Αστυνομία ν. Αγγελίνα Μαρί Καραμαλλάκη, Αρ. Υπόθεσης: 10514/04, 21 Φεβρουαρίου 2005

(4)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και του Νόμου 80(Ι)/

2. της χρήσης μηχανοκινήτου οχήματος σε οδό χωρίς πιστοποιητικό ασφαλείας κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)(α)

(4)(α), 38 και 40 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Τρίτου) Νόμου του 2000, Αρ. 96

(1)/2000 και ΚΔΠ 187/

2. της παράλειψης συμμόρφωσης προς σήμα τροχαίας κατά παράβαση των Κανονισμών 58(Ι)(ια), 71 και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών 1984 (ΚΔΠ 66/84) που θεσπίστηκαν με βάση το άρθρο 5 του Νόμου 86/72 και Νόμος 47

(1)/

1. Τι κατηγορίες αρ. 1 και αρ. 3 η Κατηγορούμενη τις έχει παραδεκτεί. Το αδίκημα της κατηγορίας αρ. 2 ανατρέχει, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες στις 9.3.2004 στην οδό Πιαλέ Πασιά στη Λάρνακα όπου η Κατηγορούμενη οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΤΖ 794 σε οδό, χωρίς να βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του, από αυτή τέτοιο ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου. Αναφορικά με τις κατηγορίες 1 και 3 η Κατηγορουμένη τις έχει παραδεκτεί. Για να αποδείξει την κατηγορία αρ. 2 η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ένα μάρτυρα, τον αστυφύλακα 3024 Μ. Καβαλιέρου (ΜΚ1). Συνοπτικά ο μάρτυρας ανέφερε τα ακόλουθα: Ο ΜΚ1 κατέθεσε πως στις 9.3.2004 επισκέφθηκε τη σκηνή τροχαίου δυστυχήματος. Ενεχόμενα οχήματα στο εν λόγω δυστύχημα ήταν το όχημα με αρ. εγγραφής ΕΤΖ 794 που οδηγούσε η Κατηγορουμένη και το βαν με αρ. εγγραφής ΗΖΕ
2. Κατά τη διερεύνηση του αδικήματος διαπίστωσε πως σύμφωνα με την ασφάλεια που του παρουσίασε η Κατηγορουμένη, δικαίωμα να οδηγούν το όχημα με αρ. εγγραφής ΕΤΖ 794 είχαν ονομαστικά κάποια άτομα. Το όνομα της Κατηγορουμένης δεν αναγραφόταν στην ασφάλεια. Ο ΜΚ1 κατέθεσε ως Τεκμήριο 3 το πιστοποιητικό ασφάλισης. Ο ΜΚ1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από την Κατηγορούμενη, Τεκμήριο 1 και την κατηγόρησε γραπτώς, Τεκμήριο
3. Δεν αντεξετάστηκε. Αφού το Δικαστήριο βρήκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της Κατηγορουμένης την κάλεσε να προβάλει την υπεράσπιση της. Η Κατηγορουμένη επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και κάλεσε ένα μάρτυρα υπεράσπισης τον Μάρκο Κουζάλη (ΜΥ1). Η Κατηγορουμένη ανέφερε ότι ξεκίνησε δουλειά το πρωί της 9.3.
4. Ο κος Κουζαλής της είχε πει πως θα τηλεφωνούσε στον ασφαλιστή για να την καλύψει η ασφάλεια του αυτοκινήτου της εταιρείας. ΄Ηταν «με την ιδέα» πως ήταν καλυμμένη. Ο κος Κουζαλής φαίνεται πως δεν βρήκε τον ασφαλιστή. Την ίδια μέρα έγινε το ατύχημα. Αντεξεταζόμενη ανέφερε πως πήγε δουλειά η ώρα 6:30 π.μ. Ο Κουζάλης της είχε πεί πως θα έβρισκε τον ασφαλιστή για να την καλύψει η ασφάλεια. Εκείνη την ώρα γνώριζε πως η ασφάλεια δεν την κάλυπτε. Δέχθηκε πως πήρε το αυτοκίνητο χωρίς να κάνει οποιοδήποτε τηλεφώνημα να μάθει αν καλύπτετο. Βρισκόταν συνεχώς στο δρόμο. Συμφώνησε πως έπρεπε να διευθετηθεί η ασφάλεια πριν πάρει το αυτοκίνητο αλλά πίστευε πως με ένα τηλεφώνημα θα ήταν καλυμμένη. Σε ερώτηση αν δεν σκέφτηκε πως δεν θα έβρισκε ο Κουζαλής τον ασφαλιστή απάντησε πως της είπε «εντάξει, θα καλυφθείς συνέχισε τη δουλειά σου, προχώρα». Ο ΜΥ1 κατέθεσε πως είναι ιδιοκτήτης της φάρμας Μarkos Kouzalis Farm Ltd. Στις 8.3.2004 πρόσφερε δουλειά στην Κατηγορουμένη και αυτή απάντησε καταφατικά. Τον ρώτησε αν ήταν καλυμμένη από ασφάλεια. Τα αυτοκίνητα της εταιρείας του είναι ασφαλισμένα ονομαστικά. ΄Οταν της παρέδωσε το επίδικο όχημα της είπε να μην έχει έννοια και πως με ένα τηλεφώνημα ο ασφαλιστής του θα την κάλυπτε. Κατά σύμπτωση δεν βρήκε τον ασφαλιστή του για να του δώσει τα στοιχεία. Η Κατηγορουμένη έφυγε το πρωί της 9.3.2004 για δουλειά και το μεσημέρι έγινε το δυστύχημα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως από τις 8.3.2004 τηλεφωνούσε στον ασφαλιστή αλλά δεν τον βρήκε. Σε ερώτηση κατά πόσο η Κατηγορούμενη γνώριζε πως δεν καλυπτόταν από ασφάλεια στις 9.3.2004 απάντησε αρνητικά αφού έφυγε με την εντύπωση πως «η δουλειά θα γινόταν». Της υποσχέθηκε πως θα την κάλυπτε. Δεν του πέρασε από το μυαλό πως δεν θα έβρισκε τον ασφαλιστή. Δεν θα μπορούσε να την στέλλει να φέρνει εμπορεύματα αν δεν ήταν ασφαλισμένη. Παρακολούθησα με πολλή προσοχή όλους τους μάρτυρες την ώρα που κατέθεταν ενώπιον μου καθώς και τις αντιδράσεις τους την ώρα που κατέθεταν. Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του στο σύνολο της δεν κλονίστηκε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο, παρέμεινε δε αναντίλεκτη αφού ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Η Κατηγορουμένη μου έκανε καλή εντύπωση και μου έδωσε την εντύπωση φιλαλήθους μάρτυρα. Η συμπεριφορά της στο εδώλιο έδειχνε εικόνα ειλικρινούς ατόμου που εξέθεσε με φυσικότητα όσα συνέβησαν. Ουδένα κλονιστικό στοιχείο έχει προκύψει από την αντεξέταση της. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της στο σύνολο της. Σημειώνω εδώ πως η ένορκη κατάθεση της συνάδει με το Τεκμήριο
5. Ο ΜΥ1 μου έκανε επίσης καλή εντύπωση. Εξέθεσε τη μαρτυρία του με σαφήνεια και περιεκτικότητα χωρίς αντιφάσεις. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του. ΄Εχοντας υπόψη μου την πιο πάνω αξιολόγηση βρίσκω τα πιο κάτω: Ο ΜΚ1 στις 9.3.2004 κατά τη διερεύνηση τροχαίου δυστυχήματος στο οποίο ενεχόμενο όχημα ήταν το όχημα με αρ. εγγραφής ΕΤΖ 794 που οδηγούσε η Κατηγορουμένη διαπίστωσε πως η Κατηγορουμένη δεν καλυπτόταν από την ασφάλεια του οχήματος. Το ίδιο πρωί η Κατηγορουμένη είχε ξεκινήσει δουλειά και είχε πάρει το όχημα του εργοδότη της, ΜΥ1 ο οποίος την είχε διαβεβαιώσει πως θα καλυπτόταν από την ασφάλεια αφού θα τηλεφωνούσε στον ασφαλιστή του. Ο ΜΥ1 εργοδότησε την Κατηγορουμένη στις 8.3.2004 και της υποσχέθηκε πως θα την κάλυπτε η ασφάλεια λέγοντας της να μην ανησυχεί όταν της παρέδωσε το όχημα της εταιρείας του και να συνεχίσει την δουλειά της. Δεν βρήκε τον ασφαλιστή του. Το άρθρο 3

(1)(α) του Νόμου 96(Ι)/2000 προβλέπει τα ακόλουθα: 3.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού, απαγορεύεται όπως οποιοδήποτε πρόσωπο - (α) Χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό, εκτός αν βρίσκεται σε ισχύ, σχετικά με τη χρήση του από το πρόσωπο αυτό, τέτοιο ασφαλιστήριο που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αυτού˙ Η επιφύλαξη του άρθρου 3 αναφέρει τα ακόλουθα: Νοείται ότι, αποτελεί επαρκή υπεράσπιση σε κατηγορία που προσάπτεται δυνάμει του άρθρου αυτού, εάν αποδειχθεί στο Δικαστήριο - (α) ΄Οτι το μηχανοκίνητο όχημα δεν ανήκε στον Κατηγορούμενο και δε βρισκόταν στην κατοχή του δυνάμει ενοικίασης ή δανεισμού, και (β) ότι οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα κατά τη διάρκεια της εργοδότησης του, και (γ) ότι ούτε γνώριζε ούτε είχε λόγο να πιστεύει ότι δεν υπήρχε σε ισχύ σε σχέση με το μηχανοκίνητο όχημα τέτοιο ασφαλιστήριο όπως προβλέπεται στο εδάφιο

(1)πιο πάνω. Ο Κατηγορούμενος έχει το βάρος να αποδείξει σωρευτικά τις προϋποθέσεις (α)-(γ) ανωτέρω, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (βλ. R. v. Carr-Briant

(1943)2 ALL ER 156 και Wilkinson´s Road Traffic Offences, 14th Ed. στη σελ. 562) Αναφορικά με την προϋπόθεση (γ) ανωτέρω, σε σχέση με το στοιχείο της γνώσης, παραπέμπω σχετικά στο σύγγραμμα Textbook of Criminal Law, 2nd Ed. του Glanville Williams στις σελ. 123-125 όπου αναφέρεται ότι η πιο σαφής καθοδήγηση προς τους ενόρκους σε σχέση με το εν λόγω στοιχείο είναι ότι κάποιος θεωρείται ότι γνωρίζει κάποιο γεγονός αν ικανοποιηθούν πως ήταν σχεδόν σίγουρος πως το γεγονός υπήρχε ή (με άλλες λέξεις) ότι δεν είχε οποιαδήποτε ουσιαστική αμφιβολία ότι υπήρχε. Κατ΄ αναλογία στην Κύπρο το Δικαστήριο μπορεί να καθοδηγήσει τον εαυτό του ως ανωτέρω. ΄Οσο δε αφορά το στοιχείο του «λόγου να πιστεύει» στο Halsbury´ s Statutes, Volume 38 στη σελ. 995 αναφέρεται πως οι πιο πάνω λέξεις προϋποθέτουν όχι μόνο πως το αναφερόμενο άτομο έχει λόγο να πιστεύει αλλά, περαιτέρω, ότι πραγματικά πιστεύει. ΄Εχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορουμένη έχει αποδείξει πως το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΕΤΖ δεν της ανήκε και πως δεν βρισκόταν στην κατοχή της δυνάμει ενοικίασης ή δανεισμού, πως οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα κατά τη διάρκεια της εργοδότησης της από το ΜΥ1 και πως στις 9.3.2004 ούτε γνώριζε ούτε είχε λόγο να πιστεύει πως δεν υπήρχε σε ισχύ ασφαλιστήριο έγγραφο σε σχέση με το εν λόγω όχημα. Στις 9.3.2004 γνώριζε αυτό που της είπε ο εργοδότης της, δηλαδή πως η ασφαλιστική της καλύψη θα διευθετείτο από αυτόν και πίστεψε στην υπόσχεση του πως θα την κάλυπτε. Το γεγονός πως υπήρξε αμελής στο να μη μάθει αν η ασφάλεια είχε διευθετηθεί δεν επαρκεί για να στοιχειοθετηθεί το στοιχείο της γνώσης. Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορουμένη έχει αποδείξει επαρκή υπεράσπιση αφού έχει αποσείσει το βάρος της απόδειξης των προϋποθέσεων της επιφύλαξης του άρθρου 3 στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, και ως εκ τούτου αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία αρ. 2 που αντιμετωπίζει. Μ. Παπαϊωάννου, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο