ΑΣΤΥΝΟΜ ΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. CLADE BASEL κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 795/06, 13 Φεβρουαρίου 2006

(1)(ζ) του Κεφ. 105 Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου όπως έχει τροποποιηθεί, ήτοι στις 19.1.2006 στο δρόμο Λάρνακας - Δεκέλειας συνωμότησαν μεθ' ενός ετέρου στη διάπραξη του αδικήματος της παραμονής των κατηγορουμένων 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 και 10 στη Δημοκρατία. Ο 1ος κατηγορούμενος αντιμετωπίζει επίσης εννέα

(9)κατηγορίες συνδρομής ή βοήθειας σε απαγορευμένο μετανάστη να παραμείνει στη Δημοκρατία ήτοι κατηγορίες 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 και 10 για κάθε ένα από τους υπόλοιπους εννέα

(9)αλλοδαπούς κατηγορούμενους κατά παράβαση των άρθρων 2, 4, 6, 18 και 19

(1)(ζ) του Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ. 105 όπως τροποποιήθηκε. Έκαστος των κατηγορουμένων 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 και 10 αντιμετωπίζει κατηγορία για παράνομη είσοδο στη Δημοκρατία της Κύπρου κατά παράβαση του άρθρου 12

(5)του ίδιου ως άνω Νόμου Κεφ. 105, ήτοι κατηγορίες 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18 και

1. Οι κατηγορούμενοι 2, 4, 5, 7, 8 και 9 παραδέχθηκαν τόσο την κατηγορία της συνωμοσίας για διάπραξη πλημμελήματος όσο και την κατηγορία της παράνομης εισόδου στη Δημοκρατία και τους επιβλήθηκε ποινή. Οι κατηγορούμενοι 3, 6 και 9 παραδέχθηκαν την κατηγορία της παράνομης εισόδου στη Δημοκρατία της Κύπρου αλλά αρνήθηκαν την κατηγορία της συνωμοσίας. Ο κατηγορούμενος 1 αρνήθηκε ενοχή σ' όλες τις κατηγορίες ήτοι 1 έως 10 που αντιμετωπίζει, δηλαδή της συνωμοσίας προς διάπραξη πλημμελήματος, 1η κατηγορία και της συνδρομής ή βοήθειας σε παράνομο μετανάστη να παραμείνει στη Δημοκρατία κατηγορίες 2 έως
2. Για τους κατηγορούμενους 1, 3, 6 και 9 η υπόθεση προχώρησε σε ακροαματική διαδικασία στις κατηγορίες που δεν παραδέχθηκαν. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε δύο

(2)μάρτυρες κατηγορίας (Μ.Κ.), ήτοι τον αστυφύλακα 1079 Αντώνη Σαββίδη Μ.Κ.1 και τον αστυφύλακα 972 Μάρκελλο Ιεροδιακόνου τους οποίους ως κύρια εξέταση αποτέλεσε το περιεχόμενο της κατάθεσης τους, Τεκμήρια 1 και 2 αντίστοιχα οι οποίοι δεν αντεξετάστηκαν από τους συνηγόρους των κατηγορουμένων 1 και 6 αλλά ούτε και από τον κατηγορούμενο

1. Η αντεξέταση από τον κατηγορούμενο 3 δεν είχε σχέση με την ουσία της υπόθεσης. Κατατέθηκε από τον Μ.Κ.2 ως Τεκμήριο 3 η κατάθεση του κατηγορούμενου 3 στη γλώσσα του και ως Τεκμήριο 4 η μετάφραση της στην Ελληνική γλώσσα. Το ίδιο έγινε και για τον κατηγορούμενο 9 ήτοι τα Τεκμήρια 9 και 10, για τον κατηγορούμενο 6 Τεκμήρια 20 και 21 και για τον κατηγορούμενο 1 Τεκμήρια 22 και
2. Εκ συμφώνου κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 5 έως 17 οι καταθέσεις ισάριθμων αστυφυλάκων δηλαδή δεκατριών

(13), ως προς το αληθές του περιεχομένου τους. Μετά που το Δικαστήριο βρήκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων και κλήθηκαν σε απολογία αφού τους εξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 οι κατηγορούμενοι 1 και 6 επέλεξαν το δικαίωμα της σιωπής ενώ οι κατηγορούμενοι 3 και 9 επέλεξαν και έδωσαν ένορκη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο κατηγορούμενος 3 συγκεκριμένα ανέφερε ότι μετέβη στην Τουρκία από την πατρίδα του. Εκεί μεταξύ άλλων προσώπων που γνώρισε ήταν και κάποιος τούρκος καθώς και ένας κύπριος οι οποίοι του ανέφεραν ότι μπορούσαν να του εξασφαλίσουν VISA για την Κύπρο και προς αυτό τον σκοπό πλήρωσε το ποσό των 1500 Ευρώ. Έτσι κανονίστηκε η μεταφορά του στην Κύπρο, μαζί με άλλους που δεν γνώριζε, με σκάφος. Όταν αποβιβάστηκαν στις κατεχόμενες περιοχές τους παρέλαβε αυτοκίνητο που τους μετέφερε σε συγκεκριμένο σημείο και απ' εκεί άλλο αυτοκίνητο το οποίο στη διαδρομή ανακόπηκε από την αστυνομία και συνελήφθη. Τους κατηγορούμενους 6 και 9 τους γνώρισε την τελευταία ημέρα πριν τη σύλληψη τους ενώ τον κατηγορούμενο 1 δεν τον γνωρίζει. Απολογήθηκε, ζήτησε συγνώμη, είπε ότι δεν ήξερε την κατάσταση που επικρατούσε στην Κύπρο και ότι αυτό που έκανε ήταν παράνομο και δεν ζητά πολιτικό άσυλο αλλά επιστροφή στην πατρίδα του το συντομότερο δυνατό. Αρνήθηκε όμως κατά την αντεξέταση την κατηγορία της συνωμοσίας. Ο κατηγορούμενος 9 ανέφερε ότι δεν γνώριζε ότι διέπραττε μια παράνομη πράξη, ζήτησε συγνώμη και την επιστροφή στην πατρίδα του. Αρνήθηκε κατά την αντεξέταση την κατηγορία της συνωμοσίας. Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Στις 18.1.2006 και περί ώρα 23:45 ο αστυφύλακας 1017 Γ. Αττιπά εβρίσκετο σε μηχανοκίνητη περιπολία μαζί με τους αστυφύλακες 2688 και 4843 στην περιοχή του φράκτη Άχνας κατόπιν πληροφορίας για πιθανή άφιξη λαθρομεταναστών. Αντελήφθηκαν το όχημα με αρ. εγγραφής ΕΜΚ872 βαν χρώματος άσπρου που κατευθύνετο από τις Βρυσούλες προς τη Δεκέλεια. Επειδή τους φάνηκε ότι κινείτο ύποπτα το ακολούθησαν. Στις 19.1.2006 πλέον, παρά το ξενοδοχείο "GOLDEN BAY" δρόμος Δεκέλειας - Λάρνακας, αποφάσισαν να το ανακόψουν και γι' αυτό έβαλαν σε λειτουργία το φάρο και την σειρήνα ενώ κάλεσαν τον οδηγό μέσω μικροφώνου να σταματήσει. Ο οδηγός σταμάτησε και τότε από την συρόμενη αριστερή πόρτα εξήλθαν περί τους δέκα

(10)άντρες που κατευθύνθηκα προς την παραλία. Τους καταδίωξαν και συνέλαβαν τέσσερις απ' αυτούς μεταξύ των οποίων ο 1ος κατηγορούμενος που ήταν ο οδηγός του αναφερθέντος οχήματος, ο 6ος κατηγορούμενος και ο 9ος κατηγορούμενος. Έγιναν επιστήσεις της προσοχής τους στο νόμο για το αδίκημα που διέπραξαν και ο 1ος κατηγορούμενος στην Ελληνική γλώσσα απάντησε "ξέρω το συγνώμη". Να λεχθεί ότι συνελήφθη και ο 3ος κατηγορούμενος από τον αστυφύλακα 2786 ενώ μετά από έρευνες συνελήφθησαν και τα υπόλοιπα πρόσωπα που φαίνονται στο κατηγορητήριο. Από τις καταθέσεις των κατηγορουμένων 3 και 9 προκύπτει ότι αυτοί αφού πλήρωσαν κάποιο ποσό σε πρόσωπο στην Τουρκία διευθέτησε τη μεταφορά τους στην Κύπρο με σκάφος το οποίο προσάραξε σε ακτή στις κατεχόμενες περιοχές. Ο κατηγορούμενος 6 έφθασε κι' αυτός στις κατεχόμενες περιοχές με καράβι. Απ' εκεί τους παρέλαβε αυτοκίνητο το οποίο τους μετέφερε σε συγκεκριμένο σημείο παρά τις ελεύθερες περιοχές. Από τις ελεύθερες περιοχές παρά τις κατεχόμενες περιοχές τους παρέλαβε ο 1ος κατηγορούμενος με το όχημα ΕΜΚ872 βαν με προορισμό τη Λεμεσό αφού πριν συνομίλησε τηλεφωνικά με κάποιο άτομο ονόματι Αλί και συμφώνησε περί τούτου και ακολούθησε άλλο πρόσωπο ονόματι Μοχάμετ που οδηγούσε ιδιωτικό όχημα και τον οδήγησε στο συγκεκριμένο σημείο που παρέλαβε τους εννέα κατηγορούμενους. Ακολούθησε το δρομολόγιο που αναφέρθηκε ανωτέρω και εξελίχθηκαν τα γεγονότα όπως περιγράφησαν πιο πάνω. Στις καταθέσεις τους οι κατηγορούμενοι 3, 6 και 9 όπως και ενώπιον του Δικαστηρίου παραδέχονται την παράνομη είσοδο στη Δημοκρατία. Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ Οι κατηγορούμενοι 3, 6 και 9 σύμφωνα με τη γραμμή που ακολούθησαν συμφώνησαν ότι ήρθαν μέσω Τουρκίας στις κατεχόμενες περιοχές και απ' εκεί στις ελεύθερες περιοχές απ' όπου τους παρέλαβε ο 1ος κατηγορούμενος με προορισμό όπως καταδεικνύεται τη Λεμεσό, ενώ ο 1ος κατηγορούμενος σύμφωνα με τη θέση του παρέλαβε τους εννέα κατηγορούμενους από τις ελεύθερες περιοχές κατόπιν συμφωνίας με κάποια πρόσωπα για να τους μεταφέρει στη Λεμεσό έναντι αμοιβής χωρίς να προβεί σε οποιαδήποτε συμφωνία με τους εννέα κατηγορούμενους με τους οποίους δεν είχε καμία επαφή προηγουμένως. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής με παραπομπή στη μαρτυρία που παρουσιάστηκε εισηγήθηκε στο Δικαστήριο ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων και κάλεσε το Δικαστήριο όπως κρίνει όλους τους κατηγορούμενους 1, 3, 6 και 9 ένοχους στην 1η κατηγορία της συνωμοσίας και τον κατηγορούμενο 1 ένοχο στις κατηγορίες 2 έως και

1. Οι δικηγόροι των κατηγορουμένων 1 και 6 στην αγόρευση τους με φόντο τη μαρτυρία που προσκομίστηκε από την Κατηγορούσα Αρχή εισηγήθηκαν ότι όσον αφορά την 1η κατηγορία δεν αποδείχθηκε το συστατικό στοιχείο της συμφωνίας μεταξύ των κατηγορουμένων 1 έως 10 στη Δημοκρατία αφού κανένα στοιχείο δεν υπάρχει που να αποδεικνύει τέτοια συμπεριφορά και δη εκ μέρους των κατηγορουμένων 1 και
2. Ειδικότερα ο κ. Γαβριηλίδης εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε ότι οι κατηγορούμενοι ήθελαν να παραμείνουν στη Δημοκρατία και προς τούτο συνέδραμε ή βοήθησε ο 1ος κατηγορούμενος, ενώ ο κ. Στυλιανού ανέφερε ότι ναι μεν είχαν ίδιο σκοπό, ήτοι τον προορισμό τους στην Κύπρο πλην όμως δεν συμφώνησαν είτε όλοι μεταξύ τους είτε ξεχωριστά ο κάθε ένας με τον άλλο για να διαπράξουν το αδίκημα της παράνομης παραμονής στη Δημοκρατία. Τέλος εισηγήθηκαν ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ως εκ τούτου ζήτησαν από το Δικαστήριο όπως τους αθωώσει από την 1η κατηγορία. Επίσης ο κ. Γαβριηλίδης ζήτησε όπως ο 1ος κατηγορούμενος αθωωθεί και απαλλαγεί από τις κατηγορίες 2 έως και
3. Οι κατηγορούμενοι 3 και 9 δεν ανάφεραν οτιδήποτε αφήνοντας να νοηθεί ότι, όσα ανάφεραν στο εκ πρώτης όψεως υπόθεση όπως και τα όσα ανάφεραν στις ένορκες μαρτυρίες τους ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν ικανοποιητικά. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Οι μοναδικοί Μ.Κ.1 και 2 που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου υιοθετόντας τις καταθέσεις τους Τεκμήρια 1 και 2 αντίστοιχα που αποτέλεσαν τις κυρίως εξετάσεις τους δεν αντεξετάστηκαν από τους συνηγόρους των κατηγορουμένων 1 και 6 και τον κατηγορούμενο 9 ενώ η αντεξέταση τους από τον κατηγορούμενο 3 δεν ήταν επί της ουσίας της υπόθεσης. Η μαρτυρία τους δεν αμφισβητήθηκε και παρέμεινε αναντίλεκτη. Οι μάρτυρες αυτοί κρίνονται αξιόπιστοι. Αποδέχομαι τη μαρτυρία τους. Το περιεχόμενο των καταθέσεων των δεκατριών

(13)αστυφυλάκων Τεκμήρια 5 έως 17 γίνεται αποδεκτό. Οι κατηγορούμενοι 3 και 9 μου έκαναν σχετικά καλή εντύπωση και παρ' όλο ότι δεν ανάφεραν με λεπτομέρεια την κάθοδό τους από την Τουρκία στις κατεχόμενες περιοχές και από εκεί στις ελεύθερες περιοχές, αποδέχομαι ότι σε γενικές γραμμές είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο. Αποδέχομαι τη μαρτυρία τους. Οι καταθέσεις των κατηγορουμένων 1, 3, 6 και 9 λαμβάνονται υπόψη ως στοιχείο μαρτυρίας γι' αυτόν πού την έδωσε και όχι εναντίον συγκατηγορουμένου του. (Βλ. Κίτα ν. Δημοκρατίας

(1996)2 Α.Α.Δ 209, 212). ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Οι κατηγορούμενοι 3, 6 και 9 είναι από την Γεωργία. Ο κάθε ένας για δικούς του λόγους μετέβηκε στην Τουρκία είτε με απώτερο σκοπό να έρθει στην Κύπρο όπως ο κατηγορούμενος 3 είτε πήρε την απόφαση του αυτή κατά την παραμονή του στην Τουρκία. Αφού ο κάθε ένας από τους κατηγορούμενους 3 και 9 κατέβαλε ένα χρηματικό ποσό σε κάποιο τούρκο αυτός τους εξασφάλισε θέση και τους επιβίβασε σε σκάφος με ενδιάμεσο σταθμό τις κατεχόμενες περιοχές πριν τον τελικό τους προορισμό που ήταν οι ελεύθερες περιοχές. Ο κατηγορούμενος 6 ήλθε στις κατεχόμενες περιοχές με τον τρόπο που αναφέρεται κατωτέρω. Έτσι στις 18.1.2006 βρέθηκαν οι δύο κατηγορούμενοι 3 και 9 στις ακτές των κατεχόμενων περιοχών από όπου τους παρέλαβε αυτοκίνητο και τους μετέφερε στη γραμμή αντιπαράταξης παρά τις ελεύθερες περιοχές Αμμοχώστου. Ο κατηγορούμενος 6 μεταφέρθηκε κι' αυτός στο ίδιο σημείο με αυτοκίνητο. Από τη μαρτυρία που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου καταδεικνύεται ότι οι κατηγορούμενοι δεν εγνωρίζοντο μεταξύ τους και δεν είχαν οποιαδήποτε επαφή ή επικοινωνία. Φαίνεται οι κατηγορούμενοι 3, 6 και 9 να συναντήθηκαν για πρώτη φορά κατά την ημέρα μεταφοράς τους πριν τη σύλληψη τους. Επιθυμία και των τριών κατηγορουμένων 3, 6 και 9 ήταν να έλθουν στις ελεύθερες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας για ένα καλύτερο μέλλον. Για καλύτερη κατανόηση των γεγονότων που έχουν σχέση με τον κάθε ένα ξεχωριστά από τους κατηγορούμενους 1, 3. 6 και 9 καταγράφονται κατωτέρω περαιτέρω λεπτομέρειες σύμφωνα με την κατάθεση του κάθε ενός έστω και αν διακινδυνεύεται να υπάρχει κάποια επανάληψη αυτών που κατέγραψα ανωτέρω. Συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος 3 είχε ακούσει για κάποιο τούρκο που μπορούσε να τον βοηθήσει να έρθει στην Κύπρο. Τον τούρκο αυτόν τον συνάντησε στην Κωνσταντινούπολη ο οποίος και προέβη σε όλες τις διευθετήσεις για τη μεταφορά του στην Κύπρο έναντι του ποσού των χιλίων πεντακοσίων

(1500)Ευρώ, ως ανέφερα πιο πάνω, γεγονός που πραγματοποιήθηκε με την παράνομη άφιξη του στις κατεχόμενες, και αργότερα στις ελεύθερες, περιοχές δια της θαλάσσης και την παράνομη είσοδο του στην Κυπριακή Δημοκρατία. (Βλ. την κατάθεση του, Τεκμήριο 4). Ο κατηγορούμενος 6 που αφίχθηκε στις κατεχόμενες περιοχές με καράβι πλήρωσε 400 δολάρια Αμερικής σε κάποιο τούρκο για να τον βοηθήσει να έρθει στις ελεύθερες περιοχές. Τούτο έγινε. (Βλ. την κατάθεση του, Τεκμήριο 21). Ο κατηγορούμενος 9 μετέβη στην Κωνσταντινούπολη για να βρει δουλειά. Επειδή δεν βρήκε δουλειά πήγε στη Μερσίνα όπου και πάλι δεν βρήκε δουλειά. Τον πλησίασε κάποιος τούρκος που του είπε ότι μπορούσε να τον μεταφέρει στην Κύπρο όπου μπορούσε να βρει εύκολα εργασία. Συμφώνησε και αφού του κατέβαλε το ποσό των 1000 δολαρίων Αμερικής προέβη στις διευθετήσεις και πράγματι έφθασε στις κατεχόμενες περιοχές και ακολούθως στις ελεύθερες περιοχές. (Βλ. την κατάθεση του, Τεκμήριο 19). Κοινό σημείο των κατηγορουμένων 3 και 9 είναι ότι μεταφέρθησαν στις κατεχόμενες περιοχές με τον τρόπο που ανέφερα προηγουμένως. Κοινό σημείο και των τριών κατηγορουμένων 3, 6 και 9 ότι επιβιβάστηκαν σε αυτοκίνητο που τους μετέφερε στη γραμμή αντιπαράταξης όπου τους ελέχθη ότι θα τους παραλάμβανε άλλο αυτοκίνητο στις ελεύθερες περιοχές. Αφού περπάτησαν εισήλθαν στις ελεύθερες περιοχές. Εδώ αρχίζει η ενεργή εμπλοκή του κατηγορούμενου 1 ο οποίος κατάγεται από τη Συρία, είναι νυμφευμένος με κύπρια με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά και διαμένει στο Μιτσερό. Στην Κύπρο βρίσκεται εδώ και επτά χρόνια. Στον κατηγορούμενο 1 κάποιος ονόματι Μurat ανέφερε ότι συνεργάζεται με κάποιον Ιρανό ονόματι Ali που έχει ως επάγγελμα τη μεταφορά λαθρομεταναστών από τις κατεχόμενες στις ελεύθερες περιοχές. Του πρότεινε δε να συνεργαστεί μαζί τους και αν και έκφρασε επιφυλάξεις για την νομιμότητα των ενεργειών αυτών του έδωσε το τηλέφωνο του για να τον πάρει όποτε θα τον χρειαζόταν. Ο Murat τον πήρε μερικές φορές τηλέφωνο αλλά ο κατηγορούμενος 1 του είπε ότι δεν μπορούσε. Τελικά στις 18.1.2006 τον πήρε τηλέφωνο ο Ali και του είπε ότι είχε λαθρομετανάστες και εάν μπορούσε να τους μεταφέρει επί πληρωμή στη Λεμεσό. Θα τον συναντούσε δε κάποιος με το όνομα Mohamed στην αερογέφυρα των Τρούλλων στον αυτοκινητόδρομο για να τον οδηγήσει στον τόπο που εβρίσκοντο οι λαθρομετανάστες. Αφού συμφώνησε με τον Ali οδήγησε το αυτοκίνητο του ΕΜΚ872 Van χρώματος άσπρου στο συμφωνηθέν σημείο. Αφού συναντήθηκε με τον Mohamed στην αερογέφυρα Τρούλλων ακολούθησε τον τελευταίο που οδηγούσε ένα Mitsubishi Saloon μπεζ χρώματος. Προφανώς παρά τις Βρυσούλες ή κάπου εκεί στις ελεύθερες περιοχές αφού σταμάτησαν συνάντησαν τους λαθρομετανάστες και με υπόδειξη του Mohamed επίβασε στο όχημα του τους εννέα κατηγορούμενους ενώ οι υπόλοιποι εισήλθαν στο όχημα του Mohamed. Στη διαδρομή προς τη Λεμεσό ο Mohamed επέλεξε τον αυτοκινητόδρομο ενώ ο κατηγορούμενος 1 τον παλαιό δρόμο, ήτοι τον παραλιακό δρόμο Δεκέλειας - Λάρνακας. (Βλ. την κατάθεση του, Τεκμήριο 23). Το βράδυ της 18.1.2006 και περί ώρα 23:45 δεν ήταν μόνοι στην αναφερθείσα περιοχή οι κατηγορούμενοι και το όχημα με αριθμό εγγραφής ΕΜΚ872 τύπου βαν χρώματος άσπρου έγινε αντιληπτό από τον αστυφύλακα 1017 Γ. Αττιπά και τους αστυφύλακες 2688 και 4843, που εβρίσκοντο στην περιοχή κατόπιν πληροφορίας για πιθανή άφιξη λαθρομεταναστών, να κατευθύνεται από τις Βρυσούλες προς τη Δεκέλεια. Αφού θεωρήθηκε ότι κινείτο ύποπτα το ακολούθησαν και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα και αφού άρχισε να διανύεται η 19.1.2006 παρά το ξενοδοχείο "GOLDEN BAY" στο δρόμο Δεκέλειας - Λάρνακας αποφάσισαν να το σταματήσουν γι' αυτό έβαλαν σε λειτουργία το φάρο και τη σειρήνα του οχήματος και κάλεσαν τον οδηγό του οχήματος να σταματήσει μέσω μικροφώνου. Πράγματι το όχημα σταμάτησε και τότε από την πλαϊνή συρόμενη πόρτα του βαν κατέβηκαν και άρχισαν να τρέχουν περί τους δέκα άντρες. Ο οδηγός του βαν, ήτοι ο 1ος κατηγορούμενος, ο 6ος κατηγορούμενος, ο 9ος κατηγορούμενος και ακόμη ένα πρόσωπο αν και έτρεξαν ακινητοποιήθηκαν και συνελήφθησαν ενώ οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι μεταξύ των οποίων και ο 3ος κατηγορούμενος εντοπίστηκαν και συνελήφθησαν αργότερα. Σ΄ όλους επιστήθηκε η προσοχή τους στο νόμο για το αδίκημα που διέπραξαν. Με τη βοήθεια μεταφραστών λήφθηκαν από τους κατηγορούμενους θεληματικές καταθέσεις που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου ως τεκμήρια. (Α) ΣΥΝΔΡΟΜΗ Ή ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΕ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Κατηγορίες 2 έως και 10. Τα αδικήματα των κατηγοριών 2 έως και 10 βασίζονται στο άρθρο 19

(1)(ζ) του Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ. 105 το οποίο έχει ως ακολούθως: "Άρθρο 19

(1)Πρόσωπο το οποίο - (ζ) συνδράμει ή βοηθά οποιοδήποτε απαγορευμένο μετανάστη ή εισέλθει ή να παραμείνει στη Δημοκρατία κατά παράβαση του Νόμου αυτού ή οποιωνδήποτε κανονισμών που εκδόθηκαν βάσει αυτού είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται σε φυλάκιση για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τα τρία χρόνια ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες λίρες ή και στις δυο αυτές ποινές." Η ερμηνεία του όρου απαγορευμένος μετανάστης βρίσκεται στο άρθρο 2 το οποίο έχει ως εξής: "Άρθρο 2 "Απαγορεύμένος μετανάστης" σημαίνει πρόσωπο το οποίο είναι απαγορευμένος μετανάστης βάσει των διατάξεων του νόμου αυτού." Τα σχετικά άρθρα για το ποιος θεωρείται απαγορευμένος μετανάστης είναι τα πιο κάτω: "Άρθρο 6

(1)Τα ακόλουθα πρόσωπα θα είναι απαγορευμένοι μετανάστες ... δεν θα επιτρέπεται η είσοδος στη Δημοκρατία σε (θ) οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο απελάθηκε από τη Δημοκρατία είτε βάσει του Νόμου αυτού ή είτε βάσει οποιουδήποτε νομοθετήματος σε ισχύ κατά την ημερομηνία της απέλασης του. (ι) οποιοδήποτε πρόσωπο του οποίου η είσοδος στη Δημοκρατία απαγορεύεται βάσει οποιουδήποτε νομοθετήματος εκάστοτε σε ισχύ. (κ) οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο εισέρχεται ή διαμένει στη Δημοκρατία κατά παράβαση οποιασδήποτε απαγόρευσης, όρου, περιορισμού ή επιφύλαξης που περιλαμβάνεται στο Νόμο αυτό ή σε οποιουσδήποτε Κανονισμούς που εκδόθηκαν βάσει του Νόμου αυτού ή σε οποιαδήποτε άδεια που παραχωρήθηκε ή εκδόθηκε βάσει του Νόμου αυτού ή των Κανονισμών αυτών. (λ) οποιοδήποτε αλλοδαπό ο οποίος, αν επιθυμεί να εισέλθει στη Δημοκρατία ως μετανάστης, δεν έχει στην κατοχή του επιπρόσθετα από διαβατήριο που φέρει Βρεττανική Προξενική θεώρηση για τη Δημοκρατία άδεια μετανάστευσης που χορηγείται από τον Διευθυντή σύμφωνα με οποιουσδήποτε Κανονισμούς που εκδόθηκαν βάσει του Νόμου αυτού. (μ) οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο θεωρείται ως απαγορευμένος μετανάστης βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού." "Άρθρο 9

(2)Απαγορεύεται η είσοδος στη Δημοκρατία αλλοδαπού, εκτός εάν το διαβατήριο του φέρει Κυπριακή προξενική θεώρηση και οποιοσδήποτε αλλοδαπός ενεργεί κατά παράβαση του παρόντος εδαφίου, θεωρείται απαγορευμένος μετανάστης." Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος κατά την άποψη του Δικαστηρίου είναι τα ακόλουθα: (α) Η συνδρομή ή βοήθεια από τον κατηγορούμενο, (β) σε απαγορευμένο μετανάστη, (γ) να εισέλθει ή να παραμείνει στη Δημοκρατία και (δ) κατά παράβαση του νόμου αυτού ή οποιοδήποτε κανονισμών αυτού. Εξετάζοντας το δεύτερο (β) συστατικό στοιχείο όπως τα κατέγραψα πιο πάνω βρίσκω ότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι κατηγορούμενοι 2 έως και 10 είναι απαγορευμένοι μετανάστες σύμφωνα με την ερμηνεία που δίνεται στο νόμο αφού εμπίπτουν στις πρόνοιες του άρθρου 9

(2)και 6(ι)(κ)(λ) και (μ) του Νόμου αφού δεν παρουσίασαν διαβατήρια Κυπριακή Προξενική θεώρηση και εισήλθαν παράνομα χωρίς την άδεια του Διευθυντή, εξ'ού και η παραδοχή τους στην κατηγορία της παράνομης εισόδου. Συνεπώς το δεύτερο (β) συστατικό στοιχείο του αδικήματος έχει αποδειχθεί. Όσον αφορά το πρώτο (α) συστατικό στοιχείο του αδικήματος και πάλι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο 1ος κατηγορούμενος παρείχε συνδρομή και βοήθεια στους κατηγορούμενους αποδεχόμενος να εισέλθουν εντός του οχήματος του με αρ. εγγραφής ΕΜΚ872 βαν για να τους μεταφέρει από την γραμμή αντιπαράταξης παρά τις Βρυσούλες στη Λεμεσό. Επομένως έχει αποδειχθεί και αυτό το συστατικό στοιχείο. Σε σχέση με το τρίτο (γ) συστατικό στοιχείο βρίσκω ότι η βοήθεια και συνδρομή του 1ου κατηγορούμενου να τους μεταφέρει από την αναφερθείσα τοποθεσία , με προορισμό τη Λεμεσό, μέχρι την ανακοπή και τη σύλληψη τους παρά το "GOLDEN BAY" στο δρόμο Δεκέλειας - Λάρνακας, αποτελεί πράξη βοήθειας και συνδρομής προς τους κατηγορούμενους 2 έως 10 να παραμείνουν στη Δημοκρατία. Τέλος το τέταρτο (δ) στοιχείο έχει εξόφθαλμα αποδειχθεί αφού οι περιγραφείσες πράξεις δεν έγιναν σύμφωνα με το νόμο αλλά κατά παράβαση του. Συνεπώς η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος των κατηγοριών 2 έως και 10 και κατ' επέκταση τις κατηγορίες αυτές. Κατά συνέπεια ο 1ος κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, και 10 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (Β) ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ Κατηγορία

1. Η κατηγορία αυτή στηρίζεται στα άρθρα 4, 35 και 372 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
2. Στο άρθρο 4 του Κεφ. 154 εμπεριέχεται η ερμηνεία διαφόρων όρων που απαντώνται στον Ποινικό Κώδικα. Το άρθρο 35 του Κεφ. 154 προνοεί τη γενική ποινή για πλημμελήματα, όταν δεν προβλέπεται ειδικά ποινή γι' αυτά, η οποία δεν υπερβαίνει τα δύο χρόνια φυλάκιση ή χίλιες πεντακόσιες λίρες πρόστιμο ή και στις δύο αυτές ποινές. Στο άρθρο 372 του Κεφ. 154 προνοείται το αδίκημα της Συνωμοσίας για διάπραξη πλημμελήματος το οποίο έχει ως ακολούθως: "Όποιος συνωμοτεί με άλλο να διαπράξει πλημμέλημα ή να διενεργήσει πράξη σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, η οποία αν διενεργόταν στη Δημοκρατία θα ήταν πλημμέλημα και η οποία είναι ποινικό αδίκημα σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στον τόπο όπου σκοπεύεται να διενεργηθεί, είναι ένοχος πλημμελήματος." Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της κατηγορίας 1 η συνωμοσία προς διάπραξη πλημμελήματος αφορά την παράνομη παραμονή τους στη Δημοκρατία. Η αντικειμενική υπόσταση (Actus Reus) του αδικήματος της συνωμοσίας έγκειται στη συμφωνία δύο ή περισσότερων προσώπων να διαπράξουν μια παράνομη πράξη. Είναι η συμφωνημένη συμπεριφορά η οποία αποτελεί τη βάση της κατηγορίας. Όπως προκύπτει από τη νομολογία, η συνωμοσία συνίσταται στη συμφωνία δύο ή περισσότερων προσώπων να διαπράξουν μια παράνομη πράξη ή να εκτελέσουν μια νόμιμη πράξη με παράνομα μέσα. Δεν υπάρχει αδίκημα ενόσω ο σχεδιασμός παραμένει στο στάδιο της πρόθεσης μόνον. Είναι χωρίς σημασία το κατά πόσον αυτό που τελικά πραγματοποιείται διαφέρει από αυτά τα οποία έχουν συμφωνηθεί. Επίσης δεν απαλλάσσεται της ευθύνης, ένας συνωμότης που συμφώνησε να παίξει ένα ρόλο στη συνωμοσία αλλά αδιαφόρησε ως προς την τελική επιτυχία της συμφωνίας από τη στιγμή κατά την οποία η συμφωνία ήταν συμπληρωμένη. Η συμφωνία των συνωμοτών είναι το αποτέλεσμα εξωτερίκευσης της σκέψης και κρυφής πρόθεσης που κάθε ένας έχει στο μυαλό του, η οποία εκδηλώνεται με προώθηση της πρόθεσης, που λαμβάνουν τη μορφή κοινών και αμοιβαίων διαβουλεύσεων οι οποίες καταλήγουν τελικά σε συμφωνία. Επομένως δεν είναι αρκετό ότι δύο ή περισσότερα πρόσωπα επιδιώκουν τον ίδιο παράνομο σκοπό. Χρειάζεται απαραίτητα και αναγκαία συμφωνία μεταξύ τους για την επιδίωξη του παράνομου σκοπού. Η συμφωνία αποδεικνύεται με μαρτυρία του γεγονότος ότι αυτή ετέθη σε εφαρμογή και εξάγονται συμπεράσματα από την κοινή τους δράση. Σχετικό με τα όσα πιο πάνω αναφέρθηκαν είναι το απόσπασμα από την υπόθεση R v. Aspinall

(1876)2 Q.B.D. 48 στις σελίδες 58-59 που ακολουθεί: "The crime of conspiracy is completely committed .. The moment two or more have agreed that they will do, at once or at some future time, certain things. It is not necessary in order to complete the offence that any one thing should be done beyond the agreement. The conspirators may repent and stop, or may have no opportunity, or may be prevented, or may fail. Nevertheless the crime is complete; it was completed when the agreed." Στην υπόθεση Abdebraouf Ben Abdallah Gani v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 134, 142 και 143, λέχθηκαν τα ακόλουθα: ". Το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότεροι συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέρα από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απότυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο. (Βλέπε Mulcany v. R.

(1868)L.R. 34 H.L. 328, O´Connell v. R.

(1844)5 St. Tr. (N.S) 1, R. v. Aspinall

(1876)2 Q.B.D. 48, Archbold, ανωτέρω, σελ. 2035 παράγρ. 28-4." Στη σελίδα 144 της ίδιας απόφασης ειπώθηκαν τα εξής: "Η ύπαρξη συμφωνίας συμπληρωμένης είναι συστατικό του αδικήματος της συνωμοσίας. Ακολουθεί πως στις περιπτώσεις που φαίνεται ή δεν αποκλείεται να παράμειναν οι επίδοξοι συνωμότες στο στάδιο των διαπραγματεύσεων ή διαφορετικά στο στάδιο της εξέτασης της πιθανότητας να διαπράξουν αδίκημα δεν υπάρχει τελική συμφωνία και, επομένως, ούτε συνωμοσία. Το πότε συμβαίνει το ένα και πότε το άλλο και η διαχωριστική γραμμή μεταξύ των δύο μπορεί να είναι πολύ λεπτή, δεν είναι δυνατό να προκαθοριστεί. Το ζήτημα είναι πραγματικό και εξαρτάται από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. (Βλ. R. v. King and King

(1966)Crim. L.R. 280, R. v. Mills, 47 Cr. App. R. 49, R. v. Walker

(1962)Crim. L.R. 458, R. v. O´Brien, 59 Cr. App. R. 222, Archbold, ανωτέρω, σελ. 2039 παράγρ. 28-9." Τέλος στη σελίδα 149 αναφέρθηκαν και τα πιο κάτω: "Δεν είναι απαραίτητη η απόδειξη της διάπραξης του ουσιαστικού αδικήματος που συμφώνησαν να διαπράξουν οι συνωμότες για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της συνωμοσίας. Οι ενέργειες για την προώθηση της συνωμοσίας μπορεί να μη είναι από μόνες τους παράνομες." Η ένοχη διάνοια (Mens Rea) δεν μπορεί να εξακριβωθεί, αφού αυτή βρίσκεται στη διανοητική κατάσταση του ατόμου, παρά μόνο από τις πράξεις των συνωμοτών όπως αυτές αναφύονται από τα γεγονότα που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου. Στον Archbold Criminal Evidence and Practice, 41η έκδοση παράγρ. 28-7 στη σελίδα 2038, αναφέρεται πως η Κατηγορούσα Αρχή οφείλει να αποδείξει πως μια συμφωνία μεταξύ των συνωμοτών επραγματοποιήθη για την προώθηση ενός παράνομου σκοπού. Είναι η θέση των συνηγόρων των κατηγορουμένων 1 και 6 και των κατηγορουμένων 3 και 9 ότι τα γεγονότα αυτά όπως αναφέρθησαν ανωτέρω δεν συνιστούν το αδίκημα της συνωμοσίας. Στην υπόθεση Abolfaze Tabrizi ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ 421 ο Adadi από το Ιράν πρόσεξε, σε μια εφημερίδα της χώρας του, διαφήμιση που αναφέρετο σε εξασφάλιση άδειας σε ενδιαφερόμενα πρόσωπα για είσοδο, παραμονή, διαμονή και εργασία στην Κύπρο. Τηλεφώνησε στον αριθμό τηλεφώνου που υπήρχε στη διαφήμιση και μίλησε με τον αδελφό του εφεσείοντα ονόματι Said Tabrizi. Διευθετήθηκε μεταξύ τους συνάντηση και συμφώνησαν όπως για το ποσό των $3000 του εξασφαλίσει τα πιο πάνω. Τα $1500 θα τα πλήρωνε πριν την αναχώρηση και τα $1500 μετά την άφιξη του στην Κύπρο στον εφεσείοντα, αδελφό του Said. Πράγματι μαζί με τον αδελφό του εφεσείοντα και δύο άλλα πρόσωπα μετέβησαν στην Τουρκία. Απ' εκεί μετέβησαν με πλοίο στην Κερύνεια και ακολούθως με αυτοκίνητο πέρασαν στις ελεύθερες περιοχές και κατέληξαν στη Λεμεσό. Αναζήτησαν και βρήκαν τον κατηγορούμενο. Του είπαν ότι ήταν επιβάτες του αδελφού του και του ζήτησαν τα όσα συμφώνησαν με τον αδελφό του. Ο εφεσείων φάνηκε να γνωρίζει τη διευθέτηση. Παρέμειναν για κάποιο διάστημα στο σπίτι του εφεσείοντος και του κατέβαλαν κάποιο ποσό. Το ποσό που έπρεπε να πληρώσει μετά την άφιξη του ο Adadi με υπόδειξη του αδελφού του εφεσείοντα το έδωσε σε κάποιο άλλο πρόσωπο. Για το ποσό αυτό όμως τον ρώτησε ο εφεσείων τι είχε γίνει. Αφού όπως αναφέρθηκε έμειναν μερικές ημέρες στο σπίτι του εφεσείοντα ο Adadi μαζί με ακόμη ένα με τη συνοδεία του εφεσείοντα πήγαν να βρουν δουλειά. Εκεί όμως συνελήφθηκαν από την αστυνομία. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση που βρήκε ένοχο τον εφεσείοντα για το αδίκημα της συνωμοσίας του άρθρου 372 διαπίστωσε (α) τη συμφωνία μεταξύ του αδελφού του εφεσείοντα και του Adadi, (β) ότι ο εφεσείων ήταν ενήμερος της συμφωνίας του αδελφού του και Adadi και (γ) ότι ο εφεσείων όταν έφθασαν στην Κύπρο τους πρόσφερε διαμονή. Με βάση τις διαπιστώσεις αυτές ορθά, αναφέρει το Ανώτατο Δικαστήριο, το Πρωτόδικκο Δικαστήριο έκρινε ένοχο τον εφεσείοντα αφού ήταν ενήμερος της συμφωνίας που έκαναν ο αδελφός του και ο Adadi και ο ίδιος συμφώνησε να προωθήσει την υλοποίηση της. Στην υπό εξέταση υπόθεση οι κατηγορούμενοι έκαναν συμφωνία με συγκεκριμένο πρόσωπο και του ανάθεσαν τη διευθέτηση μεταφοράς τους στις ελεύθερες περιοχές, που ως καταδεικνύεται πρόκειται για τον Ali που τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο 1, για να τους μεταφέρει από τις κατεχόμενες στις ελεύθερες περιοχές που για τους κατηγορούμενους 3 και 9 ήταν μέρος, όπως φαίνεται από τις καταθέσεις τους, της αρχικής συμφωνίας τους για μεταφορά τους στις ελεύθερες περιοχές. Ο κατηγορούμενος 1 συμφώνησε με τον Ali, που του υπόδειξε πού θα έβρισκε τον Mohamed ο οποίος θα τον καθοδηγούσε από πού να παραλάβουν τους λαθρομετανάστες. Η συμφωνία του κατηγορούμενου 1 με τον Ali και τον Mohamed να μεταφέρει τους κατηγορούμενους, που γνώριζε ότι ήταν λαθρομετανάστες αφού του ανάφερε ο Ali ότι ήταν λαθρομετανάστες ως αναφέρει στην κατάθεση του, από τις κατεχόμενες στις ελεύθερες περιοχές και η συμφωνία ανάθεσης των κατηγορουμένων 3, 6 και 9 στον Ali να διευθετήσει τη μεταφορά τους από τις κατεχόμενες στις ελεύθερες περιοχές αλλά και των άλλων κατηγορουμένων που παραδέχθηκαν ενοχή, που τελικά υλοποιήθηκε από τον κατηγορούμενο 1 με τη μεταφορά τους και την παράνομη παραμονή τους, έστω και για λίγο χρονικό διάστημα στις ελεύθερες περιοχές πριν τη σύλληψη τους, που ας λεχθεί η υλοποίηση της συμφωνίας για διάπραξη αδικήματος είναι αδιάφορη σύμφωνα με την αναφερθείσα νομολογία, αποτελούν τα γεγονότα τούτα μια ολοκληρωμένη συμφωνία μεταξύ των κατηγορουμένων, με τον τρόπο που ανέφερα πιο πάνω, που πραγματοποιήθηκε για τη διάπραξη ενός παράνομου σκοπού ήτοι, προς διάπραξη του πλημμελήματος του αδικήματος του άρθρου 19

(1)(ζ) του Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ.

1. Επομένως η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της συνωμοσίας προς διάπραξη πλημμελήματος και κατ' επέκταση την κατηγορία 1 εναντίον των κατηγορουμένων 1, 3, 6 και
2. Κατά συνέπεια οι κατηγορούμενοι 1, 3, 6 και 9 κρίνονται ένοχοι στην 1η κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (Υπ.) ........... Ν. Γερολέμου, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο