Αστυνομία ν. Λάζαρος Γεωργίου, Αρ. Υπόθεσης: 1498/04, 9 Φεβρουαρίου 2005

(4)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και του Νόμου 80(Ι)/

2. της οδήγησης μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς άδεια οδήγησης, κατά παράβαση των Καν. 2, 26(ι) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84 που θεσπίστηκαν με βάση το άρθρο 5 του Νόμου 86/72 και του Νόμου 166/
4. της χρήσης μηχανοκινήτου οχήματος σε οδό χωρίς πιστοποιητικό ασφαλείας κατά παράβαση των άρθρων 2,3

(1)(α)

(4)(α), 38 και 40 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Τρίτου) Νόμου, Ν. 96

(1)/2000, ΚΔΠ 187/

2. Οδήγηση καθόν χρόνο η αναλογία αλκοόλης εις την εκπνοή υπερβαίνει το καθορισθέν όριο, κατά παράβαση των άρθρων 2, 5, 6 και 11 του περί Οδικής Ασφαλείας Νόμου αρ. 174 του 1986 και ΚΔΠ 51/90 και του Νόμου 33

(1)του 2000 και Νόμου 80

(1)/

2. της χρήσης μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς άδεια κυκλοφορίας, κατά παράβαση των Καν. 17

(1)και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Καν. του 1984, ΚΔΠ 66/84 και άρθρου 19 του περί Μηχανοκινήτων οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/

1. Αναφορικά με τις κατηγορίες 2, 3 και 4 και 5 ο Κατηγορούμενος τις έχει παραδεκτεί. Οι λεπτομέρειες της κατηγορίας αρ. 1 ανατρέχουν στις 19.9.2003 στην οδό 1ης Απριλίου στην Μοσφιλωτή της Επαρχίας Λάρνακας όπου ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΚ 546 μη καταβάλλων την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Για να αποδείξει την κατηγορία αρ. 1 η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τέσσερις μάρτυρες, τον αστυφύλακα 1174 Ν. Παπαθανασίου (ΜΚ1), τον λοχία 2700 Τ. Θεοχάρους, (ΜΚ2) τον Μιχάλη Ηρακλέους (ΜΚ3) και τον Δαμιανό Νέστωρος (ΜΚ4). Συνοπτικά οι μάρτυρες ανέφεραν τα ακόλουθα: Ο ΜΚ1 κατέθεσε ότι στις 19.9.2003 επισκέφθηκε τη σκηνή τροχαίου δυστυχήματος που έγινε στη Λεωφόρο 1ης Απριλίου στη Μοσφιλωτή. Ενεχόμενα οχήματα ήταν το όχημα με αρ. εγγραφής ΚΚ 546 που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος ο οποίος δεν ήταν κάτοχος έγκυρης άδειας οδηγού και το όχημα με αρ. εγγραφής ΗΒΤ 389 που οδηγούσε ο Μιχαλάκης Ηρακλέους (ΜΚ3). Οι οδηγοί ήταν παρόντες στη σκηνή και τα οχήματα βρίσκονταν στις τελικές τους θέσεις. Στην παρουσία των οδηγών ετοίμασε πρόχειρο σχεδιαγράφημα αφού πήρε όλα τα αναγκαία μέτρα. Το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΚΚ 546 έφερε ζημιά στο δεξί μπροστινό φτερό και φανάρι ενώ το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΗΒΤ 389 έφερε ζημιά στην αριστερή του πλευρά. Ο δρόμος είναι άσφαλτος καλής επιφάνειας, πλάτους 6μ. και περιβάλλεται από επιστρωμένο παγκέτο και πεζοδρόμιο 1.20 μ. Είναι ελαφρώς καμπυλωτός, εντός κατοικημένης περιοχής. Το όριο ταχύτητας είναι 50 χαω. Η ορατότητα ήταν μέχρι 95 μ. Ο καιρός ήταν πολύ καλός. Από το πρόχειρο σχεδιαγράφημα έγινε τελικό, Τεκμήριο 2 το οποίο ο ΜΚ1 επεξήγησε στο Δικαστήριο. Η πορεία του οχήματος του Κατηγορουμένου φαίνεται με την ένδειξη Α, η τελική του θέση με την ένδειξη Α1, η πορεία του οχήματος του ΜΚ3 με την ένδειξη Β και η τελική του θέση με την ένδειξη Β
2. Το σημείο Χ είναι το σημείο σύγκρουσης που υπεδείχθη από τους 2 οδηγούς με το οποίο ο ΜΚ1 συμφώνησε αφού ήταν το κτυπημένο σημείο του οχήματος του Κατηγορούμενου, το δεξί μπροστινό φτερό. Κοντά στο σημείο βρέθηκαν σπασμένα κομμάτια από γυαλί και μέταλλο από τα δύο οχήματα. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 σε υποβολή του Κατηγορουμένου ότι πρώτη φορά τον βλέπει απάντησε πως τον είδε στη σκηνή και του διενήργησε έλεγχο αλκοτέστ. Σε υποβολή του Κατηγορούμενου πως δεν οδηγούσε αλλά πριν ξεκινήσει «ήρθαν και εδώκαν του την» ο ΜΚ1 απάντησε πως δεν ήταν παρών την ώρα του δυστυχήματος. Επανεξεταζόμενος ανέφερε πως το αυτοκίνητο του ΜΚ3 βρισκόταν το μισό μέσα στο δρόμο και το μισό εκτός δρόμου. Ο ΜΚ2 πήρε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο, Τεκμήριο 3 και τον κατηγόρησε γραπτώς, Τεκμήριο
3. Δεν αντεξετάστηκε. Ο ΜΚ3 κατέθεσε πως στις 19.9.2003 οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής ΗΒΤ 389 με συνοδηγό το ΜΚ4, μέσω Μοσφιλωτής, με κατεύθυνση τη Λευκωσία. Γύρω στις 16:45 λόγω κάποιας στροφής ελάττωσε την ταχύτητα του και λίγο πιο κάτω και ενώ οδηγούσε κανονικά ένιωσε ένα όχημα να τον κτυπά στην αριστερή πλευρά από το μπροστινό φτερό και πίσω. Αμέσως σταμάτησε και κατέβηκε τόσο αυτός όσο και ο ΜΚ
4. Ο Κατηγορούμενος μύριζε έντονα οινόπνευμα. Ο Κατηγορούμενος δεν έδειξε την πρόθεση του να εισέλθει εντός του δρόμου ούτε γύρισε να κοιτάξει. Ξαφνικά έκανε μια απότομη κίνηση για να βγει καθώς ο ΜΚ3 περνούσε δίπλα του. Ο ΜΚ3 αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο στο Δικαστήριο. Έδειξε την πορεία Β στο Τεκμήριο 2 ως την πορεία του και το Α1 ως το σημείο που ήταν σταματημένος ο Κατηγορούμενος βγαίνοντας απότομα στο δρόμο Οι ζημιές του οχήματος του ήταν στην αριστερή μεριά από το μπροστά μέχρι το πίσω φτερό όπου ο Κατηγορούμενος τον κτύπησε με τα μπροστινά μούτρα, τη δεξιά μεριά. Ο ΜΚ3 αρνήθηκε υποβολή του Κατηγορουμένου ότι ο ΜΚ3 πήγε και «έδωσε πάνω του σαν εστέκετουν». Ο Κατηγορούμενος του υπέβαλε πως ερχόταν γρήγορα και πως αν ο ΜΚ3 ήθελε να τον αποφύγει μπορούσε και ο ΜΚ3 απάντησε πως προσπάθησε να τον αποφύγει αλλά έρχονταν αυτοκίνητα από την αντίθετη λωρίδα. Ο ΜΚ4 κατέθεσε ότι ήταν συνοδηγός στο όχημα του ΜΚ
5. Ο ΜΚ3 οδηγούσε πολύ σιγά και ξαφνικά το αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου που ήταν στο παγκέτο αριστερά του εκκίνησε όταν ο ΜΚ4 βρισκόταν σχεδόν δίπλα του και τους κτύπησε στη δική του πλευρά. Ούτε αυτός ούτε ο ΜΚ4 τραυματίστηκαν. Ο Κατηγορούμενος μύριζε οινόπνευμα και κατάλαβε πως ήταν μεθυσμένος. Ο ΜΚ4 αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο στο Δικαστήριο. Ο ΜΚ4 αντεξεταζόμενος αρνήθηκε υποβολή του Κατηγορούμενου ότι δεν ξεκίνησε το αυτοκίνητο του αλλά ότι έκλεισε την πόρτα και κάθισε. Αρνήθηκε επίσης υποβολή πως δεν είδαν τον Κατηγορούμενο και «στραβωτιμόνιασαν». Ανέφερε πως ο Κατηγορούμενος, ξεκίνησε, βγήκε αμέσως και τους έκλεισε το δρόμο. Αφού το Δικαστήριο βρήκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου τον κάλεσε να προβάλει την υπεράσπιση του. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση στην οποία υιοθέτησε τα όσα υπέβαλε στους μάρτυρες και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Στο Τεκμήριο 4 ο Κατηγορούμενος ανέφερε, μεταξύ άλλων ότι πήγε στο περίπτερο όπου κάθισε για να πιει ένα γάλα. Μόλις τέλειωσε κάθισε στο αυτοκίνητο του. Πριν ακόμη το ξεκινήσει ένιωσε ένα κτύπημα και είδε πως ήρθε ένα αυτοκίνητο και κτύπησε πάνω στο δικό του. Δεν ξεκίνησε το αυτοκίνητο του ούτε μπήκε στο δρόμο κτυπώντας στο άλλο αυτοκίνητο. Το άλλο αυτοκίνητο ήρθε και έδωσε πάνω του σπάζοντας του το δεξί μπροστινό φανάρι και το φτερό. Παρακολούθησα με πολλή προσοχή όλους τους μάρτυρες την ώρα που κατέθεταν ενώπιον μου καθώς και τις αντιδράσεις τους την ώρα που κατέθεταν. Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση και έθεσε τόσο κατά την προφορική του μαρτυρία όσο και με το Τεκμήριο 2 τα δικά του ευρήματα και μου έδωσε την εικόνα του αμερόληπτου εξεταστή του δυστυχήματος. Κανένα κλονιστικό στοιχείο δεν έχει προκύψει και η μαρτυρία του όσον αφορά τις μετρήσεις του στο Τεκμήριο 2, τις ζημιές στα δύο οχήματα καθώς και τα ευρήματα του γίνονται αποδεκτά στην ολότητα τους. Αναφορικά με την τελική θέση Α1 του αυτοκινήτου του Κατηγορουμένου εντός του δρόμου ο ΜΚ1 δεν αντεξετάστηκε. Η μαρτυρία του ΜΚ2 ήταν τυπική και την αποδέχομαι στο σύνολο της. Σημειώνω εδώ πως ο ΜΚ2 δεν αντεξετάστηκε. Οι ΜΚ3 και ΜΚ4 μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση. Η συμπεριφορά τους στο εδώλιο έδειχνε εικόνα ειλικρινών ατόμων που εξέθεσαν με συνοχή, συνέπεια και χωρίς οποιεσδήποτε αντιφάσεις όσα συνέβησαν. Η ένορκη κατάθεση τους συνάδει πλήρως με την πραγματική μαρτυρία - ζημιές στα δύο οχήματα - η οποία αποτελεί σύμφωνα με τη νομολογία ασφαλή οδηγό για την κρίση της αξιοπιστίας των μαρτύρων και είναι αποκαλυπτική των συνθηκών και της εξέλιξης των πραγμάτων μιας σύγκρουσης. (βλ. Γ. Εισαγγελέας ν. Πότση,

(2000)2 ΑΑΔ 252, Α/φοι Παπαλαζάρου Λτδ ν. Σοφοκλή Μιχαήλ,

(1997)1 ΑΑΔ (Γ) 1388). Αποδέχομαι τη μαρτυρία τους όσον αφορά τα γεγονότα που περιβάλλουν το δυστύχημα. Σημειώνω εδώ πως η μαρτυρία του ΜΚ4 πως ο Κατηγορούμενος ήταν σταθμευμένος στο αριστερό παγκέτο του δρόμου πριν το δυστύχημα δεν αμφισβητήθηκε. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε την ανώμοτη δήλωση η οποία σύμφωνα με την νομολογία δεν αποτελεί μαρτυρία αλλά απλά υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου στο οποίο αυτό μπορεί να δώσει κάποια βαρύτητα στην έκταση που το κρίνει ορθό ανάλογα και με τα υπόλοιπα γεγονότα της κάθε υπόθεσης όπως αυτά αποδεικνύονται ενώπιον του (βλ. μεταξύ άλλων Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97 σελ. 210-211 και Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ του Γ. Κακογιάννη σελ. 253 παράγρ. 11-42). Aφού μελέτησα το θέμα καταλήγω ότι η εκδοχή του Κατηγορουμένου εξεταζόμενη υπό το πρίσμα του συνόλου της ενώπιον μου μαρτυρίας δεν υποστηρίζεται από ίχνος μαρτυρίας ενώπιον μου και δεν είναι ικανή να δημιουργήσει οποιαδήποτε αμφιβολία για την ενοχή του. Αναφορικά με το Τεκμήριο 4 υπάρχει σωρεία αποφάσεων σχετικά με τη βαρύτητα την οποία το Δικαστήριο μπορεί να δώσει στην κατάθεση ενός Κατηγορουμένου (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 109 στην οποία υιοθετήθηκε η αγγλική υπόθεση Findlay Duncan 73 Crim. App. R.

1. Στην υπόθεση Duncan (ανωτέρω) αποφασίστηκε ότι κάθε μέρος της κατάθεσης λαμβάνεται υπόψη και εκτιμάται και ως προς την αλήθεια των ισχυρισμών που προβάλλονται και όπως είναι φυσικό μπορεί να αποδοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο που συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια στο συμφέρον του Κατηγορουμένου. ΄Εχοντας υπόψη τα πιο πάνω κρίνω πως δεν υπάρχει οτιδήποτε στο Τεκμήριο 4 που να μπορεί να συνθέσει παραδοχή στο αδίκημα. Ως αποτέλεσμα βρίσκω τα πιο κάτω: Στις 19.9.2003 ο ΜΚ3 οδηγούσε το όχημα του με αρ. εγγραφής ΗΒΤ 389 με συνοδηγό το ΜΚ4 στη Λεωφόρο 1ης Απριλίου στη Μοσφιλωτή σύμφωνα με την πορεία Β του Τεκμηρίου
2. Σε κάποιο σημείο του δρόμου το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου το οποίο ήταν σταθμευμένο στο αριστερό παγκέτο του δρόμου εκκίνησε απότομα όταν το αυτοκίνητο του ΜΚ3 βρισκόταν δίπλα του, για να βγει στο δρόμο με αποτέλεσμα το δεξί μπροστινό φτερό και φανάρι του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου να συγκρουστεί με την αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου του ΜΚ
3. Ο Κατηγορούμενος δεν έδειξε την πρόθεση του να εισέλθει στο δρόμο. Ο ΜΚ3 είδε επίσης τη σύγκρουση. Ο ΜΚ1 επισκέφθηκε τη σκηνή του δυστυχήματος και ετοίμασε πρόχειρο σχεδιαγράφημα από το οποίο εκπόνησε τελικό, Τεκμήριο
4. Η ορατότητα των δύο οδηγών ήταν 95 μ. περίπου. Ουδείς τραυματίστηκε. Ο δρόμος ήταν άσφαλτος, καλής επιφάνειας και ο καιρός αίθριος. Aυτό που προκύπτει από την ισχύουσα νομολογία είναι πως το καθήκον του οδηγού καθορίζεται ως «καθήκον επίδειξης συνήθους επιμέλειας προς άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο τα οποία θα μπορούσε εύλογα να προβλέψει ότι υπήρχε πιθανότητα να επηρεασθούν.» (βλ. Costas Ioannou Triftarides v. The Police

(1968)2 CLR 140, και επίσης Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 1, Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 68. Στην υπόθεση Charalambous v. Police

(1982)2 AAΔ 134, λέχθηκε ότι το κριτήριο βάση του οποίου αποφασίζεται αν κάποιος οδηγός υπήρξε αμελής είναι κατά πόσο στην συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχει παρέκκλιση από το επίπεδο συμπεριφοράς που αναμένεται από ένα λογικό και συνετό οδηγό. Σύμφωνα με την νομολογία οι οδηγοί στον κύριο δρόμο έχουν προτεραιότητα στη χρήση του. Όταν η απόφραξη του δρόμου συνδέεται ευθέως με το δυστύχημα και αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτίων που το προκάλεσαν δικαιολογείται η απόδοση ευθύνης (βλ. Ξυπτερά ν. Κυπριανού,

(1997)1 ΑΑΔ (Γ) 1696, Κουμή ν. Χίνη,

(2000)1 ΑΑΔ (Α) 383). Η παράλειψη ενός οδηγού να σταματήσει πριν διασταυρώσει κύριο δρόμο και η μη άσκηση καλής παρατηρητικότητας αποτελούν, όπως κρίθηκε νομολογιακά αμελείς πράξεις, (βλ. Χριστοδούλου ν. Μπίλλη,

(1998)1 Α.Α.Δ 164, Constantinou v. Katsouris a.a.

(1975)1 C.L.R. 188). ΄Εχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω ευρήματα και τη νομολογία επί τους θέματος κρίνω ότι η αμέλεια του Κατηγορουμένου συνίσταται στο γεγονός ότι εκκινώντας απότομα το αυτοκίνητο του που ήταν σταθμευμένο στο αριστερό παγκέτο και εισερχόμενος στο δρόμο χωρίς να ασκήσει κατάλληλη παρατηρητικότητα για άλλα αυτοκίνητα που υπήρχαν στο δρόμο, ενώ το αυτοκίνητο του ΜΚ4 ήταν δίπλα του εντός του δρόμου και οδηγείτο κανονικά στην αριστερή λωρίδα δεν το πρόσεξε, ως όφειλε, με αποτέλεσμα να συγκρουσθεί σε αυτό, ανακόπτοντας την πορεία του. Εύλογα μπορούσε ο Κατηγορούμενος να προβλέψει ότι η παράλειψη ασκήσεως των πιο πάνω καθηκόντων του εγκυμονούσαν τον κίνδυνο πρόκλησης του τροχαίου δυστυχήματος. Ο Κατηγορούμενος εισερχόμενος στο δρόμο, συγκρουόμενος στο αυτοκίνητο του ΜΚ4 και ανακόπτοντας την πορεία του παρέλειψε να ασκήσει το καθήκον φροντίδας και μέριμνας που όφειλε στη ΜΚ4. Η πιο πάνω συμπεριφορά του Κατηγορούμενου υπήρξε η γενεσιουργός αιτία της σύγκρουσης που ακολούθησε. Για όλους τους πιο πάνω λόγους είμαι ικανοποιημένη ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία αρ. 1, την οποία αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος και κρίνεται ένοχος σ΄ αυτήν. Μ. Παπαϊωάννου, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο