Αστυνομία ν. Ντίνου Νικολάου, Αρ. Υποθ.: 7728/04, 21 Νοεμβρίου, 2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2005:B1 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Υποθ.: 7728/04 Αστυνομία εναντίον Ντίνου Νικολάου Ημερομηνία: 21 Νοεμβρίου, 2005 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Μ. Χαραλάμπους Για τον Κατηγορούμενο: κ. Δ. Κούτρας με κα Κούτρα Κατηγορούμενος: Παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η (Εκ πρώτης όψεως) Για να αποδείξει την κατηγορία αμελούς οδήγησης που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος η κατηγορούσα αρχή προσέφερε τη μαρτυρία πέντε προσώπων. Πρώτος ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης Αστ.2476 Σ. Νικολάου, άλλες δύο ήταν οι αυτόπτεις μάρτυρες Μελίνα Χαραλάμπους και Κλεοπάτρα Νικολάου, τέταρτη ήταν η μητέρα του ανήλικου πεζού Στέλλα Σταύρου και τελευταίος ο πατέρας ενός άλλου ανήλικου Νίκος Κωνσταντίνου, ο οποίος ευρίσκετο λίγο προ του ατυχήματος στο πεζοδρόμιο μαζί με το θύμα. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, ο κ. Κούτρας υπέβαλε εισήγηση ότι δεν απεδείχθη εκ πρώτης όψεως υπόθεση στη βάση του ότι με την προσφερθείσα μαρτυρία δεν στοιχειοθετείται το αδίκημα. Οι αρχές είναι γνωστές και δεν προτίθεμαι να τις επαναλάβω με λεπτομέρεια. Αρκεί να αναφερθεί πως ο κατηγορούμενος δεν καλείται να προβάλει την υπεράσπιση του όταν: α) Η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική, αντιφατική ή μη πειστική σε βαθμό που στο τέλος κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα στηρίζετο σ' αυτήν για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο ή β) Όταν δεν στοιχειοθετείται με βάση τη μαρτυρία κάποιο συστατικό στοιχείο του αδικήματος (βλ. υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Χριστοδούλου
(1990)2 ΑΑΔ 133). Μαρτυρία για το συγκεκριμένο σημείο του δρόμου προσφέρθηκε από τον εξεταστή ΜΚ1. Αυτός ανέφερε μεταξύ άλλων πως η ζημιά πρώτης επαφής στο όχημα ήταν στην πόρτα του συνοδηγού και πώς το σημείο συγκρούσεως ήταν 1.60 μέτρα από το πεζοδρόμιο. Μετά το Χ διαφαίνεται ελιγμός του κατηγορούμενου προς τα δεξιά. Από τη ΜΚ2 αξίζει να σημειωθεί η αναφορά της ότι τα αυτοκίνητα κινούντο αργά λόγω πυκνής κίνησης έξω από σχολείο ενώ λίγο πιο πίσω υπάρχει διάβαση πεζών με φύλακα, ο οποίος ανακόπτει τα οχήματα κάθε λίγο ειδικά εκείνη την ώρα που είναι η ώρα που σχολάνουν τα παιδιά του παρακείμενου Δημοτικού Σχολείου. Ανέφερε πως όλα έγιναν γρήγορα ενώ τα δύο παιδιά που χαρακτήρισε ως ζωηρά, τσακώνοντο στο πεζοδρόμιο. Δεν αντιλήφθηκε πρόθεση διασταύρωσης του θύματος. Η ΜΚ3 οδηγούσε πίσω από τον κατηγορούμενο με χαμηλή ταχύτητα όπως και ο κατηγορούμενος. Σε κάποια στιγμή αντιλήφθηκε απότομη κίνηση του θύματος στο δρόμο και κτύπημα του στην αριστερή πόρτα του κατηγορούμενου. Προφορικά ανέφερε πως είδε το ένα παιδί να σπρώχνει το άλλο που έπεσε στο αυτοκίνητο. Ανέφερε συγκεκριμένα πώς "πετάχτηκε" στο δρόμο το θύμα. Τα ίδια ανέφερε και η μητέρα του θύματος, ΜΚ4, μεταφέροντας στο Δικαστήριο τα όσα της ανέφερε ο ανήλικος γιος της, δηλαδή το θύμα. Ότι δηλαδή ο Θεόδωρος έσπρωξε το γιο της ενώ έπαιζαν, με αποτέλεσμα αυτός να πέσει στο δρόμο. Τα ίδια περίπου ανέφερε και ο ΜΚ5 πατέρας του άλλου παιδιού, λέγοντας ότι το θύμα εκτινάχθηκε στο δρόμο. Οι αρχές για την αμέλεια είναι γνωστές. Έχουν αναλυθεί στην υπ. Σωκράτους v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ.1. Η αμέλεια συνίσταται βασικά στην παράλειψη εκπληρώσεως του καθήκοντος μέριμνας και φροντίδας για την ασφάλεια άλλων προσώπων που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το καθήκον αυτό οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Στην παρούσα υπόθεση έχοντας υπόψη τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί, θεωρώ πως κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε στο τέλος της ημέρας να καταδικάσει τον κατηγορούμενο στηριζόμενο στη μαρτυρία που προσκομίστηκε από την κατηγορούσα αρχή, δεδομένου του σημείου που έχει κτυπηθεί το θύμα και δεδομένης της ταχύτητας του κατηγορούμενου και της μαρτυρίας για το απότομο της εισόδου του στο δρόμο (Ιωάννου v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ.113). Ως εκ τούτου θεωρώ πώς η υπόθεση πρέπει να απορριφθεί σε αυτό το στάδιο, καθότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ........................................ Χ. Β. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΛ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο