← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ν. Παντελή Παντελή, Αρ. Υποθέσεως: 8201/04, 23 Noεμβρίου, 2005

ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ν. Παντελή Παντελή, Αρ. Υποθέσεως: 8201/04, 23 Noεμβρίου, 2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2005:B94 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε. Δ. Αρ. Υποθέσεως: 8201/04 ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ v. Παντελή Παντελή Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 23 Noεμβρίου, 2005. Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Πίπη Για τον Κατηγορούμενο: κ. Χρ. Χριστοφή Κατηγορούμενος: Παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της υπέρβασης του ορίου ταχύτητας, κατά παράβαση των άρθρων 6

(2)
(3)και 19 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 72/85 και 166/87, των Περί Μέτρων και Σταθμών Νόμων 19/74 και 48/85 και της Κ.Δ.Π 277/85 και ΚΔΠ 17/86, του Νόμου 47
(1)/97 και του Νόμου 80
(1)/
  1. Το αδίκημα σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας ανατρέχει στις 20/7/2003 στο νέο δρόμο Λευκωσίας-Λεμεσού (ΧΠ) Σκαρίνου της Επαρχίας Λάρνακας όπου ο κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΥΡ66 με ταχύτητα μεγαλύτερη του ανωτάτου ορίου ταχύτητας, δηλαδή με ταχύτητα 134 ΧΑΩ αντί 100 ΧΑΩ. Για να αποδείξει την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε 3 μάρτυρες. Τον αστυφύλακα 3116 Μ. Φυλακτού, (ΜΚ1), τον αστυφύλακα 1270 Χ. Μισιαούλη, (ΜΚ2) και τον Μιχάλη Κυπριανού (ΜΚ3). Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι στις 20.7.2003 βρισκόταν με το περιπολικό με αρ. εγγραφής ΗΡΜ870 στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Λεμεσού όπου διενεργούσαν έλεγχο ταχύτητας με τον αστυφύλακα 1270 (ΜΚ2) και από τις 2 κατευθύνσεις. Πριν αρχίσει τον έλεγχο ταχύτητας διενήργησε τους 3 ελέγχους ραντάρ, τους οποίους εξήγησε στο Δικαστήριο. Η ώρα 12.45 στο κατήφορο Σκαρίνου προς Λεμεσό "εγκλώβισε" το όχημα με αρ. εγγραφής ΗΥΡ66 στο ταχύμετρο τύπου laser UL3674 με ταχύτητα 123 χαω αντί 100 χαω και επειδή βρισκόταν σε πολύ κοντινή απόσταση από το σημείο ελέγχου δεν μπόρεσε ούτε επιχείρησε να το σταματήσει για να μην προκαλέσει δυστύχημα. Αντιλήφθηκε ότι το εν λόγω όχημα μόλις πέρασε το σημείο ελέγχου ανέπτυξε ταχύτητα. Τότε το σημάδεψε με το ταχύμετρο και η ένδειξη ήταν -134 χαω στα 184 μ. Το σημείο πλην υποδηλώνει ότι ο στόχος απομακρύνεται από τη συσκευή ελέγχου. Η κίνηση ήταν αραιή και ο καιρός αίθριος. Ο οδηγός του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΗΥΡ66 ήταν ο κατηγορούμενος. Του υπεδείχθη η ένδειξη του ραντάρ, του επέστησε την προσοχή στο Νόμο και απάντησε πως δεν έτρεχε τόσο. Ο κατηγορούμενος ανεκόπη στην περιοχή Ζυγίου. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι κατέχει περίπου 1½ χρόνο εμπειρία στη χρήση συσκευών ραντάρ τύπου laser. ΄Ετυχε δε μονοήμερης εκπαίδευσης. Στις 20.7.2003, η ώρα 12.45 βρισκόταν με το ΜΚ2 στην αρχή του κατηφόρου της Σκαρίνου και τα οχήματα που τους πλησίαζαν έρχονταν από ευθεία προς το κατήφορο. Η τροχαία κίνηση ήταν αραιή. Το οπτικό του πεδίο ήταν περισσότερο από 200 μ., αρκετό δηλαδή για να σταματήσει με ασφάλεια κάποιο αυτοκίνητο. Πριν δει το όχημα με αρ. εγγραφής ΗΥΡ66 εγκλώβισε πρώτα την ταχύτητα του σε αποσταση κοντινή την οποία δεν θυμόταν, η οποία αναγράφεται και ήταν τουλάχιστον 600 μ. Δεν θυμόταν από πόση απόσταση είδε και σημάδεψε το αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου. Για να βγει η ταχύτητα πρέπει να σημαδεύσεις. Το αυτοκίνητο ήταν κοντά του και δεν μπόρεσε να του κάνει σήμα. ΄Αλλα αυτοκίνητα δεν έρχονταν. Ο κατηγορούμενος οδηγούσε στη δεξιά λωρίδα. Ανέπτυξε ταχύτητα, γεγονός που αντιλήφθηκε από το θόρυβο της μηχανής του, και τον σημάδεψε ξανά στο πίσω μέρος παίρνοντας το ταχύμετρο και γυρίζοντάς το 180º στην αντίθετη κατεύθυνση. Σε ερώτηση αφού το οπτικό του πεδίο ήταν μεγάλο (500 μ.) πως είναι δυνατό να μην είχε δει το όχημα απάντησε ότι μέχρι να βγάλει την ένδειξη το ραντάρ το αυτοκίνητο βρισκόταν σε κοντινή απόσταση. Μπορεί να προπορεύονταν άλλα αυτοκίνητα. Αρνήθηκε πως δεν είχε την προσοχή του στο δρόμο και γι' αυτό αντέδρασε έτσι. Η όλη διαδικασία συνέβη αστραπιαία. Δεν θυμόταν αν ο κατηγορούμενος "πάλαρε". ΄Ακουσε θόρυβο, γύρισε και σημάδεψε. Το ότι ανέπτυσσε ταχύτητα φαινόταν, αφού το αυτοκίνητο φάνηκε ότι είχε απομακρυνθεί απότομα. Δεν θυμόταν την απόσταση. Ανέφερε στο ΜΚ2, ο οποίος βρισκόταν 2-3 βήματα από το αυτοκίνητο και ερχόταν προς το μέρος του, αφού είχε εκδώσει εξώδικο, τι έγινε και ξεκίνησαν ακολουθώντας το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου για να τον σταματήσουν και να τον καταγγείλουν για τροχαία παράβαση. Το ταχύμετρο το χρησιμοποιούσαν εναλλάξ με το ΜΚ
  2. Ακολούθησαν τον κατηγορούμενο για 5-7 χλμ από τη Σκαρίνου μέχρι το Ζύγι προσπαθώντας να τον φθάσουν. Στα 7 χλμ. έκαναν χρήση του μεγαφώνου όταν βρίσκονταν σε ασφαλή απόσταση την οποία δεν ήταν σε θέση να καθορίσει. Δεν γνωρίζει αν ο κατηγορούμενος ανέπτυξε περισσότερη ταχύτητα ή πόση ήταν η δική τους ταχύτητα. Όταν αντιλήφθηκε την αστυνομία ο κατηγορούμενος σταμάτησε 1 χλμ. μετά τη χρήση του μεγαφώνου. Την πρώτη φορά που του φώναζαν μπήκαν λίγο δίπλα του, έβγαλε δείκτη και μπήκε στη λωρίδα ασφαλείας. Προηγουμένως λόγω της δυνατής μουσικής δεν τους είχε αντιληφθεί. Σε υποβολή ότι το πρώτο και βασικότερο κριτήριο για να αποφασίσει κάποιος αστυνομικός να κάνει καταδίωξη είναι να δείξει την πρόθεσή του ο πολίτης ότι θέλει να αποφύγει τον έλεγχο απάντησε επί λέξει: ότι "για να αποφύγει τον έλεγχο ίσως εμείς είχαμε την ένδειξη και προχωρήσαμε". Σε υποβολή ότι δεν υπήρχε λόγος να καταδιώξουν τον κατηγορούμενο απάντησε πως υπήρχε τροχαία παράβαση. Ο ΜΚ2 κατέθεσε ότι στις 20.7.2003 διενεργούσε με το ΜΚ1 έλεγχο ταχύτητας στην περιοχή Σκαρίνου με κατεύθυνση τη Λεμεσό. Γύρω στις 13.00 ενώ κατευθυνόταν προς το περιπολικό έχοντας εκδώσει κάποιο εξώδικο ο ΜΚ1 του ανέφερε πως είχε "εγκλωβίσει" στο ταχύμετρο το αυτοκίνητο ΗΥΡ066 (κίτρινο celika) με ταχύτητα - 134 χαω. Ακολούθησαν το αυτοκίνητο και το σταμάτησαν λίγο πριν την έξοδο Ζυγίου προς Λεμεσό. Οδηγούσε ο ΜΚ
  3. Ενώ το ακολουθούσαν η απόστασή τους μεγάλωνε γι' αυτό οδηγήθηκαν στο να διανύσουν αυτή την απόσταση για να το σταματήσουν. Ένα χιλιόμετρο περίπου πριν καταφέρουν να το σταματήσουν του φώναξαν από τη μεγαφωνική για να σταματήσει. Έκανε απότομη κίνηση προς την αριστερή λωρίδα και στη συνέχεια μπήκε στη λωρίδα ασφαλείας. Η τροχαία κίνηση ήταν αραιή. Αντεξεταζόμενος, σε ερώτηση αν σε κατάθεση Τεκμήριο 1 που είχε δώσει στην Αστυνομία, σε σχέση με το επεισόδιο ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι οδηγώντας το περιπολικό και ακολουθώντας τον κατηγορούμενο η τροχαία κίνηση ήταν πυκνή, ότι όταν αντελήφθηκε ο κατηγορούμενος το περιπολικό έκανε απότομη κίνηση προς την αριστερή λωρίδα και ότι στην προσπάθειά του να σταματήσει ο κατηγορούμενος πατούσε βίαια τα φρένα του, απάντησε θετικά (βλ. Τεκμήριο 1). Γύρισε και είδε τον κατηγορούμενο όταν πέρασε από μπροστά τους. Το εξώστ έβγαζε δυνατό ήχο, "πάλαρε". ΄Ηταν δική του η απόφαση να ακολουθήσουν τον κατηγορούμενο. Δεν είδε το ΜΚ1 να κάνει σήμα στον κατηγορούμενο ούτε του είπε ο ΜΚ1 ότι έκανε τέτοιο σήμα. Από το σημείο ελέγχου είχε 500 μ. περίπου οπτικό πεδίο. Σε ερώτηση αν ήταν βασικό να γίνει σήμα στον κατηγορούμενο προτού τον ακολουθήσουν απάντησε αρνητικά. ΄Ηταν καλύτερα να τον ακολουθήσουν παρά να θέσουν άλλους σε κίνδυνο. Απλά τον ακολούθησαν, δεν έτρεχαν. Καταδίωξη θα ήταν αν είχε γίνει σήμα στον κατηγορούμενο το οποίο είχε αντιληφθεί και είχε αποφύγει να σταματήσει. Ο ΜΚ3 υπηρετεί στο Τμήμα Δ της αστυνομίας στον κλάδο Τηλεπικοινωνιών από το 1997 και ασχολείται με την επιδιόρθωση και συντήρηση κυρίως συσκευών ταχυμέτρων. Εκπαιδεύτηκε από την κατασκευάστρια εταιρεία στο εξωτερικό, στο Denver των ΗΠΑ. Εξήγησε τον επιστημονικό τρόπο λειτουργίας των ταχυμέτρων λέϊζερ. Ανέφερε πως ο χειριστής κάθε ταχυμέτρου πρέπει να διενεργήσει τρεις απαραίτητους ελέγχους πριν τη χρήση του ταχυμέτρου. Επεξήγησε τους εν λόγω ελέγχους, οι οποίοι όταν διενεργηθούν τότε οι μετρήσεις της συσκευής είναι ορθές. Από τη στιγμή που υπάρχει ένδειξη απόστασης και ταχύτητας, το ταχύμετρο λειτουργεί ορθά. Αν υπάρχει τεχνικό πρόβλημα τότε στη συσκευή θα εμφανίζεται το "ε" (error) και ένας αριθμός που αντιστοιχεί σε συγκεκριμένη βλάβη και η συσκευή δεν θα μπορεί να πάρει μετρήσεις. Σε περίπτωση που υπάρχει ένδειξη πλην (-) πριν από την ταχύτητα αυτό σημαίνει ότι ο στόχος απομακρύνεται από τη συσκευή. Ο χειριστής της συσκευής μπορεί να λάβει μετρήσεις από 610 μ. σύμφωνα με την κατασκευάστρια εταιρεία. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν ήταν σε θέση με βάση την εμπειρία του να αναφέρει αν ο χειριστής του ραντάρ το χειρίστηκε σωστά. Αυτό είναι θέμα του χειριστή. Για το χειρισμό της εν λόγω συσκευής υπάρχει σχετικό εγχειρίδιο. Ο όρος "arm swing error" δεν υπάρχει στη συγκεκριμένη συσκευή και για το λόγο αυτό δεν του έχει ξανατύχει. Σε ερώτηση αν η ταχύτητα στο ταχύμετρο επηρεάζεται από την περιστροφική κίνηση, δηλαδή όταν ο χειριστής στοχεύει σε συγκεκριμένη κατεύθυνση και γυρίσει το ταχύμετρο στην αντίθετη κατεύθυνση απάντησε αρνητικά. Δεν έχει προβεί σε περιστροφική κίνηση με προμετρημένο στόχο στις 180º για να είναι βέβαιος ότι η συσκευή δείχνει ορθή ένδειξη. Ο κατηγορούμενος αφού κλήθηκε σε απολογία έδωσε ένορκη μαρτυρία. Ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι οδηγούσε στο δρόμο Λευκωσίας-Λεμεσού με ταχύτητα 120 χαω, στη δεξιά λωρίδα του δρόμου, με συνοδηγό τη γυναίκα του. Παρακολουθούσε συνεχώς το μιλίμετρο του. Η τροχαία κίνηση ήταν αραιή. Η ορατότητα του προς το σημείο ελέγχου ήταν 700-800 μ. αφού πρόκειται για μεγάλο κατήφορο. Περνώντας από το σημείο ελέγχου εκεί υπήρχε κάποιο αυτοκίνητο σταματημένο. Μετά από το σημείο ελέγχου δεν αντιλήφθηκε να βρίσκεται πίσω του οποιοδήποτε όχημα. Στη συνέχεια αντιλήφθηκε το περιπολικό της αστυνομίας από το καθρεφτάκι του, να οδηγείται με μεγάλη ταχύτητα. Από το σημείο ελέγχου ο ίδιος δεν είχε αναπτύξει ταχύτητα. Επειδή το περιπολικό οδηγείτο σε απόσταση 1 μ. πίσω του, στον προφυλακτήρα του ο κατηγορούμενος ξαφνιάστηκε και άλλαξε λωρίδα για να το αφήσει να περάσει. Το περιπολικό άρχισε να κάνει κινήσεις προς αριστερά. Ο κατηγορούμενος δεν άκουσε ούτε μεγαφωνική ούτε και είδε τα φώτα του περιπολικού να αναβοσβήνουν. Όταν σταμάτησε το αυτοκίνητό του ο αστυνομικός του έδειξε το ταχύμετρο το οποίο έδειχνε 134 χαω. Δεν υπήρχε το σημείο πλην (-). Αφού του επέστησαν την προσοχή του στο Νόμο μετέβη στον Αστυνομικό Σταθμό Κοφίνου για να υποβάλει καταγγελία. Τόσο ο ίδιος όσο και η γυναίκα του έδωσαν καταθέσεις. Περαιτέρω υπέβαλε παράπονο στον Αρχηγό Αστυνομίας (Τεκμήριο 2) σε σχέση με το οποίο έλαβε ως απάντηση το Τεκμήριο
  4. Επειδή δεν ικανοποιήθηκε προχώρησε με σχετικές καταγγελίες στην Επίτροπο Διοίκησης και στον Υπουργό Δικαιοσύνης. Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι η ταχύτητά του ήταν 120 χαω. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι αντιλήφθηκε για πρώτη φορά το περιπολικό στα 700-800 μ. στο σημείο ελέγχου. Συνέχισε να οδηγεί με 120 χαω και δεν ανέπτυξε ταχύτητα. Αρνήθηκε ότι μετά το σημείo ελέγχου η ταχύτητά του ήταν 134 χαω. Σε ερώτηση πως αντιλήφθηκε ότι επρόκειτο για καταδίωξη αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο οι αστυνομικοί τον οδήγησαν να βγει από το δρόμο στα αριστερά. Δεν είχε αντιληφθεί ότι το περιπολικό τον ακολουθούσε παρά μόνο όταν βρέθηκε πίσω του. Αντέκρουσε τη θέση ότι το περιπολικό δεν έτρεχε. Αρνήθηκε υποβολή ότι το γεγονός ότι τον ανάγκασαν να μπει προς αριστερά δεν αποτελούσε καταδίωξη και υποβολή ότι για να μπορούν να τον σταματήσουν τον πλεύρισαν στη δεξιά πλευρά και ότι ο κατηγορούμενος έκανε επικίνδυνο ελιγμό προς αριστερά. Αρνήθηκε υποβολή ότι η ταχύτητα του ήταν -134 χαω. Το ραντάρ έδειχνε 134 χαω χωρίς το πλην. Το 134 χαω δεν ήταν η δική του ταχύτητα. Δέχθηκε πως πριν τον σταματήσει το περιπολικό το είχε δει λίγα δευτερόλεπτα προηγουμένως. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους του μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιόν μου και να εξετάσω τη μαρτυρία τους και καταλήγω στα πιο κάτω: Ο ΜΚ1 δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση στο εδώλιο του μάρτυρα και άφησε μια πτωχή εικόνα. Η ένορκη κατάθεσή του ήταν στο σύνολό της αόριστη και ασαφής. Ο μάρτυρας δεν φαινόταν καθόλου βέβαιος για όσα κατέθεσε και η μαρτυρία του παρουσιάζει αντιφάσεις τόσο αφ' εαυτής όσο και σε σχέση με τη μαρτυρία του ΜΚ
  5. Κατ' αρχήν θα ήθελα να σημειώσω ότι είναι άξιον απορίας το γεγονός ότι ουδεμία αναφορά έγινε από το μάρτυρα στην κυρίως εξέτασή του σε σχέση με τα γεγονότα που μεσολάβησαν μεταξύ της διαπίστωσης του τροχαίου αδικήματος για το οποίο κατηγορήθηκε ο κατηγορούμενος και της ανακοπής του οχήματός του. Σημειώνω δε πως οι εξηγήσεις που έδωσε ο ΜΚ1 ως προς το λόγο για τον οποίο δεν μπόρεσε ή δεν επιχείρησε να σταματήσει τον κατηγορούμενο με σήμα έχοντας διαπιστώσει παράβαση του ορίου ταχύτητας 23 χαω στερούνται πειστικότητας και αντίκεινται στη λογική και ανθρώπινη πείρα, ειδικότερα λαμβανομένων υπόψη τόσο των συνθηκών που σύμφωνα με την εκδοχή του επικρατούσαν στο δρόμο και του οπτικού του πεδίου, όσο και του ύψους της υπέρβασης. Με τη θέση δε ότι μέχρι να δώσει την ένδειξη το ραντάρ το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου βρισκόταν σε κοντινή απόσταση είναι εμφανές ότι προσπάθησε ανεπιτυχώς να ενισχύσει τις εξηγήσεις του. Θέση που εν πάση περιπτώσει δεν υποστηρίζεται από τη μαρτυρία του ΜΚ
  6. Σημειώνω συναφώς ότι η θέση που αρχικά προέβαλε ο ΜΚ1 κατά την αντεξέτασή του ότι είδε την ταχύτητα των 123 χαω στο ταχύμετρο πριν δει το όχημα του κατηγορουμένου ανατράπηκε στη συνέχεια αφού σύμφωνα με τον ίδιο αν δεν σημαδεύσεις ένα όχημα δεν μπορεί να υπάρξει ένδειξη ταχύτητας. Σημειώνω, περαιτέρω, ότι τα περί θορύβου της μηχανής του αυτοκινήτου του κατηγορουμένου προβλήθηκαν για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του ΜΚ1 και αποτελούν κατά την άποψή μου ύστερες του σκέψεις. Εύλογα δημιουργείται δε το ερώτημα πως συνάδει η μαρτυρία του ΜΚ1 περί απότομης απομάκρυνσης του αυτοκινήτου του κατηγορουμένου και περί εμφανούς ανάπτυξης ταχύτητας από τη μία με την ανάπτυξη των 11 χαω την οποία διαπίστωσε (από 123 σε 134 χαω) από την άλλη. Ενδεικτικό δε της ποιότητας της μαρτυρίας του ΜΚ1 ήταν το γεγονός ότι έχοντας ακολουθήσει τον κατηγορούμενο για 5-7 χλμ, απόσταση καθόλου ευκαταφρόνητη, δεν ήταν σε θέση να καθορίσει την ταχύτητα του περιπολικού ή να αναφέρει κατά πόσο ο κατηγορούμενος ανέπτυξε ταχύτητα. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επισημάνω ότι η μαρτυρία του ΜΚ1 σε πολλά σημεία δεν συνάδει με τη μαρτυρία του ΜΚ2 τόσο όσον αφορά τα γεγονότα που προηγήθηκαν της ανακοπής του αυτοκινήτου του κατηγορουμένου όσο και τα γεγονότα που περιβάλλουν την ανακοπή. Η μαρτυρία του ΜΚ1 πως ο κατηγορούμενος έχοντας αντιληφθεί το περιπολικό έβαλε το δείκτη του και μπήκε στη λωρίδα ασφαλείας δεν συνάδει με τη μαρτυρία του ΜΚ2 ότι ο κατηγορούμενος έκανε απότομη κίνηση προς την αριστερή λωρίδα και ότι πατούσε βίαια τα φρένα του. Σε κανένα δε σημείο της μαρτυρίας του ΜΚ1 δεν αναφέρθηκε πως η απόστασή τους, ακολουθώντας τον κατηγορούμενο μεγάλωνε, όπως ήταν η θέση του ΜΚ
  7. Ουδεμία δε αναφορά έκανε ο ΜΚ1 σε σχέση με δυνατό ήχο του εξώστ του κατηγορουμένου ενώ απομακρυνόταν απ' το σημείο ελέγχου. Εξάλλου ο ΜΚ1 ανέφερε πως ήταν τη μηχανή του αυτοκινήτου του κατηγορουμένου που είχε ακούσει. ΄Ηταν δε η θέση του ΜΚ2 ότι το οπτικό τους πεδίο ήταν 500 μ. από το σημείο ελέγχου, θέση η οποία δεν συνάδει με την εκδοχή του ΜΚ1 ότι όταν αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο ο τελευταίος βρισκόταν σε πολύ κοντινή απόσταση από το σημείο ελέγχου η οποία δεν του επέτρεπε να τον σταματήσει. Για τους πιο πάνω λόγους δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ1 πλην του γεγονότος ότι το όριο ταχύτητας στον αυτοκινητόδρομο ήταν 100 χαω, το οποίο δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Ούτε ο ΜΚ2 μου έκανε καλή εντύπωση και δεν μου έδωσε την εντύπωση φιλαλήθους μάρτυρα. Αυτό αντανακλάτο έντονα στην ένορκή του μαρτυρία και ιδιαίτερα στις απαντήσεις του κατά την αντεξέτασή του. Πέραν των αντιφάσεων που έχω εντοπίσει πιο πάνω σημειώνω ότι η θέση που προέβαλε κατά την κυρίως εξέτασή του ότι ακολουθώντας τον κατηγορούμενο η απόσταση μεταξύ του περιπολικού και του κατηγορουμένου μεγάλωνε πριν καταφέρουν να τον σταματήσουν παρουσιάζει αντίφαση με τη μαρτυρία του κατά την αντεξέτασή του ότι ακολουθώντας τον κατηγορούμενο δεν έτρεχαν. Ενώ δε ήταν η θέση του κατά την κυρίως εξέτασή του ότι η τροχαία κίνηση ήταν αραιή κατά την αντεξέτασή του δέχθηκε πως σε κατάθεσή του στην αστυνομία σε σχέση με το ίδιο συμβάν η οποία λήφθηκε στα πλαίσια διερεύνησης καταγγελίας εναντίον του (Τεκμήριο 1) ανέφερε πως η τροχαία κίνηση ήταν πυκνή. Και κάτι άλλο: στερείται κάθε λογικής και πειστικότητας η θέση του ΜΚ2 ότι θα συνιστούσε καταδίωξη ή πράξη τους να ακολουθήσουν τον κατηγορούμενο αν του είχε γίνει σήμα και δεν είχε σταματήσει. Η πιο πάνω θέση του η οποία μιλά από μόνη της και δεν χρήζει περαιτέρω σχολιασμού είναι κατά την άποψή μου από μόνη της ενδεικτική της ποιότητας της μαρτυρίας του. Για τους πιο πάνω λόγους και η μαρτυρία του ΜΚ2 καθίσταται αναξιόπιστη και απορριπτέα. O MK3 μου έκανε γενικά πολύ καλή εντύπωση ως εμπειρογνώμονας. Δεν αποδέχομαι όμως το μέρος της μαρτυρίας του που αφορά την ορθότητα της λειτουργίας του ραντάρ σε περιπτώσεις περιστροφικής κίνησης 180º αφού η μαρτυρία του ΜΚ3 σε σχέση με το πιο πάνω θέμα ήταν ελλιπής και ανεπαρκής ως προς το επιστημονικό της περιεχόμενο [βλ. Αιμιλία Ορφανίδου v. Αστυνομίας, Ποιν. ΄Εφ. 7902, 11/4/05]. Ο ΜΚ3 δεν ήταν σε θέση να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια επιστημονική μαρτυρία που να οδηγεί σε συμπέρασμα ότι στην περίπτωση της περιστροφικής κίνησης 180º το ταχύμετρο λειτουργεί κανονικά. Αντίθετα, σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΚ3 ουδέποτε προέβη σε τέτοια κίνηση με προμετρημένο στόχο στις 180º κατά τους ελέγχους των συσκευών ραντάρ. Πλην του πιο πάνω μέρους της μαρτυρίας του αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητά της αφού δεν έχει κλονιστεί καθ' οιονδήποτε τρόπο κατά την αντεξέτασή του. Ο κατηγορούμενος μου έκανε καλή εντύπωση. Ουδένα κλονιστικό στοιχείο έχει προκύψει από την αντεξέτασή του και η μαρτυρία του παρέμεινε στην ουσία της αναντίλεκτη. Συναφώς αναφέρω ότι ο τρόπος με τον οποίο ανεκόπη ο κατηγορούμενος όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο από την κατηγορούσα αρχή αλλά έγινε δεκτός με σχετικές υποβολές της προς τον κατηγορούμενο. Συνεπώς αποδέχομαι τη μαρτυρία του κατηγορουμένου και συναφώς αναφέρω πως με βάση τη δική του παραδοχή έτρεχε κατά 20 χαω περισσότερα από το επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση καταλήγω ότι ο κατηγορούμενος στις 20.7.2003 στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Λεμεσού οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής ΗΥΡ66 στη δεξιά λωρίδα του δρόμου με ταχύτητα 120 χαω αντί 100 χαω τόσο πριν το σημείο ελέγχου της αστυνομίας - στο κατήφορο Σκαρίνου - όσο και μετά το εν λόγω σημείο. Όταν αντιλήφθηκε από το καθρεφτάκι του ότι το περιπολικό της αστυνομίας βρισκόταν πίσω του, άλλαξε λωρίδα και όταν το περιπολικό άρχισε να κινείται προς τα αριστερά σταμάτησε το αυτοκίνητό του. Εν όψει της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας και των ευρημάτων του Δικαστηρίου δεν κρίνω σκόπιμο να προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο υπήρξε παραβίαση του δικαιώματος του κατηγορουμένου για δίκαιη δίκη. Εν πάση όμως περιπτώσει θα ήθελα στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι πέραν του γεγονότος ότι τα έγγραφα στα οποία αναφέρθηκε ο συνήγορος του κατηγορουμένου δεν λήφθηκαν στα πλαίσια της ανακριτικής διαδικασίας για τη διερεύνηση του υπό εκδίκαση αδικήματος [όπως προκύπτει από την αγόρευσή του] δεν έχει καταδειχθεί ποιο ακριβώς ήταν το περιεχόμενο αυτών των εγγράφων ή με ποιο τρόπο θα μπορούσε να είχε επηρεασθεί ο κατηγορούμενος στην παρουσίαση της υπόθεσής του [Βλ. Korellis v. Cyprus, αίτηση 54528/00, ημερ. 7.1.2000 (Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων). ΄Εχοντας υπόψη τα πιο πάνω ευρήματα κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημά του με ταχύτητα 134 χαω αντί 100 χαω, ως οι λεπτομέρειες του αδικήματος. Κρίνω όμως ότι με βάση την παραδοχή του κατηγορουμένου έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημά με 120 χαω αντί 100 χαω που ήταν το επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Μ. Παπαϊωάννου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.