Αστυνομία ν. Λευτέρης Χαραλάμπους, Αρ. Υπόθεσης: 10808/04, 31 Ιανουαρίου 2005

(4)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και του Νόμου 80(Ι)/

1. Η κατηγορία αρ. 1 ανατρέχει, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες, στις 13.9.2003 στο δρόμο Αραδίππου - Αβδελλερού της Επαρχίας Λάρνακας όπου ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής XG 194 μη καταβάλλων την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Για να αποδείξει την κατηγορία αρ. 1 η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ένα μάρτυρα, τον αστυφύλακα 2737 M. Xριστοφή (ΜΚ1). Συνοπτικά ο μάρτυρας ανέφερε τα ακόλουθα: Ο ΜΚ1 κατέθεσε ότι στις 13.9.2003 η ώρα 13:35 μετέβηκε στη σκηνή τροχαίου δυστυχήματος στο δρόμο Αραδίππου-Αβδελλερού μετά από πληροφορία που λήφθηκε. Στη σκηνή εντόπισε το ενεχόμενο όχημα υπ΄ αριθμό εγγραφής XG 194 να βρίσκεται στην τελική του θέση. Παρών στη σκηνή ήταν ο οδηγός Λευτέρης Χαραλάμπους, εθνοφρουρός από την Αθηαίνου (Κατηγορούμενος) καθώς και ο συνοδηγός του Θεόδωρος Χρυστοστόμου οι οποίοι μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. Αφού έλαβε τα αναγκαία μέτρα ετοίμασε πρόχειρο σχεδιαγράφημα όπου σημείωσε το σημείο σύγκρουσης με την ένδειξη Χ στην απουσία του οδηγού. Το σχέδιο υπεδείχθη σε μεταγενέστερο στάδιο στον Κατηγορούμενο ο οποίος συμφώνησε με αυτό. Στις 21.10.2003 στον Αστυνομικό σταθμό Αραδίππου έλαβε γραπτή κατάθεση από το Θεόδωρο Χρυσοστόμου. Στις 22.10.2003 και μεταξύ των ωρών 20:25 -20:50 στον αστυνομικό σταθμό Αθηαίνου έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο, αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο στην οποία ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι στις 13.9.2003 και ώρα 13:25 ενώ οδηγούσε το σαλούν υπ΄ αριθμό εγγραφής XG 194 στον δρόμο Αραδίππου-Αβδελλερού σε κάποιο σημείο του δρόμου στην προσπάθεια του να αποφύγει ένα σκύλο που διασταύρωνε το δρόμο απώλεσε τον έλεγχο του οχήματος του με αποτέλεσμα αυτό να παρεκκλίνει στο χωράφι στα αριστερά του δρόμου, όπου και ακινητοποιήθηκε. Στις 22.10.2003 και ώρα 21:00 στον Αστυνομικό Σταθμό Αθηαίνου κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «όπως είπα στην κατάθεση μου προσπάθησα να αποφύγω ένα σκύλο. Δεν έχω να πω τίποτα άλλο». Η περιοχή όπου έγινε το δυστύχημα είναι κτηνοτροφική. Ο δρόμος Αραδίππου-Αβδελλερού είναι άσφαλτος πλάτους 6μ. Στο δρόμο υπάρχουν στροφές. Ο καιρός ήταν αίθριος και το οδόστρωμα στεγνό. Το όριο ταχύτητας είναι 65 χαω. Στο αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου υπήρχαν εκτεταμένες ζημιές. Η οροφή ήταν μπουλωμένη, ο μπροστινός ανεμοθώρακας σπασμένος. Υπήρχαν ζημιές γενικά στο μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου. Ο ΜΚ1 ετοίμασε τελικό σχέδιο από το πρόχειρο, το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο
2. Με την ένδειξη Α φαίνεται η πορεία του αυτοκινήτου του Κατηγορουμένου, με την ένδειξη Α1 η τελική του θέση και με την ένδειξη Χ το σημείο σύγκρουσης. Το αυτοκίνητο εισήλθε στο παγκέτο και ακολούθως στο χωράφι. Στο σημείο Χ κατέληξε αφού υπήρχαν ίχνη εκεί που εισήλθε το αυτοκίνητο στο χωράφι. Υπήρχαν στη σκηνή ίχνη πλαγιολίσθησης του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου μήκους 38.40μ. Σύμφωνα με το ΜΚ1 η ταχύτητα του Κατηγορούμενου ήταν υπερβολική λόγω της μεγάλης απόστασης που διένυσε στο χωράφι (94.50μ) από το Χ, και λόγω εμποδίων που υπήρχαν μέχρι που ακινητοποιήθηκε. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 ανέφερε πως ως σημείο σύγκρουσης σημείωσε το σημείο που το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου εξήλθε από το δρόμο, αφού παρεξέκκλινε της πορείας του και μπήκε στο χωράφι. Ο ΜΚ1 έφθασε στη σκηνή του δυστυχήματος 10 λεπτά μετά το δυστύχημα. Αφού ρώτησε τον Κατηγορούμενο αν ήταν καλά και αφού πήρε τα στοιχεία του καθώς και του συνοδηγού έλαβε τις αναγκαίες μετρήσεις και έφτιαξε το σχεδιαγράφημα. Στο σημείο Χ από όπου εξήλθε το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου κατέληξε αφού υπήρχαν ίχνη τροχών και πιο πάνω φρέσκα ίχνη πλαγιολίσθησης. Σύμφωνα με το ΜΚ1 η αμέλεια του Κατηγορουμένου συνίσταται στο ότι παρεξέκλινε της πορείας του. Δέχθηκε πως στην κατάθεση που του έδωσε ο Κατηγορούμενος του ανέφερε πως προσπαθούσε να αποφύγει κάποιο σκύλο. Αφού το Δικαστήριο βρήκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου τον κάλεσε να προβάλει την υπεράσπιση του. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Ο Κατηγορούμενος ανέφερε πως είναι εθνοφρουρός. Στις 13.9.2003 οδηγούσε μαζί με τον συνοδηγό του στο δρόμο Αραδίππου-Αθηένου με κατεύθυνση την Αθηένου. Εκεί που ο δρόμος έγινε ευθύς ξαφνικά πετάχτηκε ένας σκύλος. Δεν το περίμενε. «΄Εσπασε» ξαφνικά το τιμόνι αριστερά με κατεύθυνση το χωράφι. Ο σκύλος «εμπήκεν τάππον» από τη δεξιά μεριά για να μπει στην αριστερή όπου οδηγούσε ο Κατηγορούμενος. Το μόνο που μπόρεσε να κάνει ήταν να στρίψει αριστερά το τιμόνι για να κατευθυνθεί στο χωράφι. Σε ερώτηση γιατί δεν φρέναρε απάντησε πως παρόλο που πήγαινε με κανονική ταχύτητα η απόσταση του από τον σκύλο ήταν 10μ. και ερχόταν τόσο γρήγορα που ακόμη και αν φρέναρε θα τον κτυπούσε. Το ίδιο θα έκανε οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος. Δεν έτρεχε. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως για πρώτη φορά αντελήφθηκε το σκύλο μόλις αυτός πετάχτηκε στα 10μ. στη δεξιά μεριά του οδοστρώματος. Μόλις τον είδε, αφού κατευθυνόταν στην αριστερή λωρίδα «έσπασε» το τιμόνι για να μπει αριστερά και μπήκε στο χωράφι. Σε ερώτηση πως το κατάλαβε πως ο σκύλος κατευθυνόταν προς αριστερά απάντησε πως ερχόταν προς τα πάνω του. Σε υποβολή πως 10μ. ήταν αρκετή απόσταση για να σταματήσει, ο Κατηγορούμενος απάντησε πως όταν κτυπήσεις σε σκύλο είναι το ίδιο με το να κτυπάς σε τοίχο, προτίμησε να μπει αριστερά για να μην σπάσει το αυτοκίνητο του. Σε υποβολή πως αφού ήταν κανονική η ταχύτητα του μπορούσε να σταματήσει απάντησε πως η απόσταση δεν ήταν αρκετή. Ακόμη και αν σταματούσε θα κτυπούσε το σκύλο, γι΄ αυτό έστριψε αριστερά. Σε υποβολή πως δεν υπήρχε σκύλος αλλά έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του απάντησε επί λέξει «δεν είναι λογικό να χάσω τον έλεγχο του οχήματος μου ενώ βρίσκομαι σε μια ευθεία λωρίδα, πάω ευθεία και στρίβω το τιμόνι μου αριστερά ή πελλός θα είμαι να στρίψω αριστερά ή κάποιος ξαφνικός κίνδυνος βρέθηκε μπροστά μου». Αρνήθηκε υποβολή πως η ταχύτητα του δεν ήταν κανονική. Αρνήθηκε υποβολή πως δεν ήταν προσεκτικός και έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του. Δεν έχασε τον έλεγχο, ήξερε πως έστριψε αριστερά. Ο δρόμος ήταν καλός και η ορατότητα το ίδιο. Δεν υπήρχε οτιδήποτε που να δείχνει πως εκεί υπήρχε σκύλος. Ο σκύλος πετάχτηκε ξαφνικά. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες την ώρα που κατέθεταν καθώς και τον τρόπο που απαντούσαν και τις αντιδράσεις τους. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας λήφθηκαν υπόψη όλοι εκείνοι οι παράγοντες και παράμετροι που συνιστούν μέτρο κρίσης για την αξιολόγηση ενός μάρτυρα. Ο ΜΚ1 άφησε στο Δικαστήριο καλή εντύπωση και μου έδωσε την εντύπωση του αμερόληπτου εξεταστή της υπόθεσης. Κατέγραψε τα ευρήματα του στη σκηνή του δυστυχήματος 10 λεπτά περίπου μετά το δυστύχημα και τα μετέφερε στο Τεκμήριο
3. Η μαρτυρία του καθώς και το Τεκμήριο 2 γίνονται αποδεκτά πλην της θέσης του ΜΚ1 ότι η ταχύτητα του Κατηγορούμενου ήταν υπερβολική. Κρίνω ότι πέραν των όσων ο ΜΚ1 έχει αναφέρει περί του μεγέθους της απόστασης που διένυσε το αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου μετά το σημείο Χ καθώς και της ύπαρξης «εμποδίων» στα οποία βάσισε τη θέση του δεν έχει τεθεί ενώπιον μου περαιτέρω επεξηγηματική μαρτυρία από εμπειρογνώμονα που θα μπορούσε να αποτελέσει το βάθρο πάνω στο οποίο θα μπορούσα να βασιστώ για να καταλήξω σε ασφαλές εύρημα ως προς την ταχύτητα του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου. Με βάση τα όσα έχει αναφέρει ο ΜΚ1 δεν θα ήταν ορθό το Δικαστήριο να μεταβληθεί σε εμπειρογνώμονα καθορίζοντας την ταχύτητα του πιο πάνω αυτοκινήτου. (βλ. περαιτέρω Shakolas v. Agathangelou and another

(1983)1 ΑΑΔ 1007). Σημειώνω εδώ πως δεν έχει τεθεί ενώπιον μου καθόλου μαρτυρία αναφορικά με την κίνηση του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου αφού εξήλθε από το δρόμο. ΄Οσον αφορά την υπόλοιπη μαρτυρία του ΜΚ1 και το Τεκμήριο 2 κανένα κλονιστικό στοιχείο δεν έχει προκύψει και γίνονται αποδεκτά στην ολότητα τους. Σημειώνω ότι η μαρτυρία του ΜΚ1 όσον αφορά το σημείο του δρόμου όπου έγινε το ατύχημα, την πορεία του Κατηγορούμενου και την ύπαρξη ιχνών πλαγιολίσθησης προς τα αριστερά σύμφωνα με την πορεία του Κατηγορούμενου δεν αμφισβητήθηκε από το δικηγόρο του Κατηγορούμενου. Η εντύπωση που απεκόμισα από τον Κατηγορούμενο ήταν εξαιρετική. Η συμπεριφορά του στο εδώλιο έδειχνε εικόνα ειλικρινούς ατόμου που εξέθεσε τα γεγονότα με απλότητα όπως συνέβηκαν. Κατέθεσε την εκδοχή του στο Δικαστήριο χωρίς καμιά αντίφαση. Θα προχωρήσω να εξετάσω κάποια σημεία της μαρτυρίας του. Καταρχήν θα πρέπει να υποδείξω πως η εκδοχή του Κατηγορουμένου ότι κινήθηκε αριστερά προς το χωράφι υποστηρίζεται από τη μαρτυρία του ΜΚ1 (αναφορικά με τα ίχνη τροχών και ίχνη πλαγιολίσθησης). Ουσιαστικά τίποτε από όσα ανέφερε ο ΜΚ1 δεν αναιρούν την εξήγηση που έδωσε ο Κατηγορούμενος. Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος δεν αντεξετάστηκε αναφορικά με το ότι έστριψε ξαφνικά το τιμόνι του αριστερά ή το ότι δεν εφάρμοσε τα φρένα του. Αντεξετάστηκε αναφορικά με το ότι δεν ήταν αρκετά προσεχτικός, ότι έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του και πως η ταχύτητα του δεν ήταν κανονική. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία ενώπιον μου που να καταδεικνύει πως η εισήγηση αυτή της Κατηγορούσας Αρχής ήταν η γενεσιουργός αιτία του δυστυχήματος. Αντίθετα η εκδοχή του Κατηγορουμένου ως προς την αιτία του δυστυχήματος, ότι δηλαδή ενώ οδηγούσε σε σημείο όπου ο δρόμος ήταν ευθύς στην προσπάθεια του να αποφύγει ένα σκύλο που πετάχτηκε με μεγάλη ταχύτητα, από τη δεξιά μεριά του δρόμου προς την αριστερή όπου οδηγούσε ο Κατηγορούμενος σε απόσταση 10μ. από αυτόν συνειδητά έστριψε ξαφνικά το τιμόνι του αριστερά χωρίς να πατήσει φρένα με αποτέλεσμα να μπει στο χωράφι δεν εμφανίζεται ως φανταστική. Στην υπόθεση R. v. Spurge

(1961)2 ALL E.R 688 κρίθηκε ότι εκδοχή του Κατηγορουμένου που δεν είναι φανταστική, αν δεν αναιρεθεί ή διαψευστεί από την Κατηγορούσα Αρχή, τότε ο Κατηγορούμενος δικαιούται το ευεργέτημα της αμφιβολίας. Στην υπόθεση Butty v. Daνey

(1972)Crim. L. R. 48 το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου αφού πραγματεύτηκε μια απότομη στροφή απέτυχε να πραγματευτεί μια ελαφριά αριστερή στροφή και γλίστρησε στην αντίθετη μεριά του δρόμου όπου συγκρούσθηκε με επερχόμενο φορτηγό. Ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε πως το δυστύχημα έγινε λόγω αναπάντεχης διολίσθησης του αυτοκινήτου του (unexpected slipperiness) λόγω βροχής και ο ισχυρισμός του επικυρώθηκε αφού κρίθηκε ότι η εξήγηση του δεν ήταν φανταστική (fanciful) (Bλ. Wilkinson΄s Road Traffic Offences, 10th Ed, σελ. 228). Περαιτέρω στο σύγγραμμα Wilkinson΄s Road Traffic Offences (ανωτέρω) στη σελίδα 229, τονίζεται ότι η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής πρέπει να είναι τόσο ισχυρή που στην απουσία μαρτυρίας για μηχανική βλάβη, ασθένεια ή άλλης δοθείσας εξήγησης, να οδηγεί σε συμπέρασμα ότι ο Κατηγορούμενος είναι ένοχος αμελούς οδήγησης. ΄Εχοντας τα πιο πάνω υπόψη μου, ελλείψει οποιασδήποτε μαρτυρίας που να αντικρούει ή να αναιρεί (disprove) τον ισχυρισμό του Κατηγορουμένου καταλήγω σε ανάλογο εύρημα ότι δηλαδή ο Κατηγορούμενος ενώ οδηγούσε σε σημείο του δρόμου όπου ο δρόμος είναι ευθύς, στην προσπάθεια του να αποφύγει ένα σκύλο που πετάχτηκε με μεγάλη ταχύτητα από τη δεξιά μεριά του δρόμου προς την αριστερή όπου οδηγούσε ο Κατηγορούμενος σε απόσταση 10μ. από αυτόν, συνειδητά έστριψε ξαφνικά το τιμόνι του αριστερά χωρίς να πατήσει φρένα με αποτέλεσμα να καταλήξει στο χωράφι. Με βάση τα πιο πάνω ευρήματα και τη νομολογία καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την κατηγορία αφού ο Κατηγορούμενος δικαιούται το ευεργέτημα της αμφιβολίας. Επομένως ο Κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται στην 1η κατηγορία. Μ. Παπαϊωάννου, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο