Eurofreight Logistics Ltd ν. Γεώργιου Χριστάκη, Αρ. Υπόθεσης: 5626/03, 16 Μαρτίου, 2005

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε από το Ν.25

(1)/

1. Ο κατηγορούμενος αθωώθηκε και απαλλάχθηκε στην 1η κατηγορία που αφορούσε το ίδιο αδίκημα κατόπιν σχετικού αιτήματος της κατηγορούσας αρχής αφού δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με την επιταγή, αντικείμενο της 1ης κατηγορίας. Στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας αμφότεροι συνήγοροι προέβησαν σε παραδεκτά γεγονότα και ειδικότερα ότι ο κατηγορούμενος εξέδωσε την επιταγή με αριθμό 06701382892 για το ποσό των £12.500 επ΄ ονόματι της κατηγόρου εταιρείας πληρωτέα την 31.3.03 και όταν παρουσιάστηκε στην τράπεζα για αποπληρωμή η επιταγή δεν πληρώθηκε διότι ο λογαριασμός του κατηγορουμένου έκλεισε στις 3.4.
2. Ο λογαριασμός του στις 3.4.03 ήταν χρεωστικός £
3. Τα πιο πάνω αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Ο κ. Χριστόδουλος Πάρτου είναι διευθυντής της κατηγόρου εταιρείας στο Τμήμα Εκτελωνίσεων και συνέταιρος σ΄ αυτήν. Εργάζεται στην εν λόγω εταιρεία από την ημερομηνία σύστασης της, ήτοι από 1.5.
4. Η κατήγορος εταιρεία ασχολείται με τις εκτελωνίσεις, μεταφορές, εισαγωγές και εξαγωγές για λογαριασμό πελατών της. Η εταιρεία Tab αντιπρόσωπος της κατηγόρου εταιρείας στην Ελλάδα έδωσε οδηγίες όπως παραδοθούν εμπορεύματα για λογαριασμό της εταιρείας Univel στην εταιρεία Falcon Security στην Κύπρο. Οι οδηγίες ήταν να παραδώσουν τα εμπορεύματα αφού προηγουμένως εισπράξουν την αξία τους που ανερχόταν στο ποσό των Ευρώ 21.160 ως επίσης και την είσπραξη των Λ.Κ.1.000 ως την αξία για τα ναύλα. Ενημερώθηκε σχετικά ο κατηγορούμενος ο οποίος ενημέρωσε την κατήγορο εταιρεία ότι θα έστελλε εκτελωνιστή για να παραλάβει τα έγγραφα και ο οποίος θα κατέβαλλε την αξία των ναύλων ενώ την τραπεζιτική επιταγή που αφορούσε την αξία των εμπορευμάτων θα την παρέδιδε στον κ. Ζαχαρίου, υπάλληλο της κατηγόρου εταιρεία στη Λεμεσό. Πράγματι η εταιρεία Five Continents κατέβαλε το ποσό των £1.030 για τα ναύλα και ο κατηγορούμενος παρέδωσε στον κ. Ζαχαρίου ένα φάκελο στον οποίο του δήλωσε ότι υπήρχε τραπεζιτική επιταγή για το ποσό των Ευρώ 21.
5. Στις 21.3.03 διαπιστώθηκε ότι ο φάκελος ήταν άδειος. Ο κ. Πάρτου στις 24.3.03 επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον κατηγορούμενο ο οποίος αρχικά αρνήθηκε ότι ο φάκελος ήταν άδειος ενώ σε κατοπινό στάδιο του ανέφερε ότι η επιταγή παρέμεινε στο γραφείο του. Δήλωσε σ΄ αυτόν επίσης ότι θα παρέδιδε την επιταγή στον κ. Ζαχαρίου, πράγμα το οποίο δεν έπραξε παρά το γεγονός ότι παρέλαβε τα εμπορεύματα. Στις 31.3.03 ο κ. Πάρτου επισκέφθηκε τον κατηγορούμενο στο γραφείο του με τον κ. Παπαχριστοδούλου. Ενώ αρχικά δεν είχε την επιταγή σε μεταγενέστερο στάδιο την εντόπισε και αφού τους την επέδειξε την τοποθέτησε σε φάκελο. Αφού τα δύο πιο πάνω πρόσωπα εγκατέλειψαν το γραφείο του κατηγορουμένου μετέβησαν σε εστιατόριο όπου ανοίγοντας το φάκελο διαπίστωσε ότι πρόκειτο για ένα έγχρωμο αντίγραφο. Συναντήθηκαν εκ νέου την ίδια ημέρα, δηλαδή στις 31.3.03 όπου ο κατηγορούμενος εξέδωσε στην παρουσία τους επιταγή για το ποσό των ΛΚ12.500 (τεκ.1). Ο κ. Πάρτου παρέδωσε την επιταγή στο λογιστήριο της εταιρείας όπου μετά από λίγες μέρες πληροφορήθηκε ότι η επιταγή δεν πληρώθηκε καθότι ο λογαριασμός του κατηγορουμένου ήταν κλειστός. Μετά τις 15.4.03 ο κατηγορούμενος επικοινώνησε τηλεφωνικώς μαζί του και ο κ. Πάρτου του ανέφερε να επικοινωνήσει με το δικηγόρο του. Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε ότι η επιταγή εκδόθηκε στις 24.3.
6. Δήλωσε ότι εκδόθηκε στις 31.3.
7. Ανέφερε επίσης ότι έκανε σχετική καταγγελία στην Αστυνομία και έδωσε σχετική κατάθεση, πλην όμως δεν θυμόταν την ημερομηνία καταγγελίας. Μέρος των εμπορευμάτων κατασχέθηκε από την Αστυνομίας (τεκ.2) και στις 11.7.03 τα παρέλαβε από την Αστυνομία. Η κα Έλενα Ιακώβου εργάζεται ως υπάλληλος στην Συνεργατική Πιστωτική Εταιρείας Αγίας Φύλας στη Λεμεσό από την 1.12.94 στο τμήμα τρεχουμένων και ελέγχου επιταγών. Τον κατηγορούμενο τον γνώριζε αφού ήταν πελάτης. Ο κατηγορούμενος με αίτηση του ημερομηνίας 18.3.03 υπέβαλε αίτηση για άνοιγμα προσωπικού λογαριασμού, αίτημα το οποίο εγκρίθηκε. Επειδή όμως ο λογαριασμός του ήταν προβληματικός στις 4.4.03 με επιστολή (τεκ.4) τον πληροφόρησαν ότι ο εν λόγω λογαριασμός είχε κλείσει. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι η επιταγή (τεκ.1) παρουσιάστηκε στις 15.4.
8. Με βάση την πιο πάνω μαρτυρία το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του έκρινε ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου και αφού επεξήγησε σ΄ αυτόν τα δικαιώματα του δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτός επέλεξε και έδωσε μαρτυρία από τη θέση εξεταζόμενου μάρτυρα. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι την επιταγή την εξέδωσε στις 24.3.

1. Ο Λοχίας Κυριάκου τον επισκέφθηκε στο γραφείο του στις 27.3.03 και παρέδωσε σ΄ αυτόν σε φωτοτυπία την επιταγή (τεκ.1). Στις 22.3.03 παρέλαβε τα εμπορεύματα από την κατήγορο εταιρεία τα οποία δεν ήταν πακεταρισμένα και ήταν λιγότερα. Πληροφόρησε σχετικά την κατήγορο εταιρεία, η οποία του ανέφερε ότι θα τα εντοπίσουν και θα του τα παραδώσουν. Η επιταγή όμως δεν θα εξαργυρωνόταν εάν δεν εντοπίζονταν και τα άλλα εμπορεύματα. Ο διευθυντής της κατηγόρου εταιρείας του υποσχέθηκε ότι δεν θα την εξαργύρωνε, υπέγραψε και σχετικά έγγραφα, παρά μόνο θα την επιδείκνυε στον πελάτη του για να είναι κατοχυρωμένος. Αφού τον εμπιστεύθηκε του εξέδωσε την επίδικη επιταγή. Ακολούθως σταμάτησε την πληρωμή της επιταγής (τεκ. 1) και απέστειλε αρχικά επιστολή με φαξ στην τράπεζα και ακολούθως την παρέδωσε αυτοπροσώπως. Δεν είχε στην κατοχή του την εν λόγω επιστολή. Ο Λοχίας 440 Ελευθέριος Κυριάκου γνώριζε τον κατηγορούμενο αφού είναι εξεταστής της ποινικής υπόθεσης 20904/04 στην οποία εμπλέκεται ο κατηγορούμενος αναφορικά με τα αδικήματα της πλαστογραφίας τραπεζιτικής επιταγής, της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου και της απόσπασης εμπορευμάτων με ψευδείς παραστάσεις. Η επιταγή (τεκ.1) περιήλθε στην αντίληψη του αφού ο κ. Χ. Πάρτου διευθυντής της κατηγόρου εταιρείας έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία στις 27.3.03 (τεκ.5) στην οποία αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος του έδωσε προσωπικήν του επιταγή για το ποσό των £12.500 με ημερομηνία πληρωμής 31.3.
2. Επίσης ο κατηγορούμενος σε ανακριτική κατάθεση που έλαβεν την 27.3.03 από αυτόν (τεκ.6) αναφέρεται στην εν λόγω επιταγή. Ο εν λόγω μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τόσο τους μάρτυρες κατηγορίας, όσο και τον κατηγορούμενο και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα την ακεραιότητα και την ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους. (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Π.Ε. 9163, ημερ. 24.9.97 και Αθανασίου κ.α. ν. Κουνούνη Π.Ε. 9041, ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Π.Ε. 9161, ημερ. 24.5.97). Καταρχήν η κα Έλενα Ιακώβου υπάλληλος της ΣΠΕ Αγίας Φύλας και ο Λοχίας Κυριάκου μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση. Πέραν δε τούτου η μαρτυρία τους ουσιαστικά παρέμεινε αναντίλεκτη αφού δεν αντεξετάστηκαν. Ο κατηγορούμενος μου έκανε καλή εντύπωση αφού δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις ικανές να κλονίσουν την αξιοπιστία του καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Γενικά η όλη παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα ήταν θετική. Αναφορικά με τον κ. Χ. Πάρτου αναφέρω ότι δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Γνώμονας του ήταν να επιτύχει καταδίκη του κατηγορουμένου. Γενικά η όλη παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα δεν ήταν θετική μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Ο κ. Χ. Πάρτου ανέφερε ότι η επίδικη επιταγή δεν ήταν μεταχρονολογημένη αφού ο κατηγορούμενος την εξέδωσε στις 31.3.03 γεγονός για το οποίο δεν έπειθε. Σύμφωνα με το Λοχία Κυριάκου όταν έδωσε κατάθεση το πιο πάνω πρόσωπο στις 27.3.03 αναφέρθηκε στην πιο πάνω επιταγή. Πως είναι δυνατόν να μην ήταν μεταχρονολογημένη επιταγή αφού στις 27.3.03 γνώριζε για την εν λόγω επιταγή η οποία ήταν πληρωτέα στις 31.3.
3. Τα όσα ανέφερε ότι διαδραματίστηκαν σύμφωνα με τον ίδιο κατά τις 31.3.03 δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά αφού πρόκειται για μεταχρονολογημένη επιταγή. Συνακόλουθα δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του κ. Πάρτου. Ακολούθως θα εξετάσω κατά πόσο η μεταχρονολογημένη επιταγή είναι επιταγή στα πλαίσια της έννοιας του Νόμου, αφού συστατικό στοιχείο του αδικήματος είναι η έκδοση επιταγής. Ο Νόμος 25

(1)/03 ο οποίος αναφέρεται και στην έκθεση αδικήματος δημοσιεύτηκε στις 31.1.

1. Η κατ΄ ισχυρισμόν επιταγή εκδόθηκε σε προγενέστερο χρόνο από την 31.3.
2. Η έκδοση βάσει του άρθρου 305Α του Ποινικού Κώδικα όπως έχει αναφερθεί και στην υπόθεση Ερμογένους ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 7496 / ημ. 1.9.03 δεν μπορεί να αφορά παρά μόνο την εξ αρχής επιταγή. Στην ίδια απόφαση αναφέρθηκε ότι στην πρόσφατη εκ βάθρων και πάλιν τροποποίηση του άρθρου 305Α με το Νόμο 25

(1)/03 με την οποία στο εδάφιο 2 γίνεται αναφορά σε επιταγή που εκδόθηκε προ ή κατά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα έτσι που να περιλαμβάνει και τη μεταχρονολόγηση, αντανακλούσε ίσως και από την πλευρά του νομοθέτη αντίληψη ότι καθίστατο αναπόφευκτη η πιο πάνω λύση. Πριν τη δημοσίευση του εν λόγω Νόμου εφαρμογή είχαν οι Νόμοι 36

(1)/97, 37

(1)/99 και 129

(1)/99. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγόρου εισηγήθηκε ότι πρόκειται για επιταγή αφού το άρθρο 305Α

(2)όπως τροποποιήθηκε με το Νόμο 25

(1)/03 περιλαμβάνει και τη μεταχρονολόγηση. Δεν μπορεί το εδάφιο 1 του πιο πάνω Νόμου να αφορά σε άλλη επιταγή. Καταρχήν πρόκειται για ποινική διάταξη και όπου μπορούν να δοθούν περισσότερες ερμηνείες η διάταξη ερμηνεύεται περιοριστικά (βλ. υπόθεση Ερμογένους [ανωτέρω]). Τόσο στην υπόθεση Ερμογένους (ανωτέρω) όσο και στην υπόθεση Χαραλαμπίδη ν. Δρουσιώτη Ποιν. Εφ. 7466 / ημερ. 18.2.04 οι κατηγορούμενοι αντιμετώπιζαν το αδίκημα της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα κατά παράβαση του άρθρου 305 (Α) του Κε.φ 154 ως τροποποιήθηκε με το Ν.36

(1)/97. Όπως έχει αναφερθεί στις πιο πάνω υποθέσεις η έκδοση βάσει του άρθρου 305 (Α) του Ποινικού Κώδικα δεν μπορούσε να αφορά παρά μόνο την εξ αρχής επιταγή. Ο Ν.36

(1)/97 με το Ν.25

(1)/03 όπως τροποποίησε το άρθρου 305(Α)

(1)η μόνη ουσιαστική τους διαφορά είναι στο χρόνο παραμονής απλήρωτης της επιταγής. Ο Ν.36

(1)/97 πέραν των άλλων αναφέρει ότι αυτή πρέπει να παραμείνει απλήρωτη για περίοδο 7 ημερών από την παρουσίαση της στην τράπεζα ενώ ο Ν.25

(1)/03 καθορίζει τον πιο πάνω χρόνο σε 15 μέρες. Ο νομοθέτης και πάλιν με το Ν.164

(1)/03 που δημοσιεύθηκε στις 24.10.03 καθόρισε την έννοια της επιταγής τροποποιώντας το άρθρο 4 του Κεφ. 154 στην οποία περιλαμβάνει και τη μεταχρονολόγηση, που ίσως και πάλι να αντανακλά την αντίληψη του νομοθέτη ότι καθίσταται αναπόφευκτη η πιο πάνω λύση. Όπως έχω ήδη προαναφέρει οι ποινικές διατάξεις πρέπει να ερμηνεύονται περιοριστικά όπου μπορούν να δοθούν περισσότερες ερμηνείες και έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω κρίνω ότι η επίδικη "επιταγή" δεν αποτελεί επιταγή στα πλαίσια της έννοιας του Νόμου. Συνεπώς όταν εκδόθηκε η "επιταγή" αυτή δεν ήταν "επιταγή" μέσα στα πλαίσια της έννοιας του Νόμου αφού ήταν πληρωτέα σε καθορισμένο μελλοντικό χρόνο. (βλ. Ερμογένους (ανωτέρω) και Χαραλαμπίδη ν. Δρουσιώτη [ανωτέρω]). Συνακόλουθα δεν έχει αποδειχθεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος, αυτό της έκδοσης επιταγής και ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται στην 2 κατηγορία. (Υπ.) ......... Η. Γεωργίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο