Αστυνομία ν. Ελένη Μαλαού κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 962/04, 7 Ιουνίου, 2005

(4)του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου αρ. 119

(1)/2000 (1η κατηγορία) και της δημόσιας εξύβρισης κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (2η κατηγορία), ενώ η 2η κατηγορουμένη αντιμετωπίζει τα αδικήματα της επίθεσης με πραγματική σωματική βλάβη, κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα και των άρθρων 2, 3

(4)του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου αρ. 119

(1)/2000 (3η κατηγορία). Παρουσιάζοντας την υπόθεση της η κατηγορούσα αρχή κάλεσε ουσιαστικά δύο μάρτυρες. Τον κ. Γιώργο Μαλαό και την κα Ανδρούλλα Τζιόγκουρου. Ο κ. Μαλαός είναι σύζυγος της 1ης κατηγορουμένης με την οποία βρίσκονται σε διάσταση και πατέρας της 2ης κατηγορουμένης. Στις 10.10.03 και περί ώρα 08:15 ενώ βρισκόταν στη Στοά του Μεγάρου Κίτιον στη Λάρνακα η 1η κατηγορουμένη του ανέφερε "έλα δα ρε πουστοπεζέβεγκε θα σε σκοτώσω σήμερα" και στη συνέχεια του επιτέθηκε κτυπώντας τον με τα χέρια της στο κεφάλι. Τότε έχασε την ισορροπία του και κτύπησε στον τοίχο. Η 1η κατηγορουμένη τον άρπαξε από το πουκάμισο και τον τραβούσε και κατ΄ εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκε στο μέρος η 2η κατηγορουμένη η οποία κρατούσε στο χέρι της το ανήλικο παιδί της ηλικίας τότε 15 μηνών και άρχισε να τον κτυπά με τα πόδια της στο στήθος ενώ βρισκόταν στο έδαφος και επίσης του έσχισε το πουκάμισο αφού τον τραβούσε. Επίσης τον κτύπησε με τα πόδια της στα γεννητικά του όργανα και στα χέρια του. Η σύζυγος και η κόρη του φώναζαν συνεχώς: "θα σε πέξουμε σήμερα όπου θέλεις πήενε δεν φοβούμαστε κανένα". Ακολούθως μαζεύτηκαν στο μέρος αρκετά πρόσωπα και αφού διέφυγε ο κατηγορούμενος τηλεφώνησε στην αστυνομία όπου ανέφερε το όλο περιστατικό. Στη συνέχεια μετέβηκε στην αστυνομία όπου ανέφερε το εν λόγω γεγονός και του παρέδωσαν ένα χαρτί για να μεταβεί στο Νοσοκομείο Λάρνακος. Η κα Ανδρούλλα Τζιόγκουρου ιατρός στο Τμήμα Επείγων Περιστατικών του Νοσοκομείου Λάρνακος ανέφερε ότι στις 10.10.03 εξέτασε τον κ. Γ. Μαλαό ο οποίος έφερε εκδορές στην έσω επιφάνεια του αριστερού αντιβραχιονίου. Δεν έφερε άλλες εξωτερικές κακώσεις και δεν υπήρχε επίσης οστική κάκωση του κρανίου αλλά και ούτε οποιεσδήποτε εξωτερικές κακώσεις. Σύμφωνα με την κα Τζιόγκουρου οι μώλωπες εμφανίζονται λίγες ώρες μετά. Επίσης δεν μέτρησε τις εκδορές. Με βάση την πιο πάνω μαρτυρία το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του έκρινε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων στις πιο πάνω κατηγορίες και αφού επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους, η μεν 1η κατηγορουμένη επέλεξε το δικαίωμα της σιωπής, η δε 2η κατηγορουμένη έδωσε μαρτυρία από τη θέση εξεταζόμενου μάρτυρα. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η μαρτυρία της 2ης κατηγορουμένης η οποία ανέφερε ότι δεν κτύπησε τον πατέρα της ενώ αντιθέτως αυτός ύβριζε τη μητέρα της και όταν μπήκε στη μέση κτυπήθηκε από αυτόν, τόσο η ίδια όσο και το παιδί της. Όταν την κτύπησε τοποθέτησε το χέρι της με τέτοιο τρόπο ώστε να τον ανακόψει και απόδωσε τα τραύματα του στην πιο πάνω προσπάθεια της. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι η 2η κατηγορουμένη έφερε ερυθρότητα, άλγος και οίδημα στη μεσότητα του αριστερού πήχεως και ερυθρότητα δέρματος ρινός και δεξιάς κροταφικής περιοχής, και ερυθρότητα άλγος στον δεξιό ώμο. Το δε ανήλικο παιδί της έφερε εκδορές δέρματος κροταφικής περιοχής. Μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τόσο τους μάρτυρες κατηγορίας, όσο και την κατηγορούμενη 2 και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα την ακεραιότητα και την ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους. (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Π.Ε. 9163, ημερ. 24.9.97 και Αθανασίου κ.α. ν. Κουνούνη Π.Ε. 9041, ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Π.Ε. 9161, ημερ. 24.5.97). Αναφορικά με τον κ. Γ. Μαλαό αναφέρω τα ακόλουθα: (α) Ήταν ο ισχυρισμός του ότι είχε εκδορές στα χέρια, στο πρόσωπο και στην παλάμη. Τα πιο πάνω όμως έρχονται σε αντίθεση με τη μαρτυρία της ιατρού Τζιόγκουρου η οποία διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος έφερε εκδορές μόνο στην έσω επιφάνεια του αριστερού αντιβραχίονος και δεν έφερε οποιεσδήποτε άλλες εξωτερικές κακώσεις. (β) Στο στάδιο της αντεξέτασης ανέφερε ότι είχε αίματα στα χέρια και στο πρόσωπο και πριν μεταβεί στην Αστυνομία για να προβεί σε καταγγελία μετέβηκε στο φαρμακείο του κ. Ευαγγελίδη για να του σκουπίσει τα αίματα. Τέτοιο γεγονός δεν αναφέρθηκε στο στάδιο της κυρίως εξέτασης και ειδικότερα στην κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (τεκ.1) και η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του αλλά αντιθέτως σ΄ αυτήν αναφέρει ότι ζήτησε από τον κ. Ευαγγελίδη να τον γλυτώσει και να πάρει τηλέφωνο στην αστυνομία και να έρθει στο χώρο και ο οποίος μετέβηκε στο φαρμακείο του και ακολούθως ο κ. Γ. Μαλαός αφού κατάφερε να διαφύγει μετέβηκε στο διαμέρισμα του όπου τηλεφώνησε στην αστυνομία και ανέφερε το όλο περιστατικό. (γ) Ήταν ο ισχυρισμός του ότι η θυγατέρα του, 2η κατηγορουμένη, μετέβηκε στη σκηνή του επεισοδίου μετά που τον κτύπησε στο κεφάλι η 1η κατηγορουμένη και μετά που έπεσε στο έδαφος. Σε κάποιο στάδιο της αντεξέτασης ανέφερε ότι η κατηγορουμένη 2 τον έσπρωχνε και τον κλωτσούσε με αποτέλεσμα να πηγαίνει προς τα πίσω, ενώ στο στάδιο της κυρίως εξέτασης ανέφερε ότι η 2η κατηγορούμενη ενώ βρισκόταν στο έδαφος τον κτυπούσε στο στήθος και στα γεννητικά του όργανα. (δ) Στο στάδιο της κυρίως εξέτασης ανέφερε ότι η κόρη του 2η κατηγορουμένη του έσχισε το πουκάμισο ενώ βρισκόταν στο έδαφος και ενώ σύμφωνα με τον ίδιο κρατούσε ένα παιδάκι 15 μηνών με το ένα της χέρι. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι το πουκάμισο του το έσχισε η 1η κατηγορουμένη. (ε) Στο στάδιο της αντεξέτασης ανέφερε ότι τον έπιασε από το πουκάμισο και ακολούθως έχασε την ισορροπία του ενώ στην κυρίως εξέταση ανέφερε ότι ενώ βρισκόταν στο έδαφος αρχικά η 1η κατηγορουμένη τον άρπαξε από το πουκάμισο και τον τραβούσε και ακολούθως η 2η κατηγορουμένη τον κτυπούσε όπως περιγράφεται πιο πάνω ως επίσης τον τραβούσε από το πουκάμισο. (στ) Δεν απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα στις απαντήσεις που του υποβάλλοντο κατά το στάδιο της αντεξέτασης γεγονός που δεν φαίνεται από τα στεγνά πρακτικά της δίκης αλλά και περαιτέρω όταν ζητείτο από αυτόν να απαντήσει σε συγκεκριμένες ερωτήσεις ανέφερε σε αρκετές περιπτώσεις ότι δεν θυμάμαι λεπτομέρειες. Για όλους τους πιο πάνω λόγους αθροιστικά αποτυπούμενους σε συνδυασμό με την όλη εκδοχή του κ. Γ. Μαλαού, αναφέρομαι ότι δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Σε σχέση με τη 2η κατηγορουμένη αναφέρω καταρχήν ότι από το σύνολο της μαρτυρίας της δεν καταδεικνύεται από μέρους της η διάπραξης του αδικήματος αλλά και περαιτέρω αναφέρω ότι δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία της για τους πιο κάτω λόγους: (α) Η μαρτυρία της χαρακτηριζόταν από υπερβολή. Ανέφερε ότι το παιδί της γρονθοκοπήθηκε από τον παππού του με αποτέλεσμα να απωλέσει τις αισθήσεις του και να αιματωθεί. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι ο παιδί έφερε εκδορές δέρματος στην κροταφική περιοχή. (β) Ήταν ο ισχυρισμός της ότι συνεπεία των τραυμάτων της υπέστη θυρωειδή και έχει πρόβλημα στα μάτια λόγω του κτυπήματος και τα προβλήματα αυτά άρχισαν ένα μήνα μετά το επεισόδιο. Εξακολουθεί δε να ταλαιπωρείται. Στο ιατρικό πιστοποιητικό το περιεχόμενο του οποίου αποτελεί παραδεκτό γεγονός δεν αναφέρει για οποιοδήποτε τραύμα στα μάτια. Και γενικά η εκδοχή αυτή δεν ήταν πειστική. (γ) Γενικά η όλη παρουσία της δεν ήταν θετική αφού όπως εξηγώ πιο πάνω η μαρτυρία της χαρακτηρίζεται από υπερβολή. Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά βαρύνει εξ ολοκλήρου την κατηγορούσα αρχή, έξω από κάθε λογική αμφιβολία. Δεν υπάρχει μαρτυρία πειστική που να στοιχειοθετεί τα αδικήματα που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενες. Για τους πιο πάνω λόγους η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες στον απαιτούμενο βαθμό και συνακόλουθα η 1η κατηγορουμένη απαλλάσσεται και αθωώνεται στις κατηγορίες 1 και 2, η δε 2η κατηγορουμένη απαλλάσσεται και αθωώνεται στην 3η κατηγορία. (Υπ.) ............ Η. Γεωργίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο