← Κύπρος

Δ.Β. ν. Β.Μ., Αρ. Αίτησης: 15/2025, 23/9/2025

Δ.Β. ν. Β.Μ., Αρ. Αίτησης: 15/2025, 23/9/2025 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Πογιατζή, Δ. Οικ. Δικ. Αρ. Αίτησης: 15/2025 (i-justice) Μεταξύ: Δ.Β. από την Λευκωσία Αιτητή -κ α ι- Β.Μ. από την Λεμεσό Καθ' ης η Αίτηση Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 22/01/2025 Ημερομηνία: 23/09/2025 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κ. Ανδρέας Παπαμιχαήλ Για Καθ' ου η Αίτηση: κα Χλόη Α. Κωνσταντίνου δια CHLAWE & CO ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (I) ΕΙΣΑΓΩΓΗ։

  1. Η παρούσα υπόθεση αποτελεί το αποκορύφωμα της σύγκρουσης μεταξύ μητέρας και υιού, η οποία ουσιαστικά καθίσταται απότοκο της συνεχιζόμενης αντιπαράθεσης των γονέων του Αιτητή, ο οποίος διεκδικεί καταβολή διατροφής κατά την διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας.
  2. Στις 22/01/2025 ο Αιτητής καταχώρησε μονομερή ενδιάμεση αίτηση με την οποία αξιώνει την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται η Καθ' ης η Αίτηση όπως καταβάλει το ποσό των €300,00 ως συνεισφορά της για την διατροφή και συντήρηση του ενήλικου τέκνου της Δ.Β. μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Το Δικαστήριο δεν εξέδωσε μονομερώς οποιοδήποτε προσωρινό διάταγμα και διέταξε όπως επιδοθεί η εν λόγω ενδιάμεση αίτηση για να ακούσει και την άλλη πλευρά πριν αποφασίσει οριστικά.
  3. Η εκδίκαση της παρούσης αιτήσεως προωθήθηκε στην βάση των διατάξεων 23 και 25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας του 2023 αφού στα πλαίσια της Ακρόασης Διαδικαστικών Οδηγιών (Α.Δ.Ο.), οι διάδικοι καταχώρησαν το χρονοδιάγραμμα της διαδικασίας με βάση το Έντυπο αρ. 38 και το οποίο ενέκρινε το Δικαστήριο. Στις 12/03/2025 η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση ένστασης προβάλλοντας συνολικά πέντε λόγους ένστασης και η οποία συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της. Δεν καταχωρήθηκαν από τα μέρη οποιεσδήποτε συμπληρωματικές-απαντητικές ένορκες δηλώσεις και ούτε αυτοί προέβησαν σε αντεξέταση επί των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν τόσο την αίτηση όσο και την ένσταση των διαδίκων.
  4. Συνεπώς, η ακρόαση της παρούσης ολοκληρώθηκε με την παράδοση των γραπτών αγορεύσεων των διαδίκων από τους ευπαίδευτους συνηγόρους τους, οι οποίοι προέβησαν σε υποστήριξη των θέσεων τους με παραπομπή σε σχετική νομική και ουσιαστική επιχειρηματολογία και τις οποίες λαμβάνω σοβαρά υπόψη. (II) ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΙΤΗΤΗ։
  5. Στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την ενδιάμεση Αίτηση του Αιτητή αξιώνοντας ενδιάμεση θεραπεία, αυτός αναφέρει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:
  6. Αρχικά, ο Αιτητής αναφέρει ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι η μητέρα του, ενώ πατέρας του είναι ο Β.Β. Αποτελεί το 4ο παιδί της οικογένειας του, γεννήθηκε στις 13/12/2006 και ενηλικιώθηκε στις 13/12/
  7. Οι γονείς του έλαβαν διαζύγιο στις 25/01/
  8. Αρχικά, διέμενε με την μητέρα του, σε περιβάλλον το οποίο δεν τον ευχαριστούσε και αργότερα μετακινήθηκε υπό την φροντίδα του πατέρα του.
  9. Στην συνέχεια της ένορκης δήλωσης του, ο Αιτητής υποστηρίζει ότι κατά ή περί την 05/09/2023, εκδόθηκε από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λεμεσού προσωρινό διάταγμα διατροφής, με το οποίο διατασσόταν η μητέρα του, όπως καταβάλλει το ποσό των €250,00 στον πατέρα του για τα έξοδα της διατροφής του, παρουσιάζοντας το εν λόγω διάταγμα.
  10. Όπως του εξήγησαν οι δικηγόροι του, το μονομερές διάταγμα ημερομηνίας 05/09/2023 παρουσίασε δυσκολίες στην επίδοση του, ενώ εν τέλει επιδόθηκε στις 24/10/2023 μετά από αίτηση των δικηγόρων του πατέρα του και έκδοση διατάγματος από το Δικαστήριο για υποκατάστατη επίδοσή του μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Όπως περαιτέρω, τον ενημερώνουν οι δικηγόροι του, η μητέρα του μετά τις επιδόσεις που έλαβε από τους δικηγόρους του πατέρα του, για θέματα που αφορούν τις μεταξύ τους διαδικασίες, έχει τοποθετήσει τις ηλεκτρονικές τους διευθύνσεις σε φραγή.
  11. Ακολούθως, ο Αιτητής αναφέρει ότι το πιο πάνω διάταγμα κατέστη απόλυτο και η μητέρα του από την 01/02/2024, μετά από συνεννόηση των δικηγόρων της με τους δικηγόρους του πατέρα του κατέβαλε το ποσό των €250,00 σε προσωπικό του λογαριασμό στον οποίο η ίδια ήταν συνδικαιούχος. Ισχυρίζεται ότι για τον Δεκέμβριο του 2024, η μητέρα του κατέθεσε στο προσωπικό του λογαριασμό αναλογία του ποσού των €250,00 που αντιστοιχούν στις 13 μέρες που χρειάστηκαν για να ενηλικιωθεί.
  12. Υποστηρίζει ότι στο παρόν στάδιο, υπηρετεί την θητεία του στην Εθνική Φρουρά, όπου και αναλώνει όλο τον χρόνο του και ως εκ τούτου δεν έχει την δυνατότητα να εξεύρει εργασία και να αυτοσυντηρηθεί.
  13. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι ο πατέρας του, με τον οποίο διαμένει, κατά τις εξόδους του από τον στρατό, έχει επωμιστεί το κόστος διατροφής του εξ ολοκλήρου, ενώ ο ίδιος αναγκάζεται να δανείζεται χρήματα από τα αδέλφια του για σκοπούς διακίνησης του από και προς το στρατόπεδο, καθώς και κάποια προσωπικά του έξοδα, όπως το κινητό του τηλέφωνο και βασικές του ανάγκες σε ένδυση και υπόδηση. Υποστηρίζει ότι μαζί με τον πατέρα του διαμένει επίσης ο αδελφός του Σ., ενώ τα εισοδήματά του σε σχέση με το εισόδημα της μητέρας του είναι πολύ περιορισμένα. Ισχυρίζεται ότι βρίσκεται σε ηλικία η οποία του επιτρέπει να αντιλαμβάνεται τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο πατέρας του, και οι οποίες του προκαλούν ενοχές όταν χρειάζεται να του ζητήσει οικονομική στήριξη.
  14. Γνωρίζει ότι η μητέρα του δεν αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες, καθότι διαθέτει προς ενοικίαση 13 διαμερίσματα, από τα οποία λαμβάνει ένα καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό. Ισχυρίζεται ότι αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την φροντίδα της μητέρας του, όταν η συμπεριφορά της κατέστη αλλοπρόσαλλη, και έκτοτε ενώ επιθυμούσε και επιδίωξε να έχει σχέση με αυτήν, τον απορρίπτει για λόγους που δεν γνωρίζει και/ή δεν έχουν να κάνουν με τον ίδιο, αλλά εξ' αιτίας των σχέσεων της ίδιας με τον πατέρα του.
  15. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, ο Αιτητής θεωρεί ότι είναι ορθό και δίκαιο να του αποδοθεί η αιτούμενη θεραπεία, ούτως ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα της καθημερινότητας του και οι συνθήκες διαβίωσης του. (III) ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ։
  16. Η υπό εξέταση αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση ημερομηνίας 12/03/2025, όπου με αυτήν επιδιώκει την απόρριψη της ενδιάμεσης Αίτησης, προβάλλοντας συνολικά πέντε λόγους ένστασης οι οποίοι είναι οι ακόλουθοι։
  17. Η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική καθότι, ο Αιτητής προωθεί παράλληλα δύο αιτήσεις χωρίς να πληροί τις εκ του Νόμου προϋποθέσεις για έκδοση κατ' επείγοντος Διατάγματος.
  18. Ο Αιτητής ενέργησε κακόπιστα (mala fide) και απέκρυψε εσκεμμένα από το σεβαστό Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα με αποκλειστικό στόχο την έκδοση προσωρινού διατάγματος.
  19. Ο Αιτητής στην ένορκη δήλωση του η οποία συνοδεύει την Αίτηση ημερομηνίας 21/01/2025, δεν αποκαλύπτει με οποιοδήποτε τρόπο τους λόγους για τους οποίους θα ήταν αδύνατον να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εάν δεν εκδοθεί το συγκεκριμένο διάταγμα.
  20. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που τάσσει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60) και η νομολογία για έκδοση προσωρινού προστακτικού διατάγματος.
  21. Στην ένορκη του δήλωση ο Αιτητής δεν αποκαλύπτει κανένα τεκμήριο το οποίο να συσχετίζεται και να υποστηρίζει τα όσα αναφέρει.
  22. Αρχικά, η Καθ' ης η Αίτηση αναφέρει μεταξύ άλλων στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση της ημερομηνίας 12/03/2025, ότι περί τα τέλη Μαΐου 2023 ο Αιτητής μετέβηκε μαζί με την κόρη της και τον υιό της Σ. στην οικία της γιαγιάς τους, όπου εκεί ήρθε σε αντιπαράθεση τόσο με την ίδια, όσο και με τη θεία του. Μετά από αυτό το περιστατικό τα τέκνα της Σ., Δ. και Μ. μάζεψαν τα πράγματα τους και έφυγαν από το σπίτι εν αγνοία της και σε στιγμή που η ίδια δεν βρισκόταν στο σπίτι, αλλά βρισκόταν σε επίσκεψη στον ιατρό. Η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι για την απόφαση τους αυτή, ενημερώθηκε από μέλη της αστυνομίας αφού μετά το αναφερθέν περιστατικό, και τα 4 τέκνα της μετέβησαν στον αστυνομικό σταθμό της Γερμασόγειας για να καταγγείλουν τη γιαγιά και τη θεία τους. Συγκεκριμένα, στις 29/05/2023 αφού επισκέφθηκε τον αστυνομικό σταθμό Γερμασόγειας, ενημερώθηκε από τον αστυφύλακα Β.Σ. ότι νωρίτερα εντός της ίδιας μέρας τα παιδιά της επισκέφτηκαν τον αστυνομικό σταθμό και μεταξύ άλλων, ενημέρωσαν τον αστυφύλακα για την πρόθεσή τους να εγκαταλείψουν την οικία της. Έκτοτε, δεν είχε καμία ενημέρωση ούτε από τον πατέρα των παιδιών της, αλλά ούτε και από τα ίδια της τα παιδιά.
  23. Η Καθ' ης η Αίτηση παραδέχεται ότι μετά από το προαναφερόμενο περιστατικό ο Αιτητής μαζί με τους άλλους της υιούς μετοίκησαν στο χωριό Τριμίκλινη όπου διαμένει ο πατέρας τους, όμως σε κατοπινό στάδιο, αυτός μετακόμισε στην οικία του παππού του, όπου πλέον διαμένει.
  24. Ακολούθως, η Καθ' ης η Αίτηση απορρίπτει τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι τοποθέτησε το email των δικηγόρων του σε φραγή για να μην λαμβάνει ηλεκτρονικά μηνύματα από αυτούς, αναφέροντας ότι δεν είχε λόγο να το πράξει. Σε κάθε περίπτωση, ενημερώνει την δικηγόρο της, η οποία έχει επικοινωνία με τους δικηγόρους τόσο του Αιτητή όσο και του πατέρα του για οποιοδήποτε ζήτημα την αφορά. Ισχυρίζεται ότι ενδεχομένως να μην έλαβε τυχόν ηλεκτρονικά μηνύματα που απέστειλε ο δικηγόρος του Αιτητή, διότι προ ολίγων μηνών αντιλήφθηκε ότι η χωρητικότητα του λογαριασμού που διατηρεί στο email της ήταν πλήρης.
  25. Παραδέχεται τα όσα αναφέρει ο Αιτητής στις παραγράφους 7 και 8 της ένορκης του δήλωσης, πλην όμως αναφέρει ότι το συγκεκριμένο διάταγμα είχε εκδοθεί εκ συμφώνου. Επισημαίνει δε, ότι ο συγκεκριμένος λογαριασμός που εμβάζετο το ποσό της διατροφής, ήταν λογαριασμός ο οποίος όταν ανοίχτηκε, ήταν επιτακτικό από την τράπεζα να διαχειριζόταν ένας εκ των γονέων του Αιτητή, λόγω του ότι ήταν ανήλικος. Επιπρόσθετα, υποστηρίζει ότι ο συγκεκριμένος λογαριασμός υποδείχθηκε από την τότε δικηγόρο που εκπροσωπούσε τον πατέρα του Αιτητή στα πλαίσια της αίτησης διατροφής με αρ. 203/2023 και ήταν δική τους επιθυμία όπως τα χρήματα αυτά εμβάζονταν στον συγκεκριμένο λογαριασμό.
  26. Η Καθ' ης η Αίτηση παραδέχεται ότι σήμερα ο Αιτητής είναι στρατιώτης και υπηρετεί τη θητεία του στην Εθνική Φρουρά. Σε σχέση δε με την αδυναμία του να εξεύρει εργασία, είναι η θέση της, ότι δεν αποκαλύπτεται από τον ίδιο τον Αιτητή, πόσες άδειες του παρέχονται κάθε εβδομάδα. Σε κάθε περίπτωση, εάν ως αναφέρει, ο χρόνος που αναλώνει μέσα στο στρατό είναι αρκετός, τότε εκ των πραγμάτων τα έξοδα του θα είναι κατά πολύ μειωμένα, ένεκα του ότι σε όλους τους στρατιώτες παρέχεται μεταξύ άλλων και η σίτιση.
  27. Υποστηρίζει ότι ο Αιτητής παραλείπει να αναφερθεί τόσο στα πραγματικά έξοδα που έχει, ως επίσης και στο γεγονός ότι ο ίδιος λαμβάνει μηνιαίως από την Εθνική Φρουρά, ένα ποσό που ξεπερνά τα €200,
  29. Η Καθ' ης η Αίτηση αρνείται κατηγορηματικά τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι αναγκάζεται να δανείζεται χρήματα από τα μεγαλύτερα του αδέλφια. Θεωρεί ότι σκοπίμως ο Αιτητής δεν αποκαλύπτει τα εισοδήματα που λαμβάνει ο πατέρας του, ο οποίος έχει και εκείνος υποχρέωση απέναντι του.
  30. Ισχυρίζεται ότι ο πατέρας του Αιτητή, ο οποίος προηγουμένως εργαζόταν στο ξενοδοχείο A.H., αφού τερματίστηκαν οι υπηρεσίες του από την εν λόγω εταιρεία, έλαβε το ποσό των €21.263,27 προς πλήρη ικανοποίηση των απαιτήσεών του, συνεπεία του τερματισμού απασχόλησής του, πλέον το ταμείο προνοίας του, ποσό που ξεπερνά τις €17.674,75, πλέον το ποσό των €2.609,53 ως ο μισθός του για το μήνα Ιούνιο του 2022, παρουσιάζοντας ως Τεκμήριο 2 και 3 σχετικό αντίγραφο της μισθοδοσίας του με επισυνημμένη επιταγή, άλλες επιταγές, απόδειξη είσπραξης και κατάσταση λογαριασμού του ταμείου προνοίας του.
  31. Αρνείται κατηγορηματικά, ότι ο πατέρας του Αιτητή αντιμετωπίζει οποιεσδήποτε οικονομικές δυσκολίες. Περαιτέρω, αναφέρει ότι το συνολικό ποσό ενοικίων που η ίδια εισπράττει κάθε μήνα από την ενοικίαση δέκα και όχι δεκατριών διαμερισμάτων, ανέρχεται στο ποσό των €7.750 μηνιαίως, πλέον το ποσόν των €1.000 για κοινόχρηστα έξοδα, ήτοι το συνολικό ποσό των €8.
  33. Η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι από το πιο πάνω ποσό, ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, αποπληρώνει μηνιαία έξοδα που αφορούν κοινόχρηστα, έξοδα του κτιρίου των διαμερισμάτων, καθώς και έξοδα επιδιορθώσεως και συντήρησης, καθότι λόγω του ότι το κτίριο κατασκευάστηκε το 2010, απαιτείται να γίνονται επισκευές και συντήρηση του. Περιγράφει αναλυτικά τα εν λόγω έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €2.117,
  34. Προς τεκμηρίωση του ισχυρισμού της, παρουσίασε ως Τεκμήρια αρ. 4-9 σχετικές αποδείξεις πληρωμής, καταστάσεις λογαριασμών και τιμολόγια.
  35. Ειδικότερα, η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι βάσει των πιο πάνω εξόδων, τα πραγματικά εισοδήματα της από τις εισπράξεις των ενοικίων, ανέρχονται περίπου στο ποσό των €6.732,53 μηνιαίως. Αναφέρει ότι από το εν λόγω ποσό καλύπτει τα μηνιαία έξοδα συντήρησης, διατροφής και υποχρεώσεων της, όπως περιγράφονται πιο κάτω։ Ηλεκτρικό ρεύμα, νερό €116,05 Διατροφή €400,00 Ένδυση / Υπόδηση, έξοδα κομμωτηρίου €400,00 Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, φάρμακα €263,29 Κοινωνικές υποχρεώσεις €300,00 Καθημερινά έξοδα €80,00 Έξοδα μετακίνησης/ βενζίνη, ασφάλεια αυτοκινήτου ΜΟΤ, άδεια κυκλοφορίας, service αυτοκινήτου, €435,00 ελαστικά, επιδιορθώσεις κτλ Ιατροφαρμακευτική ασφάλεια - Medica €90,00 Ασφάλεια Ζωής (CNP / Altius) €506,11 Φυσιοθεραπείες (€30 × 10) €300,00 Τηλέφωνο / Διαδίκτυο / Τηλεόραση €218,25 Έξοδα συντήρησης σπιτιού €250,00 Φόρος ακίνητης ιδιοκτησίας, φόρος κοιμητηρίου, σκύβαλα €475,60 ΣΥΝΟΛΟ։ €3.834,30
  36. Προς επιβεβαίωση των πιο πάνω εξόδων της, παρουσίασε ως Τεκμήρια αρ. 10-15 σχετικές αποδείξεις πληρωμών, καταστάσεις λογαριασμών, τιμολόγια, καταστάσεις πληρωμών καθώς και άλλα δικαιολογητικά έγγραφα.
  37. Περαιτέρω, η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ως η μητέρα του Αιτητή ανέκαθεν τον βοηθούσε τόσο οικονομικά, όσο και σε οποιεσδήποτε ανάγκες είχε. Ισχυρίζεται ότι, μετά λύπης της παρατηρεί πως ο Αιτητής προσπαθώντας να αποκομίσει οικονομικό όφελος επικαλούμενος την οικονομική της δυνατότητα, δεν αποκαλύπτει ότι από το έτος 2014, φρόντισε να του εξασφαλίσει το σεβαστό ποσό των €10.779,13 δυνάμει γραμματίου που διατηρούσε για λογαριασμό του στην τράπεζα [.], γραμμάτιο το οποίο δικαιούται να ρευστοποιήσει με την ενηλικίωσή του. Επιπλέον τούτου, στην [.], διατηρούσε στο όνομα του βιβλιαράκι αποταμιεύσεων συνολικού ποσού €1,282.01, ποσό το οποίο και πάλι δικαιούται να λάβει από την τράπεζα. Αναφέρει ότι το ποσό αυτό που φρόντισε να αποταμιεύσει για τον Αιτητή από προσωπικές της καταθέσεις, ήταν ποσό το οποίο ήθελε να εξασφαλίσει για τον ίδιο και το οποίο θα χρησιμοποιούσε τόσο για τις ανάγκες του κατά την περίοδο της θητείας του στην Εθνική Φρουρά, όσο και για οποιεσδήποτε ανάγκες προκύψουν. Παρουσίασε ως Τεκμήριο αρ. 16, αντίγραφο του Πιστοποιητικού Προθεσμιακής Κατάθεσης από τον τραπεζικό λογαριασμό του Αιτητή, στην οποία φαίνεται ότι την 14ην Νοεμβρίου 2024 δεικνύεται υπόλοιπο €10.779.13 και ως Τεκμήριο αρ. 17, κατάσταση Λογαριασμού της [.]. για την περίοδο 29/06/2024-31/12/2024 για το ποσό των €1.282,01-.
  38. Η Καθ' ης η Αίτηση αρνείται κατηγορηματικά ότι ο Αιτητής επιδίωξε να έχει σχέση μαζί της και ότι αυτή το απέρριπτε. Ισχυρίζεται ότι είχε από τον Αιτητή λάβει μια φορά τηλεφωνική κλήση στις 08/08/2023 με σκοπό να συναντηθούν κάτι το οποίο και έγινε. Έκτοτε, επικοινώνησε ακόμη δύο φορές μαζί της. Αναφέρει ότι στις 15/06/2023 προέβη σε μια πολύπλοκή και πολύωρη εγχείρηση στην επαρχία Λευκωσίας, όπου κανένα από τα τέκνα της δεν την επισκέφθηκε, αλλά ούτε την κάλεσαν τηλεφωνικώς για να δουν πως είναι. Σε σχέση με τον ισχυρισμό του Αιτητή για την συμπεριφορά της, η Καθ' ης υποστηρίζει ότι όλα της τα τέκνα για λόγους που μέχρι σήμερα δεν γνωρίζει, την αντιμετώπισαν ως ένα άγνωστο σε αυτούς πρόσωπο και όχι σαν την μητέρα τους. Υποστηρίζει ότι της γύρισαν την πλάτη και επικρότησαν τις επιεικώς αποτρόπαιες πράξεις του πατέρα τους προς την ίδια.
  39. Η Καθ' ης η Αίτηση αρνείται κατηγορηματικά ότι ο Αιτητής δικαιούται την έκδοση διατάγματος διατροφής, και αναφέρει επιπλέον ότι, ενώ αυτός λαμβάνει μηνιαίο επίδομα από την Εθνική Φρουρά πέραν των €200,00 ένεκα του γεγονότος ότι είναι το τρίτο παιδί της οικογένειας που υπηρετεί την θητεία του, ποσό το οποίο δεν φαίνεται να αναφέρει καν, με αποτέλεσμα να παραπλανά το Δικαστήριο.
  40. Είναι η θέση της, ότι ο Αιτητής πέραν του ότι ουδεμία απαίτηση θα έπρεπε να έχει από την ίδια, μπορεί να εργαστεί με μερική απασχόληση, κάτι που έπραττε τα τελευταία καλοκαίρια. Συγκεκριμένα, εργαζόταν στο ξενοδοχείο A. και όλα τα χρήματα που λάμβανε, τον παρότρυνε να τα αποταμιεύσει για το μέλλον του, καθότι η ίδια κάλυπτε πλήρως όλα του τα έξοδα.
  41. Θεωρεί ότι δεν πρέπει να εκδοθεί οποιοδήποτε διάταγμα διατροφής υπέρ του Αιτητή, αφού έχει εξασφαλίσει το ποσό των €12.061,14 δυνάμει γραμματίου, που είναι ικανό να τον βοηθήσει στα όποια έξοδά του για συντήρηση και διατροφή, ακόμη και μετά την αποστράτευσή του από την Εθνική Φρουρά. Απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι, η μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα επηρεάσει το βιοτικό επίπεδο του Αιτητή.
  42. Όπως την πληροφορεί η δικηγόρος της και από όσα γνωρίζει, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που επιτάσσει ο νόμος και η νομολογία για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ισχυρίζεται περαιτέρω, ότι ο Αιτητής καταχώρησε την παρούσα αίτηση εκδικητικά και με σκοπό να αποκομίσει κέρδος εις βάρος της, χωρίς να προσέρχεται με «καθαρά χέρια». (IV) ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ։
  43. Για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 ως έχει τροποποιηθεί, θα πρέπει να συνυπάρχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) ορατή πιθανότητα επιτυχίας του Ενάγοντος στην αγωγή, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα.
  44. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις έχουν αναλυθεί σε έκταση στη νομολογία [βλ. Οδυσσέως v. Pieris Estates

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Κυτάλα κ.ά. v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 (Α) Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 255, M. Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. v. Timberland
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co. Ltd. κ. ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015 κ.α.]
  1. Η πρώτη προϋπόθεση δεν εξυπακούει τίποτα περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα. Όσον αφορά τη δεύτερη, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτή έχει ερμηνευθεί να σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η τρίτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται στην υπόθεση Οδυσσέως (ανωτέρω), σχετίζεται με το θέμα επάρκειας της θεραπείας υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης.
  2. Επιπρόσθετα, το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο θα πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή v. Χ" Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 152). Σε αυτό το στάδιο, το Δικαστήριο εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία με μόνο σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί ή να διατηρηθεί σε ισχύ το εκδοθέν διάταγμα και δεν αποφασίζει πάνω στα διαφιλονικούμενα θέματα επί των οποίων θα κριθεί η κυρίως αίτηση (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263). 37. Οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60, κρίνονται με βάση τα γεγονότα που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και με βάση τις διατάξεις του Νόμου που διέπει το υπό κρίση θέμα, οι οποίες στην εξεταζόμενη περίπτωση είναι τα άρθρα 33
(2)και 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, (Ν. 216/90). 38. Το Δικαστήριο με βάση την ενώπιον του μαρτυρία, αφού ασχοληθεί με το εύλογο των κονδυλίων και με βάση την κοινή λογική και την πείρα της ζωής καθορίζει τα αναγκαία έξοδα για τη συντήρηση του τέκνου. Το μέτρο με το οποίο καθορίζεται η διατροφή δεν είναι δυνατό να αποτιμάται με απόλυτους αριθμούς, ούτε αναμένεται η απόδειξη των εξόδων με αυστηρότητα. (Βλ. Μαρκουλίδης ν. Μαρκουλίδη κ.ά.
(1998)1 ΑΑΔ 1386, Παναγιώτου ν. Σφικτού
(2001)1(Α) ΑΑΔ 625, Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους
(2010)1 (Β) ΑΑΔ 951, Παπαντωνίου ν. Παπαντωνίου
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1875, Κορελλίδης ν. Κορελλίδη
(2012)1(Γ) ΑΑΔ 1975).
  1. Περαιτέρω, το άρθρο 37 του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990, (Ν. 216/90) προνοεί τα ακόλουθα: «(α) Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του δικαιούχου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν για διατροφή προσώπου. (β) Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του δικαιούχου και επιπλέον ανάλογα με την περίπτωση, τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του».
  2. Η υποχρέωση των γονέων για την διατροφή του τέκνου τους, σε ορισμένες περιπτώσεις δεν παύει με την ενηλικίωση του, αλλά ενδέχεται να συνεχιστεί υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις και μετά την συμπλήρωση του 18ου έτους της ηλικίας του (βλ. Α. Τιτσινίδης v. Α. Τιτσινίδη
(1994)1 ΑΑΔ 385). Η υπό εξέταση αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στο άρθρο 33
(2)του περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων Νόμου του 1990 (Ν.216/90) το οποίο προνοεί ρητά τα ακόλουθα: «Με απόφαση και σχετική ρύθμιση από το Δικαστήριο, η υποχρέωση των γονέων δυνάμει του εδαφίου
(1)είναι δυνατό να συνεχίσει και μετά την ενηλικίωση του τέκνου, στις περιπτώσεις όπου ειδικές περιστάσεις επιβάλλουν τούτο, όπως σε περίπτωση ανικανότητας ή αναπηρίας του τέκνου ή υπηρεσίας θητείας του στην Εθνική Φρουρά ή φοίτησής του σε εκπαιδευτικό ίδρυμα ή επαγγελματική σχολή». 41. Σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Δευτεροβάθμιου Οικογενειακού Δικαστηρίου, η έκδοση μίας δικαστικής απόφασης βάσει του άρθρου 33
(2)αποτελεί προϋπόθεση για την συνέχιση της υποχρέωσης. (Βλ. Βουνού ν. Βουνού
(1998)1 Α.Α.Δ. 400, Κυπριανίδης ν. Κυπριανίδη
(2010)1 Α.Α.Δ. 382). Σε κάθε περίπτωση, θεωρώ ότι η απουσία διατάγματος διατροφής ενόσω το τέκνο ήταν ανήλικο, δεν εμποδίζει το ενήλικο τέκνο από το να αποταθεί στο Δικαστήριο για να ζητήσει την οικονομική συμβολή των γονέων του στα έξοδα της διατροφής του, εφόσον φυσικά πληρούνται οι προϋποθέσεις που τίθεται από τον σχετικό Νόμο και την Νομολογία.
  1. Η συγγενική σχέση που συνδέει τον ανιόντα με τον κατιόντα, αποτελεί τον ιστό και το ηθικό υπόβαθρο της κοινωνίας μας και απόρροια της είναι η ανάλογη με την περίπτωση υποχρέωση του ενός να διατρέφει τον άλλο (άρθρα 33 και 34 του Ν.216/90). Με εξαίρεση την υποχρέωση των γονέων να διατρέφουν τα ανήλικα τέκνα τους στην βάση του άρθρου 33 του σχετικού νόμου, στις υπόλοιπες περιπτώσεις η ύπαρξη της συγγένειας και μόνο δεν δημιουργεί αυτόματα και την υποχρέωση διατροφής είτε του ενήλικου τέκνου από τους γονείς του, είτε των γονέων του από αυτό.
  2. Ειδικότερα, στην απόφαση που εκδόθηκε στην Βουνού ν. Βουνού
(1998)1 Α.Α.Δ. 400, το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο επισήμανε τα ακόλουθα։ «Ο Ν. 216/90 επιβάλλει στους γονείς κατ' ευθείαν υποχρέωση διατροφής μόνο των ανήλικων τέκνων χωρίς η υποχρέωση αυτή να συναρτάται προς αδυναμία τους να αυτοδιατραφούν, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της υποχρέωσης ενήλικου τέκνου να διατρέφει τους γονείς του. Το Άρθρο 33
(2)του Ν. 216/90, παρέχει τη δυνατότητα στο τέκνο, μετά την ενηλικίωσή του, να δικαιούται σε διατροφή, κατά ενάσκηση διακριτικής εξουσίας, λόγω της ανικανότητας ή της αναπηρίας του. Η τελική κατάληξη του συγκεκριμένου αιτήματος θα πρέπει να είναι το αποτέλεσμα συνυπολογισμού, τηρουμένου του νόμου, κάθε παράγοντος που θα προβάλλεται ως σχετικός....... Ο ενήλικος έχει δικαίωμα να κάμνει τις επιλογές που θέλει και να καθορίζει την πορεία του στη ζωή. Όμως όταν ο ενήλικος θέλει να αναλάβει τα έξοδα άλλος, έστω ο πατέρας του, αρχίζουν να συνυπολογίζονται τα στοιχεία κάτω από το φακό της λογικής. Ιδιαίτερα όταν οι οικονομικές δυνατότητες του πατέρα είναι περιορισμένες, εν όψει των άλλων του υποχρεώσεων, όπως στην παρούσα περίπτωση». 44. Στην καθοδηγητική απόφαση Χρυσάνθου ν. Χρυσάνθου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1890, το Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο απέρριψε την έφεση του εφεσείοντος ο οποίος στράφηκε εναντίον ενδιάμεσου διατάγματος του Οικογενειακού Δικαστηρίου με το οποίο διατάχθηκε όπως καταβάλλει €200,00 το μήνα για τη διατροφή του ενηλίκου τέκνου του, που υπηρετούσε στην Εθνική Φρουρά, υποστηρίζοντας ουσιαστικά ότι δεν αιτιολογείτο η διαπίστωση του πρωτόδικου δικαστηρίου ότι πληρούνταν οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 για σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αποφασίστηκε ότι εφόσον ο ίδιος ο νόμος προσδιορίζει τη θητεία στην Εθνική Φρουρά ως ουσιαστικά μια από τις ειδικές περιστάσεις για τις οποίες η διατροφή μπορεί να συνεχιστεί μετά την ενηλικίωση, προκύπτει τεκμήριο ειδικών περιστάσεων ώστε να μην χρειαζόταν, για σκοπούς του άρθρου 32, περαιτέρω εξειδίκευση.
  1. Στην απόφαση που εκδόθηκε στην Αίτηση με αρ. 390/2015 ενώπιον του Οικογενειακού Δικαστήριου Λευκωσίας, ο Αιτητής καταχώρησε εναντίον του πατέρα του ενδιάμεση αίτηση με σκοπό την έκδοση προσωρινού διατάγματος για διατροφή του, ενώ υπηρετούσε στην Εθνική Φρουρά. Το Δικαστήριο έκρινε εν προκειμένω ότι δεν πληρείτο η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 και απέρριψε την αίτηση, αναφέροντας ότι το εισόδημα που λαμβάνει από το κράτος για την στρατιωτική του θητεία, καθώς και τα επιδόματα που λαμβάνει η μητέρα του, μέρος των οποίων αφορούν και τον ίδιο, ήταν ικανοποιητικά για την διαβίωση του.
  2. Περαιτέρω, στην Αίτηση με αρ. 240/2017 του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ο Αιτητής που υπηρετούσε την στρατιωτική του θητεία αξίωσε από τον πατέρα του με ενδιάμεση αίτηση την έκδοση προσωρινού διατάγματος, ώστε να του καταβληθεί συγκεκριμένο ποσό για τις ανάγκες του. Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι δεν δικαιολογείτο η έκδοση προσωρινού διατάγματος εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση, έστω και αν μέχρι την ενηλικίωση του υιού του αυτός συνεισέφερε στην διατροφή του. (V) ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ։
  3. Λαμβάνοντας υπόψη την μαρτυρία που παρουσιάστηκε μέσα από τις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων και προσεγγίζοντας την με ιδιαίτερη προσοχή, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο δεν ενεργεί ως Δικαστήριο ουσίας και θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε διεξοδική αξιολόγηση της μαρτυρίας και εξαγωγή συμπερασμάτων επί των διαφιλονικούμενων θεμάτων, θα προχωρήσω στην εξέταση των προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/60 αλλά και η σχετική νομολογία.
  4. Αρχικά, διαπιστώνω μέσα από τις θέσεις των διαδίκων ότι αποτελεί παραδεκτό γεγονός πως ο Αιτητής ο οποίος είναι τέκνο της Καθ' ης η Αίτηση έχει ήδη ενηλικιωθεί στις 13/12/2024, αλλά και ότι προκύπτει η έναρξη και η συνέχιση της στρατιωτικής θητείας του στην Εθνική Φρουρά. Όπως έχω επισημάνει πιο πάνω, στην παράγραφο αρ. 2 του αρ.33 του Ν.216/90 προνοείται ότι η υποχρέωση των γονέων να διατρέφουν το τέκνο τους μπορεί να συνεχίσει και μετά την ενηλικίωση όπου ειδικές περιστάσεις το επιβάλλουν, όπως η υπηρεσία θητείας του στην Εθνική Φρουρά.
  5. Συνεπώς, κρίνω ότι πληρείται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60, δηλαδή της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση στην ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης, αφού τεκμαίρεται η θητεία του Αιτητή στην Εθνική Φρουρά αλλά και η ενηλικίωση του.
  6. Αναφορικά με την δεύτερη προϋπόθεση, ήτοι κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην εναρκτήρια αίτηση, θεωρώ ότι από την στιγμή που ένας ενήλικας που δεν έχει τα οικονομικά μέσα και επάρκεια, πλέον αναγκάζεται να αιτείται διατροφή από την μητέρα του, αφού δεν είναι σε θέση να συντηρήσει τον εαυτό του, λόγω του ότι διανύει την στρατιωτική θητεία του και δεν μπορεί να εργάζεται και να λαμβάνει εισοδήματα από την εργασία του, τούτο εξυπακούει ότι εκ πρώτης όψεως προκύπτει πιθανότητα επιτυχίας του αιτήματος του.
  7. Εν τούτοις, στην υπό εξέταση αίτηση έχω διαπιστώσει ότι μέσα από την ένορκη δήλωση του Αιτητή δεν έχει παρουσιαστεί οποιαδήποτε αναφορά ή μαρτυρία σε σχέση με τα μηνιαία έξοδα που επωμίζεται, για το κάθε κονδύλι ξεχωριστά, την περιγραφή του και το ύψος του. Ούτε έχω εντοπίσει να γίνεται οποιαδήποτε αναφορά για το συνολικό ποσό εξόδων τα οποία καλείται να καταβάλει σε μηνιαία βάση ο Αιτητής. Επιπρόσθετα, δεν έχω εντοπίσει να έχουν παρουσιαστεί οποιαδήποτε τεκμήρια προς απόδειξη των όποιων εξόδων του Αιτητή και της οικονομικής του δυνατότητας ή αδυναμίας. Παρόλο που γίνεται ανάλυση των κονδυλίων και εξόδων του Αιτητή μέσα από το δικόγραφο της κυρίως αίτησης του, εν τούτοις μέσα από την ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση δεν έχει γίνει κάτι τέτοιο και δεν έχει παρατεθεί οποιαδήποτε μαρτυρία. Προκύπτει δηλαδή, ότι απουσιάζει το αναγκαίο υπόβαθρο προς υποστήριξη της υπό εξέταση αίτησης.
  8. Στην απόφαση που εκδόθηκε στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους
(2010)1 Α.Α.Δ. 951, επισημάνθηκαν τα ακόλουθα։ « Η νομολογία παρέχει την δυνατότητα παρουσίασης μαρτυρίας για εξειδικευμένους ισχυρισμούς με την προϋπόθεση, όμως ότι υπάρχει έστω κατά γενικό τρόπο η σχετική δικογράφηση ή το θέμα αφορά στην ενδεχόμενη, έστω και μη αξιούμενη, αναδυόμενη νομική βάση της αγωγής, υπό το φως των δικογραφημένων πάντοτε γεγονότων (Stylianou v. Papacleovoulou
(1982)1 C.L.R.).
  1. Έχει επίσης νομολογηθεί ότι δεν είναι δυνατή η επιδίκαση οποιουδήποτε κονδυλίου για τις ανάγκες για διατροφή, αν δεν γίνεται ρητή αναφορά, κατά θετικό τρόπο των αναγκών και ο προσδιορισμός τους μέσα στο δικόγραφο (βλ. Ιωάννης Κυριάκου Όξυνου ν. Μαρία Ρόλη Λούη, Έφ. Αρ. 25/10, ημερομηνίας 14/02/2012).
  2. Είναι η θέση μου, χωρίς να παραγνωρίζω την αρχή ότι σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς, ότι η ουσιώδης παράλειψη του Αιτητή να παρουσιάσει οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με τις ανάγκες και τα έξοδα του, αναπόφευκτα σφραγίζει και την τύχη της υπό κρίση αίτησης, υπό την έννοια ότι δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου, οποιοδήποτε μαρτυρικό υλικό ή στοιχείο, ώστε το Δικαστήριο εξετάζοντας το, να μπορεί να καταλήξει σε οποιοδήποτε υπολογισμό για σκοπούς έκδοσης ενός ενδιάμεσου διατάγματος. Καθίσταται αδύνατο για το Δικαστήριο να προβεί στον καθορισμό της συνεισφοράς του κάθε γονέα στην διατροφή του τέκνου τους, από την στιγμή που δεν καταγράφονται στην μαρτυρία τα έξοδα του παιδιού ή το σύνολο τους, ούτως ώστε να εφαρμοστεί στην πράξη ο καθιερωμένος μαθηματικός τύπος (συντελεστής) και κατ' επέκταση η αποδεκτή μεθοδολογία υπολογισμού της συνεισφοράς (βλ. Ρουσουνίδη ν. Ρουσουνίδου Εφ. Αρ. 25/2019, Δ.Ο.Δ. ημερομηνίας 15/12/2021).
  3. Περαιτέρω, κρίνω σκόπιμο να επισημάνω ότι για την κάλυψη των δαπανών διατροφής ενός ενήλικου τέκνου, επιβαρύνονται και οι δύο γονείς του, ο καθένας ανάλογα με τις οικονομικές του δυνατότητες. Συνεπώς, για τον καθορισμό του ποσού της διατροφής που ενδέχεται να δικαιούται ο Αιτητής, θα πρέπει κατά πρώτο λόγο να αξιολογηθούν τα εισοδήματα και των δύο υπόχρεων γονέων, με βάση τις οικονομικές τους δυνατότητες και τους πόρους τους, ενώ στην συνέχεια να υπολογιστούν οι ανάγκες του τέκνου στα πλαίσια των αναγκών και των όρων διαβίωσης του. Εν προκειμένω, μέσα από την ολότητα της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε, ο Αιτητής παρέλειψε να παραθέσει οποιαδήποτε στοιχεία σε σχέση με τα μηνιαία ή άλλα εισοδήματα του πατέρα του, ούτως ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να προβεί σε μία ορθή και σφαιρική αξιολόγηση με βάση τα πιο πάνω δεδομένα, όπως επιτάσσει η σχετική νομολογία. Δηλαδή, ελλείπει εκείνο το αναγκαίο υπόβαθρο ούτως ώστε να κριθεί έστω και σε περιορισμένο βαθμό, ότι υπάρχει μία ορατή πιθανότητα επιτυχίας της υπό εξέταση αίτησης. Ως εκ τούτου, κρίνω με βάση τα πιο πάνω ότι δεν πληρείται εν προκειμένω η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  5. Σε κάθε περίπτωση, για σκοπούς πληρότητας επιθυμώ να επισημάνω ότι δεν πληρείται ούτε η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60, ότι δηλαδή θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
  6. Έχω καταλήξει σε αυτή την θέση, παρατηρώντας ότι η Καθ' ης η Αίτηση ουσιαστικά υποστήριξε μέσα από την ένορκη μαρτυρία της η οποία συνοδεύει την ένσταση της αλλά και μέσα από τους λόγους ένστασης της, ότι ο Αιτητής διαθέτει τα οικονομικά μέσα για να συντηρήσει τον εαυτό του, αφού η ίδια του έχει αποταμιεύσει το ποσό των €10.779,13 δυνάμει τραπεζικού γραμματίου το οποίο δικαιούται να ρευστοποιήσει με την ενηλικίωση του, αλλά και το ποσό των €1,282.01-. σε συγκεκριμένη τράπεζα το οποίο και πάλι δικαιούται να λάβει από την τράπεζα. Κρίνω σκόπιμο να επισημάνω, ότι οι εν λόγω θέσεις δεν αντικρούστηκαν και ούτε αμφισβητήθηκαν από την πλευρά του Αιτητή με οποιοδήποτε τρόπο, συνεπώς θεωρώ ότι παρέμειναν αναντίλεκτες. Δεν παραβλέπω το γεγονός ότι η πλευρά του Αιτητή μέσα από τις αγορεύσεις του δικηγόρου του, επιχειρεί να προβάλει διάφορους απαντητικούς ισχυρισμούς και θέσεις σε σχέση με την ύπαρξη των εν λόγω καταθέσεων και την πρόσβαση σε αυτές, εν τούτοις δεν δικαιούμαι να τις λάβω υπόψη αφού όπως έχει νομολογηθεί, οι αγορεύσεις δεν αποτελούν μέσο προσαγωγής μαρτυρίας (βλ. Μισιρλής ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1995)3 ΑΑΔ 379).
  1. Ούτε έχω διαπιστώσει να έχει καταδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό και ούτε ο Αιτητής έχει επεξηγήσει και δικαιολογήσει επαρκώς, γιατί θα είναι δύσκολο να ικανοποιηθεί η απαίτηση του σε μεταγενέστερο στάδιο σε περίπτωση που το Δικαστήριο δεν εκδώσει το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα. Σε κάθε περίπτωση, λαμβάνω υπόψη το γεγονός ότι ο Αιτητής όπως όλοι οι κληρωτοί που υπηρετούν την στρατιωτική τους θητεία στην Εθνική Φρουρά, λαμβάνει ένα επίδομα που παρέχεται από το κράτος, το οποίο αποτελεί ένα εισόδημα που καλύπτει ένα σεβαστό ποσοστό των όποιων εξόδων διαβίωσης του, γεγονός που παρέλειψε να αποκαλύψει στο Δικαστήριο.
  2. Ως εκ τούτου στην βάση των πιο πάνω, κρίνω ότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση, ήτοι πως θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα, λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Αιτητής έχει στην διάθεση του ένα αρκετά σεβαστό χρηματικό ποσό, γεγονός που ουσιαστικά διαφαίνεται ότι απέκρυψε από το Δικαστήριο ή δεν το αποκάλυψε ως όφειλε. (VI) ΚΑΤΑΛΗΞΗ։
  3. Συνεπακόλουθα, για τους πιο πάνω λόγους η μονομερής αίτηση ημερομηνίας 22/01/2025 απορρίπτεται στην ολότητα της.
  4. Ασκώντας την διακριτική μου εξουσία και ενόψει της πιο πάνω κατάληξης, κρίνω ότι τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας θα πρέπει να επιδικαστούν υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν με το πέρας εκδίκασης της εναρκτήριας Αίτησης. Υπ. ................ Χ. Πογιατζής, Δ. Οικ. Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.