ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. NATALIA SISA κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 12521/05, 24 Ιανουαρίου 2006

(1)/01. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τρεις

(3)μάρτυρες κατηγορίας (Μ.Κ.). Τον αναπληρωτή λοχία 501 Σπύρο Χρυσοστόμου Μ.Κ.1, τον λοχία 3645 Μενέλαο Αντωνίου Μ.Κ.2 και τον αναπληρωτή λοχία 612 Γεώργιο Κωνσταντίνου Μ.Κ.3. Κατατέθηκαν συνολικά τριάντα

(30)τεκμήρια συμπεριλαμβανομένων των καταθέσεων των Μ.Κ. ως μέρος της κυρίως εξέτασής τους, Τεκμήρια 1, 25, 26 και

1. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2 η κατάθεση της κατηγορουμένης 1 στη ρωσική γλώσσα και ως Τεκμήριο 3 η μετάφραση της στην ελληνική γλώσσα, ως Τεκμήριο 4 η κατάθεση της κατηγορούμενης 2 στη ρωσική γλώσσα και ως Τεκμήριο 5 η μετάφραση της στην ελληνική γλώσσα, ως Τεκμήριο 6 η κατάθεση της κατηγορούμενης 3 στη μητρική της γλώσσα και ως Τεκμήριο 7 η μετάφραση της στην ελληνική γλώσσα, ως Τεκμήριο 8 η κατάθεση του κατηγορούμενου 4 στη μητρική του γλώσσα και ως Τεκμήριο Α προς Αναγνώριση η μετάφραση της στην αγγλική γλώσσα και ως Τεκμήριο Β προς Αναγνώριση η μετάφραση της στην ελληνική γλώσσα, ως Τεκμήριο 9 η κατάθεση του κατηγορούμενου 5 στη μητρική του γλώσσα και ως Τεκμήριο 10 η μετάφραση της στην αγγλική γλώσσα και ως Τεκμήριο 11 η μετάφραση της στην ελληνική γλώσσα, ως Τεκμήριο 12 η κατάθεση του κατηγορούμενου 6 στη μητρική του γλώσσα και ως Τεκμήριο 13 η μετάφραση της στην αγγλική γλώσσα και ως Τεκμήριο 14 η μετάφραση της στην ελληνική γλώσσα, ως Τεκμήριο 15 συμπληρωματική κατάθεση του κατηγορούμενου 6 στη μητρική του γλώσσα και ως Τεκμήριο 16 η μετάφραση της στην αγγλική γλώσσα και ως Τεκμήριο 17 η μετάφραση της στην ελληνική γλώσσα, ως Τεκμήριο 18 πιστοποιητικό γάμου των κατηγορουμένων 1 και 4, ως Τεκμήριο 19 πιστοποιητικό γάμου των κατηγορουμένων 2 και 5, ως Τεκμήριο 20 πιστοποιητικό γάμου των κατηγορουμένων 3 και 6, ως Τεκμήριο 21 επιστολή ημερ. 27.9.2005, ως Τεκμήριο 22 επιστολή ημερ. 27.9.2005, ως Τεκμήριο 23 ένορκη δήλωση ημερ. 27.9.2005 της κατηγορούμενης 3, ως Τεκμήριο 24 ένορκη δήλωση ημερ. 27.9.2005 του κατηγορούμενου 6, εκ συμφώνου ως Τεκμήρια 27, 28 και 29 καταθέσεις των Τάκη Ξενοφώντος, του αστυφύλακα 1337 Κ. Παπαδόπουλου και του λοχία 2819 Χ. Χ"Γιασεμή αντίστοιχα ως προς το αληθές του περιεχομένου τους. Αφού το Δικαστήριο βρήκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση και κάλεσε τους κατηγορούμενους σε απολογία αφού τους εξηγήθηκαν τα δικαιώματά τους οι κατηγορούμενοι 1 και 4 επέλεξαν και προέβηκαν σε ανώμοτες δηλώσεις ενώ οι κατηγορούμενοι 2, 3, 5 και 6 άσκησαν το δικαίωμα της σιωπής. Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Στις 5.10.2005 η κατηγορούμενη 1 με τον κατηγορούμενο 4 μετέβησαν στα γραφεία του κλιμακίου αλλοδαπών Λάρνακας για να δηλώσουν τον μεταξύ τους γάμο που συνήφθη στις 28.9.2005 στο Δημαρχείο Αραδίππου. Ο Μ.Κ.3, ενώπιον του οποίου παρουσιάστηκαν, τους υπέβαλε κάποιες ερωτήσεις, κυρίως στην κατηγορούμενη 1, στα αγγλικά, από τα λεγόμενα της οποίας αντελήφθηκε ότι επρόκειτο για εικονικό γάμο. Αμέσως ειδοποίησε το ΤΑΕ Λάρνακας. Ο Μ.Κ.1 έλαβε κατάθεση από την κατηγορούμενη 1 στις 5.10.2005, προφανώς μετά που είχε παρουσιαστεί στο τμήμα αλλοδαπών Λάρνακας, σύμφωνα με την οποία η κατηγορούμενη 1 συνήψε εικονικό γάμο με τον κατηγορούμενο
2. Την ίδια ημέρα το διαμέρισμα αρ. 105 στο οποίο διέμενε ο κατηγορούμενος 4 στην πολυκατοικία "ΧΡΥΣΟΠΟΛΗΣ" στη Λάρνακα ετέθηκε υπό παρακολούθηση. Η ώρα 15:15 της ίδιας ημέρας ο Μ.Κ.1 συνάντησε τους κατηγορούμενους 1 και 4 στο εν λόγω διαμέρισμα και αφού τους πληροφόρησε τι ακριβώς διερευνούσε μετέβησαν μαζί του στα γραφεία του ΤΑΕ Λάρνακας. Την ίδια ημέρα και περί ώρα 16:08 έως 16:50 έλαβε κατάθεση από την κατηγορούμενη 1 στη ρωσική γλώσσα την οποία μετάφρασε στην ελληνική γλώσσα και στην οποία η κατηγορούμενη 1 εξιστόρησε τα γεγονότα που σχετίζονται με την παρούσα υπόθεση σύμφωνα με τα οποία η κατηγορούμενη 1, ηλικίας 20 ετών, μαζί με τη φίλης της κατηγορούμενη 2, ηλικίας 25 ετών, αμφότερες από τη Λετονία, συνάντησαν και γνώρισαν στην πόλη όπου ζουν στη Λετονία κάποιο Σλαβικ από την Πολωνία. Αυτός τους πρότεινε εάν ήθελαν να βγάλουν λεφτά να έρχοντο στην Κύπρο να συνήπταν εικονικό γάμο με κάποιους ινδούς και ακολούθως αφού διέμεναν κάποιο μικρό χρονικό διάστημα (μια εβδομάδα) να αναχωρούσαν για την πατρίδα τους. Αφού συμφώνησαν ο Σλαβικ τις μετέφερε στην Πολωνία. Εκεί γνώρισαν κάποια Εύα η οποία τις προμήθευσε με εισιτήρια και οι τρεις γυναίκες στις 21.9.2005 έφθασαν στην Κύπρο. Η Εύα τους εξήγησε ξανά ακριβώς τι θα έκαναν όταν κατέλυσαν στο διαμέρισμα 401 στην πολυκατοικία "ΜΑΡΙΝΟΣ" στη Λεωφ. Γρίβα Διγενή στη Λάρνακα, ιδιοκτησίας του Jit όπως διαπιστώθηκε αργότερα. Ο γάμος ως προαναφέρθηκε τελέστηκε στις 28.9.2005 στο Δημαρχείο Αραδίππου στην παρουσία κάποιων φίλων του κατηγορούμενου
3. Μετέβησαν δε στη Λευκωσία μαζί ενώ τον είδε δυο φορές κατά το μικρό αυτό χρονικό διάστημα. Η Εύα έφυγε στις 29.9.2005 για Πολωνία ενώ όπως τους είπε στις 4.10.2005 σε τηλεφωνική επικοινωνία, στις 5.10.2005 και περί ώρα 14:00 κάποιο πρόσωπο ονόματι Jit θα τους παρέδιδε τα εισιτήρια τους και θα τις μετέφερνε στο αεροδρόμιο την ίδια ημέρα και περί ώρα 15:00 θα αναχωρούσαν από την Κύπρο. Όπως δε αντελήφθηκε, αυτός θα τους έδινε 1000 Ευρώ. Ίδια περίπου ήταν και τα γεγονότα που ανέφερε η κατηγορούμενη 2 στη δική της κατάθεση η οποία εντοπίστηκε έξω από το διαμέρισμα 401 στην πολυκατοικία "ΜΑΡΙΝΟΣ" με τον κατηγορούμενο 5 και ακόμη ένα πρόσωπο και η οποία αφού πήρε το κλειδί που το είχε κάτω από το χαλάκι έξω από την πόρτα άνοιξε το διαμέρισμα και υπέδειξε το διαβατήριο της στον λοχία X"Γιασεμή ο οποίος οδήγησε όλους στο ΤΑΕ Λάρνακας για διερεύνηση του αδικήματος του εικονικού γάμου αφού η κατηγορούμενη 2 συνήψε γάμο με τον κατηγορούμενο 5 στο Δημαρχείο Αραδίππου στις 28.9.2005 αφού είχαν μεταβεί εκεί μαζί με τους κατηγορούμενους 1 και
4. Τον κατηγορούμενο 5 τον είχε δει 5-6 φορές πριν από τον γάμο και μαζί του ήταν και ο Jit. Μετά τον γάμο τον είδε επίσης 5-6 φορές στη Λάρνακα αν και ζούσαν αυτή με την κατηγορούμενη 1 στο αναφερθέν διαμέρισμα στη Λάρνακα και ο κατηγορούμενος 5 στη Λευκωσία. Της τηλεφώνησε δε ο Jit για να της πει ότι θα τους παρέδιδε τα εισιτήρια τους γύρω στις 14:00 την 5.10.2005 και θα αναχωρούσαν από την Κύπρο γύρω στις 15:
5. Η κατηγορούμενη 3 στη δική της κατάθεση ανέφερε ότι περί τον Ιούνιο του 2005 γνώρισε κάποια Άννα Μπαϊμπακ η οποία της πρότεινε να έρθει στην Κύπρο για να συνάψει γάμο με κάποιον Ινδό με αντάλλαγμα να της δώσει 4.000 ΖΛΟΤ. Συμφώνησε και ήρθε στην Κύπρο στις 25.9.2005 μαζί με κάποια ξαδέλφη της που ήρθε για τον ίδιο σκοπό και την Άννα. Στο αεροδρόμιο τις παρέλαβε κάποιος ονοματι Jit ο οποίος και τις μετέφερε σε κάποιο ξενοδοχείο με το όνομα "ΤΣΟΚΚΟΣ" όπου και διέμεναν. Την επόμενη ημέρα ο Jit τις επισκέφθηκε και τους σύστησε δυο ινδούς. Στις 27.9.2005 αφού ο Jit τις μετέφερε μέχρι ενός ορισμένου σημείου στη συνέχεια τις παρέλαβαν οι δυο ινδοί και αφού τις μετέφεραν στο Δημαρχείο Αραδίππου συνήψαν γάμο αυτή με τον κατηγορούμενο 6 και η ξαδέλφη της με τον άλλο ινδό. Η Άννα τους είχε δώσει συνολικά ΛΚ210,00 στην κάθε μία ενώ τα υπόλοιπα θα τα έπαιρναν στην Πολωνία. Κατά τη μετάβαση τους στο τμήμα αλλοδαπών για να δηλώσουν το γάμο τους προέκυψαν φαίνεται υποψίες για το γνήσιο του γάμο τους και συνελήφθησαν. Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ 1, 2, 3, 4, 5 και 6 Αν και οι κατηγορούμενοι 2, 3, 5 και 6 επέλεξαν το δικαίωμα της σιωπής και δεν πρόσφεραν μάρτυρες υπεράσπισης, όπως και οι κατηγορούμενοι 1 και 4, ως εξάγεται από τη γραμμή υπεράσπισης κατά την αντεξέταση όπως και των κατηγορουμένων 1 και 4 με επιπρόσθετη την εκδοχή αυτών από την ανώμοτη δήλωση τους, θέση όλων των κατηγορουμένων είναι ότι δεν συνήφθηκε μεταξύ τους εικονικός γάμος και επί πλέον οι κατηγορούμενοι 1 και 4 τέλεσαν το γάμο τους μετά από γνωριμία 2-3 μηνών. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής με βάση της μαρτυρία που προσκομίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου εισηγήθηκε ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία όλων των αδικημάτων εναντίον όλων των κατηγορουμένων και επομένως το Δικαστήριο πρέπει να κρίνει ένοχους όλους τους κατηγορούμενους σε όλες τις κατηγορίες. Οι δικηγόροι των κατηγορουμένων, από την άλλη, εισηγήθηκαν ότι (α) η ποινική δίωξη ασκήθηκε πρόωρα, αφού δεν λήφθηκε απόφαση από το αρμόδιο όργανο ότι ο γάμος των κατηγορουμένων είναι εικονικός και ως εκ τούτου το κατηγορητήριο είναι άκυρο εξ' υπαρχής και (β) από την υπάρχουσα μαρτυρία δεν αποδείχθηκαν τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων και σε σχέση με το αδίκημα του εικονικού γάμου ότι οι κατηγορούμενοι τέλεσαν τον γάμο τους με αποκλειστικό σκοπό την παραμονή των κατηγορουμένων 4, 5 και 6 στην Κύπρο. Ζήτησαν δε την απαλλαγή και αθώωση τους σε όλες τις κατηγορίες. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Είχα την ευκαιρία να ακούσω και να παρακολουθήσω τη μαρτυρία των Μ.Κ. κατά κύριο λόγο κατά την αντεξέταση και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων, την ειλικρίνεια τους, την ευθύτητά τους, την σαφήνεια τους και την φιλαλήθεια τους. Οι Μ.Κ. 1 και 2 μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση. Ήταν ειλικρινείς, ευθείς και άτομα προσηλωμένα στην αλήθεια. Τα οποιαδήποτε φραστικά λάθη στις καταθέσεις του ενός ή του άλλου στις καταθέσεις τους που αποτέλεσαν μέρος της κυρίως εξέτασης τους ή στην αντεξέταση τους και αυτά διορθώθηκαν εκ μέρους τους δεν δείχνουν σε καμία περίπτωση πρόθεση να ψευσθούν. Επρόκειτο για καλόπιστα λάθη τα οποία εντοπίστηκαν αφού δόθηκε εξήγηση γι' αυτά αποκαταστάθηκαν με τα πραγματικά γεγονότα. Θα έλεγα μάλιστα ότι αυτά δείχνουν μη προσχεδιασμό εκ μέρους τους για το τι θα έλεγαν στο Δικαστήριο. Αποδέχομαι τη μαρτυρία τους. Ο Μ.Κ.3 αναπληρωτής λοχίας 612 Γεώργιος Κωνσταντίνου δεν μου έκανε καλή εντύπωση αφού ενώ του ανέφερε η κατηγορούμενη 1 στα αγγλικά, σε μετάφραση στα ελληνικά, "Ήρθα στην Κύπρο για δυο εβδομάδες να παντρευτώ και να επιστρέψω πίσω", αυτός το ερμήνευσε ότι του είπε ότι τέλεσε εικονικό γάμο με τον κατηγορούμενο
6. Δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Οι καταθέσεις των προσώπων που κατατέθηκαν εκ συμφώνου ως προς το αληθές του περιεχομένου τους γίνονται αποδεκτές. Τα Τεκμήρια Α και Β προς Αναγνώριση δεν έγιναν κανονικά τεκμήρια και ως εκ τούτου δεν λαμβάνονται υπόψη. Οι κατηγορούμενοι 1 και 4προέβησαν σε ανώμοτη δήλωση. Στο σύγγραμμα "Archbold Criminal Procedure & Practice", 41η έκδοση σελ. 423 υπό τον τίτλο "statements from the dock" αναφέρονται μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: ". This provision entitles the defendant if he chooses to make an unsworn statement instead of giving evidence on his own behalf. (R. v. Pope

(1901)18 TLR 717)." Ακολούθως στο ίδιο σύγγραμμα και υπό τον τίτλο Evidential value γίνεται αναφορά στην υπόθεση R. v. Frost & Hale

(1964)48 Cr. App. R. 284 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "Such a statement is certainly more than a mere comment and in so far as if it is stating facts, it is clearly something more and different from the comments in counsels speeches. .............................. it cannot prove facts not otherwise proved by the evidence but it might show the evidence in a different light. " Η Κυπριακή Νομολογία παρότι στο Νόμο αναφέρεται ο όρος "κατάθεση" έχει στην πλειοψηφία της υιοθετήσει την έκφραση "Ανώμοτη Δήλωση". (Βλ. Μάριος Ανδρέα Σωφρονίου ν. Δήμος Στροβόλου

(1991)2 CLR 369, Ιωάννης Μαραγκός ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 6459 ημερ. 21.09.1998, Δημοσθένους κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 6628 ημερ. 22.06.1999 και Vrakas v. The Republic

(1973)2 CLR 139. Στην αποδεικτική αξία της ανώμοτης δήλωσης αναφέρονται οι αποφάσεις Themistokleous v. The Police

(1981)2 CLR 200 και Anastassiades v. The Republic

(1977)2 CLR 97. Επίσης στην Onisiforou v. The Police

(1987)2 CLR 261 λέχθηκαν τα εξής σε σχέση με την αποδεικτική αξία της ανώμοτης δήλωσης. ". It was pointed out in Anastasiades v. The Republic

(1977)2 CLR 97, 210 that it is not entirely accurate to describe an unsworn statement from the dock as evidence in the strict sence." Σχετικές είναι και οι υποθέσεις Σάββα Πλαστήρα Ιωάννου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 6854 και Χρίστος Σάββα Συμιανός ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 6855 και οι δύο ημερομηνίες 30.03.2001 σελ. 38,

1. Από τις πιο πάνω αρχές προκύπτει ότι η ανώμοτη δήλωση δεν είναι χωρίς απολύτως καμιά αποδεικτική ισχύ. Δεν αποτελεί μαρτυρία με την αυστηρή έννοια του όρου είναι όμως παρόλα αυτά κάτι περισσότερο από ένα απλό σχόλιο (mere comment). Δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που μόνο με μαρτυρία μπορούν να αποδειχθούν αλλά μπορεί να βοηθήσει στη θεώρηση της μαρτυρίας από διαφορετική σκοπιά. Η πιο πάνω νομολογία έχει διασαφηνίσει επίσης ότι η ανώμοτη δήλωση δεν μπορεί να αξιολογηθεί από το Δικαστήριο όπως η μαρτυρία. Επομένως η ανώμοτη δήλωση των κατηγορουμένων 1 και 4 λαμβάνεται υπόψη σύμφωνα με τις πιο πάνω καθιερωμένες αρχές ως φαίνεται από τις αναφερθείσες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Οι κατηγορούμενες 1 και 2 είναι αλλοδαπές ηλικίας 20 και 25 ετών αντίστοιχα, αμφότερες κατάγονται από τη Λετονία, χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η κατηγορούμενη 3, είναι αλλοδαπή ηλικίας 25 ετών και κατάγεται από την Πολωνία, χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι κατηγορούμενοι 4, 5 και 6 είναι αλλοδαποί και κατάγονται όλοι από την Ινδία. Είναι ηλικίας 26, 20 και 28 ετών αντίστοιχα. Οι κατηγορούμενες 1 και 2 ήλθαν στην Κύπρο στις 21.9.2005 και διέμεναν στο διαμέρισμα 401 στην πολυκατοικία "ΜΑΡΙΝΟΣ" στη Λεωφ. Γρίβα Διγενή στη Λάρνακα ενώ η κατηγορούμενη 3 ήλθε στην Κύπρο στις 25.9.
2. Η κατηγορούμενη 1 συνήψε γάμο με τον κατηγορούμενο 4 και η κατηγορούμενη 2 με τον κατηγορούμενο 5 στις 28.9.
3. Η κατηγορούμενη 3 συνήψε γάμο με τον κατηγορούμενο 6 στις 27.9.
4. Οι τρεις γάμοι συνήφθησαν στο Δημαρχείο Αραδίππου. Κατόπιν που οι κατηγορούμενοι 1, 4, 3 και 6 μετέβησαν στο τμήμα αλλοδαπών για να δηλώσουν το γάμο τους, αυτοί θεωρήθηκαν ότι συνήψαν εικονικό γάμο και ειδοποιήθηκε το ΤΑΕ Λάρνακας, άντρες του οποίου ανέλαβαν τη διερεύνηση. Αν και η κατηγορούμενη 1 αμέσως έδωσε κατάθεση στον Μ.Κ.1 με την οποία ενέπλεκε τον εαυτό της σε εικονικό γάμο με τον κατηγορούμενο 4 εντούτοις φαίνεται να αφέθηκε ελεύθερη και παρακολουθείτο το διαμέρισμα 105 στην πολυκατοικία "ΧΡΥΣΟΠΟΛΗΣ" στη Λάρνακα όπου διέμενε ο κατηγορούμενος 4 και συναντιόντουσαν, για να εντοπιστεί μαζί με τον κατηγορούμενο 4 από τον Μ.Κ.1 και αμφότεροι μετέβησαν με τον Μ.Κ.1 στα γραφεία του ΤΑΕ Λάρνακας όπου η κατηγορούμενη 1 σε γραπτή θεληματική κατάθεση της ημερ. 5.10.2005 παραδέχθηκε ότι συνήψε εικονικό γάμο με τον κατηγορούμενο
5. Το περιεχόμενο της κατάθεσης του κατηγορούμενου 4 ημερ. 5.10.2005 που λήφθηκε στη μητρική του γλώσσα παρέμεινε άγνωστο αφού τα Τεκμήρια Α και Β προς Αναγνώριση που είναι η μετάφραση στην αγγλική και στην ελληνική γλώσσα δεν έγιναν κανονικά τεκμήρια. Στις 5.10.2005 και περί ώρα 15:15 ο λοχίας Χ"Γιασεμής με άλλους αστυνομικούς εντόπισε τους κατηγορούμενους 2 και 5 στην πολυκατοικία "ΜΑΡΙΝΟΣ" και οδηγήθηκαν στο ΤΑΕ Λάρνακας. Η κατηγορούμενη 2 σε θεληματική κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία στις 5.10.2005 ενέπλεξε τον εαυτό της και παραδέχθηκε ότι συνήψε εικονικό γάμο με τον κατηγορούμενο
6. Ο κατηγορούμενος 5 έδωσε ανακριτική κατάθεση στις 5.10.
7. Σύμφωνα δε με αυτή δίνει άλλη διάσταση στον μεταξύ τους γάμο αφού τον παρουσιάζει κανονικό γάμο και αρνείται την εικονικότητα του. Οι κατηγορούμενοι 3 και 6 στις δικές τους θεληματικές καταθέσεις ενέπλεξαν τους εαυτούς τους σε εικονικό γάμο. Επίσης εμπλέκουν τον Jit και την Άννα ως τα πρόσωπα που κανόνισαν το μεταξύ τους γάμο. Οι κατηγορούμενες 1 και 2 εμπλέκουν τον Jit, τον Σλαβίκ και την Εύα ως τα πρόσωπα που κανόνισαν τους γάμους με τους κατηγορούμενους 4 και
8. Οι κατηγορούμενοι 4, 5 και 6 είχαν υποβάλει αίτηση για πολιτικό άσυλο και εβρίσκοντο νόμιμα στην Κύπρο ως επισκέπτες υπό το καθεστώς του αιτητή πολιτικού ασύλου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Α. ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ Κατηγορίες 1, 2 και
9. Οι κατηγορίες αυτές στηρίζονται στα άρθρα 4, 35 και 372 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
10. Στο άρθρο 4 του Κεφ. 154 εμπεριέχεται η ερμηνεία διαφόρων όρων που απαντώνται στον Ποινικό Κώδικα. Το άρθρο 35 του Κεφ. 154 προνοεί τη γενική ποινή για πλημμελήματα, όταν δεν προβλέπεται ειδικά ποινή γι' αυτά, η οποία δεν υπερβαίνει τα δύο χρόνια φυλάκιση ή χίλιες πεντακόσιες λίρες πρόστιμο ή και στις δύο αυτές ποινές. Στο άρθρο 372 του Κεφ. 154 προνοείται το αδίκημα της Συνωμοσίας για διάπραξη πλημμελήματος το οποίο έχει ως ακολούθως: "Όποιος συνωμοτεί με άλλο να διαπράξει πλημμέλημα ή να διενεργήσει πράξη σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, η οποία αν διενεργόταν στη Δημοκρατία θα ήταν πλημμέλημα και η οποία είναι ποινικό αδίκημα σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στον τόπο όπου σκοπεύεται να διενεργηθεί, είναι ένοχος πλημμελήματος." Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων των κατηγοριών 1, 2 και 3 η συνωμοσία προς διάπραξη πλημμελήματος αφορά την τέλεση εικονικού γάμου μεταξύ των κατηγορουμένων 1 και 4, 2 και 5, 3 και 6 στις αντίστοιχες κατηγορίες. Η αντικειμενική υπόσταση (Actus Reus) του αδικήματος της συνωμοσίας έγκειται στη συμφωνία δύο ή περισσότερων προσώπων να διαπράξουν μια παράνομη πράξη. Είναι η συμφωνημένη συμπεριφορά η οποία αποτελεί τη βάση της κατηγορίας. Όπως προκύπτει από τη νομολογία, η συνωμοσία συνίσταται στη συμφωνία δύο ή περισσότερων προσώπων να διαπράξουν μια παράνομη πράξη ή να εκτελέσουν μια νόμιμη πράξη με παράνομα μέσα. Δεν υπάρχει αδίκημα ενόσω ο σχεδιασμός παραμένει στο στάδιο της πρόθεσης μόνον. Είναι χωρίς σημασία το κατά πόσον αυτό που τελικά πραγματοποιείται διαφέρει από αυτά τα οποία έχουν συμφωνηθεί. Επίσης δεν απαλλάσσεται της ευθύνης, ένας συνωμότης που συμφώνησε να παίξει ένα ρόλο στη συνωμοσία αλλά αδιαφόρησε ως προς την τελική επιτυχία της συμφωνίας από τη στιγμή κατά την οποία η συμφωνία ήταν συμπληρωμένη. Η συμφωνία των συνωμοτών είναι το αποτέλεσμα εξωτερίκευσης της σκέψης και κρυφής πρόθεσης που κάθε ένας έχει στο μυαλό του, η οποία εκδηλώνεται με προώθηση της πρόθεσης, που λαμβάνουν τη μορφή κοινών και αμοιβαίων διαβουλεύσεων οι οποίες καταλήγουν τελικά σε συμφωνία. Επομένως δεν είναι αρκετό ότι δύο ή περισσότερα πρόσωπα επιδιώκουν τον ίδιο παράνομο σκοπό. Χρειάζεται απαραίτητα και αναγκαία συμφωνία μεταξύ τους για την επιδίωξη του παράνομου σκοπού. Η συμφωνία αποδεικνύεται με μαρτυρία του γεγονότος ότι αυτή ετέθη σε εφαρμογή και εξάγονται συμπεράσματα από την κοινή τους δράση. Σχετικό με τα όσα πιο πάνω αναφέρθηκαν είναι το απόσπασμα από την υπόθεση R v. Aspinall

(1876)2 Q.B.D. 48 στις σελίδες 58-59 που ακολουθεί: "The crime of conspiracy is completely committed .. The moment two or more have agreed that they will do, at once or at some future time, certain things. It is not necessary in order to complete the offence that any one thing should be done beyond the agreement. The conspirators may repent and stop, or may have no opportunity, or may be prevented, or may fail. Nevertheless the crime is complete; it was completed when the agreed." Στην υπόθεση Abdebraouf Ben Abdallah Gani v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 134, 142 και 143, λέχθηκαν τα ακόλουθα: ". Το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότεροι συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέρα από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απότυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο. (Βλέπε Mulcany v. R.

(1868)L.R. 34 H.L. 328, O´Connell v. R.

(1844)5 St. Tr. (N.S) 1, R. v. Aspinall

(1876)2 Q.B.D. 48, Archbold, ανωτέρω, σελ. 2035 παράγρ. 28-4." Στη σελίδα 144 της ίδιας απόφασης ειπώθηκαν τα εξής: "Η ύπαρξη συμφωνίας συμπληρωμένης είναι συστατικό του αδικήματος της συνωμοσίας. Ακολουθεί πως στις περιπτώσεις που φαίνεται ή δεν αποκλείεται να παράμειναν οι επίδοξοι συνωμότες στο στάδιο των διαπραγματεύσεων ή διαφορετικά στο στάδιο της εξέτασης της πιθανότητας να διαπράξουν αδίκημα δεν υπάρχει τελική συμφωνία και, επομένως, ούτε συνωμοσία. Το πότε συμβαίνει το ένα και πότε το άλλο και η διαχωριστική γραμμή μεταξύ των δύο μπορεί να είναι πολύ λεπτή, δεν είναι δυνατό να προκαθοριστεί. Το ζήτημα είναι πραγματικό και εξαρτάται από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. (Βλ. R. v. King and King

(1966)Crim. L.R. 280, R. v. Mills, 47 Cr. App. R. 49, R. v. Walker

(1962)Crim. L.R. 458, R. v. O´Brien, 59 Cr. App. R. 222, Archbold, ανωτέρω, σελ. 2039 παράγρ. 28-9." Τέλος στη σελίδα 149 αναφέρθηκαν και τα πιο κάτω: "Δεν είναι απαραίτητη η απόδειξη της διάπραξης του ουσιαστικού αδικήματος που συμφώνησαν να διαπράξουν οι συνωμότες για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της συνωμοσίας. Οι ενέργειες για την προώθηση της συνωμοσίας μπορεί να μη είναι από μόνες τους παράνομες." Η ένοχη διάνοια (Mens Rea) δεν μπορεί να εξακριβωθεί, αφού αυτή βρίσκεται στη διανοητική κατάσταση του ατόμου, παρά μόνο από τις πράξεις των συνωμοτών όπως αυτές αναφύονται από τα γεγονότα που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου. Στον Archbold Criminal Evidence and Practice, 41η έκδοση παράγρ. 28-7 στη σελίδα 2038, αναφέρεται πως η Κατηγορούσα Αρχή οφείλει να αποδείξει πως μια συμφωνία μεταξύ των συνωμοτών επραγματοποιήθη για την προώθηση ενός παράνομου σκοπού. Β. ΕΙΚΟΝΙΚΟΣ ΓΑΜΟΣ Κατηγορίες 4, 5 και

1. Τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούνται οι κατηγορούμενοι 1, 2, 3, 4, 5 και 6 στις αντίστοιχες κατηγορίες που ένα έκαστο εξ' αυτών αφορούν βασίζονται στο άρθρο 7Δ και στο άρθρο 2 του Νόμου τα οποία έχουν ως ακολούθως: "7Δ. Αλλοδαπός ή πολίτης της Δημοκρατίας που τέλεσε εικονικό γάμο ή με οποιοδήποτε τρόπο συνέβαλε στην τέλεση τέτοιου γάμου διαπράττει αδίκημα τιμωρούμενο με ποινή φυλάκισης μέχρι τρία χρόνια ή με χρηματική ποινή μέχρι τρεις χιλιάδες λίρες ή και με τις δύο αυτές ποινές." Άρθρο 2: "Εικονικός γάμος σημαίνει γάμο ο οποίος τελέστηκε μεταξύ πολίτου της Δημοκρατίας ή αλλοδαπού που διαμένει νόμιμα στην Κυπριακή Δημοκρατία με αλλοδαπό, με αποκλειστικό σκοπό την είσοδο και παραμονή του τελευταίου στη Δημοκρατία." Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος κατά την άποψη του Δικαστηρίου είναι τα πιο κάτω: (α) Η τέλεση γάμου (β) Ότι αυτός ο γάμος τελέστηκε μεταξύ πολίτου της Δημοκρατίας ή αλλοδαπού που διαμένει νόμιμα στην Κυπριακή Δημοκρατία με αλλοδαπό. (γ) Με αποκλειστικό σκοπό την είσοδο και παραμονή του αλλοδαπού στη Δημοκρατία. Το πρώτο (α) συστατικό στοιχείο του αδικήματος έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας αφού η τέλεση γάμου μεταξύ των κατηγορουμένων 1 και 4, 2 και 5, 3 και 6 αποδεικνύεται από τα Τεκμήρια 18, 19 και 20 αντίστοιχα που είναι τα πιστοποιητικά του γάμου τους. Άλλωστε δεν αμφισβητήθηκε η τέλεση του γάμου τους από κανένα εκ των κατηγορουμένων 1, 2, 3, 4, 5 και
2. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι κατηγορούμενες 1, 2 και 3 είναι αλλοδαπές πολίτες χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αφού τόσο στην κατάθεση τους ημερ. 5.10.2005, αναφέρουν ότι τόπος καταγωγής τους είναι για τις κατηγορούμενες 1 και 2 η Λετονία και για την κατηγορούμενη 3 η Πολωνία, όσο και από τα πιστοποιητικά γάμου που φαίνεται η χώρα καταγωγής τους. Ούτε επίσης υπάρχει αμφιβολία ότι οι κατηγορούμενοι 4, 5 και 6 κατάγονται από την Ινδία και άρα είναι αλλοδαποί, αφού όσον αφορά τον κατηγορούμενο 4 ούτε καν στην ανώμοτη του δήλωση δεν ισχυρίστηκε κάτι τέτοιο, χωρίς να αξιολογώ βέβαια την ανώμοτη του δήλωση αλλά απλώς συσχετίζοντας την με την υπάρχουσα μαρτυρία και όσον αφορά όλους εμφαίνεται στα πιστοποιητικά γάμου τους ως χώρα καταγωγής τους η Ινδία. Το ερώτημα που τίθεται στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι η παραμονή των κατηγορουμένων 1και 2 από τις 21.9.2005 στην Κύπρο και της κατηγορούμενης 3 από τις 25.9.2005 μέχρι τις 5.10.2005 που συνελήφθησαν, εμπίπτει στην ένοια του αλλοδαπού που διαμένει νόμιμα στην Κυπριακή Δημοκρατία ως αναφέρεται στο άρθρο 2 του Νόμου; Η διαμονή συμπεριλαμβάνει στην έννοια της τόσο μικρό χρονικό διάστημα, όπως μια μέρα, όσο και μεγάλο χρονικό διάστημα, όπως εβδομάδες, μήνες ή και χρόνια. Επομένως αφού νόμιμα εβρίσκοντο στην Κύπρο οι κατηγορούμενες 1, 2 και 3 και διέμεναν σ' αυτήν έστω και λίγες ημέρες προ του συμβάντος εμπίπτει η διαμονή τους στην έννοια του αλλοδαπού που διαμένει νόμιμα στην Κύπρο. Συνεπώς το δεύτερο (β) συστατικό στοιχείο του αδικήματος έχει αποδειχθεί. Παραμένει η εξέταση του τρίτου (γ) συστατικού στοιχείου, ότι δηλαδή η σύναψη του γάμου τους έγινε με αποκλειστικό σκοπό την είσοδο και παραμονή των κατηγορουμένων 4, 5 και 6 στη Δημοκρατία. Πρώτα απ' όλα θα διαφωνήσω με την εισήγηση του κ. Θωμά ότι η λέξη "και" που υπάρχει μεταξύ της λέξης εισόδου και παραμονής, υποδηλεί σωρευτικά για την απόδειξη του αποκλειστικού σκοπού τόσο της εισόδου όσο και της παραμονής του αλλοδαπού στη Δημοκρατία. Η ερμηνεία που πρέπει να δοθεί στο "και" θα πρέπει να ισοδυναμεί με το διαζευτικό "η" και τούτο για τον απλούστατο λόγο ότι μπορεί κάποιος να εισέλθει στη Δημοκρατία ως τουρίστας γιατί ήθελε να γνωρίσει την Κύπρο χωρίς να είχε σκοπό όταν πραγματοποιούσε την επίσκεψη του στην Κύπρο να παραμείνει στη Δημοκρατία αλλά στη συνέχεια με την είσοδο του σ' αυτή απεφάσισε ότι δεν ήθελε να φύγει την ημέρα που έληγε η προσωρινή του άδεια και με σκοπό να παραμείνει συνήψε εικονικό γάμο. Ή ακόμη πιο σύνηθες η εξασφάλιση εισόδου με προσωρινή άδεια εισόδου για σκοπούς εργασίας. Όταν έρχεται γι΄ αυτό τον σκοπό κάποιος στην Κύπρο εκ των πραγμάτων η είσοδος του τεκμαίρεται ότι είναι για σκοπούς εργασίας και όχι για άλλο σκοπό. Επίσης μπορεί κάποιος αλλοδαπός να τελέσει γάμο με κύπριο πολίτη ή αλλοδαπό πολίτη που διαμένει νόμιμα στη Δημοκρατία απλά και μόνο για να επιτύχει είσοδο του στη Δημοκρατία χωρίς να θέλει ταυτόχρονα να παραμείνει σ' αυτήν. Στη συγκεκριμένη περίπτωση εξετάζουμε την περίπτωση της τέλεσης του γάμου με αποκλειστικό σκοπό την παραμονή τους στη Δημοκρατία αφού η είσοδος των κατηγορουμένων 4, 5 και 6 έγινε πολύ πιο πριν για σκοπούς εργασίας. Ο νομοθέτης χρησιμοποιόντας τη φράση "αποκλειστικό σκοπό" θέλησε με αυτό το λεκτικό να αποκλείσει κάθε άλλο ενδεχόμενο. Επομένως θα πρέπει η Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει ότι έγινε σκόπιμα και εκ προθέσεως εκ μέρους όλων των κατηγορουμένων. Ήταν μια από τις εισηγήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ότι, τόσο στις θεληματικές τους καταθέσεις όσο και στις γραπτές κατηγορίες, Τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου, πλην των κατηγορουμένων 4 και 5, παραδέχθηκαν ενοχή ότι τέλεσαν εικονικό γάμο. Στην υπόθεση Χαραλαμπίδης ν. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 330, 365 λέχθηκαν τα πιο κάτω: "Η αποδεικτική αξία της ομολογίας έχει αναλυθεί σε σειρά αποφάσεων. Στην Καυκαρής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ 203, 225 (απόφαση Πική, Δ. όπως ήταν τότε) λέχθηκαν τα εξής: "Η ομολογία του εγκλήματος - εφόσο γι΄νεται δεκτή ως εθελούσια - μπορεί αφεαυτής να θεμελιώσει την καταδίκη του εφεσείοντα. Η ανθρώπινη εμπειρία υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι δεν ομολογούν κατά κανόνα εγκλήματα τα οποία δε διέπραξαν. Η συνείδηση του ανθρώπου όσο πωρωμένη κι' αν είναι έχει εκρήξεις για λύτρωση από το βάρος του εγκλήματος που δεν ελέγχονται. Η ομολογία του εγκλήματος αποτελεί μέσο για την εκτόνωση της βεβαρημένης συνείδησης. Όσο θεληματική κι αν είναι η κατάθεση του κατηγορούμενου είναι φρόνιμο, όπως ορίζει η νομολογία, να αναζητείται στο βαθμό που είναι δυνατό ενίσχυση της ορθότητας του περιεχομένου της. Έτσι αποκλείεται η πιθανότητα λάθους και συγχρόνως δεν ενθαρρύνονται οι ανακριτικές Αρχές να επιδιώκουν την ομολογία ως εύκολο υποκατάστατο της ανίχνευσης του εγκλήματος. Το περιεχόμενο της ομολογίας κρίνεται όχι μόνο με βάση τη συμφυή αυθεντικότητα των ισχυρισμών που περιέχονται σ' αυτή αλλά και σε συνάρτηση με κάθε άλλη μαρτυρία που τείνει να ενισχύσει ή να καταρρίψει την ορθότητα του περιεχομένου της." Για τη σημασία της ομολογίας παραπέμπουμε και στην Ανδρέου ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ 166, 172 (απόφαση Νικήτα, Δ.): "Η ομολογία ενοχής έχει αποκληθεί η βασιλίδα των μαρτυριών. Στο σύστημα όμως που διέπει την ποινική μας δίκη δεν έχουμε απολυτοποιήσει στον ύψιστο αυτό βαθμό την αξία της. Είναι θέμα πραγματικό που συναρτάται με τις περιστάσεις κάθε υπόθεσης. Έστω και αν γίνει αποδεκτή η ομολογία και ενταχθεί στον κορμό της μαρτυρίας, το Δικαστήριο, στο τέλος, προβληματίζεται για την αλήθεια του περιεχομένου της και φυσικά για το κατά πόσο οδηγεί σε ασφαλή συμπεράσματα ενοχής. Η σχετική νομολογία μας, που αρχίζει από τις παλιές υποθέσεις R. v. Sfongaras 22 C.L.R 13 και Volettos v. Republic

(1961)C.L.R. 169, τηρεί σταθερή γραμμή στο θέμα αυτό. Είναι ζήτημα που άπτεται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δίκαιης δίκης. Πρόσφατη επικύρωση είχαμε στην Μάρτιν ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)

(1994)2 Α.Α.Δ. 65." Η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής στηρίζεται εξ' ολοκλήρου στις καταθέσεις - ομολογίες των κατηγορουμένων, αφού δεν υπάρχει άλλη μαρτυρία. Η οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία υπάρχει όπως του Μ.Κ.1 κάθε άλλο παρά ενοχοποιητική είναι, αφού για τους κατηγορούμενους 1 και 4 αναφέρει ότι τους εντόπισε στο διαμέρισμα 105 στην πολυκατοικία "ΧΡΥΣΟΠΟΛΗΣ" στη Λάρνακα στο οποίο διέμενε ο κατηγορούμενος 4 και χρησιμοποιείτο σύμφωνα με την κατάθεση της κατηγορούμενης 1 για να συναντιόνται. Λαμβανομένου υπόψη ότι το διαμέρισμα το οποίο διατέθηκε για τις κατηγορούμενες 1 και 2 από τον Jit βρίσκεται στην πολυκατοικία "ΜΑΡΙΝΟΣ" όπου εντοπίστηκαν οι κατηγορούμενοι 2 και 5 από τον λοχία Χ"Γιασεμή, μάλιστα την ίδια ώρα περίπου που εντοπίστηκαν και οι κατηγορούμενοι 1 και 4 από τον Μ.Κ.1 ήτοι στις 15:00, ώρα που υποτίθεται ότι θα αναχωρούσαν αφού θα τους έφερναν τα εισιτήρια τους στις 14:00, καταδεικνύει ότι διέμεναν σ' αυτά ξεχωριστά, έστω για μικρά χρονικά διαστήματα για κάποιες ημέρες, ως ζευγάρια. Έπειτα δημιουργείται σοβαρό ερωτηματικό για την ιστορία της αναχώρησης τους στις 5.10.2005 γιατί πως ήταν δυνατό, αφού έπρεπε προηγουμένως να τους παρεδίδοντο τα εισιτήρια στις 14:00 στις 5.10.2005 στο διαμέρισμα στην πολυκατοικία "ΜΑΡΙΝΟΣ", να τις παραλάμβαναν από εκεί να τις μεταφέρουν στο αεροδρόμιο για να αναχωρήσουν από την Κύπρο, όταν η μια ήταν στο ένα διαμέρισμα και η άλλη στο άλλο διαμέρισμα και η κάθε μια με τον σύζυγο της την ώρα που υποτίθεται σύμφωνα με τις καταθέσεις θα αναχωρούσαν από την Κύπρο; Επιπλέον καμιά μαρτυρία δεν υπάρχει ότι εντοπίστηκαν οποιεσδήποτε βαλίτσες ή άλλα αντικείμενα που να καταδεικνύουν ότι οι κατηγορούμενες 1 και 2 ήταν έτοιμες για αναχώρηση . Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω εξετάζοντας μια - μια της καταθέσεις των κατηγορουμένων παρατηρώ τα ακόλουθα: Κατ' αρχάς να λεχθεί ότι το περιεχόμενο της κατάθεσης ενός κατηγορούμενου δεν είναι αποδεκτό για να αποδείξει την ενοχή συγκατηγορούμενου (βλ. Νεάρχου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 38, Κίτα ν. Δημοκρατίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 209). Όσον αφορά την κατάθεση της κατηγορούμενης 1 που περιέχει ομολογία αυτή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη καθ' ότι αποτελεί προϊόν που προέκυψε από την αυθαίρετη ενέργεια του Μ.Κ.3 ο οποίος θεώρησε κάποια λεχθέντα της ότι δήλωνε ότι συνήψε εικονικό γάμο και ειδοποίησε το ΤΑΕ Λάρνακας για να διερευνήσει την υπόθεση ενώ στην πραγματικότητα ουδέποτε ελέχθη κάτι τέτοιο από την κατηγορούμενη 1 ούτως ώστε να καταστεί ύποπτη μαζί με τον κατηγορούμενο 4 για τη διάπραξη του ποινικού αδικήματος του εικονικού γάμου. Έπειτα ο Μ.Κ.1 αν και είχε κατάθεση της κατηγορούμενης 1 που ενέπλεκε τον εαυτό της, ως ο ισχυρισμός του Μ.Κ.1 που έγινε αποδεκτός, δεν προέβη στην κατηγορία της και την σχετική επίστηση της προσοχή της στο νόμο αλλά άφησε αυτή ελεύθερη για να παρακολουθήσει το διαμέρισμα στη "ΧΡΥΣΟΠΟΛΗ" και ακολούθως αφού εντόπισε τους κατηγορούμενους 1 και 4 σ' αυτό να τους οδηγήσει στα γραφεί του ΤΑΕ Λάρνακας μη επιστήνοντας τους και πάλι την προσοχή της στο νόμο παρόλο που είχε ικανοποιητική μαρτυρία να τους κατηγορήσει. Αλλά και έτσι να μην ήταν τα πράγματα ενόψει και των όσων ανάφερα στην αρχή πιο πάνω για το θέμα της υποτιθέμενης αναχώρησης τους από την Κύπρο στις 15:00 και στην απουσία άλλης μαρτυρίας που να επαληθεύει την ομολογία της δεν είναι διατεθειμένο το Δικαστήριο να βασιστεί μόνο σ' αυτή για να βρει ένοχη την κατηγορούμενη 1 στην κατηγορία 4 του εικονικού γάμου που αντιμετωπίζει. Όσον αφορά τον κατηγορούμενο 4 το περιεχόμενο της κατάθεσης του παρέμεινε άγνωστο για το Δικαστήριο αφού δεν έγιναν κανονικά τεκμήρια οι μεταφράσεις της κατάθεσης του στην αγγλική και ελληνική γλώσσα. Αφού λοιπόν ούτε η κατάθεση των κατηγορουμένων 1 και 2 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή εναντίον του ούτε άλλη μαρτυρία υπάρχει εναντίον του δεν θα μπορούσε το Δικαστήριο να κρίνει ένοχο τον κατηγορούμενο 4 στην κατηγορία 4 του εικονικού γάμου. Όσον αφορά την κατηγορούμενη 2 η μόνη μαρτυρία που υπάρχει εναντίον της είναι η δική της ομολογία. Όπως ανάφερα πιο πάνω το Δικαστήριο είναι ορθό προς αποφυγή λάθους να επαληθεύσει την ομολογία παραδοχής της με άλλη μαρτυρία. Όπως και στην περίπτωση της κατηγορούμενης 1 που η κατάθεση της κατηγορούμενης 2 δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτή εναντίον της κατηγορούμενης 1 έτσι και γι' αυτήν η κατάθεση της κατηγορούμενης 1 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή εναντίον της κατηγορούμενης

1. Προς επαλήθευση της ομολογίας παραδοχής της δεν έχω εντοπίσει οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία άμεση ή περιστατική. Επομένως το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να καταλήξει σε ενοχή της με ασφάλεια πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας για το αδίκημα του εικονικού γάμου. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 5 δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία εναντίον του αφού (α) στην ανακριτική κατάθεση του δεν υπάρχει ομολογία παραδοχής αλλά απεναντίας ισχυρίζεται ότι κανονικά και νόμιμα τέλεσε το γάμο του με την κατηγορούμενη 2 την οποία είχε γνωρίσει κάποιους μήνες πριν από το γάμο τους και (β) η κατάθεση της κατηγορούμενης 2 δεν αποτελεί αποδεκτή μαρτυρία εναντίον του. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να κρίνει ένοχο τον κατηγορούμενο 5 στην κατηγορία του εικονικού γάμου στην κατηγορία
2. Η κατηγορούμενη 3 με την κατάθεση της προέβη σε ομολογία παραδοχή. Για το θέμα της ομολογίας τα όσα ανάφερα ανωτέρω ισχύουν και γι' αυτήν. Αναλύοντας τη μαρτυρία δεν έχω εντοπίσει πουθενά οιανδήποτε άλλη μαρτυρία που να επαληθεύει την ομολογία της. Ως εκ τούτου δεν θα μπορούσα να καταλήξω σε ενοχή με ασφάλεια πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας για το αδίκημα του εικονικού γάμου στην κατηγορία
3. Ο κατηγορούμενος 6 με την κατάθεση του στην Αστυνομίας ενοχοποιεί τον εαυτό του με ομολογία παραδοχής. Τα όσα ανέφερα πιο πάνω για το θέμα της κατάθεσης άλλου συγκατηγορούμενου και της ομολογίας παραδοχής ισχύουν και εδώ με τη διαπίστωση ότι δεν υπάρχει άλλη μαρτυρία που να επαληθεύει την ορθότητα της για αποφυγή λάθους και άρα δεν θα μπορούσε το Δικαστήριο με ασφάλεια να καταλήξει σε ενοχή του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας για το αδίκημα του εικονικού γάμου στην κατηγορία
4. Περαιτέρω εάν θα ελάμβανε κάποιος υπόψη ως στοιχεία τα όσα αναφέρονται στο άρθρο 7Α

(3)του Νόμου για να κρίνει εάν ο γάμος των κατηγορουμένων είναι εικονικός καταδεικνύεται ότι (α) κατά την ώρα που σχεδόν ταυτόχρονα επέδραμαν ο Μ.Κ.1 και ο λοχίας Χ"Γιασεμής στα δύο διαμερίσματα το ένα στην πολυκατοικία "ΧΡΥΣΟΠΟΛΗΣ" και το άλλο στην πολυκατοικία "ΜΑΡΙΝΟΣ" στη Λάρνακα δεν ήταν μαζί οι κατηγορούμενες 1 και 2 και καταρρίπτεται η ιστορία τους που φαίνεται στην κατάθεση τους για αναχώρηση για την χώρα τους και ταυτόχρονα καταδεικνύεται ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 4, 2 και 5 κατ' εκείνο το χρόνο τουλάχιστο ήταν μαζί σε ξεχωριστά διαμερίσματα τα δύο ζευγάρια όπως πράττουν όλα τα ζευγάρια, (β) είχαν συναντηθεί πριν τον γάμο τους κάποιες φορές μεταξύ του χρονικού διαστήματος 21.9.2005 που ήρθαν στην Κύπρο και 28.9.2005 που τέλεσαν το γάμο τους στο Δημαρχείο Αραδίππου, (γ) οι κατηγορούμενοι 1 και 4 μιλούσαν, έστω και λίγο, μια γλώσσα αντιληπτή και στους δυο, ήτοι αγγλικά, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Κ.3, (δ) δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε ποσό για τη σύναψη του γάμου εκ μέρους των κατηγορουμένων 4 και 5 προς τις κατηγορούμενες 1 και 2 και (ε) δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι ο ένας εκ των δύο συνήψε στο παρελθόν εικονικό γάμο. Εξεταζόμενη στο σύνολό της η μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου δεν αποδεικνύεται ότι οι κατηγορούμενοι 1, 2, 3, 4, 5 και 6 συνήψαν το γάμο τους με αποκλειστικό σκοπό την παραμονή των κατηγορουμένων 4, 5 και 6 στη Δημοκρατία. Επομένως το τρίτο (γ) συστατικό στοιχείο του αδικήματος δεν έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Από την υπάρχουσα μαρτυρία όπως την αποδέχθηκα κατά την αξιολόγηση και ευρήματα στα οποία προέβηκα καταδεικνύεται ότι δεν έχει αποδειχθεί ούτε η αντικειμενική υπόσταση (ACTUS REUS) του αδικήματος της συνομωσίας αφού δεν αποδείχθηκε η μεταξύ των κατηγορουμένων συμφωνία για τη διάπραξη παράνομης πράξης (εικονικού γάμου) ούτε η ένοχη διάνοια (MENS REA) αφού δεν αναφύονται από τα γεγονότα που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου πράξεις των κατηγορουμένων που να εξακριβώνεται τούτο. Η Κατηγορούσα Αρχή όφειλε να αποδείξει πως μια συμφωνία μεταξύ των κατηγορουμένων επραγματοποιήθη για την προώθηση του μεταξύ τους εικονικού γάμου. Το βάρος απόδειξης σε ποινική δίκη βρίσκεται στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής και εναπόκειται σ' αυτή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι αξιόπιστη και σαφής (βλ. Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 401). Επίσης έχει να αποδείξει την κατηγορία και κάθε στοιχείο που να τη βαρύνει και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και να είναι (βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ σελ. 363). Ίδια ήταν η προσέγγιση και στις υποθέσεις Παφίτης ν. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 102 επ. και Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 482 επ. Με όλα όσα προσπάθησα να αναλύσω και εξηγήσω πιο πάνω, κατάληξή μου είναι ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεσή της και όλες τις κατηγορίες εναντίον των κατηγορουμένων 1, 2, 3, 4, 5 και 6 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Κατά συνέπεια οι κατηγορούμενοι 1, 2, 3, 4, 5 και 6 αθωώνονται και απαλλάσσονται στις κατηγορίες που ένας έκαστος εξ' αυτών αντιμετωπίζει. (Υπ.). ............ Ν. Γερολέμου, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο