ΔΗΜΟΝ ΛΑΡΝΑΚΟΣ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΧΡΙΣΤΟΦΗ, Αρ.Υπ.: 13565/05, 23 Μαρτίου, 2006

(1)(στ) του περί Δήμων Νόμου. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος «ο κατηγορούμενος κατά ή περί την 17/7/05 στη Λάρνακα και εντός των δημοτικών ορίων αυτής, τοποθέτησε επί του πεζοδρομίου αντικείμενα κατά τρόπο που παρενοχλείτο η διέλευση των πεζών στην οδό ....». Προς στοιχειοθέτηση των κατηγοριών η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε συνολικά δύο μάρτυρες, τον κ. Μάριο Μιχαήλ και την κα ΄Αννα Ιακωβίδου. Ο κ. Μ. Μιχαήλ εργάζεται ως τροχονόμος στο Δήμο Λάρνακος. Στις 17/7/05 ενώ βρισκόταν καθήκον στην λεωφ. Αθηνών στη Λάρνακα αντιλήφθηκε τον Κατηγορούμενο να είχε τοποθετήσει ένα αυτοκίνητο στο δημόσιο πεζόδρομο της εν λόγω λεωφόρου μπροστά από το πρώην Δημαρχείο και έξω από αυτό να υπάρχουν είδη καζαντί όπως παιχνίδια, πιπελό κ.α. Πρόκειται για μεγάλη πλατεία. Αφού τον πλησίασε με άλλο συνάδελφο του και αφού του εξηγήθηκε ότι θα καταγγελθεί του εξέδωσε εξώδικο το οποίο δεν πλήρωσε. Η κα Α. Ιακωβίδου ανέφερε ότι η λεωφ. Αθηνών ευρίσκεται στο παραλιακό μέτωπο των Φοινικούδων και υφίσταται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λάρνακος. Τόσο δεξιά όσο και αριστερά της εν λόγω λεωφόρου υπάρχει δημόσιος πεζόδρομος. Η προσέγγιση του θέματος της απόδειξης της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης αναλύεται στην υπόθεση Azinas and Another v. Police 1981 2 CLR 9. Οι ίδιες αρχές υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου 1990 2 ΑΑΔ 133, στην οποία ο πρώην Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πικής ανάφερε ότι η απαλλαγή του Κατηγορουμένου με βάση την έλλειψη στοιχειοθέτησης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δικαιολογείται σύμφωνα με την Δικαστική Πρακτική του 1962 μόνο σε δύο περιπτώσεις: α) Όταν δεν στοιχειοθετείται εξ' αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος. β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη τον Κατηγορούμενο. Στην ίδια απόφαση ο κ. Πικής τόνισε ότι το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Ενδεικτικά αναφέρω το ακόλουθο απόσπασμα: «Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο εκείνης της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το έργο αυτό επιτελείται κατά το τέλος της δίκης. Η απόφαση του περιορίζεται, όπως αναφέραμε σε αντικειμενική θεώρηση της υπόθεσης. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σ΄ εκείνο το στάδιο της δίκης, πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και να αντέχει στη βάσανο που θέτει η πρακτική του 1962 δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας στο ίδιο συμπέρασμα». Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν μια εξήγηση αλλιώς, ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. (βλ. The Police v. Kallenos 1980, 1 JSC σελ. 145, απόφαση Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Γ. Νικολάου Ε.Δ. όπως ήταν τότε). Σύμφωνα με το άρθρο 124

(1)(στ)(ΙΙΙ): «124-

(1)Πας όστις επί οιασδήποτε οδού εντός οιωνδήποτε δημοτικών ορίων- ..... (στ) .... (iii) τοποθετεί, αναρτά ή κατ' άλλον τρόπον εκθέτει προς πώλησιν οιαδήποτε αγαθά, εμπορεύματα, ή οιονδήποτε πράγμα κατά τρόπον ώστε να προεξέχουν εντός ή άνωθεν οιασδήποτε οδού, ή πέραν της γραμμής οιαδήποτε οικίας, καταστήματος ή οικοδομής εις την οποίαν ούτω εκτίθενται, κατά τρόπον ώστε να παρεμποδίζουν ή παρενοχλούν την διέλευσιν οιωνδήποτε προσώπων κατά μήκος της οδού· ή .....» Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα: (α) Η τοποθέτηση, ανάρτηση ή με οποιονδήποτε τρόπο έκθεση προς πώληση. (β) Από οποιονδήποτε επί οιασδήποτε οδού εντός των δημοτικών ορίων. (γ) Οποιονδήποτε αγαθών, εμπορευμάτων ή οποιονδήποτε πράγματος. (δ) ΄Ωστε να προεξέχουν εντός ή άνωθεν οποιασδήποτε οδού ή πέραν της γραμμής οποιασδήποτε οικίας καταστήματος ή οικοδομής στην οποία εκτίθενται. (ε) Κατά τρόπο ώστε να παρεμποδίζουν ή παρενοχλούν την διέλευση οποιονδήποτε προσώπων κατά μήκος της οδού. Στο λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας, β έκδοση του Γ. Μπαμπινιώτη δίδονται οι ακόλουθες ερμηνείες των λέξεων παρεμποδίζω και παρενόχληση. Παρεμποδίζω σημαίνει αποτελώ εμπόδιο ή παρεμβάλλω εμπόδια σε κάποιον ενώ παρενόχληση σημαίνει το να προκαλεί κάποιος προβλήματα. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας αναφορικά με την κίνηση στη συγκεκριμένη πλατεία και περαιτέρω κατά πόσο η τοποθέτηση αντικειμένων σε αυτή παρεμπόδιζε ή παρενοχλούσε την διέλευση οποιονδήποτε προσώπων. Συνακόλουθα η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει επιτύχει να αποδείξει συστατικό στοιχείο του αδικήματος και ειδικότερα το συστατικό στοιχείο που περιγράφεται στην παράγραφο (ε) πιο πάνω. Για τον πιο πάνω λόγο η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........................... Η. Γεωργίου, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο