Αστυνομία ν. Γιώργος Αντρέου, Αρ. Υπόθεσης: 10262/04, 24 Ιουνίου 2005

(4)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και του Νόμου 80(Ι)/

2. της παράλειψης συμμορφώσεως προς σήμα Τροχαίας, κατά παράβαση των Καν. 58

(1)(ια) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Καν. του 1984, ΚΔΠ 66/84 και του άρθρου 19 του περί Μηχανοκινήτων οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και του Νόμου 47

(1)/

1. Οι κατηγορίες ανατρέχουν, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες τους, στις 6.5.2004 στη Λάρνακα όπου ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΗΝ 636 μη καταβάλλων την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή και πέρασε ενώ το κόκκινο φως ήταν αναμμένο. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τρεις μάρτυρες, τον αστυφύλακα 173 Α. Ττοφή, τη Θεανώ Χρίστου (ΜΚ2) και τον Χαράλαμπο Τιμοθέου (ΜΚ3). Συνοπτικά οι μάρτυρες ανέφεραν τα ακόλουθα: Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι στις 6.5.2004 η ώρα 9:55 μετέβη στη σκηνή τροχαίου δυστυχήματος που είχε συμβεί στη συμβολή των φώτων τροχαίας της Λεωφόρου Νίκου και Δέσποινας Παττίχη με την οδό Καλύμνου. Τα δύο ενεχόμενα οχήματα με αρ. εγγραφής ΕΗΝ 636 και ΗΤΤ 049 βρίσκονταν στις τελικές τους θέσεις και οι οδηγοί τους, ο Κατηγορούμενος και η ΜΚ2, αντίστοιχα, ήταν παρόντες. Ο μάρτυρας ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής, Τεκμήριο 2 με το οποίο οι δύο οδηγοί συμφώνησαν. ΟΙ 2 οδηγοί είχαν τραυματιστεί ελαφρά. Στα δύο αυτοκίνητα επήλθαν ζημιές τις οποίες ο ΜΚ1 εξειδίκευσε. ΄Ελαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο, Τεκμήριο 4 και τον κατηγόρησε γραπτώς, Τεκμήριο
2. Ο Κατηγορούμενος στο Τεκμήριο 5 δεν παραδέχτηκε τις κατηγορίες. Ο καιρός ήταν αίθριος, η άσφαλτος ξηρή και η τροχαία κίνηση μέτρια. Ο δρόμος είναι ευθύς και επίπεδος, καλής επιφάνειας. Το όριο ταχύτητα είναι 50 χαω. Τα φώτα τροχαίας λειτουργούσαν κανονικά. Στη Λεωφόρο Νίκου και Δέσποινας Παττίχη από Καμάρες προς την πυροσβεστική ανάβει αρχικά πράσινο κυκλικό φως με πράσινο δεξί βέλος που επιτρέπει την ευθεία πορεία και δεξιά στροφή με προτεραιότητα για 5 δευτερόλεπτα. Αφού σβήσει το πράσινο δεξιό βέλος τότε ανάβει αυτομάτως και το πράσινο κυκλικό φως και στην εξ΄ αντιθέτου κατεύθυνση που επιτρέπει την ομαλή διέλευση και από τις 2 κατευθύνσεις στη Λεωφόρο για 45 δευτερόλεπτα. Αφού ανάψει το κόκκινο φως στη Λεωφόρο τότε αυτομάτως ανάβει το πράσινο κυκλικό φως στην οδό Καλύμνου για 12,2 δευτερόλεπτα που επιτρέπει στα διερχόμενα οχήματα να εισέρχονται δεξιά στη Λεωφόρο. Ο χρόνος που χρειάζεται για να γίνει εναλλαγή από κόκκινο και πράσινο και αντίστροφα είναι 2 δευτερόλεπτα. Η ορατότητα του οδηγού που σταματά το όχημα του στο τέρμα της οδού Καλύμνου προς τα δεξιά είναι ικανοποιητική, μέχρι 24 μέτρα χωρίς την ύπαρξη εμποδίων εκτός από το περίπτερο στη γωνία της συμβολής. Η ορατότητα του οδηγού που οδηγεί στην αριστερή λωρίδα της Λεωφόρου από την πυροσβεστική προς τα φώτα τροχαίας προς το τέρμα της Καλύμνου είναι περίπου 29 μ. Ο ΜΚ1 από το πρόχειρο σχέδιο ετοίμασε τελικό, Τεκμήριο 3, το οποίο επεξήγησε στο Δικαστήριο στο οποίο σημείωσε τις πορείες των 2 οχημάτων, τις τελικές τους θέσεις, το σημείο σύγκρουσης και τα ίχνη τροχοπέδησης που άφησε το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ίχνη τροχοπέδησης υπήρχαν μόνο από το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου τα οποία ξεκινούν 8.10 μ. από το αλτ. Η απόσταση του σημείου σύγκρουσης από το αλτ της οδού Καλύμνου είναι σχεδόν 10μ. Η ΜΚ2 διένυσε περίπου 10μ. μέχρι το σημείο σύγκρουσης και ο Κατηγορούμενος 18 μ. από τα αντίστοιχα αλτ. Δεν έγινε τεστ ταχύτητας με βάση τα ίχνη τροχοπέδησης. Η ορατότητα στην οδό Καλύμνου από το αλτ εμποδίζεται λόγω της ύπαρξης περιπτέρου. Η ΜΚ2 ανέφερε ότι στις 6.5.2004 η ώρα 9:30 το πρωί οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΗΤΤ 049 στην οδό Καλύμνου με πρόθεση να στρίψει δεξιά. Φθάνοντας στα φώτα το φως ήταν κόκκινο και σταμάτησε. ΄Ηταν πρώτη στη σειρά. ΄Οταν άναψε το πράσινο, είδε πως η διασταύρωση ήταν καθαρή και ξεκίνησε να στρίψει δεξιά. Μόλις εισήλθε στη διασταύρωση είδε ξαφνικά από τα δεξιά της να έρχεται ένα αυτοκίνητο με κάποια ταχύτητα και αμέσως είπε να σταματήσει μήπως την αποφύγει. Το αυτοκίνητο συνέχισε την πορεία του, μπήκε με κόκκινο φως και κτύπησε στο μπροστινό δεξί φτερό του αυτοκινήτου της. Συμφώνησε με το σχέδιο του αστυνομικού. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι ήταν σταθμευμένη στα φώτα, άναψε πράσινο και μόλις που ξεκίνησε, δεν κινήθηκε ούτε ½ μέτρο από τη νησίδα. Από το αλτ δεν μπόρεσε να καθορίσει, «΄Οσσο και ξεκίνησα» όπως χαρακτηριστικά είπε. Αρνήθηκε πως εξήλθε με κόκκινο. O MK3 ανέφερε ότι έδωσε κατάθεση 11 μέρες μετά το δυστύχημα γιατί τη μέρα του δυστυχήματος έπρεπε να φύγει για εξωτερικό όπου απουσίαζε. Στις 6.5.2004 η ώρα 9:30 το πρωί οδηγούσε στη δεξιά λωρίδα της λεωφόρου Νίκου και Δέσποινας Παττίχη με κατεύθυνση από τα φώτα Τροχαία «Cineplex» προς Λάρνακα. Το φανάρι ήταν κόκκινο στη μεριά του και είχε σταματήσει. Στη πάροδο στα δεξιά του είδε ένα σαλούν που οδηγούσε μία γυναίκα να εκκινά. Μόλις η τελευταία διένυσε 3-4 μ. είδε από απέναντι ένα άνδρα οδηγό να εισέρχεται με κόκκινο και να κτυπά με ταχύτητα στο αυτοκίνητο της γυναίκας. Ο ΜΚ3 δεν σταμάτησε λόγω δουλειάς. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ3 ανέφερε πως δεν πήγε αμέσως να δώσει κατάθεση γιατί δεν είχε χρόνο, ταξίδευε για εξωτερικό. Σε υποβολή πως δεν είδε το φως της οδού Καλύμνου απάντησε ότι λογικά ήταν πράσινο αφού το δικό του και του Κατηγορούμενου ήταν κόκκινο. Είδε τη σύγκρουση αφού είχε μεγάλο οπτικό πεδίο. Αφού το Δικαστήριο βρήκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου τον κάλεσε να προβάλει την υπεράσπιση του. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι στις 6.5.2004 γύρω στις 9:25 οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής ΕΗΝ 636 στην αριστερή λωρίδα της Λεωφόρου Νίκου και Δέσποινας Παττίχη προς το σινεμά «Cineplex» με 50 χαω. Γύρω στα 15μ. πριν τα φώτα Τροχαίας στην πορεία του το φως ήταν πράσινο. Από την απόσταση των 15μ. στην πάροδο δεν υπήρχε οποιοδήποτε σταθμευμένο αυτοκίνητο. Μόλις μπήκε στη διασταύρωση είδε ξαφνικά να μπαίνει από την πάροδο χωρίς να σταματά το αυτοκίνητο της ΜΚ
3. Μόλις το είδε πάτησε τα στόπερ αλλά λόγω της κοντινής απόστασης συγκρούσθηκαν. Συμφώνησε με το σχέδιο της σκηνής. Από την ώρα που είδε το φως μέχρι τη σύγκρουση ήταν πράσινο. Είδε το αυτοκίνητο της ΜΚ2 για πρώτη φορά στη μέση του δρόμου, δεν πρόλαβε να τη δει προηγουμένως καθόλου. Το περίπτερο του εμπόδιζε την ορατότητα όπως κινείτο στο δρόμο και για να δει στην Καλύμνου αν κάποιος έρχεται πρέπει να περάσει τα φανάρια. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι είδε για πρώτη φορά τη ΜΚ2 στη μέση του δρόμου. Δεν την είδε να βγαίνει από την πάροδο. Μπήκε απότομα μπροστά του. Σε ερώτηση γιατί στην κατάθεση του στην αστυνομία είπε πως είδε τη ΜΚ2 να βγαίνει από την πάροδο χωρίς να σταματά, απάντησε πως για να μπει στη μέση του δρόμου σημαίνει πως δεν σταμάτησε. Πριν κτυπήσουν η ΜΚ2 βρισκόταν στη μέση των φαναριών. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες την ώρα που κατέθεταν καθώς και τον τρόπο που απαντούσαν και τις αντιδράσεις τους. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας λήφθηκαν υπόψη όλοι εκείνοι οι παράγοντες και παράμετροι που συνιστούν μέτρο κρίσης για την αξιολόγηση ενός μάρτυρα. Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση και έθεσε τόσο κατά την προφορική του μαρτυρία όσο και με το Τεκμήριο 3 τα δικά του ευρήματα. Μου έδωσε την εικόνα του αμερόληπτου εξεταστή του δυστυχήματος. Κανένα κλονιστικό στοιχείο δεν έχει προκύψει και η μαρτυρία του όσον αφορά τις μετρήσεις του στο Τεκμήριο 3, τις ζημιές στα δύο οχήματα καθώς και τα ευρήματα του γίνονται αποδεκτά στην ολότητα τους. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του ότι τα φώτα τροχαίας λειτουργούσαν κανονικά, εξάλλου δεν έχει αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση η ορθή λειτουργία των φώτων τροχαίας. (βλ. Lysandros Anastassiou Kestas v. The Police

(1970)2 CLR 74 και Wilkinson´s Road Traffic Offences, 10th Edition στη σελ. 118). Αποδέχομαι επίσης τη μαρτυρία του ότι η ορατότητα του οδηγού που οδηγεί στην αριστερή λωρίδα της Λεωφόρου Νίκου και Δέσποινας Παττίχη προς το τέρμα της οδού Καλύμνου είναι 29μ., περίπου. Οι ΜΚ2 και ΜΚ3 μου έκαναν καλή εντύπωση. Η συμπεριφορά τους στο εδώλιο έδειχνε εικόνα ειλικρινών ατόμων που εξέθεσαν με απλό τρόπο όσα συνέβησαν. ΄Ηταν σταθεροί και σαφείς στις απαντήσεις τους και κατά την αντεξέταση τους δεν περιέπεσαν σε αντιφάσεις. Αποδέχομαι τη μαρτυρία τους. Το γεγονός ότι η ΜΚ2 δεν ήταν σε θέση να υπολογίσει την ακριβή απόσταση που εξήλθε από το αλτ δεν θεωρώ ότι επηρεάζει την αξιοπιστία της αφού η γενική εικόνα που έδωσε με τη μαρτυρία της ήταν πολύ καλή. Δεν θεωρώ, περαιτέρω, ότι η μαρτυρία της ΜΚ2 ότι εξήλθε ½ μ. από τη νησίδα έρχεται σε αντίθεση με τη μαρτυρία του εξεταστή, ο οποίος καθόρισε την απόσταση που διένυσε η ΜΚ2 από το αλτ μέχρι τη σύγκρουση σε 10μ, όπως ήταν η εισήγηση του κου Χ"Παναγιώτου. Σημειώνω συναφώς πως η απόσταση της νησίδας από το σημείο σύγκρουσης δεν είναι ενώπιον μου. ΄Οσον αφορά το ΜΚ3 σημειώνω ότι ο χρόνος που είδε τη σύγκρουση ή το μεγάλο οπτικό του πεδίο δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέταση του. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του ότι το φως ήταν κόκκινο στη Λεωφόρο Νίκου και Δέσποινας Παττίχη όταν είδε τη ΜΚ2 να εκκινά από την οδό Καλύμνου. Κατά συνέπεια το δικαστήριο μπορεί να συμπεράνει ότι το φως της οδού Καλύμνου ήταν πράσινο (βλπ. Wilkinson´s Road Traffic Offences 14th Ed. στη σελ. 362) Ο Κατηγορούμενος δεν μου έκανε καλή εντύπωση στο εδώλιο και άφησε μια πτωχή εικόνα. Αυτό αντανακλάτο στις απαντήσεις του αλλά και στις αντιφάσεις που προκύπτουν στη μαρτυρία του. Ενδεικτικά αναφέρω πως η θέση του πως δεν μπορούσε να δει την πάροδο της οδού Καλύμνου επειδή το περίπτερο του εμπόδιζε την ορατότητα προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Δικαστήριο κατά την κυρίως εξέταση του και κατά την άποψη μου αποτελεί ύστερη σκέψη του. Περαιτέρω έρχεται σε αντίφαση με τη μαρτυρία του ΜΚ1, την οποία έχω αποδεχτεί, ότι ο Κατηγορούμενος είχε ορατότητα περίπου 29 μ. Προκύπτει δε αντίφαση μεταξύ της πιο πάνω θέσης του και της θέσης του ότι από απόσταση 15μ. πριν από τα φώτα είδε πως δεν υπήρχε οποιοδήποτε αυτοκίνητο στην οδό Καλύμνου. Η δε μαρτυρία του κατά την κυρίως εξέταση του ότι είδε τη ΜΚ2 να βγαίνει από την πάροδο της Καλύμνου χωρίς να σταματά πέραν του γεγονότος ότι ανατράπηκε κατά την αντεξέταση του όπου ανέφερε πως υπέθεσε, δεν είδε τέτοιο συμβάν παρουσιάζει ουσιαστική αντίφαση με τη θέση του πως είδε το αυτοκίνητο της ΜΚ2 για πρώτη φορά στη μέση του δρόμου η οποία προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Δικαστήριο και αποτελεί ύστερη του σκέψη. Για τους πιο πάνω λόγους δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του Κατηγορούμενου. Ως αποτέλεσμα βρίσκω τα πιο κάτω: Στις 6.5.2004 γύρω στις 9:30 π.μ η ΜΚ2 οδηγούσε το αυτοκίνητο της με αρ. εγγραφής ΗΤΤ 049 στην οδό Καλύμνου. Φθάνοντας στα φώτα το φως ήταν κόκκινο και σταμάτησε. ΄Οταν άναψε το πράσινο φως εισήλθε στη διασταύρωση με πρόθεση να στρίψει δεξιά αφού είδε πως η διασταύρωση ήταν καθαρή, σύμφωνα με την πορεία Β του Τεκμηρίου 3. Μόλις εισήλθε στη διασταύρωση είδε ξαφνικά το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου να έρχεται από τα δεξιά της με κάποια ταχύτητα το οποίο συνέχισε την πορεία του, μπαίνοντας στη διασταύρωση με κόκκινο φως, σύμφωνα με την πορεία Α του Τεκμηρίου 3. Επήλθε σύγκρουση στο σημείο Χ του Τεκμηρίου 3. Ο ΜΚ3 είδε το όχημα του Κατηγορούμενου να εισέρχεται με κόκκινο και τη σύγκρουση του με ταχύτητα στο αυτοκίνητο της ΜΚ2. Ο ΜΚ1 ο οποίος επισκέφθηκε τη σκηνή βρήκε τα αυτοκίνητα της ΜΚ2 και του Κατηγορούμενου στις τελικές τους θέσεις και ετοίμασε το Τεκμήριο 3. Η ορατότητα προς το τέρμα της οδού Καλύμνου σύμφωνα με την πορεία του Κατηγορούμενου ήταν μέχρι 29μ. Τα φώτα τροχαίας λειτουργούσαν κανονικά. Ο Κατηγορούμενος και η ΜΚ2 τραυματίστηκαν ελαφρά. Στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου οι ζημιές ήταν οι ακόλουθες: στράβωσε το μπροστινό καπό, το αριστερό μπροστινό φτερό, ο μπροστινός προφυλακτήρας και έσπασαν η μπροστινή γρίλια, το αριστερό φανάρι και τραφικέιτορ, ελαφριά το δεξί φανάρι και η μπροστινή πινακίδα εγγραφής και ο μπροστινός ανεμοθώρακας. Επίσης επήλθαν μηχανικές ζημιές. Στο αυτοκίνητο της ΜΚ2 στράβωσε και βγήκε ο δεξιός μπροστινός τροχός, το μπροστινό δεξί φτερό, ο μπροστινός προφυλακτήρας δεξιά. ΄Εσπασαν η μπροστινή γρίλια, τα μπροστινά φανάρια και το τραφικέιτορ. Το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου άφησε ίχνη τροχοπέδησης συνολικού μήκους 14 μ. Ο καιρός ήταν αίθριος, η άσφαλτος ξηρή και η τροχαία κίνηση αραιή. Αυτό που προκύπτει από την ισχύουσα νομολογία είναι πως το καθήκον του οδηγού καθορίζεται ως «καθήκον επίδειξης συνήθους επιμέλειας προς άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο τα οποία θα μπορούσε εύλογα να προβλέψει ότι υπήρχε πιθανότητα να επηρεασθούν.» (βλ. Costas Ioannou Triftarides v. The Police

(1968)2 CLR 140, και επίσης Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 1, Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 68. Στην υπόθεση Charalambous v. Police

(1982)2 AAΔ 134, λέχθηκε ότι το κριτήριο βάση του οποίου αποφασίζεται αν κάποιος οδηγός υπήρξε αμελής είναι κατά πόσο στην συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχει παρέκκλιση από το επίπεδο συμπεριφοράς που αναμένεται από ένα λογικό και συνετό οδηγό. Σύμφωνα με την νομολογία οι οδηγοί στον κύριο δρόμο έχουν προτεραιότητα στη χρήση του, δικαίωμα που οριοθετεί και το αντίστοιχο καθήκον που υπέχουν οδηγοί που προσεγγίζουν την κύρια αρτηρία από πάροδο, να αφίστανται από κάθε ενέργεια που το παραβιάζει. Όταν η απόφραξη του δρόμου συνδέεται ευθέως με το δυστύχημα και αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτίων που το προκάλεσαν δικαιολογείται η απόδοση ευθύνης (βλ. Ξυπτερά ν. Κυπριανού,

(1997)1 ΑΑΔ (Γ) 1696, Κουμή ν. Χίνη,

(2000)1 ΑΑΔ (Α) 383). Η παράλειψη ενός οδηγού να σταματήσει πριν διασταυρώσει κύριο δρόμο και η μη άσκηση καλής παρατηρητικότητας αποτελούν, όπως κρίθηκε νομολογιακά αμελείς πράξεις, (βλ. Χριστοδούλου ν. Μπίλλη,

(1998)1 Α.Α.Δ 164, Constantinou v. Katsouris a.a.

(1975)1 C.L.R. 188). Σύμφωνα με την υπόθεση Constantinou v. Katsouris (ανωτέρω) το καθήκον της δέουσας παρατηρητικότητας βαραίνει κάθε οδηγό παντού και κάτω από όλες τις περιστάσεις εκτεινόμενο προς όλες τις κατευθύνσεις. Αναφορικά με τα καθήκοντα των οδηγών σε διασταυρώσεις δρόμων που ρυθμίζονται με φώτα τροχαίας δεν υπάρχει κανόνας δικαίου και η αμέλεια κρίνεται με βάση τα συγκεκριμένα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (βλπ. Patsalides v. Yiapani and another

(1969)1 CLR 84, Φοινικαρίδης κ.α ν. Γεωργίου κ.α.

(1991)1 ΑΑΔ 475, Eva v. Reeves

(1938)2 ALL E.R. 115). Στις πιο πάνω αποφάσεις τονίστηκε ότι όσο κι αν ο οδηγός που προχωρούσε στη διασταύρωση με πράσινο φως είχε δικαίωμα να υποθέσει ότι τα οχήματα που πλησίαζαν τη διασταύρωση από διαφορετική κατεύθυνση θα συμμορφώνονταν με τους κανονισμούς, έτσι που να μη ήταν υποχρεωμένος να μεριμνήσει για την περίπτωση που κάποιο όχημα δεν θα σταματούσε στο κόκκινο φως, είχε καθήκον να πάρει όλα τα εύλογα μέτρα για να αποφύγει σύγκρουση με αυτοκίνητο που είχε έγκαιρα δει ότι θα έμπαινε στη διασταύρωση κατά παράβαση των Κανονισμών. Στην αγγλική απόφαση Radburn v. Kemp

(1971)3 ALL E.R 249 αποφασίστηκε ότι ένας οδηγός δεν έχει απόλυτο δικαίωμα να εισέλθει στη διασταύρωση όταν και απλά επειδή ανάβει το πράσινο φως στην πορεία του· έχει καθήκον να βεβαιωθεί ότι είναι ασφαλές γι΄ αυτόν να εισέλθει και αφού εισέλθει δεν έχει δικαίωμα να προχωρήσει περαιτέρω διασχίζοντας τη διασταύρωση χωρίς να λάβει τη μέγιστη επιμέλεια να σώσει αθώα άτομα που βρίσκονταν ήδη στη διασταύρωση πριν την είσοδο του σε αυτή. ΄Εχοντας υπόψη μου τα ευρήματα ως προς τα πραγματικά γεγονότα και τις νομικές αρχές που εφαρμόζονται κρίνω ότι η οδική συμπεριφορά που επέδειξε ο Κατηγορούμενος δείχνει την έλλειψη της δέουσας προσοχής και επιμέλειας υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης και απέχει από αυτή του λογικού και συνετού οδηγού. Ο Κατηγορούμενος διασταύρωσε τη λεωφόρο ενώ το φως της τροχαίας στην πορεία του ήταν κόκκινο χωρίς ταυτόχρονα να εντοπίσει την ορατή πρόθεση της ΜΚ2 να στρίψει δεξιά. Το όχημα της ΜΚ2 ήταν ορατό για τον Κατηγορούμενος αφού είχε διανύσει 10μ. μέχρι το σημείο σύγκρουσης. Ο Κατηγορούμενος εισήλθε εντός της διασταύρωσης χωρίς να ελαττώσει ταχύτητα παραβαίνοντας το καθήκον του να ασκήσει την κατάλληλη παρατηρητικότητα για την ύπαρξη του άλλου οχήματος και του απέκοψε την πορεία και δεν έλαβε οποιαδήποτε λογικά μέτρα για να αποτραπεί η σύγκρουση του με αυτό. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και τις δύο κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος και ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σ΄ αυτές. Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο