ΑΣΤΥΝΟΜ ΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΑΝΤΡΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2246/05, 31 Ιουλίου 2006

(10)μάρτυρες Κατηγορίας (Μ.Κ.). Ως Μ.Κ.1 την αναπληρωτή λοχία 398 Χρυσάνθη Χρίστου, εξεταστή της υπόθεσης και ως Μ.Κ. 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 και 10 τις εννέα παραπονούμενες, ήτοι την Ελεονώρα Ασσιώτου, Μαρία ορθοδόξου, Μισιέλ Σάββα, Θεοδώρα Τιμιτζιάν, Μαρία Σάββα, Μιχαηλίνα Καϊλή, Κυριακή Τηνέντη, Έλενα Θεοδώρου και Ειρήνη Κερτεπενέ. Κατατέθησαν ενενήντα έξι

(96)τεκμήρια μεταξύ των οποίων, οι καταθέσεις των Μ.Κ., οι κάρτες σεμιναρίων που εκάστη των εννέα παραπονουμένων υπέγραψε, αποδείξεις πληρωμών μιας εκάστης των εννέα παραπονουμένων προς τις κατηγορούμενες, βεβαιώσεις παρακολούθησης σεμιναρίων και certificates που υπέγραψε η κατηγορούμενη, πρόγραμμα σεμιναρίων για κάθε είδος μαθήματος, απουσιολόγιο, φωτογραφίες του χώρου παράδοσης των σεμιναρίων, σφραγίδα της Κατηγορούμενης 1, πιστοποιητικά σύστασης, μετόχων, διευθυντού, γραμματέα και Εγγεγραμμένης διεύθυνσης της κατηγορουμένης 2 και τέλος βεβαιώσεις προσόντων, και ικανότητας διδασκαλίας της Κατηγορουμένης 1 από ιδιωτικές σχολές που δίδαξε καθώς και Ιδιωτικό συμφωνητικό με βάση το οποίο η διευθύντρια της σχολής Αισθητικής ACADEMY DE BEAUTE βεβαιώνει ότι θα παρέχει βεβαίωση διπλωμάτων κατόπιν εξετάσεων στις μαθήτριες του Φροντιστηρίου της Κατηγορουμένης 1. Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Οι παραπονούμενες, Μ.Κ.2 έως και 10, πληροφορήθηκαν είτε από φίλες τους, είτε από καταχώρηση στον τηλεφωνικό κατάλογο είτε άλλως πως ότι η Κατηγορούμενη 1 δίδασκε μαθήματα αισθητικής και ομορφιάς στη Λάρνακα κατά τις βραδυνές ώρες. Επικοινώνησαν μαζί της και ήλθαν σε προσωπική επαφή. Κάποιες από τις παραπονούμενες ήθελαν να διδαχθούν μόνο σε μερικά από τα μαθήματα και όχι όλα. Πείσθηκαν τελικά, όχι όλες, από την Κατηγορούμενη 1 ότι θα ήταν καλύτερα γι΄ αυτές να παρακολουθήσουν όλα τα μαθήματα αισθητικής και ομορφιάς γιατί έτσι θα έπαιρναν δίπλωμα αισθητικής και ομορφιάς ευρωπαϊκών διαστάσεων και θα μπορούσαν να λειτουργήσουν το δικό τους ινστιτούτο αισθητικής και ομορφιάς τοποθετόντας έξω απ΄ αυτό μια μεγάλη πινακίδα με το όνομα και το επάγγελμα τους. Έτσι κατέβαλαν για την εγγραφή τους ή ως προκαταβολή το ποσό των £30 ή και £50 συμπληρώνοντας και υπογράφοντας σχετικό έντυπο καλούμενο κάρτα σεμιναρίων για τα μαθήματα που ήθελαν να παρακολουθήσουν ενώ συμφώνησαν και το ποσό που θα κατέβαλλαν για την παρακολούθηση κάθε ενός μαθήματος ή και για όλα τα μαθήματα, για την περίοδο Σεπτεμβρίου - Μαϊου που ολοκληρώνετο ο κύκλος των μαθημάτων. Τα μαθήματα ήταν δίωρα και άρχιζαν περί της επτά

(7)η ώρα το βράδυ και τέλειωναν περί τις εννέα

(9)η ώρα το βράδυ. Τα μαθήματα περιλάμβαναν τόσο θεωρητική μάθηση με προμήθεια φυλλαδίων και επεξηγήσεων όσο, και κατά το πλείστον, πρακτική εξάσκηση. Τα μαθήματα λάμβαναν χώραν στο ίδιο διαμέρισμα που είχε η θυγατέρα της το γραφείο της ως διαιτολόγος-διατροφολόγος, αλλά σε δωμάτιο όπου υπήρχαν τα μέσα, ήτοι κρεβατάκι και όργανα αισθητικής και ομορφιάς όπως φαίνονται στις φωτογραφίες που βρίσκονται τεκμήριο στο Δικαστήριο. Τα πράγματα όδευαν ομαλά και οι παραπονούμενες Μ.Κ.2 έως και 10 κατέβαλαν διάφορα ποσά που κυμαίνοντο από £885 έως και £1.750 μέχρι που κάποιες από τις παραπονούμενες υποψιάστηκαν, από κάποιες ενέργειες της κατηγορούμενης 1, ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Παρεμβάλλω εδώ ότι, μετά που συμφώνησαν ότι το ποσό που θα κατέβαλλαν στην Κατηγορούμενη 1 και ανήρχετο σε £1.500, και αφού πέρασε κάποιο διάστημα και κατέβαλαν συγκεκριμένα χρηματικά ποσά, τους ανέφερε η κατηγορούμενη 1 ότι θα έπρεπε να καταβάλουν το ποσό των £500 για να έχουν την δυνατότητα να παρακαθήσουν σε εξετάσεις και να αποκτήσουν το δίπλωμα. Επανερχόμενος στις υποψίες, που σε κάποιες από τις παραπονούμενες σπέρθηκαν ένεκα κάποιων ενεργειών της Κατηγορούμενης 1, φαίνεται αυτές να υπήρξαν η αφορμή για να αρχίσουν να ζητούν διευκρινήσεις, εξηγήσεις και λεπτομέρειες σχετικά με το δίπλωμα και την αναγνώριση του στην εξάσκηση του επαγγέλματος της αισθητικού ή λειτουργίας ινστιτούτου αισθητικής με αποτέλεσμα η Κατηγορούμενη 1 να διακόψει τα μαθήματα για μερικές ημέρες ούτως ώστε να καταφέρει να εκδιώξει τις ανεπιθύμητες καχύποπτες μαθήτριες. Έτσι τον Φεβρουάριο του 2004, αφού κάποιες ρώτησαν στο Υπουργείο Παιδείας και έμαθαν ότι δεν αναγνωρίζετο η σχολή των Κατηγορουμένων 1 και 2 τερμάτισαν την παρακολούθηση μαθημάτων και αργότερα κατάγγειλαν την υπόθεση στην Αστυνομία η οποία καταχώρισε την παρούσα υπό εξέταση υπόθεση. Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ Αν και δεν έδωσε ένορκη μαρτυρία η Κατηγορούμενη 1, ως είχε δικαίωμα και επέλεξε και προέβη σε ανώμοτη δήλωση, ούτε και κλήθηκαν μάρτυρες Υπεράσπισης, από την γραμμή αντεξέτασης των Μ.Κ. και την κατάθεση, Τεκμήριο 23, στην αστυνομία της Κατηγορούμενης 1 η εκδοχή των Κατηγορουμένων 1 και 2 μπορεί να συνοψιστεί στα πιο κάτω: Η Κατηγορούμενη 1 σπούδασε αισθητική και μακιγιάζ στα εργαστήρια LA BELLET στην Αθήνα και ακολούθως δίδαξε επί σειρά ετών στην Αθήνα στον κλάδο της και μεταγενέστερα στο INTERCOLLEGE ήτοι 1996-1998 και από τον Οκτώβριο του 2001 μέχρι και τον Μάιο του 2003. Ακολούθως δέχετο εγγραφές για να παραδίδει σεμινάρια διαρκείας δύο ωρών μεταξύ των ωρών επτά

(7)και εννέα

(9)το βράδυ από Δευτέρα εως και Παρασκευή, έναντι συγκεκριμένης συμφωνημένης χρηματικής αμοιβής, τα οποία στο σύνολο τους, θα είχαν διάρκεια από Σεπτέμβριο του 2003 μέχρι και τον Μάϊο του επόμενου έτους. Για κάθε μάθημα, αφού η κάθε κοπέλα παρακολουθούσε τα σεμινάρια του μαθήματος, θα της παραχωρούσε βεβαίωση περί τούτου για το κάθε μάθημα. Επίσης εξάγεται από την γραμμή υπεράσπισης ότι όσες από τις μαθήτριες παρακολουθούσαν όλα τα μαθήματα και παρακάθοντο σε εξετάσεις θα αποκτούσαν βεβαίωση διπλώματος από το ACADEMIE DE BEUTE. Ουδέποτε υποσχέθηκε κάτι περισσότερο απ΄ αυτό στις παραπονούμενες. Να λεχθεί ότι θέση της είναι επίσης ότι αποτάθηκε στο Υπουργείο Παιδείας για απόκτηση άδειας και ως της αναφέρθηκε δεν χρειάζετο εάν επρόκειτο για σεμινάρια. Σε καμία περίπτωση δεν ίδρυσε ή λειτούργησε ιδιωτικό σχολείο παρά μόνο πρόσφερε σεμινάρια. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Είχα την ευκαιρία να ακούσω και να παρακολουθήσω όλους τους Μ.Κ. με προσοχή κατά τη διάρκεια που έδιναν την ένορκη μαρτυρία τους ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρίας τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ειλικρίνεια τους, την ευθύτητά τους, την φιλαλήθεια τους, το συμφέρον τους στην υπόθεση και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Όλες οι Μ.Κ. μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση. Ήταν ειλικρινείς, ευθείς, πειστικές και η μαρτυρία τους δεν κλονίσθηκε κατά την διάρκεια της αντεξέτασης. Παρέμεινε ακλόνητη και δεν περιέπεσαν σε ουσιώδεις αντιφάσεις. Οι αντιφάσεις που υπέδειξε ο συνήγορος υπεράσπισης ουδόλως επηρεάζουν την αξιοπιστία των μαρτύρων. Αποδέχομαι την μαρτυρία τους. Η Κατηγορούμενη 1 με δήλωση της από το εδώλιο του κατηγορουμένου υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής της. ΄Οσον αφορά την ανώμοτη δήλωση της κατηγορουμένης 1 αναφέρω τα ακόλουθα: Η ανώμοτη δήλωση δεν είναι χωρίς απολύτως καμιά αποδεικτική ισχύ. Δεν αποτελεί μαρτυρία με την αυστηρή έννοια του όρου είναι όμως παρόλα αυτά κάτι περισσότερο από ένα απλό σχόλιο (mere comment). Δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που μόνο με μαρτυρία μπορούν να αποδειχθούν αλλά μπορεί να βοηθήσει στη θεώρηση της μαρτυρίας από διαφορετική σκοπιά. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Σάββας Πλαστήρα Ιωάννου ν. Δημοκρατίας, Ποινική ΄Εφεση 6854 και Χρίστος Σάββα Συμιανός ν. Δημοκρατίας, Ποινική ΄Εφεση 6855 και οι δύο ημερομηνίας 30.3.2001 σελ. 38, 39, Μάριος Αντρέα Σωφρονίου ν. Δήμος Στροβόλου,

(1991)2 CLR 369, Ιωάννης Μαραγκός ν. Αστυνομίας, Ποινική ΄Εφεση 6628, ημερ. 22.6.1999, Vrakas v. The Republic

(1973)2 CLR 139, Themistokleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. The Republic

(1977)2 CLR 97, Onisiforou v. The Police,

(1987)2 CLR 261, R. v. Frost & Hale

(1964)48 Cr. App. R. 284, R. ν. Rope

(1901)18 TLR 717 και Archbold Criminal Procedure & Practice, 41η ΄Εκδοση σελ. 423 υπό τον τίτλο "statements for the dock". Η πιο πάνω νομολογία έχει διασαφηνίσει επίσης ότι η ανώμοτη δήλωση δεν μπορεί να αξιολογηθεί από το Δικαστήριο όπως η μαρτυρία. Επομένως λαμβάνεται υπόψη σύμφωνα με τις πιο πάνω αρχές. Τα τεκμήρια προς αναγνώριση που δεν κατέστησαν κανονικά τεκμήρια δεν λαμβάνονται υπόψη (βλ. υπόθεση Μελάς ν. Κυριάκου

