Αστυνομία ν. Γιάννης Σπανός, Αρ. Υποθέσεως: 9758/04, 10 Φεβρουαρίου 2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2005:B15 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Υποθέσεως: 9758/04 Α σ τ υ ν ο μ ί α ν. Γιάννης Σπανός Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 10 Φεβρουαρίου 2005 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Πίπη Για τον Κατηγορούμενο: Ουδείς Κατηγορούμενος: παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της υπέρβασης ορίου ταχύτητας, κατά παράβαση των άρθρων 6
(2)
(3)και 19 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 72/85 και 166/87, των Περί Μέτρων και Σταθμών Νόμων 19/74 και 48/85 και της Κ.Δ.Π. 277/85 και Κ.Δ.Π 17/86, του Νόμου 47
(1)/97 και του Νόμου 80
(1)/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο Κατηγορούμενος στις 2/11/2003 οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμό εγγραφής ΤΚΒΤ 723 στη Λεωφόρο Φανερωμένης στη Λάρνακα της Επαρχίας Λάρνακας με ταχύτητα μεγαλύτερη του ανωτάτου ορίου ταχύτητας, δηλαδή με ταχύτητα 96 χαω αντί 50 χαω. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τρεις μάρτυρες, τον λοχία 4648 Α. Μαυρή (ΜΚ1), τον αστυφύλακα 505 Μιχάλη Κυπριανού (ΜΚ2) και τον αστυφύλακα 2855 Α. Παναγιώτου (ΜΚ3). Όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον μου, συνοπτικά οι μάρτυρες ανέφεραν τα εξής: Ο ΜΚ1 στις 2.11.2003 η ώρα 21:50 βρισκόταν στη Λεωφόρο Φανερωμένης με τον αστυφύλακα 2855 (ΜΚ3) όπου διενεργούσαν έλεγχο ταχύτητας. Πριν αρχίσει τον έλεγχο ταχύτητας ο ΜΚ1 διενέργησε τους 3 ελέγχους ραντάρ, τους οποίους εξήγησε στο Δικαστήριο. Ο ΜΚ1 κατά τον πιο πάνω χρόνο εγκλώβισε στο ταχύμετρο τύπου Laser το όχημα με αρ. εγγραφής ΤΚΒΤ 723 με ταχύτητα 96 χαω και κάλεσε το ΜΚ3 να ανακόψει το όχημα. Βρισκόταν σε απόσταση 200μ. περίπου. Πλησίασε και υπέδειξε στον οδηγό, που ήταν ο Κατηγορούμενος, την οθόνη του ταχυμέτρου. Το όριο ταχύτητας ήταν 50 χαω. Το περιπολικό της αστυνομίας βρισκόταν εκτός του δρόμου, πάνω στο πεζοδρόμιο. Δεν φαινόταν από το δρόμο. Αντεξεταζόμενος από τον Κατηγορούμενο δέχθηκε πως οι αστυνομικοί ήταν τρεις στο σημείο. Το «πιστολάκι» το κρατούσε ο ίδιος. Σε υποβολή του Κατηγορούμενου πως ο ΜΚ1 καθόταν δίπλα σε περίπτερο και έπινε καφέ και μετά από 15 λεπτά συζήτησης ήρθε στο μέρος ενώ το πιστολάκι το χειριζόταν κάποιος άλλος αστυνομικός κρυμμένος πίσω από μια κολόνα και τοίχο ο ΜΚ1 απάντησε πως ο ίδιος κρατούσε το πιστολάκι, βρισκόταν στο αριστερό πεζοδρόμιο σε σχέση με την πορεία του Κατηγορουμένου και ότι εκεί δεν υπήρχε περίπτερο, ήταν έξω από την φρουταρία «΄Ανοιξη». Σε υποβολή πως δεν ήταν ο ΜΚ1 που πετάχτηκε μπροστά του ο μάρτυρας απάντησε πως κανείς δεν πετάχτηκε, ο αστυνομικός που ανέκοψε τον Κατηγορούμενο φορούσε φωσφορούχο γιλέκο και κρατούσε φανάρι, ορατό από αρκετή απόσταση. Ο Κατηγορούμενος ακινητοποίησε το όχημα του κανονικά, κατέβηκε και αντιδρούσε. Και ο ΜΚ1 είπε στον ΜΚ3 να προχωρήσει στην καταγγελία. Αρνήθηκε εκ νέου υποβολή του Κατηγορούμενου πως ο ΜΚ1 δεν χειρίστηκε το πιστολάκι και ότι πλησίασε τον Κατηγορούμενο 15 λεπτά αργότερα. Ο ΜΚ2 υπηρετεί στο Τμήμα Δ της αστυνομίας στον κλάδο Τηλεπικοινωνιών από το 1997 και ασχολείται με την επιδιόρθωση και συντήρηση κυρίως συσκευών ταχυμέτρων. Εκπαιδεύτηκε από την κατασκευάστρια εταιρεία στο εξωτερικό, στο Denver των ΗΠΑ. Εξήγησε τον επιστημονικό τρόπο λειτουργίας των ταχυμέτρων λέϊζερ. Ανέφερε πως ο χειριστής κάθε ταχυμέτρου πρέπει να διενεργήσει τρεις απαραίτητους ελέγχους πριν τη χρήση του ταχυμέτρου. Επεξήγησε τους εν λόγω ελέγχους, οι οποίοι όταν διενεργηθούν τότε οι μετρήσεις της συσκευής είναι ορθές. Από τη στιγμή που υπάρχει ένδειξη απόστασης και ταχύτητας, το ταχύμετρο λειτουργεί ορθά. Αν υπάρχει τεχνικό πρόβλημα τότε στη συσκευή θα εμφανίζεται το «ε» (error) και ένας αριθμός που αντιστοιχεί σε συγκεκριμένη βλάβη και η συσκευή δεν θα μπορεί να πάρει μετρήσεις. Ο ΜΚ2 δεν αντεξετάστηκε αναφορικά με την ορθή λειτουργία του ταχυμέτρου. Ο ΜΚ3 ανέφερε πως στις 2.11.2003 διενεργούσαν έλεγχο ραντάρ με το ΜΚ1 στη Λεωφόρο Φανερωμένης. Ο ΜΚ1 ήταν ο χειριστής του ταχυμέτρου και του είπε να σταματήσει το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΤΚΒΤ 723 που ερχόταν από απέναντι. Ο ΜΚ3 ψήλωσε πάνω το αριστερό του χέρι και κρατώντας φανάρι έκανε σήμα στον οδηγό ο οποίος σταμάτησε. Ο ΜΚ3 φορούσε φωσφορούχο γιλέκο και φωσφορούχο πηλίκιο. Ο ΜΚ1 του έδειξε την ένδειξη 96 αντί 50 χαω αφού τον πλησίασε και ο ΜΚ3 τον πληροφόρησε για το αδίκημα. Ο Κατηγορούμενος απάντησε «άργησα να πάω αεροδρόμιο να πάρω επιβάτες». Πληροφορήθηκε ότι θα καταγγελθεί και απάντησε «δεν παραδέχομαι την κατηγορία, εγώ δεν έτρεχα». Εξέδωσε εξώδικο, Τεκμήριο 1 και ο Κατηγορούμενος αντέδρασε, του πέταξε το εξώδικο και έφυγε. Αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο ως τον οδηγό του εν λόγω αυτοκινήτου. Το εξώδικο δεν πληρώθηκε και ετοίμασε ποινικό φάκελο. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως δεν υπάρχει σχετική νομοθεσία που να λέει που να στέκονται οι αστυνομικοί που διενεργούν έλεγχο ραντάρ. Δεν προνοεί η Νομοθεσία ότι κατά τις νυχτερινές ώρες ο φάρος του περιπολικού πρέπει να είναι αναμμένος, ούτε είναι αναγκασμένοι να ανάβουν τους φάρους. Σε υποβολή πως στις Βρετανικές Βάσεις οι φάροι είναι αναμμένοι απάντησε πως δεν είναι σχετικό τι κάνουν οι Βάσεις. Σε ερώτηση πόσοι αστυνομικοί ήταν παρόντες απάντησε
- Σε υποβολή πως πριν ανέφερε πως ήταν δύο απάντησε πως ήταν δύο σε σχέση με την σχετική καταγγελία, ο τρίτος αστυνομικός κατάγγελλε κατά τον ίδιο χρόνο άλλο αυτοκίνητο. Αφού το Δικαστήριο βρήκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου τον κάλεσε να προβάλει την υπεράσπιση του. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Ο Κατηγορούμενος ανέφερε πως στις 2.11.2003 οδηγούσε το ταξί με αρ. εγγραφής ΤΚΒΤ 723 στη Λεωφόρο Φανερωμένης. Σε κάποια στιγμή πετάχτηκε κάποιος αστυνομικός μπροστά του τον οποίο πρόσεξε την τελευταία στιγμή ο οποίος δεν είχε διακριτικά, ούτε φωσφορούχα και του ζήτησε την άδεια οδηγού την οποία δεν είχε αφού αλλάζει συνέχεια αυτοκίνητα. Πήρε τηλέφωνο για να επιβεβαιώσει τα στοιχεία του Κατηγορούμενου και σε ερώτηση του τελευταίου γιατί του ζητά την άδεια του του απάντησε πως θα καταγγελθεί γιατί έτρεχε 96 αντί 50 χαω. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε και είπε στον αστυνομικό πως αν έτρεχε τόσο πιθανόν να ήταν τώρα σκοτωμένος με τον τρόπο που πετάχτηκε μπροστά του. Η συζήτηση κράτησε 15 λεπτά και ενώ συζητούσαν είδε δίπλα από το περίπτερο «Ελεονόρα» ακόμη ένα αστυνομικό να κάθεται και όταν τον πλησίασε πρόσεξε πως ήταν λοχίας ο οποίος έδωσε εντολή να καταγγελθεί. Ο Κατηγορούμενος απολογήθηκε αν έτρεχε 5-10 χαω περισσότερα αλλά όχι τόσο. Τους παρακάλεσε να δείξουν επιείκεια γιατί είναι καλός συνεργάτης της αστυνομίας αλλά ο λοχίας αφού έδωσε την εντολή πήγε πίσω στο περίπτερο. Κατά την ίδια ώρα το πιστολάκι το χειριζόταν άλλος αστυνομικός κρυμμένος πίσω από την κολόνα που αρχίζει από την περίφραξη του σπιτιού δίπλα από το περίπτερο. Το περιπολικό ήταν σταθμευμένο στο πλάι του σπιτιού σε 10μ. βάθος και ήταν εμφανές μόνο από απέναντι. «Πιστολάκι» δεν του έδειξαν. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως δεν θυμάται τους αστυνομικούς μόνο ότι ο ένας είχε το βαθμό του λοχία. Τον οποίο είδε για 1 λεπτό περίπου. Δεν θυμάται το πρόσωπο αυτού που πετάχτηκε μπροστά του. Σταμάτησε όταν ο αστυνομικός πετάχτηκε μπροστά του και του έκανε σήμα με το χέρι. Τον είδε λόγω του φωτισμού. Κανένας από τους τρεις αστυνομικούς δεν φορούσε φωσφορούχο γιλέκο ούτε κρατούσε φανάρι. Το πιστολάκι δεν το χειριζόταν ο λοχίας αλλά άλλος αστυνομικός που δεν τον πλησίασε, τον οποίο ο Κατηγορούμενος δεν γνωρίζει. Πριν τον σταματήσει αυτός που πετάχτηκε δεν είχε δει τους άλλους. Σε ερώτηση αν είπε στον αστυνομικό πως βιάζεται να πάει αεροδρόμιο να πιάσει επιβάτες και γι΄ αυτό έτρεχε απάντησε «είχα πει ναι πήγαινα αεροδρόμιο, αν έτρεχα 5-10 χιλιόμετρα παραπάνω απολογούμαι, όμως του λέγω δεν δέχομαι την ταχύτητα που λες διότι υπήρχε πιθανότητα να σε σκότωνα με τον τρόπο που πετάχτηκες μπροστά μου» . Δέχθηκε πως μπορεί να έτρεχε 5-10 χαω περισσότερα από 50 χαω αλλά όχι 96 χαω. Αρνήθηκε υποβολή πως ο χειριστής του ραντάρ ήταν ο λοχίας και πως δέχθηκε πως έτρεχε 96 χαω. Ο λοχίας έπινε καφέ δίπλα. Αρνήθηκε πως ο χειριστής του ραντάρ του έδειξε την ένδειξη. Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο η όλη υπόθεση αποτελεί σκηνοθεσία απλώς για να κατηγορηθεί. Δεν γνώριζε τους μάρτυρες από προηγουμένως. Στην παρούσα υπόθεση υπάρχουν ενώπιον μου δύο διαφορετικές εκδοχές, αυτή των ΜΚ1 και ΜΚ3 και του Κατηγορούμενου. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή τους μάρτυρες την ώρα που κατέθεταν όπως και τις αντιδράσεις τους από το εδώλιο του μάρτυρα καθώς και τον τρόπο που απαντούσαν και συμπεριφέρονταν. Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση στο εδώλιο του μάρτυρα. Ο μάρτυρας απαντούσε χωρίς ίχνος δισταγμού, η δε μαρτυρία του ήταν σταθερή και σαφής. Η μαρτυρία του σε κανένα στάδιο δεν έχει κλονιστεί αφού δεν έχω εντοπίσει οποιαδήποτε αντίφαση σε αυτά που κατέθεσε. Εξήγησε με λεπτομέρεια τους ελέγχους που διενήργησε στο ταχύμετρο και σε αυτό το σημείο η μαρτυρία του υποστηρίζεται πλήρως από τη μαρτυρία του ΜΚ2, ο οποίος επίσης μου έκανε εξαιρετική εντύπωση, καθώς και τον εντοπισμό κατά τον έλεγχο ταχύτητας του οχήματος του Κατηγορουμένου. Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ή δισταγμό να αποδεχθώ τη μαρτυρία του στην ολότητα της. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του ότι η ένδειξη στο ταχύμετρο ήταν 96 χαω, ότι το ανώτατο όριο ταχύτητας ήταν 50 χαω καθώς και ότι το ταχύμετρο λειτουργούσε κανονικά. Σημειώνω εδώ πως ο Κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε την ορθή λειτουργία του ταχυμέτρου, ούτε ότι το όριο ταχύτητας ήταν 50 χαω, ούτε υπέβαλε στο μάρτυρα πως η ταχύτητα του δεν ήταν 96 χαω. Δεν αμφισβήτησε περαιτέρω ότι οδηγούσε στη Λεωφόρο Φανερωμένης και την ανακοπή του αυτοκινήτου του, ούτε ότι ο ΜΚ1 του έδειξε το ταχύμετρο. ΄Οσον αφορά τη μαρτυρία του ΜΚ2 αναφέρω πως ο μάρτυρας μου έκανε εξαιρετική εντύπωση. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του ως εμπειρογνώμονα στην ολότητα της. Εξάλλου η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε. Ο ΜΚ3 επίσης μου έκανε καλή εντύπωση και μου έδωσε την εντύπωση φιλαλήθους μάρτυρα. Η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο κατά την αντεξέταση του και δεν έχω εντοπίσει σ΄ αυτήν οποιανδήποτε αντίφαση. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της. Σημειώνω εδώ πως ο Κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε πως ο ΜΚ3 του έκανε σήμα να σταματήσει, ότι ο ΜΚ3 φορούσε φωσφορούχο γιλέκο και κρατούσε φανάρι ούτε ότι ο ΜΚ1 του έδειξε την ένδειξη του ταχυμέτρου 96 χαω αντί 50 χαω αλλά ούτε πως έτρεχε 96 χαω. Ο Κατηγορούμενος δεν μου έκανε καλή εντύπωση και δεν μου έδωσε την εντύπωση φιλαλήθους μάρτυρα. Η εκδοχή του όσον αφορά το αδίκημα που αντιμετωπίζει ήταν ασαφής και παράλογη. Καταρχήν αναφέρω πως δεν υπήρχε κανένας λόγος αλλά ούτε και προβλήθηκε από τον Κατηγορούμενος ο λόγος για τον οποίο οι ΜΚ1 και 3 θα τον κατέγγελαν αν δεν υπερέβαινε το όριο ταχύτητας και θα «σκηνοθετούσαν» όπως ισχυρίστηκε την καταγγελία του, ειδικότερα εφόσον του ήταν άγνωστοι. Περαιτέρω ο Κατηγορούμενος δεν ήταν σε θέση να καθορίσει την ταχύτητα του, η δε θέση του πως πιθανόν να είχε ξεπεράσει το όριο 5-10 χαω και πως απολογήθηκε γι΄ αυτό στους αστυνομικού προβλήθηκε για πρώτη φορά κατά την κυρίως εξέταση του και αποτελεί κατά την άποψη μου ύστερη σκέψη. Ο δε ισχυρισμός του πως αν έτρεχε 96 χαω ο αστυνομικός που του έκανε σήμα αφού πετάχτηκε μπροστά του θα «ήταν σκοτωμένος» στερείται πειστικότητας. Οι ισχυρισμοί του Κατηγορούμενου ότι ο αστυνομικός που τον σταμάτησε δεν φορούσε φωσφορούχο γιλέκο, ότι δεν του έδειξαν το ταχύμετρο και ότι το αυτοκίνητο της αστυνομίας ήταν κρυμμένο προβλήθηκαν επίσης για πρώτη φορά κατά την κυρίως εξέταση του. Η δε υποβολή του στο ΜΚ1 πως από τους 3 αστυνομικούς οι δύο έπιναν καφέ δεν συνάδει με την ένορκη μαρτυρία του ότι ένας αστυνομικός έπινε καφέ, ένας τον ανέκοψε και άλλος χειριζόταν το ταχύμετρο. Τέλος, αναφέρω πως η θέση του κατά την αντεξέταση του πως θυμόταν το πρόσωπο του λοχία (ΜΚ1) τον οποίο είδε για ούτε ένα λεπτό ενώ δεν θυμόταν καθόλου τον αστυνομικό που τον ανέκοψε με τον οποίο είχε συνομιλία για 15 λεπτά δεν βρίσκει έρεισμα στη λογική. Για τους πιο πάνω λόγους δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του Κατηγορούμενου. Με βάση την αξιολόγηση της μαρτυρίας καταλήγω ότι ο Κατηγορούμενος στις 2.11.2003 και περί ώρα 21:50 οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής ΤΚΒΤ 723 στη Λεωφόρο Φανερωμένης όπου το ανώτερο καθορισμένο όριο ταχύτητας είναι 50 χαω, ο ΜΚ1, χειριστής του ταχυμέτρου, στόχευσε με ταχύμετρο τύπου Laser το πιο πάνω όχημα και η ένδειξη του ταχυμέτρου ήταν 96 χαω. Το ταχύμετρο ελέγχθηκε πριν από τη χρήση του από το ΜΚ1 και λειτουργούσε σωστά. Ο ΜΚ1 κάλεσε το ΜΚ3 να ανακόψει το εν λόγω όχημα. Ο ΜΚ3 ντυμένος με στολή αστυνομικού και φορώντας φωσφορούχο γιλέκο και πηλίκιο και κρατώντας φανάρι έκανε σήμα στον Κατηγορούμενο ο οποίος σταμάτησε. Για όλους τους πιο πάνω λόγους είμαι ικανοποιημένη ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος και κρίνεται ένοχος σ΄ αυτήν. Μ. Παπαϊωάννου, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο