Αστυνομία ν. Δημήτρη Μούσιη, Αρ. Υπόθεσης: 999/04, 23 Μαρτίου, 2005

Αστυνομία ν. Δημήτρη Μούσιη, Αρ. Υπόθεσης: 999/04, 23 Μαρτίου, 2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2005:B29 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Η. Γεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 999/04 Αστυνομία ν. Δημήτρη Μούσιη Κατηγορούμενου. Ημερομηνία: 23 Μαρτίου,

1. Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Θ. Γιούπας. Για τον Κατηγορούμενο: κ. Α. Καράς. Κατηγορούμενος: Παρών. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
2. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της επίθεσης που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
4. Η μαρτυρία που προσκομίστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή είναι η ακόλουθη: Ο Αστ. 1771 Τ. Δημητρίου ανέφερε ότι στις 3.2.04 και ώρα 15:10 ο κατηγορούμενος ο οποίος είναι δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Παραλιμνίου συνοδευόμενος από άλλους δημοτικούς συμβούλους επισκέφθηκε τον Αστυνομικό Σταθμό Παραλιμνίου και του κατήγγειλε ότι κατά την ίδια μέρα και κατά τη διάρκεια ανοικτής συνεδρίας στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχείου Παραλιμνίου ο Βάσος Ζάκου του επιτέθηκε ρίχνοντας του μεταλλική καρέκλα με αποτέλεσμα να τον κτυπήσει στο δεξί πόδι. Αργότερα την ίδια μέρα στον Αστυνομικό Σταθμό Παραλιμνίου πληροφόρησε το Βάσο Ζάκου για την υπόθεση που διερευνούσε εναντίον του και ο τελευταίος του ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος τον κτύπησε. Στη συνέχεια κατηγόρησε γραπτώς τόσο τον Ζάκου όσο και τον κατηγορούμενο, ο οποίος (κατηγορούμενος) δεν παραδέχθηκε τη διάπραξη του αδικήματος. Στις 5.2.04 παρέλαβε από τον Αστ. 3692 Μ. Λοϊζίδη μία βιντεοταινία (Τεκ.3). Στην εν λόγω βιντεοταινία φαίνεται ο Βάσος Ζάκου να ρίχνει προς το μέρος του κατηγορουμένου μία καρέκλα. Ο κ. Δημητρίου μετέβηκε στην αίθουσα συνεδριάσεων μετά το επεισόδιο και δεν αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο να πλησιάζει τον Ζάκου και αντίστροφα.
5. Ο κ. Βάσος Ζάκου ανέφερε ότι στις 3.2.04 και περί ώρα 13:00 μετέβηκε στο Δημαρχείο Παραλιμνίου για να παρακολουθήσει την ανοικτή συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου. Αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο να λογομαχεί σε έντονο ύφος με τον Δημοτικό Σύμβουλο Αβραάμ Μουλαζίμη. Τότε αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο να σηκώνει ψηλά μία καρέκλα και να την στρέφει εναντίον του καθότι σύμφωνα με τον ίδιο κατά τη διάρκεια της λογομαχίας, τους αποδοκίμασε. Προσπάθησε να του πάρει την καρέκλα με αποτέλεσμα να του προκαλέσει εκδορές στο αριστερό του χέρι. Στη συνέχεια έριξε την καρέκλα σε χώρο που δεν υπήρχε κανείς. Ακολούθως ο κατηγορούμενος μαζί με άλλο πρόσωπο του επιτέθηκαν και τον έσπρωχναν ενώ ο ένας από αυτούς τον κτύπησε με γροθιά στον αριστερό ώμο, πιθανόν να ήταν ο κατηγορούμενος. Στη συνέχεια επενέβηκαν αστυνομικοί όπου τον απομάκρυναν. Αναφερόμενος στη βιντεοταινία (τεκ.3) δήλωσε ότι σ΄ αυτήν δεν καταγράφηκαν όλα όσα επεσυνέβησαν κατ΄ εκείνη την ημέρα, παραμόνο τον δείχνει να ρίχνει την καρέκλα προς το μέρος του κατηγορουμένου. Τα όσα επεσυνέβησαν, σύμφωνα με τον ίδιο, αναφορικά με το εν λόγω περιστατικό έλαβαν χώρα πριν να ρίξει την καρέκλα.
6. Όπως διαφαίνεται από τη μαρτυρία του εν λόγω προσώπου υπάρχουν αντιφάσεις οι οποίες εστιάζονται στα ακόλουθα: (α) Ενώ στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι το επεισόδιο άρχισε με το να ανασηκώσει ψηλά την καρέκλα ο κατηγορούμενος και στην προσπάθεια του να του την αφαιρέσει κτυπήθηκε στο αριστερό του χέρι με αποτέλεσμα να προκληθούν εκδορές σε κάποιο στάδιο της αντεξέτασης του ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος του επιτέθηκε χωρίς καρέκλα. (β) Ενώ στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος πήρε μία καρέκλα και την ανασήκωσε ψηλά στην αντεξέταση ανέφερε ότι ελαφριά ανασήκωσε την καρέκλα και ακολούθως στη συνέχεια δήλωσε ότι την ανασήκωσε περίπου 1 με 1½ μέτρο. (γ) Ενώ στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι στην προσπάθεια του να πάρει την καρέκλα από τον κατηγορούμενο το ένα της πόδι τον κτύπησε στο αριστερό του χέρι με αποτέλεσμα να του προκαλέσει εκδορές κατά την αντεξέταση δεν μπορούσε να αναφέρει αν οι εκδορές προήλθαν από την καρέκλα ή από το χέρι οποιουδήποτε προσώπου. Σε κάποιο στάδιο της αντεξέτασης ανέφερε ότι οι εκδορές δεν προήλθαν από χέρι. (δ) Ενώ στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι πήρε την καρέκλα που ανασήκωσε ο κατηγορούμενος και την έριξε σε χώρο όπου δεν υπήρχε κανείς, κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι έπιασε άλλη καρέκλα και την έριξε. (ε) Ενώ στην κυρίως εξέταση του δήλωσε ότι αφού πήρε την καρέκλα από τον κατηγορούμενο την έριξε σε χώρο όπου δεν υπήρχε οποιοδήποτε πρόσωπο, κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι έριξε την καρέκλα προς το μέρος του κατηγορουμένου, γεγονός το οποίο καταδεικνύεται και από το περιεχόμενο της βιντεοταινίας, τεκ.
8. Η προσέγγιση του θέματος της απόδειξης της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης αναλύεται στην υπόθεση Azinas and Another v. Police 1981 2 CLR
9. Οι ίδιες αρχές υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου 1990 2 ΑΑΔ 133, στην οποία ο πρώην Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πικής ανάφερε ότι η απαλλαγή του Κατηγορουμένου με βάση την έλλειψη στοιχειοθέτησης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δικαιολογείται σύμφωνα με την Δικαστική Πρακτική του 1962 μόνο σε δύο περιπτώσεις: α) Όταν δεν στοιχειοθετείται εξ΄ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος. β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη τον Κατηγορούμενο. Στην ίδια απόφαση ο κ. Πικής τόνισε ότι το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Ενδεικτικά αναφέρω το ακόλουθο απόσπασμα: "Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο εκείνης της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το έργο αυτό αποτελείται κατά το τέλος της δίκης. Η απόφαση του περιορίζεται, όπως αναφέραμε σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σ΄ εκείνο το στάδιο της δίκης, πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η πρακτική του 1962 δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας στο ίδιο συμπέρασμα". Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν μια εξήγηση αλλιώς, ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. (βλ. The Police v. Kallenos 1980, 1 JSC σελ. 145, απόφαση Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Γ. Νικολάου Ε.Δ. όπως ήταν τότε).
10. Έχοντας υπόψη μου τη μαρτυρία του κ. Βάσου Ζάκου όπως περιγράφεται στην παράγραφο 4 ανωτέρω κρίνω ότι αυτή είναι τόσο αντινομική ή αντιφατική, στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη τον Κατηγορούμενο. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) .......... Η. Γεωργίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο