Αστυνομία ν. Zήνωνος Χαραλάμπους, Αρ. Υπόθεσης: 9860/04, 25 Ιανουαρίου, 2006

(4)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και του Νόμου 80

(1)/

1. Η κατηγορία ανατρέχει, σύμφωνα με τις λεπτομέρειές της, στις 15.1.2004 στην Ελεύθερη Ζώνη Εμπορίου στο Καλό Χωριό της Επαρχίας Λάρνακας, όπου ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΥΡ867 μη καταβάλλων την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Για να αποδείξει την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε 3 μάρτυρες, τον Αστ. 662, Μ. Χριστοδούλου (ΜΚ1), την ΄Ηβη Πουίκα (ΜΚ2) και την Κρίνη Σπύρου (ΜΚ3). Συνοπτικά οι μάρτυρες ανέφεραν τα ακόλουθα: Ο ΜΚ1, εξεταστής του δυστυχήματος, κατέθεσε ότι στις 15.1.2004, η ώρα 16.05 επισκέφθηκε τη σκηνή τροχαίου δυστυχήματος που συνέβη στην Ελεύθερη Ζώνη Εμπορίου, στο Καλό Χωριό, μπροστά από το εργοστάσιο «Ρακέλ». Τα ενεχόμενα οχήματα με αρ. εγγραφής ΗΥΡ867, το οποίο οδηγούσε ο Κατηγορούμενος, και ΧΗ047, το οποίο οδηγούσε η ΜΚ2, βρίσκονταν στην τελική τους θέση. Ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο στην παρουσία και των 2 οδηγών και σημείωσε σε αυτό το γράμμα Χ ως το σημείο σύγκρουσης, το οποίο φαινόταν από το σημείο όπου ξεκινούσε το τράβηγμα του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΧΗ
2. ΄Ελαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο, Τεκμήριο 3, και τον κατηγόρησε γραπτώς, Τεκμήριο
3. Ο Κατηγορούμενος δεν παραδέκτηκε την κατηγορία. Ο καιρός ήταν αίθριος και το οδόστρωμα στεγνό. Στο αυτοκίνητο της ΜΚ2 υπήρχαν ζημιές στο μπροστινό δεξί φτερό και στον αριστερό μπροστινό τροχό. Στο αυτοκίνητο του κατηγορουμένου δεν υπήρχαν ζημιές. Από το πρόχειρο σχέδιο ετοίμασε τελικό, Τεκμήριο
4. Με την ένδειξη Α φαίνεται η τελική θέση του αυτοκινήτου του Κατηγορουμένου και με την ένδειξη Β η τελική θέση του αυτοκινήτου της ΜΚ
5. Με την ένδειξη Χ φαίνεται το σημείο σύγκρουσης. Με την ένδειξη Γ φαίνονται μαυρίσματα από τα ελαστικά του αυτοκινήτου του Κατηγορουμένου ενώ με την ένδειξη Δ ίχνη τραβήγματος του αυτοκινήτου της ΜΚ
6. Το πλάτος του δρόμου είναι 8.10 μ. Το σημείο Χ απέχει 4.30 μ. από το πεζοδρόμιο. Οι αποστάσεις του Γ και Δ πιο πάνω, δεν έχουν μετρηθεί. Αντεξεταζόμενος του υπεβλήθη ότι η πάροδος που φαίνεται στο Τεκμήριο 2 δεν είναι δρόμος και ανέφερε ότι υπάρχει κάγκελο και είναι η είσοδος του εργοστασίου. Σε υποβολή ότι μαύρισματα από ελαστικά δεν υπήρχαν γιατί η ταχύτητα του δεν ήταν μεγαλύτερη από 15-20 χαω, απάντησε ότι τα ίχνη που σημείωσε φαίνονταν ευκρινώς. Σε υποβολή του κατηγορουμένου ότι για να αφήσει μαύρισμα η ταχύτητά του θα έπρεπε να ήταν μεγάλη και ότι με 60 πόδια αυτοκίνητο δεν θα μπορούσε να αναπτύξει για να στρίψει, ο ΜΚ1 απάντησε ότι τα ίχνη σχηματίστηκαν από τη στροφή και όχι από την ταχύτητα. Σε υποβολή ότι το φορτηγό του ήταν διπλωμένο και γι' αυτό δεν μπορεί να έπιασε από το Χ το αυτοκίνητο της ΜΚ2 και να το έφερε 7.50 μ. προς το κάγκελο ο ΜΚ1 απάντησε πως δεν μπορεί να γνωρίζει, εκεί βρήκε το φορτηγό. Σε υποβολή ότι τα ίχνη δεν προκλήθηκαν από το τράβηγμα αλλά από τα προφυλακτικά προς την πλευρά της καρότσας απάντησε ότι τα ίχνη προκλήθηκαν από το μπροστινό δεξί ελαστικό του οχήματος, ανεξάρτητα από το που ήταν η σύγκρουση των 2 οχημάτων. Σε υποβολή ότι αν τραβούσε το αυτοκίνητο από το Χ δεν θα το «έπαιρνε πρόσοψη», από το Χ με τα μούτρα αλλά από τη μέση και ότι η σύγκρουση δεν έγινε στο Χ αλλά στα μούτρα του αυτοκινήτου στο μπροστινό κιγκλίδωμα της καρότσας απάντησε ότι το Χ το συμπέρανε με βάση το μαύρισμα. Η ΜΚ2 ανέφερε ότι στις 15.1.2004 οδηγούσε το αυτοκίνητό της με αρ. εγγραφής ΧΗ47 στο δρόμο στην Ελεύθερη Ζώνη Εμπορίου, μπροστά από το εργοστάσιο «Ρακέλ» με 20 χαω με πρόθεση να στρίψει αριστερά προς την είσοδο του εργοστασίου, με συνοδηγό τη ΜΚ
7. Μπροστά της προπορευόταν ένα τρέιλερ σε απόσταση 30 μ. περίπου. Όταν έφθασε λίγο πριν την είσοδο του εργοστασίου το τρέιλερ εισήλθε στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας και σταμάτησε στα δεξιά. Η ΜΚ2 ελάττωσε ταχύτητα και όταν σιγουρεύτηκε ότι το τρέιλερ σταμάτησε ανέπτυξε λίγη ταχύτητα για να περάσει από αριστερά του και να στρίψει αριστερά για να μπει στο εργοστάσιο. Ενώ προχωρούσε δίπλα από «την καρότσα» του τρέιλερ και έφθασε δίπλα από τους μπροστινούς αριστερούς τροχούς της ξαφνικά και χωρίς να δείξει ο οδηγός της καρότσας άρχισε να στρίβει αριστερά για να μπει στο εργοστάσιο, με αποτέλεσμα να της ανακόψει την πορεία και αφού της κτύπησε άρχισε να την τραβά με κάποια σίδερα που βρίσκονταν στο πλευρό. Αφού την τράβηξε 1 - 2 μ. κάποια κυρία που βρισκόταν πίσω της κόρναρε στο φορτηγό το οποίο σταμάτησε. Το αυτοκίνητό της υπέστη εκτεταμένες ζημιές στο δεξί μπροστινό φτερό, στον ανεμοθώρακα, στο αριστερό φτερό και στον μπροστινό προφυλακτήρα. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι εργάζεται στο εργοστάσιο 3½ χρόνια. Δέχθηκε ότι όταν ένα φορτηγό εισέλθει στο δρόμο της Ελεύθερης Ζώνης ο προορισμός του είναι το εργοστάσιο. Σε υποβολή του κατηγορουμένου ότι το φορτηγό για να στρίψει πρέπει να πάρει τη δεξιά πλευρά του δρόμου διότι αλλιώς δεν χωρεί 60 πόδια φορτηγό να εισέλθει και ότι δεν υπήρχε αυτοκίνητο πίσω του απάντησε ότι η ίδια ήταν πίσω του. Σε υποβολή του Κατηγορουμένου ότι όταν πήρε τη στροφή η ΜΚ2 βρισκόταν ακόμη στη στροφή, πίσω του, και γνώριζε ότι ο κατηγορούμενος θα έμπαινε αριστερά, απάντησε ότι αν ο κατηγορούμενος ήθελε να μπει αριστερά θα «έπιανε» ανοικτά. Ο κατηγορούμενος ήταν σταθμευμένος και όταν η ΜΚ2 θα έστριβε σταμάτησε και μετά προχώρησε. Ο κατηγορούμενος κινήθηκε και δεν έδειξε. Η ΜΚ2 δέχθηκε ότι το κάγκελο του εργοστασίου ήταν ανοικτό. Σε υποβολή του κατηγορουμένου ότι μίλησε με τον φύλακα, το φορτηγό βρισκόταν 15 μ. μέσα από το κάγκελο, ο φύλακας του είπε προχώρα και μετά ακολούθησε η σύγκρουση γιατί η ΜΚ2 επιθυμούσε να περάσει πριν από αυτόν η ΜΚ2 απάντησε ότι μόλις «έπιασε αριστερά» την γάντζωσε και την τραβούσε. ΄Ηταν σταματημένος. Της υπεβλήθη επίσης ότι ο δρόμος έχει 8.10 μ. πλάτος ενώ το φορτηγό 3 μ. άρα η ΜΚ2 βρισκόταν στη λωρίδα του. Η ΜΚ3, συνοδηγός της ΜΚ2, ανέφερε ότι στο δρόμο της Ελεύθερης Ζώνης ακολουθούσαν το φορτηγό σε απόσταση που δεν μπορούσε να προσδιορίσει. Όταν έφθασαν στο δρόμο μπροστά από το εργοστάσιο το φορτηγό εισήλθε στη δεξιά λωρίδα και λίγο πριν το κάγκελο του εργοστασίου σταμάτησε στα δεξιά. Σταμάτησαν πίσω του σε αποσταση 50 μ. στη λωρίδα τους στα αριστερά. Επειδή το φορτηγό δεν έδειχνε η ΜΚ2 εκκίνησε για να περάσει από τα αριστερά του και όταν βρίσκονταν περίπου στη μέση του φορτηγού αυτό εκκίνησε με πρόθεση να μπει στο εργοστάσιο με αποτέλεσμα να τους ανακόψει την πορεία, να τους κτυπήσει και να τις σέρνει με την καρότσα. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι δεν γνώριζε ποιος θα ήταν ο προορισμός του κατηγορουμένου. Εκεί σταματούν πολλά αυτοκίνητα από άλλο εργοστάσιο. Της υπεβλήθη ότι δεν υπήρχε άλλο εργοστάσιο και απάντησε πως δεν γνώριζαν ότι ο κατηγορούμενος θα έστριβε αφού δεν έδειχνε. Σε ερώτηση την ώρα που σταμάτησε πόση απόσταση είχαν «τα μούτρα του» από την είσοδο του εργοστασίου απάντησε ότι το μισό περίπου ήταν μέσα στο κάγκελο. Σε υποβολή ότι βρισκόταν 30 μ. μέσα στο εργοστάσιο η ΜΚ3 απάντησε ότι δεν τις τράβησε την ώρα που το φορτηγό ήταν μέσα, αλλά την ώρα που ξεκινούσε. Της υπεβλήθη ότι υπάρχει άνθρωπος στην Πύλη που μπορεί να βεβαιώσει όσα λέει. Ο κατηγορούμενος αφού κλήθηκε σε απολογία έδωσε ένορκη μαρτυρία. Ανέφερε ότι η πάροδος που φαίνεται στο Τεκμήριο 2 είναι η είσοδος του εργοστασίου καπνών «Ρακέλ». Οδήγησε από την αριστερή λωρίδα του δρόμου προς τη δεξιά για να εισέλθει στο εργοστάσιο. Μπήκε στην είσοδο, σταμάτησε και αφού ο φύλακας του άνοιξε το κάγκελο του είπε να προχωρήσει. Ο κατηγορούμενος άκουσε κορναρίσματα και είδε ένα αυτοκίνητο στο πλευρό της καρότσας του. Κατεβαίνοντας είδε το αυτοκίνητο της ΜΚ
8. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η πρόθεσή του ήταν να στρίψει αριστερά. Αρχικά ανέφερε πως δεν θυμόταν αν είχε ανάψει το δείκτη του ενώ ακολούθως δέχθηκε πως δεν τον είχε ανάψει. Είδε για πρώτη φορά το αυτοκίνητο της ΜΚ2 όταν κατέβηκε από το αυτοκίνητό του. Πριν τη σύγκρουση δεν υπήρχε. Πριν στρίψει δεν υπήρχαν αυτοκίνητα. Σταματώντας κουβέντιαζε με το φύλακα. Η ΜΚ2 προσπάθησε να μπει στο εργοστάσιο πριν από αυτόν. Όταν συγκρούσθηκαν το αυτοκίνητό του ήταν μέσα και της ΜΚ2 έξω. Διαφώνησε με το σημείο Χ του Τεκμηρίου 2, το οποίο δεν συνάδει, σύμφωνα με τη θέση του, με τις ζημιές των αυτοκινήτων. Αρνήθηκε ότι δεν έλεγξε το δρόμο πριν αρχίσει να στρίβει αριστερά. Είχε ελέγξει από το καθρεφτάκι του και δεν υπήρχε αυτοκίνητο. Ο ΜΥ1 ήταν ο Απόλλων Κακουλλής, φύλακας στο εργοστάσιο «Ρακέλ». Ανέφερε ότι όταν άνοιξε το κάγκελο και εισήλθε ο κατηγορούμενος ο ΜΥ1 τον ρώτησε αν ήταν «γεμάτος» και ο κατηγορούμενος του απάντησε «έχει αυτοκίνητο κάτω στους τροχούς». Δεν είδε αν το αυτοκίνητο υπήρχε την ώρα που εισήλθε ο κατηγορούμενος. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι είδε το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου να εισέρχεται, όπως φαίνεται στο Τεκμήριο
9. Δεν είδε τη σύγκρουση. Είδε το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου από μακρυά και άνοιξε το κάγκελο. Ο κατηγορούμενος σταμάτησε, ως ήταν υπόχρεος, και ο ΜΥ1 του είπε να προχωρήσει. Ο κατηγορούμενος του ανέφερε πως υπήρχε ένα αυτοκίνητο κάτω από τους τροχούς του. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιόν μου και να εξετάσω τη μαρτυρία τους και καταλήγω στα πιο κάτω: Ο ΜΚ1 δεν μπορώ να πω ότι δεν μου έκανε καλή εντύπωση, έθεσε τόσο κατά την προφορική του μαρτυρία όσο και με το Τεκμήριο 2 τα δικά του ευρήματα. Δεν αποδέχομαι όμως τα πιο κάτω σημεία της μαρτυρίας του για τους λόγους που εξηγώ πιο κάτω: Σε σχέση με το σημείο Χ η μαρτυρία του ως εμπειρογνώμονα ήταν ελλιπής και ανεπαρκής ως προς το επιστημονικό της περιεχόμενο (βλ. Αιμιλία Ορφανίδου ν. Αστυνομίας, Ποιν. ΄Εφεση αρ. 7902, 11.4.2005). Ο μάρτυρας δεν έχει παραθέσει στο Δικαστήριο οποιαδήποτε επιστημονικά κριτήρια με βάση τα οποία το Δικαστήριο να μπορεί να προβεί σε δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα σε σχέση με το εν λόγω σημείο. Η δε φύση, έννοια, έκταση και οιαδήποτε σημασία του «τραβήγματος» με βάση το οποίο ο ΜΚ1 καθόρισε το σημείο Χ παρέμειναν ανεξήγητα. Εν όψει δε και του γεγονότος ότι ο ΜΚ1 δεν εντόπισε ή αναφέρθηκε σε άλλα στοιχεία που να καθορίζουν το σημείο σύγκρουσης δεν νομίζω ότι με βάση και μόνο την αναφορά του σε έναρξη του «τραβήγματος» να μπορεί να καθοριστεί το σημείο σύγκρουσης (βλ. Ασπρής ν. Αστυνομίας

(2000)2 ΑΑΔ 694). Δεν αποδέχομαι ούτε και το μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα ότι τα ίχνη που έχει σημειώσει ως Γ οφείλονται στη στροφή του αυτοκινήτου του κατηγορουμένου αφού και το πιο πάνω συμπέρασμα του ΜΚ1 παρέμεινε ανεξήγητο και κατά συνέπεια ατεκμηρίωτο αλλά και ασύνδετο με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Εκτός από τα πιο πάνω σημεία της μαρτυρίας του μάρτυρα η μαρτυρία του όσον αφορά τα υπόλοιπα ευρήματά του και τις μετρήσεις του στο Τεκμήριο 2 δεν έχουν κλονιστεί καθ' οιονδήποτε τρόπο κατά την αντεξέτασή του και τα αποδέχομαι στο σύνολό τους. Βεβαίως κρίνω σκόπιμο εδώ να σημειώσω ότι η μαρτυρία του ΜΚ1 παρουσιάζει ουσιαστικά κενά σε σχέση με πολλά σημεία π.χ. τις διαστάσεις του φορτηγού του κατηγορουμένoυ ή τη θέση της εισόδου του εργοστασίου, τα οποία θα μπορούσαν να βοηθήσουν το Δικαστήριο στην ευχερέστερη αξιολόγηση της ενώπιόν του μαρτυρίας (βλ. Haloumias v. The Police

(1970)2 CLR 154). Η ΜΚ2 δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία της ήταν ασαφής και αόριστη όσον αφορά την οδική της συμπεριφορά αλλά και όσον αφορά την οδική συμπεριφορά του κατηγορουμένου. Παρέμεινε δε άγνωστο στο τέλος της μαρτυρίας της σε πόση απόσταση από την είσοδο του εργοστασίου είχε σταματήσει το φορτηγό του κατηγορουμένου και σε πόση απόσταση βρισκόταν η ίδια από το φορτηγό όταν αποφάσισε να το προσπεράσει. Η δε θέση της ότι ενώ το τρέιλερ του κατηγορουμένου είχε σταματήσει η ίδια ανέπτυξε ταχύτητα για να περάσει από αριστερά του στερείται πειστικότητας και αντίκειται στη λογική και την ανθρώπινη πείρα. Σημειώνω εδώ ότι θέση της ΜΚ2 ότι είχε ελαττώσει ταχύτητα όταν το φορτηγό του κατηγορουμένου σταμάτησε στα δεξιά παρουσιάζει αντίφαση με τη θέση της συνοδηγού της, ΜΚ3 η οποία ανέφερε ότι το αυτοκίνητο της ΜΚ2 είχε σταματήσει όταν το φορτηγό σταμάτησε στη δεξιά λωρίδα. Ούτε η ΜΚ3 μου έκανε καλή εντύπωση. Φαινόταν αβέβαιη για όσα κατέθεσε, η μαρτυρία της διέπετο από ασάφεια και απέφυγε ή δεν ήταν σε θέση να απαντήσει απλές ερωτήσεις του κατηγορουμένου κατά την αντεξέτασή της. Για τους πιο πάνω λόγους δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία των ΜΚ2 και ΜΚ

1. Ο κατηγορούμενος δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Αυτό αντανακλάτο στην ένορκη μαρτυρία του αλλά και στις απαντήσεις του κατά την αντεξέτασή του. Η μαρτυρία του ήταν στο σύνολό της συγκεχυμένη. Η θέση που ο κατηγορούμενος προέβαλε ενόρκως ότι πριν από τη σύγκρουση δεν υπήρχε πίσω του αυτοκίνητο παρουσιάζει ουσιαστική αντίφαση με τη θέση του στο Τεκμήριο 3 ότι πίσω του τον ακολουθούσε το αυτοκίνητο της ΜΚ
2. Σημειώνω δε ότι ενώ αρχικά κατά την αντεξέτασή του ανέφερε πως δεν θυμόταν αν είχε εκδηλώσει την πρόθεσή του να στρίψει αριστερά στο εργοστάσιο ακολούθως δέχθηκε ότι όπως ανέφερε στο Τεκμήριο 3 δεν είχε δείξει με το δείκτη του. Δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Ο ΜΥ1 δεν μπορώ να πω ότι δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του όμως δεν μπορεί να βοηθήσει το Δικαστήριο σε σχέση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και διερωτώμαι γιατί τον κάλεσε ο κατηγορούμενος. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση και το σύνολο της ενώπιόν μου μαρτυρίας καταλήγω στο συμπέρασμα ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να προβεί σε ασφαλή ευρήματα αναφορικά με τις περιστάσεις του υπό κρίση δυστυχήματος. Δεν υπάρχει ενώπιόν μου άμεση αξιόπιστη μαρτυρία αναφορικά με τις συνθήκες του δυστυχήματος, αφού οι ΜΚ2, ΜΚ3 και ο κατηγορούμενος έχουν κριθεί αναξιόπιστοι. Οι αποδεκτές μετρήσεις και τα ευρήματα του ΜΚ1 ο οποίος δεν ήταν παρών κατά το δυστύχημα δεν μπορούν να αποκαλύψουν πως επεσυνέβηκε το δυστύχημα. Σύμφωνα με τη νομολογία είναι ανεπίτρεπτο για το Δικαστήριο να μετατραπεί σε εμπειρογνώμονα ή να προβαίνει σε υποθετικά ευρήματα για το πώς έγινε μια σύγκρουση (βλ. Γ. Εισαγγελέας ν. Πότση

(2000)2 ΑΑΔ 252, Μαυρίδης ν. Dharanghji

(1990)1 AAΔ 1013, Aντώνη Παπαϊωάννου ν. Νίκου Νικολάου, Πολιτική ΄Εφεση αρ. 11744, ημερ. 15.6.2005). Αυτό που προκύπτει από την ισχύουσα νομολογία είναι πως το καθήκον του οδηγού καθορίζεται ως «καθήκον επίδειξης συνήθους επιμέλειας προς άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο τα οποία θα μπορούσε εύλογα να προβλέψει ότι υπήρχε πιθανότητα να επηρεασθούν.» (βλ. Costas Ioannou Triftarides v. The Police

(1968)2 CLR 140, και επίσης Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 1, Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 68). Στην υπόθεση Charalambous v. Police

(1982)2 ΑΑΔ 134, λέχθηκε ότι το κριτήριο βάση του οποίου αποφασίζεται αν κάποιος οδηγός υπήρξε αμελής είναι κατά πόσο στη συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχει παρέκκλιση από το επίπεδο συμπεριφοράς που αναμένεται από ένα λογικό και συνετό οδηγό. Σύμφωνα με τη νομολογία οι οδηγοί στον κύριο δρόμο έχουν προτεραιότητα στη χρήση του. Όταν η απόφραξη του δρόμου συνδέεται ευθέως με το δυστύχημα και αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτίων που το προκάλεσαν δικαιολογείται η απόδοση ευθύνης (βλ. Ξυπτερά ν. Κυπριανού,

(1997)1 ΑΑΔ (Γ) 1696, Κουμή ν. Χίνη,

(2000)1 ΑΑΔ (Α) 383). Η παράλειψη ενός οδηγού να σταματήσει πριν διασταυρώσει κύριο δρόμο και η μη άσκηση καλής παρατηρητικότητας αποτελούν, όπως κρίθηκε νομολογιακά, αμελείς πράξεις, (βλ. Χριστοδούλου ν. Μπίλλη,

(1998)1 ΑΑΔ 164, Constantinou v. Katsouris a.a.

(1975)1 CLR 188). Στην παρούσα υπόθεση ενόψει της μη ύπαρξης ευρημάτων, πέραν των αποδεκτών μετρήσεων και ευρημάτων του ΜΚ1 και εφαρμόζοντας τις πιο πάνω νομικές αρχές, η οδική συμπεριφορά του κατηγορουμένου δεν μπορεί να αξιολογηθεί. Ελλείπει άμεση αξιόπιστη μαρτυρία αναφορικά με τις συνθήκες σύγκρουσης των δύο αυτοκινήτων. Συνεπώς τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος δεν έχουν αποδειχθεί. Συνοψίζοντας αναφέρω πως όπως έχει λεχθεί στην απόφαση Λοίζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 363 στις σελίδες 365-366 «Η απόδειξη της κατηγορίας, και κάθε στοιχείου που τη συνιστά, βαρύνει εξ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες κι΄ αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη». Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την κατηγορία αρ. 1 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ο κατηγορούμενος δικαιούται το ευεργέτημα της αμφιβολίας. Συνεπώς ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται στην κατηγορία αρ. 1. Μ. Παπαϊωάννου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο