Αστυνομία ν. Κώστας Γιωργαλλή, Αρ. Υπόθεσης: 10959/04, 26 Απριλίου 2005

(4)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και του Νόμου 80(Ι)/

1. Η κατηγορία του αδικήματος ανατρέχει, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της, στις 31.3.2004 στο δρόμο Λευκωσίας-Λεμεσού της Επαρχίας Λάρνακας όπου ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής UJ 428 μη καταβάλλων την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τέσσερις μάρτυρες, τον αστυφύλακα 1893 Γ. Σταύρου (ΜΚ1), τον αστυφύλακα 1260 Μ. Μιχαήλ (ΜΚ2) τη Γεωργία Χαρτίου (ΜΚ3) και τον Ιωάννη Κάτσιη (ΜΚ4). Συνοπτικά οι μάρτυρες ανέφεραν τα ακόλουθα: Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι στις 31.3.2004 περί τις 13:15 επισκέφθηκε τη σκηνή τροχαίου δυστυχήματος που συνέβη στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας προς Λεμεσό παρά το κατήφορο της Κακορατζιάς. Βρήκε τα ενεχόμενα οχήματα με αρ. εγγραφής ΚΑΗ 357 και UJ 428 στην τελική τους θέση μετά τη σύγκρουση. Από το δυστύχημα τραυματίστηκε ο οδηγός του οχήματος με αρ. εγγραφής UJ 428 (Κατηγορούμενος) ο οποίος μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Στην απουσία των δύο οδηγών έκανε ένα πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής, (Τεκμήριο 2) και πήρε όλα τα αναγκαία μέτρα τα οποία τοποθέτησε σε αυτό. Η οδηγός του οχήματος ΚΑΗ 357 (ΜΚ3) συμφώνησε με το Τεκμήριο 2 και το υπέγραψε. Με βάση το πρόχειρο σχέδιο ετοίμασε τελικό, Τεκμήριο 3 το οποίο επεξήγησε στο Δικαστήριο. Στο Τεκμήριο 3 φαίνεται η μια κατεύθυνση του αυτοκινητόδρομου. Η πορεία της ΜΚ3 φαίνεται με την ένδειξη Α και του Κατηγορούμενου με την ένδειξη Β. Η τελική θέση των αυτοκινήτων της ΜΚ3 και του Κατηγορούμενου φαίνονται με την ένδειξη Α1 και Β1, αντίστοιχα. Με την ένδειξη Χ φαίνεται το πρώτο σημείο σύγκρουσης μεταξύ των δύο οχημάτων και ως Λ1 και Λ2 γδαρσίματα στην άσφαλτο που προκλήθηκαν μετά τη σύγκρουση. Στο σημείο Χ κατέληξε αφού μετά τη σύγκρουση το αυτοκίνητο της ΜΚ3 κινήθηκε προς τα δεξιά και άφησε γδαρσίματα 42 εκ. στο οδόστρωμα όταν το όχημα του Κατηγορουμένου προσέκρουσε σ΄ αυτό. Στο αυτοκίνητο της ΜΚ3 προκλήθηκαν ζημιές σε ολόκληρο το πίσω μέρος και το αριστερό μπροστινό μέρος και στο αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου στο αριστερό μπροστινό και πίσω μέρος. Το οδόστρωμα ήταν στεγνό, ο καιρός αίθριος. Η ορατότητα ήταν περίπου 200-300μ. λόγω του ευθύ κατηφορικού δρόμου. Το όριο ταχύτητας ήταν 100 χαω. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως το σημείο Χ είναι περίπου στη μέση της δεξιάς λωρίδας. Το Τεκμήριο 2 υπεγράφη μόνο από τη ΜΚ
2. Ο ΜΚ1 δέχθηκε πως το αυτοκίνητο της ΜΚ3 ήταν ακινητοποιημένο περίπου στο μέσο της δεξιάς λωρίδας. Το σημείο Χ απέχει 1.22μ. από τη γραμμή της άκρης του δρόμου και 2.28 μ. από τη διακεκομμένη γραμμή που χωρίζει τις δύο λωρίδες. Ο ΜΚ1 αρνήθηκε υποβολή πως την ώρα της σύγκρουσης περνούσε στρατιωτική φάλαγγα. ΄Οταν ο ΜΚ1 έφθασε στη σκηνή η εν λόγω φάλαγγα ήταν σταθμευμένη 300μ. - 500μ. περίπου πριν το σημείο σύγκρουσης. Σε υποβολή πως ο λόγος που ο Κατηγορούμενος προσέκρουσε στο αυτοκίνητο της ΜΚ3 ήταν διότι δεν μπορούσε να μπει αριστερά γιατί εμποδίζετο από τη φάλαγγα παρέπεμψε στην ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου. Ο ΜΚ1 δεν θυμόταν αν τα φώτα της ΜΚ3 ήταν αναμμένα. Το πίσω μέρος του αυτοκινήτου της ήταν όλο σχεδόν καταστραμμένο. ΄Ηταν μέρα γι΄ αυτό δεν πρόσεξε αν άναβαν τα μπροστινά φώτα του αυτοκινήτου. Ο ΜΚ2 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο, Τεκμήριο 4 και τον κατηγόρησε γραπτώς, Τεκμήριο
3. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως το Τεκμήριο 4 λήφθηκε 2 μήνες μετά το δυστύχημα γιατί ο Κατηγορούμενος ήταν τραυματισμένος σοβαρά. Ο ίδιος δεν επισκέφθηκε τη σκηνή. Η ΜΚ3 ανέφερε πως στις 31.3.2004 οδηγούσε το αυτοκίνητο της με αρ. εγγραφής ΚΑΗ 357 στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας προς Λεμεσό. Σε κάποιο σημείο ενώ προσπερνώντας κρατούσε τη δεξιά λωρίδα και η ταχύτητα της ήταν γύρω στα 100 χαω ένιωσε το αυτοκίνητο τη να πηγαίνει «πέρα-δόθε», μύριζε καμένο λάστιχο και είδε να πετάγονται κομμάτια από λάστιχο. Αμέσως άρχισε να ελαττώνει ταχύτητα και όταν κατάφερε να σταθεροποιήσει το αυτοκίνητο στη δεξιά λωρίδα προσπάθησε να περάσει προς τα αριστερά για να σταματήσει στο παγκέτο του δρόμου αλλά στάθηκε αδύνατο γιατί περνούσαν συνεχώς αυτοκίνητα από τα αριστερά της. Αναγκάστηκε να σταματήσει το αυτοκίνητο στη δεξιά λωρίδα κοντά στο κυγκλίδωμα. Αμέσως άναψε τα φώτα κινδύνου και πρόσεξε από το καθρεφτάκι δύο τρία οχήματα τα οποία έρχονταν πίσω της να την προσπερνούν από την αριστερή λωρίδα συνεχίζοντας την πορεία τους. Ξαναπροσπάθησε να οδηγήσει προς το αριστερό παγκέτο αλλά δεν τα κατάφερε αφού λόγω των αυτοκινήτων που έρχονταν με μεγάλη ταχύτητα και του καταστραμμένου ελαστικού δεν μπορούσε να κινηθεί γρήγορα. ΄Εκρινε πως κινδύνευε και ακινητοποίησε το αυτοκίνητο με αναμμένα τα φώτα κινδύνου, κατέβηκε και πέρασε πεζή στο αριστερό παγκέτο. ΄Αρχισε να γνέφει στους οδηγούς με τα χέρια της για να χαμηλώσουν ταχύτητα. Στο μεταξύ ένα άσπρο αυτοκίνητο σταμάτησε λίγα μέτρα πιο πέρα από το δικό της, ο οδηγός (ΜΚ4) πήγε κοντά της και άρχισε μαζί της να γνέφει για να κάνουν σιγά τα άλλα αυτοκίνητα. Η κίνηση ήταν αρκετή, πρόθεση της ήταν μόλις αραίωνε να μεταφέρει το αυτοκίνητο στη λωρίδα ασφαλείας και ζήτησε από τον ΜΚ4 να τη βοηθήσει. Τρία-τέσσερα αυτοκίνητα στη δεξιά λωρίδα αντελήφθηκαν τι συνέβη και προσπέρασαν το αυτοκίνητο της. Ο Κατηγορούμενος ο οποίος κινείτο στη δεξιά λωρίδα παρά τα νοήματα τους και τα φώτα κινδύνου του αυτοκίνητου της προσέκρουσε κατευθείαν στο αυτοκίνητο της καταστρέφοντας το. Το αυτοκίνητο της κινήθηκε προς τα δεξιά, κτύπησε στο δεξί προστατευτικό κιγκλίδωμα και ακινητοποιήθηκε στην αριστερή λωρίδα. Το ελαστικό που είχε σκάσει ήταν το αριστερό μπροστινό. Το όχημα του Κατηγορουμένου συγκρούσθηκε με το μπροστινό του μέρος στο δικό της, κτύπησε στο αριστερό κιγκλίδωμα στο σημείο Χ2 και ακινητοποιήθηκε πλάγια στην αριστερή λωρίδα και σε μέρος της λωρίδας ασφαλείας. Αντεξεταζόμενη ανέφερε πως ακινητοποίησε το όχημα της 30-40μ. μετά το σκάσιμο του ελαστικού, περίπου στο μέσο της δεξιάς λωρίδας. ΄Αναψε τα φώτα κινδύνου και όταν δεν κατάφερε να μπει στα αριστερά με σκοπό να σταματήσει στην αριστερή λωρίδα ασφαλείας, κατέβηκε, άνοιξε το πορτμπαγκάζ για να βρει τρίγωνο, φώναζε στο ΜΚ4 αν είχε τρίγωνα. Επειδή τα αυτοκίνητα έρχονταν με μεγάλη ταχύτητα πέρασε τρέχοντας στο αριστερό παγκέτο. Αρνήθηκε υποβολή πως είχε τη δυνατότητα να μετακινήσει το αυτοκίνητο της προς τα αριστερά. Αρνήθηκε επίσης υποβολή πως δεν την προσπέρασαν οχήματα από την αριστερή λωρίδα και πως το αμέσως επόμενο αυτοκίνητο πίσω της ήταν αυτό του Κατηγορούμενου. Τα οχήματα που την προσπέρασαν είχαν δει τα σήματα της. Η μπαγκαζιέρα ήταν ανοιχτή, τα φώτα φαίνονταν έτσι και αλλιώς. Δέχθηκε πως στα αριστερά της στην αριστερή λωρίδα υπήρχε στρατιωτική φάλαγγα που πήγαινε σιγά, την οποία είχε προσπεράσει περίπου 1χλμ προηγουμένως. Η φάλαγγα πλησίασε 10-15 λεπτά μετά τη σύγκρουση, σε απόσταση 100μ. Αρνήθηκε υποβολή πως λίγο πριν τη σύγκρουση λόγω της ύπαρξης στρατιωτικής φάλαγγας στην αριστερή λωρίδα ο Κατηγορούμενος δεν έβλεπε τίποτε, ούτε τη ΜΚ3, ούτε απέναντι. Αρνήθηκε υποβολή πως μόλις ο Κατηγορούμενος προσπέρασε το πρώτο στρατιωτικό όχημα βρέθηκε μπροστά του το αυτοκίνητο της ΜΚ
4. Ο ΜΚ4 ανέφερε ότι στις 31.3.2004 ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητο του στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας του αυτοκινητόδρομου Λευκωσίας-Λεμεσού με ταχύτητα περίπου 100 χαω τον προσπέρασε ένα αυτοκίνητο «VOLKSWAGEN POLO». Ενώ το «POLO» κινείτο στη δεξιά λωρίδα 5-10μ. από το όχημα του, ο ΜΚ4 είδε ότι ο μπροστινός αριστερός τροχός του «POLO» είχε εκραγεί και το ελαστικό είχε διαλυθεί. Αμέσως ενεργοποίησε τα φώτα κινδύνου του αυτοκινήτου του και ελάττωσε ταχύτητα. Το αυτοκίνητο «POLO» ελάττωσε επίσης ταχύτητα και συνέχισε να κινείται στη δεξιά λωρίδας κυκλοφορίας. Ο ΜΚ4 ακολούθησε το «POLO», το οποίο σταμάτησε στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, για 40μ. περίπου. Σταμάτησε το αυτοκίνητο του 10μ. περίπου μπροστά από το «POLO» στο παγκέτο του δρόμου και είδε από το καθρεφτάκι του ότι η ΜΚ3 βγήκε από το αυτοκίνητο και του έκανε νόημα να τη βοηθήσει. Ταυτόχρονα είχε ανοίξει το χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου της. Ο ΜΚ4 έβαλε πισινή και στάθμευσε το αυτοκίνητο του στο παγκέτο του δρόμου, 5μ. περίπου πίσω από το «POLO». Πριν ακόμα βγει από το αυτοκίνητο του η ΜΚ3 η οποία στεκόταν πίσω από το αυτοκίνητο της μέσα στο δρόμο του φώναζε εάν είχε τρίγωνα και ταυτόχρονα διασταύρωσε τον δρόμο και ήρθε κοντά του στο παγκέτο. Ο ΜΚ4 τη ρώτησε αν είχε μαζί της κρίκο και σπέαρ λάστιχο για να το αλλάξουν λέγοντας της να φέρει το αυτοκίνητο της στο παγκέτο του δρόμου. Η ΜΚ3 στάθηκε πίσω από το αυτοκίνητο του και άρχισε να κάνει σήμα στο διερχόμενα οχήματα να κινούνται σιγά. Ο ΜΚ4 ανοίγοντας την πόρτα του αυτοκινήτου του για να κατέβει είδε ένα ημιφορτηγό όχημα το οποίο εκινείτο στην δεξιά λωρίδα εκείνη τη στιγμή να κτυπά πάνω στο αυτοκίνητο της ΜΚ
5. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως δεν θυμάται αν η ΜΚ3 είχε θέσει τα φώτα κινδύνου της σε λειτουργία, ούτε αν το πίσω καπό του «POLO» ήταν ανοιχτό. Είδε τη ΜΚ3 να ανοίγει το καπό αλλά δεν θυμόταν αν το έκλεισε. Ο ΜΚ4 δεν πρόλαβε να κατεβεί από το αυτοκίνητο για να κάνει σήματα με τη ΜΚ
6. Υπήρχε κίνηση, τα αυτοκίνητα προσπερνούσαν τη ΜΚ3 από την αριστερή λωρίδα και συνέχιζαν την πορεία τους. Δεν εμποδίζονταν από τα οχήματα στην αριστερή λωρίδα. Ο ΜΚ4 είχε προσπεράσει στρατιωτική φάλαγγα αρκετά πιο πίσω. Η φάλαγγα δεν ήταν σε κοντινή απόσταση. Μετά το δυστύχημα ήταν 50-60μ. πιο πίσω, ακινητοποιημένη. Αφού το Δικαστήριο βρήκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου τον κάλεσε να προβάλει την υπεράσπιση του. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Ο Κατηγορούμενος ανέφερε πως πριν την Κακορατζιά προς Λεμεσό υπήρχε στρατιωτική φάλαγγα, 5 μεγάλα οχήματα στη γραμμή τα οποία προσπερνούσε αφού είχε δείξει. Καθώς προσπερνούσε και είχε μείνει το τελευταίο όχημα είδε σε κάποια απόσταση ένα αυτοκίνητο μπροστά του και ξεκίνησε να πάρει τη λωρίδα του. Κοίταξε αριστερά λοξά για να πάρει τη λωρίδα του, για να δει αν μπορούσε να προσπεράσει και είδε μια κοπέλα να κάνει νοήματα και ένα κύριο στο δρόμο. Είδε ένα αυτοκίνητο μπροστά του το οποίο δεν αντελήφθηκε πως ήταν σταθμευμένο. Δεν υπήρχαν ούτε τρίγωνα ούτε κώνοι. Αντελήφθηκε για πρώτη φορά περίπου στα 200μ. το αυτοκίνητο της ΜΚ3 και στα 10-12μ. ότι ήταν σταθμευμένο το αυτοκίνητο. Τα φώτα κινδύνου του εν λόγω αυτοκινήτου δεν ήταν αναμμένα. Δεν είδε άλλα αυτοκίνητα να προσπερνούν από αριστερά. Η πόρτα του καπό ήταν κλειστή. ΄Εβαλε αργή ταχύτητα, προσπάθησε να πάρει την αριστερή λωρίδα και πήγε προς αριστερά. ΄Εκοψε το τιμόνι του. Σε ερώτηση που ήταν η φάλαγγα όταν έγινε το δυστύχημα είπε «ήτουν πίσω», είχε σταματήσει στα 40-50μ. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως είδε το όχημα της ΜΚ3 για πρώτη φορά στα 200μ. αλλά δεν αντελήφθηκε αν κινείτο. Σε ερώτηση που ήταν η κοπέλα και ο κύριος ανέφερε πως ενώ προσπερνούσε τη φάλαγγα και κοίταξε πίσω η κοπέλα βρισκόταν πίσω από σταθμευμένο αυτοκίνητο στο παγκέτο. Κοίταξε λόξα αριστερά από το καθρεφτάκι για να δει αν θα μπορούσε να προσπεράσει το φορτηγό και την πρόσεξε. Από την ώρα που την είδε μέχρι τη σύγκρουση πέρασαν κλάσματα δευτερολέπτου. Πήγαινε 110 χαω. Αρνήθηκε υποβολή πως το σταθμευμένο αυτοκίνητο είχε αναμμένα τα φώτα κινδύνου. Το καπό ήταν κλειστό. Αφού προσπέρασε τη φάλαγγα έγινε το δυστύχημα. Αρνήθηκε υποβολή πως η φάλαγγα ήταν μακριά. Δυσκολευόταν να πάρει την αριστερή λωρίδα αφού θα κτυπούσε στη φάλαγγα. Κοίταξε αριστερά σε κλάσματα δευτερολέπτου και ξανακοίταξε δεξιά. Το βλέμμα του ήταν λοξώς αριστερά. Αρνήθηκε υποβολή πως κοίταζε την κοπέλα και δεν είδε μπροστά του. Στο τέλος της ακροαματικής διαδικασίας οι εκατέρωθεν πλευρές αγόρευσαν. Θα αναφερθώ πιο κάτω και όπου χρειασθεί στις αγορεύσεις. Παρακολούθησα με πολλή προσοχή όλους τους μάρτυρες την ώρα που κατέθεταν ενώπιον μου καθώς και τις αντιδράσεις τους την ώρα που κατέθεταν. Ο ΜΚ1 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση και έθεσε τόσο κατά την προφορική του μαρτυρία όσο και με το Τεκμήριο αρ. 3 τα δικά του ευρήματα και μου έδωσε την εικόνα του αμερόληπτου εξεταστή του δυστυχήματος. Κανένα κλονιστικό στοιχείο δεν έχει προκύψει και η μαρτυρία του όσον αφορά τις μετρήσεις του στο Τεκμήριο 3 καθώς και τα ευρήματα του γίνονται αποδεκτά στην ολότητα τους. Η μαρτυρία του ΜΚ2 ήταν τυπική και την αποδέχομαι στο σύνολο της. Οι ΜΚ3 και ΜΚ4 μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση. Η συμπεριφορά τους στο εδώλιο έδειχνε εικόνα ειλικρινών ατόμων που εξέθεσαν με συνοχή, συνέπεια και χωρίς αντιφάσεις όσα συνέβησαν. Αποδέχομαι τη μαρτυρία τους όσον αφορά τα γεγονότα που περιβάλλουν το δυστύχημα. ΄Οσον αφορά την αντίφαση που έχει επισημάνει ο κύριος Πλουτάρχου μεταξύ της μαρτυρίας των πιο πάνω σε σχέση με το αν ο ΜΚ4 είχε κάνει σήματα στα άλλα αυτοκίνητα μαζί με τη ΜΚ3 αναφέρω πως θεωρώ πως δεν συνιστά ουσιαστική αντίφαση που να επηρεάζει την αξιοπιστία των μαρτύρων ενόψει του ότι η γενική εικόνα που έδωσαν ήταν πολύ καλή. Επουσιώδεις αντιφάσεις καταδεικνύουν, εξάλλου, την απουσία προσχεδιασμού και ή συνεννόησης μεταξύ των μαρτύρων. (βλ. Σωτηρίου ν. Αστυνομίας,

(2002)2 ΑΑΔ 307) Οι όποιες δε διαφορές στη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας σε σχέση με την ακριβή απόσταση από το δυστύχημα της σταθμευμένης στρατιωτικής φάλαγγας δεν θεωρώ ότι επηρεάζουν την αξιοπιστία τους αφού όπως υπεδείχθη στην υπόθεση Μαίρη Οράτη ν. Ανδρέα Παστού, Πολ. ΄Εφεση 10368, 3.11.2000 οι μικροαντιφάσεις που σχετίζονται με τις διάφορες αποστάσεις είναι εγγενείς και φυσικές σε υποθέσεις τροχαίων ατυχημάτων και δεν είναι ουσιαστικής σημασίας. Εξάλλου η μαρτυρία όλων των μαρτύρων κατηγορίας συγκλίνει ως προς το ουσιαστικό γεγονός ότι η στρατιωτική φάλαγγα ήταν ακινητοποιημένη σε μεγάλη απόσταση από το σημείο σύγκρουσης. Ο Κατηγορούμενος δεν μου έκανε καλή εντύπωση στο εδώλιο, σίγουρα δεν είπε την αλήθεια και άφησε μια πτωχή εικόνα. Αυτό αντανακλάται στη μαρτυρία του και στις απαντήσεις του κατά την αντεξέταση του, όπως επίσης και στις αντιφάσεις που υπάρχουν σε σχέση με την κατάθεση του, Τεκμήριο

1. Η ένορκη κατάθεση του σε σχέση με το που βρισκόταν το αυτοκίνητο του πριν το δυστύχημα ήταν ασαφής και αντιφατική, ιδιαίτερα σε συσχετισμό με τη θέση στρατιωτικής φάλαγγας στην αριστερή λωρίδα του δρόμου. Ενώ από τη μία ο Κατηγορούμενος προέβαλε ενόρκως τη θέση πως όταν αντελήφθηκε το αυτοκίνητο της ΜΚ3 σταθμευμένο στη δεξιά λωρίδα δεν μπορούσε να πάρει την αριστερή λωρίδα του δρόμου αφού θα κτυπούσε σε στρατιωτική φάλαγγα την οποία προσπερνούσε, από την άλλη προέβαλε τη θέση πως το δυστύχημα συνέβη αφού είχε προσπεράσει τη στρατιωτική φάλαγγα την ύπαρξη της οποίας καθόρισε σε 40-50μ. πίσω από το σημείο του δυστυχήματος. Προκύπτει περαιτέρω αντίφαση της ένορκης κατάθεσης του Κατηγορούμενου σε σχέση με το Τεκμήριο 4 όπου αναφέρει πως η πρόθεση του μετά που προσπέρασε τη στρατιωτική φάλαγγα ήταν να πάει αριστερά. Σημειώνω εδώ πως η θέση πως ο Κατηγορούμενος θα κτυπούσε στη στρατιωτική φάλαγγα αν έπαιρνε την αριστερή λωρίδα για να μη συγκρουσθεί με το αυτοκίνητο της ΜΚ3 προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Δικαστήριο και κατά την αποψη μου αποτελεί ύστερη σκέψη του Κατηγορούμενου. Η δε θέση του πως είδε τη ΜΚ3 πίσω του και αριστερά του στο παγκέτο ουδόλως συνάδει με την ύπαρξη στρατιωτικής φάλαγγας στα αριστερά του. Δεν συνάδει δε ούτε με την υποβολή του συνηγόρου του προς τη ΜΚ3 πως ο Κατηγορούμενος δεν μπορούσε να τη δει αφού στα αριστερά του βρίσκονταν στρατιωτικά οχήματα. Για τους πιο πάνω λόγους η μαρτυρία του Κατηγορούμενου καθίσταται αναξιόπιστη και απορριπτέα. Ως αποτέλεσμα βρίσκω τα πιο κάτω: Στις 31.3.2004 η ΜΚ3 οδηγούσε το αυτοκίνητο της με αρ. εγγραφής ΚΑΗ 357 στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Λεμεσού. Σε κάποιο σημείο του δρόμου παρά το κατήφορο της «Κακορατζιάς» ενώ προσπερνούσε και βρισκόταν στη δεξιά λωρίδα του δρόμου, σύμφωνα με την πορεία Α του Τεκμηρίου 3 ένιωσε το αυτοκίνητο της να πηγαίνει «πέρα-δόθε», μύριζε καμένο λάστιχο και είδε να πετάγονται από κομμάτια λάστιχο. Αμέσως άρχισε να ελαττώνει ταχύτητα και όταν κατάφερε να σταθεροποιήσει το αυτοκίνητο στη δεξιά λωρίδα προσπάθησε να περάσει προς την αριστερή για να σταματήσει στο παγκέτο του δρόμου αλλά στάθηκε αδύνατο γιατί περνούσαν συνεχώς αυτοκίνητα από τα αριστερά της. Αναγκάστηκε να σταματήσει το αυτοκίνητο στην δεξιά λωρίδα κοντά στο κιγκλίδωμα. Αμέσως άναψε τα φώτα κινδύνου και πρόσεξε από το καθρεφτάκι δύο τρία οχήματα τα οποία έρχονταν πίσω της να την προσπερνούν από την αριστερή λωρίδα συνεχίζοντας την πορεία τους. Ξαναπροσπάθησε να οδηγήσει προς το αριστερό παγκέτο αλλά δεν τα κατάφερε λόγω των αυτοκινήτων που έρχονταν με μεγάλη ταχύτητα. Λόγω και του καταστραμμένου ελαστικού δεν μπορούσε να κινηθεί γρήγορα. ΄Εκρινε πως κινδύνευε και ακινητοποίησε το αυτοκίνητο με αναμμένα τα φώτα κινδύνου περίπου στο μέσο της δεξιά λωρίδας, κατέβηκε από το αυτοκίνητο και πέρασε τρέχοντας στο αριστερό παγκέτο, αφού άνοιξε το χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου της για να βρει τρίγωνα, ο οποίος παρέμεινε ανοιχτός. Ο ΜΚ4 ο οποίος είδε σε απόσταση 5-10 μ. μπροστά του το μπροστινό αριστερό ελαστικό του αυτοκινήτου της ΜΚ3 να σκάζει και το αυτοκίνητο να ακινητοποιείται στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας στάθμευσε το αυτοκίνητο του στο παγκέτο του δρόμου 5μ. πίσω από το αυτοκίνητο της ΜΚ3 για να τη βοηθήσει. Η ΜΚ3 αφού διασταύρωσε προς το παγκέτο άρχισε να κάνει σήματα στα διερχόμενα αυτοκίνητα να κάνουν σιγά. Τα αυτοκίνητα στον αυτοκινητόδρομο προσπερνούσαν το αυτοκίνητο της ΜΚ3 από την αριστερή λωρίδα. Ο Κατηγορούμενος, ο οποίος κινείτο στη δεξιά λωρίδα σύμφωνα με την πορεία Β του Τεκμηρίου 3, οδήγησε το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής UJ 428 ευθεία προσκρούοντας πάνω στο αυτοκίνητο της ΜΚ3 με το μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου του, στο σημείο Χ του Τεκμηρίου
2. Από τη σύγκρουση το αυτοκίνητο της ΜΚ3 κινήθηκε προς τα δεξιά κτυπώντας στο δεξί προστατευτικό κιγκλίδωμα και ακινητοποιήθηκε στην αριστερή λωρίδα. Το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου κτύπησε στο αριστερό κιγκλίδωμα και ακινητοποιήθηκε πλάγια στην αριστερή λωρίδα και σε μέρος της λωρίδας ασφαλείας. Ο ΜΚ1 επισκέφθηκε τη σκηνή του δυστυχήματος γύρω στις 13:15 και βρήκε τα ενεχόμενα οχήματα στις τελικές τους θέσεις. Ετοίμασε το Τεκμήριο
3. Η τελική θέση του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου φαίνεται με την ένδειξη Β1 και της ΜΚ3 με την ένδειξη Α
4. Στο αυτοκίνητο της ΜΚ3 προκλήθηκαν ζημιές σε ολόκληρο το πίσω μέρος και το αριστερό μπροστινό μέρος και στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου στο αριστερό μπροστινό και πίσω μέρος. Το οδόστρωμα ήταν στεγνό, ο καιρός αίθριος. Η ορατότητα ήταν περίπου 200-300μ. λόγω του ευθύ κατηφορικού δρόμου. Το όριο ταχύτητας ήταν 100χαω. Ο Κατηγορούμενος τραυματίστηκε από το δυστύχημα. Το δυστύχημα συνέβη κατά την διάρκεια της μέρας. Aυτό που προκύπτει από την ισχύουσα νομολογία είναι πως το καθήκον του οδηγού καθορίζεται ως «καθήκον επίδειξης συνήθους επιμέλειας προς άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο τα οποία θα μπορούσε εύλογα να προβλέψει ότι υπήρχε πιθανότητα να επηρεασθούν.» (βλ. Costas Ioannou Triftarides v. The Police

(1968)2 CLR 140, και επίσης Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 1, Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 68. Στην υπόθεση Charalambous v. Police

(1982)2 AAΔ 134, λέχθηκε ότι το κριτήριο βάση του οποίου αποφασίζεται αν κάποιος οδηγός υπήρξε αμελής είναι κατά πόσο στην συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχει παρέκκλιση από το επίπεδο συμπεριφοράς που αναμένεται από ένα λογικό και συνετό οδηγό. Παράλειψη να δει κάποιος ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια. (βλ. Νicolaides v. Economides

(1963)2 CLR 78). Το καθήκον της δέουσας παρατηρητικότητας βαραίνει κάθε οδηγό παντού και κάτω από όλες τις περιστάσεις εκτεινόμενο προς όλες τις κατευθύνσεις (βλ. Constantinou v. Katsouris,

(1975)1 CLR 188). ΄Εχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω ευρήματα καθώς και τη νομολογία επί του θέματος βρίσκω ότι η οδική συμπεριφορά του Κατηγορουμένου δείχνει έλλειψη της δέουσας προσοχής και επιμέλειας υπό τις περιστάσεις της υπόθεση και απέχει αυτής του λογικού και συνετού οδηγού. Η αμέλεια του Κατηγορουμένου συνίστατο στην έλλειψη της δέουσας παρατηρητικότητας και προσοχής. Το αυτοκίνητο της ΜΚ3 ήταν σταθμευμένο σε σημείο όπου υπήρχε μεγάλη ορατότητα, περίπου 200-300μ. προς την κατεύθυνση του Κατηγορούμενου και με τα φώτα κινδύνου αναμμένα. Η ώρα ήταν δε τέτοια που υπήρχε φως της ημέρας. Πέραν του γεγονότος ότι η παρουσία του σταθμευμένου αυτοκινήτου ήταν ευχερώς ορατή για τον Κατηγορούμενο, ο Κατηγορούμενος είχε την ευχέρεια να αποφύγει το δυστύχημα όπως έπραξαν και οι άλλοι οδηγοί, αφού υπήρχε ελεύθερος χώρος διέλευσης στην αριστερή λωρίδα του αυτοκινητόδρομου για τα διερχόμενα αυτοκίνητα. Ο Κατηγορούμενος παρέλειψε να σημειώσει έγκαιρα την παρουσία του ακινητοποιημένου αυτοκινήτου της ΜΚ3 και να λάβει τα πρέποντα μέτρα για παράκαμψη του, ευχέρεια που του παρεχόταν ενόψει της ύπαρξης της αριστερής λωρίδας κυκλοφορίας η οποία ήταν ελεύθερη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους είμαι ικανοποιημένη ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος και κρίνεται ένοχος σ΄ αυτήν. Μ. Παπαϊωάννου, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο