Αστυνομία ν. Κυριάκος Κακούσιας, Αρ. Υποθέσεως: 5195/04, 11 Ιανουαρίου 2005

(4)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και του Νόμου 80(Ι)/

1. Τo αδίκημα σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας ανατρέχει στις 25.11.2003 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Λευκωσίας (ΧΠ) Χοιροκοιτίας της Επαρχίας Λάρνακας όπου ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΒΒ 499 μη καταβάλλων την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Για να αποδείξει την κατηγορία η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τέσσερις μάρτυρες. Τον αστυφύλακα 625 Ζ. Ζήνωνος (ΜΚ1), τον αστυφύλακα 276 Μαρίνο Κυριάκου (ΜΚ2) την ΄Ελενα Ευριπίδου (ΜΚ3) και τον Ανδρέα Κύρκο (ΜΚ4). Όλη η μαρτυρία που δόθηκε είναι ενώπιον μου. Συνοπτικά οι μάρτυρες ανέφεραν τα ακόλουθα: Ο ΜΚ1, στις 25.11.2003 επισκέφθηκε τη σκηνή τροχαίου δυστυχήματος που συνέβη στις 07:45 στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Λεμεσού με κατεύθυνση τη Λευκωσία, παρά το χωριό Ζύγι, με ενεχόμενα οχήματα το βαρύ φορτηγό με αρ. εγγραφής ΚΒΒ 499 που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος και το όχημα με αρ. εγγραφής ΚΕΗ 806 που οδηγούσε ο ΜΚ4, Ανδρέας Κύρκος. Στη σκηνή αφού πήρε σχετικές μετρήσεις ετοίμασε πρόχειρο σχεδιαγράφημα από το οποίο ετοίμασε τελικό, Τεκμήριο
2. Το όχημα του ΜΚ4 έφερε ζημιές στη δεξιά μπροστινή πόρτα, δεξιό πίσω φτερό, πίσω προφυλακτήρα, πίσω αριστερό φτερό. Το αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου δεν έφερε ζημιές. Στη σκηνή δεν βρέθηκαν οποιαδήποτε ίχνη είτε τροχοπέδησης είτε πλαγιολίσθησης. Ο ΜΚ1 σημείωσε με την ένδειξη Χ το σημείο συγκρούσεως των 2 αυτοκινήτων το οποίο του υπέδειξαν οι 2 οδηγοί. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως στο Τεκμήριο 2 φαίνονται 2 σημεία σύγκρουσης. Το σημείο Χ ήταν το σημείο όπου συγκρούσθηκαν τα δύο αυτοκίνητα ενώ το Χ1 (που ως εκ λάθους δεν αναφέρθη στην κατάθεση του) ήταν το σημείο όπου το αυτοκίνητο του ΜΚ4 κτύπησε στο κιγκλίδωμα, αφού παρεξέκλινε της πορείας του. Αναφορικά με το σημείο Χ δεν προέβη σε οποιαδήποτε επιστημονική εξέταση, του υπεδείχθη από τον Κατηγορούμενο και το ΜΚ
3. Σύμφωνα με το ΜΚ1 από τη μαρτυρία προκύπτει πως το όχημα του Κατηγορουμένου και του ΜΚ4 βρίσκονταν στην ίδια ευθεία στη δεξιά και αριστερή λωρίδα, αντίστοιχα. Από τη σύγκρουση στο σημείο Χ προκλήθηκαν ζημιές σε όλη τη δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου του ΜΚ4 ενώ πιθανόν οι ζημιές στο αριστερό πισινό φτερό να προκλήθηκαν από τη σύγκρουση στο σημείο Χ
4. Ο μάρτυρας δεν γνωρίζει από που ή πως προκλήθηκαν οι ζημιές. Ο Κατηγορούμενος σύμφωνα με το ΜΚ1 συγκρούσθηκε με το αριστερό μπροστινό πλευρό του αυτοκινήτου του στη δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου του ΜΚ4 το οποίο σπρώχθηκε, κινήθηκε μετά τη σύγκρουση προς τα δεξιά. Το αυτοκίνητο του ΜΚ4 αφού κτύπησε στο σημείο Χ1 μετά γύρισε. Φαίνεται και στο Τεκμήριο 2 η κίνηση δεξιά σύμφωνα με τον μάρτυρα. Το πρώτο σημείο επαφής ήταν η αριστερή μπροστινή πλευρά του αυτοκινήτου του Κατηγορουμένου στην πίσω δεξιά πόρτα του αυτοκινήτου του ΜΚ
5. Οι ζημιές στην μπροστινή δεξιά πόρτα προκλήθηκαν από την κίνηση του αυτοκινήτου του ΜΚ4 προς τα δεξιά στο αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου αλλά άγνωστο σε ποιο σημείο. Οι ζημιές σύμφωνα με τον ΜΚ1 μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί να προκλήθηκαν. Υποθέτει ο μάρτυρας, δεν γνωρίζει. Ο ΜΚ2 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο, Τεκμήριο 3 και τον κατηγόρησε γραπτώς, Τεκμήριο
6. Κατηγόρησε τον Κατηγορούμενο επειδή σύμφωνα με τα στοιχεία που του ανέφερε ο εξεταστής Αστυφύλακας 2842 Ιάκωβος Χ"Ιωάννου φαινόταν να ευθύνεται. Η ΜΚ3 ήταν συνοδηγός στο αυτοκίνητο του ΜΚ
7. Ανέφερε πως ενώ κινούντο στην αριστερή λωρίδα είδε το φορτηγό του Κατηγορουμένου στην δεξιά λωρίδα να προσπαθεί να τους προσπεράσει και όταν έφθασε δίπλα τους άρχισε να κινείται προς το μέρος τους. Ο ΜΚ4 κόρναρε αλλά το φορτηγό συνέχιζε να έρχεται προς τα πάνω τους. Ο ΜΚ4 πήγε λίγο προς τα αριστερά για να το αποφύγει αλλά δεν τα κατάφερε με αποτέλεσμα το φορτηγό να τους κτυπήσει με το αριστερό μπροστινό μέρος του στο πίσω δεξί μέρος του αυτοκινήτου του ΜΚ
8. Το αυτοκίνητο του τελευταίου έστριψε προς δεξιά και αφού γύρισε στο δρόμο τρίφτηκε λίγο στο κιγκλίδωμα και σταμάτησε σ΄ αυτό με τα «μούτρα» του να βλέπουν προς Λεμεσό. Η σύγκρουση με το φορτηγό του Κατηγορούμενου έγινε στην αριστερή λωρίδα. Αντεξεταζόμενη ανέφερε πως είδε για πρώτη φορά το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου όταν ερχόταν προς το μέρος τους, την ώρα που προσπαθούσε να τους προσπεράσει. Τα δύο αυτοκίνητα δεν ήταν ακριβώς πλάι-πλάι, η μπροστινή πλευρά του φορτηγού έπαιρνε σχεδόν το μισό του αυτοκινήτου τους. Με ελαφριά κλίση του κεφαλιού της είδε το φορτηγό να έρχεται πίσω τους στη δεξιά λωρίδα από το παράθυρο της δεξιάς πόρτας πίσω. Το φορτηγό είχε ύψος διπλάσιο του αυτοκινήτου του ΜΚ4 αλλά δεν θυμάται σε ποιο ύψος είδε το φορτηγό. ΄Εδειχνε ότι προσπερνούσε. Διαφώνησε πως η τελική θέση του αυτοκινήτου του ΜΚ4 είναι όπως φαίνεται στο Τεκμήριο
9. Στην πλευρά του συνοδηγού η πόρτα μπορούσε να ανοίξει 10 εκατοστά. Ο ΜΚ4 οδηγός του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΚΕΗ 806 ανέφερε πως στις 25.11.2003 ενώ οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα ελάττωσε ταχύτητα λόγω κάποιου αυτοκινήτου μπροστά του που πήγαινε σιγά. Είδε το φορτηγό του Κατηγορούμενου να προσπαθεί να τον προσπεράσει και όταν ήταν δίπλα του στη δεξιά λωρίδα το φορτηγό άρχισε να κινείται προς το μέρος του. Κόρναρε και κινήθηκε προς τα αριστερά αλλά το φορτηγό συνέχιζε να κινείται προς το μέρος του με αποτέλεσμα να τον κτυπήσει με το αριστερό μπροστινό μέρος του στο πίσω δεξί μέρος του αυτοκινήτου του. Το αυτοκίνητο του κινήθηκε προς τα δεξιά και αφού γύρισε μέσα στο δρόμο τρίφτηκε στο κιγκλίδωμα όπου ακινητοποιήθηκε. Η ζημιά από τη σύγκρουση με το φορτηγό ήταν στο πίσω δεξί μέρος του οχήματος του και στο αριστερό μέρος από το κιγκλίδωμα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως αντελήφθηκε για 1η φορά το όχημα του Κατηγορουμένου όταν κοίταξε από το δεξιό καθρεφτάκι και όταν αυτό άρχισε να κοντεύει το δικό του αυτοκίνητο από τη δεξιά λωρίδα. Κινήθηκε προς τα αριστερά. ΄Ηταν πίσω του. Συμφώνησε πως μόλις τα «μούτρα» του φορτηγού έφθασαν το δεξί πίσω φανάρι του αυτοκινήτου του τον κτύπησαν. Ακολούθως ανέφερε πως όταν ήταν μπροστά του το φορτηγό τον κτύπησε με το αριστερό πίσω μέρος του, την «κάσια» προσπαθώντας να τον προσπεράσει. Δέχθηκε πως το φορτηγό έχει μήκος 10 μέτρα αλλά επέμεινε πως προσπαθούσε να τον προσπεράσει παρά το ότι του υπεβλήθη πως σύμφωνα με την εκδοχή του πως τον κτύπησε το πίσω μέρος του φορτηγού, το φορτηγό τον είχε ήδη προσπεράσει. Ο Κατηγορούμενος δεν έδειχνε πως προσπερνούσε. Ο ΜΚ4 συμφώνησε πως τέτοιου είδους φορτηγά όταν μετακινηθούν από δεξιά προς αριστερά πρώτα κινούνται «τα μούτρα» και μετά η κάσια. Συμφώνησε πως πρώτα μπήκαν αριστερά τα μούτρα του φορτηγού και πως το αριστερό πίσω μέρος της κάσιας τον κτύπησε, δηλαδή ο τροχός, στο πίσω δεξί μέρος του δικού του αυτοκινήτου. Είδε τα μούτρα του φορτηγού να μπαίνουν στην αριστερή λωρίδα. O κος Νικολάου στο τέλος της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής εκ μέρους του Κατηγορούμενου εισηγήθηκε πως δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου ενώ η κα Πίπη εισηγήθηκε το αντίθετο. Οι αρχές με βάση τις οποίες εξετάζεται το θέμα της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης συνοψίζονται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 ΑΑΔ 133. Η απαλλαγή του Κατηγορουμένου στο στάδιο αυτό δικαιολογείται μόνον όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος, ή (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ώστε κανένα Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτήν την καταδίκη του Κατηγορουμένου. Το έργο του Δικαστηρίου στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δεν είναι να προβεί σε λεπτομερή αξιολόγηση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας, έργο που ανάγεται στο τελικό στάδιο όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του. Μόνο όπου η όλη μαρτυρία που εδόθη με την συμπλήρωση της υπόθεσης του κατηγόρου εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση για να απαντηθεί. (βλπ. Ευγένειος Παναγιώτου ν. Αστυνομίας,

(2000)2 ΑΑΔ 191). Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν μια εξήγηση, αλλιώς ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία που δόθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. (βλ. The Police v. Kallenos

(1980)1 J.S.C σελ. 145, Απόφαση Ε. Δ. Λευκωσίας Γ. Νικολάου Ε.Δ. όπως ήταν τότε). Από τη μαρτυρία που συνοπτικά παρέθεσα πιο πάνω η απόδειξη των συστατικών στοιχείων της κατηγορίας στηρίζεται στη μαρτυρία του ΜΚ1, στο σχεδιάγραμμα Τεκμήριο 2 και στην πραγματική μαρτυρία - ζημιές στο όχημα του ΜΚ4 - και στη μαρτυρία των ΜΚ3 και ΜΚ

1. Έτσι, το ερώτημα που τίθεται είναι αν αντικειμενικά θεωρούμενη η μαρτυρία αυτή είναι τέτοια που να αποδεικνύει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου. Θα σχολιάσω πρώτα τη μαρτυρία των ΜΚ3 και ΜΚ4 που είναι η μόνη μαρτυρία που υπάρχει σε σχέση με τις συνθήκες του δυστυχήματος. Η ένορκη μαρτυρία των ΜΚ3 και ΜΚ4 παρουσιάζει ουσιαστικές διαφορές ως προς την κίνηση και θέση του φορτηγού του Κατηγορουμένου πριν τη σύγκρουση αλλά και ως προς το μέρος του φορτηγού που συγκρούσθηκε το αυτοκίνητο του ΜΚ
2. Πέραν τούτου, η ένορκη μαρτυρία του ΜΚ4 είναι αντιφατική αφ΄ εαυτής όσον αφορά τόσο την κίνηση και θέση του φορτηγού του Κατηγορουμένου όσο και το ποιο μέρος του φορτηγού συγκρούσθηκε με το αυτοκίνητο του. Ενώ στην κυρίως εξέταση του ο ΜΚ4 ανέφερε πως το φορτηγό του Κατηγορούμενου προσπαθώντας να τον προσπεράσει και ενώ ήταν δίπλα του στη δεξιά λωρίδα άρχισε να κινείται προς το μέρος του με αποτέλεσμα το φορτηγό να κτυπήσει το αυτοκίνητο του ΜΚ4 με το αριστερό μπροστινό μέρος του στο πίσω δεξί μέρος του αυτοκινήτου του ΜΚ4, στην αντεξέταση του ανέφερε αρχικά πως «τα μούτρα» του φορτηγού έφθασαν το δεξί πίσω φανάρι του αυτοκίνητου του όπου τον κτύπησαν και ακολούθως πως όταν το φορτηγό ήταν μπροστά του «προσπαθώντας να τον προσπεράσει» και αφού πρώτα μπήκαν «τα μούτρα» του φορτηγού στην αριστερή λωρίδα το αριστερό πίσω μέρος της κάσιας του φορτηγού κτύπησε το πίσω δεξί μέρος του δικού του αυτοκινήτου. Οι πιο πάνω αντιφάσεις του μάρτυρα κρίνονται ως ουσιαστικές. Η δε μαρτυρία του ΜΚ4 αναφορικά με το ότι ο Κατηγορούμενος δεν έδειχνε ότι προσπερνούσε βρίσκεται σε πλήρη αντίφαση με τη μαρτυρία της ΜΚ3 σύμφωνα με την οποία ο Κατηγορούμενος έδειχνε πως θα προσπερνούσε. Ο ΜΚ1 παρά το γεγονός ότι παρέθεσε στο Δικαστήριο συνολικά τις ζημιές που προκλήθηκαν στο αυτοκίνητο του ΜΚ4 από τη σύγκρουση με το φορτηγό του Κατηγορουμένου και από τη σύγκρουση στο κιγκλίδωμα του αυτοκινητόδρομου δεν ήταν σε θέση, όπως προέκυψε από την ένορκη κατάθεση του, να προσδιορίσει με βάση την εμπειρία του τον τρόπο με τον οποίο προκλήθηκαν οι εν λόγω ζημιές και από ποια από τις δύο συγκρούσεις προκλήθηκαν. Τα όσα ανέφερε ο ΜΚ1 στην ένορκη κατάθεση του σε σχέση με την πρόκληση των ζημιών στο αυτοκίνητο του ΜΚ4 βασίστηκαν τόσο στα όσα κατέθεσαν στην αστυνομία οι ΜΚ3 και ΜΚ4 όσο και σε δική του πιθανολόγηση. ΄Οσα δε ανέφερε σε σχέση με το πως προκλήθηκε η ζημιά στη δεξιά μπροστινή πόρτα του αυτοκινήτου του ΜΚ4, δηλαδή τα περί κίνησης του αυτοκινήτου του ΜΚ4 προς τα δεξιά, πάνω στο φορτηγό ήταν όπως προέκυψε από την αντεξέταση του εντελώς υποθετικά. Συναφώς αναφέρω πως δεν έχει τεθεί ίχνος αποδεκτής μαρτυρίας ενώπιον μου αναφορικά με το πως προκλήθηκαν οι ζημιές στη δεξιά μπροστινή πόρτα του αυτοκινήτου του ΜΚ4 οι οποίες παρέμειναν ανεξήγητες στο τέλος της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή. Πέραν τούτου η τελική θέση στην οποία τοποθέτησε ο ΜΚ1 το αυτοκίνητο του ΜΚ4 στο Τεκμήριο 2 δεν συνάδει με τη μαρτυρία της ΜΚ
3. Συνεκτιμώντας συνεπώς την πιο πάνω μαρτυρία όσο και τις αρχές που αναδύονται μέσα από τη νομολογία που παρέθεσα πιο πάνω κρίνω πως δεν έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος αφενός, αλλά και οι αντιφάσεις του ΜΚ4 και οι αντιφάσεις μεταξύ της μαρτυρίας της ΜΚ3 και του ΜΚ4 είναι τέτοιας θεμελειακής υφής που ελλείψει οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας σχετικά με τις συνθήκες του δυστυχήματος καθιστούν τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής αντινομική σε τέτοιο βαθμό που κανένα Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ΄ αυτήν την καταδίκη του Κατηγορουμένου. Σύμφωνα με την υπόθεση Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 353 η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε συστατικού στοιχείου που τη συνιστά, βαρύνει εξ΄ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι. Κατά συνέπεια, ο Κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Μ. Παπαϊωάννου, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο