Αστυνομία ν. Μαργαρίτας Παμπόρη, Αρ. Υπόθεσης: 5435/05, 28 Φεβρουαρίου, 2006

(4)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και του Νόμου 80

(1)/

1. Η κατηγορία ανατρέχει σύμφωνα με τις λεπτομέρειές της στις 17.12.2004 στη Λεωφόρο Γρ. Αυξεντίου στη Λάρνακα όπου η κατηγορουμένη οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KHG880 μη καταβάλλουσα την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Για να αποδείξει την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τρεις μάρτυρες, το Στέφανο Στεφανή (ΜΚ1), τον Αστυφ. 2334 Μάριο Ττεραλλή (ΜΚ2), και τον Αναστάσιο Πολυδώρου (ΜΚ3). Συνοπτικά οι μάρτυρες ανέφεραν τα ακόλουθα: Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι στις 17.12.2004 οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής ΗΖΒ811 από τα Φώτα Ακαδημίας προς τα Φώτα «της Παγομηχανής», στην οδό Γρίβα Διγενή, στην αριστερή λωρίδα. Στη δεξιά λωρίδα του δρόμου υπήρχε μεγάλη ουρά αυτοκινήτων τα οποία ήταν σταματημένα για να δώσουν προτεραιότητα στο όχημα της κατηγορουμένης που έβγαινε από δεξιά για να εισέλθει στη δική του λωρίδα. Είχε σταματήσει και ο ίδιος για να δώσει προτεραιότητα στο πιο πάνω όχημα, το οποίο κινείτο με πολύ αργή ταχύτητα. Ξαφνικά διαπίστωσε ότι στην αντίθετη κατεύθυνση κινείτο μία αγωνιστική μοτοσικλέτα η οποία προσπερνούσε όλη τη σειρά οχημάτων με μεγάλη ταχύτητα και η οποία στη συνέχεια συγκρούστηκε στο αυτοκίνητο της κατηγορουμένης. Aντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το αυτοκίνητο του βρισκόταν στη θέση Γ1 του Τεκμηρίου
2. Η κατηγορουμένη κινείτο με πάρα πολύ χαμηλή ταχύτητα, και προχώρησε λίγα εκατοστά, σπιθαμή προς σπιθαμή. Το αυτοκίνητο Δ, στο Τεκμήριο 1, το οποίο ήταν το πρώτο που είχε σταματήσει στην ουρά για να δώσει προτεραιότητα στην κατηγορουμένη το έβλεπε καθαρά στα 3 - 4 μ. Είδε τη σύγκρουση. Η ταχύτητα της μοτοσικλέτας ήταν μεγάλη, γύρω στα 80 χαω. Συγκρούσθηκε στο αυτοκίνητο του στο οποίο προκλήθηκαν ζημιές. Η έξοδος Α του Τεκμηρίου 1 από την οποία εξήλθε η κατηγορουμένη είναι η επίσημη έξοδος του χώρου από τον οποίο εξήλθε. Ο ίδιος είχε παρακολουθήσει το όχημα της κατηγορουμένης να προσπαθεί να εισέλθει στη λωρίδα του, να σταματά στη διαχωριστική γραμμή και να βγαίνει προς τα μέσα πριν τη σύγκρουση. Ο ΜΚ2 ήταν ο εξεταστής του δυστυχήματος. Επισκέφθηκε τη σκηνή του δυστυχήματος που συνέβη στη Λεωφ. Γρηγόρη Αυξεντίου παρά το μέγαρο «Κάριδερς» στο οποίο ενέχονταν το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΚΗG880 της κατηγορουμένης, η μοτοσικλέτα με αρ. εγγραφής ΙΡΖ530 την οποία οδηγούσε ο ΜΚ3 και το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΗΖΒ811 το οποίο οδηγούσε ο ΜΚ
3. Στη μοτοσικλέτα υπήρχε συνοδηγός. Τα ενεχόμενα οχήματα βρίσκονταν στην τελική τους θέση ενώ παρόντες ήταν η κατηγορουμένη και ο ΜΚ
4. Ο ΜΚ3 και ο συνοδηγός του είχαν μεταφερθεί στο Γενικό Νοσοκομείο. Ο μάρτυρας αφού εντόπισε το σημείο σύγκρουσης ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής, Τεκμήριο 5 αφού πήρε τις αναγκαίες μετρήσεις. Στο αυτοκίνητο της κατηγορουμένης βούλωσε το μπροστινό καπώ, έσπασε η μπροστινή γρίλια, βούλωσε ο μπροστινός προφυλακτήρας στην μπροστινή αριστερή του πλευρά. Στη μοτοσικλέτα έσπασαν το μπροστινό φανάρι, τα μιλίμετρα και υπήρχαν τριψίματα στο μπροστινό φτερό, αριστερή κόντρα σούστα, πισινό δεξί πλαστικό, πισινό φτερό και στο εξώστ δεξιά. Την ώρα του δυστυχήματος ο καιρός ήταν αίθριος και ήταν νύκτα με οδικό φωτισμό. Η τροχαία κίνηση ήταν πυκνή. Ο δρόμος είναι άσφαλτος καλής επιφάνειας ευθύς και επίπεδος. Από το πρόχειρο σχέδιο ο ΜΚ1 ετοίμασε τελικό, Τεκμήριο 1 το οποίο εξήγησε στο Δικαστήριο. Η πορεία του αυτοκινήτου της κατηγορουμένης φαίνεται με το γράμμα Α και η τελική του θέση Α1, η πορεία της μοτοσικλέτας του ΜΚ3 φαίνεται με το γράμμα Β και η τελική του θέση Β
5. Με το γράμμα Γ1 φαίνεται η τελική θέση του αυτοκινήτου του ΜΚ
6. Ως σημείο Χ σημειώνεται το σημείο σύγκρουσης μεταξύ του αυτοκινήτου της κατηγορουμένης και της μοτοσικλέτας και Χ1 της τελευταίας με το αυτοκίνητο του ΜΚ
7. Ως Δ, Δ.1, Δ.2, Δ.3 φαίνονται σταματημένα αυτοκίνητα. Το αυτοκίνητο Δ ήταν το αυτοκίνητο του ΜΥ
8. Το σημείο σύγκρουσης Χ φαινόταν όπως βρίσκονταν τα αυτοκίνητα στην τελική τους θέση. Ο ΜΚ2 έλαβε ανακριτική κατάθεση από την κατηγορουμένη, Τεκμήριο 3 και την κατηγόρησε γραπτώς, Τεκμήριο
9. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι υπηρετεί στην Τροχαία για 2 χρόνια. Στα σημεία Χ και Χ1 κατέληξε με βάση τις ζημιές στα αυτοκίνητα και τις υποδείξεις των οδηγών. Η τροχαία κίνηση ήταν πυκνή και στις 2 κατευθύνσεις. Σύμφωνα με την τελική του θέση, Α1, το αυτοκίνητο της κατηγορουμένης βρισκόταν 0.90 μ. στην αριστερή λωρίδα. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 5 ο ΜΚ3 οδηγούσε αρχικά στη δική του λωρίδα και εισήλθε ακολούθως στην αντίθετη λωρίδα για να αποφύγει τη σύγκρουση. Η μοτοσικλέτα του ΜΚ3 ήταν αγωνιστική. Στο σταθμό διαπίστωσε ότι στο μιλίμετρο της, το οποίο ήταν σπασμένο φαινόταν η ταχύτητα των 82 χαω. Ο ΜΚ3 κατέθεσε ότι οδηγούσε τη μοτοσικλέτα με αρ. εγγραφής ΙΡΖ530 προς τις «Φοινικούδες», με συνεπιβάτη. Και στις 2 κατευθύνσεις (λωρίδες) υπήρχαν οχήματα σταματημένα και ο ίδιος προσπερνούσε στη δική του λωρίδα. Προχωρώντας εμφανίστηκε σε απόσταση 2μ. το αυτοκίνητο της κατηγορουμένης και επειδή δεν πρόλαβε να σταματήσει κινήθηκε προς τα δεξιά με αποτέλεσμα να συγκρουσθούν το αριστερό μέρος της μοτοσικλέτας του με «τα μούτρα» του αυτοκινήτου της κατηγορουμένης. Διαφώνησε με την ένδειξη Α στο Τεκμήριο 1 που φαίνεται ως η πορεία της κατηγορουμένης. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι φορούσε το κράνος του. Η ταχύτητα του δεν ήταν μεγαλύτερη του ορίου, το «κοντερ» του δεν δούλευε. Δεν πάτησε φρένα γιατί δεν πρόλαβε. Το αυτοκίνητο της κατηγορουμένης το είδε σε 2 μ. απόσταση, την ώρα που τράκαρε. Σε ερώτηση αν είδε το αυτοκίνητο που σταμάτησε στην αρχή της ουράς απάντησε αρνητικά. Τα οχήματα ήταν σταματημένα και στις 2 κατευθύνσεις και υπήρχε κίνηση μέχρι την παραλία. Ο ίδιος προσπερνούσε τα αυτοκίνητα από τα δεξιά, στη λωρίδα του. Η πορεία της κατηγορουμένης ήταν κάθετη και όχι ως το Α στο Τεκμήριο
10. Αρνήθηκε πως δεν έλεγξε επαρκώς την κίνηση στο δρόμο ενώ προσπερνούσε. Δέχθηκε πως ο χώρος από τον οποίο εξήλθε η κατηγορουμένη είναι πέρασμα, είχε όμως προτεραιότητα ο ίδιος. Η κατηγορούμενη, αφού κλήθηκε σε απολογία, έδωσε ένορκη μαρτυρία. Κατέθεσε ότι βγαίνοντας από την έξοδο της πολυκατοικίας σταμάτησε. Είχε κίνηση και περίμενε να την αφήσουν να περάσει. Η κατεύθυνση της ήταν δεξιά. Σταμάτησαν και οι δύο σειρές αυτοκινήτων και από δεξιά και από αριστερά. Προχώρησε λίγο για να βεβαιωθεί ότι σταμάτησαν τα αυτοκίνητα στα αριστερά και ξανακοίταξε για να είναι σίγουρη. ΄Ενιωσε κτύπημα στον προφυλακτήρα της. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι είδε για πρώτη φορά τη μοτοσικλέτα του ΜΚ3 την ώρα του δυστυχήματος. Όταν κοίταξε δεξιά δεν φαινόταν. Πριν βγει από την έξοδο σταμάτησε και είχαν σταματήσει και στις 2 πλευρές τα αυτοκίνητα τα οποία ήταν ουρά. Σε υποβολή ότι όφειλε να βεβαιωθεί ότι ο δρόμος ήταν καθαρός απάντησε ότι ήταν καθαρός. Όταν κοίταξε δεξιά δεν είδε τη μοτοσικλέτα του ΜΚ3, ίσως λόγω υπερβολικής ταχύτητας. Ο ΜΥ1, Daniel Ketcham ανέφερε στο Δικαστήριο ότι στις 17.12.2004 οδηγούσε το αυτοκίνητο του προς το κέντρο της πόλης. Και στις 2 λωρίδες του δρόμου, δηλαδή και προς τις δύο κατευθύνσεις, η τροχαία κίνηση κινείτο πολύ αργά. Είδε την κατηγορουμένη να έρχεται από αριστερά του, πολύ αργά και προσεκτικά, της έκανε νόημα να περάσει μπροστά του. Το αυτοκίνητο στην αντίθετη λωρίδα είχε επίσης σταματήσει και περίμεναν και οι δύο. Η κατηγορουμένη συνέχισε να προχωρεί σιγά-σιγά κοιτάζοντας και από τις 2 μεριές και απότομα μία μοτοσικλέτα ήρθε κοντά στο αυτοκίνητο του από τη μεριά του οδηγού. Είχε εκπλαγεί σε σχέση με το πόσο έτρεχε προπάντων επειδή όλα τα άλλα αυτοκίνητα κινούνταν τόσο σιγά. «Πετώντας» δίπλα στο αυτοκίνητο του συγκρούσθηκε με την αριστερή μπροστινή μεριά του αυτοκινήτου της κατηγορουμένης. Ο οδηγός της εκτοξεύτηκε κτυπώντας στον ανεμοθώρακα του αυτοκινήτου στην απέναντι κατεύθυνση. Σε ερώτηση αν είδε την κατηγορουμένη να σταματά απάντησε ότι την είδε να σταματά αρκετές φορές. ΄Ηταν ιδιαίτερα προσεκτική. Αντεξεταζόμενη ρωτήθηκε πως αντελήφθηκε ότι η μοτοσικλέτα κινείτο με μεγάλη ταχύτητα και απάντησε ότι πρώτα άκουσε το θόρυβο και όταν τον προσέγγισε αμέσως γύρισε δεξιά και μπόρεσε να δει ότι οδηγείτο πάρα πολύ γρήγορα. Ο ίδιος βρισκόταν σε απόσταση περίπου 1 - 5 μ. από την κατηγορούμενη. Αρνήθηκε υποβολή ότι η μοτοσικλέτα δεν έτρεχε και ότι η κατηγορούμενη δεν έλεγξε επαρκώς το δρόμο. Η κατηγορούμενη ήταν πάρα πολύ προσεκτική και ο μοτοσικλετιστής το αντίθετο. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιόν μου και να εξετάσω τη μαρτυρία τους και καταλήγω στα πιο κάτω: Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση στο εδώλιο και αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Η συμπεριφορά του στο εδώλιο έδειχνε εικόνα ειλικρινούς ατόμου που εξέθεσε με σαφήνεια και πειστικότητα όσα συνέβησαν. Δεν έχω εντοπίσει οποιαδήποτε αντίφαση στη μαρτυρία του η οποία ουδόλως κλονίστηκε κατά την αντεξέταση του. Σημειώνω εδώ ότι η μαρτυρία του ΜΚ1 ενισχύεται από τη μαρτυρία του ΜΥ
11. Ο ΜΚ2 μου έκανε καλή εντύπωση στο εδώλιο, η μαρτυρία του ήταν θετική και μου έδωσε την εικόνα του αμερόληπτου εξεταστή του δυστυχήματος. Ο μάρτυρας έθεσε τόσο με την προφορική του μαρτυρία όσο και με το Τεκμήριο 1 και 5 τα δικά του ευρήματα. Κανένα κλονιστικό στοιχείο δεν έχει προκύψει και η μαρτυρία του όσον αφορά τις μετρήσεις του στο Τεκμήριο 1 και 5, τις ζημιές στα 2 οχήματα καθώς και τα ευρήματα του γίνονται αποδεκτά στην ολότητα τους. Ο ΜΚ3 δεν μου έκανε καλή εντύπωση και δεν μου έδωσε την εντύπωση φιλαλήθους μάρτυρα. Αυτό αντανακλάτο έντονα στη μαρτυρία του και τις απαντήσεις του κατά την αντεξέταση του. Η θέση του ότι δεν είχε δει το αυτοκίνητο που είχε σταματήσει στην αρχή της ουράς (του ΜΚ1 και ΜΥ1) από τη θέση που οδηγούσε παρουσιάζει αντίφαση με τη θέση του ότι προσπερνώντας είχε ελέγξει επαρκώς το δρόμο. Η δε εξήγηση που έδωσε σε σχέση με το λόγο για τον οποίο δεν είχε δει το πιο πάνω αυτοκίνητο καθώς και σε σχέση με το ότι δεν έτρεχε στερούνται λογικής και πειστικότητας. Περαιτέρω, η θέση του ότι η κατηγορουμένη εξερχόταν κάθετα στο δρόμο δεν συνάδει με την πραγματική μαρτυρία, συγκεκριμένα τη θέση Α1 του Τεκμηρίου 1, η οποία μπορεί να αποτελέσει ασφαλή οδηγό για την κρίση της αξιοπιστίας των μαρτύρων και είναι αποκαλυπτική των συνθηκών και της εξέλιξης των πραγμάτων μίας σύγκρουσης (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πότση

(2000)2 ΑΑΔ 252). Και κάτι άλλο. Η θέση του ότι ο ίδιος είχε προτεραιότητα έναντι του αυτοκινήτου της κατηγορουμένης προσπερνώντας ουρά αυτοκινήτων είναι ενδεικτική της ποιότητας της μαρτυρίας του. Δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Η κατηγορουμένη μου έκανε καλή εντύπωση. Ουδένα κλονιστικό στοιχείο προέκυψε από τη μαρτυρία της η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της στο σύνολο της η οποία, σημειώνω, συνάδει πλήρως με την πραγματική μαρτυρία και το Τεκμήριο 1, ενισχύεται δε από τη μαρτυρία του ΜΥ

1. Ο ΜΥ1 μου έκανε εξαιρετική εντύπωση. Κατέθεσε με βεβαιότητα και σαφήνεια όσα συνέβησαν και η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο κατά την αντεξέταση του. Αποδέχομαι ανεπιφύλακτα τη μαρτυρία του, η οποία εξάλλου συνάδει στην ουσία της με τη μαρτυρία του ΜΚ
2. ΄Εχοντας υπόψη μου το σύνολο της μαρτυρίας καταλήγω ότι το υπό κρίση δυστύχημα έγινε υπό τις ακόλουθες περιστάσεις: Στις 17.12.2004 η κατηγορούμενη οδηγούσε το αυτοκίνητο της με αρ. εγγραφής ΚΗG880 σύμφωνα με την πορεία Α του Τεκμηρίου 1 εξερχόμενη από χώρο στάθμευσης για να εισέλθει στη Λεωφ. Γρ. Αυξεντίου με κατεύθυνση την Πυροσβεστική. Ο ΜΥ1, ο οποίος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής KJN164, έχοντας δει την κατηγορούμενη στα αριστερά του σταμάτησε στο σημείο Δ του Τεκμηρίου 1 κάνοντας της νόημα να περάσει μπροστά του. Στην αντίθετη λωρίδα στην οποία θα εισερχόταν η κατηγορούμενη είχε επίσης σταματήσει το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής ΗΖΒ811 του ΜΚ1 στη θέση Γ1 του Τεκμηρίου 1, για να δώσει προτεραιότητα στην κατηγορούμενη. Η κατηγορούμενη κινήθηκε σιγά-σιγά κοιτάζοντας και στις 2 μεριές του δρόμου, σταμάτησε στη διαχωριστική γραμμή του δρόμου και προχώρησε λίγο για να βεβαιωθεί ότι είχαν σταματήσει τα αυτοκίνητα στα αριστερά της ξανακοιτάζοντας. Στο σημείο Χ του Τεκμηρίου 1, 0.90 μ. από τη διαχωριστική γραμμή του δρόμου η αγωνιστική μοτοσικλέτα που οδηγούσε ο ΜΚ3 συγκρούσθηκε στο αυτοκίνητο της κατηγορουμένης και ακολούθως στο αυτοκίνητο του ΜΚ1, στο σημείο Χ1 ενώ ο ΜΚ3 εκτοξεύτηκε από τη μοτοσικλέτα, η οποία πριν τη σύγκρουση προσπερνούσε με μεγάλη ταχύτητα την ουρά αυτοκινήτων στα δεξιά του ΜΥ1, σύμφωνα με την πορεία Β του Τεκμηρίου
3. Η τροχαία κίνηση ήταν πυκνή και ο καιρός αίθριος. ΄Ηταν νύκτα, με οδικό φωτισμό. Από τη σύγκρουση επήλθαν ζημιές στα οχήματα της κατηγορούμενης, του ΜΚ1 και του ΜΚ
4. Οι τελικές θέσεις των οχημάτων της κατηγορούμενης και του ΜΚ3 φαίνονται με τα γράμματα Α1 και Β1, αντίστοιχα. Αυτό που προκύπτει από την ισχύουσα νομολογία είναι πως το καθήκον του οδηγού καθορίζεται ως «καθήκον επίδειξης συνήθους επιμέλειας προς άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο τα οποία θα μπορούσε εύλογα να προβλέψει ότι υπήρχε πιθανότητα να επηρεασθούν.» (Βλ. Costas Ioannou Triftarides v. The Police

(1968)2 CLR 140, και επίσης Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 1, Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 68). Στην υπόθεση Charalambous v. Police

(1982)2 ΑΑΔ 134, λέχθηκε ότι το κριτήριο βάση του οποίου αποφασίζεται αν κάποιος οδηγός υπήρξε αμελής είναι κατά πόσο στη συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχει παρέκκλιση από το επίπεδο συμπεριφοράς που αναμένεται από ένα λογικό και συνετό οδηγό. Σύμφωνα με τη νομολογία οι οδηγοί στον κύριο δρόμο έχουν προτεραιότητα στη χρήση του. Όταν η απόφραξη του δρόμου συνδέεται ευθέως με το δυστύχημα και αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτίων που το προκάλεσαν δικαιολογείται η απόδοση ευθύνης (βλ. Ξυπτερά ν. Κυπριανού,

(1997)1 ΑΑΔ (Γ) 1696, Κουμή ν. Χίνη,

(2000)1 ΑΑΔ (Α) 383). Η παράλειψη ενός οδηγού να σταματήσει πριν διασταυρώσει κύριο δρόμο και η μη άσκηση καλής παρατηρητικότητας αποτελούν όπως κρίθηκε νομολογιακά, αμελείς πράξεις, (βλ. Χριστοδούλου ν. Μπίλλη,

(1998)1 ΑΑΔ 164, Constantinou v. Katsouris a.a.

(1975)1 CLR 188). Σύμφωνα με την υπόθεση Constantinou v. Katsouris (ανωτέρω) το καθήκον της δέουσας παρατηρητικότητας βαραίνει κάθε οδηγό παντού και κάτω από όλες τις περιστάσεις εκτεινόμενο προς όλες τις κατευθύνσεις. Εχοντας υπόψη μου τα ευρήματα ως προς τα πραγματικά γεγονότα και τις νομικές αρχές που εφαρμόζονται βρίσκω ότι η οδική συμπεριφορά της κατηγορούμενης δεν δείχνει ούτε την έλλειψη της δέουσας προσοχής και επιμέλειας υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης ούτε απέχει από αυτή του λογικού και συνετού οδηγού. Δεν έχει τεθεί ίχνος αξιόπιστης μαρτυρίας ενώπιον μου που να αποκαλύπτει πράξη της κατηγορουμένης αποκλίνουσα από το καθήκον επιμέλειας. Η μαρτυρία δεν διαφωτίζει σε ποια απόσταση ήταν ο ΜΚ3 στις διάφορες θέσεις που ήταν το αυτοκίνητο της κατηγορούμενης στο δρόμο και κατά πόσο υπήρχε ορατότητα από τις διάφορες θέσεις της σε σχέση με τη μοτοσικλέτα του ΜΚ3. Προκύπτει αβίαστα όμως από τη μαρτυρία ότι η κατηγορούμενη εισήλθε στο δρόμο βαθμιαία, με χαμηλή ταχύτητα και ελέγχοντας την κίνηση δεξιά και αριστερά. Περαιτέρω κρίνω πως δεν έχει αποδειχθεί πως η συμπεριφορά της κατηγορούμενης υπήρξε η γενεσιουργός αιτία της σύγκρουσης. Προϋπόθεση για την απόδοση αμέλειας αποτελεί η επενέργεια αμελούς πράξης στην πρόκληση του δυστυχήματος ως θέμα άμεσης αιτιώδους σχέσης μεταξύ της πράξης και του δυστυχήματος. Η είσοδος του αυτοκινήτου της κατηγορουμένης στο δρόμο δεν προοιώνιζε τη σύγκρουση μεταξύ των δύο οχημάτων. Κατά την άποψη μου ο τρόπος οδήγησης της μοτοσικλέτας του ΜΚ3 ο οποίος προσπερνούσε την πυκνή τροχαία κίνηση από τα δεξιά με μεγάλη ταχύτητα απετέλεσε τη γενεσιουργό αιτία του δυστυχήματος. Προληπτικά μέτρα έναντι του κινδύνου αυτού δεν είχε εξ' αντικειμένου δυνατότητα να πάρει η κατηγορούμενη. Για τους πιο πάνω λόγους η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη και η κατηγορούμενη απαλλάσσεται και αθωώνεται. Μ. Παπαϊωάννου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο