Δημοκρατία ν. Νίκου Παναγιώτου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10095/05, 29 Μαρτίο

Δημοκρατία ν. Νίκου Παναγιώτου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10095/05, 29 Μαρτίου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2006:5 ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Λιάτσου, Π.Ε.Δ. Χ. Πογιατζή, Α.Ε.Δ. Στ. Χατζηγιάννη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 10095/05 Δημοκρατία ν.

Νίκου Παναγιώτου
Μανούκ Τεβλετιάν Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 29 Μαρτίου,
Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Η. Στεφάνου. Για τον 1ον Κατηγορούμενο: κα Α. Πηλείδου με κα Ε. Γεωργίου. Για τον 2ον Κατηγορούμενο: κ. Κ. Ευσταθίου. Κατηγορούμενοι: Παρόντες. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν κατηγορίες συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, προμήθειας ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Α από άλλο πρόσωπο, κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Α και κατοχής του φαρμάκου αυτού με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των πιο πάνω ποινικών αδικημάτων οι κατηγορούμενοι μεταξύ 1.8.05 και 16.8.05 συνωμότησαν μεταξύ τους να προμηθεύσουν ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α σε άλλα πρόσωπα. Το φάρμακο αυτό, ήτοι 5.900 χάπια γνωστά ως έκσταση, προμηθεύτηκαν οι κατηγορούμενοι, στις 16.8.05, στην περιοχή Στροβιλιών, από άλλο πρόσωπο. Πάντα σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών κατείχαν, στις 19.8.05, μέρος της πιο πάνω ποσότητας χαπιών, ήτοι 5.
Σκοπός δε της κατοχής των ναρκωτικών ήταν η προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Παραμένουν αναντίλεκτα ενώπιον μας τα γεγονότα που οδήγησαν στη σύλληψη των κατηγορουμένων. Άρχισαν να διαδραματίζονται το βράδυ της 19.8.
Η παράθεση τους θα συμβάλει αφενός στην αποφυγή καταγραφής άσκοπων λεπτομερειών και αχρείαστης μαρτυρίας και αφετέρου στην ευκολότερη κατανόηση και παρακολούθηση των ουσιαστικών γεγονότων που περιβάλλουν την υπό κρίση υπόθεση. Κατά την πιο πάνω ημερομηνία και περί ώρα 22:00 άνδρες της Υ.ΚΑ.Ν. Λάρνακας μετέβησαν στην οδό Ρεθύμνης και έθεσαν υπό παρακολούθηση οικία ύποπτου προσώπου. Περί ώρα 23:00 εντόπισαν αυτοκίνητο - ταξί με αριθμούς εγγραφής ΤΜG033 να κινείται ύποπτα. Ανακόπηκε για έλεγχο. Διαπιστώθηκε ότι οδηγός του ήταν ο Νικόλας Ζαχαρίου, ΜΚ2 (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως ο Ζαχαρίου). Ακολούθησε έρευνα του αυτοκινήτου κατά την οποία ανευρέθηκαν συνολικά 44 χάπια έκσταση με χαραγμένο στη μία τους πλευρά το σήμα "Cherry". Ο οδηγός του ταξί συνελήφθηκε και μεταφέρθηκε στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Λάρνακας. Λίγη ώρα αργότερα και μετά από γραπτή συγκατάθεση του άνδρες της Υ.ΚΑ.Ν. μετέβησαν στην οικία του και στην παρουσία του την ερεύνησαν. Κατά την έρευνα εντοπίστηκε αρχικά στο υπνοδωμάτιο του Ζαχαρίου ένα χάπι έκσταση του ιδίου τύπου με εκείνα που ανευρέθηκαν στο αυτοκίνητο του. Μερικά λεπτά αργότερα, γύρω στις 00:15 της 20.8.05, εντοπίστηκε στην ταράτσα της οικίας μία πράσινη τσάντα ταξιδιού (Τεκμήριο 12), εντός της οποίας υπήρχε ένα μαύρο νάιλον σακούλι και δύο άλλα διαφανή τα οποία περιείχαν συνολικά 5.003 χάπια έκσταση, επίσης όμοια με εκείνα που είχαν εντοπιστεί νωρίτερα στην κατοχή του Ζαχαρίου. Λίγο αργότερα μεταξύ των ωρών 03:15-03:45 ο Ζαχαρίου έδωσε θεληματική κατάθεση την οποία κατέγραψε ιδιοχείρως (Τεκμήριο 25). Ενέπλεκε στην όλη υπόθεση τους δύο κατηγορούμενους. Στις 30.8.05 και μεταξύ των ωρών 14:40 - 15:25 ο Ζαχαρίου έδωσε δεύτερη θεληματική κατάθεση την οποία επίσης κατέγραψε ιδιοχείρως (Τεκμήριο 26.) Η σύλληψη των κατηγορούμενων ήταν αποτέλεσμα των όσων ο Ζαχαρίου ανέφερε στην Αστυνομία από τα αρχικά στάδια της σύλληψης του. Ο κατηγορούμενος 2 συνελήφθηκε στις 20.8.05 δυνάμει δικαστικού εντάλματος. Λίγο αργότερα συνελήφθηκε και ο κατηγορούμενος
Η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής εδράζεται κύρια στη μαρτυρία του Ζαχαρίου. Είναι τα όσα ο μάρτυρας αυτός κατέθεσε που οδήγησαν στη σύλληψη των κατηγορούμενων και είναι μέσα από το σύνολο της δικής του μαρτυρίας που η Κατηγορούσα Αρχή επιδίωξε την απόδειξη των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων που τους βαρύνουν. Προτού παραθέσουμε με όλη την απαραίτητη λεπτομέρεια τη μαρτυρία του ουσιωδέστερου αυτού μάρτυρα, παρεμβάλλουμε ότι κατηγορήθηκε και ο ίδιος για παρόμοια αδικήματα, ήτοι αδικήματα που περιστρέφονται γύρω από παράβαση του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου. Βρέθηκε ένοχος μετά από δική του παραδοχή και την 11.10.05 του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών. Στο θέμα αυτό θα επανέλθουμε σε κατοπινό στάδιο της απόφασης μας καθότι σχετίζεται άμεσα με την προσβολή της αξιοπιστίας του από την υπεράσπιση υπό την έννοια ότι ο Ζαχαρίου ενέπλεξε αβάσιμα τους κατηγορούμενους προκειμένου να τύχει ευνοϊκότερης μεταχείρισης ο ίδιος για τις παρανομίες που διέπραξε. Η εκδοχή της υπεράσπισης είναι απλή στη βάση της. Θέτει ότι οι κατηγορούμενοι ουδέποτε έλαβαν μέρος στα όσα ο ΜΚ2 τους καταλογίζει, ούτε, βεβαίως, είχαν οποιαδήποτε εμπλοκή ή σχέση με τα επίδικα ναρκωτικά. Αποδίδουν τις σχετικές με αυτούς αναφορές του ΜΚ2 σε προσπάθεια του να καλύψει τους πραγματικούς συνεργάτες του και να αποστασιοποιηθεί ο ίδιος από επιβαρυντικά γι΄ αυτόν γεγονότα. Η μαρτυρία του Νικόλα Ζαχαρίου συνίσταται από την προφορική κατάθεση του στο Δικαστήριο και από το περιεχόμενο των δύο θεληματικών καταθέσεων του, οι οποίες τέθηκαν ενώπιον μας ως Τεκμήρια 25 και
Την παραθέτουμε με την αντίστοιχη χρονολογική σειρά. Στην πρώτην κατάθεση στην Αστυνομία (Τεκμήριο 25) περιγράφει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες περιήλθαν στην κατοχή του τα χάπια έκσταση, εμπλέκοντας ταυτόχρονα στην όλη υπόθεση και τους κατηγορούμενους. Ξεκινά με αναφορά του ότι αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, γεγονός το οποίο γνώριζε και ο κατηγορούμενος 2 (ο οποίος στη συνέχεια θα αναφέρεται ως ο Μάνος). Μαζί εργαζόντουσαν στην εταιρεία Ταξί Καρατζιάς. Ο Μάνος του ανέφερε ότι θα έφερνε μαζί με τον κατηγορούμενο 1 (ο οποίος στη συνέχεια θα αναφέρεται ως ο Νίκος) μεγάλο αριθμό χαπιών έκσταση από τα κατεχόμενα. Οι κατηγορούμενοι πρότειναν στο Ζαχαρίου να μεταφέρει ο ίδιος τα χάπια αυτά από την περιοχή Στροβιλιών στη Λάρνακα και σε αντάλλαγμα να του καταβάλουν συνολικά £1.
Το ποσό των £500 θα του το έδιναν ως πρώτη δόση μόλις μετέφερνε τα χάπια και το υπόλοιπο ποσό των £1.000 όταν θα τα πωλούσαν. Ο Ζαχαρίου δέχθηκε την πρόταση αυτή και συμφώνησε να μεταφέρει τα χάπια. Το βράδυ της Δευτέρας (15.8.05) οι κατηγορούμενοι τον πληροφόρησαν ότι την επόμενη μέρα το πρωί "θα γινόταν η δουλειά". Του ανέφεραν ότι έπρεπε να βρίσκεται στα Στροβίλια η ώρα 6:30 π.μ., όπου και θα τους συναντούσε. Έτσι και έκανε. Στα Στροβίλια βρήκε τους κατηγορούμενους οι οποίοι είχαν μεταβεί με αυτοκίνητο μερσεντές το οποίο ανήκε στο Νίκο. Εκεί ο Ζαχαρίου είδε και ένα Τούρκο, άγνωστο του, να δίνει μία "τσέντα" στο Νίκο. Ο τελευταίος αφού την παρέλαβε την πέταξε. Ο Ζαχαρίου τον είδε να βάζει δύο πλαστικά σακούλια τα οποία περιείχαν άσπρα χάπια μέσα σε μία σακούλα μαύρη. Ήταν η σακούλα την οποία η Αστυνομία εντόπισε εντός της πράσινης τσάντας ταξιδιού (Τεκμήριο 12) που βρισκόταν στην ταράτσα του σπιτιού του Ζαχαρίου. Μόλις ο Νίκος έβαλε τα χάπια στη μαύρη σακούλα άνοιξε το καπό του αυτοκινήτου ταξί που οδηγούσε ο Ζαχαρίου και την τοποθέτησε εκεί. Τη στιγμή αυτή ο Ζαχαρίου και ο Μάνος έλεγχαν ούτως ώστε να μην τους δει κάποιος. Ακολούθως ο Ζαχαρίου μετέβηκε στη Λάρνακα και συγκεκριμένα στο σπίτι του Νίκου, όπως είχαν προηγουμένως συνεννοηθεί. Όταν συναντήθηκαν στο μέρος αυτό οι κατηγορούμενοι ζήτησαν από το Ζαχαρίου να φυλάξει στο σπίτι του για λίγες μέρες τα ναρκωτικά καθότι ο μεν Νίκος είχε παλιά προβλήματα στην Αγγλία σχετικά με ναρκωτικά και φοβόταν επίσης για τον δεκαπεντάχρονο γιο του, ο δε Μάνος δεν ήθελε να τα πάρει στο σπίτι του καθότι ήταν παντρεμένος. Έτσι ο Ζαχαρίου πήρε τα χάπια, τα τοποθέτησε εντός του Τεκμηρίου 12, και τα έκρυψε στην ταράτσα του σπιτιού του. Όπως του είπαν οι κατηγορούμενοι ήταν 5.900 στον αριθμό. Θα τα είχε υπό τη φύλαξη του μέχρι οι κατηγορούμενοι "να έπαιρναν το δικό τους διαμέρισμα". Από την επόμενη μέρα, Τετάρτη, οι κατηγορούμενοι ερχόντουσαν καθημερινά στο σπίτι του Ζαχαρίου, η ώρα 6:30 το πρωί, και αυτός τους έδινε ποσότητα χαπιών για να τα πουλήσουν στους πελάτες τους. Καθημερινά πωλούσαν τα χάπια αυτά και ερχόντουσαν και έπαιρναν άλλη ποσότητα. Το πρωινό της μέρας πριν τη σύλληψη του ο Ζαχαρίου έδωσε στο Μάνο 50 χάπια και στο Νίκο
Αναφερόμενος στο Τεκμήριο 25 για τα χάπια που εντοπίστηκαν στο αυτοκίνητο του από την Αστυνομία ο Ζαχαρίου κατέθεσε ότι θα τα έδινε σε πελάτη που του καθόρισαν οι κατηγορούμενοι, αλλά συνελήφθηκε προηγουμένως από την Αστυνομία. Καταλήγει στην πρώτη αυτήν κατάθεση του αναφέροντας "αυτή είναι η αλήθεια, εγώ δεν είμαι χρήστης ναρκωτικών και ουδέποτε έκανα χρήση χαπιών έκσταση". Η δεύτερη κατάθεση του μάρτυρα (Τεκμήριο 26) δόθηκε όπως έχουμε ήδη καταγράψει στις 30.8.
Ο Ζαχαρίου, σύμφωνα με τις αρχικές αναφορές του στην κατάθεση αυτή, θεώρησε ορθό να θέσει πως έγιναν "μερικά πράγματα", καθότι μετά την πάροδο μερικών ημερών από την πρώτη κατάθεση του τα γεγονότα ήταν πιο ξεκάθαρα στο μυαλό του. Ανέφερε ότι το πρωινό της Τρίτης, ήτοι της μέρας κατά την οποία θα γινόταν η παραλαβή των ναρκωτικών, είχε συναντηθεί μαζί με τους κατηγορούμενους προτού πάνε στα Στροβίλια. Η συνάντηση έγινε στο χώρο στάθμευσης απέναντι από το ξενοδοχείο Palm Beach. Εκεί ο Μάνος του έδωσε το αυτοκίνητο ταξί ΗΥΚ254 με το οποίο θα μετέφερε τα χάπια. Αφού εξηγήθηκαν σχετικά με τις λεπτομέρειες οι κατηγορούμενοι έφυγαν πρώτοι με το αυτοκίνητο μερσεντές το οποίο ανήκε στο Νίκο. Στη συνέχεια μετέβηκε και ο κατηγορούμενος στα Στροβίλια και στάθμευσε σε συγκεκριμένο σημείο. Είδε το Νίκο να κρατά μία πλαστική τσάντα η οποία περιείχε τα χάπια. Διευκρινίζει σ΄ αυτό το μέρος της κατάθεσης του ότι δεν τον είδε να τα παίρνει από άλλο πρόσωπο, αλλά τον είδε να χαιρετά κάποιο που έφευγε οδηγώντας "τούρκικο αυτοκίνητο" και υπολόγισε ότι απ΄ αυτόν πήρε τα χάπια ο Νίκος. Ο τελευταίος στη συνέχεια τα τοποθέτησε στο καπό του αυτοκινήτου του Ζαχαρίου. Όλο αυτό το διάστημα ο Μάνος έλεγχε την περιοχή. Ο Νίκος ανέφερε στο Ζαχαρίου να οδηγήσει προς τη Λάρνακα και ότι θα του τηλεφωνούσε, και θα του έλεγε που θα συναντηθούν για να του επιστρέψει τα χάπια. Ο Ζαχαρίου ξεκίνησε πρώτος και σε μικρή απόσταση από αυτόν ακολουθούσαν οι κατηγορούμενοι. Μόλις πλησίασαν στη Λάρνακα ο Νίκος του είπε να συναντηθούν στο σπίτι του. Όταν βρέθηκαν εκεί ο Νίκος πήρε μία μαύρη πλαστική τσάντα από το καπό του αυτοκινήτου του και ακολούθως κατευθύνθηκε προς το αυτοκίνητο του Ζαχαρίου, απ΄ όπου πήρε την πλαστική τσάντα μέσα στην οποία ήταν τα χάπια. Τα έβγαλε από την τσάντα αυτή και τα τοποθέτησε στη μαύρη πλαστική τσάντα. Την άλλη τσάντα την πέταξε. Στη συνέχεια ο Νίκος έβαλε τα χάπια στο καπό του αυτοκινήτου του. Αμέσως μετά έδωσε στο Ζαχαρίου £500 ως αμοιβή του για τη μεταφορά που είχε κάνει. Επειδή, όπως εξήγησε ο Μάρτυρας και στην πρώτη κατάθεση του, υπήρχε πρόβλημα στη φύλαξη των ναρκωτικών, συμφώνησαν να τα κρατήσει ο Ζαχαρίου μέχρις οι κατηγορούμενοι να ενοικίαζαν διαμέρισμα. Τότε ο Νίκος ξανατοποθέτησε τα ναρκωτικά στο ταξί που οδηγούσε ο Ζαχαρίου και πήγαν στο σπίτι του μάρτυρα. Όταν έφθασαν εκεί ο Νίκος πήρε τα χάπια και μπήκε μαζί με τον Ζαχαρίου στο σπίτι. Ο Μάνος έφυγε γιατί έπρεπε να πάρει το ταξί το οποίο οδηγούσε προηγουμένως ο Ζαχαρίου, πίσω στο γραφείο. Ο Νίκος μαζί με τον Ζαχαρίου πήγαν στο δωμάτιο του τελευταίου. Εκεί ο Νίκος πήρε 20 χάπια και ακολούθως ο Ζαχαρίου βρήκε μία βαλίτσα, το Τεκμήριο 12, όπου και τοποθέτησε ο Νίκος τα υπόλοιπα χάπια. Στη συνέχεια τα πήραν στην ταράτσα του σπιτιού. Επαναλαμβάνει στη δεύτερη αυτήν κατάθεση του ο Μάρτυρας ότι οι κατηγορούμενοι ερχόντουσαν καθημερινά στο σπίτι του και έπαιρναν χάπια. Κάνει επίσης αναφορά σε τετράδιο, "δευτέρι", το οποίο η Αστυνομία βρήκε στο αυτοκίνητο του όταν τον συνέλαβε. Είναι το Τεκμήριο
Επεξηγεί ότι αυτό του το έδωσε ο Νίκος προκειμένου να σημειώνει πόσα χάπια έπαιρνε ο κάθε ένας από τους κατηγορούμενους μέχρι να τα μετέφερναν σε δικό τους μέρος. Καταλήγει τονίζοντας ότι "όσον αφορά τα λεφτά για τα χάπια εγώ δεν είχα καμία σχέση. Εγώ όπως σας είπα πήρα £500 στην αρχή και θα έπαιρνα ακόμα £1.000 μετά από λίγες μέρες. Αυτά είναι τα πράγματα που ήθελα να ξεκαθαρίσω και να σας πως και εσάς τι έγινε". Η ενώπιον του Δικαστηρίου προφορική μαρτυρία του Ζαχαρίου υπήρξε, όπως ήταν αναμενόμενο, εκτεταμένη. Επεξήγησε τη γνωριμία του και τις σχέσεις του με τους δύο κατηγορούμενους. Τον Μάνο τον γνώρισε πριν από τρία περίπου χρόνια. Εργαζόταν στο ταξί "Καρατζιάς" όπου προσλήφθηκε για εργασία και ο Ζαχαρίου. Συνδέθηκαν φιλικά και μέσω αυτού και ενός ξαδέλφου του ο Ζαχαρίου γνώρισε, τον Ιούνιο του 2005, τον Νίκο. Συναντήθηκαν αρχικά σε μπυραρία που βρισκόταν πλησίον του πιο πάνω γραφείου ταξί. Ο Νίκος είχε κουρείο στην περιοχή αυτή. Σύμφωνα πάντα με τον Ζαχαρίου ο Νίκος ήταν χρήστης κοκαΐνης και παρέσυρε σ΄ αυτόν το δρόμο αρχικά τον Μάνο και μετά τον ίδιο τον μάρτυρα. Συνήθιζαν να συναντιούνται στο σπίτι του Νίκου, όπου και έκαναν χρήση κοκαΐνης. Ο Νίκος επέφερε καταλυτικές συνέπειες στη ζωή τόσο του Ζαχαρίου όσο και του Μάνου. Εκτός από τη χρήση κοκαΐνης που άρχισαν να κάνουν, προχώρησαν και στην εμπορία ναρκωτικών αυτής της μορφής. Από τον Ιούνιο του 2005 μέχρι και της σύλληψης του η ζωή του μάρτυρα είχε αλλάξει ριζικά. Η εμπλοκή του με τα ναρκωτικά είχε ως αποτέλεσμα να μην ενδιαφέρεται ούτε για την οικογένεια του ούτε για την εργασία του. Οι τρεις τους έκαναν συχνά παρέα. Αφού οι μεταξύ τους σχέσεις διαμορφώθηκαν έτσι και κάτω από αυτές τις συνθήκες οι κατηγορούμενοι του πρότειναν να μεταφέρει τα επίδικα ναρκωτικά από τα Στροβίλια στη Λάρνακα. Τον είχαν πληροφορήσει από τον Ιούνιο, σε συνάντηση που είχαν στο σπίτι του Νίκου, σχετικά με την όλη συναλλαγή. Ο Ζαχαρίου και ο Μάνος δεν είχαν τις διασυνδέσεις να προμηθευτούν τα ναρκωτικά. Μπορούσαν όμως να τα προωθήσουν σε πελάτες του ταξί οι οποίοι τους ζητούσαν τέτοιες ουσίες. Ο Νίκος τους ενημέρωσε ότι είχε τις διασυνδέσεις να προμηθευτεί μεγάλη ποσότητα χαπιών έκσταση, τα οποία λόγω και της καλοκαιρινής περιόδου είχαν ιδιαίτερη ζήτηση μεταξύ της νεολαίας. Ο Ζαχαρίου λόγω οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε και θέλοντας να αποκτήσει γρήγορα και εύκολα χρήματα συγκατένευσε στο όλο εγχείρημα. Το ρόλο του μεταφορέα του τον ανέθεσε ο Νίκος αφού μίλησε προηγουμένως με τον Μάνο. Τα χάπια θα τα μετέφερε με το αυτοκίνητο ταξί που χρησιμοποιούσε ο Μάνος. Προτιμήθηκε η μεταφορά με τέτοιο όχημα λόγω του ότι η Αστυνομία δεν ερευνούσε οχήματα αυτής της κατηγορίας. Τη Δευτέρα 15.8.05 οι κατηγορούμενοι συναντήθηκαν με τον Ζαχαρίου έξω από κέντρο διασκέδασης, το "XU", στο οποίο εργάζονταν εκείνο τον καιρό ο Νίκος. Κατά τη συνάντηση αυτή οι κατηγορούμενοι πληροφόρησαν τον μάρτυρα ότι το επόμενο πρωί θα έπρεπε να είναι στα Στροβίλια για να πάρουν τα χάπια. Συμφώνησαν να συναντηθούν η ώρα 6:00 π.μ. της 16.8.05 στο χώρο στάθμευσης της δισκοθήκης "Ecstasy", που βρίσκεται απέναντι από το ξενοδοχείο "Palm Beach". Πράγματι συναντήθηκαν γύρω στις 5:50-6:00 π.μ. Ο μάρτυρας πήρε το αυτοκίνητο - ταξί του Μάνου και ο Νίκος του εξήγησε "το πρόγραμμα". Όπως του είπε θα έφευγαν πρώτα ο Νίκος και ο Μάνος με το αυτοκίνητο του Νίκου και ακολούθως, μετά πάροδο 10 περίπου λεπτών, θα έφευγε και ο μάρτυρας. Αυτό και έγινε. Μετά από ταξίδι 25 περίπου λεπτών ο Ζαχαρίου έφθασε στα Στροβίλια. Εκεί είδε από το καθρεφτάκι του αυτοκινήτου του τον Νίκο να χαιρετά κάποιο και υπολόγισε ότι αυτός είναι το πρόσωπο που του έδωσε (του Νίκου) τα χάπια. Ακολούθως ο Νίκος ήρθε προς το αυτοκίνητο του Ζαχαρίου κρατώντας μία τσάντα μαύρη και του ζήτησε να ανοίξει το καπό. Το άνοιξε και ο Νίκος έβαλε τα χάπια μέσα. Στη συνέχεια του ζήτησε να ξεκινήσει για τη Λάρνακα. Οι κατηγορούμενοι τον ακολούθησαν. Ενώ κατευθυνόντουσαν προς τη Λάρνακα ο Νίκος του ανέφερε τηλεφωνικά ότι θα συναντηθούν στο σπίτι του (του Νίκου). Όταν έφθασαν εκεί ο Νίκος πήρε τα χάπια από το καπό του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο Ζαχαρίου και αφού πέταξε προηγουμένως την τσάντα στην οποία βρισκόντουσαν μέχρι αυτήν τη στιγμή, τα έβαλε σε μία μαύρη τσάντα.. Μετά έδωσε το ποσό των £500 στο Ζαχαρίου για τη μεταφορά των χαπιών. Ακολούθησε συζήτηση μεταξύ και των τριών ως προς τον τόπο φύλαξης των ναρκωτικών. Οι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν να τα φυλάξουν στα σπίτια τους, καθότι διέμεναν με την οικογένεια τους. Εισηγήθηκαν στο μάρτυρα να τα φυλάξει αυτός στο χώρο όπου διέμενε. Ο Ζαχαρίου αρχικά αρνήθηκε. Στη συνέχεια, και αφού του ανέφεραν ότι θα τα κρατούσε μόνο για μερικές μέρες μέχρι να ενοικιάσουν διαμέρισμα όπου και θα τα φύλαγαν, συμφώνησε να τα φυλάξει στο σπίτι του. Έτσι ο Νίκος ξανάβαλε τα χάπια στο αυτοκίνητο που οδηγούσε ο μάρτυρας. Όλοι μαζί κατευθύνθηκαν προς το σπίτι του. Όταν έφθασαν ο Μάνος έφυγε αμέσως οδηγώντας το ταξί που είχε χρησιμοποιήσει ο Ζαχαρίου για τη μεταφορά των χαπιών, καθότι έπρεπε να το παραδώσει στο γραφείο όπου εργαζόταν. Ο Ζαχαρίου και ο Νίκος πήγαν στο δωμάτιο του πρώτου, όπου και άνοιξαν το σακούλι με τα χάπια. Ο Νίκος πήρε ποσότητα 20 χαπιών και τα υπόλοιπα τα τοποθέτησαν σε πράσινη τσάντα (Τεκμήριο 12), την οποία είχε ο Ζαχαρίου σε ντουλάπι του δωματίου του. Ακολούθως μετέφεραν τα ναρκωτικά στην ταράτσα του σπιτιού. Όταν έφυγε ο Νίκος από το σπίτι ο Ζαχαρίου ξαναπήρε τα χάπια στο δωμάτιο του, καθότι θυμήθηκε ότι στην ταράτσα θα λάμβαναν χώρα εργασίες αντικατάστασης θερμοσύμφωνα. Επεξήγησε ο μάρτυρας στη συνέχεια τον τρόπο διακίνησης και πώλησης των ναρκωτικών ουσιών που καλύπτουν οι κατηγορίες. Ανέφερε ότι τα διακινούσαν στην αγορά μέσω πελατών του ταξί και του κέντρου "XU" στο οποίο εργαζόταν ο Νίκος. Όταν οι κατηγορούμενοι χρειαζόντουσαν χάπια τηλεφωνούσαν στο Ζαχαρίου, του έλεγαν την ποσότητα και αυτός την ετοίμαζε. Ακολούθως είτε ερχόντουσαν στο σπίτι του και τα έπαιρναν είτε τους τα παρέδιδε ο ίδιος. Του Νίκου του τα έδιδε έξω από το club που εργαζόταν και του Μάνου επίσης στον τόπο εργασίας του, ήτοι στο γραφείο ταξί "Καρατζιάς". Εξήγησε περαιτέρω ο μάρτυρας ότι μετά την απόφαση του να μεταφέρει και να φυλάξει τα χάπια στο σπίτι του ενεπλάκη και ο ίδιος στην εμπορία των συγκεκριμένων ναρκωτικών και η προηγούμενη συμφωνία τους για πληρωμή του με το ποσό των £1.500 συνολικά για την μεταφορά, ακυρώθηκε. Ανέφερε ότι από τη στιγμή που διακινδύνευε λόγω της φύλαξης των ναρκωτικών αποφάσισε και συμφώνησε με τους κατηγορούμενους να πωλούν μαζί τα ναρκωτικά και να μοιράζονται το κέρδος. Λόγω μάλιστα και της εμπιστοσύνης που του είχαν, αποτέλεσμα της σχέσης τους και της προηγούμενης κοινής εμπλοκής τους σε υποθέσεις ναρκωτικών, του ανέθεσαν και το οικονομικό μέρος της όλης διακίνησης. Έτσι κατέστη και ο "ταμίας". Προς το σκοπό αυτό ο Νίκος τον προμήθευσε με σημειωματάριο (Τεκμήριο 10) μέσα στο οποίο ο Ζαχαρίου σημείωνε τις πωλήσεις χαπιών που λάμβαναν χώρα και τις ανάλογες εισπράξεις. Επεξηγώντας κατέθεσε ότι όταν οι κατηγορούμενοι πωλούσαν τα χάπια που έπαιρναν τον πληροφορούσαν σχετικά και προέβαινε στις ανάλογες καταχωρήσεις. Ο ίδιος παραδέχθηκε καταθέτοντας ότι πώλησε συγκεκριμένη ποσότητα χαπιών σε κάποιο πρόσωπο επ΄ ονόματι Γιώργος Χριστοφή. Ήταν το πρόσωπο το οποίο διαμένει στην οδό Ρεθύμνης και στο οποίο επιχείρησε να ξαναδώσει χάπια κατά το χρόνο σύλληψης του από την Αστυνομία. Καταθέτοντας σε σχέση με την όλη ανάμειξη του, το ρόλο που διαδραμάτισε στην υπόθεση, αλλά και τις εκδοχές που κατά διαστήματα έδωσε προφορικά στην Αστυνομία και στις γραπτές του καταθέσεις, είπε ότι όταν αρχικά η Υ.ΚΑ.Ν. εντόπισε τα χάπια στο αυτοκίνητο του αυτός ισχυρίστηκε ότι αυτά ανήκουν σε πελάτη του ταξί, ο οποίος τα ξέχασε και ότι ο ίδιος πήγε για να του τα πάρει. Εξακολουθούσε να μην παραδέχεται τίποτε και όταν η Αστυνομία βρήκε στο δωμάτιο του σπιτιού του ένα χάπι έκσταση. Κρατούσε την ίδια στάση ακόμα και μόλις αστυνομικός εντόπισε την τσάντα στην ταράτσα του σπιτιού του. Όμως, και το θέτουμε αυτολεξεί: "είπα από μέσα μου, αφού τα βρήκαν, πρέπει να πω την αλήθεια. Βρήκαν τα σπίτι μου. Παραδέχθηκα. Εκεί είπα της Αστυνομίας όλη την αλήθεια. Κατονόμασα τους συνεργάτες μου". Στην πρώτη κατάθεση του στην Αστυνομία, Τεκμήριο 25, λόγω των γεγονότων που έλαβαν χώρα αμέσως προηγουμένως και του προχωρημένου της ώρας δεν ήταν σε θέση να περιγράψει επ΄ ακριβώς τα γεγονότα, καθότι δεν είχε "ξεκάθαρο μυαλό". Είναι γι΄ αυτόν το λόγο που ζήτησε μέσω του δικηγόρου του να δώσει και δεύτερη κατάθεση "πιο ξεκάθαρη". Κατέληξε ο Ζαχαρίου στην κυρίως εξέταση του με αναφορά του σε προσπάθειες των κατηγορουμένων να τον επηρεάσουν, είτε με απειλές, είτε δίδοντας του υποσχέσεις για χρηματικό όφελος, ούτως ώστε να μην δώσει εναντίον τους μαρτυρία. Ο ίδιος μετά από σκέψη τους είπε: "Παραδεχθείτε να μην φάμε πολλή φυλακή. Τον τζιαιρό που κάμναμε τα καλά μας, εκάμναμεν τα. Τώρα πρέπει να σύρω εγώ την ευθύνη μόνος μου;" Θα επιχειρήσουμε να καταγράψουμε τα σημαντικότερα μέρη της πολύωρης αντεξέτασης του μάρτυρα από τους συνήγορους υπεράσπισης. Αντεξεταζόμενος από την κα Πηλείδου γύρω από το περιεχόμενο των διάφορων εκδοχών του περί της εμπλοκής του στην υπόθεση, δεν αρνήθηκε ότι όντως υπήρχαν αντιφατικές θέσεις και κενά σ΄ αυτές. Δέχθηκε επίσης ότι προσπάθησε, αναλόγως της χρονολογικής σειράς των γεγονότων που λάμβαναν χώρα, να δώσει στην Αστυνομία την κατά το δυνατό πιο ευνοϊκή για τον ίδιο εκδοχή ως προς τη δική του εμπλοκή στο όλο φάσμα της υπόθεσης. Δέχθηκε ότι δεν επεξήγησε επ΄ ακριβώς το λόγο για τον οποίο ο ίδιος μετέβηκε στην οδό Ρεθύμνης, όπου και συνελήφθηκε. Επανέλαβε ότι όταν έδινε την πρώτη κατάθεση του, Τεκμήριο 25, δεν είχε ξεκάθαρο μυαλό και ως εκ τούτου αποφάσισε να δώσει τη δεύτερη κατάθεση, Τεκμήριο 26, μετά από λίγες μέρες, προκειμένου να ξεκαθαρίσει τα γεγονότα και να αναφέρει όλη την αλήθεια. Επέμενε ότι ήταν δική του απόφαση να το πράξει αυτό και ότι δεν πιέστηκε από κανένα. Επανέλαβε επίσης ότι όταν εντοπίστηκαν στην ταράτσα του σπιτιού του τα ναρκωτικά αντιλαμβανόμενος το λάθος του αποφάσισε πλέον να μιλήσει και να κατονομάσει τους κατηγορούμενους ως συνεργούς του. Ήταν σταθερή του θέση ότι στα ουσιαστικά για την υπόθεση γεγονότα ουδέποτε διαφοροποιήθηκε και ότι στο Δικαστήριο κατέθεσε την αλήθεια και μόνο. Αναφερόμενος στις σχέσεις του με τους κατηγορούμενους επανέλαβε ότι ο Νίκος τον ενέπλεξε στα ναρκωτικά και ότι λόγω της γνωριμίας του μ΄ αυτόν άρχισε και ο ίδιος να χρησιμοποιεί κοκαΐνη. Δεν αρνήθηκε επίσης την εμπλοκή του με εμπόριο κοκαΐνης σε συνεργασία με τους κατηγορούμενους και ιδιαίτερα με τον Νίκο, ο οποίος και τον προμήθευε. Πρόσθεσε ότι τα σχετικά με τη συμμετοχή του σε εμπορία κοκαΐνης δεν τα ανέφερε στις καταθέσεις του. Τα είπε όμως μετά, προφορικά, στην Αστυνομία. Αντεξετάστηκε σε έκταση γύρω από τις συνθήκες που, κατ΄ ισχυρισμό του, έλαβε κατοχή των επιδίκων ναρκωτικών και του τρόπου διακίνησης τους στις μέρες που μεσολάβησαν μεταξύ παραλαβής τους και σύλληψης του. Παρέμεινε σταθερή η θέση του περί της εμπλοκής και του ρόλου των δύο κατηγορουμένων όπως τα είχε αυτά εκθέσει στην κυρίως εξέταση του. Αρνήθηκε, τέλος, σειρά υποβολών της υπεράσπισης του 1ου κατηγορούμενου, οι οποίες αφορούσαν ουσιαστικά τη θέση ότι ο κατηγορούμενος αυτός δεν είχε καμία σχέση με την υπόθεση και ότι ο μάρτυρας τον ενέπλεξε προκειμένου να καλύψει τους πραγματικούς του συνεργάτες. Απαντώντας σε υποβολή: "Ε. Σου υποβάλλω επίσης ότι τα χάπια εσύ τα πήρες μόνος σου, δεν ξέρω από που, στην κατοχή σου, και εσύ τα διαχειρίστηκες μόνος σου." Είπε: "Α. Η απάντηση μου κ. Πρόεδρε, και οι τρεις είμαστε σ΄ αυτήν την περίπτωση, εγώ παραδέχθηκα πως έκανα το λάθος μου εξαρχής και περίμενα να έρθω στο Δικαστήριο και σήμερα, αν μου επιτρέπετε, να ακούσω ότι παραδέχθηκαν τα λάθη τους και ότι συμμετείχαν σ΄ αυτήν την υπόθεση με τα χάπια." Αντεξετάστηκε ο μάρτυρας από τον κ. Ευσταθίου σε έκταση γύρω από τις κινήσεις του το πρωινό της 16.8.
Επανέλαβε ουσιαστικά τα όσα ήδη ανέφερε κατά την κυρίως εξέταση του. Σε σχέση με την ακριβή ώρα άφιξης τους στο σπίτι του Νίκου ανέφερε ότι: "Θα ήταν περίπου 7:10 π.μ.". Πρόσθεσε ότι μετά από 10-15 λεπτά, και αφού συμφώνησε να πάρει τα ναρκωτικά και να τα φυλάξει στο σπίτι του, αναχώρησαν, φεύγοντας από το σπίτι του Νίκου και κατευθυνόμενοι στο δικό του. Έφθασαν σε τρία περίπου λεπτά. Επανέλαβε ότι ακολούθως ο Νίκος ανέβηκε μαζί του στο δωμάτιο του, όπου και παρέμεινε για 15-20 λεπτά. Εκεί ο μάρτυρας είδε για πρώτη φορά τα χάπια. Τον δε ακριβή αριθμό τους, 5.900, τον πληροφορήθηκε από το Νίκο. Προχώρησε αντεξεταζόμενος αναφέροντας ότι μαζί με τον Νίκο πήραν την τσάντα με τα χάπια στην ταράτσα. Όταν όμως έφυγε ο Νίκος και θυμήθηκε ο μάρτυρας ότι γίνονται εργασίες αντικατάστασης θερμοσύμφωνα στην ταράτσα τα μετέφερε στο δωμάτιο του. Ακολούθως κοιμήθηκε και, όπως είπε: "Όταν ξύπνησα ήταν μέρα ακόμα.". Τότε "τηλεφωνηθήκαμε με Μάνο", ο οποίος ήρθε στο σπίτι του Ζαχαρίου και πήρε περίπου 50 χάπια. Αντεξεταζόμενος επί μακρόν σχετικά με τις καταγραφές των πωλήσεων που έκανε στο σημειωματάριο, Τεκμήριο 10, επεξήγησε ότι αυτές δεν τέθηκαν με χρονολογική σειρά, καθότι το σημειωματάριο αυτό του το έδωσε ο Νίκος το πρωί της Τετάρτης, 17.8.05, αφού δηλαδή είχαν ήδη προηγηθεί κάποιες πωλήσεις χαπιών. Εξηγώντας τη συμφωνία που έκανε με τους κατηγορούμενους σε σχέση με την εμπορία των ναρκωτικών κατέθεσε ότι θα λάμβαναν ίσο μερίδιο κέρδους και ότι ο ίδιος αποφάσισε "να μπει στο παιχνίδι" όταν μετέφερε τα χάπια στο σπίτι του. Παραδέχθηκε ότι είχε τα χάπια στην κατοχή του, ότι ήταν ο ταμίας και ότι ετοίμαζε τις ποσότητες που θα έπαιρναν οι κατηγορούμενοι για να προωθήσουν. Αρνήθηκε όμως ότι ήταν "ο μάστρος της δουλειάς", επιμένοντας ότι τις ποσότητες τις ετοίμαζε αφού του ζητούσαν προηγουμένως οι κατηγορούμενοι. Μέρος της αντεξέτασης περιστράφηκε γύρω από τους λόγους που τον οδήγησαν να δώσει και δεύτερη κατάθεση στην Αστυνομία. Ήταν σταθερή του θέση ότι δεν είπε ψέματα στην πρώτη κατάθεση. Ήταν όμως συγχυσμένος όταν την έδιδε και ήθελε να ξεκαθαρίσει με τη δεύτερη του κατάθεση κάποια πράγματα. Δεχόμενος ότι στις καταθέσεις δεν ανέφερε προηγούμενη εμπλοκή του με εμπόριο κοκαΐνης, πρόσθεσε ότι, προκειμένου να ελαφρύνει τη θέση του, κάποια πράγματα δεν τα είπε π.χ. το εμπόριο κοκαΐνης, τη σχέση του "ως ταμία" και τα όσα αφορούν το σημειωματάριο, Τεκμήριο
Δεν αρνήθηκε υποβολή ότι ο ίδιος μετά τον Ιούνιο του 2005 ενεπλάκη σε διακίνηση ναρκωτικών. Διευκρίνισε όμως ότι διακινούσε κοκαΐνη και όχι χάπια έκσταση. Κατέληξε αναφέροντας ότι ο Μάνος θα πρέπει να είχε φθάσει στο γραφείο ταξί "Καρατζιάς" μετά τις 7:30 π.μ. της 16.8.05 προκειμένου να παραδώσει το αυτοκίνητο με το οποίο είχε γίνει η μεταφορά των ναρκωτικών. Επανεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι ο ιδιοκτήτης του γραφείου ταξί, ο Καρατζιάς, βρισκόταν στο γραφείο τα πρωινά όταν οι οδηγοί ταξί επέστρεφαν τα οχήματα της νυχτερινής βάρδιας. Είπε επίσης ότι κάποτε κοιμόταν αυτήν την ώρα σε κρεβάτι που βρίσκεται εντός του γραφείου. Παραθέσαμε σε έκταση το σύνολο της μαρτυρίας του ΜΚ2, Νικόλα Ζαχαρίου. Η βαρύνουσα σημασία της και ο καθοριστικός ρόλος που διαδραματίζει στην όλη υπόθεση κατέστησε άκρως αναγκαία την λεπτομερή καταγραφή της. Υπό το φως των γεγονότων που καλύπτουν την υπό κρίση περίπτωση, εύκολα γίνεται κατανοητό ότι η Κατηγορούσα Αρχή εδράζει την προσπάθεια της για απόδειξη των εναντίον των κατηγορουμένων κατηγοριών κατά μέγιστο λόγο στη μαρτυρία αυτή. Τα όσα κατέθεσαν οι υπόλοιποι μάρτυρες κατηγορίας, στα ουσιαστικά για την υπόθεση σημεία, θα παρεμβληθούν στην πορεία της απόφασης μας, ταυτόχρονα και σε αντιπαραβολή με την αξιολόγηση των εμπλεκομένων με την κάθε αυτή μαρτυρία γεγονότων και αναφορών του ουσιωδέστερου μάρτυρα, ΜΚ2, Ζαχαρίου. Οι κατηγορούμενοι επέλεξαν να προβούν σε κατάθεση χωρίς όρκο και, κατά συνέπεια, δεν αντεξετάστηκαν. Μετά το πέρας των ανώμοτων αυτών δηλώσεων η συνήγορος του 1ου κατηγορούμενου ανέφερε ότι δεν θα καλέσει οποιοδήποτε μάρτυρα. Για τον 2ον κατηγορούμενο προσφέρθηκε η μαρτυρία ενός και μόνο μάρτυρα, στην προσπάθεια της υπεράσπισης να τεκμηριώσει ότι ο κατηγορούμενος αυτός κατά τον ουσιαστικό χρόνο του πρωινού της 16.8.05 βρισκόταν σε άλλο μέρος από αυτό που τον τοποθετεί ο ΜΚ
Στη σχετική μαρτυρία του μάρτυρα αυτού θα επανέλθουμε στο κατάλληλο στάδιο. Στο σημείο αυτό καταγράφουμε αυτούσιες τις ανώμοτες δηλώσεις των κατηγορουμένων: 1ος κατηγορούμενος: "Είμαι αθώος κ. Πρόεδρε, δεν έχω τίποτε να κάνω με αυτήν την υπόθεση, καθόλου." 2ος κατηγορούμενος: "Είμαι αθώος κ. Πρόεδρε, δεν έχω καμία σχέση με τις κατηγορίες αυτές. Τη νύχτα που με σύλλαβε η Αστυνομία όντως είχα κάνει μερικά τηλεφωνήματα στον Νικόλα για τους λόγους που αναφέρω στην κατάθεση μου. Εγώ στις 16.
όταν σχόλασα από τη δουλειά μου το πρωί πήγα στον κασάπη μου ψώνισα και πήγα σπίτι. Αυτά." Οι αγορεύσεις των συνηγόρων υπεράσπισης ήταν στην ουσία τους ταυτόσημες. Θα καταγράψουμε επιγραμματικά τις θέσεις τους και θα επανέλθουμε σε αναλυτική παράθεση τους και εξέταση τους στο κατάλληλο στάδιο της απόφασης μας. Εισηγήθηκαν ότι η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής παρουσιάζει κενά και ουσιαστικές αντιφάσεις που δημιουργούν εύλογα ερωτηματικά ως προς την ποιότητα και την αξιοπιστία της. Οι συνήγοροι αναλύοντας σε έκταση την όλη μαρτυρία του ΜΚ2 και με αναφορά στο ρόλο του ως συνεργού, κάλεσαν το Δικαστήριο να μην στηριχθεί στη μαρτυρία του, την οποία χαρακτήρισαν ως αυτοαναιρούμενη, αντιφατική και διάτρητη σε όλη την έκταση των ουσιαστικών για την υπόθεση γεγονότων. Πρόσθεσαν επίσης ότι στην έλλειψη ενισχυτικής μαρτυρίας, καθώς επίσης και στην απουσία οποιασδήποτε επιστημονικής μαρτυρίας θα ήταν επικίνδυνο να προχωρήσει το Δικαστήριο στην καταδίκη των κατηγορουμένων, έστω και αν δεν κρινόταν ως αναξιόπιστος ο ουσιωδέστερος μάρτυρας, ΜΚ2 Ζαχαρίου. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η εισήγηση του κ. Στεφάνου ο οποίος εμφανιζόταν για την Κατηγορούσα Αρχή. Αναλύοντας τη μαρτυρία που πρόσφερε η πλευρά του και ιδιαίτερα αυτή του ΜΚ2, κάλεσε το Δικαστήριο να την αποδεχθεί ως αξιόπιστη στα ουσιαστικά για την υπόθεση στοιχεία. Υποστήριξε ότι συνολική αντίκριση της μαρτυρίας καταδεικνύει την αλήθεια του περιεχομένου της ως προς τον κεντρικό άξονα των γεγονότων και φανερώνει ότι οι οποιεσδήποτε αντιφάσεις υπάρχουν είναι περιθωριακές, άνευ ουσιαστικής σημασίας και αδύναμες να πλήξουν την αξιοπιστία του ΜΚ
Πρόσθεσε πως η συνοχή της μαρτυρίας του Ζαχαρίου δεν μπορεί να τρωθεί από το απόλυτα φυσιολογικό γεγονός της προσπάθειας του μάρτυρα να αποσιωπήσει κατά την παράθεση των καταθέσεων του στην Αστυνομία ενοχοποιητικά για τον ίδιο γεγονότα. Τόνισε ότι ο ουσιαστικός αυτός μάρτυρας παρέθεσε κατά την προφορική του μαρτυρία στο Δικαστήριο όλη την αλήθεια, χωρίς φόβο ή πάθος, προσδίδοντας στον κάθε κατηγορούμενο το ρόλο που διαδραμάτισε. Πρόσθεσε ότι το Δικαστήριο αυτή τη μαρτυρία του θα πρέπει να αξιολογήσει και να δεχθεί ως αξιόπιστη. Καταλήγοντας, και σε αντίθεση με την υπεράσπιση, υποστήριξε ότι υπάρχει μαρτυρία η οποία μπορεί να κριθεί ως ενισχυτική της μαρτυρίας του Ζαχαρίου. Ως τέτοια εξειδίκευσε ψεύδη των κατηγορουμένων εκτός Δικαστηρίου, στην ανακριτική τους κατάθεση. Το σύνολο των ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένων αδιαμφισβήτητα συγκλίνει στο ότι η συμμετοχή του ΜΚ2 στην όλη εγκληματική συμπεριφορά που καλύπτει τα γεγονότα της υπόθεσης τον καθιστά συναυτουργό στη διάπραξη των αδικημάτων. Με πλήρη επίγνωση της σπουδαιότητας αφενός του περιεχομένου των αναφορών του μάρτυρα αυτού και της ιδιότητας του, αφετέρου, ως συμμέτοχου στη διάπραξη των αδικημάτων, τον παρακολουθήσαμε με εξαιρετική προσοχή σε κάθε βήμα της παράθεσης της μαρτυρίας του και προσεγγίσαμε την όλη πορεία των ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρισμών του με σκεπτικισμό. Βρισκόμενοι σε συνεχή εγρήγορση θέλαμε σε κάθε στάδιο να βεβαιωθούμε ότι τα όσα ο μάρτυρας κατέθετε δεν ήταν μιασμένα από αλλότρια κίνητρα και δεν μολύνθηκαν λόγω της σύμπραξης του στο έγκλημα. Κατά τη μακρά παράθεση των θέσεων του στην εξέταση του και στην πορεία της πολύωρης και εξαντλητικής αντεξέτασης του, διαπιστώσαμε ότι με σταθερότητα, αποφασιστικότητα, φυσικότητα και αμεσότητα έδιδε λεπτομερείς απαντήσεις. Χωρίς τον παραμικρό ενδοιασμό ή δισταγμό παρέθεσε το σύνολο των θέσεων του και παραδέχθηκε τη δική του εμπλοκή και το πλήρες φάσμα του ρόλου που διαδραμάτισε, όχι μόνο στα γεγονότα που καλύπτουν την υπόθεση, αλλά και σχετικά με την όλη εμπλοκή του στον κόσμο των ναρκωτικών. Έδωσε πλήρεις και πειστικές εξηγήσεις για τους λόγους που αρχικά τον οδήγησαν να αρνηθεί την εμπλοκή του στα γεγονότα που καλύπτουν την υπό κρίση υπόθεση, καθώς επίσης και για τα όσα τον ώθησαν να δώσει δύο καταθέσεις στην Αστυνομία και να παραδεχθεί τόσο τη δική του σύμπραξη όσο και των κατηγορουμένων. Προσπάθησε η υπεράσπιση να πλήξει την αξιοπιστία του μάρτυρα με σειρά επιχειρημάτων. Στην προσπάθεια της αυτή αναζήτησε υποστήριξη σε τρεις πυλώνες: Στην, πάντα κατ΄ ισχυρισμό της, διαφορετικότητα των θέσεων του ΜΚ2 κατά την πορεία παράθεσης των ισχυρισμών του προφορικά και αργότερα μέσω των καταθέσεων του στην Αστυνομία, στις αντιφάσεις που υπάρχουν στις αναφορές και στις γραπτές του καταθέσεις, τόσο μεταξύ τους όσο και σε σχέση με την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία και στις αντιφάσεις που καλύπτουν τους ισχυρισμούς του μάρτυρα σε αντιπαραβολή με τα σχετικά μέρη της μαρτυρίας άλλων μαρτύρων κατηγορίας. Εξετάζουμε τα πιο πάνω: Ως θέμα αρχής τυχόν ύπαρξη προηγούμενων αντιφατικών καταθέσεων μάρτυρα δεν αποστερεί το Δικαστήριο της ευχέρειας και εξουσίας να κρίνει και να δεχτεί τη μαρτυρία του ως αξιόπιστη. Χωρίς άλλο όμως οι αντιφατικές καταθέσεις δημιουργούν ερωτηματικά ως προς την αξιοπιστία μάρτυρα και επιβάλλουν την προσέγγιση της μαρτυρίας του με μεγάλη επιφυλακτικότητα. (Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ, 172, 196-198, Χριστοδούλου άλλως Ρόπας κ.α. ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)

(2000)2 ΑΑΔ, 628, 651). Ο ΜΚ2 συνελήφθηκε όταν στο ταξί που οδηγούσε εντοπίστηκε αριθμός χαπιών έκσταση. Προέβαλε τον ισχυρισμό ότι ανήκουν σε πελάτη του ο οποίος τα ξέχασε εκεί. Συγκατένευσε στη συνέχεια να ερευνηθεί το σπίτι του. Ο εντοπισμός στο υπνοδωμάτιο του ενός χαπιού έκσταση δεν ήταν αρκετός για να μεταβάλει τη θέση του ως προς τη μη ύπαρξη σχέσης του με τα ναρκωτικά αυτά. Μετά την ανεύρεση όμως της μεγάλης ποσότητας χαπιών στην ταράτσα αποφάσισε να μιλήσει και κατονόμασε τους κατηγορούμενους ως τους συνεργάτες του. Ανασκόπηση και ανάλυση βήμα προς βήμα της συμπεριφοράς αυτής του ΜΚ2 καταδεικνύει ότι δεν την καλύπτει τίποτα το αφύσικο ή ύποπτο. Αντίθετα, εξελικτικά, και αντικριζόμενη υπό το φως της ροής των γεγονότων, συνιστά μια απόλυτα κατανοητή και φυσιολογική αντίδραση. Το κάθε στάδιο αντικατοπτρίζει την απέλπιδα προσπάθεια του μάρτυρα να αποφύγει, κατά το δυνατό, χειρότερες και πλέον επιβαρυντικές γι΄ αυτόν καταστάσεις. Ο εντοπισμός, τελικά, της τεράστιας ποσότητας ναρκωτικών χαπιών στην ταράτσα της οικίας του, θρυμμάτισε κάθε ελπίδα του να αποφύγει τα χειρότερα. Είχε πια εκλείψει κάθε περιθώριο διαφυγής του. Η απόφαση του να μιλήσει στην Αστυνομία και να ανατρέψει τις προηγούμενες θέσεις του, ήταν πλέον το φυσιολογικό αποτέλεσμα των δεδομένων που διαμορφώθηκαν κάτω από αυτές τις συνθήκες. Έχοντας καλύψει αυτό το μέρος της συμπεριφοράς του Ζαχαρίου, προχωρούμε στην εξέταση του ίδιου του περιεχομένου των προφορικών αναφορών του στην Αστυνομία και των γραπτών του καταθέσεων, Τεκμήρια 25 και

Θα τις αναλύσουμε τόσο σε σχέση με τη μεταξύ τους συνάρτηση, όσο και σε αντιδιαστολή με την ενώπιον του Δικαστηρίου προφορική του μαρτυρία. Την προσεγγίζουμε δε πάντα υπό το φως των σχετικών θέσεων της υπεράσπισης περί ύπαρξης αντιφάσεων, κενών και αναληθειών. Αποτελεί αναντίλεκτο γεγονός ότι ο ΜΚ2 ενέπλεξε τους κατηγορούμενους, κατονομάζοντας τους ως συμμέτοχους του στα αδικήματα, από την πρώτη στιγμή που αποφάσισε να μιλήσει στην Αστυνομία. Παρέμεινε αναλλοίωτη αυτή του η θέση μέχρι τέλους. Ό,τι μπορεί να εντοπιστεί στην όλη πορεία της παράθεσης των θέσεων του Ζαχαρίου, είτε στην Αστυνομία είτε στο Δικαστήριο, είναι η παροχή περαιτέρω λεπτομερειών ως προς την όλη συμμετοχή των κατηγορουμένων και των γεγονότων που περιέβαλαν την, κατ΄ ισχυρισμό του, κοινή εγκληματική τους συμπεριφορά. Τονίζουμε μετ΄ επιτάσεως, ούτως ώστε να γίνει απόλυτα ξεκάθαρο, ότι σε κανένα στάδιο των αναφορών του μάρτυρα δεν εντοπίζονται αντιφατικές θέσεις τέτοιας μορφής που να κηλιδώνουν τον πυρήνα της θέσης του περί εμπλοκής των κατηγορούμενων στην όλη παράνομη συμπεριφορά. Οι αντιφάσεις που επικαλείται η υπεράσπιση έχουν να κάνουν με περιφερειακά των βασικών ισχυρισμών του μάρτυρα θέματα και στοχεύουν να πλήξουν την αξιοπιστία του και να εγείρουν ερωτηματικά ως προς την αλήθεια της, απόλυτα, σταθερής θέσης του περί εμπλοκής των κατηγορουμένων. Θα εξετάσουμε αμέσως τώρα τα όσα σχετικά περί αντιφάσεων, παραλείψεων και κενών έθεσε η υπεράσπιση προκειμένου να τρωθεί η αξιοπιστία του ΜΚ
Αιχμή του δόρατος αποτέλεσε για την υπεράσπιση η απόκρυψη από το ΜΚ2 γεγονότων που καταδείκνυαν την έκταση της δικής του εμπλοκής, τόσο στην υπό κρίση υπόθεση, όσο και γενικότερα στη χρήση και διακίνηση εκ μέρους του ναρκωτικών. Είναι γεγονός ότι ο Ζαχαρίου προτού καταθέσει στο Δικαστήριο παρουσίαζε το ρόλο του ως δευτερεύοντα στην παρούσα υπόθεση. Επέμενε στις καταθέσεις του, Τεκμήρια 25 και 26, ότι το μόνο χρηματικό όφελος του θα ήταν οι £1.500 που θα έπαιρνε ως ανταμοιβή για τη μεταφορά των ναρκωτικών, ότι ο ίδιος δεν πωλούσε σε δικούς του πελάτες χάπια αλλά μόνο κατά παραγγελία των κατηγορουμένων, ότι δεν ήταν χρήστης ναρκωτικών και ότι δεν είχε σχέση με τις οικονομικές προεκτάσεις της πώλησης των ουσιών αυτών. Ενώπιον του Δικαστηρίου έδωσε μία εντελώς διαφορετική εικόνα. Με κάθε λεπτομέρεια παρέθεσε και τη δική του σύμπραξη στη διακίνηση των ναρκωτικών. Κατέθεσε χωρίς δισταγμό ότι όχι μόνο πωλούσε και ο ίδιος σε κάποιο δικό του πελάτη χάπια, αλλά και ότι διαχειριζόταν, κατόπιν συμφωνίας των κατηγορουμένων, και τα οικονομικά οφέλη που τους απέφερε η όλη εγκληματική τους δραστηριότητα. Πρόσθεσε μάλιστα ότι το δικό του μερίδιο κέρδους θα ήταν το ίδιο με τους συναυτουργούς του. Περαιτέρω, σε μία εκτενή του αναφορά, έδωσε και την πλήρη εικόνα της δικής του πορείας στο δρόμο των ναρκωτικών. Παρέθεσε με κάθε λεπτομέρεια τη συμπεριφορά του κατά τους καλοκαιρινούς μήνες του 2005 και τη χρήση από τον ίδιο, κατ΄ επανάληψη, κοκαΐνης. Απέδωσε στον κατηγορούμενο 1 την εκ μέρους του απόκτηση της ολέθριας αυτής συνήθειας. Δεν δίστασε να θέσει ενώπιον μας ούτε και την εμπορία από τον ίδιο ποσοτήτων κοκαΐνης, με τις οποίες, όπως είπε, τον προμήθευε ο κατηγορούμενος
Ακούσαμε και εξετάσαμε λέξη προς λέξη τις πιο πάνω αναφορές του ΜΚ
Εντοπίσαμε τις αναφερθείσες διαφοροποιήσεις. Τις θέσαμε και τις εξετάσαμε με μέγιστη προσοχή, στην προσπάθεια μας να ανιχνεύσουμε κατά πόσο αυτές συνιστούν στοιχεία ικανά να επιφέρουν καίρια κτυπήματα στην αξιοπιστία του. Απάντηση θα δώσει σφαιρική αντίκριση τους κάτω από το φακό των γεγονότων που αφορούν την υπόθεση και της πορείας που αυτά, χρονολογικά, λάμβαναν χώρα. Όταν ο ΜΚ2 έδινε, σε πρώτο στάδιο, προφορικά πληροφορίες στην Αστυνομία και, αργότερα, γραπτώς τις θέσεις του, είχε κάθε λόγο να επιχειρεί ελαχιστοποίηση της δικής του συμμετοχής, προκειμένου να περιορίσει τις εναντίον του συνέπειες. Φυσιολογικό, και ανθρώπινο θα λέγαμε, ήταν να προσπαθεί να αποστασιοποιηθεί από ό,τι επιβαρυντικό για την πλευρά του στοιχείο. Παρεμβάλλουμε, εξετάζοντας, ταυτόχρονα, σχετική εισήγηση της υπεράσπισης, ότι κάτω από τον ίδιο φακό θα πρέπει να αντικριστούν και τα όσα ο τότε συνήγορος του ΜΚ2 έθετε κατά την αγόρευση του για σκοπούς μετριασμού της εναντίον του ποινής. Όταν έδινε πλέον ο Ζαχαρίου προφορικά στο Δικαστήριο την κατάθεση του, τα δεδομένα είχαν μεταβληθεί. Κάθε λόγος απόκρυψης και του παραμικρού είχε πια εκλείψει. Στο στάδιο αυτό ο ΜΚ2 είχε ήδη καταδικαστεί με δική του παραδοχή σε κατηγορίες σοβαρής μορφής και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών. Παρακολουθώντας τον να καταθέτει ενώπιον μας με κάθε λεπτομέρεια την όλη δράση του, γίναμε κοινωνοί της έντονης επιθυμίας του να αποτινάξει από τους ώμους του κάθε κομμάτι του αμαρτωλού του παρελθόντος. Τα όσα σχετικά με την όλη εμπλοκή του κατέθεσε και τα οποία δεν είχε μέχρι τότε ομολογήσει, δεν κρίνονται ως στοιχεία που πλήττουν την αξιοπιστία του, αλλά ως η ελεύθερη πλέον αποτύπωση της αλήθειας σε κάθε λεπτομέρεια της, απόρροια μετάνοιας και βαθύτερης εσωτερικής ανάγκης του Ζαχαρίου για ολοκληρωτική λύτρωση. Επεξήγησε ο ΜΚ2 τους λόγους που τον οδήγησαν να δώσει τη δεύτερη του κατάθεση, Τεκμήριο
Επικαλέστηκε τη ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρισκόταν όταν έδινε την πρώτη κατάθεση και την ανάγκη που ένοιωθε να ξεκαθαρίσει τα γεγονότα και να αναφέρει όλη την αλήθεια. Εξετάζοντας προσεκτικά το περιεχόμενο των δύο καταθέσεων εντοπίζονται διαφορές γύρω από συγκεκριμένα γεγονότα και ενέργειες που αποδίδονται στους συμπράξαντες. Συνοπτικά οι διαφορές αυτές αφορούν το κατά πόσο ο ΜΚ2 είδε στα Στροβίλια κάποιο πρόσωπο να δίνει τα χάπια στον κατηγορούμενο 1, στο συγκεκριμένο σημείο που ο κατηγορούμενος 1 άλλαξε το εξωτερικό σακούλι στο οποίο υπήρχαν τα χάπια και στον όλο ρόλο που διαδραμάτισε ο ΜΚ
Οι διαφορές αυτές έδωσαν έναυσμα στην υπεράσπιση να εισηγηθεί αναξιοπιστία του ΜΚ
Αντικριζόμενες κάτω από το φακό του συνόλου των γεγονότων που λάμβαναν χώρα κατά το χρόνο σύλληψης του ΜΚ2, του προχωρημένου της ώρας που έδωσε την πρώτη του κατάθεση, αλλά και της ίδιας της μορφής των αντιθέσεων αυτών, καταδεικνύεται ότι είναι περιθωριακής υφής. Τέτοιας εμβέλειας που δεν πλήττουν το βασικό κορμό των θέσεων του ΜΚ
Η παροχή της δεύτερης κατάθεσης σκοπό είχε να διευκρινίσει συγκεκριμένα ζητήματα - μεταξύ άλλων και το πώς βρέθηκαν οι τρεις τους στα Στροβίλια, στοιχείο που επίσης έθεσε η υπεράσπιση ως αντίφαση μεταξύ των δύο καταθέσεων - και αυτό έγινε. Μέσα στη δεύτερη αυτή κατάθεση δεν ανατρέπονται σε καμία περίπτωση οι βασικοί ισχυρισμοί του ΜΚ2, αλλά καταγράφεται με περισσότερη λεπτομέρεια και σαφήνεια η όλη εγκληματική συμπεριφορά. Καταλήγουμε μ΄ αυτό το μέρος των θέσεων της υπεράσπισης, τονίζοντας ότι στα όσα ο ΜΚ2 κατέθεσε στο Δικαστήριο δεν εντοπίζονται ουσιαστικές αποκλίσεις από τις βασικές θέσεις που πρόβαλε στις καταθέσεις του στην Αστυνομία. Η παροχή λεπτομερειών και η προέκταση θέσεων και γεγονότων από το μάρτυρα στην κατάθεση του στο Δικαστήριο και φυσιολογικές και αναμενόμενες είναι δεδομένης της μακράς εξέτασης του και της πολύωρης αντεξέτασης. Εισηγήθηκε η υπεράσπιση ότι η μαρτυρία του ΜΚ2 συγκρούεται με αυτή άλλων μαρτύρων κατηγορίας. Θα εξετάσουμε τη θέση αυτή αναφέροντας ότι η ανάλυση της εντάσσεται τόσο στα πλαίσια που θέτει η υπεράσπιση, όσο και στην ανάγκη που υπάρχει για αντίκριση της μαρτυρίας του ουσιαστικού αυτού μάρτυρα σφαιρικά, στο πλαίσιο και σε αντιπαραβολή με το σύνολο της αποδεκτής μαρτυρίας. Η ΜΚ4 είναι αδελφή του ΜΚ
Διαμένουν στο ίδιο σπίτι. Η μαρτυρία της περιστράφηκε γύρω από τα γεγονότα που αντιλήφθηκε το κρίσιμο χρονικό διάστημα μεταξύ 16 και 19.8.
Παρέθεσε λεπτομέρειες για τις κινήσεις του αδελφού της και για τις επισκέψεις που δέχθηκε στο σπίτι του αυτές τις μέρες. Η υπεράσπιση εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία της συγκρούεται με αυτήν του αδελφού της. Πιο συγκεκριμένα ότι σε αντίθεση με τα όσα κατέθεσε αυτός περί επίσκεψης του κατηγορούμενου 1 στο σπίτι τους το πρωινό της 16.8.05, η μάρτυρας ανέφερε ότι κάτι τέτοιο δεν αντιλήφθηκε να είχε γίνει. Εντόπισε επίσης η υπεράσπιση διάψευση του ΜΚ2 από την αδελφή του σχετικά με ισχυριζόμενες από αυτόν καθημερινές επισκέψεις των κατηγορούμενων στο σπίτι τους κατά το πιο πάνω χρονικό διάστημα. Αναφέρουμε εξ υπαρχής ότι η αξιοπιστία της ΜΚ4 δεν χωρεί αμφισβήτησης. Την παρακολουθήσαμε να καταθέτει ενώπιον μας και μας έκανε άριστη εντύπωση. Η εμφανής συντριβή της από τα όσα δεινά η συμπεριφορά του αδελφού της επέφερε στην οικογένεια τους δεν επέδρασε κατά τρόπο που να αφήνει αμφιβολίες ως προς την αλήθεια των όσων περιέγραψε. Αντιθέτως μας έδωσε ξεκάθαρη την εικόνα ότι ο, δικαιολογημένος, πόνος της την ωθούσε να παραθέτει στο Δικαστήριο με σεβασμό την αλήθεια και μόνο. Κατέθεσε, πράγματι, ότι τα πρωινά μεταξύ 16 και 19.8.05 και προτού πάει στη δουλειά της δεν είδε κανένα ξένο πρόσωπο στο σπίτι τους. Δεν ήταν δε σε θέση να θυμηθεί κατά πόσο ο αδελφός της ήταν σπίτι το πρωινό της 16.8.05 και προτού αυτή μεταβεί στην εργασία της. Προσεκτική αντίκριση της μαρτυρίας της σε συνάρτηση με τα όσα ο ΜΚ2 κατέθεσε θα καταδείξει ότι δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά μεταξύ τους. Ο ΜΚ2 εξήγησε κάτω από ποιες συνθήκες βρέθηκε ο κατηγορούμενος 1 στο υπνοδωμάτιο του το πρωινό της, κατ΄ ισχυρισμό του, μεταφοράς των ναρκωτικών από τα Στροβίλια. Είπε ότι όταν έφθασαν στο σπίτι του η ώρα ήταν γύρω στις 7:30 π.μ. Σημειώνοντας ότι μιλούσε πάντα κατά προσέγγιση όταν αναφερόταν στην ώρα, είπε ότι συναντήθηκαν απέναντι από το ξενοδοχείο "Palm Beach" μεταξύ 5:50-6:00 π.μ. της 16.8.05, προκειμένου να μεταβούν στα Στροβίλια. Κατά τη συνάντηση αυτή ο κατηγορούμενος 1 του εξήγησε το πρόγραμμα που θα ακολουθούσαν. Αμέσως μετά αναχώρησαν οι κατηγορούμενοι και αφού ο ΜΚ2 περίμενε 10 περίπου λεπτά, ξεκίνησε για τα Στροβίλια, όπου έφθασε γύρω στις 6:30 π.μ. Εκεί παρέμεινε 5-10 λεπτά και ακολούθησε επάνοδος τους στη Λάρνακα και συνάντηση όλων έξω από το σπίτι του κατηγορούμενου
Χρειάστηκαν περίπου γύρω στα 25 λεπτά για το ταξίδι αυτό. Παρέμειναν 10-15 λεπτά στο χώρο συζητώντας για το που θα φύλαγαν τα ναρκωτικά. Μετά από αυτό το διάστημα πήγαν στο σπίτι του ΜΚ2 το οποίο απέχει 4 περίπου λεπτά. Κατά συνέπεια η αναφορά του ΜΚ2 ότι έφθασαν σπίτι του γύρω στις 7:30 π.μ., πάντα κατά προσέγγιση, είναι δικαιολογημένη. Από την άλλη πλευρά η ΜΚ4 ανέφερε ότι αρχίζει εργασία γύρω στις 7:30 π.μ. Μεταβαίνει δε με το αυτοκίνητο της και χρειάζεται πέντε λεπτά περίπου για να φθάσει. Χρονικός συσχετισμός των δύο θέσεων φανερώνει ότι δεν υπάρχει στοιχείο διάψευσης της σχετικής μαρτυρίας του ΜΚ2 από τα όσα η αδελφή του κατέθεσε. Καταδεικνύεται ότι την ώρα που ο ΜΚ2 θέτει ότι έφθασε στο σπίτι τους και βρισκόταν στο υπνοδωμάτιο του με τον κατηγορούμενο 1, η ΜΚ4 είχε ήδη, σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία της, ξεκινήσει για την εργασία της και ως εκ τούτου, πολύ φυσιολογικά, δεν μπορούσε να γνωρίζει κατά πόσο ο κατηγορούμενος 1 ήταν στο σπίτι τους. Δικαιολογείται έτσι η, εκ πρώτης όψεως, διαφορά στη σχετική μαρτυρία. Ούτε η αναφορά της ΜΚ4 ότι δεν είδε κανένα πρόσωπο να επισκέπτεται το σπίτι τους στις 6:30 π.μ. των πρωινών μεταξύ 16-19.8.05 συγκρούεται με τις θέσεις του ΜΚ
Αυτό καθότι αφενός ο αδελφός της δεν κατέθεσε ότι οι συγκεκριμένες συναντήσεις του με τους κατηγορουμένους γινόντουσαν εντός της οικίας, αλλά και αφετέρου καθότι οι αναφορές του γύρω από τις ώρες συνάντησης, και τις συγκεκριμένες μέρες που οι κατηγορούμενοι ερχόντουσαν στο σπίτι του δεν ήταν ακριβείς. Όπως ο ίδιος εξήγησε σε τελικό στάδιο της αντεξέτασης του: Ε. Δηλαδή αυτό που βγαίνει από τη θέση σου είναι ότι δεν είσαι σε θέση δυστυχώς να πεις πότε και σε ποιο από τους κατηγορούμενους έκανες τις παραδόσεις που αναφέρονται στο Τεκμήριο
Α. Γνωρίζω, σ΄ αυτούς τους δύο έδωσα, τις ώρες δεν είμαι σίγουρος. Γνωρίζω ότι έγινε αυτό, ή οι δύο έρχονταν σπίτι μου ή πήγαινα να τους δώσω χάπια. Το μόνο σίγουρο. ............................. Α. Όπως είχα πει και προηγουμένως δεν θυμάμαι ακριβώς και τις ώρες και τις μέρες που έρχονταν, ξέρω όμως ότι εκείνες τις τρεις μέρες έρχονταν και τους πήρα και εγώ. Τώρα τι ποσότητα, δεν θυμάμαι. Η μαρτυρία της ΜΚ4 όχι μόνο δεν διαψεύδει τον ΜΚ2 αλλά, αντιθέτως, περιέχει και σημαντικά στοιχεία που τον επιβεβαιώνουν σε τρία πολύ βασικά σημεία της μαρτυρίας του: την αλλαγή της συμπεριφοράς του κατά τους καλοκαιρινούς μήνες του 2005, την ύπαρξη στενών σχέσεων του με τους κατηγορούμενους και την επίσκεψη του κατηγορούμενου 1 στο σπίτι του κατά το κρίσιμο διάστημα που είχε στην κατοχή του (ο ΜΚ2) τα χάπια έκσταση. Κατέθεσε η μάρτυρας ότι ο κατηγορούμενος 2 ήταν φίλος του αδελφού της. Είχαν συχνές τηλεφωνικές επικοινωνίες μεταξύ τους. Μία φορά μάλιστα η μάρτυρας βρήκε παραβιασμένο τον ηλεκτρονικό υπολογιστή της. Ζήτησε εξηγήσεις από τον αδελφό της και αυτός την ενημέρωσε ότι τον είχε χειριστεί ο κατηγορούμενος 2, ο οποίος είχε επισκεφθεί το σπίτι τους προηγουμένως. Η ΜΚ4 τηλεφώνησε του κατηγορούμενου 2 και του διαμαρτυρήθηκε σχετικά. Πιο σημαντικό όμως είναι το σημείο της μαρτυρίας της που κάλυψε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο 1 να κάθεται στο κρεβάτι του αδελφού της το απόγευμα της 16.8.
Εξήγησε ότι επιστρέφοντας νωρίτερα από τη δουλειά της, γύρω στις 7:00-8:00 μ.μ, είδε ένα άγνωστο της, τότε, πρόσωπο να βρίσκεται στο υπνοδωμάτιο του ΜΚ2 και άκουγε συνομιλίες. Ήταν σίγουρη για τη μέρα καθότι ήταν η πρώτη φορά που έφευγε από τη δουλειά της νωρίτερα. Της έκανε δε εντύπωση η παρουσία άλλου προσώπου στο σπίτι λόγω του ότι η μητέρα τους, καθότι διαζευγμένη, δεν τους επέτρεπε να φέρνουν ξένα πρόσωπα στο σπίτι. Είχε την ευκαιρία η ΜΚ4 να περάσει επανειλημμένα έξω από το δωμάτιο του αδελφού της και να δει το πρόσωπο του επισκέπτη για αρκετά δευτερόλεπτα. Τον είδε και στα μάτια. Λίγες μέρες αργότερα, την 20.8.05, όταν η μάρτυρας βρισκόταν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, όπου λάμβανε χώρα διαδικασία προφυλάκισης εναντίον του αδελφού της για την παρούσα υπόθεση, είδε ξανά το άγνωστο της πρόσωπο. Ρώτησε τότε τον Υπαστυνόμο Σολομωνίδη, ΜΚ16, ποιος ήταν και αυτός τον κατονόμασε. Ήταν ο κατηγορούμενος 1, τον οποίο αναγνώρισε και στο Δικαστήριο ενώπιον μας. Η υπεράσπιση προσπάθησε να πλήξει την ακρίβεια της αναγνώρισης αυτής. Το εγχείρημα της ήταν καταδικασμένο σε αποτυχία. Η εντύπωση που έκανε στη μάρτυρα, για τους λόγους που εξήγησε, η ύπαρξη ξένου στο σπίτι, η ευκαιρία που είχε να παρατηρήσει το άγνωστο της τότε πρόσωπο και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες το είδε ξανά λίγες μέρες αργότερα στο Δικαστήριο, προσδίδουν αναμφισβήτητη ποιότητα και ακρίβεια στην αναγνώριση και την καθιστούν άτρωτη σε κάθε επίθεση προσβολής της. Τα όσα, τέλος, κατέθεσε η μάρτυρας σχετικά με την αλλαγή του τρόπου συμπεριφοράς του αδελφού της κατά τους καλοκαιρινούς μήνες του 2005 παρέμειναν χωρίς αμφισβήτηση και επιβεβαιώνουν περαιτέρω το σχετικό μέρος της μαρτυρίας του τελευταίου. Η ΜΚ9 είναι η μητέρα του Ζαχαρίου. Μας έκανε επίσης εξαιρετική εντύπωση κατά την ενώπιον μας παρουσία της. Με κάθε ειλικρίνεια παρέθεσε ό,τι σχετικό γνώριζε για την υπόθεση. Χωρίς καμία επιφύλαξη αποδεχόμαστε τη μαρτυρία της. Διαμένει κάποιες νύχτες σε σπίτι προσώπου με το οποίο σχετίζεται. Το ίδιο έκανε και το βράδυ της 15.8.
Η ώρα 9:45 π.μ. της 16.8.05 επέστρεψε στο σπίτι της, στο οποίο διαμένουν και τα παιδιά της, ΜΚ2 και 4 και η μικρότερη αδελφή τους. Πρόσεξε το κρεβάτι του ΜΚ2 να ήταν στρωμένο. Εκείνη την ώρα ήρθε και αυτός για να κοιμηθεί. Η αναφορά της αυτή οδήγησε την υπεράσπιση να θέσει θέμα αντίφασης της μαρτυρίας της με το σχετικό μέρος της μαρτυρίας του ΜΚ
Ο τελευταίος είχε αναφέρει κατά την αντεξέταση του από το συνήγορο του κατηγορούμενου 2, ότι μετά τη φύλαξη των χαπιών στην ταράτσα ξάπλωσε και κοιμήθηκε. Πρέπει να πούμε ότι ήταν μία γενική αναφορά του, χωρίς να δοθούν ιδιαίτερες λεπτομέρειες ως προς τον ακριβή χρόνο που τελικά ξάπλωσε για να κοιμηθεί. Σε τελική ανάλυση η διάσταση που φαίνεται να υπάρχει μεταξύ των δύο θέσεων αφορά ένα περιθωριακό ζήτημα, χωρίς ιδιαίτερη σημασία και δεν κρίνεται ως τέτοιας μορφής αντίφαση ούτως ώστε να πλήττει τις βασικές αναφορές του ΜΚ2 και γενικότερα την αξιοπιστία του. Ολοκληρώνοντας την ανάλυση της μαρτυρίας της ΜΚ9 εντοπίζουμε να επιβεβαιώνει τις αναφορές του ΜΚ2 για ύπαρξη μεταξύ του και του κατηγορούμενου 2 φιλικών σχέσεων. Η μάρτυρας αυτή είδε δύο φορές τον πιο πάνω κατηγορούμενο στο σπίτι τους και είχε την ευκαιρία να του μιλήσει αρκετές φορές τηλεφωνικά όταν αυτός έψαχνε τον γιο της. Επιβεβαιώνει επίσης η μαρτυρία της την αλλαγή της συμπεριφοράς του ΜΚ2 κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του
Η αξιοπιστία των ΜΚ5, πρώην συζύγου του ΜΚ2 και ΜΚ13, αστυνομικού εντεταλμένου με εκτέλεση ενταλμάτων, δεν αμφισβητήθηκε. Η υπεράσπιση όμως εισηγήθηκε ότι τα όσα ανέφεραν πλήττουν τις θέσεις του ΜΚ2 για ύπαρξη άμεσου κινδύνου φυλάκισης του και προηγούμενων εκ μέρους του καταβολών χρημάτων στη ΜΚ5 προκειμένου να του τα φυλάξει. Δεν συμφωνούμε με αυτήν την προσέγγιση. Πέραν της περιθωριακής σημασίας των ζητημάτων αυτών, οι ΜΚ5 και 13 επιβεβαίωσαν ουσιαστικά τις αναφορές του ΜΚ2 για αντιμετώπιση οικονομικών προβλημάτων σοβαρής μορφής και τα όσα ανέφερε για πληρωμή, κατ΄ εξαίρεση, σημαντικών, υπό τις συνθήκες του, ποσών στη ΜΚ5 το κρίσιμο διάστημα μεταξύ 16 και 19.8.
Η ΜΚ3 ήταν υπάλληλος στο κουρείο του κατηγορούμενου
Η μαρτυρία της αφορούσε ουσιαστικά τις σχέσεις μεταξύ των κατηγορουμένων και του ΜΚ2 και ιδίως της σχέσης μεταξύ ΜΚ2 και κατηγορούμενου
Η επιβεβαίωση μέσω αυτής της μαρτυρίας των όσων κατέθεσε ο ΜΚ2 περί των στενών του σχέσεων με τους κατηγορούμενους και ιδίως των αναφορών του για τις σχέσεις του με τον κατηγορούμενο 1, ήταν πλήρης. Το γεγονός αυτό οδήγησε, όχι τυχαία, την υπεράσπιση να αμφισβητήσει τα κίνητρα της ΜΚ
Εισηγήθηκε ότι είχε προσωπικά συμφέροντα να εξυπηρετήσει. Τα εξειδίκευσε ως την ανάληψη της επιχείρησης από την ίδια, συνεπεία της κράτησης του εργοδότη της, κατηγορούμενου
Είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε με κάθε προσοχή την μάρτυρα αυτή ενώ κατέθετε. Είναι εξαιρετική η εντύπωση που μας έκανε σε όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας της. Συνοχή και φυσικότητα την καλύπτουν και δεν έχουμε κανένα δισταγμό να καταλήξουμε ότι τα όσα ενώπιον μας κατέθεσε αντικατοπτρίζουν την αλήθεια και μόνο. Άλλωστε ο πυρήνας της θέσης της υπεράσπισης περί αναξιοπιστίας της μάρτυρας, ότι δηλαδή εξυπηρετεί ίδιον όφελος, πάσχει. Εξήγησε η μάρτυρας, και έμεινε χωρίς αντίκρουση, κάτω από ποιες συνθήκες πήρε κατοχή του οικήματος όπου στεγαζόταν η επιχείρηση του κατηγορουμένου
Αυτό έγινε στις 7.12.
Μήνες δηλαδή μετά την κατάθεση της, στις 25.8.05, στην Αστυνομία, Τεκμήριο
Μέσα σ΄ αυτήν την κατάθεση περιγράφονται ουσιαστικά τα όσα και στο Δικαστήριο κατέθεσε η μάρτυρας. Κατά συνέπεια τα ίδια τα γεγονότα, όπως χρονολογικά έλαβαν χώρα, καταδεικνύουν ότι στερείται βάσης στήριξης η θέση της υπεράσπισης περί αναξιοπιστίας της μάρτυρας λόγω εξυπηρέτησης δικών της συμφερόντων. H υπεράσπιση αναζήτησε περαιτέρω να πλήξει την αξιοπιστία του ΜΚ2 με αναφορά σε δύο άλλα σημεία της μαρτυρίας του και σε σύγκριση με τα όσα άλλοι μάρτυρες κατηγορίες κατέθεσαν. Είπε ο ΜΚ2 ότι στα Στροβίλια είδε ένα άσπρο αυτοκίνητο με "τούρκικα νούμερα" και τον οδηγό του να χαιρετά τον κατηγορούμενο
Ο ΜΚ16, Υπαστυνόμος Σολομωνίδης, κατέθεσε ότι προσπάθησε η Αστυνομία, μέσω της Αστυνομίας των Βάσεων, υπό τον έλεγχο της οποίας τελεί το οδόφραγμα Στροβιλιών, να εντοπίσει αν όντως πέρασε έτσι αυτοκίνητο από τα κατεχόμενα στις ελεύθερες περιοχές. Δεν κατέστη όμως δυνατό να επιβεβαιωθεί κάτι τέτοιο από τα στοιχεία που διατηρεί η Αστυνομία των Βάσεων σε σχέση με τη διέλευση οχημάτων από το συγκεκριμένο οδόφραγμα. Δεν εντοπίζουμε διάψευση του ΜΚ2 στο σημείο αυτό από τα όσα ο ΜΚ16 κατέθεσε. Καταρχάς ήταν υποθέσεις και μόνο του ΜΚ2 ότι το συγκεκριμένο όχημα πέρασε από τα κατεχόμενα. Πέραν τούτου τα στοιχεία του οχήματος όπως τα έθεσε ο ΜΚ2 ήταν ελλιπή, οι δε σχετικές με την ταυτότητα του οχήματος απαντήσεις του έφεραν το στίγμα της αμφιβολίας. Το δεύτερο σημείο της μαρτυρίας του ΜΚ2 που έδωσε τροφή στην υπεράσπιση για αμφισβήτηση της αξιοπιστίας του, ήταν οι αναφορές του σε σχέση με το σημειωματάριο, Τεκμήριο
Η υπεράσπιση εισηγήθηκε ότι η αδυναμία του να επεξηγήσει επ΄ ακριβώς τις σημειώσεις του στο τεκμήριο αυτό φανερώνει ότι έλεγε ψέματα. Δεν συμφωνούμε μ΄ αυτήν την προσέγγιση. Ο ΜΚ2 μας έδωσε ξεκάθαρα την εντύπωση ότι επιθυμία του και προσπάθεια του ήταν να δώσει κάθε δυνατή λεπτομέρεια σε σχέση με τις καταγραφές που έκανε στο τεκμήριο αυτό. Η αδυναμία του να τις επεξηγήσει επ΄ ακριβώς δεν μας ξενίζει. Η πρόχειρη καταγραφή τους και η παράθεση απλώς αριθμών χωρίς ιδιαίτερες λεπτομέρειες, καθιστούν απόλυτα δικαιολογημένη την αδυναμία του ΜΚ2 να δώσει πλήρεις εξηγήσεις και λεπτομέρειες μετά πάροδο χρονικού διαστήματος μηνών από τότε που τις κατέγραψε. Προχωρώντας εντοπίζουμε ότι μέσα από τη μαρτυρία άλλων μαρτύρων, και μάλιστα σε σημεία που έμειναν αδιαμφισβήτητα, επιβεβαιώνονται περαιτέρω θέσεις του ΜΚ2: Οι αναφορές του για εμπλοκή του στη χρήση ναρκωτικών, συγκεκριμένα κοκαΐνης, και η συσχέτιση της εμπλοκής αυτής με τον κατηγορούμενο 1, επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι στο σπίτι του κατηγορούμενου αυτού βρέθηκε, μετά από πληροφορίες του ΜΚ2, σκεύος προορισμένο για λήψη ναρκωτικών, ήτοι καπνοσύριγγα. Κατατέθηκε ενώπιον μας ως Τεκμήριο
Η μαρτυρία περί των πληροφοριών που έδωσε ο ΜΚ2 προήλθε από τον ΜΚ1 και παρέμεινε αδιαμφισβήτητη. Η αλήθεια της επιβεβαιώθηκε από την ανεύρεση του συγκεκριμένου σκεύους μετά από έρευνα. Η ανάλογη παράνομη συμπεριφορά του κατηγορουμένου 1 καλύπτεται από την 6η κατηγορία στο κατηγορητήριο, την οποία και παραδέχθηκε ο κατηγορούμενος αυτός. Η θέση του ΜΚ2 περί στενών του σχέσεων με τον κατηγορούμενο 2 επιβεβαιώνεται περαιτέρω από το γεγονός ότι ο ΜΚ2 γνώριζε για την ύπαρξη διαμερίσματος το οποίο ενοικίαζε ο κατηγορούμενος αυτός, προκειμένου, κατ΄ ισχυρισμό του ΜΚ2, να διαμένει γυναίκα με την οποία διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση. Τα σχετικά με το διαμέρισμα τα ανέφερε ο Ζαχαρίου στην Αστυνομία και επιβεβαιώθηκε η αλήθεια των δηλώσεων του μετά από έρευνες της. Ένας εκ των μαρτύρων κατηγορίας ήταν ο ιδιοκτήτης του γραφείου ταξί όπου εργαζόντουσαν οι Ζαχαρίου και Μάνος, ο Σόλων Καρατζιάς (ΜΚ10). Η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε το Δικαστήριο να μην κάνει αποδεκτό το ουσιαστικό μέρος της μαρτυρίας του που αφορούσε τη συμπεριφορά του κατηγορούμενου 2 κατά την εκτέλεση της εργασίας του, καθώς επίσης και την ώρα που θέτει ο μάρτυρας ότι επέστρεψε ο κατηγορούμενος 2 το ταξί στο γραφείο το πρωινό της 16.8.
Στην κατάθεση του στην Αστυνομία, Τεκμήριο 40, η οποία αποτέλεσε και μέρος της κυρίως εξέτασης του, ο μάρτυρας παρουσιάζει τους Ζαχαρίου και Μάνο να δημιουργούν προβλήματα στην ομαλή πορεία της εργασίας τους. Αναφέρει σ΄ αυτήν ότι σε αρκετές περιπτώσεις εξαφανίζονταν από το γραφείο δηλώνοντας του "κούρσες χωρίς να τις κάνουν". Ο ίδιος δεν γνώριζε πού βρισκόντουσαν. Σε σχέση με την επιστροφή του ταξί το πρωινό της 16.8.05 αναφέρει: "Εκείνη την ημέρα ο Μάνος νομίζω ότι το αυτοκίνητο το παρέδωσε γύρω στις 7 παρά τέταρτο." Καταθέτοντας στο Δικαστήριο έδωσε μία εντελώς διαφορετική εικόνα σε σχέση με τη συμπεριφορά του Μάνου. Είπε ότι απλώς καθυστερούσε να έρθει το απόγευμα στη δουλειά "γιατί κοιμόταν". Πρόσθεσε μάλιστα πως τον εντόπιζε όταν "χανόταν" σε αντίθεση με τον Ζαχαρίου τον οποίο δεν μπορούσε να εντοπίσει. Αντεξεταζόμενος δε σχετικά με την ώρα επιστροφής του ταξί το πρωί της 16.8.05 είπε: "νομίζω το παρέδωσε 6:30-6:45". Όπως είναι νομολογιακά καθιερωμένο (Χριστάκης Ανδρέου ν. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ, 166, 175) είναι προνόμιο του Δικαστηρίου, κατά την εκτέλεση της αποστολής του να μην αποδεχθεί μαρτυρία της κατηγορίας που κρίνει αναξιόπιστη και να βασιστεί σε άλλη που θεωρεί πειστική. Ο ΜΚ10 παραδέχθηκε τις ιδιαίτερα φιλικές σχέσεις που έχει με τους γονείς του κατηγορούμενου

Τους γνωρίζει πέραν των 10 χρόνων. Εργάζονται δε και οι δύο στο γραφείο του. Τον ίδιο τον κατηγορούμενο 2 τον γνωρίζει από μικρό παιδί. Παρακολουθήσαμε τον μάρτυρα σε όλη την πορεία της ενώπιον μας κατάθεσης του με κάθε προσοχή. Ήταν εμφανής η προσπάθεια του να βοηθήσει τη θέση του κατηγορούμενου 2 σε κάθε σημείο που θεωρούσε ότι αυτό εξυπηρετούσε την υπεράσπιση του. Δεν έχουμε απολύτως κανένα ενδοιασμό να καταγράψουμε ότι οι φιλικές του σχέσεις με όλη την οικογένεια του κατηγορούμενου 2 επέδρασαν κατά τρόπο ανεπίτρεπτο στη μαρτυρία του, μολύνοντας την με ψεύδη. Τα όσα παρέθεσε στο Δικαστήριο γύρω από τη συμπεριφορά του Μάνου έρχονται σε κάθετη αντίθεση με ό,τι καταγράφεται στην κατάθεση του, Τεκμήριο
Ενώ με σαφήνεια που δεν επιδέχεται άλλης ερμηνείας αναφέρει στο Τεκμήριο 40 ότι δεν γνώριζε πού βρισκόντουσαν οι δύο υπάλληλοι του όταν εξαφανίζονταν, στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία θέτει ότι εντόπιζε τον Μάνο αλλά όχι τον Ζαχαρίου. Η επεξήγηση που προσπάθησε να δώσει προφορικά στο Δικαστήριο ότι λέγοντας εξαφάνιση σε σχέση με τον Μάνο εννοούσε ότι αργούσε να έρθει το απόγευμα γιατί κοιμόταν, είναι διάτρητη και δεν ταυτίζεται με την αναφορά του στο Τεκμήριο 40, όπου συνδυάζει τις εξαφανίσεις με δηλώσεις για κούρσες που αυτοί δεν έκαναν. Ούτε τα όσα ο μάρτυρας ανέφερε περί της ώρας επιστροφής του ταξί γίνονται αποδεκτά. Πέραν του ότι όλες οι αναφορές του καλύπτονταν από το στοιχείο της ασάφειας ως προς τον ακριβή χρόνο, η ίδια η προσπάθεια του να μεταβάλει έστω και με μικρή χρονική απόκλιση το χρόνο επιστροφής του αυτοκινήτου καταδεικνύει και το αναξιόπιστο του μάρτυρα αυτού. Δεν συνάδει με τη λογική ενώ δεν ήταν βέβαιος για το χρόνο επιστροφής και απαντούσε πάντα αναφέροντας "νομίζω", να επιχειρεί ταυτόχρονα να διαφοροποιήσει κατά την αντεξέταση τον χρόνο που ανέφερε προηγουμένως, όταν δηλαδή έδινε την κατάθεση του στην Αστυνομία, Τεκμήριο
Το σύνολο των πιο πάνω μας οδηγεί στην κατάληξη μας να απορρίψουμε ως αναξιόπιστη τη μαρτυρία του ΜΚ
Ολοκληρώνοντας το κεφάλαιο της σύγκρισης της μαρτυρίας του ΜΚ2 με αυτήν των υπολοίπων μαρτύρων κατηγορίας και της αναφοράς της υπεράσπισης περί ύπαρξης ψευδών θέσεων του μάρτυρα και αντιφάσεων του με την υπόλοιπη αυτή μαρτυρία, αναφερόμαστε, συνοπτικά, σε περαιτέρω σημεία τα οποία η υπεράσπιση ενέταξε σ΄ αυτό το κεφάλαιο. Εντόπισε ως αντιφάσεις τις αναφορές του ΜΚ2 ότι η μητέρα του διαμένει μαζί τους στο ίδιο σπίτι, ότι αυτή εργαζόταν τον Αύγουστο, ότι ο μάρτυρας έδωσε και άλλες φορές χρήματα στην πρώην σύζυγο του για να του τα φυλάξει, τις αναφορές του ως προς τον χρόνο απόλυσης του από το γραφείο ταξί "Καρατζιάς" και τη θέση του μάρτυρα ότι κάποιος θείος του τον χαστούκισε όταν ανευρέθηκαν στην ταράτσα του τα ναρκωτικά. Εξετάζοντας σφαιρικά όλα τα πιο πάνω σημειώνουμε το παρενθετικό της σημασίας τους. Είναι, σε τελική ανάλυση, χωρίς ουσιαστική υφή και δεν μπορούν, ούτως ή άλλως, να πλήξουν την αξιοπιστία του ΜΚ
Παρά τη γενική αυτή προσέγγιση μας προσθέτουμε ότι προσεκτική ανάλυση της μαρτυρίας καταδεικνύει ότι δεν υπάρχουν στην ουσία αντιφάσεις της έκτασης που έθεσε η υπεράσπιση. Η μητέρα του ΜΚ2 διέμενε ουσιαστικά μαζί με τα παιδιά της. Αυτό δεν αναιρείται από το γεγονός ότι κάποιες νύχτες διέμενε στο σπίτι προσώπου με το οποίο σχετιζόταν. Η γυναίκα αυτή εργαζόταν την περίοδο του Αυγούστου που δεν ήταν σε διακοπές. Ο ΜΚ2 ουδέποτε αρνήθηκε την οικονομική του αδυναμία και τις οφειλές του ως διατροφή στην πρώην σύζυγο του. Όσο δε αφορά την απόλυση του από την εργασία του δέχθηκε ότι έλαβε χώρα επεισόδιο απόλυσης του στις 14.8.
Πρόσθεσε όμως ότι πήγε ξανά στο χώρο εργασίας στις 16.8.05, αλλά ο Καρατζιάς του κατέστησε σαφές ότι τον είχε απολύσει. Έτσι είπε και ο Καρατζιάς. Καταληκτικά, η εκτεταμένη αντεξέταση που υπέστησαν οι μάρτυρες κατηγορίας των οποίων τη μαρτυρία τους έκαμε αποδεκτή το Δικαστήριο δεν κλόνισε την αξιοπιστία τους. Μικροαντιφάσεις ως προς το περιεχόμενο των όσων ανέφεραν μπορεί να υπήρξαν. Θα λέγαμε ότι ήταν αναπόφευκτες μέσα στην έκταση των πολλών θεμάτων που κάλυψαν. Αφορούσαν όμως μικρολεπτομέρειες οι οποίες από τη φύση τους δεν ήταν ουσιώδεις. Δεν αποδυνάμωσαν σε καμία περίπτωση την κατά τα άλλα αξιόπιστη μαρτυρία τους. Αντίθετα η ίδια η υφή τους ενδυναμώνει τις αναφορές των μαρτύρων κάτω από την έννοια που και η απόφαση Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ, 612, 629 προσδιορίζει. Ήτοι δείχνουν πως δεν υπήρξε προσχεδιασμός και/ή συνεννόηση μεταξύ των μαρτύρων ως προς τι θα κατέθεταν. Οι ανακριτικές καταθέσεις των κατηγορουμένων βρίσκονται ενώπιον μας. Είναι τα Τεκμήρια 22, 23, 23Α και

Τα Τεκμήρια 23 και 23Α είναι η ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου 1 στην Αγγλική και Ελληνική γλώσσα αντίστοιχα. Η υπεράσπιση του έθεσε, στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας, θέμα ως προς τη σωστή μετάφραση του κειμένου του Τεκμήριο
Ακολούθησε διαδικασία μετάφρασης του από τον Πρωτοκολλητή και ταυτόχρονα σύγκρισης του με το Τεκμήριο 23Α. Καταδείχθηκε μέσα απ΄ αυτήν την πορεία ότι το Τεκμήριο 23Α αποτυπώνει σε μετάφραση τα όσα αναφέρονται στην Αγγλική γλώσσα στο Τεκμήριο
Δεν εντοπίστηκαν ουσιαστικές μεταξύ τους διαφορές. Μέσα από την ανακριτική του κατάθεση ήταν εμφανής η προσπάθεια του κατηγορουμένου 1 να αποσυνδέσει τον εαυτό του από τον ΜΚ
Σε όλες τις απαντήσεις του επιχείρησε να προσδώσει τυπικά επαγγελματική και μόνο μορφή στις μεταξύ τους σχέσεις. Αρνήθηκε ότι συναντήθηκε σε οποιοδήποτε άλλο μέρος εκτός από μία μπυραρία με τον Ζαχαρίου. Η προσπάθεια του αυτή απέτυχε. Μέσα από τη μαρτυρία των ΜΚ3 και 4, την οποία έχουμε αποδεχθεί, καταδεικνύεται, με τον πιο σαφή τρόπο, η ύπαρξη των στενών σχέσεων του κατηγορούμενου 1 με τον Ζαχαρίου. Είχαν καθημερινές επαφές και οικονομικές δοσοληψίες. Ο Ζαχαρίου επιπρόσθετα καταδείχθηκε μέσα από τη μαρτυρία της ΜΚ3 ότι μετέφερε τον κατηγορούμενο 1 τουλάχιστον μία φορά στη Λεμεσό, γεγονός το οποίο επίσης αρνήθηκε ο κατηγορούμενος αυτός στην ανακριτική του κατάθεση. Περαιτέρω, και παρά την περί του αντιθέτου θέση του κατηγορουμένου 1, αυτός είχε επισκεφθεί τον Ζαχαρίου στο σπίτι του το απόγευμα της 16.8.05, κατά τον ουσιώδη δηλαδή χρόνο διακίνησης των ναρκωτικών. Σχετική είναι η μαρτυρία της ΜΚ
Άλλωστε η θέση του κατηγορούμενου 1 περί τυπικών του σχέσεων με τον Ζαχαρίου δεν συνάδει με την αναφορά που ο ίδιος έκανε και σύμφωνα με την οποία ο Ζαχαρίου μία φορά πήγε στο σπίτι του, όταν ήταν τα γενέθλια του γιου του (του κατηγορούμενου 1). Είναι ασύμβατο με τη λογική να είχαν τυπικές σχέσεις και να είναι παρών στα γενέθλια του παιδιού του. Ο κατηγορούμενος 2 επιχείρησε επίσης μέσα από τις απαντήσεις του στην ανακριτική του κατάθεση, Τεκμήριο 24, να αποστασιοποιηθεί από τον Ζαχαρίου. Προσπάθησε να θέσει ότι δεν είχε ιδιαίτερες σχέσεις μαζί του τονίζοντας μάλιστα σε σχετική ερώτηση ότι οι δύο τους δεν έκαναν παρέα εκτός εργασίας. Είπε ακόμη ότι μόνο μία φορά πήγε στο σπίτι του Ζαχαρίου, όταν ο τελευταίος ήταν άρρωστος. Οι ισχυρισμοί και αυτού του κατηγορούμενου καταρρίπτονται από τη μαρτυρία των ΜΚ3, 4 και
Η ΜΚ3 αναφέρθηκε γύρω από τις καθημερινές επαφές που είχαν οι κατηγορούμενοι με τον Ζαχαρίου τον Αύγουστο του
Οι ΜΚ4 και 9 κατέθεσαν περί των συχνών τηλεφωνικών επικοινωνιών του κατηγορούμενου 2 με τον ΜΚ2 και των επισκέψεων του, πέραν της μίας φοράς στο σπίτι τους. Είναι νομολογιακά τεκμηριωμένο (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ, 260, 268), σε πλήρη συνταύτιση με το Δίκαιο της Απόδειξης, ότι ψέματα που λέχθηκαν από τον κατηγορούμενο, είτε εντός είτε εκτός Δικαστηρίου, μπορούν να αποτελέσουν περιστατική μαρτυρία σε βάρος του κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις. Συγκεκριμένα εφόσον ικανοποιούνται τέσσερα κριτήρια: (α) Το ψέμα πρέπει να είναι ηθελημένο. (β) Πρέπει να αναφέρεται σε ουσιώδες ζήτημα. (γ) Το κίνητρο για το ψέμα πρέπει να είναι η επίγνωση της ενοχής και ο φόβος της αλήθειας. Το δικαστήριο πρέπει να έχει κατά νου ότι είναι ενδεχόμενο κάποιος να λέει ψέματα στην προσπάθεια του, για παράδειγμα, να προβάλει μια δίκαιη υπόθεση ή από ντροπή ή από πανικό. (δ) Το ψέμα πρέπει να αποδεικνύεται με ανεξάρτητη μαρτυρία, δηλαδή είτε με παραδοχή είτε με μαρτυρία από ανεξάρτητο μάρτυρα. Και οι δύο κατηγορούμενοι προσέφυγαν στο ψεύδος προκειμένου να αποκρύψουν το εύρος του πλέγματος των σχέσεων τους με τον ουσιωδέστερο μάρτυρα της Κατηγορούσας Αρχής. Η προσφυγή στο ψεύδος εύλογα οδηγεί σε συμπέρασμα ενοχής. Όπως έχει τονιστεί στην απόφαση Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ, 172, 201-202, η σημασία που μπορεί να αποδοθεί σε ψευδείς δηλώσεις εξαρτάται από το περιεχόμενο τους σε συσχετισμό με τα γεγονότα τα οποία απέβλεπαν να αποκρύψουν, από το κατά πόσο έγιναν θεληματικά και το κίνητρο πίσω από τα ψέματα. Στην υπόθεση R. v. Loucas

(1981)2 All ER, 1008, αποφασίστηκε ότι ψευδείς δηλώσεις κατηγορουμένου εκτός Δικαστηρίου, ως είναι οι καταθέσεις των κατηγορούμενων στην Αστυνομία, μπορεί να παράσχουν ενίσχυση της μαρτυρίας συνεργού, εφόσον αναφέρονται σε ουσιώδη πτυχή της υπόθεσης και εντοπίζεται ότι το κίνητρο είναι η απόκρυψη της αλήθειας. Τα πιο πάνω ψέματα και των δύο κατηγορουμένων λέχθηκαν μετά την πληροφόρηση τους για τα συγκεκριμένα αδικήματα που εξετάζοντο και αφού είχε ήδη συλληφθεί ο Ζαχαρίου. Ήταν ηθελημένα και αναφέρονται σε ουσιώδες για την υπόθεση ζήτημα, αφού στόχευαν στο να αποσυνδέσουν τους εαυτούς τους από τον Ζαχαρίου, για ευνόητους λόγους. Τα όσα ψευδώς κατέθεσαν οι κατηγορούμενοι στην Αστυνομία είχαν ως κίνητρο τους την επίγνωση της ενοχής και το φόβο της αλήθειας, καθότι δεν εντοπίζεται άλλος λόγος άρνησης της φιλίας τους με τον Ζαχαρίου. Έχουν δε, όπως ήδη εκθέσαμε, αποδειχθεί από ανεξάρτητη, αξιόπιστη μαρτυρία. Τα ψέματα των κατηγορουμένων συνιστούν ενισχυτική μαρτυρία αυτής του μάρτυρα Ζαχαρίου. Στην απόφαση Nvoorwzefr v. Δημοκρατίας

(2002)2 AAΔ, 505, 512, επιβεβαιώνεται ότι ψευδής άρνηση του κατηγορούμενου για την γνωριμία του με συνεργό του μπορεί να αποτελέσει ενισχυτική μαρτυρία, δεδομένου ότι πληρούνται τα κριτήρια τα οποία έχουμε εκθέσει στο αμέσως προηγούμενο στάδιο της απόφασης μας. Ως προς την αποδεικτική αξία της ενισχυτικής μαρτυρίας έχει επαναβεβαιωθεί στην απόφαση Ττοουλιάς ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ, 258, 265, ότι ποικίλει ανάλογα με το περιεχόμενο της και τη βεβαιότητα που δημιουργεί για την αξιοπιστία του συνεργού. Είναι αυτά θέματα που ανάγονται κατ΄ εξοχή στην κρίση του εκδικάζοντος Δικαστηρίου. Αναλύοντας και αξιολογώντας το σύνολο της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής είχαμε πάντα κατά νουν την πατροπαράδοτη προσέγγιση των Δικαστηρίων να εξετάζεται σε πρώτο στάδιο η αξιοπιστία του μάρτυρα συνενόχου ή υπόπτου και να ζητείται ενισχυτική μαρτυρία μόνο όταν ο μάρτυρας κρίνεται καταρχήν αξιόπιστος. Ταυτόχρονα μας καθοδηγούσε και η αμφισβήτηση της πιο πάνω προσέγγισης όπως τέθηκε αρχικά στην Αγγλική απόφαση Attorney General of Hong Kong v. Wong Munk-ping

(1987)2 All.E.R., 488, η οποία υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει λογικό έρεισμα στον κατατεμαχισμό της μαρτυρίας για σκοπούς αξιολόγησης της αξιοπιστίας οποιουδήποτε μάρτυρα. Η απόφαση αυτή - η οποία υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στις υποθέσεις Ττοουλιάς (ανωτέρω), Ρόπας (ανωτέρω) και πιο πρόσφατα Δημήτρης Ιωάννου ν. Αστυνομίας Π.Ε. 75/05, ημερ. 26.1.06 - τονίζει ότι μία μαρτυρία πρέπει να κρίνεται συνολικά, ως ενιαίο σύνολο, προτού το δικάζον Δικαστήριο προχωρήσει σε τελική κρίση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας του συνεργού. Σκόπιμα εντάξαμε τη μαρτυρία του ΜΚ2 στο σύνολο της μαρτυρίας που πρόσφερε η Κατηγορούσα Αρχή, αναλύοντας την σφαιρικά και σε συσχέτιση με την υπόλοιπη αυτή μαρτυρία. Κρίναμε ορθό προτού προχωρήσουμε στην τελική κρίση μας ως προς την αξιοπιστία του μάρτυρα - συναυτουργού να εξετάσουμε κατά πόσο υπάρχει ενισχυτική μαρτυρία. Εντοπίσαμε ως τέτοια τα ψέματα των κατηγορουμένων ως προς τη μεταξύ τους και του ΜΚ2 σχέση. Καταληκτικά, δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι ο ΜΚ2 κατέθεσε στο Δικαστήριο την αλήθεια και μόνο σε όλα τα ουσιαστικά για την υπόθεση ζητήματα. Χωρίς κανένα ενδοιασμό τον κρίνουμε αξιόπιστο. Το δικάζον Δικαστήριο παραμένει κριτής του αξιόπιστου, της σημασίας και βαρύτητας που αποδίδεται στη μαρτυρία συμμετόχου. Η απουσία ενισχυτικής μαρτυρίας δεν αναιρεί το δικαίωμα του Δικαστηρίου τούτου να αποδεχτεί ως βάσιμη τη μαρτυρία συναυτουργού και στηριζόμενο στη μαρτυρία αυτή, ακόμη και χωρίς ενίσχυση, να καταδικάσει ένα κατηγορούμενο. (Γιουρούκης ν. Δημοκρατίας

(1993)2 ΑΑΔ, 231, Ρόπας (ανωτέρω), 658 και Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ, 482, 493-494). Αφού βεβαίως δοθεί η πρέπουσα προειδοποίηση για τους κινδύνους που εγκυμονεί ένα τέτοιο εγχείρημα. Δεν υπάρχει προκαθορισμένος τύπος και τρόπος διατύπωσης της αυτοπροειδοποίησης του Δικαστηρίου. Θεωρούμε επιβεβλημένο να τονίσουμε εμφαντικά ότι η ύπαρξη ενισχυτικής μαρτυρίας που αναφέραμε πιο πάνω - και μάλιστα με δεδομένη τη μορφή, σημασία και το συγκεκριμένο μέρος της μαρτυρίας του ΜΚ2 που ενισχύει - δεν είναι ο αποφασιστικός παράγοντας, ούτε επέδρασε συντριπτικά στην τελική κρίση μας περί της αξιοπιστίας του ΜΚ2. Είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τον Ζαχαρίου να καταθέτει ώρες ενώπιον μας και να περιγράφει με λεπτομέρεια το σύνολο των γεγονότων που κάλυπταν τις σχέσεις του με τους κατηγορούμενους και την κοινή εγκληματική τους δράση. Μας έχει κάνει εξαιρετικά θετική εντύπωση. Σταθμίσαμε κάθε λεπτομέρεια και κάθε απάντηση του και, χωρίς να κατατεμαχίζουμε τη μαρτυρία του, εστιάσαμε την προσοχή μας στα σημεία εκείνα που αποτέλεσαν τον πυρήνα της υπόθεσης. Προχωρήσαμε και συγκρίναμε τη μαρτυρία του ΜΚ2 με αυτήν των υπολοίπων μαρτύρων κατηγορίας και εντοπίσαμε επιβεβαίωση της στα σημεία που έχουμε ήδη εκθέσει σε προηγούμενο στάδιο της απόφασης μας. Η πορεία διαμόρφωσης των σχέσεων του με τους κατηγορούμενους και η από κοινού χρήση κοκαΐνης, όπως επιβεβαιώθηκε, τουλάχιστον όσον αφορά τον κατηγορούμενο 1, από την ανεύρεση της καπνοσύριγγας, Τεκμήριο 20, στο σπίτι του μετά από σχετικές πληροφορίες του ΜΚ2 στην Αστυνομία, καθιστά εξ αντικειμένου εφικτή την εκδοχή του μάρτυρα αυτού περί της εμπιστοσύνης που του είχαν οι κατηγορούμενοι και η οποία οδήγησε στα γεγονότα που καλύπτουν οι κατηγορίες. Διαπιστώσαμε, ως αποτέλεσμα, ότι η μαρτυρία του ΜΚ2 αποτελεί ένα συμπαγές σύνολο το οποίο περιβάλλεται με τόσες λεπτομέρειες που μόνο ένας που πραγματικά βίωσε τα όσα παραθέτει θα μπορούσε να περιγράψει. Ακόμη λοιπόν και στην περίπτωση που δεν εντοπιζόταν ενισχυτική μαρτυρία ή η βεβαιότητα που δημιουργεί η ενίσχυση αυτή για την αξιοπιστία του μάρτυρα δεν θα μπορούσε να εκληφθεί ως βαρύνουσας σημασίας, έχοντας αναλογισθεί, σε υπέρτατο βαθμό, τους κινδύνους αποδοχής της μαρτυρίας αυτής χωρίς ενίσχυση και κατόπιν συνεχών και έντονων αυτοπροειδοποιήσεων μας, καταλήξαμε ότι το είδος, η ποιότητα, το εύρος και η δύναμη της μαρτυρίας του ΜΚ2 είναι τέτοια που μπορούμε, και έτσι αισθανόμαστε με βεβαιότητα, να βασιστούμε με απόλυτη ασφάλεια σ΄ αυτήν χωρίς ενίσχυση. Οι κατηγορούμενοι επιχείρησαν να ανατρέψουν τα εις βάρος τους δεδομένα μέσω καταθέσεων τους χωρίς όρκο ή, όπως είναι ευρύτερα υιοθετημένο από τη νομολογία, ανώμοτων δηλώσεων τους. Η επιλογή τους αυτή ήταν απόλυτο νομικό τους δικαίωμα. Η φύση και αποδεικτική αξία δηλώσεων αυτής της μορφής έχει εξεταστεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. (Anastassiades ν. Τhe Republic

(1977)2 CLR 97, 210-211, Themistocleous ν. The Police

(1981)2 CLR 200, Onisiforou ν. The Police

(1987)2 CLR 261, Ιωάννου και άλλου ν. Δημοκρατία

(2001)2 ΑΑΔ 195, και πιο πρόσφατα Γ. Γεωργίου ν. Αστυνομίας Ποινική ΄Εφεση 7655, ημερομηνίας 28.9.05). ΄Ο,τι προκύπτει ως σημαντικό από το σύνολο της σχετικής νομολογίας είναι ότι η ανώμοτη δήλωση δεν αποτελεί μαρτυρία με την αυστηρή έννοια του όρου, ούτε αξιολογείται από το Δικαστήριο όπως η μαρτυρία. Αναγνωρίζεται ως κάτι περισσότερο από ένα απλό σχόλιο. Δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που μόνο με μαρτυρία μπορούν να αποδειχθούν, αλλά μπορεί να βοηθήσει στην θεώρηση της μαρτυρίας κάτω από μια διαφορετική σκοπιά. Δεν παραμερίζεται η αξία της, η οποία είναι πειστική μάλλον παρά αποδειχτική. Θα πρέπει, τελικά, να αντικρίζεται μια τέτοια δήλωση σε συνάρτηση με το σύνολο της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας. Η υπεράσπιση του 2ου κατηγορουμένου επιχείρησε να προσδώσει πειστικότητα στα όσα αυτός παρέθεσε στην ανόμωτη δήλωση του, σε σχέση με την αναφορά του ότι το πρωί τις 16.8.05 και όταν σχόλασε από τη δουλειά του πήγε στον κασάπη του και ψώνισε, προσφέροντας τη μαρτυρία του μοναδικού μάρτυρα υπεράσπισης Ανδρέα Σπαθιά, κρεοπώλη. Τελικά η μαρτυρία αυτού του προσώπου δεν σχολιάστηκε από τον δικηγόρο υπεράσπισης του κατηγορούμενου 2 κατά την αγόρευση του. Δικαιολογημένα, όπως θα διαφανεί στη συνέχεια. Ο μάρτυρας υπεράσπισης κατέθεσε ότι γνωρίζει τον 2ον κατηγορούμενο και την οικογένεια του καθότι είναι πελάτες του. Την 16.8.05 και γύρω στις "6:30 - 7 παρά", είδε τον κατηγορούμενο αυτόν να έρχεται στο κατάστημα του και να αγοράζει κρέας. Θυμήθηκε το γεγονός αυτό όταν οι γονείς του κατηγορούμενου τον επισκέφθηκαν μετά από 3-4 μέρες και τον ρώτησαν σχετικά. Αντεξεταζόμενος δέκτηκε ότι δεν ήταν βέβαιος ως προς την ακριβή ημερομηνία που έλαβε χώρα το γεγονός της συνάντησης του με τον κατηγορούμενο

Θυμόταν μόνο ότι ήταν μετά τις 15.
και, όπως είπε: "μπορεί να ήταν 16 ή 17". Επεξήγησε επίσης κάτω από ποιες συνθήκες οι γονείς του κατηγορούμενου 2 τον επισκέφθηκαν και τον ρώτησαν για το γεγονός. Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι ο μάρτυρας προσπάθησε να καταθέσει στο Δικαστήριο την αλήθεια. Τα όσα όμως κατέθεσε ως προς το σημαντικό γεγονός της ακριβούς ημερομηνίας επίσκεψης του κατηγορούμενου 2, αυτοαναιρέθηκαν κατά την αντεξέταση του. Ήταν διάχυτη σε όλη την πορεία του μέρους αυτού της ενώπιον του Δικαστηρίου παράθεσης των θέσεων του, η αμφιβολία και η ταλάντευση του μάρτυρα. Μέσα από τις επεξηγήσεις που έδωσε ως προς το πώς προσδιόρισε αρχικά την ημερομηνία 16.8.05, διαφάνηκε ξεκάθαρα ότι του την υπέβαλαν ουσιαστικά οι γονείς του κατηγορούμενου 2, όταν τον επισκέφθηκαν μερικές μέρες αργότερα. Καμία βεβαιότητα ή βαρύτητα δεν μπορεί να προσδοθεί στο ουσιαστικό μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα υπεράσπισης Σπαθιά. Ως εκ τούτου η μαρτυρία του δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη, ούτε βεβαίως είναι υπό τις συνθήκες ικανή να στηρίξει άλλοθι αναφορικά με τις κινήσεις του κατηγορούμενου 2 το συγκεκριμένο πρωινό. Η γενικότητα που καλύπτει τις αναφορές των κατηγορουμένων στις χωρίς όρκο καταθέσεις τους, αντικριζόμενη σε συνάρτηση με το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μας τις αποστερεί κάθε σημασίας και πειστικότητας. Η δε απόρριψη της μαρτυρίας του μοναδικού μάρτυρα υπεράσπισης, για τους λόγους που έχουμε ήδη εξηγήσει, αφήνει μετέωρο και χωρίς ουσιαστική σημασία ή αξία το υπόλοιπο μέρος της δήλωσης του κατηγορούμενου
Υπό το φως του περιεχομένου των χωρίς όρκο καταθέσεων και των όσων έχουμε ήδη αναφέρει, παρέλκει η καταγραφή περαιτέρω σχόλιων εν σχέση με τις ανόμωτες αυτές δηλώσεις. Προσθέτουμε μόνο ότι ούτε καν εξήγηση δόθηκε μέσα από τις δηλώσεις των κατηγορουμένων για τα όσα ο Ζαχαρίου τους καταλόγισε. Δεν λέχθηκε ούτε λέξη ως προς τους λόγους που οδήγησαν ένα φίλο τους - τον οποίο οι γονείς του κατηγορούμενου 2 είχαν ως παιδί τους, όπως κατέθεσε ο ΜΚ2 και παρέμεινε χωρίς αντίκρουση - να τους εμπλέξει, άδικα κατά την υπεράσπιση, σε κατηγορίες τόσο σοβαρής μορφής. Δεν προσδιορίζεται ο,τιδήποτε που θα μπορούσε να εξηγήσει τέτοια επιδίωξη του ΜΚ
Η υπεράσπιση έθεσε σειρά ερωτημάτων και σχολίασε ένα αριθμό ζητημάτων που ηγέρθησαν μέσα από το σύνολο της διαδικασίας, προκειμένου να καταδείξει ότι το όλο φάσμα της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής καλύπτεται από κενά και αδυναμίες τέτοιας μορφής που δικαιολογούν απόρριψη των κατηγοριών και απαλλαγή των κατηγορουμένων. Είναι το κατάλληλο στάδιο να τα σχολιάσουμε: Η παράλειψη της Αστυνομίας να ελέγξει δακτυλοσκοπικά το σημειωματάριο, Τεκμήριο 10, καθώς επίσης και το αποδεκτό του μη εντοπισμού δακτυλικών αποτυπωμάτων των κατηγορουμένων σε κανένα από τα τεκμήρια της υπόθεσης, σε συνάρτηση με την παντελή έλλειψη οποιασδήποτε άλλης επιστημονικής μαρτυρίας που να συνδέει τους κατηγορούμενους με τη διάπραξη των αδικημάτων, κάλυψαν μεγάλο μέρος των εισηγήσεων της υπεράσπισης που εξετάζεται σ΄ αυτό το κεφάλαιο της απόφασης μας. Δεν εντοπίζουμε όμως τίποτε το μεμπτό, ούτε βρίσκουμε να δημιουργούνται, ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, ρήγματα στη συνοχή της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Η απουσία δακτυλικών αποτυπωμάτων και γενετικού υλικού των κατηγορουμένων δεν μπορεί να οδηγήσει, υπό το φως των γεγονότων της υπόθεσης, σε συμπέρασμα ικανό να βοηθήσει την υπεράσπιση. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΚ2 φυσική επαφή με τα ναρκωτικά είχε αρχικά ο κατηγορούμενος
Ακολούθως, πάντα σύμφωνα με τον Ζαχαρίου, μόνο ο ίδιος άγγιξε τα σακούλια που περιέβαλαν τα ναρκωτικά αυτά και μάλιστα πολλές φορές. Ο γενετιστής Καριόλου επεξήγησε ότι η πολλαπλή επαφή του Ζαχαρίου που ακολούθησε θα μπορούσε να δικαιολογήσει και τον μη εντοπισμό γενετικού υλικού άλλου προσώπου που ήρθε προηγουμένως σε επαφή με τα σακούλια αυτά. Εξήγησε δε περαιτέρω ότι εν πάση περιπτώσει δεν ήταν παράδοξος, ούτως ή άλλως, ο μη εντοπισμός γενετικού υλικού επί της συγκεκριμένης, πλαστικής, επιφάνειας, λόγω ακριβώς της φύσης της. Επαρκείς εξηγήσεις δόθηκαν και όσον αφορά την παράλειψη της Αστυνομίας να προχωρήσει σε δακτυλοσκοπική εξέταση του Τεκμηρίου
Το τεκμήριο αυτό εντοπίστηκε στην κατοχή του ΜΚ2 και η Αστυνομία πληροφορήθηκε από αυτό το πρόσωπο τη σύνδεση του Τεκμηρίου 10 με τον κατηγορούμενο 1 πολύ αργότερα και αφού είχαν προηγουμένως, χωρίς προφυλάξεις πλέον, αγγίξει το βιβλιάριο πολλοί αστυνομικοί. Ως εκ τούτου η αναζήτηση πια μέσω επιστημονικής εξέτασης δακτυλικών αποτυπωμάτων, ούτως ώστε να τεκμηριωθεί επιστημονικά η σύνδεση του τεκμηρίου με τον κατηγορούμενο 1, ήταν αδύνατη. Το ίδιο καταδικασμένη σε αποτυχία είναι και η προσπάθεια της υπεράσπισης να εγείρει ερωτηματικά ως προς τους λόγους που η Αστυνομία δεν προχώρησε στη σύλληψη του Γιώργου Χριστοφή και στην έρευνα της οικίας του, η οποία βρίσκεται στην οδό Ρεθύμνης, όπου και συνελήφθηκε ο ΜΚ
Δεν τέθηκε τίποτε που να στηρίζει τη θέση της υπεράσπισης. Η Αστυνομία είχε συλλάβει τον ΜΚ2, εντός του αυτοκινήτου του οποίου βρέθηκαν τα παράνομα χάπια. Δεν υπήρξε μαρτυρία, και θα ήταν άσχετο εν πάση περιπτώσει με τα γεγονότα της υπόθεσης, ότι στην οικία του Χριστοφή υπήρχαν ναρκωτικά, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί σχετικό ένταλμα έρευνας και να προχωρήσει προς την κατεύθυνση αυτή η Υ.ΚΑ.Ν. Ακολούθως δε ο ΜΚ2 ενέπλεξε τους κατηγορούμενους και προς την κατεύθυνση αυτή, δικαιολογημένα, στράφηκαν οι έρευνες της Αστυνομίας. Το γεγονός ότι η υπεράσπιση του ΜΚ2 κατά το χρόνο αγόρευσης για σκοπούς μετριασμού της εναντίον του ποινής στην υπόθεση 10094/05, έθεσε μία εκδοχή άκρως βοηθητική για τον ίδιο, αποφεύγοντας να αναφέρει σειρά γεγονότων που ο μάρτυρας κατέθεσε στην ενώπιον μας διαδικασία, δεν παρέχει βεβαίως στέρεο έδαφος για οικοδόμηση σχετικού επιχειρήματος που τέθηκε από την υπεράσπιση περί αναξιοπιστίας του ΜΚ
Έχουμε ήδη εξετάσει και καλύψει μέρος του ζητήματος σε προηγούμενο στάδιο της απόφασης μας. Στο παρόν στάδιο και σχολιάζοντας την προέκταση της θέσης της υπεράσπισης ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν διαφώνησε με τα γεγονότα τότε και ως εκ τούτου δεσμεύτηκε μ΄ αυτήν τη γραμμή πορείας της υπόθεσης της, αναφέρουμε απλά ότι η θέση αυτή της υπεράσπισης δεν μπορεί να της αποφέρει οποιοδήποτε νομικό όφελος. Η Κατηγορούσα Αρχή συμφώνησε στο στάδιο εκείνο έχοντας κατά νουν τα τότε δεδομένα, όπως αυτά προέκυπταν από τις ανακριτικές καταθέσεις του Ζαχαρίου. Τα όσα ενώπιον μας κατέθεσε ο Ζαχαρίου περί του σφαιρικού ρόλου του και της σχέσης του εν γένει με τα ναρκωτικά, στην έκταση των οποίων με λεπτομέρεια αναφερθήκαμε σε προηγούμενη στάδιο της απόφασης μας, ήταν γεγονότα άγνωστα τότε στην Κατηγορούσα Αρχή. Σημειώνουμε παρενθετικά ότι δεν έχουμε καθοδηγηθεί από την υπεράσπιση, ούτε έχουμε εντοπίσει εν πάση περιπτώσει, νομική βάση στήριξης της θέσης περί δέσμευσης της Κατηγορούσας Αρχής συνεπεία έκθεσης γεγονότων στα πλαίσια επιβολής ποινής σε άλλη διαδικασία. Προσθέτουμε όμως ότι όπως και τότε έτσι και τώρα, σταθεροί παρέμειναν οι βασικοί ισχυρισμοί του ΜΚ2 περί της εμπλοκής των κατηγορούμενων στην όλη υπόθεση και ταυτόσημη ήταν η θέση της Κατηγορούσας Αρχής. Κατά την υπεράσπιση εντοπίζονται ύποπτα στοιχεία γύρω από τον χειρισμό της υπόθεσης από την Κατηγορούσα Αρχή, συνεπεία του ότι δεν παρουσίασε ως μάρτυρα κατηγορίας κάποιο Λαδά. Από το πρόσωπο αυτό, σύμφωνα με μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, σε κάποιο, άγνωστο ακριβώς, χρόνο, ζήτησε ο ΜΚ2 να πληροφορηθεί αν μπορεί να προμηθευτεί με ναρκωτικά από τα κατεχόμενα. Το όλο ζήτημα παρέμεινε αόριστο, αδιευκρίνιστο, μετέωρο και χωρίς ουσιαστική επίδραση στην υπό κρίση υπόθεση, συνεπεία έλλειψης περαιτέρω μαρτυρίας. Δεν μπορούμε όμως να αντιληφθούμε πού εδράζεται η ανάλογη θέση της υπεράσπισης περί ύπαρξης ύποπτων δεδομένων. Ο Λαδάς δεν ήταν μάρτυρας στο κατηγορητήριο. Η μαρτυρία του όμως ήταν γνωστή στην υπεράσπιση, η δε Κατηγορούσα Αρχή δεν την απέκρυψε. Κάτω από αυτές τις συνθήκες η υπεράσπιση όφειλε, αν έκρινε ότι εξυπηρετούσε την πλευρά της, να καλέσει ως μάρτυρα της το πιο πάνω πρόσωπο. Δεν το έπραξε και η παράλειψη της αυτή δεν είναι δυνατό να της δώσει βάση για επίκληση ύποπτων ελατηρίων στη συμπεριφορά της Κατηγορούσας Αρχής. Ολοκληρώνουμε με τις σχετικές θέσεις της υπεράσπισης εξετάζοντας τη σκιά που άφησε να πλανάται περί ύπαρξης μιάσματος στη μαρτυρία του Ζαχαρίου, συνεπεία ανταλλαγμάτων που δόθηκαν σ΄ αυτόν. Στηρίχτηκε η θέση αυτή στο γεγονός ότι ο ΜΚ2 εκτίει την ποινή φυλάκισης του σε χώρο εκτός των Κεντρικών Φυλακών. Προκύπτει μέσα από τη μαρτυρία ότι όντως ο Ζαχαρίου έχει ενταχθεί σε πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων, λόγω της φύσης των γεγονότων που καλύπτουν την υπόθεση και απειλών που δέχθηκε ενώ βρισκόταν στις Κεντρικές Φυλακές. Εξέφρασε φόβους για τη ζωή του αναφέροντας ότι πολλοί κατάδικοι στις Κεντρικές Φυλακές εμπλέκονται με ναρκωτικά και θεωρούν "ρουφιάνους" τους μάρτυρες της Αστυνομίας, στους οποίους ασκούν ψυχολογικό πόλεμο. Οι σχετικές αναφορές του ΜΚ2 περί των όσων περιέγραψε να λαμβάνουν χώρα στις Κεντρικές Φυλακές δεν αμφισβητήθηκαν. Είναι, δυστυχώς, και λογικές και φυσιολογικές. Η προστασία μαρτύρων είναι κάτω απ΄ αυτές τις συνθήκες απόλυτα επιβεβλημένη και αποδεκτή. Η αρωγή που η πολιτεία προσφέρει συνιστά απόλυτα θεμιτή ενέργεια προς το σκοπό ενθάρρυνσης ατόμων να συνδράμουν, όπως είναι και καθήκον τους, στην απονομή της δικαιοσύνης. Όπως έχει εντοπιστεί και στην απόφαση Ρόπας (ανωτέρω) στη σελ. 652: "Ό,τι είναι μεμπτό και απαράδεκτο είναι η παροχή ενθάρρυνσης προς τον μάρτυρα, με υποσχέσεις ή ανταλλάγματα που του δίνονται, να πει οτιδήποτε άλλο από την αλήθεια ή να παραποιήσει τη μαρτυρία του για την εξυπηρέτηση οποιουδήποτε αλλότριου σκοπού". Στην προκείμενη περίπτωση οι φόβοι του Ζαχαρίου είχαν, για τους λόγους που εκθέσαμε λίγο πιο πάνω, έρεισμα. Η πολιτεία του παρείχε, καθηκόντως, προστασία, χωρίς όμως να υπάρχει ίχνος μαρτυρίας ότι τον ενθάρρυνε άμεσα ή έμμεσα να καταθέσει οτιδήποτε άλλο από την αλήθεια. Κρίνουμε ότι ήταν εύλογη και εντός των νομικών πλαισίων η προστασία που δόθηκε στο μάρτυρα και είχαν ως μόνο αντικείμενο να άρουν τους φόβους του για την ασφάλεια του και όχι, όπως προαναφέραμε, να τον ενθαρρύνουν να καταθέσει οτιδήποτε άλλο από την αλήθεια. Καταλήγουμε προσθέτοντας ότι ήταν προηγούμενη κρίση μας, αξιολογώντας τον ΜΚ2, ότι αυτός κατέθεσε την αλήθεια χωρίς να επισέρχεται στη μαρτυρία του αλλότριο κίνητρο. Με βάση τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής που έχουμε αποδεκτεί και κρίνει ως αξιόπιστη και ιδίως αυτή του ΜΚ2 ανάλογα είναι και τα ευρήματα μας. Τα καταγράφουμε: Ο Ζαχαρίου (ΜΚ2) εργαζόταν ως οδηγός ταξί στο Γραφείο Ταξί "Καρατζιάς" στη Λάρνακα. Πριν τρία περίπου χρόνια γνωρίστηκε με τον Μάνο (κατηγορούμενο 2), ο οποίος επίσης εργαζόταν στο ίδιο γραφείο. Μέσω του Μάνου γνώρισε τον Νίκο (κατηγορούμενο 1), κουρέα. Η γνωριμία αυτή έλαβε χώρα περί το Μάιο του
Οι μεταξύ των τριών σχέσεις αναπτύχθηκαν ραγδαία το καλοκαίρι του
Άρχισαν να κάνουν παρέα, να έχουν τηλεφωνικές επαφές, να συναντιόνται καθημερινά και να έχουν κοινές εξόδους για διασκέδαση. Ο Νίκος πριν έρθει για εγκατάσταση στην Κύπρο ήταν κάτοικος Αγγλίας και χρήστης ναρκωτικών, συγκεκριμένα κοκαΐνης. Την ολέθρια αυτή συνήθεια συνέχισε και στην Κύπρο και παρέσυρε σ΄ αυτόν το δρόμο αρχικά τον κατηγορούμενο 2 και, περί τον Ιούνιο του 2005, και τον Ζαχαρίου. Οι τρεις τους έκαναν επανειλημμένα, το καλοκαίρι του 2005, χρήση κοκαΐνης στο σπίτι του Νίκου, χρησιμοποιώντας την καπνοσύριγγα, Τεκμήριο
Διακινούσαν επίσης κοκαΐνη την οποία εξασφάλιζε ο Νίκος. Το γεγονός ότι πελάτες του ταξί ζητούσαν από τον ΜΚ2 ναρκωτικές ουσίες τον είχε ενθαρρύνει στην εμπλοκή του στην πώληση κοκαΐνης. Η ζωή του Ζαχαρίου, ο οποίος πάσχει από χρόνιο σοβαρό πρόβλημα υγείας και ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο σε δεινή οικονομική κατάσταση, είχε αλλάξει ριζικά μετά τη γνωριμία του με το Νίκο και συνεπεία της εμπλοκής του με τα ναρκωτικά. Δεν ενδιαφερόταν ούτε για την οικογένεια του, είναι διαζευγμένος και έχει ένα μικρό παιδί, ούτε για τη δουλειά του. Το ίδιο συνέβαινε και με τον Μάνο. Οι δύο τους δεν ήταν συνεπείς και παραμελούσαν την εργασία τους. Οι κατηγορούμενοι και ο Ζαχαρίου ήταν ικανοποιημένοι από την επιτυχία που είχαν στη διακίνηση κοκαΐνης. Πελάτες του ταξί τους ζητούσαν συνεχώς ναρκωτικές ουσίες. Η είσοδος του καλοκαιριού και η προτίμηση που έδειχνε η νεολαία στην αγορά χαπιών τύπου έκστασης, οδήγησε τους τρεις τους να συναντηθούν, περί τα μέσα Ιουνίου 2005, στο σπίτι του Νίκου για να συζητήσουν αυτό το ζήτημα. Ο Νίκος τους ανέφερε ότι είχε τις διασυνδέσεις για να φέρουν ποσότητα χαπιών τύπου έκσταση. Το θέμα αυτό το συζητούσαν οι τρεις τους "μέρα με τη μέρα". Δέκα περίπου μέρες πριν την 16.8.05 ο Ζαχαρίου πείστηκε ότι ο Νίκος είχε τις διασυνδέσεις προμήθειας χαπιών, όταν ανέφερε σε τρίτο πρόσωπο, τον Γεώργιο Χριστοφή, στην παρουσία του Ζαχαρίου: "αφού ξέρεις, έχεις τον τρόπο να πουλήσεις χάπια, άντεξε και μέσα σε τούτο τον καιρό θα έρτει μία μεγάλη ποσότητα". Ο Νίκος μετά από συνεννόηση του με τον Μάνο ανέθεσε στον Ζαχαρίου το ρόλο του μεταφορέα των χαπιών από τα Στροβίλια στη Λάρνακα. Οι κατηγορούμενοι γνώριζαν τα οικονομικά προβλήματα του Ζαχαρίου και συμφώνησαν να του δώσουν συνολικά £1.500 για τη μεταφορά των χαπιών. Ο Ζαχαρίου θα έκανε αυτήν τη μεταφορά χρησιμοποιώντας το αυτοκίνητο ταξί του Μάνου. Την Δευτέρα 15.8.05 οι τρεις τους συναντήθηκαν στο "Club XU", στο οποίο εργαζόταν τις τελευταίες μέρες ο Νίκος, όπου ο Ζαχαρίου πληροφορήθηκε για το πότε θα γινόταν η μεταφορά. Του είπε ο Νίκος ότι την επόμενη μέρα, στις 6:30 π.μ., έπρεπε να βρίσκονται στα Στροβίλια για να πάρουν τα χάπια. Γύρω στις 6:00 π.μ. στις 16.8.05 οι κατηγορούμενοι συνάντησαν τον Ζαχαρίου σε χώρο στάθμευσης έναντι του ξενοδοχείου "Palm Beach". Εκεί ο κατηγορούμενος 1 του εξήγησε το πρόγραμμα της παραλαβής των χαπιών. Ακολούθως οι κατηγορούμενοι κατευθύνθηκαν προς τα Στροβίλια με το αυτοκίνητο του Νίκου. Μετά από δέκα περίπου λεπτά ξεκίνησε και ο Ζαχαρίου οδηγώντας το ταξί του Μάνου. Όταν έφθασε, γύρω στις 6:30 π.μ. στα Στροβίλια, είδε τον Νίκο να κρατά μία σακούλα και να χαιρετά ένα πρόσωπο το οποίο απομακρυνόταν οδηγώντας ένα άσπρο αυτοκίνητο που έφερε "πινακίδες κυκλοφορίας" του ψευδοκράτους. Ο Μάνος στεκόταν και έλεγχε την περιοχή. Ο Νίκος έβαλε τη σακούλα στο χώρο αποσκευών του ταξί που οδηγούσε ο Ζαχαρίου και του είπε να ξεκινήσει για Λάρνακα. Τον ακολούθησαν οι κατηγορούμενοι με το αυτοκίνητο του Νίκου, έξω από το σπίτι του οποίου συναντήθηκαν μετά από σχετικές οδηγίες του. Εκεί ο Νίκος έβγαλε τα χάπια από τη σακούλα που ήταν συσκευασμένα, τα τοποθέτησε σε άλλη και τα έβαλε στο δικό του αυτοκίνητο. Έδωσε δε £500 στο Ζαχαρίου έναντι της αμοιβής του για τη μεταφορά των χαπιών. Ακολούθησε συζήτηση μεταξύ των τριών ως προς το χώρο φύλαξης των ναρκωτικών. Οι κατηγορούμενοι λόγω των οικογενειών τους δεν ήθελαν να τα έχουν στο σπίτι τους. Ζήτησαν από τον Ζαχαρίου να τα φυλάξει στο δικό του. Αυτός αρχικά αρνήθηκε καθότι φοβόταν. Ακολούθως όμως, και μετά από διαβεβαιώσεις των κατηγορουμένων ότι σε λίγες μέρες θα έβρισκαν διαμέρισμα για να τα μεταφέρουν, συμφώνησε. Ο Νίκος τότε ξανάβαλε τα ναρκωτικά στο αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Ζαχαρίου και κατευθύνθηκαν όλοι προς το σπίτι του τελευταίου. Φθάνοντας εκεί, γύρω στις 7:30 π.μ. τις 16.8.05, ο Μάνος πήρε το ταξί που οδηγούσε μέχρι αυτή τη στιγμή ο Ζαχαρίου και έφυγε προκειμένου να το παραδώσει στο γραφείο ταξί "Καρατζιάς". Ο Νίκος και ο Ζαχαρίου πήγαν στο υπνοδωμάτιο του τελευταίου μεταφέροντας τα χάπια. Εκεί ο Νίκος του είπε ότι είναι 5.900 στον αριθμό και πήρε 20 από αυτά. Τα υπόλοιπα τα έβαλε ο Ζαχαρίου σε τσάντα που είχε, το Τεκμήριο 12, και μαζί τα μετέφεραν στην ταράτσα του σπιτιού. Ο Ζαχαρίου, συναισθανόμενος τον κίνδυνο που διέτρεχε λόγω της εκ μέρους του φύλαξης των ναρκωτικών, αποφάσισε και με τη σύμφωνη γνώμη των κατηγορούμενων ενεπλάκη και ο ίδιος στη διακίνηση τους, παίρνοντας ίσο μερίδιο κέρδους μ΄ αυτούς. Τις επόμενες μέρες και μέχρι της σύλληψης του Ζαχαρίου οι τρεις τους διακινούσαν και πωλούσαν τα χάπια. Προς το σκοπό αυτό οι κατηγορούμενοι πήγαιναν στο σπίτι του Ζαχαρίου και ο ίδιος τους ετοίμαζε την ποσότητα χαπιών που ανάλογα ζητούσαν να εμπορευτούν. Άλλες φορές αυτό το διάστημα τους έπαιρνε ο ίδιος τα χάπια που του παράγγελλαν ζητούσαν στο χώρο εργασίας τους. Σχετικές καταχωρήσεις ως προς τις πωλήσεις αυτές έκανε ο Ζαχαρίου σε σημειωματάριο, το Τεκμήριο 10, το οποίο του έδωσε ο Νίκος, προκειμένου να σημειώνει τις όλες συναλλαγές. Ο Ζαχαρίου όχι μόνο έγινε τελικά συμμέτοχος σε όλο το φάσμα της εμπορίας των συγκεκριμένων χαπιών που αφορούν οι κατηγορίες, αλλά ανέλαβε και το ρόλο του διαχειριστή των οικονομικών της όλης παρανομίας. Ο ίδιος πούλησε ναρκωτικά σε δικό του πελάτη, τον Γιώργο Χριστοφή, τουλάχιστον μία φορά και επιχείρησε να το πράξει και δεύτερη το βράδυ της σύλληψης του από άνδρες της Υ.ΚΑ.Ν. στην οδό Ρεθύμνης. Τα όσα ακολούθησαν τη σύλληψη του, την έρευνα του αυτοκινήτου του και του σπιτιού του και τον εντοπισμό της ποσότητας των χαπιών τύπου έκσταση που καλύπτουν οι κατηγορίες, παρέμειναν αδιαμφισβήτητα και τα θέσαμε στο αρχικό στάδιο της απόφασης μας. Είναι επίσης ευρήματα μας. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της συνωμοσίας έχουν καθοριστεί στην υπόθεση Gani v. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 134. Αναφέρονται τα ακόλουθα στις σελ. 142-143: "... Το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότεροι συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέρα από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απότυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο. (Βλέπε Mulcahy v. R.

(1868)L.R. 34 H.L. 328, O´ Connell v. R.

(1844)5 St. Tr. (N.S.) 1, R. v. Aspinall

(1876)2 Q.B.D. 48, Archbold, ανωτέρω, σελ. 2035, παράγρ. 28-4)." Ακολούθως δε, στη σελ. 144: "Η ύπαρξη συμφωνίας συμπληρωμένης είναι συστατικό του αδικήματος της συνωμοσίας. Ακολουθεί πως στις περιπτώσεις που φαίνεται ή δεν αποκλείεται να παράμειναν οι επίδοξοι συνωμότες στο στάδιο των διαπραγματεύσεων ή διαφορετικά στο στάδιο της εξέτασης της πιθανότητας να διαπράξουν αδίκημα δεν υπάρχει τελική συμφωνία και, επομένως, ούτε συνωμοσία. Το πότε συμβαίνει το ένα και πότε το άλλο και η διαχωριστική γραμμή μεταξύ των δύο μπορεί να είναι πολύ λεπτή, δεν είναι δυνατό να προκαθοριστεί. Το ζήτημα είναι πραγματικό και εξαρτάται από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης." Στην Αγγλία το αδίκημα της συνωμοσίας ήταν αδίκημα που υπήρχε με βάση τις πρόνοιες του Κοινοδικαίου. Όμως οι σχετικές αρχές αντικαταστάθηκαν με το Criminal Law Act 1977. Μερικά είδη συνωμοσίας παρέμειναν όπως προνοούνταν από το Κοινοδίκαιο (βλ. Archbold, Criminal Pleading, Evidence και Practice

(1999), Παράγρ. 33-1). Θεωρoύμε ορθό όπως παραθέσουμε κάποια αποσπάσματα από το πιο πάνω σύγγραμμα τα οποία επεξηγούν περαιτέρω τη νομική πτυχή του αδικήματος της συνωμοσίας. Στην Παράγραφο 33-4 υπό τον τίτλο "The Ingredients of Conspiracy, (a) Agreement, General αναφέρονται τα ακόλουθα: Παράγραφος 33-4: "The essence of conspiracy is the agreement. When two or more agree to carry their criminal scheme into effect, the very plot is the criminal act itself: Mulcahy v. R.

(1868)L.R. 3 H.L. 306 at 317; R. v. Warburton

(1870)L.R. 1 C.C.R. 274; R. v. Tibbits and Windust

(1902)1 K.B. 77 at 89; R. v. Meyrick and Ribuffi, 21 Cr. App. R. 94, CCA. Nothing need be done in pursuit of the agreement: O´ Connell v. R.

(1844)5 St. Tr. (N.S.) 1; repentance, lack of opportunity and failure are all immaterial: R. v. Aspinall

(1876)2 Q.B.D.48. As the essence of conspiracy is agreement, withdrawal therefrom goes to mitigation only: R. v. Gortat and Pirog

(1973)Crim. L. R. 648, Crown Court (Cusack J.)." Αναφορικά με το στοιχείο της πρόθεσης (Mens Rea) σχετική είναι η Παράγραφος 33-12 στην οποία αναφέρονται τα πιο κάτω: Παράγραφος 33-12: "Mens Rea is an essential element in conspiracy only in that there must be an intention to be a party to an agreement to do an unlawful act. In R. v. Anderson

(1986)A.C. 27, HL, Lord Bridge said: "But, beyond the mere fact of agreement, the necessary mens rea of the crime is, in my opinion, established if, and only if, it is shown that the accused, when he entered into the agreement, intended to play some part in the agreed course of conduct in furtherance of the criminal purpose which the agreed course of conduct was intended to achieve. Nothing less will suffice; nothing more is required" (at p. 39E). The point was emphasised in Yip Chiu-Cheung v. R. 99 Cr. App. R. 406, PC, where an undercover officer who entered into an agreement to export drugs was held to have had the necessary mens rea for conspiracy. Lord Griffiths said: "The crime of conspiracy requires an agreement between two or more persons to commit an unlawful act with intention of carrying it out. It is the intention to carry out the crime that constitutes the necessary mens rea for the offence. As Lord Bridge pointed out, an undercover agent who has no intention of committing the crime lacks the necessary mens rea to be a conspirator". (at p. 410) Although Yip Chiw. Chewung was a common law conspiracy there appears to be no difference on this point between statutory conspiracy in England and common law conspiracy in Hong Kong. The passages cited above should not be regarded as authority for the proposition that all conspirators must intend to play an active part in the agreed course of conduct. The organiser of a crime who recruits others to carry it out is equally guilty of conspiracy whether or not the organiser intends to play some active part in it thereafter: see R. V. Siracusa, 90 Cr. App. R. 340 at 349, per O´ Connor L.J. post. § 33-15." Σχετικά με τα άτομα που συμμετέχουν στο αδίκημα της συνωμοσίας, στην Παράγραφο 33-23 αναφέρονται: Παράγραφος 33-23: "Conspiracy requires the agreement of two or more persons. However it is not necessary to prove that the defendants met to concoct or originate the scheme. A conspiracy may exist between persons who have neither seen nor corresponded with each other: R. v. Parnell

(1881)14 Cox 508; R. v. Meyrich and Ribuffi, 21 Cr. App. R. 94, CCA; R. V. Hammersley, 42 Cr. App. R. 207 at 217, CCA. If a conspiracy is already formed, and a person joins it afterwards, he is equally guilty with the original conspirators: R. v. Murphy

(1837)8 C. & P. 297 at 311; see too DPP v. Doot

(1973)A.C. 807, HL, and the ovsercations of Paull J. in R. v. Griffiths

(1966)1 Q.B. 589, 49 Cr. App. R. 279, CCA. Some conspirators may drop out and others join in during the course of the conspiracy but it may nevertheless remain a single conspiracy: R. v. Simmonds

(1969)1 Q.B. 685 at 696, 51 Cr. App. R. 316 at 332; R. v. Hammersley, ante." Στην προκείμενη περίπτωση το έγκλημα της συνωμοσίας (1η κατηγορία επί του κατηγορητηρίου) έχει συντελεστεί από τη στιγμή που οι κατηγορούμενοι συμφώνησαν μεταξύ τους να προμηθεύσουν ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α, ήτοι χάπια τύπου έκσταση, σε άλλα πρόσωπα. Έχει καταδειχθεί από την αποδεκτή μαρτυρία και έγινε εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι κατηγορούμενοι σε επανειλημμένες συναντήσεις τους, που εκτείνονται από τα μέσα Ιουνίου του 2005 μέχρι και τις 15.8.05, παραμονής της παραλαβής των ναρκωτικών, συζήτησαν και προετοίμασαν την προμήθεια τους με ναρκωτικά χάπια τύπου έκσταση, προκειμένου να τα προμηθεύσουν σε άλλα πρόσωπα μέσω του χώρου εργασίας τους, ήτοι του κέντρου διασκέδασης "XU" και του ταξί. Η συμπλήρωση της μεταξύ των κατηγορουμένων συμφωνίας - που συνιστά το θεμέλιο συστατικό στοιχείο του αδικήματος της συνωμοσίας - καταδεικνύεται, κατά τρόπο ανεπίδεκτο αμφισβήτησης, από τα ίδια τα περιστατικά της υπόθεσης. Τα γεγονότα που ακολούθησαν και η συμμετοχή σ΄ αυτά των κατηγορουμένων σφραγίζουν και τεκμηριώνουν την κατάληξη μας για ύπαρξη ολοκληρωμένης συμφωνίας μεταξύ των συνωμοτών, κοινού εγκληματικού σκοπού και ένοχης διάνοιας τους. Εισηγήθηκε η υπεράσπιση ότι δεν υπάρχει μαρτυρία που να καλύπτει τις ημερομηνίες 1.8.05 - 16.8.05, οι οποίες τίθενται στις λεπτομέρειες της 1ης κατηγορίας ως χρόνος της μεταξύ των κατηγορουμένων γενομένης συνωμοσίας. Δεν συμφωνούμε με αυτήν την προσέγγιση. Είναι διάχυτη μέσα από τη μαρτυρία του ΜΚ2 η χρονική έκταση των μεταξύ του και των κατηγορούμενων συνεννοήσεων. Είχαν αρχίσει περί τα μέσα Ιουνίου του

Οι τρεις τους διαπραγματευόντουσαν και εξέταζαν καθημερινά την πιθανότητα διάπραξης του αδικήματος. Η ολοκλήρωση όμως της συνωμοσίας έγινε το βράδυ της 15.8.05, οπόταν και δόθηκαν οι τελικές οδηγίες από τον κατηγορούμενο
Ούτως ή άλλως η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της συνωμοσίας. Έστω λοιπόν και αν η θέση της υπεράσπισης ως προς τον ακριβή χρόνο ήταν σωστή, το Δικαστήριο θα είχε την εξουσία να τροποποιήσει ανάλογα τις ημερομηνίες των λεπτομερειών, ούτως ώστε να καλύπτουν το διάστημα μεταξύ Ιουνίου και 16.8.
Υπό το φως των γεγονότων της υπόθεσης και της γραμμής υπεράσπισης η τροποποίηση αυτή ουδόλως θα επηρέαζε τη θέση των κατηγορουμένων. Η κατηγορία της προμήθειας ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Α από άλλο πρόσωπο (2η κατηγορία επί του κατηγορητηρίου), τεκμηριώνεται από την αποδεκτή μαρτυρία του ΜΚ
Σύμφωνα μ΄ αυτήν τα χάπια προμηθεύτηκε ο κατηγορούμενος 1 από άγνωστο πρόσωπο στην περιοχή Στροβιλιών. Από την όλη μαρτυρία του ΜΚ2 το μόνο συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι ο κατηγορούμενος 1 ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τα επίδικα ναρκωτικά στα Στροβίλια και είναι ακριβώς για σκοπούς παραλαβής και μόνο των ναρκωτικών από άλλο πρόσωπο που οι κατηγορούμενοι και ο Ζαχαρίου μετέβησαν στο μέρος αυτό. Ως εκ τούτου είναι άνευ σημασίας, για σκοπούς απόδειξης της 2ης κατηγορίας, το κατά πόσο ο ΜΚ2 είδε το άγνωστο πρόσωπο να δίνει στο χέρι τα ναρκωτικά στον κατηγορούμενο 1 ή υπέθεσε ότι του τα έδωσε βλέποντας το απλώς να απομακρύνεται και να χαιρετά τον κατηγορούμενο αυτό. Προσθέτουμε ότι η τεκμηρίωση της κατηγορίας αυτής εν σχέσει και με τον 2ον κατηγορούμενο προκύπτει από τη συμμετοχή του και την όλη βοήθεια που πρόσφερε κατά τη διάπραξη του αδικήματος. Κατοχή στα πλαίσια του Νόμου σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόσημη γνώση της φύσεως του αντικειμένου που αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής (Καϊμης ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ, 662, Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ, 211). Η έννοια της κατοχής έχει ευρύτητα τέτοια ούτως ώστε να καλύπτει και τις περιπτώσεις φύλαξης ναρκωτικών σε υποστατικό τρίτου, εφόσον ο κατηγορούμενος διατηρεί τον έλεγχο τους. Ως εκ τούτου η φυσική κατοχή του αντικειμένου δεν αποτελεί προαπαιτούμενο για στήριξη καταδίκης (Ιωάννου άλλως Τίτος κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ, 409, 416-417). Η έννοια του όρου "κατοχή", όπως την έχουμε ήδη διαγράψει, στηρίζεται και νομοθετικά από τη Διάταξη 2

(3)του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 1977, Ν. 29/77, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί. Αναφέρεται: "

(3)Διά τους σκοπούς του παρόντος Νόμου, παν πρόσωπον θεωρείται ως έχον εν τη κατοχή αυτού οιαδήποτε αντικείμενα τελούντα υπό τον έλεγχον αυτού καίτοι ταύτα ευρίσκονται υπό την φύλαξιν ετέρου προσώπου." Η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης αμφιβολίας μέσα από τη μαρτυρία που προσέφερε και έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο το σύνολο των συστατικών στοιχείων της 3ης κατηγορίας, ήτοι της κατοχής από τους κατηγορουμένους ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α κατά την 19.8.05. Ήταν εύρημα μας ότι ο Ζαχαρίου κατείχε τα επίδικα χάπια - τα οποία κατόπιν μεταξύ τους συμφωνίας, κοινού εγκληματικού σκοπού και κοινής συμμετοχής στην όλη εγκληματική συμπεριφορά προμηθεύτηκαν προς όφελος τους οι κατηγορούμενοι - μετά από παρότρυνση, καθοδήγηση και με τη συγκατάθεση των κατηγορουμένων. Τα κατείχε για λογαριασμό των κατηγορουμένων, στους οποίους προμήθευε, κατόπιν δικών τους παραγγελιών, καθημερινά ποσότητες από τα χάπια αυτά. Κρατούσε δε ο Ζαχαρίου σημειώσεις ως προς το σύνολο των παράνομων συναλλαγών, προκειμένου να ενημερώνει και να δίνει λογαριασμό στους κατηγορούμενους. Υπό το φως λοιπόν των γεγονότων και της νομικής καθοδήγησης που ήδη εκθέσαμε έχει τεκμηριωθεί και για τους δύο κατηγορούμενους το αδίκημα της κατοχής του ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α που αφορούν οι κατηγορίες. Πέραν των ξεκάθαρων αναφορών του Ζαχαρίου γύρω από το σκοπό κατοχής των χαπιών και τα ανάλογα ευρήματα του Δικαστηρίου, η τεράστια ποσότητα της ναρκωτικής ουσίας, λαμβανομένου υπόψη του τεκμηρίου του άρθρου 30(Α) του Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε από το Ν.91(Ι)/03, θα ήταν αρκετή για να καλύψει ό,τι απαιτείται προς τεκμηρίωση της κατηγορίας της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο (4η κατηγορία) εν σχέσει και με τους δύο κατηγορουμένους. Ούτως ή άλλως δεν τέθηκε ενώπιον μας εκδοχή άλλη επί του θέματος, η οποία και να χρήζει εξέτασης. Είναι με βάση τα πιο πάνω κατάληξη μας ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε και τις τέσσερις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Τους βρίσκουμε ένοχους για το σύνολο των κατηγοριών. (Υπ.) .................................. Α. Λιάτσος, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .................................. Χ. Πογιατζής, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................................... Στ. Χατζηγιάννη, Ε.Δ. /ΚΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.