Αστυνομία ν. Κώστας Αργυρού, Αρ. Υπόθεσης: 6218/04, 6 Απριλίου 2005

(14)και 72 των περί Mηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Καν. 1984, ΚΔΠ 66/84 και άρθρου 19 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72. Στην κατηγορία αρ. 2 ο Κατηγορούμενος απαλλάχθηκε και αθωώθηκε στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Το αδίκημα της κατηγορίας αρ. 1 ανατρέχει, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του, στις 12.9.2003 στον κύριο δρόμο Αλαμινού προς τον παραλιακό δρόμο Ζυγίου-Μαζωτού της επαρχίας Λάρνακας, όπου ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΒΒΜ 565 και κατά την οδήγηση λόγω επικίνδυνης πράξης που δεν ανάγεται σε υπαίτιο αμέλεια χωρίς πρόθεση, επέφερε το θάνατο του Ανδρέα Κωστή από την Αλαμινό, ήτοι ενώ το θύμα το οποίο οδηγούσε το μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής WB 669 εκδήλωσε την πρόθεση του να στρίψει δεξιά με το να δείξει με το χέρι του ότι θα ακολουθήσει πορεία προς τα δεξιά, ο Κατηγορούμενος δεν αντελήφθη την πρόθεση του αυτή και οδηγώντας το φορτηγό όχημα του προσπέρασε το μοτοποδήλατο επικίνδυνα με αποτέλεσμα να συγκρουστεί μαζί του και να επιφέρει το θάνατο του θύματος. Με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας της υπό κρίση υπόθεσης προτού ακουστεί μαρτυρία, κατατέθηκαν παραδεκτά γεγονότα, ότι "στις 12.9.2003 επεσυνέβη τροχαίο δυστύχημα με ενεχόμενα οχήματα το υπ΄ αριθμό εγγραφής ΒΒΜ 565 φορτηγό το οποίο οδηγούσε ο Κώστας Αργυρού και το υπ΄ αριθμό εγγραφής WB 669 μοτοποδήλατο το οποίο οδηγούσε ο Ανδρέας Κωστή, τέως από την Αλαμινό και είχε ως συνεπιβάτη του τη ΜΚ4 στο κατηγορητήριο, ΄Αννα Δήμου. Από το δυστύχημα ο οδηγός του μοτοποδηλάτου, Ανδρέας Κωστή τραυματίστηκε θανάσιμα. Ακολούθως μεταφέρθηκε στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας από το ΜΚ2 στο κατηγορητήριο Βαγγέλη Χριστοφή όπου ο επί καθήκοντι ιατρός Δρ. Κυριακίδης, ΜΚ1 στο κατηγορητήριο διαπίστωσε ότι ήταν νεκρός και εξέδωσε σχετική βεβαίωση θανάτου. Στις 13.9.2003 και περί ώρα 8:40 ο ΜΚ3 Δημήτρης Ανδρέου, γιος του θύματος αναγνώρισε τη σωρό του θύματος στο νεκροτομείο του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας στην παρουσία του Σοφοκλή Σοφοκλέους και του Τρύφωνα Θεοχάρους. Στις 13.9.2003 μεταξύ των ωρών 8:40 και 9:30 στο νεκροτομείο του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας ο Σοφοκλής Σοφοκλέους διενήργησε τη νενομισμένη νεκροψία στη σωρό του θύματος και αποφάνθηκε ότι αιτία θανάτου του θύματος ήταν κακώσεις του σώματος ως είναι κατά τροχαίο δυστύχημα". Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τρεις μάρτυρες το λοχία 2700 Τρ. Θεοχάρους (ΜΚ1),τον Αντώνη Οικονόμου (ΜΚ2) και την ΄Αννα Δήμου (ΜΚ3). ΄Ολη η μαρτυρία είναι ενώπιον μου. Όπως έχει λεχθεί στην απόφαση G&K Exclusive Fashions Ltd v. Ρόδου Παπαδόπουλου κ.α.

(2001)1 (Α) ΑΑΔ 88 το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να επαναλάβει το σύνολο της μαρτυρίας ή να αναφερθεί σε κάθε πτυχή της. Συνοπτικά οι μάρτυρες ανέφεραν τα ακόλουθα: Ο ΜΚ1 ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης. Στις 12.9.2003 μετά από πληροφορία μετέβηκε στη σκηνή τροχαίου δυστυχήματος στον κύριο δρόμο Αλαμινού προς τον παραλιακό δρόμο Ζυγίου-Μαζωτού. Ενεχόμενα στο δυστύχημα ήταν το φορτηγό με αρ. εγγραφής ΒΒΜ 565 που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος και το μοτοποδήλατο με αρ. εγγραφής WB 669 που οδηγούσε το θύμα, Ανδρέας Κωστή με συνοδηγό τη ΜΚ

1. Ο ΜΚ1 βρήκε το θύμα και τη ΜΚ3 στις θέσεις που εκτινάχθηκαν μετά το δυστύχημα, το ενεχόμενο φορτηγό στην τελική του θέση και το μοτοποδήλατο σφηνωμένο κάτω από αυτό. Το θύμα και η ΜΚ3 μεταφέρθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. Ο ΜΚ1 στην παρουσία του Κατηγορούμενου πήρε τα αναγκαία μέτρα και ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής με το οποίο συμφώνησε ο Κατηγορούμενος και το υπέγραψε (Τεκμήριο 6). ΄Ελαβε 33 φωτογραφίες στη σκηνή και 8 φωτογραφίες των ενεχομένων οχημάτων στον αστυνομικό σταθμό. Διαπίστωσε πως το μοτοποδήλατο είχε καταστραφεί ολοσχερώς ενώ το φορτηγό είχε υποστεί ελαφριές ζημιές στο αριστερό μπροστινό του μέρος. Στις 12.9.2003 πήρε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο, Τεκμήριο
2. Στις 13.9.2003 στο νεκροτομείο του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακος στην παρουσία του ΜΚ1 διενεργήθη νεκροψία στη σωρό του θύματος και ο ΜΚ1 έλαβε 10 φωτογραφίες, τόσο πριν όσο και κατά τη νεκροψία. Στις 27.4.2004 ο ΜΚ1 κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο, Τεκμήριο
3. Από το πρόχειρο σχέδιο ετοίμασε τελικό, Τεκμήριο 2 το οποίο επεξήγησε στο Δικαστήριο. Με την ένδειξη Α φαίνεται η πορεία του μοτοποδηλάτου με αρ. εγγραφής WB 669 και με την ένδειξη Α1 η τελική του θέση. Με την ένδειξη Γ η πορεία του φορτηγού και Γ1 η τελική του θέση. Η θέση πτώσης της ΜΚ3 φαίνεται με την ένδειξη Δ και η θέση πτώσης του θύματος με την ένδειξη Ε. Με το γράμμα Ζ φαίνονται τα ίχνη πτώσης και τριβής του μοτοποδηλάτου στην άσφαλτο και με την ένδειξη Χ το σημείο σύγκρουσης. Στο σημείο Χ κατέληξε από τα ίχνη πτώσης και τριβής στην άσφαλτο του μοτοποδηλάτου και τα ίχνη σύμφωνα με τα οποία το φορτηγό έπεσε στο παγκέτο. Ο χωματόδρομος που φαίνεται είναι αυτός στον οποίο είχε σκοπό να εισέλθει το θύμα με τη ΜΚ
4. Η ορατότητα ήταν πέραν των 200μ, ο καιρός καλός και η τροχαία κίνηση πολύ αραιή. Από τα αναλλοίωτα αρνητικά των φωτογραφιών έγιναν φωτογραφικές μεγεθύνσεις. Ο ΜΚ1 κατέθεσε δέσμη 51 φωτογραφιών - και ευρετήριο - Τεκμήριο 5, και εξήγησε ορισμένα σημεία σε σχέση με αυτές. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως ο δρόμος σύμφωνα με την πορεία των οχημάτων είναι κατηφορικός,σχεδόν ευθύς και χωρίζεται στο κέντρο με διακεκομμένη άσπρη γραμμή, όπου επιτρέπεται το προσπέρασμα. Η συστοιχία θάμνων στη δεξιά μεριά του δρόμου στο Τεκμήριο 2 καλύπτει απόσταση 60μ. Δεν υπάρχουν στο μήκος του δρόμου οποιεσδήποτε πινακίδες που να δεικνύουν πάροδο ή διασταύρωση και η περιοχή είναι ακατοίκητη. Ο χωματόδρομος που φαίνεται στη φωτογραφία 4 του Τεκμηρίου 5 δεν είναι δρόμος και εφάπτεται των θάμνων με τρόπο που όχημα ερχόμενο σύμφωνα με την πορεία Α η Γ δεν μπορεί να τον διακρίνει εκτός όταν φτάσει ακριβώς στο ύψος του. Το σημείο Χ στο Τεκμήριο 2 βρίσκεται στο τέλος του χωματόδρομου. Το φορτηγό του Κατηγορούμενου ήταν φορτωμένο. Το μοτοποδήλατο του θύματος που φαίνεται στην φωτογραφία 38 του Τεκμηρίου 5 είναι μάρκας «Suzuki», Lundi, 49cc, αυτόματο. Στο δεξί άκρο του τιμονιού βρίσκεται ο μοχλός της βενζίνης, αυξομείωσης ταχύτητας (καράολος). Υπήρχαν σηματοδείκτες στο πίσω και μπροστά μέρος αλλά καταστράφηκαν από το δυστύχημα. Στη σκηνή δεν βρέθηκαν κράνη και η ΜΚ3 ανέφερε στο ΜΚ1 πως ούτε η ίδια ούτε το θύμα φορούσαν κράνη. Ο δρόμος είναι πλάτους 6.80μ. Το σημείο Χ απέχει 1.80μ. από τη διαχωριστική γραμμή του δρόμου. Το θύμα ήταν ηλικίας 80 ετών και δεν ήταν κάτοχος άδειας οδήγησης ή ασφάλειας. Ο ΜΚ2 του Τμήματος ΗΜΥ κατέθεσε έκθεση που ετοίμασε σε σχέση με επιθεώρηση των 2 ενεχόμενων οχημάτων (Τεκμήριο 7). Η ΜΚ3 ανέφερε πως στις 12.9.2003 είχε εμπλακεί σε τροχαίο δυστύχημα. Ο Ανδρέας Κωστή (θύμα) οδηγούσε το μοτοποδήλατο και η ΜΚ3 καθόταν στο πίσω μέρος του όχι καβάλα αλλά πλευρό. Οδηγούσαν στο δρόμο, από την Αλαμινό προς τη θάλασσα όπου θα πότιζε «τα δεντρά». Κρατούσαν την αριστερή λωρίδα του δρόμου και το θύμα ένεψε να πάνε δεξιά για να πάρουν «την πάντα τους». ΄Ενεψε τόσο με το χέρι του αλλά «έκαμεν και την μοτόραν» πέρασαν τη λωρίδα τους και «πιάσαν πάντα». ΄Εστριψε και «έκανε το χέρι του και επιάσαν την πάντα τους». Η ΜΚ3 ρώτησε το θύμα «γιατί έκανεν έτσι η μοτόρα», εννοώντας σύνθημα, και το θύμα της απάντησε «είναι που εστρίψαμε και κάνει έτσι». ΄Ηθελαν να πάρουν την άλλη λωρίδα, όπου και πέρασαν. Η ΜΚ3 ανέφερε πως έφυγε από το μοτοποδήλατο όταν κτυπήθηκε από το αυτοκίνητο. Δεν είδε τι τους κτύπησε αλλά η αστυνομία είπε αργότερα πως ήταν φορτηγό. Δεν γνώριζε τον Κατηγορούμενο ο οποίος πήγε μετά στο Νοσοκομείο, την είδε και της είπε ότι ήταν αυτός που την κτύπησε και «φταίω επειδή έπιαα την πάντα σας». Η ίδια δεν είχε δει το θύμα ή οτιδήποτε. Σε ερώτηση αν τραυματίστηκε απάντησε πως άκουσε μια φωνή που της έλεγε να μην φοβάται, θα έρθει ασθενοφόρο. Η ίδια δεν είδε το ασθενοφόρο. Σε ερώτηση αν το φορτηγό που τους κτύπησε είχε προηγουμένως κορνάρει απάντησε επί λέξει «με φορτηγό είδα με τίποτε, ούτε άκουσα, ούτε θυμούμαι με ποιοί ήταν με τίποτε». Υπέδειξε στο Τεκμήριο 2 την πορεία Α ως την πορεία τους, πριν στρίψουν προς το παγκέτο. Σε ερώτηση σε ποιο σημείο συγκρούστηκαν απάντησε πως προσπαθούσαν να σταματήσουν, υποδεικνύοντας κάποιο σημείο δεξιά από το σημείο Χ στη δεξιά λωρίδα του δρόμου, πριν το παγκέτο στη μέση του χωματόδρομου. Αντεξεταζόμενη ανέφερε πως μόλις πήγαν να σταματήσουν στον «όχτο» κτυπήθηκαν. Τα τελευταία 3 χρόνια πριν το δυστύχημα πήγαιναν μαζί με το θύμα μια φορά τη βδομάδα να ποτίσουν τα λεμονόδενδρα της κάτω στη θάλασσα, με το μοτοποδήλατο. Τη μέρα του δυστυχήματος καθόταν πλευρό πάνω στο μοτοποδήλατο δηλαδή το δεξί πλευρό της ακουμπούσε στη ράχη του θύματος. Πήγαιναν πολύ σιγά και ενώ οδηγούσαν στην μεριά τους την ώρα που θα έστριβαν το θύμα έκανε το χέρι του πάνω, η ΜΚ3 τον ρώτησε τι ακούεται, γιατί κάνει έτσι, και της είπε «εν που εστρίψαμεν». Την ώρα που έκαναν να στρίψουν ήρθε ένα φορτηγό το οποίο δεν είδαν. ΄Οπως καθόταν έβλεπε προς το παγκέτο και δεν μπορούσε να δει αν έδειχνε το τραφικέιτορ του μοτοποδηλάτου. Το άκουε, έκανε «πιπί». Σε ερώτηση πότε το άκουσε απάντησε όταν ήταν στην αριστερή λωρίδα πηγαίνοντας προς τα κάτω. Τον ήχο αυτό τον άκουγε όποτε πήγαιναν, τον καταλάβαινε. Εκεί έστριβαν πάντα. Σε ερώτηση κατά πόσο είχαν στρίψει ξανά σε άλλο δρόμο απάντησε πως δεν είχαν ξαναστρίψει αλλού. ΄Εβλεπε το χέρι του θύματος. Αρνήθηκε πως είπε ψέματα πως το θύμα είχε σηκώσει το δεξί του χέρι και αρνήθηκε πως αν το είχε σηκώσει η ΜΚ3 θα έπεφτε αφού κρατούσε το θύμα με το δεξί της χέρι. ΄Εβλεπε μπροστά. Δέχθηκε πως δεν φορούσαν κράνος. Σε υποβολή πως λέει ψέματα απάντησε «αν ήμουν ψεύτισσα θα τον φυλάκωνα που την αρχήν γιατί λέω την αλήθεια». Σε ερώτηση τι θα έλεγε αν ήθελε να τον βάλει φυλακή απάντησε «θα έλεα έστεκα τζιαμαί τζιαι ετσίλλισεν με, εκάταλαβες;» Την ώρα που έστριβαν έβλεπε εκεί που θα σταματούσαν. Σε ερώτηση αφού ένα ολόκληρο φορτηγό δεν το είδε πως είδε το χέρι του θύματος απάντησε πως το είδε, γιατί το τάραξε, «Μπερτέφκεις με, δεν είμαι τίποτε μωρό». Γνωρίζει τον ήχο του φορτηγού. Σε ερώτηση γιατί δεν άκουσε το συγκεκριμένο απάντησε «αν έρκετουν freewheel χωρίς ταχύτητα ήταν να τον ακούσω;». Σε ερώτηση αν η ακοή της ήταν καλή απάντησε «πολλά καλή τζιαί εγώ παίρνω σε τζιαί φέρνω σε 100 φορές.» Σε ερώτηση πως εξηγά γιατί δεν άκουσε το φορτηγό απάντησε «τώρα που εννάρτει να το ρωτήσεις». Σε ερώτηση αν ο Κατηγορούμενος της είπε στο Νοσοκομείο «φταίω γιατί έπιασα την πάντα σας» απάντησε πως «μπορεί τωρά που νευρίασα να είπουν έτσι, έπιασα την πάντα σας». Δέχθηκε πως το «φταίω» η ίδια το πρόσθεσε. Σε ερώτηση κατά πόσον το «πιπί» που άκουσε μπορεί να ήταν το φορτηγό αφού ο θόρυβος του φορτηγού είναι μεγαλύτερος από το τραφικέιτορ του μοτοποδηλάτου απάντησε πως αν όπως ερχόταν κατήφορο ήταν σβηστό δεν ακουγόταν. Αρνήθηκε πως το θύμα δεν έκανε σήμα και πως δεν μπορούσε να σηκώσει το χέρι του αφού αυτή θα έπεφτε. ΄Ενεψε με το χέρι του όταν θα έστριβε. ΄Εφυγε από αριστερά, πήγε δεξιά και έκανε το χέρι του. Πριν στρίψουν το χέρι ήταν πάνω. ΄Οταν μπήκε στην άλλη λωρίδα το κατέβασε για να σταματήσει απέναντι. Θα πήγαιναν στο μονοπάτι, θα σταματούσαν εκεί που ήταν το ρολόι. Τα γυαλιά της που είναι μυωπικά δεν τα φορούσε. Απέφυγε να απαντήσει αν έβλεπε καλά χωρίς γυαλιά «Δεν εκέντουν», όπως χαρακτηριστικά είπε. Γνώριζε τον ήχο του μοτοποδηλάτου όταν στρίβει. Σε ερώτηση γιατί, τότε, ρώτησε το θύμα τι ακούεται απάντησε, «για να μιλώ» και στην ίδια ερώτηση «δεν ήξερα πως απαγορεύεται να ρωτάς». Σε υποβολή πως ρώτησε τι ακουγόταν γιατί δεν γνώριζε απάντησε πως το άκουσε. Αφού το Δικαστήριο βρήκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου τον κάλεσε να προβάλει την υπεράσπιση του. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα. Ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι είναι επαγγελματίας οδηγός εδώ και περίπου 15 χρόνια. Στις 12.9.2003 ήταν ο ιδιοκτήτης του φορτηγού με αρ. εγγραφής ΒΒΜ 565 το οποίο 10 μέρες προηγουμένως είχε πάρει για σέρβις στο μηχανικό και δεν αντιμετώπιζε οποιοδήποτε μηχανικό πρόβλημα, η κατάσταση του ήταν άριστη. Στις 12.9.2003 είχε μεταβεί στο Λατομείο Μενόγιας από όπου θα μετέφερε χαβάρα στην περιοχή Μαζωτού. Οδηγούσε στον παραλιακό δρόμο Ζυγίου-Μαζωτού και το φορτηγό ήταν φορτωμένο. Γύρω στις 8:30 π.μ. σε κάποιο σημείο του δρόμου στα 140-150 μ. αντελήφθηκε μπροστά του ένα μοτοποδήλατο που οδηγούσε ένας άνδρας με επιβάτη μια γυναίκα στην αριστερή λωρίδα του δρόμου στην άκρη του αριστερού παγκέτου, γύρω στα 80 εκ. από το παγκέτο. Η ορατότητα του ήταν 400-500μ. και οδηγούσε με ταχύτητα 50-55 χαω. Η ταχύτητα του μοτοποδηλάτου ήταν χαμηλή, γύρω στα 15 χαω. Μόλις είδε το μοτοποδήλατο έφυγε το πόδι του από το πετρέλαιο, μειώνοντας την ταχύτητα του φορτηγού, σιγά σιγά έβαλε δηλαδή το exhaust brake και αφού κοίταξε στο καθρεφτάκι του και δεν τον ακολουθούσε αυτοκίνητο και η αντίθετη λωρίδα απέναντι ήταν καθαρή άλλαξε λωρίδα παίρνοντας τη δεξιά για να προσπεράσει το μοτοποδήλατο με την ίδια ταχύτητα που κινείτο αρχικά. Η διαχωριστική γραμμή ήταν διακεκομμένη. ΄Εδειξε δεξιά. Δεν αντελήφθηκε τον οδηγό του μοτοποδηλάτου να δείχνει με το σηματοδότη ή το χέρι πως θα άλλαζε λωρίδα. Η συνεπιβάτιδα στο μοτοποδήλατο καθόταν πλάι, όχι καβάλα και έβλεπε το αριστερό παγκέτο. Το ένα της χέρι κρατούσε τη σκάλα του μοτοποδηλάτου πίσω και το άλλο χέρι της ήταν κάτω από τη μασχάλη του θύματος, αγκαλιά. Δεν φορούσαν κράνη. Ο οδηγός δεν θα μπορούσε να δείξει με το χέρι του με τον τρόπο που κάθονταν. Περαιτέρω, το μοτοποδήλατο για λόγους ισορροπίας είναι για ένα επιβάτη, σε περίπτωση δεύτερου επιβάτη λόγω πρόσθετου βάρους πίσω δεν ελέγχεται κανονικά. Επίσης «παλάρει» από τη δεξιά μεριά. ΄Οταν ο Κατηγορούμενος πλησίασε το μοτοποδήλατο αμέσως αντιλήφθηκε γύρω στα 12 μ. πως ο οδηγός του έκανε απότομο ελιγμό προς τα δεξιά κάθετα μπροστά στο φορτηγό ανακόπτοντας την πορεία του. Ο Κατηγορούμενος αμέσως κόρναρε, έστριψε το τιμόνι του δεξιά προς παγκέτο πατώντας στόπερ ταυτόχρονα. ΄Ηταν τόσο κοντά του το μοτοποδήλατο που δεν μπορούσε να κάνει οτιδήποτε άλλο για να αποφύγει τη σύγκρουση. Ο δρόμος ήταν κατηφορικός. Κατάφερε να ακινητοποιήσει το φορτηγό στα 37μ. Παρόλο που οι δεξιοί τροχοί του φορτηγού του είχαν πέσει στο δεξί παγκέτο του δρόμου δεν κατάφερε να αποφύγει τη σύγκρουση. ΄Οταν έγινε ο ελιγμός από το θύμα, πέρασε 80 εκ. μπροστά από το φορτηγό, την μπροστινή αριστερή γωνιά του φορτηγού, το κεφάλι του κτύπησε πάνω από τα φανάρια και ο ώμος του εκεί που ξεκινά το γράμμα «F» της φωτογραφίας 32 του Τεκμηρίου
5. Το τραφικέιτορ έσπασε από το χέρι της ΜΚ3, βγάζοντας την έξω από το φορτηγό, γι΄αυτό και δεν κτύπησε κάπου αλλού. Ο Κατηγορούμενος ειδοποίησε την αστυνομία. Κατεβαίνοντας από το φορτηγό είδε πως το μοτοποδήλατο σφηνώθηκε κάτω από το φορτηγό. Συμφώνησε με το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής (Τεκμήριο 6) το οποίο υπέγραψε. Δεν είχε δει το χωματόδρομο στον οποίο έστριψε για να εισέλθει το θύμα γιατί δεν φαινόταν λόγω μιας γραμμής από κυπαρισσάκια στη δεξιά μεριά του δρόμου. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως είδε αρχικά το μοτοποδήλατο στα 140μ. να κινείται στην αριστερή λωρίδα κοντά στο παγκέτο. ΄Οταν το πλησίασε έβαλε το δείκτη του και μπήκε στην άλλη λωρίδα για να προσπεράσει. Η ταχύτητα του ήταν η ίδια την ώρα που θα προσπερνούσε, δηλαδή 50-55 χαω. Στα 140μ. που αντιλήφθηκε το μοτοποδήλατο έβαλε το exhaust brake, δηλαδή έφυγε το πόδι του από το πετρέλαιο για να ελαττώσει ταχύτητα γιατί το μοτοποδήλατο πήγαινε με χαμηλή ταχύτητα, για να αποφασίσει τι θα έκανε και πέρασε στην άλλη λωρίδα για να προσπεράσει. Αποφάσισε να προσπεράσει στα 60μ, όπου μπορεί η ταχύτητα του να είχε μειωθεί. Προσπερνώντας, η ταχύτητα του ήταν η ίδια όπως πριν προσπεράσει δηλ. 50-55 χαω. Αρνήθηκε υποβολή πως δεν είπε στην κατάθεση του ότι στα 140μ. έφυγε το πόδι του από το πετρέλαιο. Αντελήφθηκε πως θα έστριβε το μοτοποδήλατο από την κίνηση του 90° δεξιά, γύρω στα 12 μέτρα. Σε υποβολή ότι μπορούσε να σταματήσει στα 12μ. απάντησε πως «με βάση τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας θέλεις τουλάχιστον 9μ. για να κάνεις κάποια κίνηση των ποδιών σου στο στόπερ». Δεν είδε το θύμα καθόλου να δείχνει. Απέκλεισε το ενδεχόμενο να έδειξε. Αρνήθηκε υποβολή πως το θύμα έδειξε με το χέρι, για τους ίδιους λόγους που ανέφερε και στην κυρίως εξέταση του. Αρνήθηκε υποβολή πως δεν οδηγούσε προσεκτικά και πως το μοτοποδήλατο δεν έστριψε απότομα δεξιά. Είχε ορατότητα, η διαχωριστική γραμμή του δρόμου ήταν διακεκομμένη, δεν υπήρχε ταμπέλα για παρακαμπτήριο δρόμο και πιστεύει πως έκανε ότι θα έκανε ο κάθε οδηγός για να μπει στη δεξιά λωρίδα για να προσπεράσει. Αναφορικά με την κίνηση του μοτοποδηλάτου ανέφερε πως όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 2, το σημείο Χ, και στις φωτογραφίες το μοτοποδήλατο κινήθηκε κάθετα μπροστά του με απότομο ελιγμό, προς το κέντρο του δρόμου. Από το σημείο Χ προκύπτει πως το μοτοποδήλατο προχώρησε πιο κάτω από εκεί που θα έστριβε, προφανώς διότι είχε περάσει το δρόμο στον οποίο ήθελε να πάει και δεν τον αντελήφθηκε. Κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός μετά την ένορκη κατάθεση του Κατηγορουμένου ότι «η κατάθεση της ΄Αννας Δήμου, ΜΚ3, ημερομηνίας 24.9.2003, η οποία είναι Τεκμήριο Α για αναγνώριση είναι η κατάθεση την οποία πήρε ο ΜΚ1 από αυτήν και την οποία αφού την διάβασε στην ΜΚ3, αυτή την υπόγραψε ως ορθή στην παρουσία του». Έχω ακούσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την όλη παρουσία και αντιδράσεις τους. Έχω συγκρίνει τη μαρτυρία τους με τα τεκμήρια που βρίσκονται ενώπιον μου και αφού τους έχω δώσει τη δέουσα σημασία κατέληξα να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους ως ακολούθως: Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση εδώλιο και έθεσε τόσο κατά την προφορική του μαρτυρία όσο και με τα Τεκμήρια αρ. 2 και 5 τα δικά του ευρήματα και μου έδωσε την εικόνα του αμερόληπτου εξεταστή του δυστυχήματος. Ως εκ τούτου αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της, οι δε μετρήσεις του και ευρήματα του στο Τεκμήριο αρ. 2 αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Αποδέχομαι επίσης πως το Τεκμήριο 5 αντικατοπτρίζει την πραγματική μαρτυρία. Εξάλλου η υπεράσπιση δεν έχει αμφισβητήσει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τη μαρτυρία του ΜΚ1 η οποία παρέμεινε ακλόνητη. Ο ΜΚ2 κατέθεσε το Τεκμήριο 7 στο οποίο παρέθεσε κάποια ασαφή αποτελέσματα επιθεώρησης των δύο ενεχομένων οχημάτων. Πέραν του περιεχομένου του Τεκμηρίου 7 ο ΜΚ2 δεν έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε επιστημονικά κριτήρια με βάση τα οποία το Δικαστήριο θα μπορούσε να καταλήξει στα δικά του ασφαλή συμπεράσματα. Ως εκ τούτου δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ
6. Η ΜΚ3 δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση στο εδώλιο του μάρτυρα και άφησε μια πολύ πτωχή εικόνα. Αυτό αντανακλάται έντονα στη μαρτυρία της η οποία ήταν διάχυτη από ουσιώδεις αντιφάσεις. Περαιτέρω, κατά την αντεξέταση της ήταν έκδηλη η εύκολη καταφυγή της σε ειρωνικά σχόλια και άσχετες απαντήσεις στις περιπτώσεις που δυσκολευόταν να απαντήσει ευθέως σε ερωτήσεις της υπεράσπισης που αφορούσαν ουσιαστικά σημεία της υπόθεσης. Η θέση της ΜΚ3 πως ούτε είδε ούτε άκουσε φορτηγό να τους ακολουθεί ή προσπερνά δεν συνάδει με τη λογική και την ανθρώπινη πείρα, λαμβανομένης υπόψη και της θέσης της πάνω στη μοτοσικλέτα - πλάι και όχι καβάλα -. Οι δε απαντήσεις της σε ερωτήσεις κατά την αντεξέταση της γιατί αφού γνωρίζει τον ήχο του φορτηγού δεν το άκουσε, πως το φορτηγό πρέπει να ήταν «σβηστό» ή να ερχόταν χωρίς ταχύτητα (freewheel), έχω την άποψη πως αποτελούσαν αποτυχημένη και προμελετημένη προσπάθεια να δικαιολογήσουν το παράλογο της θέσης της. Κατά συνέπεια, διατηρώ σοβαρές αμφιβολίες σε σχέση με την αλήθεια του ισχυρισμού της πως το θύμα έδειξε τόσο με το σηματοδότη του όσο με το χέρι του, αφού ο εν λόγω ισχυρισμός δεν συμβιβάζεται με τη θέση της πως δεν είχε δει ή ακούσει το φορτηγό να τους ακολουθεί ή προσπερνά. Ποιος ο λόγος να εκδηλώσει το θύμα την πρόθεση του να στρίψει και μάλιστα εις διπλούν αφού δεν ακολουθείτο από άλλο όχημα; Ούτε η θέση αυτή της ΜΚ3 βρίσκει έρεισμα στη λογική. Πέραν των όσων έχω αναφέρει πιο πάνω ο ισχυρισμός της ΜΚ3 πως ρώτησε το θύμα «γιατί κάνει έτσι η μοτόρα, εννοώντας το σύνθημα (τραφικέιτορ)» ουδόλως συνάδει ή συμβιβάζεται με τη θέση της πως ο ήχος της ήταν γνώριμος αφού τον άκουγε μια φορά τη βδομάδα τα τελευταία 3 χρόνια. Σε σχέση με το ίδιο θέμα θα ήθελα να επισημάνω μια πολύ ουσιαστική αντίφαση στη μαρτυρία της ΜΚ
7. Ενώ σύμφωνα με θέση της ΜΚ3 το θύμα έδειξε με το σηματοδότη του και το χέρι του ενώ βρισκόταν στην αριστερή λωρίδα και προτού περάσουν στην άλλη λωρίδα εκδηλώνοντας την πρόθεση τους πως θα έστριβαν, η απάντηση που σύμφωνα με τη ΜΚ3 της δόθηκε από το θύμα σε σχέση με το «γιατί κάνει έτσι η μοτόρα (τραφικέιτορ)» αντικρούει την πιο πάνω θέση, αφού το θύμα της απάντησε: «εν που εστρίψαμεν», ότι δηλαδή είχε ήδη στρίψει όταν η ΜΚ3 αντιλήφθηκε το τραφικέιτορ. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επισημάνω και μια άλλη αντίφαση ενδεικτική της ασυνέπειας και αντιφατικότητας της μαρτυρίας της ΜΚ
8. Ενώ στην κυρίως εξέταση της ισχυρίστηκε πως ο Κατηγορούμενος την επισκέφθηκε στο Νοσοκομείο και της είπε «φταίω επειδή έπιαα την πάντα σας» κατά την αντεξέταση της δέχθηκε πως τη λέξη «φταίω» την πρόσθεσε μόνη της επειδή «νευρίασε». Για όλους τους πιο πάνω λόγους η μαρτυρίας της ΜΚ3 καθίσταται αναξιόπιστη και απορριπτέα. Ο Κατηγορούμενος μου έκανε καλή εντύπωση. Η συμπεριφορά του στο εδώλιο έδειχνε εικόνα ειλικρινούς ατόμου που εξέθεσε με φυσικότητα, σαφήνεια και συνέπεια όσα συνέβησαν. Η ένορκη μαρτυρία του συνάδει με την πραγματική μαρτυρία, Τεκμήριο 2 και ζημιές στα δύο οχήματα, όπως αντικατοπτρίζεται στο Τεκμήριο 5, συνάδει δε με τη λογική και την ανθρώπινη πείρα. Συναφώς αναφέρω πως το σημείο σύγκρουσης Χ, το οποίο βρίσκεται στο τέλος του χωματόδρομου όπου σύμφωνα με το ΜΚ1 θα εισέρχονταν το θύμα με τη ΜΚ3 συνάδει με την εκδοχή του Κατηγορουμένου πως το θύμα εισήλθε απότομα μπροστά του (αφού προφανώς είχε σχεδόν περάσει το χωματόδρομο στον οποίο θα έστριβε). Περαιτέρω, η θέση του Κατηγορούμενου πως έστριψε το τιμόνι του δεξιά και οι δεξιοί του τροχοί έπεσαν στο δεξί παγκέτο του δρόμου όταν αντιλήφθηκε το θύμα συνάδουν πλήρως με την πραγματική μαρτυρία. Ουδένα κλονιστικό στοιχείο έχει προκύψει από την αντεξέταση του Κατηγορουμένου και η μαρτυρία του παρέμεινε στην ουσία της αναντίλεκτη. Σημειώνω εδώ πως το γεγονός ότι ανεκόπη η πορεία του Κατηγορούμενου δεν αμφισβητήθηκε. Και πως όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκε η θέση του Κατηγορουμένου πως ο απότομος ελιγμός της μοτοσικλέτας του θύματος έγινε όταν το φορτηγό του Κατηγορούμενου βρισκόταν 12μ. από αυτήν αλλά του υπεβλήθη ότι μπορούσε στα 12μ. να σταματήσει. Η αυξομείωση της ταχύτητας του φορτηγού όπως καθορίστηκε από τον Κατηγορούμενο πριν το δυστύχημα και η εκδοχή του πως έχοντας αντιληφθεί την κίνηση του μοτοποδηλάτου στην πιο πάνω απόσταση κόρναρε, έστριψε το τιμόνι του δεξιά προς το παγκέτο πατώντας ταυτόχρονα στόπερ δεν έτυχαν αμφισβήτησης. Ενώ δε υπεβλήθη στον Κατηγορούμενο πως το θύμα έδειξε με το χέρι του την πρόθεση του να στρίψει δεξιά δεν του υπεβλήθη η θέση της ΜΚ3 πως το θύμα έδειξε και με το φωτεινό σηματοδότη του. Θεωρώ σκόπιμο στο σημείο αυτό να σημειώσω την υποβολή της εκπροσώπου της Κατηγορούσας αρχής προς τον Κατηγορούμενο πως δεν οδηγούσε προσεκτικά και την παράλειψη υποβολής σ΄ αυτόν πως προσπέρασε επικίνδυνα, ως οι λεπτομέρειες του αδικήματος το οποίο αντιμετωπίζει. Αποδέχομαι ανεπιφύλακτα τη μαρτυρία του Κατηγορουμένου τόσο όσον αφορά την οδική του συμπεριφορά όσο και για τα γεγονότα που περιβάλλουν το δυστύχημα. Σύμφωνα με το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα Κεφ 154 ως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 80 (Ι) /2000 και 181 (Ι) /2000, όποιος λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου είναι ένοχος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι τεσσάρων χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες πεντακόσιες λίρες. Ως προς την επίδικη κατηγορία έχει γίνει εκτεταμένη αναφορά σε νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με την ερμηνεία των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, που στοιχειοθετεί το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 ιδιαίτερα λόγω της τροποποίησης του με το Ν. 111 /
9. Ενδεικτικές είναι οι αποφάσεις Ζυπιτής ν. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 220, Ανδρέου ν. Αστυνομίας

(1997)2 ΑΑΔ 409, Βρυώνη ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 46, Γαβαλάς ν. Αστυνομίας

(1985)2 Α.Α.Δ. 114. Στο άρθρο 210 του Κεφ. 154 μετά την τροποποίηση του, δεν καθορίζονται τα κριτήρια ως προς το τι αποτελεί αλόγιστη ή επικίνδυνη πράξη και η ερμηνεία του άρθρου γίνεται από το Δικαστήριο με βάση τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση Πέτρου ν. Αστυνομίας

(1994)2 ΑΑΔ 233 επεξηγήθηκε ότι για την επικίνδυνη οδήγηση απαιτείται η απόδειξη κάποιας παράλειψης ή λάθους εκ μέρους του οδηγού. Λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 238: «Σε σχέση με επικίνδυνη οδήγηση σύμφωνα με τη νομολογία, απαιτείται τουλάχιστο απόδειξη κάποιας παράλειψης ή λάθους (fault) εκ μέρους του οδηγού και στην αγγλική απόφαση R v. Gosney

(1971)55 Cr. Αpp. R. 502 σε σχέση με κατηγορία επικίνδυνης οδήγησης αναφέρεται ότι: «the fault certainly does not necessarily involve deliberate misconduct or recklessness or intention to drive in a manner inconsistent with proper standards of driving... Fault involves a failure; a falling below the care or skill of a competent and experienced driver, in relation to the manner of driving and the relevant circumstances of the case». Στην υπόθεση Στέλιος Σάββα ν. Αστυνομίας, Ποινική Εφεση Αρ. 6753, ημερ. 23.2.2000, λέχθηκε με αναφορά στην R v. Gosney (ανωτέρω) πως το αδίκημα της επικίνδυνης οδήγησης δεν είναι απόλυτο και η απόδειξη μιας επικίνδυνης κατάστασης δεν αρκεί. Χρειάζεται και απόδειξη πως την προκάλεσε κάποιο σφάλμα. Ως προς την έννοια του σφάλματος που αρκεί για την στοιχειοθέτηση της επικίνδυνης οδήγησης αναφέρθηκαν τα ακόλουθα από τη σελίδα 224 της R v. Gosney (ανωτέρω), σε μετάφραση: «Σφάλμα εμπεριέχει αποτυχία, πτώση από το επίπεδο της φροντίδας και δεξιότητας ικανού και έμπειρου οδηγού σε σχέση με τον τρόπο της οδήγησης και τις σχετικές περιστάσεις της υπόθεσης. Σφάλμα με αυτή την έννοια, αν και μπορεί να είναι ελαφρό, ακόμα και στιγμιαίο ολίσθημα, όσο και αν κανονικά δεν θα προκαλείτο κίνδυνος από αυτό, είναι αρκετό. Το σφάλμα δεν είναι απαραίτητο να αποτελεί τη μόνη αιτία της επικίνδυνης κατάστασης. Είναι αρκετό αν, βλέποντας το λογικά, αποτελεί μία αιτία». Σε σχέση με την απερίσκεπτη οδήγηση σχετική είναι η υπόθεση R v. Lawrence

(1981)1 All. E. R.

1. Στην απόφαση αυτή, αποφασίστηκε ότι η ένοχη σκέψη (mens rea) υπάρχει όταν ένας οδηγός πριν αρχίσει να οδηγεί με τρόπο που περιέχει σοβαρό κίνδυνο πρόκλησης σωματικής βλάβης ή άλλης ζημιάς, παραλείπει να λάβει υπόψη τέτοια πιθανότητα ή την αγνοεί και αποφασίζει να διακινδυνεύσει οδηγώντας με αυτό τον τρόπο. Με βάση τα παραδεκτά γεγονότα και την πιο πάνω αξιολόγηση βρίσκω ότι τα γεγονότα τα οποία περιβάλλουν την υπό κρίση υπόθεση έχουν ως ακολούθως: Στις 12.9.2003 επεσυνέβη τροχαίο δυστύχημα με ενεχόμενα οχήματα το υπ΄ αριθμό εγγραφής ΒΒΜ 565 φορτηγό το οποίο οδηγούσε ο Κατηγορούμενος και το υπ΄ αριθμό εγγραφής WB 669 μοτοποδήλατο το οποίο οδηγούσε ο Ανδρέας Κωστή τέως από την Αλαμινό με συνεπιβάτη τη ΜΚ3, ΄Αννα Δήμου. Από το δυστύχημα ο οδηγός του μοτοποδηλάτου, Ανδρέας Κωστή, τραυματίστηκε θανάσιμα. Ακολούθως μεταφέρθηκε στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείο Λάρνακας από το Βαγγέλη Χριστοφή όπου ο επί καθήκοντι ιατρός Δρ. Κυριακίδης, διαπίστωσε ότι ήταν νεκρός και εξέδωσε σχετική βεβαίωση θανάτου. Στις 13.9.2003 ο Δημήτρης Ανδρέου, γιος του θύματος, αναγνώρισε την σωρό του θύματος στο νεκροτομείο του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας στην παρουσία του Σοφοκλή Σοφοκλέους και του ΜΚ
2. Στις 13.9.2003 στο νεκροτομείο του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας ο Σοφοκλής Σοφοκλέους διενήργησε την νενομισμένη νεκροψία στη σωρό του θύματος και αποφάνθηκε ότι αιτία θανάτου του θύματος ήταν κακώσεις του σώματος ως είναι κατά τροχαίο δυστύχημα. Ο Κατηγορούμενος στις 12.9.2003 γύρω στις 8:30 π.μ οδηγούσε το φορτηγό υπ΄ αρ. εγγραφής ΒΒΜ 565 στον κύριο δρόμο Αλαμινού προς τον παραλιακό δρόμο Ζυγίου-Μαζωτού, στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας με ταχύτητα 50-55 χαω. Σε κάποιο σημείο του δρόμου περίπου 140-150μ. μπροστά του αντιλήφθηκε το μοτοποδήλατο που οδηγούσε το θύμα να οδηγείται στην αριστερή λωρίδα του δρόμου γύρω στα 80 εκ από το αριστερό παγκέτο με χαμηλή ταχύτητα, γύρω στα 15 χαω. Μόλις είδε το μοτοποδήλατο έφυγε το πόδι του από το πετρέλαιο, μειώνοντας την ταχύτητα του φορτηγού, σιγά-σιγά. Αφού κοίταξε στο καθρεφτάκι του και δεν τον ακολουθούσε αυτοκίνητο και η αντίθετη λωρίδα ήταν καθαρή απέναντι του πήρε τη δεξιά λωρίδα για να προσπεράσει με την ίδια ταχύτητα που κινείτο αρχικά, αφού έδειξε δεξιά. Το θύμα δεν έδειξε με το σηματοδότη του ή το χέρι του πως θα άλλαζε λωρίδα. Η ΜΚ3 καθόταν πλάι στο μοτοποδήλατο και έβλεπε το αριστερό παγκέτο. Ούτε αυτή ούτε το θύμα φορούσαν κράνη. ΄Οταν ο Κατηγορούμενος πλησίασε τη μοτοσικλέτα και βρισκόταν γύρω στα 12 μ. από αυτήν αμέσως αντιλήφθηκε το θύμα να κάνει απότομο ελιγμό προς τα δεξιά, κάθετα μπροστά στο φορτηγό, ανακόπτοντας την πορεία του. Ο Κατηγορούμενος αμέσως κόρναρε, έστριψε το τιμόνι του δεξιά προς το παγκέτο ταυτόχρονα εφαρμόζοντας τα φρένα του. Παρόλο που οι δεξιοί τροχοί του φορτηγού είχαν πέσει στο δεξί παγκέτο του δρόμου δεν κατάφερε να αποφύγει τη σύγκρουση. Το σημείο σύγκρουσης Χ εντοπίζεται 1.80μ. από τη διαχωριστική γραμμή του δρόμου (η οποία είναι διακεκομμένη) στη δεξιά λωρίδα του δρόμου στο τέλος του χωματόδρομου στον οποίο είχαν πρόθεση να εισέλθουν το θύμα με τη ΜΚ
3. Ο χωματόδρομος φαίνεται στη φωτογραφία 4 του Τεκμηρίου
4. Επί της ασφάλτου υπάρχουν ίχνη πτώσης και τριβής του μοτοποδηλάτου, Ζ στο Τεκμήριο 2, τα οποία φαίνονται στις φωτογραφίες 7, 8 και 25 του Τεκμηρίου
5. Στο Τεκμήριο 2 φαίνονται επίσης τα ίχνη διέλευσης του φορτηγού του Κατηγορουμένου, τα οποία αποδίδονται στις φωτογραφίες 5 και 6 του Τεκμηρίου
6. Στη φωτογραφία 24 φαίνεται το σημείο που αρχικά το φορτηγό έπεσε στο παγκέτο. Στην τελική του θέση Α1 στο Τεκμήριο 2, το μοτοποδήλατο του θύματος βρέθηκε σφηνωμένο κάτω από το φορτηγό. Το μοτοποδήλατο καταστράφηκε ολοσχερώς ενώ το φορτηγό υπέστη ελαφριές ζημιές στο μπροστινό του μέρος (Φωτογραφίες 28-33). Η ΜΚ3 της οποίας το σημείο πτώσης φαίνεται με την ένδειξη Ε στο Τεκμήριο 2 τραυματίστηκε από το δυστύχημα. Ο δρόμος σύμφωνα με την πορεία των 2 οχημάτων είναι κατηφορικός. Χωρίζεται στο κέντρο με διακεκομμένη γραμμή και είναι πλάτους 6.80 μ. Στο μήκος του δρόμου δεν υπάρχουν πινακίδες που να δεικνύουν πάροδο ή διασταύρωση. Ο χωματόδρομος δεν είναι δρόμος και εφάπτεται θάμνων με τρόπο που όχημα ερχόμενο σύμφωνα με την πορεία του Κατηγορουμένου δεν μπορεί να τον διακρίνει εκτός όταν φθάσει στο ύψος του. Η ορατότητα ήταν πέραν των 200μ., ο καιρός καλός και η τροχαία κίνηση πολύ αραιή. Το θύμα και η ΜΚ3 δεν φορούσαν κράνη. Το θύμα που ήταν 80 ετών δεν ήταν κάτοχος άδειας οδήγησης ή ασφάλειας. Στην παρούσα υπόθεση έχοντας εξετάσει με μεγάλη προσοχή τον τόπο και τις συνθήκες του δυστυχήματος υπό το φως των πιο πάνω ευρημάτων και εφαρμόζοντας τις πιο πάνω νομικές αρχές κρίνω ότι η οδική συμπεριφορά του Κατηγορουμένου δεν συνιστά επικίνδυνη πράξη ή συμπεριφορά που να στοιχειοθετεί το αδίκημα του άρθρου
7. Ο Κατηγορούμενος δεν προσπέρασε το μοτοποδήλατο του θύματος επικίνδυνα. Ο τρόπος οδήγησης του αυτοκινήτου του Κατηγορουμένου υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης δεν ξεφεύγει από το επίπεδο της φροντίδας και δεξιότητας ικανού και έμπειρου οδηγού και ως εκ τούτου δεν μπορεί να αποδοθεί στον Κατηγορούμενο οποιοδήποτε σφάλμα σε σχέση με τον τρόπο οδήγησης του. Ο Κατηγορούμενος έχοντας εντοπίσει το μοτοποδήλατο του θύματος να οδηγείται με χαμηλή ταχύτητα στην αριστερή λωρίδα του δρόμου ελάττωσε ταχύτητα και προτού αρχίσει να προσπερνά έλεγξε το δρόμο πίσω του και απέναντι του και αφού βεβαιώθηκε πως ήταν καθαρός και έδειξε με το σηματοδότη του δεξιά, πήρε τη δεξιά λωρίδα για να προσπεράσει. Η ταχύτητα του ήταν 50-55 χαω. Πήρε κάθε αναγκαίο μέτρο για την προστασία άλλων διακινουμένων στο δρόμο. Το εγχείρημα του να προσπεράσει καθίστατο με βάση τα πιο πάνω δεδομένα ασφαλές. Σε σημείο του δρόμου που τον χώριζε γύρω στα 12μ. από το μοτοποδήλατο του θύματος, το θύμα χωρίς προηγουμένως να εκδηλώσει την πρόθεση του να στρίψει δεξιά έκανε απότομο ελιγμό προς τα δεξιά, κάθετα μπροστά στο φορτηγό του Κατηγορούμενου ανακόπτοντας την πορεία του τελευταίου. Ο Κατηγορούμενος αμέσως κόρναρε, έστριψε το τιμόνι του δεξιά προς το παγκέτο ταυτόχρονα εφαρμόζοντας τα φρένα του και οι δεξιοί τροχοί του φορτηγού έπεσαν στο δεξί παγκέτο του δρόμου. Η μικρή απόσταση που χώριζε το φορτηγό από τη μοτοσικλέτα όταν ανεκόπη η πορεία του ήταν τέτοια που εξ΄ αντικειμένου εκμηδένιζε τη δυνατότητα του Κατηγορουμένου να αποφύγει τη σύγκρουση. Υπό τις περιστάσεις, αδυνατώ να δω με την εκδήλωση του πιο πάνω κινδύνου υπό την αγωνία της στιγμής τι περισσότερο θα μπορούσε να είχε κάνει ο Κατηγορούμενος. Περαιτέρω, έχω την άποψη πως τη γενεσιουργό αιτία του δυστυχήματος απετέλεσε η οδική συμπεριφορά του θύματος. Το θύμα χωρίς να ασκήσει την κατάλληλη παρατηρητικότητα για την ύπαρξη του φορτηγού πίσω του και δεξιά του και χωρίς οποιαδήποτε ένδειξη ως προς τις προθέσεις του έστριψε απότομα δεξιά ανακόπτοντας την πορεία του Κατηγορουμένου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία αρ. 1 την οποία αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος και κατά συνέπεια ο Κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται. Μ. Παπαϊωάννου, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο