Αστυνομία ν. Χρίστου Καρτούδη, Αρ. Υπόθεσης: 4191/05, 26 Μαϊου, 2006

(4)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και του Νόμου 80

(1)/

1. Το αδίκημα ανατρέχει σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του στις 25.07.04 στον δρόμο Λάγιας-Βάβλας της επαρχίας Λάρνακας όπου ο κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΝΑ 092 μη καταβάλλων την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Ο Κατηγορούμενος παραδέκτηκε την κατηγορία 2 της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς ισχύουσα άδεια οδήγησης ενώ απαλλάχτηκε και αθωώθηκε στην κατηγορία 3 της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό ασφάλειας αφού το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τρεις μάρτυρες, τον αστ. 396, Γ. Κασίνη, ΜΚ1 τον Ανδρέα Κωνσταντίνου, ΜΚ2 και τον Παναγιώτη Δημητρίου, ΜΚ
2. Συνοπτικά οι μάρτυρες ανέφεραν τα ακόλουθα: Ο ΜΚ 1 στις 25.7.04 επισκέφθηκε τη σκηνή δυστυχήματος που συνέβη στο δρόμο Λάγιας-Βάβλας παρά τη συμβολή με το χωματόδρομο που οδηγεί προς Δράπια-Παρσάδα. Ενεχόμενα ήταν το όχημα με αρ. εγγραφής WS749 με οδηγό τον ΜΚ 3 και συνοδηγό τον ΜΚ2 και η μοτοσικλέτα με αρ. εγγραφής ΗΝΑ 092 με οδηγό τον κατηγορούμενο. Στη σκηνή οι δύο οδηγοί ήταν παρόντες. Ο κατηγορούμενος είχε τραυματιστεί. Η μοτοσικλέτα βρισκόταν στην τελική της θέση ενώ το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής WS749 είχε μετακινηθεί συνεχίζοντας την πορεία του, σταθμεύοντας λίγα μέτρα πιο κάτω, στο χωματόδρομο. Ο ΜΚ1 ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο στην παρουσία του ΜΚ
3. Το αυτοκίνητο του τελευταίου έφερε ζημιά στο πίσω δεξί μέρος, στο σιδερένιο προφυλακτήρα. Η μοτοσικλέτα του κατηγορουμένου στο μπροστινό της μέρος καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς. Ο δρόμος είναι άσφαλτος, καλής επιφάνειας πλάτους 5.70 μέτρα, σε κατοικημένη περιοχή με όριο ταχύτητας 80 χ.α.ω. Η ορατότητα του κατηγορουμένου ήταν απεριόριστη, πέραν των 200 μέτρων. Σε απόσταση 100 μέτρων από τη συμβολή με τον χωματόδρομο υπάρχει πινακίδα στην αριστερή μεριά του δρόμου που δείχνει ότι υπάρχει στρίψιμο στα δεξιά. Το σημείο σύγκρουσης βρέθηκε σε σημείο όπου υπήρχαν γδαρσίματα στο δρόμο ως αποτέλεσμα της πτώσης της μοτοσικλέτας. Υπήρχαν επίσης ξένα προς το περιβάλλον χώματα και κομμάτια από τα φανάρια της μοτοσικλέτας. Οι δύο οδηγοί συμφώνησαν με το σημείο σύγκρουσης. Ο καιρός ήταν αίθριος. Κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο ο οποίος δεν παραδέκτηκε την κατηγορία της αμελούς οδηγήσης. Ο ΜΚ1 κατάθεσε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής, Τεκμήριο 2 και τελικό, Τεκμήριο
4. Στο τεκμήριο 3 με το γράμμα Α φαίνεται η πορεία του οχήματος του ΜΚ3, Α1 η θέση στάθμευσης του μετά το δυστύχημα, Β η πορεία της μοτοσικλέτας του κατηγορουμένου και Β1 το σημείο όπου ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι εισήλθε στην άλλη λωρίδα για να προσπεράσει, Γ όπου ο ΜΚ3 ισχυρίζεται ότι εισήλθε στην άλλη λωρίδα, Ε ο χωματόδρομος, Β3 η τελική θέση της μοτοσικλέτας, Χ το σημείο σύγκρουσης. Το σημείο Χ απέχει 0.70 μέτρα από την άκρη του δρόμου. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 ανέφερε ότι παρών στη σκηνή ήταν και ο συνοδηγός του ΜΚ3, ΜΚ2, ο κατηγορούμενος ήταν στο έδαφος, ήταν σοκαρισμένος και έλεγε ότι πονούσε. Ο ΜΚ1 τον ρώτησε τι έγινε αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι ενώ προσπαθούσε να προσπεράσει το προπορευόμενο του όχημα αυτό χωρίς να δείξει έστριψε δεξιά. Η ορατότητα του ΜΚ3 προς τα πίσω ήταν πέραν των 160 μ. Ο ΜΚ3 του ανέφερε ότι 20 μέτρα πίσω από το στρίψιμο, δηλαδή το σημείο Ο1 του Τεκμηρίου 3 ξεκίνησε να κινείται λοξώς προς τον χωματόδρομο. Με το πρόχειρο σχέδιο οι δύο οδηγοί συμφώνησαν, στον κατηγορούμενο ο ΜΚ1 εξήγησε το σχέδιο στη σκηνή. Η τελική θέση του αυτοκινήτου δεν γνωρίζει ποια ήταν. Οι δύο λωρίδες του δρόμου, που έχει μήκος 5.70 μέτρα, είναι ίσες. Σ΄ ερώτηση αν όταν η μοτοσικλέτα κτυπήσει με το αυτοκίνητο θα χρειαστεί απόσταση για να γείρει στο δρόμο απάντησε θετικά. Σε ερώτηση αν, κατά συνέπεια, υπάρχει πιθανότητα το Χ να είναι πιο πριν, ο ΜΚ1 απάντησε πως μπορεί να είναι λίγο πιο πίσω. Δεν μέτρησε την απόσταση από το σημείο Γ μέχρι την αρχή της στροφής (χωματόδρομο). Από την κάθετη γραμμή από το σημείο Γ η απόσταση είναι 18 μέτρα. Την πινακίδα με στρίψιμο δεξιά την οποία αρχικά δεν είχε προσέξει δεν τη σημείωσε στο σχέδιο. Ο ΜΚ2 στις 25.7.04 ήταν συνοδηγός στο όχημα του ΜΚ
5. Ανέφερε ότι η σύγκρουση έγινε στη δεξιά λωρίδα. Ανεξεταζόμενος δέχθηκε ότι στην κατάθεσή του ανέφερε ότι μόλις πλησίασαν το στρίψιμο ο ΜΚ3 έδειξε ότι θα έστριβαν. Πριν τη σύγκρουση ο ΜΚ3 οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα. Όταν πλησίασαν το στρίψιμο ελάττωσε 50-100 μέτρα από το στρίψιμο αλλά δεν θυμόταν ποια ήταν η ταχύτητα του αυτοκινήτου. Σε ερώτηση αν το αυτοκίνητο μπήκε στην άλλη λωρίδα πριν το στρίψιμο ανέφερε ότι την ώρα που θα έστριβαν έκαναν κανονικό αλτ. Απάντησε καταφατικά σε ερώτηση κατά πόσο όπως πήγαιναν ο ΜΚ3 σταμάτησε στο κέντρο του δρόμου, έκανε αλτ και εισήλθε. Το αυτοκίνητο δεν σταμάτησε εντελώς. Η ταχύτητα του ήταν 20 χ.α.ω. Ο ΜΚ3 έδειξε ότι θα έστριβε με τον σηματοδότη του 50-100 μέτρα πριν το στρίψιμο. Ο ΜΚ 3 κοίταξε στο δεξί του καθρεφτάκι 30 μέτρα από το στρίψιμο. Στην κατάθεση του στην αστυνομία, Τεκμήριο 4, δεν ανέφερε αποστάσεις, ότι ο ΜΚ3 ελάττωσε ταχύτητα, ότι έκανε κανονικό αλτ αφού δεν τον ρώτησε ο αστυνομικός. Την ώρα που έδειξε ο ΜΚ3 βρισκόταν στην αριστερή λωρίδα. Αρνήθηκε υποβολή ότι ο ΜΚ3 δεν ένεψε, ότι πριν το στρίψιμο εισήλθε στην άλλη λωρίδα και ότι δεν είδε από το δεξί καθρεφτάκι. Το αυτοκίνητο τους τραντάχτηκε όταν βρισκόταν στη δεξιά λωρίδα για να μπει στο χωματόδρομο. Μόλις μπήκαν στο χωματόδρομο σταμάτησαν. ΄Εδειξε το σημείο 3.70 μέτρα στο Τεκμήριο 3 ως το σημείο στο οποίο βρισκόταν η μοτοσικλέτα μετά το δυστύχημα. Ο ΜΚ3 κατέβηκε ψάχνοντας τον οδηγό. Είδε τον ΜΚ3 να τον πλησιάζει αλλά δεν γνωρίζει τι είπε ο ένας στον άλλο αφού αρχικά βρισκόταν στο αυτοκίνητο και ακολούθως έφυγε περπατητός για να φέρει ασθενοφόρο και αστυνομία. Φεύγοντας από τη σκηνή πήγαν στα Λεύκαρα με τον ΜΚ3 για να δώσουν κατάθεση. Δεν γνωρίζει γιατί το Τεκμήριο 4 φέρει ημερομηνία 8.12.
6. Ο ΜΚ3 κατέθεσε ότι στις 25.7.04 οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής WS749 στην αριστερή λωρίδα του δρόμου της Λάγιας. ΄Ηθελε να στρίψει δεξιά προς Δράπια-Παρσάδα. ΄Εδειξε με το τραφικέιτορ του. ΄Ακουσε θόρυβο πίσω του, σταμάτησε. Είδε μια μοτοσικλέτα πίσω του και γύρευαν τον οδηγό. Όταν μπήκε στη δεξιά λωρίδα κτύπησαν. Βρισκόταν στη δεξιά λωρίδα. Οι ζημιές του αυτοκινήτου του ήταν πίσω στην κάσια και στα «φέρσα» (σίδερα που κρατούν τις σούστες). Ανεξεταζόμενος ανέφερε ότι στις 25.7.04 έδωσε κατάθεση στον αστυνομικό σταθμό Λευκάρων. Είχε συνοδηγό τον ΜΚ
7. Το αυτοκίνητο του ήταν άσπρο, μονοκάμπινο. Η ταχύτητα του πρέπει να ήταν 45 χ.α.ω. με πρόθεση να στρίψει. Πριν στρίψει έδειξε με το τραφικέιτορ του και κοίταξε από το καθρεφτάκι του. Δεν σταμάτησε αφού δεν υπήρχαν αυτοκίνητα. Κοίταξε τόσο από το καθρεφτάκι του οδηγού όσο και «το πίσω». Δέχθηκε ότι στην κατάθεση του, Τεκμήριο 5 δεν ανέφερε ότι είδε και από τα δύο καθρεφτάκια του. Αρνήθηκε υποβολή ότι δεν είδε από τα καθρεφτάκια του. Δεν θυμόταν σε πόση απόσταση από το στρίψιμο βρέθηκε στη δεξιά λωρίδα. ΄Εδειξε ότι θα έστριβε στα 25-30 μέτρα. Αφού άκουσε δυνατό κτύπημα σταμάτησε το αυτοκίνητο του, κατέβηκε και προσπάθησε να βρει τον οδηγό της μοτοσικλέτας τον οποίο βρήκε σε τρία λεπτά, κάτω στο έδαφος. Φορούσε κοντό παντελόνι, κράνος και παντόφλες. Το πόδι του ήταν «σχισμένο». Αρνήθηκε υποβολή ότι ο κατηγορούμενος του φώναξε και τον βρήκε. Ο συνοδηγός του έφυγε για να ειδοποιήσει ασθενοφόρο με το αυτοκίνητο. Αρνήθηκε υποβολή ότι δεν έδειξε ότι θα έστριβε. Σε υποβολή ότι έπρεπε να κάνει αλτ και να στρίψει κανονικά απάντησε «νομίζω έτσι έκανα». Σε ερώτηση αν το σημείο που μπήκε στη δεξιά λωρίδα ήταν απέναντι από τον χωματόδρομο, απάντησε σχεδόν, ο χωματόδρομος είναι μεγάλος. Ο κατηγορούμενος αφού κλήθηκε σε απολογία επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Ανέφερε ότι στις 25.7.04 οδηγούσε τη μοτοσικλέτα του 500 μέτρα έξω από το χωριό Λάγια, όταν είδε ένα μονοκάμπινο το οποίο κινείτο αργά, 200 μέτρα μπροστά του. Οδηγούσε με 40-50 χ.α.ω. και όταν κόντεψε στα 30-40 μέτρα σκέφτηκε ότι θα σταματούσε και βγήκε στη δεξιά λωρίδα για να το προσπεράσει. Όταν βρισκόταν στη δεξιά λωρίδα, την ώρα που προσπερνούσε τον οδηγό (ΜΚ3) ο τελευταίος βγήκε δεξιά για να πάει προς το χωματόδρομο και του έκοψε το δρόμο. Ο κατηγορούμενος άγγιξε στην πίσω μεριά του αυτοκινήτου και χάνοντας την ισορροπία του έπεσε κάτω. Είπε στον ΜΚ3 πως κτύπησαν επειδή δεν έδειξε ούτε με το χέρι του ούτε με το δείκτη και ο ΜΚ3 είπε πως δεν υπήρχε πρόβλημα, «μην ανησυχείς ασφάλεια έχουμε θα τα κανονίσει η ασφάλεια». Ο συνοδηγός, ΜΚ2 πήγε με το μονοκάμπινο στο χωριό για να ειδοποιήσει ασθενοφόρο επειδή δεν είχαν κινητό. Εν τω μεταξύ κουβέντιαζαν με τον ΜΚ3 ο οποίος του ανέφερε ότι γνώριζε τον πατέρα του. Ο ΜΚ3 δεν έδειξε ούτε με το δείκτη ούτε με το χέρι του. Ακουμπούσαν με το ΜΚ2 στα παράθυρα, κουβέντιαζαν και έβλεπαν τα βουνά. ΄Εστριψε 20 μέτρα πριν από το στρίψιμο διαγώνια προς την έξοδο, όταν ο κατηγορούμενος ήταν δίπλα του. Του έκοψε την πορεία και δεν είχε χρόνο να σταματήσει ή να τον αποφύγει. Πέφτοντας έκανε τούμπες σταματώντας στη γωνιά της εξόδου. Ο ΜΚ3 τον έψαχνε και ο κατηγορούμενος του φώναξε. Ο ΜΚ3 τον πλησίασε. Στη σκηνή έφθασε ένας αστυνομικός. Ο κατηγορούμενος συμφώνησε στο Δικαστήριο με το Τεκμήριο 3, συγκεκριμένα τα σημεία Β1, Γ και Χ. Το Α1 δεν ήταν η τελική θέση του μονοκάμπινου αλλά η θέση στην οποία στάθμευσε επιστρέφοντας από το χωριό όπου είχε πάει να ειδοποιήσει για αστυνομία και ασθενοφόρο. Δεν είδε το μονοκάμπινο να σταματά πριν να στρίψει. Το πρόχειρο σχέδιο, τεκμήριο 2 δεν του υπεδείχθη από τον αστυνομικό. Αντεξεταζόμενος ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι είδε για πρώτη φορά το όχημα του ΜΚ3 στα 150 μέτρα μπροστά του μπαίνοντας στην ευθεία, στην αριστερή λωρίδα. Πήγαινε σιγά, φαινόταν ότι θα σταματούσε. Βγήκε να το προσπεράσει στα 30-40 μέτρα. Η στροφή βρισκόταν στα 50 μέτρα. Δεν σκέφτηκε ότι ο ΜΚ3 θα έστριβε επειδή δεν έδειχνε. Βρισκόταν σε απόσταση που αν θα έστριβε θα έδειχνε. Αρνήθηκε υποβολή ότι ο ΜΚ3 έδειχνε. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και να εξετάσω τη μαρτυρία τους και καταλήγω στα πιο κάτω: Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση στο εδώλιο. Απάντησε ικανοποιητικά σε ότι ρωτήθηκε και μου έδωσε την εικόνα του αμερόληπτου εξεταστή. ΄Εθεσε τόσο με την προφορική του μαρτυρία όσο και με το Τεκμήριο 3 τα δικά του ευρήματα. Κανένα κλονιστικό στοιχείο δεν έχει προκύψει από την αντεξέταση του μάρτυρα και η μαρτυρία του όσον αφορά τις μετρήσεις του στο Τεκμήριο 3, τις ζημιές στα δύο οχήματα και τα ευρήματα του γίνονται αποδεκτά στην ολότητα τους. Βεβαίως κρίνω σκόπιμο εδώ να σημειώσω ότι η μαρτυρία του ΜΚ1 παρουσιάζει ουσιαστικά κενά σε πολλά σημεία π.χ. την απόσταση του σημείου σύγκρουσης από το χωματόδρομο, τη σήμανση στο δρόμο, τα οποία θα μπορούσαν να βοηθήσουν το Δικαστήριο στην ευχερέστερη αξιολόγηση της ενώπιον του μαρτυρίας. (Βλ. Halloumias v. The Police

(1970)2 C.L.R. 154). Ο ΜΚ2 δεν μου έκανε καλή εντύπωση, δεν φαινόταν βέβαιος για όσα κατέθεσε και δεν μου έδωσε την εντύπωση μάρτυρα της αλήθειας. Η ένορκη μαρτυρία του ήταν ασαφής και αόριστη ως προς την οδική συμπεριφορά του ΜΚ3, παρέμεινε δε εντελώς άγνωστο στο τέλος της μαρτυρίας του, που βρισκόταν το αυτοκίνητο τους κατά τη σύγκρουση. Το ότι ο ΜΚ3 ελάττωσε ταχύτητα , έκανε «αλτ» προτού στρίψει και οι αναφορές του ΜΚ2 σε αποστάσεις προβλήθηκαν για πρώτη φορά στο Δικαστήριο και κατά την άποψη μου αποτελούν ύστερες του σκέψεις. Σημειώνω εδώ ότι η μαρτυρία του ΜΚ2 παρουσιάζει σε πολλά σημεία αντιφάσεις με τη μαρτυρία του ΜΚ

1. Ενδεικτικά αναφέρω ότι η θέση του ότι έγινε «κανονικό άλτ» και ότι περπάτησε για να ειδοποιήσει ασθενοφόρο και αστυνομία παρουσιάζει ουσιαστική αντίφαση με τη μαρτυρία του ΜΚ
2. Ούτε ο ΜΚ3 μου έκανε καλή εντύπωση και δεν μου έδωσε την εντύπωση μάρτυρα της αλήθειας. Η μαρτυρία του ήταν ασαφής και αντιφατική τόσο αφ΄ εαυτής αλλά και σε σχέση με τη μαρτυρία του ΜΚ2, όπως έχω ήδη αναφέρει πιο πάνω. Καταρχήν αναφέρω ότι ενώ στην κυρίως εξέταση του ο ΜΚ3 ανέφερε ότι προτού στρίψει δεν είχε σταματήσει, κατά την αντεξέταση του προέκυψε ότι ήταν με την εντύπωση πως είχε «κάνει αλτ» προτού στρίψει. Η δε θέση του κατά την κυρίως εξέταση του ότι έδειξε πριν στρίψει ότι δεν συμβιβάζεται με τη θέση του ότι δεν σταμάτησε επειδή δεν υπήρχαν αυτοκίνητα. Ποιος ο λόγος τότε να εκδηλώσει την πρόθεση του να στρίψει; Η πιο πάνω θέση του δεν βρίσκει έρεισμα στη λογική. Πέραν των πιο πάνω ο ισχυρισμός ότι το σημείο από το οποίο εισήλθε στη δεξιά λωρίδα ήταν σχεδόν απέναντι από το χωματόδρομο δεν συνάδει με το σημείο Γ του Τεκμηρίου 3, ούτε και με το σημείο σύγκρουσης Χ. Και κάτι άλλο. Η θέση του ότι το αυτοκίνητο του βρισκόταν κατά τη σύγκρουση στη δεξιά λωρίδα δεν συνάδει με την κατάθεση του, Τεκμήριο 5 από την οποία προκύπτει ότι το μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου του ήταν ήδη στο χωματόδρομο. Για τους πιο πάνω λόγους δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία των ΜΚ2 και ΜΚ
3. Ο κατηγορούμενος μου έκανε καλή εντύπωση. Κατέθεσε με βεβαιότητα και σαφήνεια όσα συνέβησαν. Ουδένα κλονιστικό στοιχείο προέκυψε από τη μαρτυρία του, η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη. Σημειώνω συναφώς ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν αμφισβήτησε τη θέση του κατηγορουμένου ότι ο ΜΚ3 20 μέτρα πριν το στρίψιμο κινήθηκε διαγώνια για να στρίψει ανακόπτοντας του την πορεία του ενώ τον προσπερνούσε. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της η οποία, σημειώνω, συνάδει πλήρως με την πραγματική μαρτυρία και το Τεκμήριο 3 και βρίσκει έρεισμα στη λογική και ανθρώπινη πείρα. ΄Εχοντας υπόψη μου το σύνολο της μαρτυρίας καταλήγω ότι το υπό κρίση δυστύχημα έγινε υπό τις ακόλουθες περιστάσεις: Στις 25.7.04 ο κατηγορούμενος ενώ οδηγούσε τη μοτοσικλέτα με αρ. εγγραφής ΗΝΑ 092 στο δρόμο Λάγιας-Βάβλας με κατεύθυνση τη Βάβλα, αντιλήφθηκε στα 200 μέτρα μπροστά του το μονοκάμπινο αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής WS749 το οποίο οδηγούσε ο ΜΚ3 με συνοδηγό το ΜΚ2 το οποίο κινείτο αργά. Όταν το πλησίασε, στα 30-40 μέτρα εισήλθε στη δεξιά λωρίδα για να το προσπεράσει. Ενώ βρισκόταν στη δεξιά λωρίδα και ενώ προσπερνούσε το εν λόγω όχημα, ο ΜΚ3 χωρίς να εκδηλώσει την πρόθεση του να στρίψει δεξιά κινήθηκε διαγώνια προς χωματόδρομο 20 μέτρα πριν πλησιάσει τον εν λόγω χωματόδρομο στρίβοντας δεξιά, αποκόπτοντας την πορεία του κατηγορουμένου. Επήλθε σύγκρουση στο σημείο Χ του Τεκμηρίου 3 της μοτοσικλέτας στο πίσω δεξί μέρος του αυτοκινήτου του ΜΚ
4. Ο κατηγορούμενος έχασε την ισορροπία του και έπεσε κάτω. Από το δυστύχημα τραυματίστηκε. (Βλ. Τεκμήριο 6.) Αυτό που προκύπτει από την ισχύουσα νομολογία είναι πως το καθήκον του οδηγού καθορίζεται ως «καθήκον επίδειξης συνήθους επιμέλειας προς άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο τα οποία θα μπορούσε εύλογα να προβλέψει ότι υπήρχε πιθανότητα να επηρεασθούν.» (βλ. Costas Ioannou Triftarides v. The Police

(1968)2 CLR 140, και επίσης Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 1, Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 68). Στην υπόθεση Charalambous v. Police

(1982)2 AAΔ 134, λέχθηκε ότι το κριτήριο βάση του οποίου αποφασίζεται αν κάποιος οδηγός υπήρξε αμελής είναι κατά πόσο στην συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχει παρέκκλιση από το επίπεδο συμπεριφοράς που αναμένεται από ένα λογικό και συνετό οδηγό. Σύμφωνα με τη νομολογία οι οδηγοί στον κύριο δρόμο έχουν προτεραιότητα στη χρήση του. Όταν η απόφραξη του δρόμου συνδέεται ευθέως με το δυστύχημα και αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτίων που το προκάλεσαν δικαιολογείται η απόδοση ευθύνης (βλ. Ξυπτερά v. Κυπριανού,

(1997)1 ΑΑΔ (Γ) 1696, Κουμή v. Χίνη,

(2000)1 ΑΑΔ (Α) 383). H παράλειψη ενός οδηγού να σταματήσει πριν διασταυρώσει κύριο δρόμο και η μη άσκηση καλής παρατηρητικότητας αποτελούν, όπως κρίθηκε νομολογιακά, αμελείς πράξεις, (βλ. Χριστοδούλου v. Μπίλλη,

(1998)1 ΑΑΔ 164, Constantinou v. Katsouris a. a.

(1975)1 CLR 188). Σύμφωνα με την υπόθεση Constantinou v. Katsouris (ανωτέρω) το καθήκον της δέουσας παρατηρητικότητας βαραίνει κάθε οδηγό παντού και κάτω από όλες τις περιστάσεις εκτεινόμενο προς όλες τις κατευθύνσεις. ΄Εχοντας υπόψη μου τα ευρήματα ως προς τα πραγματικά γεγονότα και τις νομικές αρχές που εφαρμόζονται βρίσκω ότι η οδική συμπεριφορά του κατηγορουμένου δεν δείχνει ούτε την έλλειψη της δέουσας προσοχής και επιμέλειας υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης ούτε απέχει από αυτή του λογικού και συνετού οδηγού. Δεν έχει τεθεί ίχνος αξιόπιστης μαρτυρίας ενώπιον μου που να αποκαλύπτει πράξη του κατηγορούμενου αποκλίνουσα από το καθήκον επιμέλειας. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία 1 την οποία αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται. (Υπ.) .......... Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΓΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο