Αστυνομία ν. Τζιέημς Στέφεν Ιακώβου, Αρ. Υπόθεσης: 10732/04, 28 Ιουνίου 2005

(4)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και του Νόμου 80(Ι)/

2. της παράλειψης συμμορφώσεως προς σήμα Τροχαίας, κατά παράβαση των Καν. 58

(1)(ια) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Καν. του 1984, ΚΔΠ 66/84 και του άρθρου 19 του περί Μηχανοκινήτων οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και του Νόμου 47

(1)/

1. Οι κατηγορίες ανατρέχουν, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες τους, στις 12.4.2004 στη Λεωφόρο Αρτέμιδος στη Λάρνακα όπου ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΕΚ 561 μη καταβάλλων την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή και πέρασε ενώ το κόκκινο φως ήταν αναμμένο. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τρεις μάρτυρες, τη Θεοδώρα Αργυρίδου (ΜΚ1), τον αστυφύλακα 86 Π. Γρηγορίου (ΜΚ2) και την Αγγελική Πιέρα (ΜΚ3). Συνοπτικά οι μάρτυρες ανέφεραν τα ακόλουθα: Η ΜΚ1 ανέφερε ότι στις 12.4.2004 οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΝS 733 γύρω στις 21:20 στη Λεωφόρο Φανερωμένης στην αριστερή λωρίδα, προς τον ΄Αγιο Λάζαρο. Συνοδηγός ήταν η κόρη της και είχε 3 άλλους συνεπιβάτες. Τα φώτα της ήταν αναμμένα στη χαμηλή στάση. Φθάνοντας στο αλτ της Λεωφόρου Φανερωμένης σταμάτησε γιατί το φως ήταν κόκκινο. Αφού άναψε πράσινο εκκίνησε με κατεύθυνση προς τον ΄Αγιο Λάζαρο. Εισερχόμενη εντός των Φώτων τροχαίας, περίπου στο κέντρο είδε ξαφνικά δίπλα της το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου το οποίο ερχόταν από τα δεξιά και πριν προλάβει να αντιδράσει την κτύπησε. Δεν τραυματίστηκε. Υπέδειξε το σημείο σύγκρουσης και συμφώνησε με το πρόχειρο σχέδιο. Στο αυτοκίνητο της η σύγκρουση ήταν στο πλευρό στον τροχό και προφυλακτήρα, σε όλη την δεξιά μεριά. Αντεξεταζόμενη ανέφερε πως είχε σταματήσει ακριβώς πριν τα φώτα. ΄Ηταν ευθεία με τον πάσαλο των Φώτων. Ο πάσαλος ήταν στα δεξιά της. ΄Ηταν ακριβώς πίσω από τον πάσαλο. ΄Εβλεπε το φως. Σε ερώτηση αν προτού εκκινήσει έλεγξε αν υπήρχε κίνηση από δεξιά της απάντησε πως δεν υπήρχε λόγος αφού το φως ήταν πράσινο. ΄Ενας από τους συνεπιβάτες της, της είπε «άναψε πράσινο ξεκινούμε». Είδε το φως και η ίδια. Αρνήθηκε πως δεν κοίταξε το φως. Στο Τεκμήριο 3 σταμάτησε πριν τη γραμμή. Αρνήθηκε υποβολή πως την ώρα που σταμάτησε βρισκόταν μπροστά από την 1η άσπρη γραμμή και πως δεν έβλεπε τα φώτα. ΄Ηταν πίσω από τη γραμμή και έβλεπε. Ο ΜΚ2 στις 12.4.2004 η ώρα 21:45 επισκέφθηκε τη σκηνή δυστυχήματος που συνέβη στη διασταύρωση των Φώτων Τροχαίας των Λεωφόρων Αρτέμιδος και Φανερωμένης. Ενεχόμενα ήταν τα οχήματα με αρ. εγγραφής ΚΕΚ 561 που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος και ΝS 733 που οδηγούσε η ΜΚ
2. Τα οχήματα βρίσκονταν στις τελικές τους θέσεις και οι οδηγοί και συνεπιβάτες τους ήταν παρόντες. Ο ΜΚ2 ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο αφού πήρε τις αναγκαίες μετρήσεις το οποίο υπέγραψαν οι οδηγοί. Στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου έσπασαν η μπροστινή γρίλια, ο αριστερός δείκτης μπροστά, βούλωσαν ο μπροστινός προφυλακτήρας, το μπροστινό καπό και το αριστερό μπροστινό φτερό. Στο αυτοκίνητο της ΜΚ2 έσπασε ο δεξιός μπροστινός δείκτης και βούλωσαν το δεξί μπροστινό φτερό και γωνιά του καπό. Ο δρόμος ήταν ξηρός, η τροχαία κίνηση αρκετή και ο καιρός αίθριος. ΄Ηταν νύχτα. Η ορατότητα και στις 2 κατευθύνσεις ήταν ικανοποιητική. Ο ΜΚ2 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο, Τεκμήριο 4 και τον κατηγόρησε γραπτώς, Τεκμήριο
3. Ο Κατηγορούμενος απάντησε «δεν διέσχισα με κόκκινο φως, όταν πέρασα τις άσπρες γραμμές και δεν δέχομαι τις κατηγορίες». Ο μάρτυρας ετοίμασε τελικό σχέδιο της σκηνής, Τεκμήριο 3 το οποίο εξήγησε στο Δικαστήριο. Τα φώτα τροχαίας λειτουργούσαν κανονικά. ΄Οταν το φως στη Λεωφόρο Φανερωμένης ανάβει πράσινο στη Λεωφόρο Αρτέμιδος είναι κόκκινο. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι όταν στη μια πλευρά των φώτων ανάβει πορτοκαλί στην άλλη είναι κόκκινο. ΄Οταν από πορτοκαλί γίνει κόκκινο για να γίνει πράσινο στην άλλη πλευρά μεσολαβούν κάποια δευτερόλεπτα. Το όχημα Μ2 στο Τεκμήριο 3 το τοποθέτησε στο σημείο που του υπέδειξε η οδηγός του. Δέχθηκε πως αφού το αυτοκίνητο της ΜΚ1 ήταν μπροστά από το Μ2 θα ήταν πάνω από την 1η και 2η γραμμή μετά το Μ
4. Η ΜΚ3 πήγε μετά να δώσει κατάθεση αναφέροντας του πως ήταν πίσω από τη ΜΚ1, την οποία γνώριζε, και είδε το δυστύχημα. Σε ερώτηση αν όταν ανάψει πράσινο για ευθεία προς ΄Αγιο Λάζαρο σύμφωνα με την πορεία Β την ίδια ώρα επιτρέπεται και τα οχήματα προς αεροδρόμιο να εκκινήσουν απάντησε πως υπάρχει πράσινο τόξο. Ανάβουν μαζί αλλά κάποια στιγμή το τόξο σβήνει. Η σύγκρουση δεν ήταν σφοδρή. Η ΜΚ3 ανέφερε πως στις 12.4.2004 κατευθυνόταν στη Λεωφόρο Φανερωμένης προς ΄Αγιο Λάζαρο. Στα φώτα σταμάτησε γιατί ήταν κόκκινο και κρατούσε την αριστερή λωρίδα για να πάει ευθεία. Μπροστά της στο αλτ ήταν σταθμευμένο ένα αυτοκίνητο γεμάτο με νεαρά πρόσωπα. Αφού άναψε πράσινο εκκίνησε τόσο αυτή όσο και το αυτοκίνητο μπροστά της. ΄Οταν το τελευταίο εισήλθε στο κέντρο της διασταύρωσης ένα αυτοκίνητο που ερχόταν από δεξιά κτύπησε πάνω του. Η ίδια συνέχισε την πορεία της. Την επομένη πήγε να αγοράσει παπούτσια στο κατάστημα όπου εργάζεται η ΜΚ1 η οποία της ανέφερε πως εμπλεκόταν στο δυστύχημα και την παρακάλεσε να δώσει κατάθεση. Δεν είδε τον οδηγό του αυτοκινήτου στα δεξιά, κοίταζε μόνο μπροστά της. Αντεξεταζόμενη δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει την απόσταση της από το σημείο σύγκρουσης. Σε ερώτηση αν ξεκίνησε επειδή είδε μπροστά της το αυτοκίνητο να ξεκινά απάντησε θετικά. ΄Οταν έγινε η σύγκρουση σταμάτησε απότομα. Σε ερώτηση αν για να μην συγκρουσθεί με το αυτοκίνητο της ΜΚ1 βρισκόταν σε αρκετή απόσταση ανέφερε «όση απόσταση μπορεί να είναι ένα αυτοκίνητο που ακολουθεί άλλο». Αφού το Δικαστήριο βρήκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου τον κάλεσε να προβάλει την υπεράσπιση του. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι οδηγούσε το αυτοκίνητο του από το αεροδρόμιο προς το κέντρο της πόλης στη δεξιά λωρίδα. ΄Οταν προσέγγισε τη διασταύρωση περί τα 15 μέτρα έλεγξε τα φώτα και ήταν πράσινα. Η ταχύτητα του ήταν 20-25μίλια την ώρα. Επειδή το φως ήταν πράσινο συνέχισε να προχωρεί ευθεία. Ενώ ήταν μέσα στη διασταύρωση το φως στην πορεία του άρχισε να αλλάζει από πράσινο σε κίτρινο. Την ίδια ώρα όταν άρχισε η αλλαγή είδε ένα αυτοκίνητο σταθμευμένο στα αριστερά του στη διασταύρωση το οποίο άρχισε να εκκινά. Φρέναρε και έστριψε προς δεξιά αλλά δεν κατάφερε να αποφύγει τη σύγκρουση. Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε πως πέρασε με κόκκινο φως. Είδε για 1η φορά το αυτοκίνητο της ΜΚ1 καθώς ο ίδιος έμπαινε στη διασταύρωση, ελέγχοντας τη διασταύρωση. ΄Οταν το φως έγινε κίτρινο (το είδε στα φανάρια απέναντι του) είχε περάσει τη γραμμή του αλτ και τη γραμμή κυκλοφορίας από ΄Αγιο Λάζαρο στη δεξιά του μεριά. Περίγραψε την κίνηση στη διασταύρωση, την οποία αξιολόγησε όταν εισήλθε σε αυτή. Πριν μπει στη διασταύρωση ήταν σίγουρος πως ήταν άδεια. Το αυτοκίνητο της ΜΚ1 ήταν 1 μέτρο πίσω από το αυτοκίνητο που θα έστριβε δεξιά. ΄Ηταν σταθμευμένο, δεν ήταν σε ελεύθερη κίνηση. Η μύτη του ήταν στα φώτα τροχαίας. Σε υποβολή πως δεν ήταν προσεκτικός ανέφερε ότι πέρασε με πράσινο φως, πήρε κάθε μέτρο για να αποφύγει το δυστύχημα και αν το φως ήταν κόκκινο θα τον κτυπούσαν 4 αυτοκίνητα αντί ένα. Είναι ο μόνος που ανέφερε πως έλεγξε το δρόμο. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες την ώρα που κατέθεταν καθώς και τον τρόπο που απαντούσαν και τις αντιδράσεις τους. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας λήφθηκαν υπόψη όλοι εκείνοι οι παράγοντες και παράμετροι που συνιστούν μέτρο κρίσης για την αξιολόγηση ενός μάρτυρα. Η ΜΚ1 δεν μου έκανε καλή εντύπωση στο εδώλιο του μάρτυρα. Φαινόταν αβέβαιη για όσα κατέθεσε και διακατεχόταν από σύγχυση, ειδικότερα σε σχέση με τη θέση στην οποία ήταν σταθμευμένο το αυτοκίνητο της προτού εκκινήσει. Σημειώνω εδώ ότι η θέση στην οποία τοποθέτησε το αυτοκίνητο της πριν τη γραμμή των Φώτων Τροχαίας δεν συνάδει με τη μαρτυρία του ΜΚ1 αλλά ούτε με τη μαρτυρία της ΜΚ
5. Αν η ΜΚ3 βρισκόταν σύμφωνα με τη μαρτυρία της σταθμευμένη στο σημείο Μ2 του Τεκμηρίου 3, τότε η ΜΚ1 δεν θα μπορούσε να ήταν σταθμευμένη στη θέση που ισχυρίστηκε. Συνεπώς διατηρώ αμφιβολίες αν η ΜΚ1 ήταν σε θέση να δει το πράσινο φως στα δεξιά της όταν άναψε όπως ήταν η θέση της κατά την αντεξέταση της. Περαιτέρω η θέση ότι είδε το πράσινο φως στα δεξιά της προβλήθηκε για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση της και κατά την άποψη μου αποτελεί ύστερη σκέψη της. Η δε θέση της ότι δεν είχε υποχρέωση να ελέγξει το δρόμο στα δεξιά της προτού ξεκινήσει ήταν ενδεικτική της ποιότητας της μαρτυρίας της. Δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Ο ΜΚ2 μου έκανε καλή εντύπωση και έθεσε τόσο κατά την προφορική του μαρτυρία όσο και με το Τεκμήριο 3 τα δικά του ευρήματα. Μου έδωσε την εικόνα του αμερόληπτου εξεταστή του δυστυχήματος και αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της οι δε μετρήσεις του και ευρήματα του στο Τεκμήριο 3 αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Βεβαίως παρατηρώ ότι η μαρτυρία του παρουσιάζει κάποια κενά αναφορικά με τις αποστάσεις που διένυσαν τα 2 ενεχόμενα αυτοκίνητα μέχρι το σημείο σύγκρουσης οι οποίες θα μπορούσαν να βοηθήσουν το Δικαστήριο στην ευχερέστερη αξιολόγηση της ενώπιον του μαρτυρίας. Αποδέχομαι επίσης τη μαρτυρία του ότι τα φώτα τροχαίας λειτουργούσαν κανονικά, εξάλλου δεν έχει αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση η ορθή λειτουργία των φώτων τροχαίας. (βλ. Lysandros Anastassiou Kestas v. The Police

(1970)2 CLR 74 και Wilkinson´s Road Traffic Offences, 10th Edition στη σελ. 118). Η ΜΚ3 δεν μου έκανε καλή εντύπωση στο εδώλιο του μάρτυρα και δεν μου έδωσε την εντύπωση φιλαλήθους μάρτυρα. Δεν αποδέχομαι τη θέση της ότι το φως στην πορεία της ήταν πράσινο γι΄αυτό ξεκίνησε αφού προέκυψε εμφανώς από την αντεξέταση της πως δεν είδε το πράσινο φως αλλά ξεκίνησε επειδή είδε το αυτοκίνητο της ΜΚ1 που ήταν μπροστά της να ξεκινά. Πλην του σημείου της μαρτυρίας της ως προς το που ήταν σταθμευμένο το όχημα της, Μ2 στο Τεκμήριο 3 πίσω από τη ΜΚ1 δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Ο Κατηγορούμενος μου έκανε καλή εντύπωση. Η συμπεριφορά του στο εδώλιο έδειχνε εικόνα ειλικρινούς ατόμου που εξέθεσε με σαφήνεια όσα συνέβησαν. Ουδένα κλονιστικό στοιχείο προέκυψε από τη μαρτυρία του. Η μαρτυρία του σε σχέση με το ότι έλεγξε τη διασταύρωση πριν εισέλθει σε αυτή, τη θέση του αυτοκινήτου της ΜΚ1 και το ότι ήταν στάσιμο την ώρα που ο Κατηγορούμενος εισήλθε στη διασταύρωση, πάνω στη γραμμή των φώτων τροχαίας, ότι το φως είχε αλλάξει σε πορτοκαλί και η θέση του δικού του αυτοκινήτου όταν έγινε η αλλαγή, παρέμειναν αναντίλεκτα. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της, η οποία σημειώνω, συνάδει πλήρως με την πραγματική μαρτυρία. Ως αποτέλεσμα βρίσκω τα πιο κάτω: Ο Κατηγορούμενος στις 12.4.2004 οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΚΕΚ 561 στη δεξιά λωρίδα της Λεωφόρου Αρτέμιδος σύμφωνα με την πορεία Α του Τεκμηρίου 3, με κατεύθυνση το κέντρο της πόλης. Προσεγγίζοντας τη διασταύρωση περί τα 15μ. το χρώμα στα φανάρια τροχαίας στην πορεία του ήταν πράσινο και συνέχισε να προχωρεί ευθεία. ΄Ελεγξε τη διασταύρωση. Το αυτοκίνητο της ΜΚ1 ήταν σταθμευμένο στα φώτα τροχαίας της Λεωφόρου Φανερωμένης με κατεύθυνση τον ΄Αγιο Λάζαρο με τη μύτη του στα Φώτα Τροχαίας, μπροστά από το Μ2 του Τεκμηρίου 3, το αυτοκίνητο της ΜΚ

1. ΄Οταν ο Κατηγορούμενος βρισκόταν εντός της διασταύρωσης και είχε περάσει τη γραμμή κυκλοφορίας από ΄Αγιο Λάζαρο στη δεξιά του μεριά το χρώμα στα φανάρια τροχαίας στην πορεία του άλλαξε σε πορτοκαλί. Την ίδια ώρα ο Κατηγορούμενος είδε το αυτοκίνητο της ΜΚ1 να εκκινά σύμφωνα με την πορεία Β του Τεκμηρίου
2. Φρέναρε και έστριψε στα δεξιά αλλά η σύγκρουση στο σημείο Χ του Τεκμήριου 3 δεν αποφεύχθηκε. Ο ΜΚ2 επισκέφθηκε τη σκηνή του δυστυχήματος και ετοίμασε το Τεκμήριο
3. Τα φώτα τροχαίας λειτουργούσαν κανονικά. Οι τελικές θέσεις των αυτοκινήτων του Κατηγορούμενου και της ΜΚ1 φαίνονται με την ένδειξη Α1 και Β1 στο Τεκμήριο 3, αντίστοιχα. Στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου έσπασαν η μπροστινή γρίλια, ο αριστερός δείκτης μπροστά, βούλωσαν ο μπροστινός προφυλακτήρας, το μπροστινό καπό και το αριστερό μπροστινό φτερό. Στο αυτοκίνητο της ΜΚ2 έσπασε ο δεξιός μπροστινός δείκτης και βούλωσαν το δεξί μπροστινό φτερό και γωνιά του καπό. Η ορατότητα και των δύο οδηγών ήταν ικανοποιητική. Ο δρόμος ήταν ξηρός, η τροχαία κίνηση αραιή και ο καιρός ήταν αίθριος. Το δυστύχημα συνέβη κατά τη διάρκεια της νύχτας. Αυτό που προκύπτει από την ισχύουσα νομολογία είναι πως το καθήκον του οδηγού καθορίζεται ως «καθήκον επίδειξης συνήθους επιμέλειας προς άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο τα οποία θα μπορούσε εύλογα να προβλέψει ότι υπήρχε πιθανότητα να επηρεασθούν.» (βλ. Costas Ioannou Triftarides v. The Police

(1968)2 CLR 140, και επίσης Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 1, Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 68. Στην υπόθεση Charalambous v. Police

(1982)2 AAΔ 134, λέχθηκε ότι το κριτήριο βάση του οποίου αποφασίζεται αν κάποιος οδηγός υπήρξε αμελής είναι κατά πόσο στην συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχει παρέκκλιση από το επίπεδο συμπεριφοράς που αναμένεται από ένα λογικό και συνετό οδηγό. Σύμφωνα με την νομολογία οι οδηγοί στον κύριο δρόμο έχουν προτεραιότητα στη χρήση του, δικαίωμα που οριοθετεί και το αντίστοιχο καθήκον που υπέχουν οδηγοί που προσεγγίζουν την κύρια αρτηρία από πάροδο, να αφίστανται από κάθε ενέργεια που το παραβιάζει. Όταν η απόφραξη του δρόμου συνδέεται ευθέως με το δυστύχημα και αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτίων που το προκάλεσαν δικαιολογείται η απόδοση ευθύνης (βλ. Ξυπτερά ν. Κυπριανού,

(1997)1 ΑΑΔ (Γ) 1696, Κουμή ν. Χίνη,

(2000)1 ΑΑΔ (Α) 383). Η παράλειψη ενός οδηγού να σταματήσει πριν διασταυρώσει κύριο δρόμο και η μη άσκηση καλής παρατηρητικότητας αποτελούν, όπως κρίθηκε νομολογιακά αμελείς πράξεις, (βλ. Χριστοδούλου ν. Μπίλλη,

(1998)1 Α.Α.Δ 164, Constantinou v. Katsouris a.a.

(1975)1 C.L.R. 188). Αναφορικά με τα καθήκοντα των οδηγών σε διασταυρώσεις δρόμων που ρυθμίζονται με φώτα τροχαίας δεν υπάρχει κανόνας δικαίου και η αμέλεια κρίνεται με βάση τα συγκεκριμένα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (βλπ. Patsalides v. Yiapani and another

(1969)1 CLR 84, Φοινικαρίδης κ.α ν. Γεωργίου κ.α.

(1991)1 ΑΑΔ 475, Eva v. Reeves

(1938)2 ALL E.R. 115). Στις πιο πάνω αποφάσεις τονίστηκε ότι όσο κι αν ο οδηγός που προχωρούσε στη διασταύρωση με πράσινο φως είχε δικαίωμα να υποθέσει ότι τα οχήματα που πλησίαζαν τη διασταύρωση από διαφορετική κατεύθυνση θα συμμορφώνονταν με τους κανονισμούς, έτσι που να μη ήταν υποχρεωμένος να μεριμνήσει για την περίπτωση που κάποιο όχημα δεν θα σταματούσε στο κόκκινο φως, είχε καθήκον να πάρει όλα τα εύλογα μέτρα για να αποφύγει σύγκρουση με αυτοκίνητο που είχε έγκαιρα δει ότι θα έμπαινε στη διασταύρωση κατά παράβαση των Κανονισμών. Στην αγγλική απόφαση Radburn v. Kemp

(1971)3 ALL E.R 249 αποφασίστηκε ότι ένας οδηγός δεν έχει απόλυτο δικαίωμα να εισέλθει στη διασταύρωση όταν και απλά επειδή ανάβει το πράσινο φως στην πορεία του· έχει καθήκον να βεβαιωθεί ότι είναι ασφαλές γι΄ αυτόν να εισέλθει και αφού εισέλθει δεν έχει δικαίωμα να προχωρήσει περαιτέρω διασχίζοντας τη διασταύρωση χωρίς να λάβει τη μέγιστη επιμέλεια να σώσει αθώα άτομα που βρίσκονταν ήδη στη διασταύρωση πριν την είσοδο του σε αυτή. ΄Εχοντας υπόψη μου τα ευρήματα ως προς τα πραγματικά γεγονότα και τις νομικές αρχές που εφαρμόζονται κρίνω ότι η οδική συμπεριφορά που επέδειξε ο Κατηγορούμενος δεν δείχνει ούτε την έλλειψη της δέουσας προσοχής και επιμέλειας υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης ούτε απέχει από αυτή του λογικού και συνετού οδηγού. Ο Κατηγορούμενος εισήλθε στη διασταύρωση με πράσινο φως αφού έλεγξε τη διασταύρωση και έχοντας διαπιστώσει ότι το αυτοκίνητο της ΜΚ1 ήταν σταθμευμένο στα φώτα της τροχαίας. Η παρουσία και μόνο του αυτοκινήτου της ΜΚ2 στα φώτα τροχαίας δεν υποδήλωνε αφ΄ εαυτής την ύπαρξη κινδύνου έναντι του οποίου έπρεπε να ληφθούν προληπτικά μέτρα (βλ. Murell v. Αστυνομίας, 1994 2 ΑΑΔ 217). ΄Οταν το φως έγινε πορτοκαλί και ενώ ήταν μέσα στη διασταύρωση το αυτοκίνητο της ΜΚ1 εκκίνησε - με κόκκινο, πράγμα που δεν της επιτρεπόταν να κάνει. Στο σημείο που εκδηλώθηκε ο κίνδυνος έλαβε όλα τα εύλογα μέτρα για να αποφύγει τη σύγκρουση, ελάχιστη δε δυνατότητα υπήρξε για αποτελεσματική αντίδραση. Περαιτέρω κρίνω πως δεν έχει αποδειχθεί πως η συμπεριφορά του Κατηγορουμένου υπήρξε η γενεσιουργός αιτία της σύγκρουσης. Η οδική συμπεριφορά της ΜΚ1 απετέλεσε τη μόνη αιτία του δυστυχήματος κατά την άποψη μου. Με βάση τα πιο πάνω ευρήματα η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει ότι ο Κατηγορούμενος πέρασε όταν το φως στην πορεία του ήταν κόκκινο. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος και ο Κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο