Αστυνομία ν. Σωτηρούλλα Ανδρέου, Αρ. Υπόθεσης: 555/05, 23 Μαϊου 2005

(4)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και του Νόμου 80(Ι)/

2. της στάθμευσης οχήματος, κατά παράβαση των Καν. 58(Ι)(κδ)(ιι) και 72 των περί Mηχανοκινήτων Oχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984, ΚΔΠ 66/84 και άρθρου 19 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, του Νόμου 166/87 και του Νόμου 47

(1)/

1. Την κατηγορία αρ. 2 η Κατηγορούμενη την έχει παραδεχτεί. Το αδίκημα της κατηγορίας αρ. 1, ανατρέχει, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του, στις 4.9.2004 στη Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στη Λάρνακα της Επαρχίας Λάρνακας όπου η Κατηγορουμένη οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΗU 240 μη καταβάλλουσα την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε δύο μάρτυρες, τον αστυφύλακα 2434 Μ. Ττεραλλή (ΜΚ1) και τον Robert Towli (ΜΚ2). Συνοπτικά οι μάρτυρες ανέφεραν τα ακόλουθα: Ο ΜΚ1, εξεταστής της υπόθεσης, στις 4.9.2004 επισκέφθηκε τη σκηνή δυστυχήματος που είχε συμβεί γύρω στις 11:00 στη Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στο οποίο ενέχονταν το όχημα με αρ. εγγραφής ΚΗU 240 που οδηγούσε η Κατηγορούμενη και το όχημα με αρ. εγγραφής ΗΤΑ 868 που οδηγούσε ο ΜΚ
2. Βρήκε τα δύο οχήματα στις τελικές τους θέσεις και τους οδηγούς παρόντες, στην παρουσία των οποίων ετοίμασε αφού πήρε τις αναγκαίες μετρήσεις πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής με το οποίο συμφώνησαν οι οδηγοί. Από το δυστύχημα ουδείς τραυματίστηκε. Στο όχημα της Κατηγορουμένης προκλήθησαν οι ακόλουθες ζημιές: τρύπησε το ραδιατέρ, έσπασαν το δεξί φανάρι και ο μπροστινός προφυλακτήρας ενώ στο όχημα του ΜΚ2 βούλωσαν το μπροστινό καπό και αριστερό φτερό, έσπασαν ο μπροστινός προφυλακτήρας και τα μπροστινά φανάρια. Ο δρόμος είναι άσφαλτος ξηρή, καλής επιφάνειας (με αριστερή στροφή στην πορεία της Κατηγορουμένης) με ικανοποιητική ορατότητα. Ο καιρός ήταν αίθριος. ΄Ηταν μέρα και η τροχαία κίνηση ήταν κανονική. Η Λεωφόρος Μακαρίου είναι τετραπλής κατεύθυνσης. Ο μάρτυρας στις 28.11.2004 έλαβε ανακριτική κατάθεση από την Κατηγορουμένη, Τεκμήριο 3 και την κατηγόρησε γραπτώς, Τεκμήριο
3. Σε σχέση με την κατηγορία της αμελούς οδήγησης η Κατηγορουμένη απάντησε «Δεν παραδέχομαι ότι προκάλεσα δυστύχημα γιατί ήμουν σταματημένη και το αυτοκίνητο μου δεν βρισκόταν σε κίνηση». Από το πρόχειρο σχέδιο ο μάρτυρας ετοίμασε τελικό, Τεκμήριο 2 το οποίο επεξήγησε στο Δικαστήριο, στο οποίο σημείωσε τις πορείες και τελικές θέσεις των οχημάτων και το σημείο σύγκρουσης, στο οποίο κατέληξε με βάση τα ευρήματα του στις τελικές θέσεις που βρήκε τα αυτοκίνητα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως όπως του ανέφεραν οι δύο οδηγοί μπροστά από το αυτοκίνητο της Κατηγορουμένης υπήρχε σταθμευμένο αυτοκίνητο σε αντίθετη κατεύθυνση από αυτό της Κατηγορούμενης, ενόψει του οποίου η ορατότητα της Κατηγορούμενης ήταν περιορισμένη αφού δεν έβλεπε ευθεία μπροστά της. Το σημείο Χ βρίσκεται στην πρώτη λωρίδα. Συμφώνησε πως η δεξιά λωρίδα ήταν ελεύθερη για τον ΜΚ2 για να περάσει. Ο ΜΚ2 ανέφερε πως οδηγούσε στη Λεωφόρο Μακαρίου, σύμφωνα με την πορεία Β του Τεκμηρίου 2 προς τον κυκλικό κόμβο του Λιμανιού. Περνώντας από το ξενοδοχείο «Sunflower» το οποίο βρίσκεται στη γωνία του δρόμου πρόσεξε το αυτοκίνητο της Κατηγορουμένης το οποίο ήταν σταθμευμένο στη λανθασμένη κατεύθυνση κυκλοφορίας να βγαίνει έξω προς τον κύριο δρόμο. Δεν μπόρεσε να σταματήσει γιατί το εν λόγω αυτοκίνητο ήταν τόσο κοντά του. Προσπάθησε να φρενάρει αλλά δεν μπόρεσε να αποφύγει τη σύγκρουση. Η Κατηγορουμένη βγαίνοντας δεν μπορούσε να δει την κυκλοφορία από την άλλη μεριά. Δεν έδειξε. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως ο λόγος που βγήκε προς τα έξω το αυτοκίνητο της Κατηγορουμένης ήταν το σταθμευμένο αυτοκίνητο μπροστά της. Απέναντι του ο ΜΚ2 δεν είχε ορατότητα. Η Κατηγορουμένη ερχόταν γρήγορα και ο ίδιος φρέναρε. Πάτησε τα φρένα του δυνατά. Στη σκηνή υπήρχαν ίχνη φρένων τα οποία είδε. Η ταχύτητα του ήταν 20 χαω. Σε ερώτηση γιατί δεν ακολούθησε τη δεύτερη λωρίδα για να μην κτυπήσει στο αυτοκίνητο της Κατηγορουμένης απάντησε «είναι ο δικός μου δρόμος, εμείς οδηγούμε στα αριστερά, γιατί να πάω στην άλλη πλευρά του δρόμου και να κάνω άλλο δυστύχημα. Δεν είναι δικό μου πρόβλημα. Είναι ο δικός μου δρόμος.» Η σύγκρουση ήταν βίαιη. Το αυτοκίνητο της Κατηγορουμένης έβγαινε έξω και το αυτοκίνητο μπροστά του ήταν σταθμευμένο. Αρνήθηκε υποβολή πως το σημείο σύγκρουσης είναι στην αριστερή λωρίδα και ότι είχε 3 λωρίδες για να περάσει, απαντώντας πως η Κατηγορούμενη του έκοψε το δρόμο. Ρωτηθείς με ποιο τρόπο του έκοψε την πορεία του η Κατηγορούμενη απάντησε πως «είχε τη μονή λωρίδα και ήθελε 2 λωρίδες». Αφού το Δικαστήριο βρήκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της Κατηγορουμένης την κάλεσε να προβάλει την υπεράσπιση της. Η Κατηγορουμένη επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Η Κατηγορουμένη ανέφερε πως στις 4.9.2004 είχε σταθμεύσει το αυτοκίνητο της με αρ. εγγραφής ΚΗU 240 στη δεξιά μεριά της Λεωφόρου Μακαρίου με κατεύθυνση από το λιμάνι προς την αστυνομία. Ξεκινώντας για να φύγει προς Λάρνακα μπροστά της υπήρχε άλλο σταθμευμένο αυτοκίνητο και εμποδίζετο η ορατότητα της. ΄Εδειξε με το τραφικέιτορ της, έβαλε πισινή και προχώρησε σπιθαμή προς σπιθαμή μπροστά περίπου 1 μέτρο, σταματώντας για να δει το δρόμο μπροστά της αν ήταν καθαρός. Αριστερά της ο δρόμος ήταν καθαρός και στα δεξιά της είδε ένα αυτοκίνητο να έρχεται προς το μέρος της σε απόσταση 40-50μ. Σταμάτησε το αυτοκίνητο της και το περίμενε να περάσει αλλά ο οδηγός έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του και συγκρούσθηκε στο αυτοκίνητο της. Πριν το δυστύχημα είδε τον εν λόγω οδηγό να κοιτάζει στα δεξιά του. Ο ΜΚ2 έτρεχε. Αντεξεταζόμενη ανέφερε πως βγήκε 1 μέτρο περίπου προς το δρόμο για να εισέλθει στον κύριο δρόμο. Αρνήθηκε υποβολή πως δεν ήταν σταθμευμένη αφού ήταν σταθμευμένη και περίμενε το ΜΚ2 τον οποίο είχε δει να περάσει. Σε ερώτηση πότε κατάλαβε πως ο ΜΚ2 ερχόταν κατά πάνω της ανέφερε πως όταν μπόρεσε να τον δει πρόσεξε πως δεν έβλεπε μπροστά του. Ο ΜΚ2 οδηγούσε στη 2η λωρίδα από το πεζοδρόμιο. Τον περίμενε να περάσει, υπήρχε αρκετός χώρος. Δεν του έκοβε τη φορά του. Επανεξεταζόμενη ανέφερε πως ο ΜΚ2 κοίταζε δεξιά του προς κάποιο εστιατόριο που υπήρχε εκεί στο οποίο υπήρχε κόσμος. Παρακολούθησα με πολλή προσοχή όλους τους μάρτυρες την ώρα που κατέθεταν ενώπιον μου καθώς και τις αντιδράσεις τους την ώρα που κατέθεταν. Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση και έθεσε τόσο κατά την προφορική του μαρτυρία όσο και με το Τεκμήριο 2 τα δικά του ευρήματα και μου έδωσε την εικόνα του αμερόληπτου εξεταστή του δυστυχήματος. Δεν αποδέχομαι όμως το μέρος της μαρτυρίας του κατά την κυρίως εξέταση του σε σχέση με την ορατότητα της Κατηγορουμένης αφού τα περί ικανοποιητικής ορατότητας τέθηκαν αόριστα και ανατράπηκαν από τον μάρτυρα κατά την αντεξέταση του όπου επεξήγησε πως λόγω σταθμευμένου οχήματος μπροστά από το αυτοκίνητο της Κατηγορουμένης η ορατότητα της ήταν περιορισμένη. Πλην του πιο πάνω μέρους αποδέχομαι τη μαρτυρία του πιο πάνω μάρτυρα όσον αφορά τις μετρήσεις του στο Τεκμήριο 2, τις ζημιές στα 2 οχήματα καθώς και τα ευρήματα του, στην ολότητα τους. Εξάλλου η υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τη μαρτυρία του ΜΚ1 η οποία παρέμεινε ακλόνητη. Ο ΜΚ2 δεν μου έκανε καλή εντύπωση, σίγουρα δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και άφησε μια πολύ πτωχή εικόνα. Αυτό αντανακλάται ιδιαίτερα έντονα στις απαντήσεις του κατά την αντεξέταση του. Καταρχήν αναφέρω πως η θέση του ΜΚ2 πως ανεκόπη η πορεία του από την Κατηγορούμενη όπως διαφαίνεται από την ένορκη κατάθεση του, δεν συνάδει με την πραγματική μαρτυρία και τη μαρτυρία του ΜΚ
4. Πως ανεκόπη η πορεία Β του ΜΚ2 στη δεξιά λωρίδα αφού το σημείο σύγκρουσης ήταν στην αριστερή λωρίδα; Ούτε και η τελική θέση του αυτοκινήτου του, το αριστερό μπροστινό μέρος του οποίου βρίσκεται 0.70μ. εντός της αριστερής λωρίδας συνάδει με την εκδοχή του ΜΚ
5. Η θέση του ΜΚ2 πως φρέναρε προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Δικαστήριο και παρουσιάζει αντίφαση με την κυρίως εξέταση του στην οποία ανέφερε πως προσπάθησε να φρενάρει. Σοβαρή αντίφαση προκύπτει δε με την πραγματική μαρτυρία σε σχέση με τον ισχυρισμό του ΜΚ2 κατά την αντεξέταση του πως στη σκηνή υπήρχαν ίχνη τροχοπέδησης. Το Τεκμήριο 2 διαψεύδει το μάρτυρα. Σύμφωνα με την πάγια νομολογία η πραγματική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει ασφαλή οδηγό για την κρίση της αξιοπιστίας των μαρτύρων και είναι αποκαλυπτική των συνθηκών και της εξέλιξης των πραγμάτων μιας σύγκρουσης. (βλ. Γ. Εισαγγελέας ν. Πότση

(2000)2 ΑΑΔ 252 και Α/φοι Παπαλαζάρου Λτδ ν. Σοφοκλή Μιχαήλ

(1997)1 ΑΑΔ (Γ) 1388). Για τους πιο πάνω λόγους η μαρτυρία του ΜΚ2 καθίσταται αναξιόπιστη και απορριπτέα. Η Κατηγορούμενη μου έκανε πολύ καλή εντύπωση και αποδέχομαι τη μαρτυρία της η οποία ήταν σαφής και περιεκτική, χωρίς αντιφάσεις. Η συμπεριφορά της στο εδώλιο έδειχνε εικόνα ειλικρινούς ατόμου που εξέθεσε με απλό τρόπο όσα συνέβησαν. Η ένορκη κατάθεση της συνάδει με την πραγματική μαρτυρία. Σημειώνω εδώ πως η Κατηγορούσα Αρχή δεν αμφισβήτησε τη θέση της Κατηγορουμένης πως είχε εξέλθει από το χώρο όπου είχε σταθμεύσει μόνο 1 μέτρο λόγω ανεπαρκούς ορατότητας και πως όχι μόνο δεν αμφισβήτησε πως ο ΜΚ2 ήρθε κατά πάνω της από τη δεξιά λωρίδα αλλά υπέβαλε στην Κατηγορούμενη την ερώτηση πότε κατάλαβε πως ο ΜΚ2 ερχόταν κατά πάνω της. Περαιτέρω, δεν αμφισβητήθηκε ότι στη δεξιά λωρίδα υπήρχε αρκετός χώρος για το ΜΚ2 να περάσει. Ως αποτέλεσμα βρίσκω τα πιο κάτω: Στις 4.9.2004 η Κατηγορουμένη είχε σταθμεύσει το αυτοκίνητο της με αρ. εγγραφής ΚΗU 240 στη δεξιά μεριά της Λεωφόρου Μακαρίου με κατεύθυνση από το λιμάνι προς την αστυνομία, ενάντια στην επιτρεπόμενη φορά, στην αριστερή λωρίδα. Μπροστά της υπήρχε άλλο σταθμευμένο αυτοκίνητο ενόψει του οποίου η ορατότητα της εμποδίζετο. Ξεκινώντας για να φύγει προς Λάρνακα έδειξε με το σηματοδότη της και αφού πρώτα έβαλε πισινή προχώρησε μπροστά σπιθαμή προς σπιθαμή, 1 μέτρο περίπου όπου σταμάτησε για να ελέγξει το δρόμο προτού εισέλθει σε αυτόν. Δεξιά της σε απόσταση 40-50 μ. είδε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΤΑ 868 που οδηγούσε ο ΜΚ2 στη δεξιά λωρίδα του δρόμου και το περίμενε να περάσει, αφού υπήρχε αρκετός χώρος στη δεξιά λωρίδα του δρόμου. Ο ΜΚ1 επισκέφθηκε τη σκηνή και ετοίμασε το Τεκμήριο 2 στο οποίο με την ένδειξη Β φαίνεται η πορεία του αυτοκινήτου του ΜΚ2 και την ένδειξη Α η πορεία του αυτοκινήτου της Κατηγορουμένης. Οι τελικές θέσεις των πιο πάνω αυτοκινήτων, αντίστοιχα, φαίνονται με την ένδειξη Β1 και Α2. Το σημείο σύγκρουσης φαίνεται στην αριστερή λωρίδα, με την ένδειξη Χ, 3.30μ. από το πεζοδρόμιο. Η αριστερή λωρίδα έχει πλάτος 3.50μ. και η δεξιά 3.20μ. Στα δύο αυτοκίνητα προκλήθηκαν ζημιές και ουδείς τραυματίστηκε. ΄Ηταν μέρα, ο καιρός ήταν αίθριος η άσφαλτος ξηρή και καλής επιφάνειας και η τροχαία κίνηση κανονική. Αυτό που προκύπτει από την ισχύουσα νομολογία είναι πως το καθήκον του οδηγού καθορίζεται ως «καθήκον επίδειξης συνήθους επιμέλειας προς άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο τα οποία θα μπορούσε εύλογα να προβλέψει ότι υπήρχε πιθανότητα να επηρεασθούν.» (βλ. Costas Ioannou Triftarides v. The Police

(1968)2 CLR 140, και επίσης Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 1, Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 68. Στην υπόθεση Charalambous v. Police

(1982)2 AAΔ 134, λέχθηκε ότι το κριτήριο βάση του οποίου αποφασίζεται αν κάποιος οδηγός υπήρξε αμελής είναι κατά πόσο στην συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχει παρέκκλιση από το επίπεδο συμπεριφοράς που αναμένεται από ένα λογικό και συνετό οδηγό. Σύμφωνα με την νομολογία οι οδηγοί στον κύριο δρόμο έχουν προτεραιότητα στη χρήση του. Όταν η απόφραξη του δρόμου συνδέεται ευθέως με το δυστύχημα και αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτίων που το προκάλεσαν δικαιολογείται η απόδοση ευθύνης (βλ. Ξυπτερά ν. Κυπριανού,

(1997)1 ΑΑΔ (Γ) 1696, Κουμή ν. Χίνη,

(2000)1 ΑΑΔ (Α) 383). Η παράλειψη ενός οδηγού να σταματήσει πριν διασταυρώσει κύριο δρόμο και η μη άσκηση καλής παρατηρητικότητας αποτελούν, όπως κρίθηκε νομολογιακά αμελείς πράξεις, (βλ. Χριστοδούλου ν. Μπίλλη,

(1998)1 Α.Α.Δ 164, Constantinou v. Katsouris a.a.

(1975)1 C.L.R. 188). ΄Εχοντας υπόψη μου τα ευρήματα ως προς τα πραγματικά γεγονότα και τις νομικές αρχές που εφαρμόζονται βρίσκω ότι η συμπεριφορά της Κατηγορουμένης δεν δείχνει ούτε την έλλειψη της δέουσας προσοχής και επιμέλειας υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης ούτε απέχει από αυτή του λογικού και συνετού οδηγού. Ο τρόπος οδήγησης της Κατηγορουμένης δεν ξεφεύγει από το επίπεδο του συνετού οδηγού. Αναμφίβολα λόγω της περιορισμένης ορατότητας της από το σημείο που ήταν σταθμευμένη κινήθηκε μπροστά σπιθαμή προς σπιθαμή περίπου 1 μέτρο για να αποκτήσει ορατότητα. (βλ. Μίσιης ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. αρ. 6287, ημερ. 28.11.97) παίρνοντας λογικές προφυλάξεις, περιμένοντας δηλαδή να περάσει το όχημα του ΜΚ2. Δεν έχει τεθεί ίχνος αξιόπιστης μαρτυρίας ενώπιον μου που να αποκαλύπτει πράξη της Κατηγορουμένης αποκλίνουσα από το καθήκον επιμέλειας, ότι η Κατηγορουμένη εισήλθε στο δρόμο χωρίς να ελέγξει το δρόμο, ή απότομα ή με μεγάλη ταχύτητα. Περαιτέρω κρίνω πως δεν έχει αποδειχθεί πως η συμπεριφορά της Κατηγορουμένης υπήρξε η γενεσιουργός αιτία της σύγκρουσης. Προϋπόθεση για την απόδοση αμέλειας αποτελεί η επενέργεια αμελούς πράξης στην πρόκληση του δυστυχήματος ως θέμα άμεσης αιτιώδους σχέσης μεταξύ της πράξης και του δυστυχήματος. Η κίνηση του αυτοκινήτου της Κατηγορουμένης προς τη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας δεν προοιώνιζε τη σύγκρουση. Ο τρόπος οδήγησης του αυτοκινήτου του ΜΚ2 από τη δεξιά προς την αριστερή λωρίδα και η παράλειψη του να σημειώσει έγκαιρα την παρουσία των σταθμευμένων αυτοκινήτων στο δρόμο και να λάβει τα πρέποντα μέτρα για παράκαμψη τους αποτέλεσε κατά την άποψη μου τη γενεσιουργό και μόνη αιτία του δυστυχήματος. Προληπτικά μέτρα έναντι του κινδύνου αυτού δεν είχε εξ΄αντικειμένου δυνατότητα ή καθήκον να πάρει η Κατηγορουμένη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία αρ. 1 την οποία αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη και η Κατηγορούμενη απαλλάσσεται και αθωώνεται και στην κατηγορία αρ. 1 που αντιμετωπίζει. Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο