Λοίζος Τοφαρής Λτδ ν. Τάσου Μαραθοβουνιώτη άλλως Αναστάση (Τάσου) Γιάλλουρου άλλως Τάσου Τάσος Νικόλα άλλως Τάσος Μαυραγορίτης, Αρ. Υπόθεσης: 12414/04

(1981)2 CLR 9. Οι ίδιες αρχές υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 ΑΑΔ 133, στην οποία ο πρώην Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πικής ανάφερε ότι η απαλλαγή του Κατηγορουμένου με βάση την έλλειψη στοιχειοθέτησης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δικαιολογείται σύμφωνα με την Δικαστική Πρακτική του 1962 μόνο σε δύο περιπτώσεις: α) Όταν δεν στοιχειοθετείται εξ΄ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος. β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη τον Κατηγορούμενο. Στην ίδια απόφαση ο κ. Πικής τόνισε ότι το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Ενδεικτικά αναφέρω το ακόλουθο απόσπασμα: «Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο εκείνης της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το έργο αυτό αποτελείται κατά το τέλος της δίκης. Η απόφαση του περιορίζεται, όπως αναφέραμε σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σ΄ εκείνο το στάδιο της δίκης, πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η πρακτική του 1962 δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας στο ίδιο συμπέρασμα». Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν μια εξήγηση αλλιώς, ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. (βλ. The Police v. Kallenos

(1980), 1 JSC σελ. 145, απόφαση Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Γ. Νικολάου Ε.Δ. όπως ήταν τότε). Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 117(α) του περί Πτώχευσης Νόμου, Κεφ. 5 είναι τα ακόλουθα: 1) η εξασφάλιση πίστωσης από πτωχεύσαντα 2) στην έκταση των 10 και πλέον λιρών 3) χωρίς να πληροφορήσει το πρόσωπο εκείνο ότι είναι πτωχεύσας που δεν αποκαταστάθηκε. Σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα στις 23.11.1989 ο κατηγορούμενος κηρύχθηκε σε πτώχευση. Σύμφωνα δε με τη μαρτυρία που προσκομίσθηκε από μέρους της Κατηγορούσας Αρχής και ειδικότερα σύμφωνα με τα όσα ανέφερε ο κ. Κυριάκος Τοφαρής ο κατηγορούμενος στις 3.10.03 ενοικίασε ένα κάγκο για 4 ημέρες προς £10 την ημέρα ήτοι σύνολο Λ.Κ.

1. Δεν θα επεκταθώ στην ενοικίαση άλλων μηχανημάτων ή εργαλείων που δεν καλύπτονται από τη χρονική περίοδο που καθορίζεται στις λεπτομέρειες αδικήματος ήτοι από 3.10.03 μέχρι 7.10.
2. Ο κ. Τοφαρής ανέλαβε ως διευθυντής της κατηγόρου εταιρείας μετά που απεβίωσε ο πατέρας τους, δηλαδή μετά τις 2.4.
3. Δεν υπάρχει συγκεκριμένη μαρτυρία με ποιο φυσικό πρόσωπο εκπρόσωπο της κατηγόρου εταιρείας έγινε η συμφωνία ενοικίασης του μηχανήματος με τον κατηγορούμενο. Ενώ ο κ. Τοφαρής ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν τους απεκάλυψε ότι είναι πτωχεύσας στο στάδιο της αντεξέτασης ανέφερε ότι δεν γνώριζε αν ο πατέρας του γνώριζε ότι ο κατηγορούμενος ήταν πτωχεύσας κατά τον επίδικο χρόνο. Δήλωσε ότι ο πατέρας του γνώριζε τη δυσχερή θέση του κατηγορουμένου και τον άφησε να δημιουργήσει υπόλοιπο εκμεταλλεύοντας τη γνωριμία τους. Με βάση όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί το τρίτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος όπως περιγράφεται πιο πάνω, αφού η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει παρουσιάσει τέτοια ισχυρή μαρτυρία στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από τον κατηγορούμενο μία εξήγηση. Συνακόλουθα ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ......... Η. Γεωργίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο