Αστυνομία ν. Γιώργος Βάκκου, Αρ. Υποθέσεως: 486/05, 4 Ιουλίου 2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2005:B63 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Αρ. Υποθέσεως: 486/05 Α σ τ υ ν ο μ ί α ν. Γιώργος Βάκκου Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 4 Ιουλίου 2005 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Πίπη Για τον Κατηγορούμενο: κ. Γιώργος Α. Γεωργίου Κατηγορούμενος: παρών Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις εξής κατηγορίες: 1. της υπέρβασης ορίου ταχύτητας, κατά παράβαση των άρθρων 6
(2)
(3)και 19 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 όπως τροποποιήθηκε από του Νόμους 72/85 και 166/87, των Περί Μέτρων και Σταθμών Νόμων 19/74 και 48/85 και της Κ.Δ.Π. 277/85 και Κ.Δ.Π 17/86 του Νόμου 47
(1)/97 και του Νόμου 80
(1)/
- της οδήγησης μοτοσικλέτας-μοτοποδηλάτου, χωρίς κράνος, του εγκεκριμένου από τον ΄Εφορο τύπου, κατά παράβαση των Κανονισμών 2, 59
(2), και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 ΚΔΠ 66/84 και ΚΔΠ 189/84 και ΚΔΠ 145/85 που θεσπίστηκαν με βάση το άρθρο 5 του Νόμου 86/72 και ΚΔΠ 114/99, ΚΔΠ 132/99 του Νόμου 47
(1)/97 και του Νόμου 80
(1)/2000 3. της παράλειψης συμμόρφωσης προς σήμα τροχαίας, κατά παράβαση των Κανονισμών 58
(1)(ια) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Καν. του 1984, ΚΔΠ 66/84 που θεσπίστηκαν με βάση το άρθρο 5 του Νόμου 86/72 και του Νόμου 80
(1)/2000 και Νόμου 243
(1)/
- Ο Κατηγορούμενος παραδέχτηκε την κατηγορία αρ.
- Η κατηγορία αρ. 1 απεσύρθη αφού η Κατηγορούσα Αρχή έκλεισε την υπόθεση της και ο Κατηγορούμενος απαλλάχθηκε και αθωώθηκε σ΄ αυτήν. Το αδίκημα σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 3ης κατηγορίας ανατρέχει στις 23.6.2004 στη Λεωφόρο Α. Σουρουκλή στους Τρούλλους όπου ο Κατηγορούμενος ενώ είχε την ευθύνη ή τον έλεγχο του μηχανοκινήτου οχήματος με αρ. εγγραφής KJA 825 παρέλειψε να συμμορφωθεί σε σήμα τροχαίας που τοποθετήθηκε από την Αρμόδια Αρχή, ήτοι προσπέρασε άλλο όχημα εις σημείο όπου ο δρόμος ήταν χαραγμένος με άσπρη συνεχή γραμμή. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν 2 μάρτυρες κατηγορίας, ο αστυφύλακας 785 Χρ. Δειλινός(ΜΚ1) και ο Βασίλης Βασιλείου (ΜΚ2). Συνοπτικά οι μάρτυρες ανέφεραν τα ακόλουθα: Ο ΜΚ1 στις 24.6.2004 ανέλαβε τη διερεύνηση δυστυχήματος που συνέβη στις 23.6.2004 στη Λεωφόρο Σουρουκλή στους Τρούλλους. Η εν λόγω Λεωφόρος ενώνει το χωριό Κελιά με το χωριό Τρούλλοι. 500μ. πιο πίσω από το σημείο που έγινε το δυστύχημα προς την έξοδο του χωριού Τρούλλοι υπάρχει σήμα ορίου ταχύτητας 50 χαω. Από το τελευταίο μέχρι την είσοδο του χωριού Τρούλλοι υπάρχει άσπρη συνεχής γραμμή μήκους περίπου ½ χλμ. Στο σημείο του δυστυχήματος υπάρχει ελαφριά αριστερόστροφη στροφή και 500μ. προηγουμένως δεξιόστροφη στροφή. Ο ΜΚ2 κατέθεσε ότι στις 23.6.2004 τον προσπέρασε ο Κατηγορούμενος ο οποίος οδηγούσε μία μοτοσικλέτα, σε κάποιο σημείο πριν από στροφή. Ο δρόμος ήταν όλος ευθεία, η στροφή βρισκόταν μετά από «κάμποσο δρόμο» όπως χαρακτηριστικά είπε. Εκεί που τον προσπέρασε ο Κατηγορούμενος δεν θυμόταν αν υπήρχε οποιοδήποτε σήμα τροχαίας. Μετά τη συμπλήρωση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου εισηγήθηκε ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου καθότι δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία ότι στο σημείο όπου προσπέρασε ο Κατηγορούμενος το ΜΚ2 υπάρχει συνεχής άσπρη γραμμή. Οι αρχές με βάση τις οποίες εξετάζεται το θέμα της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης συνοψίζονται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 ΑΑΔ 133. Η απαλλαγή του Κατηγορουμένου στο στάδιο αυτό δικαιολογείται μόνον όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος, ή (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ώστε κανένα Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτήν την καταδίκη του Κατηγορουμένου. Το έργο του Δικαστηρίου στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δεν είναι να προβεί σε λεπτομερή αξιολόγηση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας, έργο που ανάγεται στο τελικό στάδιο όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του. Μόνο όπου η όλη μαρτυρία που εδόθη με την συμπλήρωση της υπόθεσης του κατηγόρου εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση για να απαντηθεί. (βλπ. Ευγένειος Παναγιώτου ν. Αστυνομίας,
(2000)2 ΑΑΔ 191). Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν μια εξήγηση, αλλιώς ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία που δόθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. (βλ. The Police v. Kallenos
(1980)1 J.S.C σελ. 145, Απόφαση Ε. Δ. Λευκωσίας Γ. Νικολάου Ε.Δ. όπως ήταν τότε). Σύμφωνα με τον Κανονισμό 58
(1)(ια) των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών: «Πας όστις οδηγεί ή έχει την ευθύνην ή τον έλεγχον μηχανοκινήτου οχήματος εφ΄ οιασδήποτε οδού, υπέχει υποχρέωσιν όπως- (ια) συμμορφούται προς άπαντα τα σήματα της τροχαίας, τα οποία ήθελον τοποθετηθή ή χαραχθή επί ή πλησίον οιασδήποτε οδού υπό ή κατ΄ εντολήν της Αστυνομίας, ή δημοτικού συμβουλίου ή οιασδήποτε άλλης αρχής, εμπεπιστευμένης τον έλεγχον ή την ρύθμισιν της τροχαίας, προς καθοδήγησιν των οδηγών μηχανοκινήτων οχημάτων.» Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι
(1)η παράλειψη συμμόρφωσης και
(2)σε σήμα τροχαίας. Από την προσκομισθείσα μαρτυρία που παρέθεσα πιο πάνω η θέση του σημείου όπου ο Κατηγορούμενος προσπέρασε το αυτοκίνητο του ΜΚ2 δεν έχει συσχετισθεί με τη μαρτυρία του ΜΚ1 ο οποίος έχει περιγράψει το χώρο κάποιου δυστυχήματος και το χώρο 500μ. περίπου μετά από αυτό. Η μαρτυρία του ΜΚ2 παρέμεινε μετέωρη. Δεν έχει τεθεί ίχνος μαρτυρίας ενώπιον μου ότι στο σημείο όπου ο Κατηγορούμενος προσπέρασε το αυτοκίνητο του ΜΚ2 υπάρχει άσπρη διαχωριστική γραμμή ή άλλο σήμα που να απαγορεύει το προσπέρασμα. ΄Οχι μόνο τέτοια μαρτυρία δεν υπάρχει αλλά ο ΜΚ2 φαίνεται να τοποθετεί το επίδικο σημείο σε χώρο στον οποίο ο ΜΚ1 δεν έκανε αναφορά, όπου ο δρόμος ήταν όλος ευθεία. Κατά συνέπεια κρίνω ότι δεν έχουν αποδεχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατηγορίας αρ. 3 που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος και ο Κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται στην κατηγορία αρ. 3 που αντιμετωπίζει. Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο