Δήμος Αραδίππου ν. Madaco Elomas Distriburots Ltd κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8966/05, 21/10/05 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2005:B91 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ Η. ΓΕΩΡΓΙΟΥ Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8966/05 Μεταξύ: Δήμος Αραδίππου -και-
- Madaco & Elomas Distriburots Ltd
- Αντρέας Κωνσταντίνου Αίτηση για προσωρινό διάταγμα ημερ. 21/7/05 Ημερομηνία: 21/10/05 Εμφανίσεις: Για τον Κατήγορο: κ. Φούλιας Για τους Κατηγορούμενους 1 & 2: κ. Α. Κουμής Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η
- Στις 21/7/05 εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακος στα πλαίσια Μονομερούς Αίτησης σύμφωνα με το οποίο οι Κατηγορούμενοι ή και οι υπάλληλοι ή και εντολοδόχοι ή και αντιπρόσωποι ή και προστηθέντες αυτών αναστείλουν την λειτουργία της υπεραγοράς με την ονομασία Eλομας Cash & Carry Discount Food Stores που υφίσταται στο ακίνητο με αρ. Τεμ. 305 Φ/Σχ. XL/62.E.2, Block AL, στο Δήμο Αραδίππου.
- Στο πιο πάνω προσωρινό διάταγμα οι κατηγορούμενοι έφεραν ένσταση.
- Η Ένορκος δήλωση της κας Κατερίνας Κέλπη που συνοδεύει την αίτηση σε συντομία αναφέρει ότι το πιο πάνω πρόσωπο εργάζεται ως Πολιτικός Μηχανός στον Δήμο Αραδίππου κι ότι ανάμεσα στα καθήκοντά της είναι και η εξέταση αιτήσεων αναφορικά με την παραχώρηση επαγγελματικών αδειών. Περί τα τέλη Ιουνίου 2005 ο Δήμος Αραδίππου ενημερώθηκε από τον Παγκύπριο Σύνδεσμο Υπεραγορών και ειδικότερα μετά από έρευνα εκ μέρους του κ. Ανδρέα Χ΄΄Αδάμου, Διευθυντή του πιο πάνω Συνδέσμου ότι λειτουργεί η Υπεραγορά με την επωνυμία Eλομας Cash & Carry Discount Food Stores, η οποία υφίσταται εντός του τεμαχίου με αρ. 305 Φ/Σχ. XL/62.E.2, Block AL, στο Δήμο Αραδίππου. Μετά την λήψη της πιο πάνω πληροφορίας διαπιστώθηκε τόσον από την ίδια όσον και με τα όσα της ανέφερε ο κ. Α. Χ΄΄Αδάμου ότι πράγματι λειτουργεί. Επισυνάφθηκαν ως τεκμήρια αποδείξεις αγοράς διαφόρων προϊόντων από την πιο πάνω Υπεραγορά ημερ. 10/6/05 και 11/6/05 ως επίσης και φωτογραφίες των υφιστάμενων χώρων της Υπεραγοράς. Στη συνέχεια η κα Κέλπη διαπίστωσε προσωπικά ότι δεν υφίσταται οποιαδήποτε άδεια και περαιτέρω μετά από έρευνα τόσο στο Επαρχιακό Γραφείο Φόρου Προστιθέμενης Αξίας όσο και από το Γραφείο Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη διαπίστωσε ότι η επιχείρηση ανήκει στην πρώτη κατηγορουμένη εταιρεία στην οποία διευθυντής είναι ο 2ος κατηγορούμενος. Από πληροφορίες που είχε τόσο από τα αρχεία του Δήμου Αραδίππου όσο και από τους υπαλλήλους του ο εν λόγω χώρος χρησιμοποιείτο παλαιότερα ως αποθήκες και έχει μετατραπεί σε εμπορική επιχείρηση χωρίς να γίνει οποιοσδήποτε έλεγχος από τις αρμόδιες αρχές. Απαραίτητη προϋπόθεση για την παραχώρηση άδειας λειτουργίας επαγγελματικού υποστατικού είναι η προσκόμιση από τον αιτητή πιστοποιητικό ελέγχου και καταλληλότητας από τις αρμόδιες αρχές. Τα δε πιστοποιητικά περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, άδεια οικοδομής, πολεοδομική άδεια για εγκεκριμένη χρήση και πιστοποιητικά ελέγχου από την Πυροσβεστική Υπηρεσία, Υγειονομικές Υπηρεσίες. Ηλεκτρομηχανολογική Υπηρεσία κ.ά.
- Η ένσταση του κατηγορουμένου εδράζεται σε οκτώ λόγους: α) Ο Δήμος Αραδίππου δεν είναι αρμόδια Πολεοδομική Αρχή και ως εκ τούτου δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. β) Το Δικαστήριο δεν είχε εξουσία να εκδώσει τέτοιο διάταγμα, παρά μόνον είχε εξουσία να διατάξει την αναστολή οποιασδήποτε εργασίας σε σχέση με ανέγερση οικοδομής. γ) Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση και ισχύ διατάγματος. δ) Η μαρτυρία της κας Κατερίνας Κέλπη είναι γενική και αόριστη. ε) Οι αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο ότι τα υποστατικά έχουν άδεια οικοδομής. στ) Οι κατηγορούμενοι δεν διέπραξαν οποιοδήποτε αδίκημα. ζ) Το διάταγμα και τα επισυναπτόμενα τεκμήρια δεν επιδόθηκαν κανονικά στους κατηγορουμένους. η) Η αίτηση δεν στηρίζεται στους ορθούς νόμους και διαδικαστικούς κανονισμούς.
- Ο κατηγορούμενος αρ. 2 - καθ' ου η αίτηση στην ένορκο δήλωσή του αρνείται στην ολότητα την ένορκη δήλωσης της κας Κ. Κέλπη και ουσιαστικά αναφέρεται στους λόγους ένστασης. Επισυνάπτει άδεια οικοδομής, σύμφωνα με την οποία παραχωρήθηκε άδεια για την ανέγερση τεσσάρων αποθηκών, ως επίσης και έγγραφο του τμήματος Πολεοδομίας, σύμφωνα με το οποίο απευθύνοτο στους ιδιοκτήτες του πιο πάνω τεμαχίου, εταιρεία Λάζαρος Χατζηφόραδος & Υιοί Λτδ, και στην Madaco Distributors Ltd για Ανδρέα Κωνσταντίνου με την οποία η Πολεοδομική Αρχή διαπίστωσε ότι επήλθε αλλαγή χρήσης των τεσσάρων αποθηκών σε Υπεραγορά χωρίς προηγουμένως να εξασφαλιστεί πολεοδομική άδεια και τους κάλεσε στον άμεσο τερματισμό της αυθαίρετης εμπορικής δραστηριότης της οικοδομής και επαναφορά της στην συγκεκριμένη χρήση των τεσσάρων αποθηκευτικών μονάδων.
- Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Αρ. 14/60 έχει αναλυθεί με σαφήνεια και περιεκτικότητα στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 AAΔ 557, και οι αρχές καθορίστηκαν ως ακολούθως:
- Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά τη δίκη
- Να εμφανίζεται μία πιθανότητα ο Ενάγων να δικαιούται στην αιτούμενη θεραπεία και
- Χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Επιπρόσθετα θα πρέπει το Δικαστήριο να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή να διατηρήσει το διάταγμα όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Bacardi v. Vinco
(1996)1 AAΔ 788. Η διαδικασία ακρόασης ενός προσωρινού διατάγματος γίνεται μέσα στην περιορισμένη σφαίρα της εξέτασης του ερωτήματος κατά πόσο νομότυπα από πλευράς διαδικασίας προωθήθηκε το αίτημα καθώς και σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση, με γνώμονα τη συσχέτιση τους με τα τρία κριτήρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 ΑΑΔ 263, αυτό εμπίπτει στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248, 269-270. Λόγω του ότι η διαδικασία έκδοσης ενός προσωρινού διατάγματος έχει την ιστορική καταβολή του στο δίκαιο της επιείκειας το Δικαστήριο δύναται χωρίς να υπεισέλθει και εξετάσει την ουσία αυτού, να το ακυρώσει αν διαφανεί ότι έχει γίνει τέτοια απόκρυψη γεγονότων κατά το στάδιο της μονομερούς έκδοσης του, που έχει επηρεάσει το Δικαστήριο το οποίο άλλως θα μπορούσε να μην το έχει εκδώσει. Ως εκ τούτου θα εξετάσω καταρχήν κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο για να πετύχει την έκδοση του προσωρινού διατάγματος και δεν παρουσίασε όλα τα πραγματικά γεγονότα. Στην υπόθεση Σάββα ν. Τηλεμάχου
(2001)1 ΑΑΔ αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στην σελ. 2086: "Η έκταση της υποχρέωσης για αποκάλυψη γεγονότων σε μονομερείς αιτήσεις αναπτύχθηκε στην Demstar Ltd v. Zim Israel Navig. Co Ltd κ.ά.
(1996)1 (Α) ΑΑΔ 597: "Είναι θεμελιωμένο ότι διάδικος ο οποίος επιδιώκει με μονομερή αίτηση τη χορήγηση θεραπείας, πρέπει να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων τα οποία επενεργούν στην άσκηση των εξουσιών του Δικαστηρίου για την παροχή θεραπείας. Η αρχή αυτή συναρτάται με την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται οποτεδήποτε επιδιώκεται η θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου. (Βλέπε Jadranska Slobodna Plovidba v. Photos Photiades & Co
(1965)1 CLR58, Abdu Ali Altobeiqui v. M/V Nada G. and another
(1985)1 CLR 543, Sekavin S.A. v. Ship ´Platon ch´
(1987)1 CLR 297, Amathus Navigation Co Ltd v. Concort Express Liners and Others
(1993)1 ΑΑΔ 1030. Στη Zachariades v. Liveras and Others
(1989)1 CLR 437, κρίθηκε υπό το φως της Αγγλικής νομολογίας ότι η μη αποκάλυψη όρου της μεταξύ των μερών συμφωνίας για την παραπομπή διαφορών σε Δικαστήριο της αλλοδαπής συνιστά εκτροπή από την αρχή της πλήρους αποκάλυψης των ουσιωδών γεγονότων και δικαιολογεί την ακύρωση του διατάγματος. Αντίθετα με την απόφαση στη Zachariades (ανωτέρω) και τις αρχές των Αγγλικών αποφάσεων που υιοθετεί, η απόφαση του δικαστηρίου στην Ellinger v. Guinness, Mahom & Co, [1939] 4 All. E.R. 16, τείνει να υποστηρίξει ότι η μη αποκάλυψη πρέπει να συνοδεύεται και από πρόθεση εξαπάτησης (deceit) και να δικαιολογείται η ακύρωση, προσέγγιση που απηχείται και σε δύο πρωτόδικες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Cyprus Potato Marketing Board v. Primlaks (Pacific Violet) και Άλλου
(1990)1 ΑΑΔ 219 και Sons of Afif Yamout v. Schiffahrts - Gex. Elbe M.B.H. & Co, και Άλλων
(1990)1 ΑΑΔ, 490, η κατάληξη της οποίας δεν εγκρίθηκε κατά την αναθεώρησή της. (Βλέπε Sons of Afif Yamout (αναφέρεται πιο κάτω). Το στοιχείο της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για ακύρωση του διατάγματος. (Βλέπε The Andria [1984] 1 All. E.R. 1126 (CA), The Hagen [1908] P, 189, Boyce v. Gill [1981] 64 L.T. 824, Brink´s Mat Ltd Elombe [1988] 1 W.L.R. 1350 (C.A), Γρηγορίου Άκης άλλως Γρηγόρης Ν. και Άλλοι ν. Χριστοφόρου και Άλλων
(1995)1 ΑΑΔ 248). Η θέση αυτή κρίνεται σωστή. Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής." Στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου
(1998)1 (Β) ΑΑΔ 598 ειπώθηκαν τα εξής: "Όπως διαπιστώσαμε στην Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Limited και Άλλου
(1996)1 (Α) ΑΑΔ 597, πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Το κριτήριο είναι, όπως αναφέραμε, κατά πόσο η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων συνιστά, εξ αντικειμένου, ουσιώδους σημασίας στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, οπόταν, στην απουσία του, αυτή τούτη η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.". Η μη αναφορά στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση του γεγονότος ότι υφίσταται άδεια οικοδομής σε σχέση με τα εν λόγω υποστατικά δεν είναι ουσιώδους σημασίας στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την ακύρωση του διατάγματος. Το άρθρο 103 του Περί Δήμων Νόμου ρητά προβλέπει ότι κανένα πρόσωπο διατηρεί εντός των Δημοτικών ορίων οποιαδήποτε οικοδομή ή χώρο εντός των οποίων ασκείται οποιαδήποτε επιχείρηση, βιομηχανία, εμπόριο, επάγγελμα ή επιτήδευμα χωρίς άδεια από το συμβούλιο του Δήμου. Η κα Κέλπη ανφέρθηκε στις προϋποθέσεις για την παραχώρηση άδεια λειτουργίας επαγγελματικού υποστατικού και δήλωσε ότι τέτοια άδεια δεν έχει εκδοθεί από τον Δήμο Αραδίππου, αφού δεν υποβλήθηκαν τα αναγκαία πιστοποιητικά. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της κας Κέλπη ένα από τα πιστοποιητικά που απαιτούνται είναι και η άδεια οικοδομής. Απαιτούνται όμως κι άλλα, όπως εκτίθενται πιο πάνω. Η ουσία είναι ότι, σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση των αιτητών, δεν εκδόθηκε οποιαδήποτε άδεια λειτουργίας του εν λόγω επαγγελματικού υποστατικού. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η εν λόγω εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και συνακόλουθα απορρίπτεται. 7. Ακολούθως θα εξετάσω τους υπόλοιπους λόγους της ένστασης, αρχίζοντας από τον πρώτο ότι ο Δήμος Αραδίππου δεν νομιμοποιείτο στην καταχώρηση της αίτησης καθ' ότι δεν είναι η αρμόδια Πολεοδομική Αρχή. Όπως έχω ήδη προαναφέρει απαγορεύεται σε οποιοδήποτε πρόσωπο να διατηρεί εντός των Δημοτικών ορίων οποιουδήποτε Δήμου οποιαδήποτε οικοδομή ή χώρων εντός των οποίων ασκείται επιχείρησης, βιομηχανία, εμπόριο, επάγγελμα ή επιτήδευμα χωρίς άδεια λαμβανομένης προηγουμένως από το Συμβούλιο του Δήμου (Βλ. άρθρο 103 των Περί Δήμων Νόμου). Όπως προκύπτει από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου η έκδοση τέτοιας άδειας λαμβάνεται από τον Δήμο εντός του οποίου υφίστανται τα πιο πάνω. Το άρθρο 83 καθορίζει την γενική αρμοδιότητα των Δήμων και το δε άρθρο 84(α) μεταξύ άλλων προνοοεί ότι ο κάθε Δήμος θα φροντίζει για την εφαρμογή των διατάξεων περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου και θα ενεργεί ως Πολεοδομική Αρχή για τους σκοπούς του εν λόγω Νόμου, κατά την ενάσκηση οποιονδήποτε αρμοδιοτήτων οι οποίες ήθελαν μεταβιβαστούν σ' αυτόν από τον Υπουργό. Έχοντας υπόψη μου τις πρόνοιες των πιο πάνω άρθρων και επίσης των προνοιών του άρθρου 103
(4), όπως εισήχθηκε με τον Νόμον 47
(1)/03 κρίνω στο στάδιο αυτό ότι ο πιο πάνω λόγος ένστασης δεν ευσταθεί και συνακόλουθα απορρίπτεται. 8. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου εισήξε ως λόγο ένστασης ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακος δεν είχε εξουσία να εκδώσει το εν λόγω Διάταγμα και οι εξουσίες αυτού περιορίζονται στο να διατάξει μόνον την αναστολή πάσης περαιτέρω εργασίας, σε σχέση με ανέγερση οικοδομής. Στον ευπαίδευτο συνήγορο των καθ' ων η αίτηση φαίνεται να του διέφυγαν οι πρόνοιες του άρθρου 103 και ειδικότερα του εδαφίου 3, όπως εισήχθηκε με τον Νόμο 47
(1)/03 σύμφωνα με το οποίο το Δικαστήριο δύναται με αίτηση του ενδιαφερομένου Δήμου να εκδίδει προσωρινό Διάταγμα για την αναστολή της λειτουργίας. Ως εκ τούτου η εν λόγω εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται.
- Προβλήθηκε ως λόγος ένστασης ότι η ένορκη δήλωση της κας Κατερίνας Κέλπη είναι γενική και αόριστη και δεν αποκαλύπτει τα θέματα που τίθενται στην ένσταση. Στο στάδιο αυτό θα ασχοληθώ μόνο με την εισήγηση ότι δεν συνδέονται οι κατηγορούμενοι με τα ισχυριζόμενα αδικήματα και ότι η μαρτυρία της δεν είναι νομικά αποδεκτή, αφού το κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του εν λόγω διατάγματος θα ασχοληθώ πιο κάτω. Μελετώντας με προσοχή την ένορκη δήλωση της κας Κέλπη αυτή δεν είναι ούτε γενική, ούτε και αόριστη, αφού αυτή αναφέρει τα γεγονότα που εκτίθενται πιο πάνω, ως επίσης αναφέρει και το πως τα γνωρίζει, κάποια απ' αυτά τα γνωρίζει προσωπικώς και κάποια άλλα τα γνωρίζει από κάποια άλλα πρόσωπα, κατανομάζοντάς τα. Στην ένορκη δήλωση της κας Κέλπη και ειδικότερα στην παρ. 6 οι κατηγορούμενοι συνδέονται με το πιο πάνω υποστατικό. Ως εκ τούτου η εν λόγω εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και ως εκ τούτου απορρίπτεται.
- Προβλήθηκε ως λόγος ένστασης ότι οι κατηγορούμενοι δεν διέπραξαν οποιοδήποτε αδίκημα. Στο στάδιο αυτό δεν αποφασισθεί κατά πόσον οι κατηγορούμενοι διέπραξαν οποιοδήποτε αδίκημα ή όχι. Εκείνο που θα αποφασισθεί στο στάδιο αυτό είναι κατά πόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την οριστικοποιήση του προσωρινού διατάγματος.
- Ως λόγος ένστασης αποτελεί και το γεγονός ότι δεν επιδόθηκε το διάταγμα και τα επισυναπτόμενα τεκμήρια στους κατηγορουμένους. Όπως διαφαίνεται από το φάκελο της υπόθεσης τόσον το προσωρινό διάταγμα όσον και η αίτηση με το επισυναπτόμενο τεκμήριο Α δηλαδή τις αποδείξεις επιδόθηκαν τόσον στην 1ην κατηγορουμένη και ειδικότερα στον διευθυντή της όσον και προσωπικά στον 2ον κατηγορούμενο καθ' ου η αίτησης. Στα έγγραφα που επιδόθηκαν δεν επισυνάφθηκαν οι φωτογραφίες (Τεκ. Β - Ε). Στην ένορκη δήλωση της κας Κέλπη, που συνοδεύει την αίτηση επεξηγούνται οι πάνω φωτογραφίες. Οι παρ. 5.
- αναφέρει «Φωτογραφίες των υφιστάμενων χώρων της υπεραγοράς, οι οποίες εμφανίζουν διάφορους χώρους της υπεραγοράς και, ειδικότερα καροτσάκια υπεραγοράς (Τεκ. Β) και διάφορα προϊόντα που εκτίθενται προς πώληση (Τεκμήρια Γ, Δ, Ε). Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και ειδικότερα ότι επεξηγούνται οι φωτογραφίες στην ένορκο δήλωση, το γεγονός ότι δεν επιδόθηκαν (οι φωτογραφίες) δεν είναι ικανό από μόνο του κι ασκώντας την διακριτική μου ευχέρεια να οδηγήσει στην ακύρωση του προσωρινού διατάγματος. Αδυνατώ να αντιληφθώ πως επηρεάζονται δυσμενώς οι κατηγορούμενοι καθ' ων η αίτηση. Συνακόλουθα και η εν λόγω εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται.
- Ακολούθως θα εξετάσω κατά πόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση και οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος. Οι αρχές για προσωρινά διατάγματα εκτέθηκαν στην παρ. 6 ανωτέρω και δεν προτίθεμαι να τις επαναλάβω. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει στο στάδιο αυτό την αίτηση με γνώμονα την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων είτε επί του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης δεδομένου ότι αυτό αποτελεί έργο του εκδικάζοντος την ουσία της υπόθεσης Δικαστηρίου (Jonidexo v. Adidas [1984] 1 Α.Α.Δ. 263 και Γρηγορίου v. Χριστοφόρου [1995] 1 Α.Α.Δ. 248, 269-70). Αναμφίβολα κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών κριτηρίων είναι αναγκαία όπως υπεδείχθη και στην υπόθεση Οδυσσέως (πιο πάνω) σελ. 569 χωρίς όμως να ισοδυναμεί αυτή η αξιολόγηση με τελεσίδικη κρίση. Το πρώτο που πρέπει να λεχθεί την παρούσα αίτηση είναι ότι δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων αντίστοιχα παρά την προσφερόμενη δυνατότητα με βάση τη νέα Δ.48 θ.4 και τη Δ.39 θ.1 και έτσι το Δικαστήριο αναγκαστικά θα παραμείνει όσον αφορά την μαρτυρία που υποστηρίζει την αίτηση αντίστοιχα στις ένορκες δηλώσεις που έχουν καταχωρηθεί και μόνο. Υπενθυμίζεται εδώ ότι ο αιτητής είχε και κατά το μονομερές στάδιο, αλλά και διατήρησε κατά το στάδιο της ακρόασης της αιτήσεως, μετά την καταχώρηση της ένστασης, το βάρος να ικανοποιήσει τα τρία κριτήρια του άρθρου 32 προτού τύχει της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Δεν έχει, όμως, ο αιτητής υποχρέωση να αποδείξει οποιουσδήποτε ισχυρισμούς κατά τη νομολογία που ίσχυε πριν την τροποποίηση της Δ.48 θ.4 με τη Κ.Δ.Π 5/99 ημερ. 23.12.99 και όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Blue Arrow General Trades Ltd v. Νικήτα Μικρού Π.Ε. 10538 ημερ. 21.9.00 σελ.8, οι νομολογημένες θέσεις όπως είχαν διατυπωθεί στη απόφαη Louis Vuitton v. Dermosac Ltd [1992] 1 Α.Α.Δ. 1453 και οι ακολουθήσαντες αυτή υποθέσεις έχουν ατονήσει μετά την τροποποίηση της σχετικής διαταγής. (Σχετική είναι επίσης η υπόθεση Παρασκευά Δημητρίου v. Γαβριήλ Γαβριήλ Π.Ε. 10746 ημερ. 19.1.01 σελ.3). Είναι αρκετό να θέσει εκείνα τα στοιχεία που ικανοποιούν τα κριτήρια στο μέτρο και μέγεθος που έχει καθορίσει η νομολογία. Έχοντας υπόψη μου την προσφερομένη μαρτυρία, όπως εκτίθεται στην παρ. 2 ανωτέρω και των προνοιών του άρθρου 103 του περί Δήμων Νόμου κρίνω ότι ικανοποιούνται και τα τρία κριτήρια που τίθενται ως προϋποθέσεις. Συνακόλουθα και η εν λόγω εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο κι ως εκ τούτου απορρίπτεται.
- Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω το προσωρινό διάταγμα ημερ. 21.7.05 καθίσταται οριστικό. Έξοδα στην πορεία της υπόθεσης. (Υπ.) ........................... Η. Γεωργίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο