Αστυνομία ν. Πέτρος Αντωνίου, Αρ. Υπόθεσης: 10163/05, 18 Μαΐου 2006

(4)και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και του Νόμου 80(Ι)/

2. της αλόγιστης ή επικίνδυνης οδήγησης κατά παράβαση των άρθρων 7

(1), 19

(4)και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και του Νόμου 80(Ι)/

1. Ο Κατηγορούμενος παραδέκτηκε τις κατηγορίες 3 μέχρι
2. Οι κατηγορίες 1 και 2 ανατρέχουν σύμφωνα με τις λεπτομέρειες τους, στις 12.5.05 στο δρόμο Μοσφιλωτής-Καλού Χωριού της Επαρχίας Λάρνακας όπου ο κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΝΝ036 μη καταβάλλων την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή και οδηγούσε επικινδύνως για το κοινό, δηλαδή ανάπτυξε ταχύτητα οδηγώντας την μοτοσικλέτα κατά πάνω των Αστ. 284 και Αστ.
3. Για να αποδείξει την υπόθεση η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τρεις μάρτυρες. Τον αστυφύλακα 3459 Δ. Ιωάννου (ΜΚ1), τον αστυφύλακα 284 Ν. Νεοφύτου (ΜΚ2) και τον αστυφύλακα 4833 Σ. Ιωάννου (ΜΚ3). Συνοπτικά οι μάρτυρες ανέφεραν τα ακόλουθα: Ο ΜΚ1 στις 12.5.05 επισκέφθηκε τη σκηνή του δυστυχήματος που είχε συμβεί στον κύριο δρόμο Μοσφιλωτής-Καλού Χωριού, μέσα στο χωριό Αγία ΄Αννα. Ο δρόμος είναι κύριος δρόμος, διπλής κατεύθυνσης. Στο δυστύχημα ενέχονταν η μοτοσικλέτα με αρ. εγγραφής ΝΝ039 την οποία οδηγούσε ο κατηγορούμενος και ο αστυφύλακας 284, ΜΚ
4. Η μοτοσικλέτα είχε μετακινηθεί από την τελική της θέση. Στην απουσία του κατηγορουμένου, 16χρονου μαθητή, πήρε τα αναγκαία μέτρα και ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής, Τεκμήριο 2 από το οποίο ετοίμασε τελικό, Τεκμήριο
5. Το σημείο σύγκρουσης (Χ στο πρόχειρο σχέδιο) του υπεδείχθη από τον ΜΚ
6. Στο τεκμήριο 3 φαίνεται ως Α η πορεία του μοτοποδηλάτου, ως Χ το σημείο σύγκρουσης, ως Γ κώνοι οδικών έργων. Το σημείο ΣΤ, ίχνη τροχοπέδησης δεν αφορά αυτό το δυστύχημα. Η μοτοσικλέτα δεν έπαθε οποιαδήποτε ζημιά και δεν προκλήθηκε ζημιά σε περιουσία. Στις 16.5.05 πήρε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, Τεκμήριο 5 και τον κατηγόρησε γραπτώς, Τεκμήριο
7. Υπέδειξε και επεξήγησε στον κατηγορούμενο το πρόχειρο σχέδιο, ο οποίος συμφώνησε με αυτό και το υπέγραψε. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είχε μώλωπες στο πόδι και ελαφριά διάσειση αφού φαινόταν ζαλισμένος, έκανε παράπονα. Την ίδια μέρα ο ΜΚ1 οδήγησε τον κατηγορούμενο να δει το σημείο Χ. Είχε τις αισθήσεις του. Τη μοτοσικλέτα την έλεγξε για ζημιές αλλά δεν την οδήγησε. Σε υποβολή ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε τη μοτοσικλέτα μέσω των χωραφιών και όχι προς Καλό Χωριό απάντησε πως δεν γνωρίζει. Δεν γνωρίζει αν η λειτουργία της μοτοσικλέτας εξετάστηκε. Σε υποβολή πως τα φρένα δεν λειτουργούσαν απάντησε πως δεν γνωρίζει. Ο κατηγορούμενος είχε συνεπιβάτη. Η μοτοσικλέτα ήταν ιπποδύναμης 50cc. Ο ΜΚ2 υπηρετεί στον ειδικό Ουλαμό Μοτοσικλετιστών στη Λευκωσία. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του στην αστυνομία στο οποίο ανέφερε ότι στις 12.5.05 βρισκόταν σε ειδικό καθήκον με το ΜΚ3 στο χωριό Αγία ΄Αννα για έλεγχο τροχαίας βοηθώντας το Τμήμα Υδάτων που διενεργούσε έργα στον κύριο δρόμο Αγίας ΄Αννας-Ψευδά. Φορούσαν τη στολή τους και φωσφορούχο γιλέκο με διακριτικά της αστυνομίας. Αντιλήφθηκε το ΜΚ3 να κάνει σήμα και να φωνάζει «σταμάτα» σε δύο πρόσωπα που επέβαιναν σε μοτοσικλέτα χωρίς κράνη, τα οποία έρχονταν προς το μέρος του με ταχύτητα. Ο ΜΚ3 βρισκόταν 15 μέτρα από τον ΜΚ2 ο οποίος μπόρεσε να δει ότι οι νεαροί δεν είχαν σταματήσει και ο ΜΚ3 αναγκάστηκε να τους αποφύγει για να μη συγκρουστούν μαζί του. Στη συνέχεια ο ΜΚ2 τους έκανε ξανά σήμα να σταματήσουν και ο κατηγορούμενος ανέπτυξε περισσότερη ταχύτητα και γύρισε τη μοτοσικλέτα του προς το ΜΚ2 με αποτέλεσμα να συγκρουστεί μαζί του και σε απόσταση περίπου 5 μέτρα από το σημείο σύγκρουσης ανατράπηκε πέφτοντας στο έδαφος. Ο κατηγορούμενος έπαθε εκδορές. Ο ΜΚ2 δεν έπαθε οτιδήποτε. Πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για τα αδικήματα που διέπραξε. Δεν απάντησε γιατί ήταν τρομοκρατημένος. Υπέδειξε το σημείο σύγκρουσης στους αστυνομικούς του Σταθμού Κοφίνου που έφθασαν στο μέρος και έλαβαν τα αναγκαία μέτρα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο ίδιος στεκόταν στο σημείο Χ του Τεκμηρίου 3 ενώ ο ΜΚ3 στην άλλη λωρίδα, 15 μέτρα από το εν λόγω σημείο (μεταξύ του σημείου Δ και ΣΤ περίπου στο κέντρο της λωρίδας). Ακολούθως ανέφερε ως πιο πιθανό σημείο να βρισκόταν ο ΜΚ3 το τριγωνάκι του τόξου Α. Είδε τον κατηγορούμενο την ώρα που του φώναξε ο ΜΚ
8. Προηγουμένως άκουσαν θόρυβο. Όταν είδε το ΜΚ3 είδε τους νεαρούς να έρχονται προς το μέρος του. Δεν είδε από πού βγήκαν. Ο ΜΚ3 τους έκανε σήμα, τους φώναξε και αυτοί οδήγησαν τη μοτοσικλέτα προς το μέρος του και αναγκάστηκε για να τους αποφύγει να βγει έξω από το δρόμο. Όταν τους φώναξε για πρώτη φορά ο ΜΚ3 η μοτοσικλέτα ήταν κοντά στο παγκέτο. Όταν αντιλήφθηκαν τον αστυνομικό οδήγησαν προς το κέντρο του δρόμου. Όταν ο κατηγορούμενος πλησίασε το ΜΚ2 σε σημείο που δεν μπορούσε να σταματήσει ο ΜΚ2 προσπάθησε για να τον αποφύγει να βγει έξω από το δρόμο με αποτέλεσμα ο κατηγορούμενος να κτυπήσει πάνω του και να ανατραπεί. Ο ΜΚ2 κτύπησε το χέρι του και λίγο στο πόδι του. Δεν πήγε στο γιατρό αφού δεν τραυματίστηκε. Αρνήθηκε υποβολή ότι έσπρωξε με το πόδι του τον κατηγορούμενο. Σ΄ ερώτηση σε ποιο σημείο τον κτύπησε η μοτοσικλέτα απάντησε ότι ήταν σε κοντινό σημείο την ώρα που ο ΜΚ2 προσπαθούσε να τον αποφύγει, δεν κατάλαβε ακριβώς πως έγινε και κτύπησε πάνω του. Δεν έλεγξε τα φρένα της μοτοσικλέτας του κατηγορουμένου. Δεν υπήρχε περίπτωση ο κατηγορούμενος να ήθελε να τους αποφύγει αφού οδηγούσε κατευθείαν πάνω τους. Ανέπτυξε μάλιστα ταχύτητα. Φαινόταν ότι ανέπτυξε και από το θόρυβο και τον τρόπο με τον οποίο ερχόταν, και από την απόσταση που κάλυψε από το ΜΚ3 που ήταν περίπου 15 μέτρα. Ο ΜΚ3 υιοθέτησε την κατάθεση του, Τεκμήριο
9. Στις 12.5.05 βρισκόταν με το ΜΚ2 για έλεγχο τροχαίας έξω από το χωριό Αγία ΄Αννα, προς Ψευδά. Είδε δύο νεαρούς που επέβαιναν σε μοτοσικλέτα χωρίς αρ. εγγραφής και κράνη να έρχονται προς τα πάνω του. Φορώντας στολή και φωσφορούχο γιλέκο τους έκανε σήμα και σταματήσουν, φωνάζοντας τους «σταματήστε». Αυτοί, χωρίς να σταματήσουν ανέπτυξαν ταχύτητα προς τα πάνω του αναγκάζοντας τον να απομακρυνθεί από το δρόμο. Ο ΜΚ2, ο οποίος βρισκόταν σε απόσταση 15 μέτρων, επίσης προσπάθησε να τους σταματήσει με σήμα αλλά αυτοί κατευθύνθηκαν προς το μέρος του και συγκρούσθηκαν μαζί του με αποτέλεσμα να πέσουν στο έδαφος. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν είδε τον κατηγορούμενο να του κάνει νόημα να φύγει από το δρόμο γιατί δεν έπιαναν τα στόπερ του. Ο ίδιος στεκόταν στο σημείο του Τεκμήριου 3, «προς Ψευδά». Όταν κινήθηκαν προς το ΜΚ2 διατηρούσαν την ίδια ταχύτητα. Είχαν αναπτύξει 60-65 χ.α.ω. πριν τους αποφύγει. ΄Ερχονταν σιγά και ανέπτυξαν όταν τους έκανε το σήμα. Ο ΜΚ2 δεν έκανε κίνηση αποφυγής της σύγκρουσης. Δεν είδε τον ΜΚ2 να κάνει κίνηση αποφυγής και να κλωτσά τη μοτοσικλέτα. Δεν γνωρίζει αν τα φρένα της μοτοσικλέτας ήταν σπασμένα. Ο κατηγορούμενος αφού κλήθηκε σε απολογία επέλεξε να δώσει ένορκη κατάθεση. Ανέφερε ότι είχε χαθεί στους χωματόδρομους και βγήκε στο χωριό Αγία ΄Αννα στον κύριο δρόμο «για να δει πώς να πάει πίσω». Είδε τους αστυνομικούς οι οποίοι του «ένεψαν» να σταματήσει, η μοτοσικλέτα του «ανέπτυξε χιλιόμετρα» αλλά κόπηκαν τα στόπερ και δεν μπορούσε να σταματήσει. Τους έκανε νόημα και τους φώναξε ότι δεν μπορούσε να ελέγξει τη μοτόρα και ότι δεν έπιαναν τα στόπερ. Ο μοχλός των στόπερ είχε σπάσει και το πίσω λάστιχο ήταν φαγωμένο. Ο πρώτος αστυνομικός δεν κατάφερε να τον σταματήσει ενώ ο δεύτερος τον έσπρωξε με τα χέρια κάνοντας ελιγμό με το σώμα. Δεν κτύπησε τον δεύτερο αστυνομικό με τη μοτοσικλέτα. Δεν θυμόταν αν ξαναπήγε στη σκηνή, είχε κτυπήσει στο κεφάλι. Δεν του έδειξαν το σχέδιο οι αστυνομικοί. Η μοτοσικλέτα του είχε αναπτύξει γιατί είχε φορά, ο δρόμος ήταν ευθύς και ο ίδιος δεν έκανε προσπάθεια να αναπτύξει. Προσπάθησε να κάνει ελιγμό για να αποφύγει τον πρώτο αστυνομικό αλλά ο δεύτερος τον έσπρωξε. Η ταχύτητα του ήταν 45-50 χ.α.ω. Αντεξεταζόμενος σε ερώτηση πως ανέπτυξε η μοτόρα ανέφερε ότι είχε βάλει πιο χαμηλή ταχύτητα, στην προσπάθεια του να ρίξει ταχύτητα κάτι έγινε στη μηχανή και ανέπτυξε. Αλλάζοντας από την τέταρτη στην τρίτη ταχύτητα, ώσπου να κλείσει ο καράολος η μοτοσικλέτα ανέπτυξε. Ο σκοπός του ήταν να σταματήσει. Σ΄ ερώτηση πως έκανε νόημα στον πρώτο αστυνομικό ότι δεν έλεγχε τη μοτόρα ανέφερε ότι του ένεψε για μισό λεπτό με το αριστερό χέρι και του φώναξε αλλά δεν ξέρει αν τον άκουσε αφού η μοτόρα έκανε θόρυβο. Ο ΜΚ2 τον έσπρωξε με τα χέρια. Η μοτοσικλέτα ανέπτυξε προς τον πρώτο αστυνομικό, στο δεύτερο άρχισε να ελαττώνει. Σ΄ ερώτηση αν ανέφερε στην κατάθεση του, Τεκμήριο 5, ότι η μοτοσικλέτα ανέπτυξε μόνη της απάντησε ότι όταν έδωσε την κατάθεση δεν ήταν καλά, είχε κτυπήσει στο κεφάλι και δεν θυμόταν καλά. Αρνήθηκε υποβολή ότι οι λόγοι για τους οποίους ισχυρίστηκε ότι ανέπτυξε ταχύτητα δεν ανταποκρίνονταν στην αλήθεια. Δεν ανέφερε στο Τεκμήριο 5 ότι έκανε νόημα στους αστυνομικούς αφού δεν ήταν σε θέση να απαντήσει εκείνη την ώρα. Συμφώνησε με το σχέδιο αλλά δεν το καταλάβαινε. Αρνήθηκε υποβολή της Κατηγορούσας Αρχής ότι οδηγούσε αμελώς, δηλαδή ενώ ο πρώτος αστυνομικός του ένεψε να σταματήσει ανέπτυξε ταχύτητα και οδήγησε τη μοτοσικλέτα κατά πάνω στο δεύτερο αστυνομικό με τον οποίο συγκρούσθηκε. Επανεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν θυμόταν αν οι αστυνομικοί του υπέδειξαν το σημείο σύγκρουσης Χ. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες την ώρα που κατέθεταν καθώς και τον τρόπο που απαντούσαν και τις αντιδράσεις τους. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας λήφθηκαν υπόψη όλοι εκείνοι οι παράγοντες και παράμετροι που συνιστούν μέτρο κρίσης για την αξιολόγηση ενός μάρτυρα. Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση και έθεσε τόσο κατά την προφορική του μαρτυρία όσο και με το Τεκμήριο 3 τα δικά του ευρήματα και μου έδωσε την εικόνα του αμερόληπτου εξεταστή του δυστυχήματος. Κανένα κλονιστικό στοιχείο δεν έχει προκύψει - εξάλλου η υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τη μαρτυρία του ΜΚ 1 - έτσι η μαρτυρία του όσον αφορά τις μετρήσεις του στο Τεκμήριο 3, καθώς και τα ευρήματα του γίνονται αποδεκτά στην ολότητα τους. Στο μέρος της μαρτυρίας του σε σχέση με το σημείο Α, δηλαδή την πορεία του μοτοποδηλάτου του κατηγορουμένου δεν μπορώ να αποδώσω οποιαδήποτε βαρύτητα αφού προέκυψε κατά την αντεξέταση του ΜΚ1 ότι ο ίδιος δεν γνώριζε ποια ήταν η πορεία του εν λόγω μοτοποδηλάτου, παρέμειναν δε άγνωστα στο δικαστήριο οποιαδήποτε κριτήρια με βάση τα οποία ο ΜΚ1 κατέληξε στο εν λόγω σημείο. Κρίνω σκόπιμο εδώ να σημειώσω ότι η μαρτυρία του ΜΚ1 δεν ήταν διαφωτιστική ως προς τη φύση και κατάσταση του δρόμου, ειδικότερα έχοντας υπόψη το γεγονός ότι διεξάγονταν οδικά έργα. Ο ΜΚ2 δεν μου έκανε καλή εντύπωση και δεν μου έδωσε την εντύπωση μάρτυρα της αλήθειας. Φαινόταν αβέβαιος γι΄ αυτά που κατέθετε και άφησε μία πτωχή εικόνα στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του ήταν αόριστη και ασαφής σε σχέση με την οδική συμπεριφορά του κατηγορουμένου αλλά και την οδική συμπεριφορά του ιδίου, παρουσιάζει δε αντιφάσεις τόσο από μόνη της όσο και σε σχέση με τη μαρτυρία του ΜΚ
10. Η θέση που προέβαλε ο ΜΚ2 ότι στην προσπάθεια του να αποφύγει τον κατηγορούμενο βγαίνοντας από το δρόμο ο τελευταίος συγκρούσθηκε μαζί του παρουσιάζει ουσιαστική αντίφαση με τη μαρτυρία του κατά την κυρίως εξέταση του ότι ο κατηγορούμενος γύρισε τη μοτοσικλέτα του προς τον ίδιο συγκρουόμενος μαζί του και δεν συνάδει με το σημείο Χ του Τεκμηρίου
11. Αντίφαση παρουσιάζει και η πιο πάνω θέση του με τη μαρτυρία του ΜΚ3 ότι ο ΜΚ2 δεν έκανε κίνηση αποφυγής της σύγκρουσης. Ο ισχυρισμός του ΜΚ2 ότι, παρά το γεγονός ότι η μοτοσικλέτα του κατηγορουμένου συγκρούσθηκε με αυτόν αφού πρώτα ανέπτυξε ταχύτητα, δεν τραυματίστηκε αντίκειται στη λογική και ανθρώπινη πείρα. Ούτε ο ΜΚ3 μου έκανε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του διέπετο από ασάφεια, αοριστία και αβεβαιότητα. Η μαρτυρία του δεν διαφωτίζει ως προς την ακριβή πορεία και κίνηση της μοτοσικλέτας του κατηγορουμένου, ως προς το που στεκόταν ο ΜΚ3 σε σχέση με τον κατηγορούμενο, ούτε ως προς τη φύση των οδικών έργων που διεξάγονταν. Όπως δε έχω πιο πάνω σημειώσει η μαρτυρία του ΜΚ3 παρουσιάζει διάσταση με τη μαρτυρία του ΜΚ
12. Πέραν του σημείου που σημειώνω πιο πάνω προσθέτω ότι ο ΜΚ3 ανέφερε ότι η ταχύτητα της μοτοσικλέτας προς το ΜΚ2 ήταν σταθερή, κάτι που δεν συνάδει με τη μαρτυρία του ΜΚ2 σύμφωνα με την οποία ανέπτυξε ταχύτητα προς το μέρος του. Για τους πιο πάνω λόγους δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία των ΜΚ2 και ΜΚ
13. Ούτε ο κατηγορούμενος μου έκανε καλή εντύπωση και δεν μου έδωσε την εντύπωση φιλαλήθους μάρτυρα. Αυτό αντανακλάτο ιδιαίτερα έντονα κατά την αντεξέταση του. Η εξήγηση που έδωσε σε σχέση με την ανάπτυξη της ταχύτητας της μοτοσικλέτας παρέμεινε ατεκμηρίωτη και στερείται πειστικότητας. Οι δε ισχυρισμοί του ότι έκανε νόημα και φώναξε στους αστυνομικούς ότι δεν μπορούσε να ελέγξει τη μοτοσικλέτα και ότι ο μοχλός των φρένων είχε σπάσει προβλήθηκαν για πρώτη φορά στο Δικαστήριο και κατά την άποψη μου αποτελούν ύστερες του σκέψεις. Για τους πιο πάνω λόγους δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. ΄Εχοντας υπόψη μου το σύνολο της μαρτυρία όπως την έχω αξιολογήσει πιο πάνω καταλήγω στο συμπέρασμα ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να προβεί σε ασφαλή ευρήματα αναφορικά με τις περιστάσεις του υπό κρίση δυστυχήματος αφού δεν υπάρχει ενώπιον μου αξιόπιστη μαρτυρία αναφορικά με τις συνθήκες του δυστυχήματος και την οδική συμπεριφορά του κατηγορουμένου πριν τη σύγκρουση. Περαιτέρω ελλείπει μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος παρεξέκλινε της πορείας του ούτως ώστε στην απουσία οποιασδήποτε εξήγησης από αυτόν να δικαιολογείται το συμπέρασμα ότι ήταν αμελής. Οι μετρήσεις του ΜΚ1 ο οποίος δεν ήταν παρών κατά το δυστύχημα δεν μπορούν να αποκαλύψουν πως επεσυνέβη το δυστύχημα. Σύμφωνα με τη νομολογία είναι ανεπίτρεπτο για το Δικαστήριο να μετατραπεί σε εμπειρογνώμονα ή να προβαίνει σε υποθετικά ευρήματα για το πώς έγινε μια σύγκρουση. (βλ. Γ. Ε. ν. Πότση

(2000)2 ΑΑΔ 252 και Μαυρίδης ν. Dharaghji

(1990)1 AAΔ 1013, Aντώνης Παπαϊωάννου ν. Νίκου Νικολάου, Πολιτική ΄Εφεση 11744, ημερ. 15.6.2005). Περαιτέρω δεν υπάρχει ενώπιον μου αξιόπιστη μαρτυρία σε σχέση με τον ακριβή τρόπο οδήγησης του κατηγορουμένου σε σχέση με τις συνθήκες που επικρατούσαν στο δρόμο και κατά συνέπεια δεν μπορώ να καταλήξω σε ανάλογα ευρήματα. Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι ίδια η τελευταία υποβολή της Κατηγορούσας Αρχής προς τον κατηγορούμενο, όπως φαίνεται πιο πάνω, δεν συνάδει με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων που αντιμετωπίζει. Ενόψει της μη ύπαρξης ευρημάτων η οδική συμπεριφορά του κατηγορουμένου δεν μπορεί να αξιολογηθεί. Συνεπώς τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων της κατηγορίας 1 και 2 δεν έχουν αποδειχθεί. Συνοψίζοντας, αναφέρω πως όπως έχει λεχθεί στην απόφαση Λοίζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 363 στις σελίδες 365-366 «η απόδειξη της κατηγορίας, και κάθε στοιχείου που τη συνιστά, βαρύνει εξ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη». Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες αρ. 1 και αρ. 2 αφού ο κατηγορούμενος δικαιούται το ευεργέτημα της αμφιβολίας. Συνεπώς ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται στις κατηγορίες αρ. 1 και αρ. 2. (Υπ.) ........... Μ. Παπαϊωάννου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο