Αστυνομία ν. Χαράλαμπου Παύλου κ.α., Αρ. Υπόθεσης 5609/04, 23 Ιουνίου, 2005

(1)(α) του ίδιου Νόμου (2η κατηγορία). Η κατηγορούσα αρχή επιχείρησε να παρουσιάσει την γραπτή κατάθεση του κατηγορουμένου αρ.1, την οποία προβάλλει ως θεληματική και νομότυπα ληφθείσα. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του, έφερε ένσταση στην παρουσίαση της και προέβαλε ως λόγους ότι αυτή δεν είναι θεληματική καθότι λήφθηκε κατόπιν υποσχέσεων, ψυχικής πίεσης και απειλών από μέρους της αστυνομίας. Διευκρίνισε ότι τα πιο πάνω δεν προήλθαν από τον εξεταστή της υπόθεσης αλλά από τουλάχιστον 10 άτομα, εκ των οποίων ο Λοχ. Βρυώνης. Για την κατηγορούσα αρχή κατέθεσαν ο ο Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος κ. Α. Κρόκος, ο Αν. Αστυνόμος Β κ. Α. Γεωργίου, ο Λοχ. 4344 Α. Βρυώνης, και Αστ. 1619 Δ. Ττοφή. Η μαρτυρία που προσκομίστηκε από μέρους της Κατηγορούσας Αρχής είναι η ακόλουθη. Ο κ. Γεωργίου στις 21.4.04 ήταν υπεύθυνος του ΤΑΕ Λάρνακος και ο κ. Κρόκος ήταν Βοηθός Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακος στο Τμήμα Επιχειρήσεων, στο οποίο υπάγεται το ΤΑΕ. Κατ' εκείνη την ημέρα, γύρω στις 20:30 μετέφεραν τον 1ο κατηγορούμενο στο γραφείο του κ. Γεωργίου αφού ήταν ύποπτος σε σχέση με υπόθεση που αφορούσε το αδίκημα αποζείν από κέρδη πορνείας. Ο κατηγορούμενος αρ.1 του επεξήγησε τα γεγονότα και εξέφρασε την επιθυμία να δώσει κατάθεση. Ο κ. Γεωργίου τηλεφώνησε στον κ. Κρόκο και τον πληροφόρησε σχετικά με την εν λόγω υπόθεση. Ο κ. Κρόκος μετέβηκε στο γραφείο του κ. Γεωργίου γύρω στις 21:

1. Ο κατηγορούμενος αρ.1 στην παρουσία των δύο πιο πάνω Αξιωματικών της Αστυνομίας εξιστόρησε την υπόθεση, δηλαδή τι γινόταν στο διαμέρισμα, ποιος ήταν ο εργοδότης του, ότι κάθε πελάτης κατέβαλε Λ.Κ.30.00 κι ότι ο ίδιος έπαιρνε ως αμοιβή Λ.Κ.5.00 την ώρα. Ακολούθως ο κ. Γεωργίου έδωσε οδηγίες στον κ. Ττοφή να μεταβούν σε διπλανό γραφείο για να λάβει κατάθεση από τον κατηγορούμενο. Ακολούθως δόθηκαν οδηγίες στον Λοχ. Βρυώνη να προβεί σε εξετάσεις για ποιο πρόσωπο αναφερόταν ο Κατηγορούμενος, ως επίσης και να εξακριβώσει ποιος ήταν ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος. Στο γραφείο του κ. Γεωργίου παρόντες ήταν μόνον ο κ. Κρόκος, ο κατηγορούμενος και ο κ. Γεωργίου. Ο Λοχ. Βρυώνης δεν παρευρίσκετο στο εν λόγω γραφείο. Μετά που ο Αστ. Ττοφή πήρε τις πιο πάνω οδηγίες, πήρε κατάθεση από τον κατηγορούμενο. Άφησε τον κατηγορούμενο να αναφέρει το ιστορικό της υπόθεσης και τηρούσε σημειώσεις κι ακολούθως την κατέγραψε, αφού του την διάβασε και αφού τον πληροφόρησε εάν επιθυμεί να προβεί σε διορθώσεις ή αλλαγές την υπέγραψε. Κατά την λήψη της κατάθεσης δεν υπήρχε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο στο γραφείο. Αντιλήφθηκε τον κ. Βρυώνη να εισέρχεται στο γραφείο, στο οποίο βρίσκονταν ο κ. Κρόκος και ο κ. Ιάκωβος. Αρνήθηκε ότι ο Λοχ. Βρυώνης και άλλα πρόσωπα εισήλθαν στο γραφείο, όπου τον απειλούσαν. Ο Λοχ. Βρυώνης ανέφερε ότι στις 21.04.04 είδε τον κατηγορούμενο αρ.1 στην Αστυνομία, καθότι ενδιαφέρετο να μάθει ποιος ήταν ο υπεύθυνος της επιχείρησης, ως επίσης και τον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος. Δεν θυμόταν που τον είδε. Αρνήθηκε ότι τον απείλησε εάν δεν δώσει κατάθεση. Γενικά όλοι οι μάρτυρες που κλήθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή αρνήθηκαν ότι υποσχέθηκαν, ότι απείλησαν κι ότι άσκησαν ψυχική πίεση στον κατηγορούμενο αρ.
2. Ο κατηγορούμενος αρ. 1 ανέφερε ότι στις 21.04.04 τον μετέφεραν στο ΤΑΕ Λάρνακος όπου τον ρωτούσαν τι έκαμνε στο διαμέρισμα. Ακολούθως εμφανίστηκε ο Λοχ. Βρυώνης με ακόμη έναν Αστυνομικό και τον απειλούσε ότι εάν δεν αναφέρει αυτά που του ανέφερε θα τον πυροβολήσει, θα τον δείρει και ότι θα τον πάρει στον Ττεκέ να τον πυροβολήσει στα πόδια. Επειδή τα έπραξε και σε κάποιον φίλο του τρομοκρατήθηκε. Στην συνέχεια τον μετέφερε στο γραφείο του κ. Κρόκου και του είπε να αναφέρει αυτά που του ανέφερε του ιδίου. Στο Γραφείο παρευρίσκονταν, πέραν του κ. Κρόκου, ο κ. Γεωργίου, ο Λοχ. Βρυώνης, ένας Αστυνομικός κι ακόμη ένα πρόσωπο. Ακολούθως τον μετέφεραν σ' ένα άλλο γραφείο, όπου ο Λοχ. Βρυώνης καθόταν κι είχε τα μανίκια του ανασηκωμένα και τον έβλεπε στα μάτια με απειλητικό ύφος, τον ρωτούσε κι έλεγε αυτά που ήθελε ο Βρυώνης. Ο ίδιος τελούσε σε κατάσταση σοκ. Ο 2ος κατηγορούμενος ανέφερε ότι κατά εκείνη την ημέρα μετέβη στην Αστυνομία, όπου συνάντησε τον αδερφό του (1ον κατηγορούμενο), στα Γραφεία του ΤΑΕ. Ο Λοχ. Βρυώνης κι άλλοι Αστυνομικοί τον ρωτούσαν σχετικά με κάποιο πρόσωπο. Δεν μπορούσε να περιγράψει σε τι κατάσταση βρισκόταν ο αδερφός του. Την επόμενη ημέρα μίλησε μ' αυτόν στα Κρατητήρια, όπου του ανέφερε ότι ο Λοχ. Βρυώνης τον απείλησε. Όταν τους μετέφεραν στο Δικαστήριο για την έκδοση διατάγματος προσωποκράτησης, ο αδερφός του, του ανέφερε ότι τον απείλησαν, αλλά φοβόταν να το δηλώσει κι αφού τον συμβούλεψε, τελικά το ανέφερε. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο τα πρακτικά της προσωποκράτησης, όπου ο κατηγορούμενος αρ. 1 ανέφερε τα ακόλουθα: «Έχω να πω ότι απείλησαν με μέσα στην αστυνομία και μου έλεγαν θα με σκότωναν, φοβήθηκα εγώ και είπα ότι ήρθε που το νού μου, δεν ξέρω, δεν θυμούμαι. Λαλούν μου πέμας και θα σε αφήκουμε και του είπα. Με απειλούσαν θα με σκοτώσουν, θα με στείλουν στο νοσοκομείο. Σιοκαρίστηκα και φοβήθηκα, δεν μπορούσα». Είναι θεμελιώδης αρχή ότι προτού επιτραπεί η παρουσίαση κατάθεσης κατηγορουμένου στο Δικαστήριο ως στοιχείο μαρτυρίας, πρέπει η Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει θετικά και πέρα από κάθε λογική αμφιβολία ότι η κατάθεση ήταν θεληματική με την έννοια ότι δεν προέκυψε ως αποτέλεσμα συμπεριφοράς προσώπου ασκούντος εξουσία σε σχέση με την ανάκριση ή τη δίωξη η οποία να είχε προκαλέσει στον κατηγορούμενο είτε φόβο για δυσμενείς επιπτώσεις είτε ελπίδα για αποκόμιση πλεονεκτήματος είτε που να συνιστά καταπίεση, δηλαδή μεταχείριση η οποία έτεινε να υπονομεύσει και στην πραγματικότητα υπονόμευσε την ελεύθερη θέληση του κατηγορουμένου: βλ. Ιbrahim v. R. [1914] A.C. 599 (H.L.), Commissioners of Customs and Excise v. Harz and Power, [1967] 1 A.C. 760 (Η.L.) D.P.P. v. Ping Lin [1975] 3 All E.R. 175, R. v. Priestly 51 Cr. App.R. 1, Psaras & Another v. Republic,

(1987)2 C.L.R. 132, r. V. Sfongaras 22 C.L.R. 113, Kokkinos v. Police, [1967] 2 C.L.R.

1. Η απόδειξη της θεληματικότητας μιας κατάθεσης συνεπάγεται βέβαια την διατύπωση ευρήματος ή συχνότερα αριθμού ευρημάτων. Παρ' όλον τούτον είναι επιτακτική η ανάγκη να περιορίζεται η αξιολόγηση της μαρτυρίας σε όσον το δυνατόν στενότερα όρια δεδομένου πάντοτε ότι καλύπτονται οι ανάγκες των επίδικων θεμάτων που τέθησαν στην δίκην εντός δίκης. Προσεγγίζω την μαρτυρία με κάθε δυνατή προσοχή και με μεγάλη φειδώ, προκειμένου να διαφυλαχθεί ανοικτό το γενικότερο θέμα αξιοπιστίας των εν λόγω μαρτύρων και ιδιαίτερα του Κατηγορουμένου αρ.
2. Βλ. Ιωαννίδης v. Δημοκρατίας

(1967)2 Α.Α.Δ. 169 και Πετρή v. Αστυνομίας

(1968)2 Α.Α.Δ. 40. Περαιτέρω προσεγγίζω την μαρτυρία των μαρτύρων που κλήθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή με ιδιαίτερη προσοχή, προκειμένου να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο να παρείσφρησε υπερβολικώς ζήλος που να παραποίησε την πραγματικότητα ή έστω να την χρωμάτισε απαράδεκτα. Βλ. Βολέττος v. Δημοκρατία,

(1961)Α.Α.Δ. 169, Κόκκινος v. Αστυνομίας (ανωτέρω) και Πετρή v. Αστυνομίας (ανωτέρω). Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου αρ.1 στο στάδιο των αγορεύσεων εισηγήθηκε ότι η κατάθεση δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή, μεταξύ άλλων και του γεγονότος ότι ο Αστ. Ττοφή ανέφερε ότι μετέβη στο γραφείο του κ. Ιάκωβου, υπεύθυνου του ΤΑΕ, όπου παρόντες ήταν και ο κ. Κρόκος και ο κατηγορούμενος αρ.

1. Όπως διαφαίνεται από την μαρτυρία, υπεύθυνος του ΤΑΕ ήταν ο κ. Γεωργίου, γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε, κι ότι στο γραφείο ήταν οι κ.κ. Κρόκος, Γεωργίου, κατηγορούμενος αρ.1 και σε μεταγενέστερο στάδιο μετέβηκε και ο Αστ. Ττοφή. Το πιο πάνω γεγονός δεν είναι ικανό από μόνο του για να εξαχθεί οποιοδήποτε συμπέρασμα, ότι η κατάθεση του κατηγορουμένου αρ.1 δεν ήταν θεληματική ή να κλονίσει την μαρτυρία όλων των μαρτύρων κατηγορίας. Επίσης ο συνήγορος του 1ου κατηγορουμένου διερωτήθηκε τι γίνετο από 20:30, που άρχισε η συζήτηση μέχρι και τις 20:30 που άρχισε η κατάθεση. Κατ' αρχήν ο κ. Γεωργίου ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος αρ. 1 προσήλθε στο γραφείο του γύρω στις 20:30, χωρίς να καθορίζεται επακριβώς η ώρα, όπου συζητούσε με τον κατηγορούμενο κι ακολούθως γύρω στις 21:00 μετέβη στο γραφείο ο κ. Κρόκος, όπου συνεχίστηκε η εξιστόρηση της υπόθεσης από μέρους του κατηγορουμένου αρ.
2. Στην συνέχεια ο Αστ. Ττοφή πήρε κατάθεση από τον κατηγορούμενο, αφού προηγουμένως ο κατηγορούμενος ανέφερε τα γεγονότα, ο δε κ. Ττοφής λάμβανε σημειώσεις. Για τους πιο πάνω λόγους και πάλι το εν λόγω γεγονός από μόνο του ή σε συνδυασμό με το πιο πάνω δεν μπορεί να εξαχθεί οποιοδήποτε συμπέρασμα, ότι η κατάθεση του κατηγορουμένου δεν ήταν θεληματική ή και ακόμη να δημιουργήσει αμφιβολίες, λαμβανομένου υπόψη της λογικής συνέχειας που είχε η μαρτυρία όλων των μαρτύρων κατηγορίας. Ο Αστ. Ττοφή ανέφερε ότι ο κ. Κρόκος του ανέφερε να μεταβεί στο γραφείο του για να πάρει κατάθεση από τον κατηγορούμενο. Ο κ. Κρόκος και ο κ. Γεωργίου ανέφεραν ότι ο τελευταίος έδωσε οδηγίες στον κ. Ττοφή για να πάρει κατάθεση. Ο κ. Γεωργίου ανέφερε ότι όταν ήλθε στο γραφείο ο κ. Ττοφή και πριν δοθούν οδηγίες σ' αυτόν για να πάρει κατάθεση από τον κατηγορούμενο, του εξήγησε τι είχε λεχθεί. Ο κ. Κρόκος ανέφερε ότι ο κ. Ττοφή άκουσε την εξιστόρηση της υπόθεσης από τον κατηγορούμενο αρ.
3. Τα πιο πάνω δεν είναι σημαντικά ώστε να μην αποδεχθεί το Δικαστήριο την μαρτυρία των πιο πάνω προσώπων, σε σχέση με τα επίδικα θέματα, ενώ αντιθέτως υποδηλώνει έλλειψη προσχεδιασμού από μέρους τους. Όπως έχω προαναφέρει η μαρτυρία όλων των μαρτύρων κατηγορίας είχε λογική συνοχή και δεν περιέπεσαν σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις ικανές ώστε να μην αποδεχθώ την μαρτυρία τους, σε σχέση με τα επίδικα θέματα, ή και να δημιουργηθούν αμφιβολίες, αναφορικά με την θεληματικότητα της κατάθεσης. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο αρ.1, αναφέρω τα ακόλουθα: (α) Ήταν ο ισχυρισμός του ότι ο Λοχ. Βρυώνης τον απείλησε, όπως περιγράφεται πιο πάνω και περαιτέρω του ανέφερε να πει αυτά που του ανέφερε και έλεγε αυτά που ήθελε ο Λοχ. Βρυώνης. Στο στάδιο της προσωποκράτησης ανέφερε ότι πράγματι τον απείλησαν κι ως εκ τούτου φοβήθηκε κι έλεγε ότι ερχόταν στο μυαλό του. (Βλ. σελ. 11 του Τεκ.1). (β) Δεν έπειθε ότι τρομοκρατήθηκε επειδή ο Λοχ. Βρυώνης έπραξε κάτι παρόμοιο με κάποιον φίλο του, όταν ο εν λόγω Λοχ. τον απείλησε ότι θα τον πάει στον Ττεκέ και θα τον πυροβολήσει στο πόδι του. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο αρ.2, αδερφό του 1ου κατηγορουμένου, αναφέρω τα ακόλουθα: (α) Ανέφερε ότι μίλησε με τον αδερφό του στα Κρατητήρια και του ανέφερε ότι ο Λοχ. Βρυώνης τον απείλησε. Ακολούθως δήλωσε ότι μίλησε μ' αυτόν στα Δικαστήρια, αφού στα Κρατητήρια τους χώρισαν. Αναφορικά με το πιο πάνω γεγονός, σε ερώτηση του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, πότε λέγει την αλήθεια, αυτός απάντησε, ότι ορισμένες φορές ξεχνάει κι έχει ψυχολογικά προβλήματα. (β) Σε ερώτηση ότι τα όσα ανέφερε είναι εκ των υστέρων σκέψεις, αυτός ανέφερε ότι δεν έχει να πει τίποτε. Συνακόλουθα δεν αποδέχομαι την μαρτυρία τόσον του 1ου όσου και του 2ου κατηγορουμένου σε σχέση με τα επίδικα θέματα για τους πιο πάνω λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω. Με βάση τα πιο πάνω είμαι ικανοποιημένος ότι η επίδικη γραπτή κατάθεση λήφθηκε κάτω από τις περιστάσεις που περιέγραψαν οι μάρτυρες κατηγορίας και ειδικότερα ότι δεν απείλησαν, δεν υποσχέθηκαν και δεν άσκησαν οποιαδήποτε ψυχική πίεση στον κατηγορούμενο αρ.1 και γενικότερα ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε επιλήψιμη συμπεριφορά ή παράσταση από μέρους τους. Ταυτόχρονα απορρίπτω την περί αντιθέτου θέση του κατηγορουμένου αρ.
4. Συνακόλουθα η εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του κατηγορουμένου αρ.1 ότι η κατάθεση δεν ήταν θεληματική, για τους πιο πάνω λόγους, δεν με βρίσκει σύμφωνο και συνακόλουθα απορρίπτεται. Η κατάθεση ήταν θεληματική. Σημειώνεται και κατατίθεται ως Τεκ.
5. (Υπ.) ......... Η. Γεωργίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο