Αστυνομία ν. Χρίστος Αγαπίου, Αρ. Υπόθεσης:10729/04, 17 Ιανουαρίου 2005

(4)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και του Νόμου 80(Ι)/

2. της οδήγησης μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς άδεια οδήγησης, κατά παράβαση των Καν. 2, 26(ι) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84 που θεσπίστηκαν με βάση το άρθρο 5 του Νόμου 86/72 και του Νόμου 166/
4. της χρήσης μηχανοκινήτου οχήματος σε οδό χωρίς πιστοποιητικό ασφαλείας κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)(α)

(4)(α), 38 και 40 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Τρίτου) Νόμου του 2000, Αρ. 96

(1)2000 και ΚΔΠ 187/2000 και

1. της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος άνευ της συγκαταθέσεως του ιδιοκτήτου κατά παράβαση των άρθρων 11 και 19 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/
2. Οι λεπτομέρειες των αδικημάτων ανατρέχουν στις 9.3.2004 στην οδό Ακ Ντενίζ στη Λάρνακα της Επαρχίας Λάρνακας όπου ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΧΕ 506 μη καταβάλλων την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το εν λόγω όχημα χωρίς να κατέχει άδεια οδήγησης, χωρίς να βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του, από το πρόσωπο αυτό, ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου και άνευ της συγκαταθέσεως του ιδιοκτήτου ή ετέρας νομίμου εξουσιοδοτήσεως. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τέσσερις μάρτυρες, τον αστυφύλακα 173 Αντρέα Ττοφή (ΜΚ1), τον αστυφύλακα 2388 Γ. Καλλέσιη (ΜΚ2) την Ανθούλλα Παπαλεοντίου (ΜΚ3) και τη Μαρία Αγαπίου (ΜΚ4). Συνοπτικά οι μάρτυρες ανέφεραν τα ακόλουθα: Ο ΜΚ1 κατέθεσε πως στις 9.3.2004 μετέβηκε γύρω στις 5:05 στην οδό Ακ Ντενίζ στη Λάρνακα όπου είχε συμβεί δυστύχημα. Στη σκηνή βρισκόταν το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΧΕ 506 στην τελική του θέση. Ο οδηγός του οχήματος ο οποίος αρχικά δεν βρισκόταν εκεί προσήλθε στη σκηνή μαζί με τον αδελφό του αργότερα. Στην παρουσία του οδηγού αφού πήρε τις σχετικές μετρήσεις ετοίμασε πρόχειρο σχεδιαγράφημα σκηνής στο οποίο τοποθέτησε την πορεία και τελική θέση του πιο πάνω αυτοκινήτου και το σημείο σύγκρουσης σε πάσσαλο της ΑΗΚ. Ο οδηγός του αυτοκινήτου αφού του υπεδείχθη το πρόχειρο σχεδιαγράφημα συμφώνησε μ΄ αυτό. Από το εν λόγω σχεδιαγράφημα ετοίμασε τελικό, Τεκμήριο 2 το οποίο επεξήγησε στο Δικαστήριο. Στο εν λόγω αυτοκίνητο οι ζημιές ήταν οι ακόλουθες: στράβωμα μπροστινού καπό, μπροστινού προφυλακτήρα και μπροστινού δεξιού φτερού, έσπασε το δεξί φανάρι και η μπροστινή γρίλια. Ο πάσσαλος της ΑΗΚ υπέστη ζημιά. Ο καιρός ήταν αίθριος, η άσφαλτος ξηρή και η τροχαία κίνηση αραιή. Ο οδικός φωτισμός και η ορατότητα ήταν ικανοποιητικά. Ο ΜΚ1 κατέθεσε το Τεκμήριο 3 στο οποίο φαίνεται πως το αυτοκίνητο ανήκει στη μητέρα του Κατηγορουμένου ΜΚ
3. Ο ΜΚ1 ανέφερε πως μετά από εξετάσεις που διενήργησε αναφορικά με τον ιδιοκτήτη του εν λόγω αυτοκινήτου ο ίδιος παρέμεινε στη σκηνή ενώ 2 συνάδελφοι του μετέβηκαν στην οικία της μητέρας του Κατηγορουμένου και όταν επέστρεψαν έφεραν μαζί τους τον Κατηγορούμενο και τον αδελφό του. Ο Κατηγορούμενος δεν ήταν κάτοχος άδειας οδήγησης και πιστοποιητικού ασφάλισης. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως όταν ο Κατηγορούμενος έφθασε στη σκηνή ο ΜΚ1 τον υπέβαλε σε άλκοτεστ με ένδειξη 0 και πως ο Κατηγορούμενος του ανέφερε τα συγκεκριμένα σημεία που τοποθέτησε στο Τεκμήριο
4. Ο ΜΚ1 δεν πήγε καθόλου στο σπίτι του Κατηγορούμενου. Δύο άλλοι συνάδελφοι του επισκέφθηκαν το σπίτι του Κατηγορούμενου αφού διαπιστώθηκε ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Ο ΜΚ1 αρνήθηκε υποβολή του Κατηγορούμενου ότι στη σκηνή ο Κατηγορούμενος έλεγε πως δεν ήταν αυτός που οδήγησε το αυτοκίνητο. Ο ΜΚ1 αρνήθηκε επίσης υποβολή του Κατηγορούμενου ότι στο αυτοκίνητο που τον οδήγησε στο Σταθμό ο Κατηγορούμενος είπε σε κάποιο άλλο αστυφύλακα «θέλεις να σου πω ψέματα, εντάξει είμαι εγώ» και πως όταν κατέβηκε από το αυτοκίνητο στο Σταθμό ο εν λόγω άλλος «τον μούνταρε». Ο ΜΚ2 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο 5 και τον κατηγόρησε γραπτώς, Τεκμήριο
5. Ο Κατηγορούμενος στο Τεκμήριο 6 απάντησε «παραδέχομαι τις κατηγορίες, συγνώμη έκαμα λάθος και εν θα το ξανακάμω». Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε πως τις πιο πάνω καταθέσεις τις πήρε στην παρουσία της μητέρας του Κατηγορούμενου. Ο ΜΚ2 ανέφερε πως δεν μετέβηκε στο σπίτι του Κατηγορούμενου εκείνη την νύχτα. Απλώς έλαβε κατάθεση από τον Κατηγορούμενο με βάση τις πληροφορίες που πήρε από τους συναδέλφους του. Αρνήθηκε υποβολή του Κατηγορούμενου πως την ώρα που έφθασαν στο Σταθμό «ο άλλος» επιτέθηκε στον Κατηγορούμενο. Η ΜΚ3 ανέφερε πως στις 9.3.2004 άκουσε δυνατό θόρυβο η ώρα 4:40 π.μ. και είδε ένα νεαρό πρόσωπο με σκούρα ρούχα να τρέχει καθώς και ένα αυτοκίνητο κτυπημένο σε πάσσαλο. Αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο ως το εν λόγω πρόσωπο όταν τον έφερε στη σκηνή η αστυνομία. Αντεξεταζόμενη ανέφερε πως δεν ήταν σίγουρη πως επρόκειτο για το ίδιο πρόσωπο αφού ήταν σκοτεινά, δεν είδε το πρόσωπο του προσώπου που έτρεχε και τον είδε από κάποια απόσταση. Δεν αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο στο Δικαστήριο. Η ΜΚ4, Μαρία Αγαπίου Χαρή είναι η μητέρα του Κατηγορούμενου. Ανέφερε πως στις 5:20 τις 9.3.2004 την επισκέφθηκε σπίτι της η αστυνομία και της ανέφερε πως το αυτοκίνητο της με αρ. εγγραφής ΧΕ 506 ήταν κτυπημένο στην οδό Ακ Ντενίζ. Δεν έδωσε τη συγκατάθεση της στον Κατηγορούμενο να οδηγήσει το αυτοκίνητο της. Τα κλειδιά του εν λόγω αυτοκινήτου τα κρατά πάντα ο άλλος της γιος, Κώστας, ο οποίος έχει άδεια οδηγού και ασφάλεια και ο οποίος τα κρύβει κάθε φορά σε ξεχωριστό μέρος για να μην μπορεί να τα βρει ο Κατηγορούμενος. Αφού το Δικαστήριο βρήκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου τον κάλεσε να προβάλει την υπεράσπιση του. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες υπεράσπισης. Ο Κατηγορούμενος στην κυρίως εξέταση του ανέφερε επί λέξει τα ακόλουθα: «ήρταν τζιαι εξυπνήσαν με για να μου πουν ότι ετούμπαρα ένα αυτοκίνητο. Επήραν με μέσα και τώρα είμαι δαμέ. Δεν είμαι εγώ που το έκαμα, δεν είμαι εγώ που οδηγούσα το αυτοκίνητο.» Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως είπε στην κατάθεση του στην αστυνομία πως γύρω στις 4:00 το πρωί που οι γονείς του και ο αδελφός του κοιμούνταν ήθελε να πάει βόλτα διότι οι αστυνομικοί τον πίεζαν. Γι΄ αυτό είπε η ώρα 4:
6. Αρχικά ανέφερε πως οι δύο αστυνομικοί τον πίεζαν ενώ ακολούθως ανέφερε πώς ο ένας αστυνομικός, ο ψηλός ήταν καλός και ο ένας τον πίεζε. Τον πίεζαν να πει την ώρα και του έλεγαν πως «θα τον έπαιρναν φυλακή». Ο αστυνομικός έγραφε από μόνος του και του είπε «να βάλουμεν έτσι να γλυτώσεις». Του πήραν κατάθεση 4 ώρες, «τον είχαν στον τοίχο», όπως είπε. Αρνήθηκε πως η κατάθεση του διήρκησε 15 λεπτά όπως φαίνεται στο Τεκμήριο
7. Σε ερώτηση αφού δεν ήταν αυτός που οδήγησε το αυτοκίνητο τότε γιατί παραδέκτηκε απάντησε τα ακόλουθα: «ήταν να μείνω τζιμέσα 2 ώρες ώστι να μου πουν εγιώ είμαι, ώστι να πω έτσι;» Στην κατάθεση του, Τεκμήριο 5, ο Κατηγορούμενος αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: τις πρωινές ώρες γύρω στις τέσσερις που οι γονείς του και ο αδελφός του κοιμόνταν, ήθελε να πάει μια βόλτα με το αυτοκίνητο της μητέρας του με αριθμούς εγγραφής ΧΕ 506, επειδή δεν τον αφήνουν να το οδηγά γιατί δεν έχει άδεια οδηγού. ΄Εψαξε μέσα στην τζέπη του σάκου του αδελφού του Κώστα, γιατί ο αδελφός του οδηγεί το αυτοκίνητο αφού έχει άδεια οδηγού, ξεκίνησε το αυτοκίνητο για να πάει μια μικρή βόλτα στην γειτονιά τους, αφού βρήκε τα κλειδιά. ΄Οταν επέστρεφε πίσω στο σπίτι σε μια οδό της οποίας δεν γνωρίζει το όνομα που βρίσκεται πολύ κοντά στο σπίτι τους και επειδή εκεί ο δρόμος είναι λίγο στενός του έφυγε λίγο και το τιμόνι και πήγε και κτύπησε με το αυτοκίνητο της μητέρας του πάνω σε ένα στύλο της ηλεκτρικής. Από το δυστύχημα δεν τραυματίστηκε. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες την ώρα που κατέθεταν καθώς και τον τρόπο που απαντούσαν και τις αντιδράσεις τους. Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση και έθεσε τόσο κατά την προφορική του μαρτυρία όσο και με το Τεκμήριο αρ. 2 τα δικά του ευρήματα. Μου έδωσε την εικόνα του αμερόληπτου εξεταστή του δυστυχήματος. Kανένα κλονιστικό στοιχείο δεν έχει προκύψει και αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της οι δε μετρήσεις του στο Τεκμήριο αρ. 2 καθώς και τα ευρήματα του αποτελούν και ευρήματα του Δικαστηρίου. Προσθέτω ότι δεν έχει αμφισβητηθεί οτιδήποτε από το σχεδιάγραμμα και από τα επιτόπου ευρήματα του μάρτυρα. Αποδέχομαι περαιτέρω τη μαρτυρία του ΜΚ1 ότι τα σημεία που τοποθέτησε στο Τεκμήριο 2 (πορεία, τελική θέση του ΧΕ 506 και σημείο σύγκρουσης) του αναφέρθηκαν από τον Κατηγορούμενο και ότι ο Κατηγορούμενος συμφώνησε με το πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής που του υπεδείχθη. Συναφώς αναφέρω πως ο Κατηγορούμενος δεν υπέβαλε στον ΜΚ1 πως δεν του ανέφερε τα πιο πάνω σημεία ή πως δεν συμφώνησε με το σχεδιαγράφημα και η μαρτυρία του ΜΚ1 παρέμεινε, ως εκ τούτου, αναντίλεκτη. Ο ΜΚ2 μου έκανε επίσης καλή εντύπωση και μου έδωσε την εικόνα φιλαλήθους μάρτυρα. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της η οποία ουδόλως κλονίστηκε κατά την αντεξέταση του. Εξάλλου η μαρτυρία του μάρτυρα αυτού ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε από τον Κατηγορούμενο. ΄Οσο δε αφορά τη μαρτυρία του μάρτυρα σε σχέση με τη λήψη της ανακριτικής κατάθεσης του Κατηγορούμενου, Τεκμήριο 5 αξίζει να σημειωθεί πως αφέθη να δοθεί χωρίς καμιά ένσταση στην δεκτότητα της στο κατάλληλο στάδιο από τον Κατηγορούμενο. Η ΜΚ3 δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση. Η μαρτυρία της κατά την κυρίως εξέταση της βρίσκεται σε πλήρη αντίφαση με τη μαρτυρία της κατά την αντεξέταση της. Γι΄ αυτό το λόγο η μαρτυρία της καθίσταται αναξιόπιστη και δεν μπορώ να την αποδεχθώ. ΄Οσον αφορά τη ΜΚ4 αναφέρω ότι η εικόνα που άφησε στο Δικαστήριο ήταν καλή. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της στο σύνολο της. Σημειώνω δε πως η μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Ο Κατηγορούμενος δεν μου έκανε καλή εντύπωση στο εδώλιο, σίγουρα δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και άφησε μια πτωχή εικόνα. Αυτό αντανακλάται στη μαρτυρία του και στις απαντήσεις του κατά την αντεξέταση του. Δεν είμαι διατεθειμένη να δεχθώ την μαρτυρία του ως αξιόπιστη. Καταρχήν να αναφέρω ότι η αναφορά του κατά την κυρίως εξέταση του σε «ένα» αυτοκίνητο αποτελεί σημαντική ανακρίβεια και είναι από μόνη της ενδεικτική της διάθεσης του Κατηγορουμένου να μην αναφέρει την αλήθεια αφού επρόκειτο για το αυτοκίνητο της μητέρας του. Οι δε ισχυρισμοί του ότι κάποιοι αστυνομικοί τον πίεζαν και τον είχαν στον τοίχο όχι μόνο στερούνται πειστικότητας αλλά είναι και από μόνοι τους αντιφατικοί αφού ο Κατηγορούμενος από τη μια ισχυρίστηκε πως τον απειλούσαν ότι θα πήγαινε φυλακή και από την άλλη ότι θα «τον γλύτωναν». Περαιτέρω, ενώ ισχυρίστηκε ότι η κατάθεση του διήρκησε 4 ώρες, γεγονός που αντικρούεται από το Τεκμήριο 5, ακολούθως είπε πως ο λόγος που παραδέκτηκε ήταν για να μην μείνει «τζιμέσα» 2 ώρες. Σημειώνω δε ότι όσα ανέφερε κατά την αντεξέταση του περί απειλών, υποσχέσεων και στησίματος του στον τοίχο για 4 ώρες δεν υπεβλήθηκαν στους ΜΚ1 και ΜΚ2 κατά την αντεξέταση τους δημιουργώντας έτσι την εντύπωση εκ των υστέρων σκέψεων του Κατηγορούμενου. Ο Κατηγορούμενος είχε βέβαια κάθε συμφέρον να αποδεσμευτεί από τη σημασία των υποδείξεων και δηλώσεων του. Συναφώς αναφέρω ότι πέραν των ισχυρισμών του Κατηγορούμενου δεν υπάρχει ενώπιον μου ίχνος μαρτυρίας ότι τα όσα ανέφερε στον ΜΚ1 και τα όσα κατέθεσε στο ΜΚ2 ήταν αποτέλεσμα απειλών ή υποσχέσεων. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας καταλήγω ότι: Ο ΜΚ1 στις 9.3.2004 επισκέφθηκε τη σκηνή τροχαίου δυστυχήματος που συνέβη στην οδό Ακ Ντενίζ όπου το ενεχόμενο αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΧΕ 506 βρισκόταν στην τελική του θέση. Στη σκηνή οδηγήθηκε αργότερα από δύο αστυνομικούς ο Κατηγορούμενος, αφού είχε διαπιστωθεί πως η ιδιοκτήτρια του αυτοκινήτου ήταν η μητέρα του Κατηγορούμενου και αφού οι εν λόγω αστυνομικοί επισκέφθηκαν το σπίτι της πιο πάνω. Στη σκηνή ο Κατηγορούμενος αφού ανέφερε στον ΜΚ1 την πορεία του αυτοκινήτου ΧΕ 506, την τελική του θέση και το σημείο σύγκρουσης επί πασσάλου της ΑΗΚ, συμφώνησε με το πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής που ετοίμασε ο ΜΚ1, από το οποίο ετοίμασε το τελικό, Τεκμήριο
8. Το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΧΕ 506 υπέστη ζημιές στο μπροστινό καπό, προφυλακτήρα και δεξί φτερό καθώς και στο δεξί φανάρι και μπροστινή γρίλια. Ζημιά επίσης υπέστη ο πάσσαλος της ΑΗΚ στον οποίο συγκρούσθηκε το εν λόγω αυτοκίνητο. Ο ΜΚ2 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο στην οποία ο Κατηγορούμενος του ανέφερε πως στις 9.3.2004 το αυτοκίνητο της μητέρας του το οδήγησε ο ίδιος κρυφά κατά τις πρωινές ώρες αφού βρήκε τα κλειδιά στο σάκο του αδελφού του. Επιστρέφοντας σπίτι του «του έφυγε το τιμόνι» και συγκρούσθηκε σε πάσσαλο της ΑΗΚ. Ο Κατηγορούμενος δεν ήταν κάτοχος άδειας οδηγού, πιστοποιητικού ασφάλισης και ούτε συγκατάθεσης της μητέρας του να οδηγήσει το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΧΕ
9. Με βάση τα πιο πάνω ευρήματα είναι φανερό πως η ουσιαστική μαρτυρία εναντίον του Κατηγορουμένου είναι οι δικές του υποδείξεις στη σκηνή του δυστυχήματος στο ΜΚ1 καθώς και η ανακριτική κατάθεση που έδωσε στο ΜΚ2, στην οποία παραδέχεται ότι οδήγησε το αυτοκίνητο και τη διάπραξη των αδικημάτων. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επισημάνω ότι προκύπτει το ερώτημα κατά πόσο η ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου ως ουσιαστικά ομολογία του είναι η ορθή εικόνα των γεγονότων, ιδιαίτερα ενόψει του ότι ο Κατηγορούμενος διαψεύδει την αλήθεια της στη μαρτυρία του. Είναι νομολογημένο ότι η ομολογία του Κατηγορούμενου και αν ακόμη γίνει δεκτή ως μαρτυρία, πρέπει στο τέλος της ημέρας να εξεταστεί σε αναφορά με το ερώτημα κατά πόσο είναι και αληθής ώστε να μπορεί το Δικαστήριο να βασιστεί σ΄ αυτή και να οδηγηθεί σε συμπεράσματα ενοχής του Κατηγορουμένου (βλ. Μάρτιν ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)

(1994)2 ΑΑΔ 65). Η άποψη μου είναι ότι η ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου ελέγχεται ως αληθής και δεν διατηρώ οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς τούτο. ΄Εχω ήδη απορρίψει τους ισχυρισμούς του Κατηγορούμενου σε σχέση με αυτή. Περαιτέρω, όμως, θεωρώ ότι η αλήθεια της ομολογίας του ενισχύεται από άλλα δεδομένα, κυρίως τις υποδείξεις του Κατηγορούμενου προς το ΜΚ1 όσον αφορά την πορεία του οχήματος ΧΕ 506, το σημείο σύγκρουσης και την τελική του θέση που προηγήθησαν της ανακριτικής κατάθεσης του Κατηγορούμενου οι οποίες δείχνουν την εμπλοκή του Κατηγορούμενου στα αδικήματα, αλλά και τη μαρτυρία της ΜΚ4 πως τα κλειδιά βρίσκονταν στην κατοχή του αδερφού του Κατηγορούμενου. Με βάση τα πιο πάνω δεν διατηρώ καμιά αμφιβολία πως ο Κατηγορούμενος ήταν κατά τον επίδικο χρόνο ο οδηγός του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΧΕ 506 (βλ. περαιτέρω υπόθεση Stickings v. George

(1980)RTR 237). ΄Οσον αφορά την κατηγορία της αμελούς οδήγησης ο Κατηγορούμενος δεν έδωσε οποιαδήποτε εξήγηση αναφορικά με το υπό κρίση δυστύχημα. Το γεγονός ότι το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος παρεξέκκλινε της πορείας του και συγκρούσθηκε με τον πάσσαλο της ΑΗΚ αποτελεί από μόνο του μαρτυρία αμελούς οδήγησης και στην απουσία εξήγησης μπορεί να οδηγήσει σε καταδίκη. (βλ. Bensley v. Smith

(1972)Crim. L.R. 239 και σύγγραμμα Wilkinson´s Road Traffic Offences, 10th Ed. σελίδα 228). Για όλους τους πιο πάνω λόγους είμαι ικανοποιημένη ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος και κρίνεται ένοχος σ΄ αυτές. Μ. Παπαϊωάννου, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο