ΑΣΤΥΝΟΜ ΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΕΤΑΙΡΕΙΑ HADJIBOUTROS TRADING AND κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8594/05, 21 Ιουλίου 2006

(1)του Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ. 105, ως έχει τροποποιηθεί και Αρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Δύο κατηγορίες, ήτοι τοις κατηγορίες 2 και 5, για πρόσληψη αλλοδαπού στην υπηρεσία τους και παράληψης ειδοποίησης του Λειτουργού Καταγραφής περί τούτου, κατά παράβαση του Αρθρου 20 του Κεφ. 105 και Κανονισμού 38 του Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Κανονισμών Κ.Δ.Π. 242/
2. Δύο κατηγορίες, ήτοι τις κατηγορίες 3 και 6, για παροχή συνδρομής σε αλλοδαπό όπως παραβεί τους όρους εισόδου, κατά παράβαση των Αρθρων 2, 19

(1)(Κ) του Κεφ. 105 και των Κανονισμών 2, 9

(1)(β)

(4)και 11 Κ.Δ.Π. 242/72 και Αρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε έξι

(6)μάρτυρες κατηγορίας (Μ.Κ.). Ως ΜΚ.1 και 2 τους πρώην κατηγορούμενους 3 και 4. Ως ΜΚ.3, 4, 5 και 6 τον αστυφύλακα 545 Παρασκευά Μαλλούρη, τον Λοχ. 338 Στυλιανό Στυλιανού, τον αστυφύλακα 2442 Κώστα Ψευδιώτη και τον Αναπληρωτή Λοχ. 612 Γεώργιο Κωνσταντίνου, αντίστοιχα. Κατατέθησαν είκοσι τρία

(23)τεκμήρια μεταξύ των οποίων οι καταθέσεις των ΜΚ.1, 2, 3, 4, 5 και 6 που αποτέλεσαν μέρος της κυρίως εξέτασης τους, επιστολή της εταιρείας HADJIBOUTROS TRADING & MANUFACTURING LTD προς το Τμήμα Αλλοδαπών Λάρνακας με ημερομηνία παραλαβής 7/2/05, Τεκμήριο 10, δύο βεβαιώσεις του καθεστώτος παραμονής και προσωρινής άδειας παραμονής στην Κύπρο των ΜΚ. 1 και 2 ημερομηνίας 12.1.05, Τεκμήρια 13 και 14, δύο φακέλλους του Τμήματος Ασύλου για τους ΜΚ.1 και 2, Τεκμήρια 15 και 16 και δύο ασφάλειες ιατρικής περίθαλψης αλλοδαπών για τους ΜΚ.1 και 2, Τεκμήρια 22 και

1. Αφού το Δικαστήριο βρήκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων 1 και 2 και κάλεσε τον κατηγορούμενο 2 σε απολογία αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του αυτός επέλεξε και έδωσε ένορκη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Οι ΜΚ.1 και 2 ήρθαν στην Κύπρο στις 26.12.04, κατόπιν συνεννόησης με τον κατηγορούμενο 2 Στις 12.1.05 μετέβησαν στην Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως (ΥΑΜ) Λάρνακας και υπέβαλαν αίτηση για πολιτικό άσυλο. Εξασφάλισαν δε άδεια προσωρινής παραμονής ως επισκέπτες. Δεν υπέβαλαν όμως άλλη αίτηση και για άδεια εργασίας και ως εκ τούτου δεν είχαν άδεια εργασίας. Στις 3.2.06 κατόπιν πληροφορίας άντρες της ΥΑΜ μετέβησαν στο εργοστάσιο κατασκευής μαρμάρων HADJIBOUTROS TRADING & MANUFACTURING LTD (στο εξής HADJIBOUTROS), ιδιοκτησίας του κατηγορουμένου 2, αναγνωρισμένος πολιτικός πρόσφυγας, στα Λειβάδια, όπου βρήκαν τον ΜΚ.2 να ασχολείται με την μεταφορά μαρμάρων, οπότε και τον συνέλαβαν. Ο κατηγορούμενος 2 δεν ήταν παρών. Στην συνέχεια τον οδήγησαν στον αστυνομικό σταθμό Ορόκλινης για εξέταση της υπόθεσης. Όμως ο βοηθός διοικητής της ΥΑΜ μέσω του υπευθύνου της Λάρνακας έδωσε οδηγίες να αφεθεί ελεύθερος και να μη διωχθεί. Συμβουλεύθησαν τόσο ο ίδιος ο Μ.Κ.2 όσο και ο κατηγορούμενος 2 να αποταθούν στα αρμόδια τμήματα για έκδοση σχετικών αδειών εργοδότησης. Η εταιρεία HADJIBOUTROS με επιστολή της που λήφθηκε από την ΥΑΜ Λάρνακας στις 7/2/05 ζητούσε όπως απασχολήσει σε δοκιμαστική βάση μεταξύ άλλων ατόμων και τους ΜΚ.1 και
2. Σύμφωνα με την γενική πρακτική που ακολουθείται από την ΥΑΜ δόθηκαν δέκα

(10)ημέρες τόσο γι αυτό το θέμα όσο και για την υποβολή αίτησης εργοδότησης τους στο αρμόδιο τμήμα του Γραφείου Εργασίας και εξασφάλισης της σχετικής άδειας. Στις 16/2/05 υπεβλήθη σχετική αίτηση εργοδότησης μεταξύ άλλων ατόμων και των ΜΚ.1 και 2, στο Γραφείο Εργασίας η οποία όπως είχε ελλείψεις λόγω μη συνοδείας της από απαραίτητα δικαιολογητικά. Τελικά η αίτηση ουδέποτε προωθήθηκε, ενώ οι ΜΚ.1 και 2 συνέχιζαν να εργάζονται στην αναφερθείσα εταιρεία και τον κατηγορούμενο 2 μέχρι και τον Ιούνιο του 2005 όπως και στο εστιατόριο HABIBI διαχείρισης του κατηγορουμένου

1. Στις 29/6/06 το μεσημέρι οι ΜΚ.1 και 2 μετά που ειδοποιήθηκαν από κάποιο πρόσωπο ότι έπρεπε να φύγουν από το αναφερθέν εστιατόριο αμέσως, μετέβησαν στο χώρο διαμονής τους. Όμως ειδοποιήθηκαν και έφυγαν και απ΄ εκεί για να βρεθούν στην αποβάθρα Λάρνακας οπότε και αποφάσισαν να μεταβούν στην Αστυνομία, όπως και έπραξαν, όπου έδωσαν θεληματικές καταθέσεις με τις οποίες ενέπλεκαν τους εαυτούς τους και τους κατηγορούμενους 1 και 2 στα αδικήματα που έκαστος εξ΄ αυτών αντιμετωπίζει ενώπιον του Δικαστηρίου. Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ Η Υπεράσπιση δεν διαφωνεί ότι εργοδοτήθησαν οι ΜΚ.1 και 2 από τους κατηγορούμενους 1 και 2 για κάποιο χρονικό διάστημα στο εργοστάσιο μαρμάρων, πλήν όμως η περίοδος αυτή δεν ήταν μέχρι τον Ιούνιο του 2005 αλλά μέχρι τις 20-25/2/05 οπότε έκλεισε το εργοστάσιο κατασκευής μαρμάρων και παρέμεινε απλώς αποθηκευτικός χώρος και επομένως ήταν εντός της περιόδου που δόθηκε από την ΥΑΜ ως δοκιμαστική για την εργοδότηση μεταξύ άλλων προσώπων και των ΜΚ.1 και
2. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Η κατηγορούσα Αρχή ζήτησε από το Δικαστήριο όπως οι ΜΚ. κριθούν αξιόπιστοι. Με βάση δε την μαρτυρία τους εισηγήθηκε ότι έχουν αποδειχθεί τα αδικήματα εναντίον των κατηγορουμένων 1 και 2 και ως εκ τούτου να κριθούν ένοχοι, σ΄ όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Ο δικηγόρος των κατηγορουμένων 1 και 2 εισηγήθηκε ότι οι ΜΚ.1 και 2 θα πρέπει να κριθούν αναξιόπιστοι και ο κατηγορούμενος 2 αξιόπιστος. Σύμφωνα δε με τους ισχυρισμούς του κατηγορουμένου 2 η εργοδότηση των ΜΚ.1 και 2 ήταν κατά την περίοδο που δόθηκε, λόγω γενικής πρακτικής και πολιτικής της ΥΑΜ για τους αιτητές πολιτικού ασύλου, ανεπίσημη άδεια εργασίας και ως εκ τούτου να κριθούν αθώοι. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Είχα την ευκαιρία να ακούσω και να παρακολουθήσω με προσοχή τόσο τους ΜΚ. όσο και τον κατηγορούμενο 2 κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας όταν έδιναν την ένορκη μαρτυρία τους και είμαι σε θέση να τους αξιολογήσω με δείκτη μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, την όλη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ακεραιότητα τους, την ειλικρίνεια τους και την ευθύτητα τους. Οι ΜΚ. 3, 4, 5 και 6 μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση. Ηταν ειλικρινείς, ευθείς, πειστικοί και δεν περιέπεσαν σε αντιφάσεις. Αποδέχομαι τη μαρτυρία τους. Οι ΜΚ. 1 και 2 είναι οι πρώην κατηγορούμενοι 3 και 4 οι οποίοι παραδέχτηκαν τις κατηγορίες που τους βάρυναν και τους επεβλήθηκε ποινή. Σύμφωνα με την απόφαση Zacharia v. The Republic

(1962)C.L.R. 52 που υιοθετήθηκε στην υπόθεση Saad and another ν. Δημοκρατίας

(1992)2 ΑΑΔ 106, 110, το πρώτο που οφείλει το Δικαστήριο να αποφασίσει όταν εξετάζει μαρτυρία ενός μάρτυρα που μπορεί να είναι ή να μην είναι συναυτουργός στην υπόθεση είναι κατά πόσο ο μάρτυρας είναι ή δεν είναι συναυτουργός. Στη συγκεκριμένη περίπτωση κατά την άποψη του Δικαστηρίου οι ΜΚ. 1 και 2 πρώην συγκατηγορούμενοι των κατηγορουμένων 1 και 2 εμπίπτουν στην έννοια του συναυτουργού, έστω και εάν τα αδικήματα που αντιμετώπιζαν δεν είναι τα ίδια με αυτά των κατηγορουμένων 1 και 2 ένεκα της φύσης τους. (Βλέπε επίσης Γιουρούκη ν. Δημοκρατίας

(1993)2 ΑΑΔΔ 231, 248, Καυκαρής ν. Δημοκρατίας

(1995)2 ΑΑΔ 251, Παρμαξής ν. Δημοκρατίας

(1993)2 ΑΑΔ 224, Γιαννίδης ν. Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 143, 154 και Pedrosyan ν. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 90,

1. Το επόμενο ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο, σαν θέμα αξιοπιστίας το Δικαστήριο είναι ή δεν είναι διατεθειμένο να βασιστεί στη μαρτυρία του χωρίς ενίσχυση. Προσεγγίζοντας τη μαρτυρία τους ως τέτοιων μαρτύρων δηλαδή συναυτουργών, με επιφύλαξη, καχυποψία, περίσκεψη και προσοχή υπενθυμίζω συνεχώς στον εαυτό μου ότι είναι σπιλωμένοι μάρτυρες των οποίων η μαρτυρία μπορεί να επηρεάζεται από τη σχέση τους με το έγκλημα και είναι επομένως επικίνδυνο να βασιστώ στη μαρτυρία τους χωρίς ενίσχυση και τους κίνδυνους που ελλοχεύουν από την αποδοχή μιας τέτοιας μαρτυρίας και τον κίνδυνο στήριξης καταδίκης των κατηγορουμένων 1 και 2 χωρίς ενίσχυση τους. Με βάση τα πιο πάνω και έχοντας συνεχώς κατά νου τις πιο πάνω αρχές και υπενθυμίσεις αισθάνομαι απολύτως σίγουρος ότι μπορώ να αποδεκτώ την μαρτυρία των ΜΚ. 1 και 2 χωρίς ενίσχυση και τούτο γιατί οι ΜΚ. 1 και 2 μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση, ήταν ειλικρινείς, ευθείς και πειστικοί. Δεν περιέπεσαν σε ουσιώδεις αντιφάσεις και οι αντιφάσεις που υπέδειξε ο συνήγορος των κατηγορουμένων εκτός του ότι ήταν επουσιώδεις δεν είχαν άμεση σχέση με τα υπό εξέταση αδικήματα που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1 και
2. Τα όσα διαδραματίστηκαν και τα όσα ελέχθησαν μεταξύ των ΜΚ.1 και 2 από τη μια και του κατηγορουμένου 2 από την άλλη για τον τρόπο και τους όρους καθόδους τους στην Κύπρο και τι υποσχέσεις έδωσε ο κατηγορούμενος 2 στους ΜΚ.1 και 2 και τι ζήτησε απ΄ αυτούς δεν έχουν άμεση σχέση με την υπό εξέταση υπόθεση. Η ουσιώδης μαρτυρία που περιστρέφεται γύρω από το αντικείμενο της υπόθεσης αυτής είναι η μαρτυρία που αναφέρεται κατά πόσο οι ΜΚ. 1 και 2 εργοδοτήθηκαν από τους κατηγορούμενους 1 και 2 και για ποιο χρονικό διάστημα. Το πρώτο, δηλαδή η εργοδότηση των ΜΚ. 1 και 2, είναι παραδεκτό από τον κατηγορούμενο
3. Εκείνο στο οποίο διαφώνησε ήταν η διάρκεια του χρόνου εργοδότησης τους και τι μεσολάβησε κατά το χρονικό διάστημα που αναφέρεται στο κατηγορητήριο. Παρόλη την σφοδρή αντεξέταση που υπέστησαν παρέμειναν σταθεροί και ακλόνητοι μέχρι το τέλος για το θέμα της διάρκειας εργοδότησης τους. Δεν έχω κανένα ενδοιασμό να αποδεχθώ τη μαρτυρία τους. Αποδέχομαι την μαρτυρία τους. Ο κατηγορούμενος 2 δεν μου έκανε καλή εντύπωση. Δεν ήταν ειλικρινής, σαφής και ευθύς. Προσπάθησε, ανεπιτυχώς, πίσω από την χορήγηση ανεπίσημης άδειας δέκα

(10)ημερών από το Τμήμα Μετανάστευσης για τακτοποίηση, με τον ενδεδειγμένο νόμιμο τρόπο, την εργοδότηση των ΜΚ. 1 και 2, όπως και άλλων ατόμων, να στηρίξει την θέση ότι, μετά την παρέλευση αυτού του χρονικού διαστήματος, δεν εργοδοτήθηκαν γιατί το εργοστάσιο έκλεισε. Αυτή η θέση όμως δεν είναι παρά ένα κατασκεύασμα για να υπερασπίσει τον εαυτό του αφού ήδη αποδέχθηκα την μαρτυρία των ΜΚ. 1 και 2 αλλά και γιατί εάν ήταν έτσι τότε θα παρουσίαζε και έγγραφο ακύρωσης της ασφάλειας των ΜΚ. 1 και 2 ως εργοδοτουμένων ή και δεν θα χρειάζετο να εκδοθεί στις 8/3/06 η ασφάλεια γι αυτούς. Επίσης οι ΜΚ. 1και 2 είπαν ότι εργάζοντο και στο εστιατόριο που διεύθυνε ο κατηγορούμενος και ήταν τότε μάλιστα που ειδοποιήθηκαν να φύγουν απ΄ αυτό περί τις δώδεκα η ώρα το μεσημέρι. Αυτή η πτυχή της μαρτυρίας των ΜΚ. 1 και 2 με κανένα τρόπο δεν αντικρούσθηκε. Απορρίπτω και δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης τα ευρήματα μου ως προς τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Ο κατηγορούμενος είναι αλλοδαπός, συγκεκριμένα από τον Λίβανο. Οι ΜΚ.1 και 2 είναι επίσης από τον Λίβανο. Οι τρεις τους γνωρίστηκαν στο Abudabi. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες γνωρίστηκαν, σε κάθε λεπτομέρεια τους δεν ενδιαφέρουν στην παρούσα υπόθεση, όχι μόνο γιατί δεν έχουν άμεση σχέση με το αντικείμενο της παρούσης υπόθεσης αλλά και γιατί αυτές αποτελούν μαρτυρία ουσιαστικής φύσεως σ΄ άλλη υπόθεση που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2 με μάρτυρες πάλι τους ΜΚ.1 και 2 και θα ήταν προτιμότερο να μην ασχοληθώ με αυτή αφού δεν χρειάζεται για να προβώ στα αναγκαία ευρήματα για την υπό εξέταση υπόθεση. Για ότι είναι αναγκαίο εδώ, οι ΜΚ. 1 και 2 ήλθαν στην Κύπρο στις 26/12/05 κατόπιν συνεννόησης με τον κατηγορούμενο 2 ο οποίος τους παρέλαβε από το αεροδρόμιο Λάρνακας και τους μετάφερε σε διαμέρισμα στη Λάρνακα. Στις 12.1.05 οι ΜΚ. 1 και 2 μετέβησαν στην Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης (ΥΑΜ) και υπέβαλαν αίτηση για πολιτικό άσυλο. Εξασφάλισαν ένεκα τούτου προσωρινή άδεια παραμονής ως επισκέπτες. Δεν υπέβαλαν όμως αίτηση και για άδεια εργασίας και ως εκ τούτου δεν ήταν κάτοχοι άδειας εργασίας. Στις 3/2/06 κατόπιν πληροφορίας άνδρες της ΥΑΜ μετέβησαν στο εργοστάσιο κατασκευής μαρμάρων στα Λειβάδια της εταιρείας HADJIBOUTROS TRADING & MANUFACTURING LTD, ιδιοκτησίας του κατηγορουμένου 2, ο οποίος διαμένει νόμιμα στην Κύπρο ως αναγνωρισμένος πολιτικός πρόσφυγας, όπου βρήκαν τον ΜΚ.2 να ασχολείται με την μεταφορά μαρμάρων, οπότε τον συνέλαβαν, ενώ ο κατηγορούμενος 2 δεν ήταν παρών. Τον ΜΚ.2 τον οδήγησαν στον αστυνομικό σταθμό Ορόκλινης για εξέταση της υπόθεσης. Όμως ο βοηθός διοικητής της ΥΑΜ μέσω του υπευθύνου της ΥΑΜ Λάρνακας έδωσε οδηγίες να αφεθεί ελεύθερος και να μη διωχθεί. Συμβουλεύθηκαν τόσο ο ίδιος όσο και ο κατηγορούμενος 2 να αποταθούν στα αρμόδια τμήματα για έκδοση σχετικών αδειών εργοδότησης. Η εταιρεία HADJIBOUTROS με επιστολή της που λήφθηκε από την ΥΑΜ Λάρνακας στις 7/2/05 ζητούσε όπως απασχολήσει σε δοκιμαστική βάση μεταξύ άλλων ατόμων και τους ΜΚ.1 και 2. Σύμφωνα με γενική πρακτική που ακολουθείτο από την ΥΑΜ δόθηκαν δέκα

(10)ημέρες στην αναφερθείσα εταιρεία για να προβεί στις αναγκαίες διαδικασίες για εξασφάλιση της σχετικής άδειας εργοδότησης. Στις 16/2/05 υπεβλήθη σχετική αίτηση εργοδότησης, μεταξύ άλλων προσώπων και των ΜΚ. 1 και 2, στο Γραφείο Εργασίας, η οποία όμως είχε ελλείψεις λόγω μη συνοδείας της από απαραίτητα δικαιολογητικά. Τελικά η αίτηση ουδέποτε προωθήθηκε, ενώ οι ΜΚ. 1 και 2 συνέχισαν να εργάζονται στην εταιρεία HADJIBOUTROS και στον κατηγορούμενο 2 ως ιδιοκτήτη και διευθυντή της εταιρείας μέχρι τον Ιούνιο του 2005 όπως και στο εστιατόριο του κατηγορουμένου 2 ότε και στις 29/6/05 το μεσημέρι οι ΜΚ. 1 και 2 ειδοποιήθηκαν να φύγουν από το εστιατόριο, πράγμα που έπραξαν και μετέβησαν στο διαμέρισμα όπου διέμεναν. Ειδοποιήθηκαν όμως και πάλι να φύγουν. Έτσι και έπραξαν. Αφού κατέληξαν στην αποβάθρα της Λάρνακας όπου παρέμειναν για κάποιο χρονικό διάστημα, απεφάσισαν και μετέβησαν στην αστυνομία όπου έδωσαν θεληματικές καταθέσεις με τις οποίες ενέπλεκαν τόσο τους εαυτούς τους όσο και την αναφερθείσα εταιρεία και τον κατηγορούμενο 2 στα αδικήματα που φαίνονται στο κατηγορητήριο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Υποκείμενο ποινικής δίωξης μπορεί να είναι φυσικό ή νομικό πρόσωπο. Φυσικό πρόσωπο εννοείται το ευρισκόμενο εν ζωή. Νομικό πρόσωπο, εννοείται το πρόσωπο που έχει νομική υπόσταση σύμφωνα με το νόμο και ως τέτοιο μπορεί να είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, ομόρρυθμη εταιρεία, ετερόρρυθμη εταιρεία, λέσχη ή σωματείο κλπ. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία ότι υπάρχει νομικό πρόσωπο εγγεγραμένο με το όνομα που φέρεται ως κατηγορουμένη 1 εταιρεία αλλά απεναντίας από το Τεκμήριο 10 καταδεικνύεται ότι νομικό πρόσωπο είναι η εταιρεία HADJIBOUTROS TRADING & MANUFACTURING LTD που εργοδότησε τους ΜΚ. 1 και 2 , το Δικαστήριο δεν μπορεί παρά να απορρίψει την υπόθεση εναντίον της φερόμενης κατηγορουμένης 1 εταιρείας, ως ανύπαρκτο νομικό πρόσωπο, στις κατηγορίες 1 εως και 6. Ο 2ος κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες δυνάμει του άρθρου 14Β

(1), δύο κατηγορίες δυνάμει του άρθρου 19

(1)(ι)Κ και δύο κατηγορίες δυνάμει του Κανονισμού 38 κατά παράβαση του Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου Κεφ.

1. (Α) ΠΑΡΑΛΕΙΨΗ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ 38 Κ.Δ.Π. 242/72 ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ 2 ΚΑΙ 5 Το αδίκημα της 2ης κατηγορίας βασίζεται στον κανονισμό 38 της Κ.Δ.Π. 242/72, όπως τροποποιήθηκε με την Κ.Δ.Π. 146/91 και προνοεί τα ακόλουθα: «
2. Πας όστις προσλαμβάνει εις την υπηρεσίαν αυτού αλλοδαπόν, δέον όπως ειδοποιή τον λειτουργόν καταγραφής ευθύς ως ο τοιούτος αλλοδαπός εισέλθη εις την υπηρεσίας αυτού ή εγκαταλείψη ταύτην. Πας παραβαίνων τον παρόντα κανονισμόν υπόκειται εις πρόστιμον μη υπερβαίνον τας διακόσιες λίρας ή εις φυλάκισιν μη υπερβαίνουσαν τους τρεις μήνας ή εις αμφότέρας τας ποινάς ταύτας.» Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: (α) Η πρόσληψη (β) Ο προσληφθείς να είναι αλλοδαπός (γ) Η μη ειδοποίηση του Λειτουργού για την τοιαύτη πρόσληψη. Στην υπό εξέταση υπόθεση δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο 2ος κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που προσέλαβε τους ΜΚ. 1 και 2 και τους εργοδότησε στην αναφερθείσα εταιρεία σύμφωνα με την μαρτυρία των ΜΚ: 1 και 2 που αποδέχθηκα. Αλλωστε τούτο όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκε αλλά επιβεβαιώθηκε από την ένορκη μαρτυρία του ίδιου του 2ου κατηγορουμένου. Ετσι το πρώτο (α) συστατικό στοιχείο του αδικήματος έχει αποδειχθεί. Το δεύτερο (β) συστατικό στοιχείο έχει επίσης αποδειχθεί αφού οι ΜΚ. 1 και 2 ανέφεραν ότι είναι από το Λίβανο και επιβεβαιώνεται από τα Τεκμήρια 13 και
3. Το τρίτο (γ) συστατικό στοιχείο όμως δεν έχει αποδειχθεί αφού όταν συνελήφθηκε ο ΜΚ. 2 να εργάζεται δεν διώχθηκε όπως δεν διώχθηκε και ο κατηγορούμενος 2 και συμβουλεύθηκαν να αποταθούν στις αρμόδιες αρχές για να εξασφαλίσουν σχετικές άδειες. Ο 2ος κατηγορούμενος συμμορφούμενος με την υπόδειξη αυτή απέστειλε στο Τμήμα Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως επιστολή (Τεκμήριο 10) με την οποία ενημέρωνε την Υπηρεσία αυτή για την δοκιμαστική εργοδότηση των ΜΚ. 1 και 2 όπως και άλλων ατόμων πριν την απόφαση για εργοδότηση τους ή όχι επί μονίμου βάσεως. Η επιστολή αυτή (Τεκμήριο 10) κρίνω ότι αποτελεί ειδοποίηση του Λειτουργού καταγραφής για την πρόσληψη των ΜΚ. 1 και 2 στην εργοδοσία του κατηγορούμενου
4. Η Κατηγορούσα Αρχή φέρει το βάρος απόδειξης της κατηγορίας και κάθε συστατικού στοιχείου του αδικήματος και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι (βλ. Λοίζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 363, Παφίτη ν. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 102 και Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 482). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάζει αξιόπιστη και σαφή μαρτυρία (βλ. Φλουρή ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 401). Με όλα όσα προσπάθησα να εξηγήσω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες 2 και 5 εναντίον του 2ου κατηγορουμένου Κατά συνέπεια ο 2ος κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες 2 και 5. (Β) ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΕΡΓΟΔΟΤΗΣΗ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥ ΑΡΘΡΟ 14Β

(1)ΤΟΥ ΚΕΦ. 105 ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ 1 ΚΑΙ 4 Το αδίκημα των κατηγοριών 1 και 4 στηρίζεται στο άρθρο 14 Β

(1)του κεφ. 105 το οποίο έχει ως εξής : "14B

(1)H εργοδότηση αλλοδαπού χωρίς την απαιτούμενη από τον Νόμο άδεια, . συνιστά αδίκημα ..». Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: (α) Η εργοδότηση (β) Ο εργοδοτούμενος να είναι αλλοδαπός (γ) Χωρίς την απαιτούμενη από το νόμο άδεια. Η απουσία μισθοδοσίας ή σύμβασης, δεν θα μπορούσε να οδηγήσει απαρέγκλιτα και σε συμπέρασμα ανυπαρξίας εργοδοτικής σχέσης. Η σχέση αξιολογείται και κατατάσσεται υπό το φως του συγκεκριμένου σκοπού για τον οποίο επιζητείται η κατάληξη, με υπαρκτή τη δυνατότητα κατηγοριοποίησης μιας σχέσης ως εργοδοτικής για ένα σκοπό αλλά όχι για άλλο (βλ. Chitty on Contracts, 27η έκδοση, 1994, 2ος τόμος, παραγρ. 37-006). Η πρόσληψη για εργοδότηση κάποιου προσώπου μπορεί να εξαχθεί από γεγονότα που αποδεικνύονται στη δίκη. Seraphim v. The Police

(1981)2 C.L.R. 227. Επίσης στην απόφαση αυτή λέχθηκε ότι ο Κανονισμός 38 της Κ.Δ.Π. 242/72 είναι με τέτοιο τρόπο διατυπωμένος ώστε να καθιστά αδίκημα την πρόσληψη για εργοδότηση αλλοδαπού χωρίς την προνοούμενη ειδοποίηση στην αρμοδία αρχή, ακόμα και αν για αυτό το σκοπό η εργοδότηση είναι χωρίς σύμβαση και ακόμη επίσης αν είναι χωρίς πληρωμή. Στην απόφαση Seraphim (πιο πάνω) τα γεγονότα είχαν ως εξής: Δυο αστυνομικοί επέδραμαν στο εστιατόριο του στη Λάρνακα και είδαν μια Γερμανίδα να κάθεται στην ταμειακή μηχανή και να τη χρησιμοποιεί και ακολούθως να σερβίρει φαγητό στους πελάτες. Κατηγορήθηκε και αρνήθηκε ότι είχε εργοδοτήσει την αλλοδαπή. Το πρωτόδικο Δικαστήριο δέχθηκε τη μαρτυρία των αστυνομικών. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση. Στην απόφαση Jones v. Αστυνομίας

(1997)2 ΑΑΔ 355, στη σελίδα 358, το Δικαστήριο είπε: «Η συναφής δε εισήγηση του δικηγόρου της εφεσείουσας ενώπιον μας πως, εν πάση περιπτώσει, η μαρτυρία του αστυφύλακα, που όπως είπαμε είδε την εφεσείουσα να σερβίρει ποτά σε πελάτες, δεν ήταν ικανοποιητική για να αποδείξει πως διεξήγε επάγγελμα, δεν ευσταθεί. Κρίνουμε πως ορθά το Δικαστήριο βασίστηκε σ΄ αυτή τη μαρτυρία, από την οποία αβίαστα εξάγεται το συμπέρασμα πως η εφεσείουσα εργαζόταν.» Μέσα στα συστατικά στοιχεία του αδικήματος τα οποία κατέγραψα πιο πάνω δεν συμπεριλαμβάνεται η ύπαρξη αμοιβής ή πληρωμής του αλλοδαπού. Το λεκτικό του άρθρου 14Β

(1)δεν έρχεται σε αντίθεση με τα όσα αναφέρονται στην πιο πάνω νομολογία. Η ερμηνευτική προσέγγιση του άρθρου αυτού θα πρέπει να είναι ανάλογη με αυτή του Κανονισμού 38 της Κ.Δ.Π. 242/

1. Οι ΜΚ. 1 και 2 οι οποίοι κρίθηκαν αξιόπιστοι ανάφεραν ευθαρσώς ότι εργάζοντο από τις αρχές Ιανουαρίου 2005 εως τον Ιούνιο του 2005 τόσο στο εργοστάσιο όσο και κατά το τέλος της πιο πάνω χρονικής διάρκειας, στο εστιατόριο του 2ου κατηγορούμενου. Όπως ανάφερα και πιο πάνω, δεν αμφισβητήθηκε η εργοδότηση των ΜΚ. 1 και 2 από τον 2ον κατηγορούμενο. Εκείνο που αμφισβητήθηκε ήταν η χρονική διάρκεια της εργοδότησης. Η αποδοχή της μαρτυρίας των ΜΚ.1 και 2 και η απόρριψη της μαρτυρίας του 2ου κατηγορούμενου έκρινε και την υπόθεση επι αυτού του σημείου. Κρίνω ότι με τη μαρτυρία που παρουσίασε η Κατηγορούσα Αρχή αποδεικνύεται το πρώτο (α) συστατικό στοιχείο του αδικήματος, αυτό της εργοδότησης και της διάρκειας της από Ιανουάριο εως Ιούνιο του
2. Το δεύτερο (β) συστατικό στοιχείο ότι οι εργοδοτούμενοι, ΜΚ. 1 και 2, στον 2ον κατηγορούμενο είναι αλλοδαποί, ήδη το έχω αποφασίσει και επομένως έχει αποδειχθεί και αυτό το συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Οσον αφορά το τρίτο (γ) συστατικό στοιχείο του αδικήματος πέραν του ότι οι ΜΚ. 1 και 2 ανέφεραν ότι δεν είχαν άδεια εργασίας, το ανάφεραν και οι Μ.Κ. της ΥΑΜ. Το βάρος απόδειξης πλέον μεταφέρθηκε στον 2ον κατηγορούμενο να αποδείξει την κατοχή άδειας (βλ. R. v. Edwards

(1975)Q.B. 27, R. vs. Hunt

(1987)A.C.

1. ) Τέτοια άδεια όμως δεν παρουσίασε ο 2ος κατηγορούμενος. Ας λεχθεί ότι ουδέποτε κατά την ένορκη μαρτυρία του ο 2ος κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι οι ΜΚ. 1 και 2 είχαν άδεια εργασίας ή ότι εξασφάλισε αυτός άδεια εργοδότησής τους. Επομένως έχει αποδειχθεί και το τρίτο (γ) συστατικό στοιχείο του αδικήματος και κατ΄ επέκταση οι κατηγορίες 1και
2. Κατά συνέπεια ο 2ος κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας στις κατηγορίες 1 και 4 που αντιμετωπίζει. (Γ) ΠΑΡΟΧΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗΣ ΣΕ ΑΛΛΟΔΑΠΟ ΝΑ ΠΑΡΑΒΕΙ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΕΙΣΟΔΟΥ ΑΡΘΡΟ 19(1((ι)(κ) ΤΟΥ ΚΕΦ. 105 ΚΑΙ 20 ΤΟΥ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΚΕΦ. 154 ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ 3 ΚΑΙ 6 Το αδίκημα των κατηγοριών 3 και 6 εδράζεται στο άρθρο 19

(1)(ι)Κ και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Το άρθρο 19

(1)(ι) Κ έχει ως πιο κάτω Άρθρο 19: Πρόσωπο το οποίο (α) ....... (β) ....... (γ) ....... (δ) ....... (ε) ....... (στ) ....... (ζ) ....... (η) ....... (θ) ....... (ι) αν και είναι αδειούχο βάσει του νόμου αυτού, παραβαίνει οποιοδήποτε όρο ή προυπόθεση που περιέχεται σε τέτοια άδεια (κ) αν και είναι κάτοχος άδειας που χορηγήθηκε βάσει του Νόμου αυτού ή οποιωνδήποτε κανονισμών και εκδόθηκαν βάσει αυτού, παραβαίνει οποιοδήποτε όρο ή προϋπόθεση που περιέχεται σε τέτοια άδεια ή αναλαμβάνει οποιοδήποτε είδος εργασίας χωρίς να έχει εξασφαλίσει την άδεια του Διευθυντή δυνάμει του Κανονισμού 11 των Περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Κανονισμών. (λ) ......... (μ) ......... Είναι ένοχος ποινικού αδικήματος ......» Το αδίκημα της παροχής συνδρομής προνοείται στο άρθρο 20(γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 το οποίο έχει ως εξής: «Αρθρο 20. ΄Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα, καθένας από τους ακόλουθους θεωρείται ότι συμμετέσχε στη διάπραξη και θεωρείται ότι είναι ένοχος για αυτό και δύναται να διωχτεί ως αυτουργός σύμφωνα με τα ακόλουθα: (α) ......... (β) ........ (γ) εκείνος που παρέχει βοήθεια σε άλλον ή που παρακινεί αυτόν κατά τη διάπραξη ποινικού αδικήματος». Τα συστατικά στοιχεία της συνεργίας είναι: (α) επαφή μεταξύ του παρέχοντος βοήθεια ή παροτρύνοντα και αυτουργού κατά την οποία ο πρώτος βοηθεί τον δεύτερο ή ο δεύτερος εξωθείται να διαπράξει το έγκλημα, (β) αιτιώδης συνάφεια μεταξύ παροχής βοήθειας ή προτροπής και διαπράξεως και (γ) διάπραξη μέσα στα πλαίσια της παροχής βοήθειας ή παρότρυνσης, και όχι ανεξάρτητα απ΄ αυτήν. (βλ. υπόθεση Αλ-Χάματ και άλλων ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ. 117). Πέραν από τα πιο πάνω, συστατικό στοιχείο του αδικήματος είναι (δ) και η παράβαση όρου εισόδου του αλλοδαπού Ο 2ος κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που (α) ήλθε σε επαφή με τους αλλοδαπούς, ΜΚ. 1 και 2, (β) τους παρείχε βοήθεια (γ) να εργαστούν γι αυτόν ως ανωτέρω περιγράφω από τον Ιανουάριο του 2005 μέχρι τις 29/6/2005, και μ΄ αυτό τον τρόπο (δ) να παραβούν τους όρους προσωρινής άδειας εισόδου τους ως επισκέπτες (Τεκμήρια 13, 14), που εξασφάλισαν με την υποβολή της αίτησης τους για πολιτικό άσυλο, αφού δεν είχαν άδεια εργασίας. Επομένως έχουν αποδειχθεί και τα τέσσερα

(4)συστατικά στοιχεία του αδικήματος και κατ΄ ακολουθία οι κατηγορίες 3 και 6. Κατά συνέπεια ο 2ος κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας στις κατηγορίες 3 και 6 που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........... Ν. Γερολέμου, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο