ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΝΙΚΟΛΑ Π. ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 13512/05, 19 Απριλίου 2006

(3)μάρτυρες κατηγορίας (Μ.Κ.). Τον αστυφύλακα 3392 Θεοδόση Θεοδοσίου, Μ.Κ.1, ο οποίος κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο στις 5.9.2005 ότι έδωσε ένα χαστούκι στον Μ.Κ.3, τον αστυφύλακα 396 Γεώργιο Κασίνη, Μ.Κ.2, ο οποίος ανάφερε ότι στις 11.8.2005 ενώ ήταν καθήκον στον αστυνομικό σταθμό Λευκάρων, προσήλθε ο Μ.Κ.3 και του υπέβαλε παράπονο ότι στις 9.8.2005 και περί ώρα 09:50 ενώ εβρίσκετο στο πρατήριο βενζίνης "PETROLINA" στη Χοιροκοιτία δέχθηκε επίθεση και κτύπημα στο στόμα από τον κατηγορούμενο, και τον Πέτρο Χριστοδούλου, Μ.Κ.3, ο οποίος ανάφερε ότι κατά την αναφερθείσα πιο πάνω ημερομηνία και ώρα δέχθηκε επίθεση από τον κατηγορούμενο που συνίστατο σε κτύπημα υπό μορφή πιασίματος με πολλή δύναμη της σιαγόνας του. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2 η γραπτή κατηγορία και ως Τεκμήριο 5 το παραπεμπτικό έντυπο στο νοσοκομείο του Μ.Κ.3 από τον Μ.Κ.2 και τα ευρήματα του ιατρικού λειτουργού που εξέτασε τον Μ.Κ.

1. Μετά που το Δικαστήριο βρήκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου και τον κάλεσε σε απολογία αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του αυτός επέλεξε και έδωσε ένορκη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν κλήθηκαν μάρτυρες υπεράσπισης. Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Ο Μ.Κ.3, Πέτρος Χριστοδούλου, παραπονούμενος, ηλικίας 73 ετών, από το 1997 διατηρεί οικία στο χωριό Λάγια. Σε κάποιο χρόνο περί το 1997 και μετά, ο κατηγορούμενος προέβη σε κάποιες εργασίες σε υποστατικό του Μ.Κ.
2. Γι' αυτές τις εργασίες αξίωνε από τον Μ.Κ.3 ένα ποσό περί τις ΛΚ300,00 για το οποίο όμως ο Μ.Κ.3 προέβαλε τη θέση ότι τον βοήθησε και ότι δεν ολοκληρώθηκαν αυτές και ως εκ τούτου δεν του όφειλε κανένα ποσό ή δεν έπρεπε να τον πληρώσει. Περί το έτος 2000 ο Μ.Κ.3 εξέφρασε παράπονο ότι το νερό που προμηθεύοντο οι κάτοικοι της Λάγιας ήταν μολυσμένο. Ευθύνη καταλόγιζε στον κοινοτάρχη, πατέρα του κατηγορούμενου. Να σημειωθεί όμως ότι ο κατηγορούμενος είναι μέλος του κοινοτικού συμβουλίου Λάγιας και υπεύθυνος υδροδότησης του χωριού. Τα γεγονότα αυτά οδήγησαν σε αντιπαράθεση και διαφορές με τον κατηγορούμενο. Στις 9.8.2005 και περί ώρα 09:50 ενώ ο Μ.Κ.3 εβρίσκετο στο πρατήριο καυσίμων "PETROLINA" στη Χοιροκοιτία όπου ήδη είχε προμηθευτεί καύσιμα για το όχημα του και προσπαθούσε να πάρει κάποιους καρπούς της εποχής για να φιλέψει τον πρατηριούχο, αισθάνθηκε ένα χέρι να τον κτυπά, δηλαδή να τον παίρνει από το στόμα με τόση δύναμη που νόμιζε ότι θα του έσπαζε τα δόντια ενώ έρευσε και αίμα από το στόμα του. Γυρνώντας είδε ότι το πρόσωπο που ενήργησε ως πιο πάνω, ήταν ο κατηγορούμενος που όταν του ζήτησε το λόγο, αυτός απάντησε, για να μην λεει ότι θα του έκαιε το σπίτι. Σοκαρισμένος πήρε το αυτοκίνητο του και μετέβη στο σπίτι του στη Λάγια. Ένεκα δε του σοκ που υπέστη αρρώστησε αφού ανέβηκε η πίεση του και το σάκχαρο του και ως εκ τούτου προέβη σε καταγγελία εναντίον του κατηγορούμενου στον Μ.Κ.2 αστυνομικό του σταθμού Λευκάρων στις 11.8.2005, ο οποίος του έδωσε σχετικό έντυπο για να μεταβεί στο νοσοκομείο. Όταν εξετάστη δεν διαπιστώθηκε οποιοδήποτε τραύμα, εσωτερικά ή εξωτερικά της στοματικής κοιλότητας. Ο Μ.Κ.3 ισχυρίστηκε ότι πόνεσε πολύ και ότι είχε προβλήματα με τα δόντια του ένεκα της ενέργειας του κατηγορούμενου εναντίον του. Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ Ο κατηγορούμενος πριν μερικά χρόνια πρόσφερε τις υπηρεσίες του κατασκευάζοντας μια πέργολα και ένα κάγκελλο προς όφελος του Μ.Κ.3 κόστους περί τις ΛΚ500,00 για τις οποίες αξίωσε τελικά από τον Μ.Κ.3 ΛΚ300,00 τις οποίες ο τελευταίος αρνείται να του καταβάλει μέχρι σήμερα. Στη συνέχεια ο Μ.Κ.3 πέραν του ότι κακολόγησε τον ίδιο, τη γυναίκα του και τον πατέρα του, κοινοτάρχη της κοινότητας, οικειοποιήθηκε και νερό με δόλιο τρόπο. Για τις πιο πάνω πράξεις του τον κατήγγειλε στην αστυνομία στις 8.8.2005 ήτοι πριν προβεί, εκδικητικά, ένεκα του γεγονότος τούτου, ο Μ.Κ.3 σε καταγγελία εναντίον του για το υπό εξέταση αδίκημα. Δεν αμφισβητήθηκε η συνεύρεση του με τον Μ.Κ.3 στο πρατήριο καυσίμων στη Χοιροκοιτία. Όμως σε καμία ενέργεια δεν προέβη ο κατηγορούμενος εναντίον του Μ.Κ.3 αλλά απεναντίας αυτός ήταν που άνοιξε το υποκάμισο του και επίσης του έδειχνε τα "ξένα" δόντια του και τον προκαλούσε να τον κτυπήσει. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε από το Δικαστήριο όπως κρίνει αξιόπιστους τους Μ.Κ. και με βάση τη μαρτυρία τους κρίνει ένοχο τον κατηγορούμενο στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Από την άλλη ο δικηγόρος του κατηγορούμενου επισημαίνοντας κάποιες αναφορές του Μ.Κ.3 σχετικές με τον τρόπο της ισχυριζόμενης επίθεσης εναντίον του από τον κατηγορούμενο αφού τις χαρακτήρισε ως αντιφάσεις εισηγήθηκε ότι ο Μ.Κ.3 πρέπει να βρεθεί αναξιόπιστος από το Δικαστήριο και ως εκ τούτου κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει αθώο τον κατηγορούμενο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Είχα την ευκαιρία να ακούσω και να παρακολουθήσω τόσο τους Μ.Κ. όσο και τον κατηγορούμενο κατά τη διάρκεια που κατέθεταν ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους. Οι Μ.Κ. 1 και 2 μου έκαναν καλή εντύπωση. Όμως την αναφορά τους ότι ο Μ.Κ.3 είπε στον Μ.Κ.2 όταν του παραπονέθηκε ότι τον χαστούκισε ο κατηγορούμενος δεν την αποδέχομαι γιατί ως φαίνεται και από την κατάθεση του, Τεκμήριο 3, ο Μ.Κ.3 του ανέφερε ότι η επίθεση συνίστατο σε κτύπημα στο στόμα. Την υπόλοιπη μαρτυρία τους την αποδέχομαι. Ο Μ.Κ.3 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Ήταν ειλικρινής, πειστικός και είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Ήταν φανερό ότι όταν αναφέρετο στην επίθεση που δέχθηκε από τον κατηγορούμενο και άλλωτε έλεγε ότι ο κατηγορούμενος τον έπιασε πολύ δυνατά από το στόμα, ή ότι τον κτύπησε στο στόμα ή άλλως πως εννοούσε το ίδιο πράγμα, γεγονός που εξάγεται ευθέως από την περιγραφή που προέβη της επίθεσης που δέχθηκε από τον κατηγορούμενο. Η εισήγηση περί του αντιθέτου από την υπεράσπιση, ότι δηλαδή είπε διαφορετικά πράγματα δεν ευσταθεί. Χωρίς αμφιβολία περιέγραψε έναν και τον αυτό τρόπο επίθεσης. Όσον αφορά τα παρεπόμενα από την επίθεση που δέχθηκε ήταν λογικό δύο ημέρες μετά, όταν μετέβη στην αστυνομία να μην υπήρχε αίμα στο στόμα. Όπως λογικό και να μη βρει τίποτε και ο ιατρικός λειτουργός που τον εξέτασε. Ακόμη δε πιο λογικό ένα άτομο ηλικίας 73 ετών με δόντια "ξένα" να έχει πόνους. Ούτε η άλλη εισήγηση του κ. Ιωάννου ευσταθεί, ότι δηλαδή το έπραξε για να εκδικηθεί τον κατηγορούμενο ο οποίος είχε καταγγείλει στην αστυνομία τον Μ.Κ.3 στις 8.8.
3. Τέτοια μαρτυρία δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου από αστυνομικό. Θα έλεγα όμως ότι ο κατηγορούμενος είχε λόγους να επιτεθεί στον Μ.Κ.3 αφού ο ίδιος ο κατηγορούμενος ανάφερε ότι του χρωστούσε λεφτά που δεν του πλήρωνε και επίσης έφταναν στα αυτιά του κακολογίες γι' αυτόν, τη γυναίκα του και τον πατέρα του που δήθεν έλεγε ο Μ.Κ.
4. Με προβλημάτισε και η μη άμεση καταγγελία του Μ.Κ.3 στην αστυνομία. Όμως ένεκα της ηλικίας του (73 ετών) και του σιοκ που υπέστη από την επίθεση ένεκα της οποίας ανέβηκε η πίεση και το σάκχαρο του και αρρώστησε κρίνω ότι δεν υπήρχε σκοπιμότητα στην καθυστέρηση ούτε και αλλότρια κίνητρα. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Ο κατηγορούμενος δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Δεν ήταν ειλικρινής, πειστικός και δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Στην προσπάθεια του να πείσει το Δικαστήριο ότι έλεγε ψέματα ο Μ.Κ.3 ανάφερε ότι όταν συναντήθηκαν στο πρατήριο καυσίμων και αφού ο Μ.Κ.3 απευθύνθηκε σ' αυτόν άνοιξε το πουκάμισο του και επίσης του έδειχνε τα "ξένα" δόντια του και τον προκαλούσε να τον κτυπήσει. Πέραν του ότι κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.3 δεν προβλήθηκε και δεν προωθήθηκε ένας τέτοιος ισχυρισμός, δεν υπάρχει ίχνος αιτιολόγησης γιατί θα προέβαινε σε μια τέτοια ενέργεια ο Μ.Κ.3 χωρίς να έχει συμβεί οτιδήποτε. Απορρίπτω και δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Ο Μ.Κ.3, ηλικίας εβδομήντα τριών

(73)ετών, κατά το έτος 1997 προέβη στην ανέγερση κατοικίας στην κοινότητα Λάγιας, κοινοτάρχης της οποίας ήταν ο πατέρας του κατηγορούμενου και ο τελευταίος μέλος του κοινοτικού συμβουλίου και υπεύθυνος για την υδροδότηση της κοινότητας. Μεταξύ του κατηγορούμενου και του Μ.Κ.3 προέκυψαν διαφορές και δημιουργήθηκε αντιπαράθεση ένεκα του γεγονότος ότι ο Μ.Κ.3 προέβη σε παράπονο προς τον κοινοτάρχη για την καταλληλότητα του νερού που υδροδοτείται η κοινότητα αλλά και για κάποια οφειλή εκ μέρους του Μ.Κ.3 προς τον κατηγορούμενο, σύμφωνα με ισχυρισμό του τελευταίου, για υπηρεσίες που πρόσφερε και δεν πληρώθηκε, όπως και γιατί έφταναν στα αυτιά του κατηγορούμενου φήμες ότι κακολογούσε τόσο τον ίδιο όσο και τη γυναίκα του και τον πατέρα του. Στις 9.8.2005 και περί ώρα 09:50 η τύχη τα έφερε να συναπαντηθούν στο πρατήριο "PETROLINA" στη Χοιροκοιτία και ο κατηγορούμενος με δύναμη έπιασε τον Μ.Κ.3 από τη σιαγόνα πηγαίνοντας από πίσω του όταν ο Μ.Κ.3 προσπαθούσε να πάρει κάποιους καρπούς της εποχής από το καπώ του αυτοκινήτου του για να φιλέψει τον πρατηριούχο. Ο Μ.Κ.3 σιοκαρισμένος οδήγησε το αυτοκίνητο του και μετέβη στην οικία του στη Λάγια. Για το λόγο που ανάφερα πιο πάνω δεν μετέβη στην αστυνομία και να καταγγείλει τον κατηγορούμενο την ίδια ημέρα. Προέβη σε καταγγελία στις 11.8.2005 στον αστυνομικό σταθμό Λευκάρων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΚΟΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΗ Το αδίκημα της κοινής επίθεσης διέπεται από το άρθρο 242 του Ποινικού Κώδικα το οποίο διαλαμβάνει ως εξής: "Όποιος επιτίθεται εναντίον άλλου παράνομα, είναι ένοχος πλημμελήματος, αν όμως η επίθεση δεν διαπράχθηκε κάτω από περιστάσεις για τις οποίες σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό προνοείτε βαρύτερη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές." Η κοινή επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη που γίνεται με πρόθεση ή με μεγάλη αδιαφορία (recklessly) να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση ή παράνομη βία εναντίον του. (Βλ. Ρ. ν. Venna

(1975)3 All E.R. 788, 794). Ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης (intended) χρήσης παράνομης βίας σε κάποιο άλλο πρόσωπο χωρίς τη συγκατάθεση του. Στην υπόθεση Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 574, 579 λέχθηκε ότι το άρθρο 242 δεν συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος της επίθεσης με την πρόθεση άσκησης βίας σε βάρος του θύματος. Απαγορεύει τη χρήση βίας ή την εκδήλωση πρόθεσης χρήσης βίας χωρίς νομικό έρεισμα - παρανόμως (unlawfully). Επίθεση μπορεί να διαπραχθεί χωρίς ο κατηγορούμενος να αγγίξει το θύμα (βλ. R. v. Rolphe

(1953)36 Cr. App. R. 4, Fagon v. Metropolitan Police Commissioner

(1988)3 All E.R. 445 και Archbold Pleading and Practice, 39η έκδοση, παρ. 2634, σελ. 1071 - 2) ούτε βέβαια και απαιτείται η πρόκληση οποιουδήποτε τραύματος για να συντελεστεί το αδίκημα. Σε τέτοια περίπτωση υπάρχει άλλο αδίκημα στον Ποινικό Κώδικα, αυτό του άρθρου 243. Σύμφωνα με τα ευρήματα μου ο κατηγορούμενος επιτέθηκε στον Μ.Κ.3 πιάνοντας τον με δύναμη από το στόμα. Το γεγονός αυτό είναι αρκετό για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της κοινής επίθεσης αφού προέβη στην ενέργεια του αυτή χωρίς νομικό έρεισμα και παράνομα. Με όλα όσα πιο πάνω προσπάθησα να αναλύσω και εξηγήσω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κοινής επίθεσης και την κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Κατά συνέπεια ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (Υπ.). ........... Ν. Γερολέμου, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο