκ συμφώνου προσωρινό διάταγμα με το οποίο ανατέθηκε η φύλαξη και φροντίδα του ανήλικου τέκνου στην Αιτήτρια, καθορίστηκε ως τόπος διαμονής του ο τόπος διαμονής της Αιτήτριας εντός της επαρχίας Λεμεσού, ενώ ταυτόχρονα ρυθμίστηκε η επικοινωνία του Καθ' ου η Αίτηση με το παιδί σε συγκεκριμένες ημέρες και ώρες. Στις 08/05/2025 η Αιτήτρια καταχώρησε την υπό εξέταση ενδιάμεση αίτηση με την οποία αξιώνει την έκδοση των ακόλουθων προσωρινών διαταγμάτων։ Α. Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η εγγραφή του ανήλικου Γ.Α. στο ιδιωτικό νηπιαγωγείο Β.Η. για την σχολική περίοδο 2025-

  1. Β. Προσωρινό Διάταγμα το οποίο να εξουσιοδοτεί την Αιτήτρια να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την εγγραφή του ανήλικου Γ.Α. στο προαναφερόμενο σχολείο. Η εκδίκαση της παρούσης αιτήσεως προωθήθηκε στην βάση των διατάξεων 23 και 25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του
  2. Στις 07/07/2025 ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε ένσταση στην υπό εξέταση αίτηση μέσω της οποίας προβάλλει τους δικούς του ισχυρισμούς και θέσεις, υποστηρίζοντας ότι η εν λόγω αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί για συγκεκριμένους λόγους. Ακολούθως, οι διάδικοι προέβησαν στην καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, ενώ δεν προχώρησαν σε αντεξέταση τους επί των ενόρκων δηλώσεων που προώθησαν. Η υπό εξέταση αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση με την παράδοση των γραπτών αγορεύσεων των διαδίκων από τους ευπαίδευτους συνηγόρους τους, οι οποίοι προέβησαν σε υποστήριξη των θέσεων τους με παραπομπή σε σχετική νομική και ουσιαστική επιχειρηματολογία και τις οποίες λαμβάνω σοβαρά υπόψη. (II) ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΙΤΗΤΡΙΑΣ։ Η Αίτηση της Αιτήτριας υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 08/05/2025 με την οποία γίνεται εκτενής αναφορά των ισχυρισμών αλλά και των επιχειρημάτων της. Αρχικά, η Αιτήτρια αναφέρει ότι το ανήλικο τέκνο τους φοιτά σήμερα στο νηπιαγωγείο Π.Δ. στην συνοικία Α.Α. και το οποίο βρίσκεται στην περιοχή Κάτω Πολεμιδιών και το οποίο επέλεξαν με τον Καθ' ου η Αίτηση πριν την διάσταση τους, λόγω του ότι βρίσκεται στην περιοχή που διαμένουν οι γονείς του, οι οποίοι κάποιες ημέρες την εβδομάδα παραλάμβαναν το παιδί από το σχολείο. Υποστηρίζει ότι στις 30/01/2025 επήλθε η διάσταση στον γάμο της με τον Καθ' ου η Αίτηση, με αποτέλεσμα να εγκατασταθεί στην οικία των γονέων της η οποία βρίσκεται στην περιοχή του Ύψωνα στην Λεμεσό. Λόγω των πιο πάνω, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η μετάβαση και παραλαβή του ανήλικου καθημερινά στο σχολείο που φοιτά σήμερα το οποίο δεν βρίσκεται κοντά στον τόπο διαμονής του, δημιουργεί σε αυτό αρκετή ταλαιπωρία για αυτό και θεωρεί σώφρον όπως ο ανήλικος συνεχίσει την φοίτηση του την ερχόμενη χρονιά σε σχολείο που βρίσκεται κοντά στον σημερινό τόπο διαμονής του. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι πριν την διάσταση της με τον Καθ' ου η Αίτηση δεν είχαν αποφασίσει σε ποιο νηπιαγωγείο θα φοιτήσει ο ανήλικος για την επόμενη σχολική χρονιά και πως είχαν φροντίσει να κρατήσουν διαθέσιμες θέσεις σε δύο συγκεκριμένα νηπιαγωγεία τα οποία κατονομάζει, το ένα στην περιοχή Κάτω Πολεμιδιών και το άλλο στην περιοχή Ύψωνα, όπου και βρίσκεται σήμερα ο μόνιμος και σταθερός τόπος διαμονής του ανήλικου. Επειδή, η Αιτήτρια διαμένει στην οικία των γονέων της στην περιοχή Ύψωνα, είχε προτείνει στον Καθ' ου η Αίτηση να εγγράψουν τον ανήλικο για την επόμενη σχολική χρονιά στο νηπιαγωγείο Β.Η. το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 5 λεπτών με το αυτοκίνητο από την οικία που διαμένουν και πρόκειται για ένα κορυφαίο νηπιαγωγείο στην Λεμεσό με τις καλύτερες κριτικές. Περαιτέρω, η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση αντιτίθετο στην εγγραφή του ανήλικου στο εν λόγω νηπιαγωγείο, με την δικαιολογία ότι στο μέλλον θα έχει διανυκτερεύσεις με το παιδί και κατ' επέκταση δεν θα είναι βολικό για τον ίδιο να μεταφέρει και να παραλαμβάνει το παιδί σε ένα σχολείο το οποίο δεν βρίσκεται κοντά στον δικό του τόπο διαμονής. Έτσι, έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους της πριν την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης και αυτοί απέστειλαν σχετική επιστολή στους δικηγόρους του Καθ' ου η Αίτηση για το εν λόγω ζήτημα. Ισχυρίζεται ακόμα, ότι μέχρι σήμερα δυστυχώς ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει αλλάξει στάση και πως της ανέφερε ότι για να σκεφτεί το ενδεχόμενο εγγραφής του ανήλικου στο συγκεκριμένο νηπιαγωγείο, θα πρέπει πρώτα αυτή να δείξει καλή θέληση και να του προσφέρει μία διανυκτέρευση την εβδομάδα, παρόλο που το προσωρινό διάταγμα επικοινωνίας του εκδόθηκε τρείς μήνες προηγουμένως. Πιστεύει ακράδαντα ότι, είναι προς το συμφέρον του ανήλικου τέκνου τους να φοιτήσει στο εν λόγω νηπιαγωγείο το οποίο βρίσκεται σε πολύ κοντινή απόσταση από τον τόπο διαμονής του και κατ' επέκταση δεν θα υφίσταται ταλαιπωρία στην μεταφορά και παραλαβή του, ενώ πρόκειται για ένα πολύ καλό νηπιαγωγείο το οποίο προσφέρει ένα περιβάλλον που υποστηρίζει την ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού. Είναι η θέση της Αιτήτριας, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ενεργεί με γνώμονα το προσωπικό του συμφέρον και όχι το συμφέρον του παιδιού τους το οποίο δεν είναι άλλο από την εγγραφή του στο συγκεκριμένο σχολείο. Ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση αντιτίθεται στην εγγραφή του ανήλικου στο εν λόγω σχολείο παντελώς καταχρηστικά και εκβιαστικά με σκοπό να ικανοποιηθούν οι παράλογες απαιτήσεις του, εν τούτοις ακόμα και στην περίπτωση που εκδοθεί διάταγμα με διανυκτερεύσεις του ανήλικου με τον Καθ' ου η Αίτηση, αυτό δεν συνεπάγεται ότι το παιδί θα πρέπει να φοιτά σε σχολική μονάδα πλησίον της κατοικίας του. Θεωρεί ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων είναι απόλυτα αναγκαία και επείγουσα λαμβάνοντας υπόψη ότι απομένουν μόνο τρείς μήνες για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς και πιστεύει πως είναι προς το συμφέρον του ανήλικου όπως εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Στις 23/07/2025 η Αιτήτρια καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση με την οποία δηλώνει ότι είναι αναγκασμένη να εγκαταλείψει το αιτητικό της για εγγραφή του ανήλικου τέκνου της στο νηπιαγωγείο Β.Η. και πλέον αξιώνει την έκδοση διατάγματος ως το πρώτο αιτητικό της υπό εξέταση αίτησης της με την μόνη διαφοροποίηση να πραγματοποιηθεί η εγγραφή σε άλλο νηπιαγωγείο ήτοι το B & F. Ισχυρίζεται ότι από την στιγμή που ο Καθ' ου η Αίτηση άρχισε εσκεμμένα να παρενοχλεί το νηπιαγωγείο Β.Η. και λόγω των προβλημάτων που εσκεμμένα δημιούργησε, το εν λόγω νηπιαγωγείο αρνήθηκε να αποδεχθεί την κράτηση θέσης του παιδιού, φοβούμενο για τις συνέπειες που θα επιφέρει η παρενόχληση του Καθ' ου η Αίτηση. Ως εκ τούτου, η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι αναγκάστηκε να αναζητήσει άλλο νηπιαγωγείο στην περιοχή που διαμένει, σε ακόμα πιο κοντινή απόσταση από τον τόπο διαμονής του παιδιού τους με την επωνυμία B&F. στον Ύψωνα, ήτοι σε απόσταση 300 μέτρων από τον τόπο διαμονής του ανήλικου. Ισχυρίζεται ότι έχει λάβει τις καλύτερες κριτικές για το συγκεκριμένο σχολείο από άλλους γονείς που φοιτούν τα παιδιά τους εκεί, ενώ όπως την ενημέρωσε η ιδιοκτήτρια του νηπιαγωγείου, εργοδοτεί καταρτισμένο προσωπικό που διαθέτει εμπειρία σε παιδάκια που παρουσιάζουν καθυστέρηση λόγου και αναπτυξιακά θέματα και την διαβεβαίωσε ότι θα έχουν στενή επαφή με το κέντρο στο οποίο παρακολουθεί συνεδρίες λογοθεραπείας-εργοθεραπείας ο ανήλικος. Μεταξύ άλλων, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι με την νέα πρόταση για το εν λόγω σχολείο, το ανήλικο θα μπορεί να πηγαίνει και με τα πόδια στο νηπιαγωγείο απολαμβάνοντας ένα πρωϊνό ή απογευματινό περίπατο όποτε οι καιρικές συνθήκες το επιτρέπουν. Περαιτέρω, υποστηρίζει ότι το παιδί σε δύο χρόνια θα εγγραφεί σε δημόσιο νηπιαγωγείο στην προδημοτική τάξη το οποίο θα εμπίπτει στην γεωγραφική περιοχή του τόπου διαμονής του στον Ύψωνα και θεωρεί πως θα ήταν προς το συμφέρον του όπως από τώρα να συναναστρέφεται με παιδιά τα οποία υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να συνεχίσουν την φοίτηση τους στο δημοτικό, δημιουργώντας από τώρα φιλίες που θα τον βοηθήσουν στην πιο ομαλή μετάβαση του στο δημοτικό. Επιπρόσθετα, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι το συγκεκριμένο σχολείο διαθέτει εμπειρία και κατάρτιση σε ότι αφορά παιδάκια στην ηλικία του ανήλικου και με τις ιδιαιτερότητες του και θεωρεί ότι μπορεί να παράσχει μεγαλύτερη βοήθεια στον ανήλικο από το νηπιαγωγείο που ήδη φοιτά. Αναφορικά με το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 21/02/2024, η Αιτήτρια αναφέρει ότι μέχρι σήμερα ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει προχωρήσει με αίτηση τροποποίησης του εν λόγω διατάγματος σε σχέση με την επικοινωνία του με τον ανήλικο η οποία να συμπεριλαμβάνει διανυκτερεύσεις, και θεωρεί ότι ακόμα και αν αυτό τροποποιηθεί αυτό δεν σημαίνει πως ο ανήλικος θα πρέπει να φοιτά σε σχολείο το οποίο να βρίσκεται κοντά στον τόπο διαμονής του Καθ' ου η Αίτηση, διότι το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του το παιδί θα τον περνά στον τόπο διαμονής της. Απορρίπτει κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς του Καθ' ου η Αίτηση, σε σχέση με την εμπλοκή της μητέρας της και ισχυρίζεται ότι ο ίδιος δέχεται χειραγώγηση από τους γονείς του οι οποίοι δεν επιθυμούν να αλλάξει σχολείο ο ανήλικος για να μην ταλαιπωρούνται κατά την παραλαβή του παιδιού από το νηπιαγωγείο. Ακολούθως, η Αιτήτρια επιβεβαιώνει ότι η επιλογή του κέντρου στο οποίο παρακολουθεί συνεδρίες εργοθεραπείας και λογοθεραπείας ο ανήλικος έγινε κατόπιν σεμιναρίου που συντόνισε το νηπιαγωγείο που φοιτά το παιδί, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει πως αν ο ανήλικος αλλάξει νηπιαγωγείο, το κέντρο δεν θα συνεργάζεται με το εκάστοτε νηπιαγωγείο του ανήλικου, παρουσιάζοντας σχετική βεβαίωση του εν λόγω κέντρου (βλ. Τεκμήριο 3 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της). Η Αιτήτρια υπερτονίζει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση αρνείται να αντιληφθεί ότι η με την επιλογή του νηπιαγωγείου που προτείνει το οποίο απέχει μόλις 300 μέτρα από τον τόπο διαμονής της, θα αποφευχθεί η αχρείαστη ταλαιπωρία του παιδιού, κάτι το οποίο ο ίδιος δεν έχει προσωπική γνώση και εμπειρία αφού παραλαμβάνει το παιδί η μητέρα του και όχι ο ίδιος. Διερωτάται γιατί ο Καθ΄ ου η Αίτηση θέλει να εξαναγκάζει τον ανήλικο που διαμένει στον Ύψωνα να μεταβαίνει καθημερινά σε άλλη περιοχή για να πάει στο σχολείο του με τροχαία κίνηση μέχρι και 40 λεπτά, ενώ έχει να μεταβεί σε αρκετές δραστηριότητες κατά την διάρκεια της ημέρας και δεν είναι ανάγκη αυτό να ταλαιπωρείται στους δρόμους, ενώ έπρεπε να βρίσκεται σε ασφαλή χώρο και να ξεκουράζεται. Σε σχέση με την φερόμενη ανησυχία του Καθ' ου η Αίτηση ότι η μετακίνηση του ανήλικου τέκνου τους από το νηπιαγωγείο στο οποίο φοιτά θα του προκαλέσει αρνητικές συνέπειες, η Αιτήτρια έλαβε βεβαίωση ημερομηνίας 14/07/2025 από το κέντρο που παρακολουθεί τον ανήλικο από τον Νοέμβριο του 2024, (βλ. Τεκμήριο αρ. 4 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της), με την οποία κατά την ίδια δηλώνεται ρητά ότι έπειτα από ολοκληρωμένη αξιολόγηση και σύμφωνα με την σημερινή κλινική εικόνα του παιδιού, αυτό είναι απόλυτα έτοιμο να φοιτήσει σε οποιοδήποτε νέο σχολικό πλαίσιο, χωρίς να επηρεαστεί η αναπτυξιακή ή συναισθηματική του πορεία. Περαιτέρω, η Αιτήτρια εξασφάλισε γνωμάτευση από την διδάκτορα εξελεγκτικής-σχολικής ψυχολογίας κα Θ-Τ.Α. σύμφωνα με την οποία δεν τίθεται οποιοδήποτε ζήτημα για αρνητικό επηρεασμό της αναπτυξιακής ή συναισθηματικής πορείας του παιδιού τους (βλ. Τεκμήριο 5 της συμπληρωματικής της ένορκης δήλωσης). Ισχυρίζεται ότι το νηπιαγωγείο που φοιτά σήμερα ο ανήλικος, δεν εξυπηρετεί πρακτικά το παιδί τους λόγω του ότι έχει αλλάξει πλέον ο τόπος διαμονής του, αλλά και επειδή έχει λάβει την βοήθεια που θα μπορούσε να λάβει από το εν λόγω σχολείο, ενώ θεωρεί ότι το προτεινόμενο από την ίδια σχολείο εξυπηρετεί εφ' όλης της ύλης τα συμφέροντα του παιδιού τους. Απορρίπτει κατηγορηματικά την γνωμοδότηση της παιδοψυχολόγου-ψυχοθεραπεύτριας κας Ν.Δ. την οποία παρουσίασε ο Καθ' ου η Αίτηση, καθώς πρόκειται για μία γενική και πρόχειρη γνωμοδότηση που δεν αφορά το ανήλικο τέκνο τους, ενώ σε κάθε περίπτωση η εν λόγω ψυχολόγος δεν είχε οποιαδήποτε προσωπική επαφή ή προέβη σε αξιολόγηση του ανήλικου, συνεπώς δεν μπορεί να εκφέρει επιστημονική άποψη. Για τους ίδιους λόγους, απορρίπτει και την γνωμοδότηση της κας Χ.Δ. (III) ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΘ' ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ։ Ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε την ένσταση του στις 07/07/2025 και η οποία υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του της ίδιας ημερομηνίας, στην οποία αναλύονται οι θέσεις και οι ισχυρισμοί του. Αρχικά, ο Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίζει ότι η επιλογή του νηπιαγωγείου που σήμερα φοιτά το ανήλικο τέκνο τους, αποτέλεσε κοινή απόφαση των διαδίκων, μετά από ώριμη σκέψη τους και εκτεταμένη έρευνα, αλλά και μετά από συνεννόηση και αμοιβαία συμφωνία τους. Ισχυρίζεται ότι το εν λόγω νηπιαγωγείο επιλέχθηκε από τους διαδίκους με γνώμονα την υψηλή ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης, το κατάλληλο εκπαιδευτικό περιβάλλον και τις προοπτικές που προσφέρει στον ανήλικο για την ομαλή και ολοκληρωμένη ανάπτυξή του. Θεώρησαν από κοινού ότι ανταποκρινόταν στο συμφέρον του ανήλικου, δεδομένου ότι το εν λόγω νηπιαγωγείο διαθέτει αναγνωρισμένο εκπαιδευτικό προσωπικό, σύγχρονες υποδομές και προγράμματα που συμβάλλουν στην ολιστική ανάπτυξή του. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει ότι το εν λόγω νηπιαγωγείο διατηρεί συνεργασίες με αναγνωρισμένα κέντρα θεραπειών της επαρχίας Λεμεσού και, στο πλαίσιο της ολιστικής του προσέγγισης, διοργανώνει επιμορφωτικά σεμινάρια για γονείς αναφορικά με ζητήματα που απασχολούν την ανατροφή και την ανάπτυξη των παιδιών. Επιπρόσθετα, όταν κρίνεται σκόπιμο ή αναγκαίο, το εν λόγω νηπιαγωγείο προβαίνει σε παραπομπές παιδιών σε εξειδικευμένους επαγγελματίες για θεραπευτικές παρεμβάσεις. Ακολούθως, ο Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίζει ότι οι γονείς του δεν είχαν καμία σχέση και ανάμιξη στην επιλογή του νηπιαγωγείου του ανήλικου, αλλά και στα μεταξύ τους ζητήματα με την Αιτήτρια. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια, δυστυχώς σε επανειλημμένες περιπτώσεις, ελάμβανε οδηγίες και καθοδήγηση από την μητέρα της, ακόμα και σε ευαίσθητα ζητήματα που αφορούσαν τη λήψη αποφάσεων για τον ανήλικο και την κοινή άσκηση της επιμέλειας και της γονικής μέριμνας. Ως εκ τούτου, θεωρεί ότι ο πραγματικός λόγος υποβολής της ενδιάμεσης αίτησης δεν ανάγεται στο συμφέρον του ανηλίκου, αλλά εντάσσεται σε μία πάγια τακτική της μητέρας της Αιτήτριας να δημιουργεί εντάσεις και προστριβές, επιβαρύνοντας περαιτέρω το ήδη επιβαρυμένο οικογενειακό περιβάλλον. Διευκρινίζει ότι ακόμη και πριν από τη διάστασή του με την Αιτήτρια, το νηπιαγωγείο στο οποίο φοιτά ο ανήλικος δεν βρισκόταν πλησίον του τόπου διαμονής των διαδίκων, ενώ ουδέποτε προέκυψε οποιαδήποτε δυσκολία ή ταλαιπωρία για τον ανήλικο εξαιτίας της απόστασης και ουδέποτε εκφράστηκε οποιαδήποτε ανησυχία ή παράπονο από την Αιτήτρια. Είναι η θέση του Καθ' ου η Αίτηση, ότι η καθημερινή μετακίνηση του ανηλίκου από και προς το σχολείο, δεν αποτελούσε ούτε και σήμερα αποτελεί, πηγή ταλαιπωρίας ή δυσφορίας, αλλά αντίθετα πρόκειται για μια διαδικασία ευχάριστη και δημιουργική για τον ανήλικο, η οποία συνέβαλλε θετικά στη διαμόρφωση της ψυχοσυναισθηματικής του κατάστασης και στην ομαλή ένταξή του στη σχολική ρουτίνα. Η εν λόγω θέση του, βασίζεται στην άμεση γνώση που διαθέτει, αφού κατά το χρονικό διάστημα πριν από τη διάσταση των διαδίκων, ήταν ο ίδιος που αποκλειστικά μετέφερε καθημερινά τον ανήλικο στο νηπιαγωγείο του κατά τις πρωινές ώρες. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια ουδέποτε παραλαμβάνει ή παραδίδει τον ανήλικο από ή προς το νηπιαγωγείο του, λόγω του ωραρίου και του τόπου της εργασίας της, το οποίο αντικειμενικά δεν της επιτρέπει την ανάληψη αυτής της ευθύνης και αυτό πρόκειται για ένα ουσιώδες γεγονός, το οποίο παρέλειψε να αναφέρει παρουσιάζοντας με αυτόν τον τρόπο μια εσφαλμένη και παραπλανητική εικόνα προς το Δικαστήριο, σε σχέση με τον βαθμό της εμπλοκής της στην καθημερινότητα και τη σχολική ρουτίνα του ανηλίκου. Παρουσίασε ως τεκμήριο Θ στην ένορκη δήλωση του, βεβαίωση από το εν λόγω νηπιαγωγείο, όπου διαφαίνεται ότι η παράδοση του ανήλικου γίνεται από την μητέρα της Αιτήτριας και όχι από την ίδια. Διευκρινίζει ακόμα ότι, πριν την διάσταση του με την Αιτήτρια αυτός παρέδιδε καθημερινά τον ανήλικο στο νηπιαγωγείο και όταν ο ίδιος αδυνατούσε να το πράξει, η παραλαβή του ανήλικου γινόταν είτε από τη μητέρα του, είτε από την μητέρα της Αιτήτριας. Μετά την διάσταση του με την Αιτήτρια, επειδή δεν δύναται επί του παρόντος, να παραλαμβάνει τον ανήλικο λόγω προσωρινής μεταβολής στο ωράριο εργασίας του, η ευθύνη για την παραλαβή του κατά τις ημέρες που ασκεί το δικαίωμα επικοινωνίας του, σύμφωνα με το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 21/02/2025, έχει αναληφθεί προσωρινά από τη μητέρα του. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι η απόσταση από τη σημερινή κατοικία της Αιτήτριας προς το νηπιαγωγείο που φοιτά ο ανήλικος είναι 5,5 χιλιόμετρα και συνολικά χρειάζονται 11 λεπτά κάποιος να μεταβεί εκεί οδικώς, ενώ η απόσταση από τη σημερινή κατοικία της Αιτήτριας προς το νηπιαγωγείο που αξιώνει την εγγραφή του ανήλικου είναι 2,5 χιλιόμετρα και χρειάζονται 6-7 λεπτά κάποιος να μεταβεί εκεί οδικώς. Ισχυρίζεται ότι η διαφορά στην απόσταση είναι συνολικά 3 χιλιόμετρα σε απόσταση και σε χρόνο περίπου 4-5 λεπτά. Επιπρόσθετα, υποστηρίζει ότι ενώ πράγματι το νηπιαγωγείο που ζητεί η Αιτήτρια να εγγραφεί ο ανήλικος βρίσκεται πλησιέστερα της σημερινής κατοικίας της, η διαφορά στην απόσταση και στον χρόνο μετάβασης είναι ελάχιστη και δεν μπορεί να θεωρηθεί ουσιώδης ή καθοριστική, αλλά αμελητέα. Αντίθετα, από τη δική του κατοικία το νηπιαγωγείο που φοιτά σήμερα το ανήλικο είναι σαφώς πιο κοντινό σε σχέση με αυτό που επιδιώκει να τον εγγράψει, τόσο ως προς την απόσταση όσο και ως προς τον απαιτούμενο χρόνο μετάβασης. Κατά συνέπεια, θεωρεί ότι η επιλογή του νηπιαγωγείου που φοιτά σήμερα το παιδί τους, αδιαμφισβήτητα εξυπηρετεί καλύτερα τις ανάγκες μετακίνησης του ανηλίκου και των δύο γονέων, εξασφαλίζοντας μεγαλύτερη σταθερότητα και λιγότερη ταλαιπωρία για τον ανήλικο. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται επίσης, ότι η Αιτήτρια, λίγο πριν τη διάστασή των διαδίκων και μετά από προτροπή της μητέρας της, εξέφρασε την πρόθεσή της να μετακινήσει τον ανήλικο από το νηπιαγωγείο που φοιτά σε άλλο σχολείο, επικαλούμενη καθαρά οικονομικούς λόγους. Από την πρώτη στιγμή, εξέφρασε με σαφήνεια την αντίθεσή του σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, αφού θεωρεί ότι το εν λόγω νηπιαγωγείο έχει αποδείξει έμπρακτα την επαγγελματική του επάρκεια, αλλά και την φροντίδα και αφοσίωση που επιδεικνύει καθημερινά προς τον ανήλικο. Η θέση του αυτή βασίστηκε στην εύλογη ανησυχία του ότι μια τέτοια αλλαγή θα προκαλούσε σοβαρές αρνητικές συνέπειες στον ανήλικο, καθώς θα διαταρασσόταν το οικείο και σταθερό σχολικό του περιβάλλον, γεγονός που θα επηρέαζε αρνητικά την ψυχοσυναισθηματική και εκπαιδευτική του σταθερότητα. Προσθέτει πως ουδέποτε υπήρξε οποιοδήποτε παράπονο ή πρόβλημα από τους διάδικους σε σχέση με το εν λόγω νηπιαγωγείο και ο ανήλικος μεταβαίνει και αποχωρεί από το νηπιαγωγείο του με ενθουσιασμό και χαμόγελο, στοιχείο που καταδεικνύει ότι είναι πλήρως προσαρμοσμένος στο σχολικό του περιβάλλον, το οποίο ενισχύει τη σταθερότητα και τη συναισθηματική του ευημερία. Μεταξύ άλλων, ο Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίζει ότι μετά από πρωτοβουλία του νηπιαγωγείου που φοιτά ο ανήλικος, τους δόθηκε έντυπο για ανιχνευτικό έλεγχο από συγκεκριμένο κέντρο εργοθεραπείας και λογοθεραπείας με το οποίο συνεργάζονταν και έτσι μετά από κοινή απόφαση των διαδίκων ο ανήλικος παραπέμφθηκε για αξιολόγηση, η οποία και επιβεβαίωσε τις ανησυχίες τους αναφορικά με τις αναπτυξιακές αδυναμίες του παιδιού τους. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω, ο Καθ' ου η Αίτηση πιστεύει ότι δεν συντρέχει κανένας απολύτως λόγος που να δικαιολογεί ή να επιβάλλει τη μετακίνηση του ανηλίκου από το νηπιαγωγείο που φοιτά, αφού αυτό έχει αποδείξει διαχρονικά την εκπαιδευτική του ποιότητα, τον επαγγελματισμό του προσωπικού του και τη φροντίδα που προσφέρει στον ανήλικο, ενώ έχει ήδη αναπτύξει συνεργασία με εξειδικευμένα θεραπευτικά κέντρα, συμβάλλοντας ενεργά στην έγκαιρη αναγνώριση και στήριξη των αναπτυξιακών του αναγκών. Επιπρόσθετα, ο Καθ' ου η Αίτηση εκφράζει την θέση ότι ο ανήλικος είναι ήδη απόλυτα προσαρμοσμένος στο σχολικό του περιβάλλον, γεγονός που διασφαλίζει τη συναισθηματική του σταθερότητα και συνέπεια στην καθημερινότητά του και πιστεύει πως οποιαδήποτε αλλαγή σε αυτό το στάδιο, χωρίς πραγματική αναγκαιότητα, ενδέχεται να προκαλέσει περισσότερη αναστάτωση παρά όφελος. Απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας για εξασφάλιση οποιουδήποτε ανταλλάγματος και υποστηρίζει ότι η σταθερή του άρνηση για να συναινέσει στην μετακίνηση του ανηλίκου από το νηπιαγωγείο που φοιτά, δεν συνδέεται με οποιοδήποτε «αντάλλαγμα» ή συμφωνία αναφορικά με διανυκτερεύσεις, αφού η στάση του πηγάζει αποκλειστικά από το γνήσιο ενδιαφέρον του για τη σταθερότητα και την ευημερία του ανηλίκου. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι δεν καθίσταται σαφές και ούτε τεκμηριώνεται με κανέναν τρόπο με βάση ποια αντικειμενικά και εκπαιδευτικά κριτήρια η Αιτήτρια προβάλλει το νηπιαγωγείο που προτείνει ως προτιμητέα επιλογή για τον ανήλικο. Επιπλέον, αναφέρει ότι δεν έχει προσκομιστεί οποιοδήποτε στοιχείο που να υποδεικνύει ότι η προτεινόμενη αλλαγή είναι αναγκαία ή ότι συνεπάγεται οποιοδήποτε αποδεδειγμένο εκπαιδευτικό πλεονέκτημα ή πλεονασμό σε σχέση με το νηπιαγωγείο που ήδη φοιτά ο ανήλικος. Επιπρόσθετα, υποστηρίζει ότι κανένας από τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας στοιχειοθετεί ή τεκμηριώνει την επείγουσα φύση της παρούσας αίτησης, γεγονός που καταδεικνύει ότι η επίκληση του κατ' επείγοντος στερείται πραγματικής βάσης και εξυπηρετεί σκοπούς που δεν σχετίζονται με το αληθές συμφέρον του ανηλίκου. Αντιθέτως, θεωρεί ότι η δική του θέση είναι ξεκάθαρη, ήτοι πως το υφιστάμενο νηπιαγωγείο στο οποίο φοιτά σήμερα ο ανήλικος, αποτελεί υπόδειγμα εκπαιδευτικού περιβάλλοντος, με πεπειραμένο, εξειδικευμένο και αφοσιωμένο εκπαιδευτικό προσωπικό, σύγχρονες υποδομές και αποδεδειγμένη ικανότητα στην ολιστική στήριξη και ανάπτυξη του ανηλίκου, τόσο σε γνωστικό όσο και σε συναισθηματικό επίπεδο. Περαιτέρω, σύμφωνα με τα λεγόμενα των δασκάλων του ανηλίκου, αυτός παρουσιάζει σταθερή προσαρμογή, είναι ευδιάθετος, κοινωνικός και δείχνει να απολαμβάνει την καθημερινότητά του στο σχολικό περιβάλλον. Ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει επίσης ότι απευθύνθηκε στην παιδοψυχολόγο - ψυχοθεραπεύτρια κα Ν.Δ., προκειμένου να ζητήσει την επαγγελματική της εκτίμηση και η οποία μετά από αξιολόγηση του συνόλου των πληροφοριών που της προσκόμισε, του παρέθεσε την γνωμάτευσή της, την οποία παρουσίασε ως Τεκμήριο Τ, αφού θεωρεί ότι εκφράζει ορθά και αντικειμενικά τις ψυχολογικές και αναπτυξιακές προσεγγίσεις που σχετίζονται με το συμφέρον του ανηλίκου στο υπό εξέταση ζήτημα. Επιπρόσθετα, ο Καθ' ου η Αίτηση αποτάθηκε και στην κα Χ.Θ., ειδική παιδαγωγό, προκειμένου να ζητήσει την επιστημονική της άποψη αναφορικά με τη σκοπιμότητα της αιτούμενης αλλαγής σχολικού περιβάλλοντος για τον ανήλικο, ιδίως υπό το πρίσμα της παιδαγωγικής και αναπτυξιακής του πορείας. Η κα Χ.Θ. έκρινε αναγκαίο να διατυπώσει την επιστημονική της άποψη, επισημαίνοντας τη σημασία της διατήρησης της σταθερότητας στο σχολικό περιβάλλον του ανηλίκου, ιδίως δεδομένης της ευαίσθητης ηλικίας των δύο ετών. Όπως τονίζει, η αιφνίδια αλλαγή περιβάλλοντος ενέχει σοβαρούς κινδύνους πρόκλησης ανασφάλειας, αποδιοργάνωσης και παλινδρόμησης σε βασικές συμπεριφορές και αναπτυξιακές δεξιότητες του παιδιού. Επίσης, σύμφωνα με τη συγκεκριμένα ειδικό, η ηλικία των δύο ετών συνιστά κρίσιμη περίοδο για τη διαμόρφωση συναισθηματικής ασφάλειας, την εδραίωση ρουτίνας και την σταθερότητα και η μετακίνηση του παιδιού σε ένα νέο σχολικό ή παιδαγωγικό πλαίσιο σε αυτή τη φάση είναι παιδαγωγικά μη ενδεδειγμένη. Αντιθέτως, θα μπορούσε να λειτουργήσει αποσταθεροποιητικά, επηρεάζοντας αρνητικά την ψυχοσυναισθηματική και αναπτυξιακή του πορεία. Παρουσίασε ως Τεκμήριο «Υ» αντίγραφο της γνωμοδότησης της. Ο Καθ' ου η Αίτηση τονίζει ότι ο ανήλικος θα φοιτά στο εν λόγω σχολείο του, καθ' όλη τη διάρκεια του σχολικού έτους 2024-2025, και έχει ήδη επανεγγραφεί για τη νέα σχολική χρονιά 2025-2026, η οποία αρχίζει την 1η Σεπτεμβρίου
  3. Η επανεγγραφή αυτή πραγματοποιήθηκε εγκαίρως με την ρητή συγκατάθεση τόσο του ίδιου όσο και της Αιτήτριας, γεγονός που υποδηλώνει την μέχρι πρότινος σιωπηρή συναίνεσή της στην συνέχιση της φοίτησης του ανηλίκου στο ίδιο εκπαιδευτικό περιβάλλον. Καταληκτικά, θεωρεί ότι οποιαδήποτε απόπειρα αλλαγής του υφιστάμενου σχολικού περιβάλλοντος σε αυτή τη χρονική στιγμή είναι αδικαιολόγητη, στερείται αντικειμενικής βάσης και δεν εξυπηρετεί το αληθές συμφέρον του ανηλίκου, αλλά ενδέχεται να το διακινδυνεύσει. Στις 29/07/2025 ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε την συμπληρωματική ένορκη δήλωση του. Αρχικά, στην βάση των συμβουλών που έλαβε από τους δικηγόρους του, αναφέρει ότι σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα της παρούσας διαδικασίας, η συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Αιτήτριας όφειλε να καταχωρηθεί μέχρι τις 18/07/
  4. Παρά ταύτα, αυτή καταχωρήθηκε στις 23/07/2025, γεγονός που την καθιστά εκπρόθεσμη και ως εκ τούτου δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη. Σημειώνεται ότι στις 16/07/2025 οι δικηγόροι της Αιτήτριας απέστειλαν ηλεκτρονικό μήνυμα προς τους δικηγόρους του, ζητώντας παράταση του χρόνου καταχώρισης της συμπληρωματικής μαρτυρίας της Αιτήτριας μέχρι τις 23/07/2025, ωστόσο, δεν υπήρξε οποιαδήποτε ανταπόκριση ή συγκατάθεση από πλευράς των δικηγόρων του, κατόπιν ρητών οδηγιών του. Περαιτέρω, όπως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του, η συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Αιτήτριας δεν τους επιδόθηκε, ούτε τους παραδόθηκε με τον τρόπο που προβλέπεται από τους σχετικούς κανονισμούς. Ως εκ τούτου, δεν έχει γίνει έγκυρη επίδοση και/ή κοινοποίηση, γεγονός που ενισχύει τη θέση του περί έκδηλων παρατυπιών που επιβεβαιώνουν την θέση του ότι η συμπληρωματική μαρτυρία της Αιτήτριας δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Αναφορικά με τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι είναι δήθεν αναγκασμένη να εγκαταλείψει το ένα και μοναδικό αιτητικό της ενδιάμεσης αίτησης της ημερομηνίας 08/05/2025, θεωρεί όπως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του, ότι η όλη διαδικασία έχει καταστεί πλέον άνευ αντικειμένου και οποιοιδήποτε ισχυρισμοί της δεν έχουν οποιαδήποτε νομική υπόσταση και δεν πρέπει να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια αναφέρεται σε γεγονότα τα οποία όφειλε και έπρεπε να γνωρίζει κατά τη σύνταξη και καταχώρηση της ενδιάμεσης αίτησης της ημερομηνίας 08/05/2025 και όχι να τα παρουσιάζει δύο και πλέον μήνες αργότερα, όπως την αδυναμία εγγραφής στο νηπιαγωγείο Β.Η., ενώ αυτός ισχυρίζεται ότι ήταν από την αρχή που δεν είχε εγγραφεί το παιδί εκεί. Επιπρόσθετα, ο Καθ' ου η Αίτηση απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας περί «παρενόχλησης» του νηπιαγωγείου Β.Η. οι οποίοι δεν τεκμηριώνονται και/ή παραμένουν γενικοί και/ή αόριστοι και/ή σε κάθε περίπτωση αποτελούν ασύστολα ψεύδη προκειμένου να παραπλανήσουν το Δικαστήριο. Σε κάθε περίπτωση υποστηρίζει ότι σε καμία περίπτωση δεν έχει παρενοχλήσει με οποιοδήποτε τρόπο το εν λόγω σχολείο και πως τέτοιες ενέργειες και/ή πράξεις δεν τον χαρακτηρίζουν. Στην συνέχεια της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του, ο Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίζει ότι τα όσα αναφέρονται από την Αιτήτρια σε σχέση με το σχολείο B&F αποτελούν δικούς της ισχυρισμούς, οι οποίοι είναι γενικόλογοι και/ή δεν τεκμηριώνονται με αντικειμενικά στοιχεία και/ή αποτυπώνονται με αποκλειστικό γνώμονα την παραπλάνηση του Δικαστηρίου και σε κάθε περίπτωση δεν έχουν έρεισμα, αφού η Αιτήτρια δεν αιτείται την εγγραφή του ανήλικου στο προαναφερόμενο νηπιαγωγείο αλλά στο νηπιαγωγείο Β.Η. που εν τέλει εγκατέλειψε. Αναφορικά με την μοναδική δικαιολογία για την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης, ήτοι την απόσταση του σχολείου από τον τόπο διαμονής της Αιτήτριας και του ανήλικου, ο Καθ' ου η Αίτηση επαναλαμβάνει για ακόμη μία φορά ότι αδυνατεί να αντιληφθεί πώς ένα τέτοιο κριτήριο μπορεί να τίθεται υπεράνω του βέλτιστου συμφέροντος του ανήλικου και μάλιστα να τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου με την μορφή του κατεπείγοντος, από την στιγμή που αυτός συνεχίζει να φοιτά και να είναι εγγεγραμμένος στο νηπιαγωγείο Π.Δ. Πιστεύει, πως η επιλογή σχολείου θα πρέπει να βασίζεται κατά κύριο λόγο στην ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης, στη συνολική στήριξη του παιδιού, καθώς και στην κατάλληλη παιδαγωγική προσέγγιση, και όχι απλώς στη γεωγραφική εγγύτητα προς τον ένα εκ των δύο γονέων. Όπως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του, καθίσταται σαφές ότι η ενδιάμεση αίτηση καθίσταται άνευ αντικειμένου, αφού δεν υφίσταται πλέον το σχολείο που αποτέλεσε το αντικείμενο της. Κατά συνέπεια, η Αιτήτρια δεν δύναται να μεταβάλει το αντικείμενο της ενδιάμεσης αίτησης της ημερομηνίας 08/05/2025 ή να εισαγάγει νέο αιτητικό, με άλλο σχολείο επιλογής της, μέσω της συμπληρωματικής της ένορκης δήλωσης, καθώς αυτό κρίνεται ως διαδικαστικά και νομικά απαράδεκτο και/ή άκυρο. Θεωρεί ότι η ορθή και νόμιμη δικονομική διαδικασία θα ήταν είτε η απόσυρση της ενδιάμεσης αίτησης και η κατάθεση νέας, είτε η υποβολή τροποποιημένης αίτησης. Ο Καθ' ου η Αίτηση απορρίπτει τα όσα ισχυρίζεται η Αιτήτρια περί μελλοντικής φοίτησης του ανήλικου σε δημόσιο νηπιαγωγείο σε δύο χρόνια για να γνωρίσει τους μελλοντικούς του συμμαθητές, αφού αυτά αφορούν γεγονότα μελλοντικά, υποθετικά και αβέβαιης έκβασης. Υποστηρίζει ότι ο εν λόγω ισχυρισμός είναι αβάσιμος, αόριστος και εντελώς υποθετικός, καθώς δεν υπάρχει καμία διαβεβαίωση ή βεβαιότητα για το ποιο σχολείο θα φοιτήσει ο ανήλικος σε δύο χρόνια, δεδομένου ότι οι συνθήκες (προσωπικές, οικογενειακές, εκπαιδευτικές ή άλλες) ενδέχεται να μεταβληθούν και δεν μπορούν να προβλεφθούν. Επιπλέον, η ένταξη του ανήλικου σε συγκεκριμένο εκπαιδευτικό ή κοινωνικό περιβάλλον δεν μπορεί να προγραμματίζεται με γνώμονα υποθετικές μελλοντικές εξελίξεις, εις βάρος της σταθερότητας, της συνέχειας και της ασφάλειας που του παρέχει το υφιστάμενο σχολείο. Επίσης, θεωρεί ότι ο δεσμός και η εκπαιδευτική πορεία του ανηλίκου στο παρόν στάδιο της ζωής του, είναι το καθοριστικό κριτήριο και όχι η ενδεχόμενη γνωριμία με παιδιά που ενδεχομένως θα φοιτήσουν στο ίδιο σχολείο στο μέλλον. Σε σχέση με την άποψη της Αιτήτριας πως ο ανήλικος δύναται να φοιτήσει χωρίς επιπτώσεις σε οποιοδήποτε νέο σχολικό περιβάλλον, θεωρεί ότι αυτή παραβλέπει τις ευρύτερες ψυχοσυναισθηματικές και παιδαγωγικές ανάγκες του ανήλικου. Παρότι η αξιολόγηση των λογοθεραπευτριών και εργοθεραπευτριών του ανηλίκου είναι σεβαστή, και παρότι εστιάζει σε πτυχές της λειτουργικότητας και γνωστικής ικανότητας του ανήλικου, θεωρεί ότι είναι γενική, δεν επεκτείνεται και ούτε έχει την επιστημονική επάρκεια να επεκταθεί σε βάθος στον τομέα των ψυχολογικών επιπτώσεων μιας ενδεχόμενης αλλαγής του σχολικού περιβάλλοντος. Επαναλαμβάνει την θέση του, πως μια τέτοια μετακίνηση ενέχει σοβαρούς κινδύνους συναισθηματικής αποσταθεροποίησης, ειδικά για ένα παιδί με ιδιαιτερότητες και ως εκ τούτου δεν μπορεί να θεωρηθεί ουδέτερη ή ακίνδυνη, ανεξαρτήτως της λειτουργικής του ικανότητας. Παραπέμπει στις γραπτές επιστημονικές τοποθετήσεις από την παιδοψυχολόγο - ψυχοθεραπεύτρια κα Ν.Δ. και την ειδική παιδαγωγό κα Χ.Θ. οι οποίες αν και δεν είχαν άμεση επαφή με τον ανήλικο, βασίζουν τις απόψεις τους σε επαρκή και αξιόπιστη πληροφόρηση και σε τεκμηριωμένη εμπειρία σε παιδιά με αντίστοιχες ανάγκες. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση εκφράζει την θέση ότι η απουσία άμεσης επαφής δεν αναιρεί την εγκυρότητα της εκτίμησης, δεδομένου ότι βασίζεται σε γενικώς αποδεκτές επιστημονικές αρχές και εμπειρικά δεδομένα, και αφορά τη γενική ψυχολογική ευαλωτότητα παιδιών, και δη του ανήλικου, σε ευαίσθητη αναπτυξιακή φάση. Για τον λόγο αυτό, πιστεύει ότι οι εκτιμήσεις αυτές πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη και να σταθμιστούν υπέρ της διατήρησης της σταθερότητας του ανηλίκου. Όσον αφορά την επιστημονική άποψη που προσκομίζεται από την Αιτήτρια και φέρεται να έχει εκδοθεί από διδάκτορα εξελικτικής-σχολικής ψυχολογίας, δηλαδή το Τεκμήριο 5, ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται πως δεν βασίζεται σε άμεση, εξατομικευμένη αξιολόγηση του ανηλίκου όπως και οι απόψεις των επαγγελματιών που ο ίδιος επικαλείται. Συνεπώς, καμία από τις δύο πλευρές δεν φέρει προσωπική κλινική παρατήρηση του ανήλικου, και κάθε άποψη οφείλει να αξιολογείται βάσει του περιεχομένου και της επιστημονικής πληρότητάς της, όχι της ιδιότητας του εκάστοτε συντάκτη. Περαιτέρω, θεωρεί ότι η θέση της κας Θ.Τ. ότι δηλαδή με βάση την ηλικία του ανήλικου δεν διαφαίνεται να επηρεάζεται η αναπτυξιακή και συναισθηματική του πορεία, είναι γενική, καθοδηγητική και θεωρητική και δεν εστιάζει στις πιθανές ψυχολογικές επιβαρύνσεις που συνδέονται με την αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος, ειδικά σε παιδιά με αναπτυξιακές ιδιαιτερότητες όπως ο ανήλικος. Αντιθέτως, θεωρεί ότι οι απόψεις των ειδικών που παρουσίασε, παρότι επίσης δεν βασίζονται σε προσωπική αξιολόγηση του παιδιού, αναλύουν με σαφήνεια και βάθος τους ψυχοσυναισθηματικούς και παιδαγωγικούς κινδύνους που ενέχει η μετακίνηση ενός παιδιού με το προφίλ του συγκεκριμένου ανηλίκου. (IV) ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ։ Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60 πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία στην αγωγή, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Τσιολάκκη και άλλη ν. Στυλιανίδη
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 782, Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.,
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co.
(1997)(Γ) 1 Α.Α.Δ. 1791). Επιπρόσθετα, το Δικαστήριο οφείλει να σταθμίσει το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο το αιτούμενο διάταγμα (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Περαιτέρω, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα στα οποία θα κριθεί η κυρίως αίτηση (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas,
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). Σύμφωνα με το άρθρο 5
(1)(α) του Ν. 216/90, η γονική μέριμνα είναι καθήκον και δικαίωμα των γονέων, οι οποίοι το ασκούν από κοινού. Με βάση το άρθρο 5
(1)(β) του Νόμου, η γονική μέριμνα περιλαμβάνει τον προσδιορισμό του ονόματος, την επιμέλεια του προσώπου, τη διοίκηση της περιουσίας και την εκπροσώπηση του τέκνου σε κάθε υπόθεση ή δικαιοπραξία που αφορούν το πρόσωπο ή την περιουσία του. Σύμφωνα με το άρθρο 7 του Ν. 216/90, αν οι γονείς διαφωνούν κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας και το συμφέρον του τέκνου επιβάλλει να ληφθεί απόφαση, αποφασίζει το Δικαστήριο, έπειτα από αίτηση οποιουδήποτε από τους γονείς. Σύμφωνα με το άρθρο 6 παρ.
(2)εδ. (α) του Ν. 216/90, η απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει να αποβλέπει προς το συμφέρον του τέκνου, (Ευγ. Στυλιανού ν. Βασ. Στυλιανού
(1993)1 ΑΑΔ 130, Διευθύντρια Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ν. Ντούμα κ.ά.
(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 1911). Σύμφωνα με την καθοδηγητική νομολογία, κατά την εκδίκαση των αιτήσεων που αφορούν την άσκηση της γονικής μέριμνας ανήλικων τέκνων, δεν υπάρχει το στοιχείο της αντιπαράθεσης μεταξύ των γονέων. Πρόκειται για διαδικασία εξεταστικού χαρακτήρα, της οποίας ο τελικός σκοπός είναι η καλύτερη εξυπηρέτηση της ευημερίας και του συμφέροντος του ανηλίκου. Ως συμφέρον του τέκνου εννοείται το σωματικό, το υλικό, το πνευματικό, το ψυχικό, το ηθικό και γενικότερα το κάθε είδους συμφέρον. Γνώμονας είναι πάντοτε το συμφέρον του ανηλίκου (βλ. Ιακωβίδης ν. Ιακωβίδου
(2001)1 Α.Α.Δ. 1108, Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1993)1 Α.Α.Δ. 130, Διευθύντρια Κοινωνικής Ευημερίας ν. Ντούμα κ.ά.
(2001)1 (Γ) 1911, Σοφοκλέους ν. Τσεσμέλογλου
(2006)1 (Β) Α.Α.Δ. 1153). Στην καθοδηγητική απόφαση Κκουφού ν. Κκουφού
(1997)1 ΑΑΔ 1588, 1593 επισημάνθηκαν τα ακόλουθα: «Η διαμόρφωση κρίσης πάνω σε θέματα γονικής μέριμνας είναι έργο λεπτό και σύνθετο. Δεν είναι εγχείρημα που στοχεύει στην απόδοση ευθυνών ή στην επιβολή κύρωσης για μεμπτή συμπεριφορά. Γνώμονας είναι το συμφέρον του ανηλίκου και κατά την εκτίμησή του προσλαμβάνει σημασία το σύνολο των κριτηρίων». Στην υπόθεση Ιωαννίδης κ.ά. ν. Ιωαννίδη κ.ά.
(2002)1 (Γ) ΑΑΔ Σελ. 1446, 1452 λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Στη διαδικασία αιτήσεων γονικής μέριμνας δεν υπάρχει το στοιχείο της αντιπαράθεσης μεταξύ των γονέων. Πρόκειται για διαδικασία εξεταστικού χαρακτήρα της οποίας, ο τελικός σκοπός είναι η καλύτερη εξυπηρέτηση της ευημερίας και του συμφέροντος του ανηλίκου. Στα άρθρα 6 και 14 του νόμου, αναφέρεται ότι το κύριο κριτήριο για τη γονική μέριμνα είναι το συμφέρον του τέκνου. Πρόκειται για αρχή η οποία επαναλαμβάνεται συχνά στη νομολογία». (V) ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ։ Αρχικά να επισημάνω, ότι και οι δύο πλευρές μερίμνησαν να συμπεριλάβουν στις ένορκες δηλώσεις τους, διάφορους ισχυρισμούς που μεγάλο μέρος αυτών δεν σχετίζονται επακριβώς με τα επίδικα θέματα και τις αιτούμενες θεραπείες ή που αφορούν την μεταξύ τους αντιπαράθεση και τις σχέσεις τους με τους γονείς τους και οι οποίες θα πρέπει με βάση την σχετική νομολογία να αγνοηθούν και να μην ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Προτού προβώ στην εξέταση των προϋποθέσεων για την έκδοση ή μη των αιτούμενων διαταγμάτων, θεωρώ ότι θα πρέπει να εξεταστούν κατά προτεραιότητα τα ζητήματα που ηγέρθηκαν μέσα από τις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων των διαδίκων, ήτοι το εκπρόθεσμο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας ημερομηνίας 23/07/2025, καθώς και αυτό της απουσίας αιτητικού στην υπό εξέταση αίτηση, αφού πλέον η Αιτήτρια αξιώνει την εγγραφή του ανήλικου σε άλλο νηπιαγωγείο από αυτό που αρχικά ζητούσε με την υπό εξέταση αίτηση. Αναφορικά με το ζήτημα που τέθηκε από την πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση για το εκπρόθεσμο της καταχώρησης της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από την πλευρά της Αιτήτριας ημερομηνίας 23/07/2025, οφείλω να επισημάνω τα ακόλουθα։ Μελετώντας αρχικά την συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση ημερομηνίας 29/07/2025, παρατηρώ ότι εκφράζεται η θέση πως η συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Αιτήτριας δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο, διότι καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα και σε αντίθεση των οδηγιών του Δικαστηρίου. Σε κάθε περίπτωση, υποστηρίζεται από την πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση ότι η εν λόγω συμπληρωματική ένορκη δήλωση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα χωρίς την συγκατάθεση του. Στον αντίποδα, μέσα από την γραπτή αγόρευση των συνηγόρων της Αιτήτριας, υποστηρίζεται ότι παρόλο που η εν λόγω συμπληρωματική ένορκη δήλωση της καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα, εν τούτοις οι δικηγόροι του Καθ' ου η Αίτηση είχαν ρητώς συγκατατεθεί στην παράταση καταχώρησης της και υπό τις περιστάσεις η εν λόγω τυπική παράβαση δεν δύναται να επιφέρει την ακυρότητα της εν λόγω ένορκης δήλωσης. Παρατηρώντας τον ηλεκτρονικό φάκελο του Δικαστηρίου, διαπιστώνω ότι με βάση το χρονοδιάγραμμα εκδίκασης της υπό εξέταση αίτησης δόθηκαν οδηγίες από το Δικαστήριο να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση από την πλευρά της Αιτήτριας μέχρι τις 18/07/2025, αλλά αυτή καταχωρήθηκε στις 23/07/2025 κάτι το οποίο δεν αμφισβητείται. Είναι παραδεκτό επίσης από τους διαδίκους, ότι στις 16/07/2025 απεστάλη ηλεκτρονικό μήνυμα από τους δικηγόρους της Αιτήτριας προς τους συνηγόρους του Καθ' ου η Αίτηση με το οποίο ζητείτο παράταση του χρόνου καταχώρησης της εν λόγω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Από την μία, η πλευρά της Αιτήτριας ισχυρίζεται ότι δόθηκε η συγκατάθεση της άλλης πλευράς προφορικά και από την άλλη, η πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίζει ότι δεν δόθηκε οποιαδήποτε τέτοια συγκατάθεση. Σε κάθε περίπτωση, διαπιστώνω ότι δεν προωθήθηκε οποιοδήποτε αίτημα ή συμφωνία για τροποποίηση του χρονοδιαγράμματος της διαδικασίας και κατ' επέκταση παράτασης του χρόνου καταχώρησης της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας, στην βάση του Κ.23.12 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023. Στις περιπτώσεις που διάδικος παραλείπει να συμμορφωθεί με κανονισμό ή δικαστικό διάταγμα, το Δικαστήριο έχει την εξουσία να διατάξει απαλλαγή από οποιαδήποτε κύρωση για μη συμμόρφωση μετά από αίτηση, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, όπως ρητά προνοεί ο Κ.3.6. των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, ο οποίος αναφέρει τα ακόλουθα։ «3.6. Απαλλαγή από κυρώσεις
(1)Όταν διάδικος παραλείπει να συμμορφωθεί με κανονισμό ή δικαστικό διάταγμα, οποιαδήποτε κύρωση για μη συμμόρφωση, η οποία επιβάλλεται από τον κανονισμό ή το δικαστικό διάταγμα, ισχύει, εκτός αν ο διάδικος, ο οποίος παρέλειψε να συμμορφωθεί αιτηθεί και εξασφαλίσει απαλλαγή από την κύρωση.
(2)Σε αίτηση για απαλλαγή από οποιαδήποτε επιβληθείσα κύρωση, λόγω παράλειψης συμμόρφωσης με οποιαδήποτε κανονισμό ή δικαστικό διάταγμα, το δικαστήριο θα λάβει υπόψη όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης προκειμένου να χειριστεί με δίκαιο τρόπο, την αίτηση, με γνώμονα τον πρωταρχικό σκοπό, περιλαμβανομένης της ανάγκης: (α) διεξαγωγής της δικαστικής διαδικασίας αποτελεσματικά και με αναλογικό κόστος· και (β) επιβολής συμμόρφωσης με κανονισμούς και δικαστικά διατάγματα.
(3)Αίτηση για απαλλαγή υποστηρίζεται από μαρτυρία». Περαιτέρω, το Δικαστήριο έχει γενική εξουσία να εκδώσει διάταγμα διόρθωσης διαδικαστικού σφάλματος στην βάση του Κ.3.
  1. των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, ο οποίος προβλέπει ρητά τα ακόλουθα։ «3.
  2. Γενική εξουσία του δικαστηρίου για διόρθωση θεμάτων όταν υπήρξε διαδικαστικό σφάλμα
(1)Όταν υπήρξε διαδικαστικό σφάλμα, όπως παράλειψη συμμόρφωσης με κανονισμό: (α) το σφάλμα δεν ακυρώνει οποιοδήποτε βήμα στη διαδικασία εκτός αν κάτι τέτοιο διαταχθεί από το δικαστήριο· και (β) το δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα διόρθωσης του σφάλματος.
(2)Δικαστήριο δεν εκδίδει διάταγμα ακύρωσης οποιουδήποτε βήματος εκτός αν ικανοποιηθεί ότι: (α) το διαδικαστικό σφάλμα ήταν σοβαρό· και (β) τέτοιο διάταγμα είναι αναγκαίο προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, λαμβάνοντας υπόψη τον πρωταρχικό σκοπό». Σε σχέση με το τι συνιστά διαδικαστικό σφάλμα, σχετικά είναι τα όσα λέχθηκαν στην απόφαση του Εφετείου ημερομηνίας 05/04/2024, Ελευθέριος Θεοδώρου ν. Κωνσταντίνος Μαλλούπα κ.α., Πολ. Εφ. αρ. 62/2018: «Το Μέρος 3.8 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, παρέχει γενική εξουσία στο Δικαστήριο για διόρθωση θεμάτων όταν διαπιστωθεί διαδικαστικό σφάλμα. Καθορίζεται στο Μέρος 3.8
(1)ότι η ύπαρξη διαδικαστικού σφάλματος δεν ακυρώνει οποιοδήποτε βήμα στη διαδικασία εκτός αν διαταχθεί κάτι τέτοιο από το Δικαστήριο και ότι το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα διόρθωσης του σφάλματος. Επιπλέον, όπως προβλέπεται στο Μέρος 3.8
(2), το Δικαστήριο δεν εκδίδει διάταγμα ακύρωσης της διαδικασίας εκτός αν ικανοποιηθεί ότι το εν λόγω διαδικαστικό σφάλμα ήταν σοβαρό και ότι η έκδοση τέτοιου διατάγματος ακύρωσης, είναι αναγκαία προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, λαμβάνοντας πάντοτε υπόψη τον πρωταρχικό σκοπό των Κανονισμών του 2023». Επιπρόσθετα, στην απόφαση που εκδόθηκε στην υπόθεση Miltiades Neophytou Civil Engineering Contractors & Developers Ltd ν. Δήμου Πάφου, Πολ. Εφ. αρ. Ε5/2018, ημερομηνίας 16/01/2024, γίνεται παραπομπή στις πρόνοιες του Μέρους 3.8 των Κανονισμών, όπου μεταξύ άλλων επισημάνθηκαν τα ακόλουθα: «Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω πρόνοιες και παρά την διαπίστωση μας ότι η επιλογή του εφεσίβλητου να προωθήσει το αίτημα του με τον τύπο των παλαιών Θεσμών δεν ήταν η ενδεδειγμένη, κρίνουμε ότι η ως άνω λανθασμένη δικονομική διαδικασία δεν οδηγεί χωρίς άλλο στον αποκλεισμό και την απόρριψη της αίτησης. Η αίτηση περιλαμβάνει όλα τα αναγκαία για την προώθηση και εξέταση της στοιχεία, χωρίς παράλληλα να επηρεάζονται τα δικαιώματα οποιουδήποτε τρίτου. Η διάσωση του διαβήματος κατά τον πιο πάνω τρόπο, συνάδει κατά την κρίση μας με τον Πρωταρχικό Σκοπό των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023, ήτοι της διασφάλισης του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο κατά τρόπο δίκαιο και αποτελεσματικό και της ερμηνείας των Κανονισμών προς αποφυγή αχρείαστων διαδικασιών, σε σχέση με διαδικαστικά θέματα. Συνάδει επίσης με το Μέρος 3.8
(1)όπου υποδεικνύεται ότι η παράλειψη διαδίκου να συμμορφωθεί με τους πιο πάνω Κανονισμούς δεν καθιστά τη διαδικασία άκυρη και ότι το Δικαστήριο, σε περίπτωση τέτοιας μη συμμόρφωσης, μπορεί να εκδώσει διάταγμα διόρθωσης του σφάλματος. Επιπλέον δυνάμει των διατάξεων του Μέρους 3.8.
(2)δεν ακυρώνεται η διαδικασία εκτός αν το σφάλμα είναι σοβαρό και η ακύρωση είναι αναγκαία προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, λαμβάνοντας υπόψη και τον Πρωταρχικό Σκοπό. Στην παρούσα περίπτωση για τους λόγους που εξηγήσαμε πιο πάνω, όπως το ότι αίτηση περιλαμβάνει όλα τα αναγκαία για την εξέταση της στοιχεία, χωρίς να επηρεάζονται τα δικαιώματα οποιουδήποτε τρίτου, κρίνουμε ότι το σφάλμα δεν είναι σοβαρό και η ακύρωση της αίτησης δεν είναι αναγκαία για τους σκοπούς απονομής δικαιοσύνης. Αντιθέτως συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω και έχοντας υπόψη τον Πρωταρχικό Σκοπό των Κανονισμών, θεωρούμε ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως μην ακυρωθεί η παρούσα διαδικασία, παρά τον λανθασμένο έντυπο αίτησης με το οποίο προωθείται». Υπεισερχόμενος τώρα στο υπό κρίση ζήτημα, είναι η θέση μου ότι πράγματι η συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Αιτήτριας καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα στις 23/07/2025, ήτοι 3 εργάσιμες ημέρες μετά την καταληκτική προθεσμία που όρισε το Δικαστήριο. Στην βάση της μαρτυρίας που παρατέθηκε, δεν μπορώ να καταλήξω στο συμπέρασμα αν τελικά δόθηκε η συγκατάθεση για την εκπρόθεσμη καταχώρηση της, εν τούτοις αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι η εν λόγω ένορκη δήλωση καταχωρήθηκε κατά παράβαση των οδηγιών του Δικαστηρίου και χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε τροποποίηση του χρονοδιαγράμματος στα πλαίσια του σχετικού Κανονισμού. Να επισημάνω ακόμα, ότι δεν έχει προωθηθεί οποιαδήποτε αίτηση για παραμερισμό ή διαγραφή της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας ημερομηνίας 23/07/2025 από την πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση και το ζήτημα τέθηκε μόνο μέσα από την συμπληρωματική του ένορκη δήλωση και τις αγορεύσεις των συνηγόρων του. Είναι η θέση μου, ότι η φύση της εν λόγω παράλειψης, με βάση το πιο πάνω ιστορικό γεγονότων, αποτελεί ένα είδος διαδικαστικού τυπικού σφάλματος ή μία επουσιώδης τεχνική παράβαση για την οποία δικαιολογείται η απαλλαγή από οποιαδήποτε κύρωση και η οποία δύναται να θεραπευθεί (βλ. απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας που εκδόθηκε στην Αγωγή με αρ. 44/2024 μεταξύ Κ.Ε.ΔΙ.ΠΕ.Σ. -και-
  1. Αγάπιος Ιωάννου κ.α. ημερομηνίας 30/09/2024). Κατέληξα σε αυτή την θέση, λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν έχω διαπιστώσει να προκαλείται οποιοσδήποτε ουσιώδης ή δυσμενής επηρεασμός ή αδικία στην πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση, η οποία είχε την ευκαιρία και προώθησε και ανέλυσε δεόντως και εκτενώς τις θέσεις της μέσα από την πολυσέλιδη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση, όπου απάντησε και στους ισχυρισμούς που τέθηκαν από την πλευρά της Αιτήτριας. Επιπρόσθετα, δεν έχω διαπιστώσει εν προκειμένω, να αναδεικνύεται οποιαδήποτε κακοπιστία ή προσπάθεια υπονόμευσης της διαδικασίας ή κατάχρησης από την πλευρά της Αιτήτριας (βλ. απόφαση Georgios Kounis, άλλως Thomas Wells, άλλως George Kounis, άλλως Georgios Nikola Kounis ν. Δρ. Κατερίνα Αλεξάνδρου Θεοδότου κ.α. Πολ. Εφ. αρ. Ε22/2019 ημερομηνίας 11/02/2025). Απεναντίας, κρίνω ότι τυχόν παράβλεψη ή ακύρωση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 23/07/2025 θα ισοδυναμούσε ουσιαστικά με πλήρη αποστέρηση του συνταγματικού δικαιώματος της Αιτήτριας να ακουστεί, σε ένα ζήτημα που άπτεται σημαντικής πτυχής της γονικής μέριμνας του ανήλικου τέκνου της, ενώ το Δικαστήριο δεν θα είχε ενώπιον του τις ολοκληρωμένες θέσεις και των δύο διαδίκων, ώστε να μπορέσει να καταλήξει στην απόφαση του στα πλαίσια εξέτασης της παρούσης. Πάντοτε λαμβάνοντας υπόψη, ότι ο κύριος γνώμονας του Δικαστηρίου θα πρέπει να είναι η εξυπηρέτηση του πρωταρχικού σκοπού, μέσω της διασφάλισης της γρήγορης, δίκαιης και αποτελεσματικής εκδίκασης της υπόθεσης. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο ισοζυγίζοντας τα πιο πάνω δεδομένα και με γνώμονα πάντοτε το συμφέρον της δικαιοσύνης αλλά και τον πρωταρχικό σκοπό, στην βάση των Κ.3.
  2. και Κ.3.
  3. των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023 και ασκώντας περαιτέρω την διακριτική του εξουσία, εκδίδει διάταγμα με το οποίο αίρεται η παρατυπία στον χρόνο καταχώρησης της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 23/07/2025 και η οποία πλέον θα θεωρείται ως εμπροθέσμως καταχωρηθείσα αλλά και δεόντως ληφθείσα υπόψη για σκοπούς εξέτασης της παρούσας. Αναφορικά με το ζήτημα που ηγέρθη σε σχέση την απουσία αιτητικού στην υπό εξέταση ενδιάμεση αίτηση, η πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίζει μέσα από την συμπληρωματική ένορκη δήλωση του αλλά και τις αγορεύσεις των συνηγόρων του, ότι η υπό εξέταση αίτηση κατέστη άνευ αντικειμένου και νομικά απαράδεκτη. Και τούτο, εκφράζοντας την θέση ότι δεν δύναται πλέον η Αιτήτρια να μεταβάλει το αντικείμενο της ενδιάμεσης αίτησης της εισάγοντας νέο αιτητικό με την εγγραφή σε διαφορετικό νηπιαγωγείο από αυτό που αιτήθηκε με την ενδιάμεση αίτηση της και χωρίς μάλιστα να υποβάλει αίτημα τροποποίησης της αίτησης της. Από την άλλη, η πλευρά της Αιτήτριας θεωρεί ότι το αίτημα της για διόρθωση του αιτητικού και εγγραφή του ανήλικου τέκνου σε διαφορετικό σχολείο, όπως διατυπώθηκε μέσα από την συμπληρωματική ένορκη δήλωση της, εμπίπτει εντός των εξουσιών του Δικαστηρίου στην βάση των σχετικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023 και το Δικαστήριο μπορεί να διορθώνει δικονομικές παραλείψεις, όπως την διόρθωση του αιτητικού της υπό εξέταση αίτησης, εφόσον δεν αλλοιώνεται η ουσία της διαφοράς. Εν προκειμένω, διαπιστώνω ότι είναι παραδεκτό πως με την αρχική της ένορκη δήλωση η Αιτήτρια στήριξε με θετική μαρτυρία και ισχυρισμούς την θέση της για εγγραφή του ανήλικου σε συγκεκριμένο νηπιαγωγείο. Ακολούθως, με την συμπληρωματική της ένορκη δήλωση που ακολούθησε, απέσυρε ουσιαστικά το αίτημα της για εγγραφή στο εν λόγω νηπιαγωγείο και παρέθεσε τα επιχειρήματα της για εγγραφή σε άλλο νηπιαγωγείο το οποίο πρότεινε. Στον αντίποδα, η πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση απάντησε στους εν λόγω ισχυρισμούς και έθεσε την δική της θέση και άρνηση για εγγραφή και στο νέο προτεινόμενο νηπιαγωγείο. Παρά το γεγονός, ότι η Αιτήτρια δεν αιτήθηκε την τροποποίηση της υπό εξέταση αίτησης με την προσθήκη ή αντικατάσταση της αιτούμενης θεραπείας με την εισαγωγή του νέου νηπιαγωγείου που προτείνει, στην βάση των σχετικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας ως όφειλε, εν τούτοις φρονώ ότι έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με την απαιτούμενη επάρκεια και πληρότητα το αναγκαίο υπόβαθρο γεγονότων, το οποίο επιτρέπει σε αυτό να μπορεί να αποφασίσει επί του υπό κρίση ζητήματος. Θεωρώ ότι δεν έχει μεταβληθεί ουσιωδώς η φύση και ουσία του υπό εξέταση ζητήματος, αφού εξακολουθεί να αξιώνεται η εγγραφή σε νηπιαγωγείο που βρίσκεται στην ίδια περιοχή με προηγουμένως, προκύπτει μαρτυρία επί τούτου και από τους δύο διαδίκους μέσω των συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων τους σε σχέση με την καταλληλότητα και τα χαρακτηριστικά του εν λόγω νηπιαγωγείου και συνεπώς δόθηκε η ευκαιρία και στις δύο πλευρές να ακουστούν. Συνεπώς, καταλήγω στο ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί εκ προοιμίου ως νομικά απαράδεκτο το αίτημα της Αιτήτριας για εγγραφή στο νέο προτεινόμενο νηπιαγωγείο, αποκλειστικά για τον λόγο ότι δεν προηγήθηκε η τροποποίηση της αιτούμενης θεραπείας, ιδίως από την στιγμή που το αίτημα παραμένει το ίδιο, ήτοι η μεταβολή του σχολικού περιβάλλοντος του παιδιού. Πέραν τούτων, θεωρώ ότι η ορθότερη προσέγγιση που θα πρέπει να υιοθετηθεί εν προκειμένω, είναι πως τα Οικογενειακά Δικαστήρια στα πλαίσια εξέτασης υποθέσεων γονικής μέριμνας, διαθέτουν μία ευρεία διακριτική εξουσία έκδοσης διαταγμάτων, με πρώτιστο γνώμονα το καλώς νοούμενο συμφέρον του ανήλικου τέκνου υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις (βλ. Κκουφού v. Κκουφού
(1997)1 Α.Α.Δ. 1588). Θα αντλήσω καθοδήγηση από την σχετικά πρόσφατη απόφαση του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου στην υπόθεση I.D.G. v. B.M. Πολ. Εφ. Αρ. 229/2023 ημερομηνίας 12/03/2025, όπου υποδείχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την ευρύτερη προσέγγιση των Οικογενειακών Δικαστηρίων να εκδίδουν διατάγματα τα οποία δεν εξειδικεύονται στις αιτούμενες θεραπείες. Παραθέτω ενδεικτικό απόσπασμα։ «Συνακόλουθα των πιο πάνω, φρονούμε πως αν και είναι επιτρεπτό, για τα Οικογενειακά Δικαστήρια, κατά την άσκηση της δικαιοδοσίας τους για τη Γονική Μέριμνα, να εκδίδουν διατάγματα τα οποία δεν εξειδικεύονται στις αιτούμενες θεραπείες, είναι ορθό όπως συνυπάρχουν γεγονότα επί της αίτησης που να δικαιολογούν την έκδοση κάποιου διατάγματος που δεν εξειδικεύθηκε στις αιτούμενες θεραπείες, και να προηγείται η συζήτηση κατά τη δίκη ώστε να τίθενται, πριν την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων, οι θέσεις και των δύο πλευρών». Υπεισερχόμενος πλέον στο υπό κρίση ζήτημα και αν συντρέχουν σωρευτικά οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, αρχικά θεωρώ ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας, εφόσον η Αιτήτρια είναι η μητέρα του ανήλικου τέκνου των διαδίκων, δηλαδή ένας εκ των δύο φορέων της γονικής μέριμνας και στην οποία ανατέθηκε η φύλαξη και φροντίδα του παιδιού, ενώ καθορίστηκε ως τόπος διαμονής του ο τόπος διαμονής της Αιτήτριας, στα πλαίσια εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος. Περαιτέρω, θεωρώ ότι η Αιτήτρια μέσα από τους ισχυρισμούς που προβάλλει στις δύο ένορκες δηλώσεις της, έχει καταδείξει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, το οποίο δεν είναι άλλο από την διασφάλιση συγκεκριμένης πτυχής της εκπαίδευσης του ανήλικου τέκνου των διαδίκων, όπως είναι η εγγραφή ή μεταγραφή του σε συγκεκριμένο νηπιαγωγείο, θέση με την οποία διαφωνεί ο Καθ' ου η Αίτηση και το Δικαστήριο καλείται πλέον να επιλύσει το εν λόγω ζήτημα. Σε κάθε περίπτωση, έχω διαπιστώσει χωρίς να προβαίνω σε ουσιώδη αξιολόγηση, αλλά προκαταρτική εξέταση των θέσεων της Αιτήτριας, ότι αυτή παρουσίασε μία πιθανότητα επιτυχίας, αφού το επίπεδο του αποδεικτικού εμποδίου που αυτή απαιτείτο να υπερπηδήσει δεν ήταν πολύ υψηλό. Όπως ορίζει η σχετική νομολογία, η έννοια της «πιθανότητας» εισάγει κάτι περισσότερο από μία απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι λιγότερο από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων». Συνεπώς, κρίνω εν προκειμένω ότι πληρείται και η δεύτερη προϋπόθεση του αρ. 32 του Ν.14/60. Σημειώνω ότι το Δικαστήριο στην υπό κρίση αίτηση δεν εξέδωσε οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς, διέταξε την επίδοση της αίτησης και άκουσε και τις δύο πλευρές. Επομένως, δεν εφαρμόζονται οι κανόνες για πλήρη αποκάλυψη (Κυριακίδης ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
(2011)1 ΑΑΔ 816. Περαιτέρω, σε σχέση με το ζήτημα του κατεπείγοντος όπως αυτό έχει τεθεί μέσα από τον 13ο λόγο ένστασης του Καθ' ου η Αίτηση, λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι με την επίδοση της η υπό εξέταση αίτηση κατέστη δια κλήσεως και δεδομένου ότι το θέμα του κατεπείγοντος τυγχάνει αυστηρής εφαρμογής στα πλαίσια εξέτασης μονομερούς αιτήσεως, συνεπακόλουθα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός ο πιο πάνω λόγος ένστασης. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα, παραπέμπω στην απόφαση M & Ch Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland Co (ανωτέρω), όπου επισημάνθηκαν τα πιο κάτω (σελ. 1799): «Όπως επισημαίνεται στην Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231, 240, την οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο επικαλείται στην απόφασή του, το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου σε θεραπεία». Η τρίτη προϋπόθεση, όπως πιο πάνω αναφέρεται, δεν πρέπει να συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς στις υποθέσεις των πολιτικών Δικαστηρίων, πόσο μάλλον στις υποθέσεις των οικογενειακών διαφορών, όπως η παρούσα. Στην απόφαση Κατσουρίδης ν. Κατσουρίδη
(1997)1 Α.Α.Δ. 415, τονίστηκαν τα ακόλουθα (σελ. 427): «Ο εφεσείων δεν αμφισβήτησε ούτε την τρίτη προϋπόθεση από τις προϋποθέσεις της επιφύλαξης στο άρθρο 32
(1). Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο σύγγραμμα του David Bean, Injunctions, 5η έκδοση σελ. 149 ως προς τη δυνατότητα του Δικαστηρίου για άμεση παρέμβαση με παρεμπίπτον διάταγμα στις περιπτώσεις οικογενειακών διαφορών που απολήγουν σε πράξεις βίας ή που επηρεάζουν την ευημερία ανηλίκων για να καταλήξει πως «οι πληγωμένες σχέσεις και τα τραυματισθέντα συναισθήματα των διαδίκων και των ανηλίκων δεν αποτιμούνται σε χρήμα και δεν αποκαθίστανται μεταγενέστερα.» Αρχικά οφείλω να επισημάνω, ότι έχουν προβληθεί εντελώς αντικρουόμενες θέσεις σε σχέση με το υπό κρίση ζήτημα. Από την μία, η Αιτήτρια εν τέλει θεωρεί ότι το ανήλικο τέκνο της θα πρέπει να εγγραφεί στο νέο προτεινόμενο σχολείο, αφού αυτό βρίσκεται σε πολύ κοντινή απόσταση από την κατοικία στην οποία διαμένει και θεωρεί αυτό ως καταλληλότερο σχολείο αφού έλαβε πολύ καλές συστάσεις για την επάρκεια του. Πιστεύει ότι το εν λόγω νηπιαγωγείο διαθέτει εμπειρία και κατάρτιση σε ότι αφορά παιδιά με παρόμοιες ιδιαιτερότητες όπως του ανήλικου τέκνου της και ότι μπορεί να παράσχει περισσότερη βοήθεια σε αυτόν από ότι το νηπιαγωγείο που ήδη φοιτά. Με την εγγραφή του στο εν λόγω νηπιαγωγείο θεωρεί ότι θα αποφευχθεί η ταλαιπωρία που προκαλείται στον ανήλικο λόγω της απόστασης που διανύει στο νηπιαγωγείο που φοιτά σήμερα λόγω της τροχαίας κίνησης. Επιπρόσθετα, η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι θα πρέπει να εγγραφεί στο νηπιαγωγείο που προτείνει στην περιοχή Ύψωνα, αφού σε δύο έτη το ανήλικο θα φοιτήσει στην προδημοτική τάξη σε σχολείο της ίδιας περιοχής και θα πρέπει από τώρα να συναναστρέφεται με παιδιά με τα οποία υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να συνεχίσουν μαζί του την φοίτηση στο δημοτικό βοηθώντας τον δηλαδή σε μία πιο ομαλή μετάβαση στο δημοτικό σχολείο. Υποστηρίζει ότι το ανήλικο τέκνο της είναι απολύτως έτοιμο για να φοιτήσει σε οποιοδήποτε νηπιαγωγείο χωρίς να επηρεαστεί η αναπτυξιακή και συναισθηματική του πορεία, τεκμηριώνοντας την θέση της με την παρουσίαση βεβαιώσεων και γνωματεύσεων από δύο ειδικούς. Στον αντίποδα, ο Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίζει μεταξύ άλλων ότι παρά το γεγονός ότι το προτεινόμενο νηπιαγωγείο βρίσκεται σε αρκετά κοντινή απόσταση από την κατοικία της Αιτήτριας, εν τούτοις θεωρεί ότι αυτή είναι αμελητέα και πως οποιαδήποτε αλλαγή στο σχολικό του περιβάλλον θα προκαλούσε σοβαρότατες αρνητικές συνέπειες στον ανήλικο, αφού θα διαταρασσόταν το οικείο και σταθερό σχολικό του περιβάλλον, γεγονός που θα επηρεάσει αρνητικά την ψυχοσυναισθηματική και εκπαιδευτική του σταθερότητα. Προς τεκμηρίωση των θέσεων του, παρουσίασε τις γνωμοδοτήσεις δύο ειδικών οι οποίοι επιβεβαιώνουν τα πιο πάνω. Εκφράζει την θέση, ότι δεν συντρέχει κανένας απολύτως λόγος που να δικαιολογεί την μετακίνηση του ανήλικου από το νηπιαγωγείο που φοιτά σήμερα, αφού το εν λόγω σχολείο έχει αποδείξει διαχρονικά την ποιότητα του, την φροντίδα που προσφέρει στον ανήλικο, ενώ έχει αναπτύξει συνεργασία με εξειδικευμένα κέντρα. Θεωρεί ότι ο ανήλικος είναι απόλυτα προσαρμοσμένος στο νηπιαγωγείο που φοιτά και οποιαδήποτε αλλαγή στο παρόν στάδιο, ενδέχεται να προκαλέσει περισσότερη αναστάτωση σε αυτόν παρά όφελος. Σε κάθε περίπτωση, αποτελεί κοινή θέση των διαδίκων ότι το ανήλικο τέκνο τους παραμένει εγγεγραμμένο στο νηπιαγωγείο στο οποίο φοιτά για την σχολική χρονιά 2025-2026, συνεπώς κρίνω πως αυτό δεν θα στερηθεί του δικαιώματος εκπαίδευσης του, ενώ δεν φαίνεται να προκύπτει οποιοσδήποτε κατεπείγον λόγος που να καθιστά επιβεβλημένη την εγγραφή ή μεταγραφή του, στην βάση της πιο πάνω παραμέτρου ή οποιαδήποτε μαρτυρία ότι το παιδί θα μείνει χωρίς σχολείο στο εγγύς μέλλον. Περαιτέρω, με βάση τις αντικρουόμενες θέσεις που έχουν προβληθεί, αλλά και των τεκμηρίων που τις στηρίζουν, δεν έχω πειστεί ότι η Αιτήτρια είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για την καθημερινή μετάβαση και παραλαβή του ανήλικου τέκνου στο νηπιαγωγείο στο οποίο φοιτά, μετά την διάσταση των διαδίκων. Αντιθέτως, αυτό που έχει διαφανεί είναι το ότι το έργο αυτό επιβαρύνει κυρίως τους γονείς των διαδίκων. Δεδομένων των αντικρουόμενων θέσεων των διαδίκων σε σχέση με το υπό κρίση ζήτημα, το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να καταλήξει σε ασφαλές συμπέρασμα για την αναγκαιότητα αλλαγής του σχολείου του ανήλικου ή σε εύρημα ότι το προτεινόμενο νηπιαγωγείο υπερτερεί σε επάρκεια ή είναι πιο κατάλληλο από αυτό στο οποίο φοιτά ήδη και συνεπώς ότι εξυπηρετεί καλύτερα το καλώς νοούμενο συμφέρον του ανήλικου. Η θέση μου αυτή, επιβεβαιώνεται ουσιαστικά και μέσα από τις αντίθετες θέσεις των τεσσάρων ειδικών επί του θέματος, που κλήθηκαν να παρουσιάσουν σχετικές γνωματεύσεις οι οποίες αντικρούουν η μία την άλλη. Θεωρώ ότι δεν είναι το κατάλληλο στάδιο να προβώ σε οποιαδήποτε αξιολόγηση τους, χωρίς να έχω ενώπιον μου τόσο την ολότητα της μαρτυρίας των διαδίκων όσο και την διαφωτιστική έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Πόσω μάλλον, όταν αυτές οι «γνωματεύσεις» κατά κοινή παραδοχή δεν αποτέλεσαν απότοκο της προσωπικής εξέτασης και αξιολόγησης του συγκεκριμένου παιδιού από τους ειδικούς, αλλά βασίστηκαν αποκλειστικά στα στοιχεία που προσκομίστηκαν και την καθοδήγηση από τον κάθε γονέα ξεχωριστά, χωρίς πρώτα να ακουστούν οι απόψεις και των δύο επηρεαζόμενων γονέων ως είθισται. Ως εκ τούτου, δεν μπορώ να υιοθετήσω την θέση της πλευράς της Αιτήτριας, ότι τυχόν μεταβολή του σχολικού περιβάλλοντος του ανήλικου θα ήταν επωφελής για αυτόν χωρίς να επηρεαστεί η σταθερότητα και καθημερινότητα του, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες του. Ούτε βέβαια μπορώ να αποδεχθώ την θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι μετά βεβαιότητας οποιαδήποτε αλλαγή του σχολικού περιβάλλοντος του ανήλικου, ενδέχεται να επηρεάσει δυσμενώς τον ψυχοσυναισθηματικό του κόσμο ή την ανάπτυξη του. Είναι παραδεκτό και από τις δύο πλευρές, ότι ο ανήλικος αντιμετωπίζει κάποιες ιδιαιτερότητες στην ανάπτυξη του και για αυτό τον λόγο φρονώ ότι οποιαδήποτε απόφαση αφορά τα ζητήματα εκπαίδευσης του, θα πρέπει να προσεγγίζεται με ιδιαίτερη προσοχή και την δέουσα επιμέλεια, αφού ενδέχεται να πλήξει το καλώς νοούμενο συμφέρον του. Θεωρώ ότι δεν έχει καταδειχθεί με την απαιτούμενη επάρκεια η τεκμηρίωση, ότι το συγκεκριμένο σχολείο που εισηγείται η Αιτήτρια διαθέτει την απαιτούμενη εμπειρία και κατάρτιση η οποία να συμβαδίζει με τις ιδιαιτερότητες του ανήλικου τέκνου των διαδίκων και κυρίως ότι μπορεί να παράσχει μεγαλύτερη βοήθεια στον ανήλικο συγκριτικά με το νηπιαγωγείο που ήδη φοιτά. Σε κάθε περίπτωση, η αδιαμφισβήτητη εγγύτητα του προτεινόμενου νηπιαγωγείου με τον τόπο διαμονής της Αιτήτριας, σε σχέση με το νηπιαγωγείο που φοιτά σήμερα το παιδί, μπορεί να θεωρηθεί ως ένα σημαντικό κριτήριο, εν τούτοις κρίνω ότι δεν μπορεί να αποτελέσει τον πρωταρχικό, αποκλειστικό και κύριο παράγοντα αξιολόγησης εν προκειμένω του γνήσιου συμφέροντος του ανήλικου τέκνου των διαδίκων, αλλά προτεραιότητα θα πρέπει να δοθεί στην καταλληλότητα και επάρκεια του εν λόγω νηπιαγωγείου συγκριτικά με αυτό που ήδη φοιτά. Συμπερασματικά, λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι το ανήλικο τέκνο των διαδίκων παραμένει εγγεγραμμένο με την συγκατάθεση των διαδίκων στο σχολείο που ήδη φοιτά κανονικά για το σχολικό έτος 2025-2026 και συνεπώς δεν θα στερηθεί του δικαιώματος εκπαίδευσης του και δεδομένου ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον μου πειστική μαρτυρία η οποία να οδηγεί το Δικαστήριο σε ασφαλές συμπέρασμα ότι η εγγραφή του παιδιού στο προτεινόμενο σχολείο, θα εξυπηρετήσει καλύτερα το συμφέρον του σε σχέση με το νηπιαγωγείο στο οποίο ήδη φοιτά, κρίνω ότι δεν πληρείται στην υπό εξέταση αίτηση η τρίτη προϋπόθεση του Ν. 14/60. Επιπρόσθετα, αναδείχθηκαν αρκετοί αντικρουόμενοι ισχυρισμοί και θέσεις, επί διάφορων γεγονότων και πραγματικών περιστατικών για τις οποίες φρονώ ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να προβεί σε εις βάθος αξιολόγηση τους, ιδίως εκείνων που αφορούν την ουσία της εναρκτήριας αίτησης και οι οποίες θα εξεταστούν ενδελεχώς κατά το διερευνητικό στάδιο της υπόθεσης, όπου έχοντας ενώπιον του το σύνολο του μαρτυρικού υλικού, περιλαμβανομένης της έκθεσης της λειτουργού του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας, θα καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα σε σχέση με τα θέματα της εκπαίδευσης του παιδιού και κατ' επέκταση του γνήσιου συμφέροντος του (βλ. Δαμιανού ν. Δαμιανού
(1989)1 Α.Α.Δ. 29). (VI) ΚΑΤΑΛΗΞΗ։ Συνεπακόλουθα, στην βάση των όσων ανέλυσα πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. Ασκώντας τη διακριτική μου εξουσία και ενόψει της πιο πάνω κατάληξης, κρίνω ότι τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας θα πρέπει να επιδικαστούν υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν με το πέρας εκδίκασης της εναρκτήριας Αίτησης. (Υπ.) ............................................................ Χ. Πογιατζής Δ. Οικ. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.