(2003)1 ΑΑΔ 826). ΕΥΡΗΜΑΤΑ Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης τα ευρήματα μου ως προς τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: Η κατηγορούμενη 1 σπούδασε αισθητική και μακιγιάζ στα εργαστήρια ελευθέρων σπουδών LA BELLET στην Αθήνα. Μεταγενέστερα δίδαξε επί σειρά ετών στα εργαστήρια LE BELLET στην Αθήνα στον κλάδο της, Τεκμήρια 93 και

1. Προφανώς το 1996 υπέβαλε αίτηση για ίδρυση ιδιωτικής σχολής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στο Υπουργείο Παιδείας η οποία απορρίφθηκε με επιστολή ημερομηνίας 13.1.97, Τεκμήριο
2. Ερχόμενη στην Κύπρο δίδαξε στο Intercollege από το Φθινόπωρο του 1996 εως την άνοιξη του 1998, Τεκμήριο
3. Ακολούθως δίδαξε και πάλι στο Intercollege από τον Οκτώβριο του 2001 μέχρι και τον Μάιο του 2003, Τεκμήριο
4. Η κατηγορούμενη 1 όμως για δικούς της λόγους ήθελε κάτι δικό της. Γι αυτό και απέστειλε επιστολή ημερομηνίας 10.4.03 στο Υπουργείο Παιδείας προφανώς για να ενημερωθεί για το νομικό καθεστώς και την διαδικασία που σχετιζόταν με την εγγραφή φροντιστηρίου, ως εξάγεται από την επιστολή του Υπουργείου Παιδείας ημερομηνίας 15.5.03, Τεκμήριο 83, με την οποία πληροφορείτο σχετικά επί του θέματος. Η κατηγορούμενη 1 φαίνεται, συνάμα με την διδασκαλία της στο Intercollege στη Λάρνακα και παράδοση της πρακτικής στο δικό της χώρο όπου είχε τα κατάλληλα μηχανήματα στα πλαίσια της εργοδότησης της από το Intercollege, παρέδιδε μαθήματα και για ίδιο όφελος, βλ. Τεκμήρια 9, 10, 20 και
5. Οι παραπονούμενες ΜΚ. 2 εως και 10 πληροφορήθηκαν είτε από φίλες τους είτε από σχετική καταχώρηση στον τηλεφωνικό κατάλογο, Τεκμήριο 22, είτε άλλως πως ότι η κατηγορούμενη 1 δίδασκε μαθήματα αισθητικής και ομορφιάς στη Λάρνακα, Λεωφ. Γρηγόρη Αυξεντίου , AKAMIA CENTER, Διαμέρισμα 108 κατά τις βραδυνές ώρες Οι ώρες τις βόλευαν και έτσι επικοινώνησαν μαζί της και ήλθαν σε προσωπική επαφή. Κάποιες από τις παραπονούμενες ήθελαν να διδαχθούν μόνο σε μερικά από τα μαθήματα και όχι όλα. Πείσθηκαν τελικά από την κατηγορούμενη 1, όχι όλες, είτε αρχικά είτε στην πορεία, να παρακολουθήσουν όλα τα μαθήματα αισθητικής και ομορφιάς γιατί θα ήταν καλύτερα γι αυτές όπως τους είπε γιατί έτσι θα έπαιρναν δίπλωμα αισθητικής και ομορφιάς ευρωπαϊκών διαστάσεων και θα μπορούσαν να λειτουργήσουν το δικό τους ινστιτούτο αισθητικής και ομορφιάς τοποθετόντας έξω απ΄ αυτό μια μεγάλη πινακίδα με το όνομα και το επάγγελμα τους. Η κατηγορούμενη 1 σε κάθε μια από τις παραπονούμενες ανάφερε αλλά και έδιδε κατάλογο με την τιμή του κάθε μαθήματος, Τεκμήριο 58, όπως και πρόγραμμα συνολικών ωρών και συνεδριάσεων παράδοσης μαθημάτων, Τεκμήρια 36, 57 και 37 ως ακολούθως: ΜΑΘΗΜΑ ΤΙΜΗ ΗΜΕΡΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΣΥΝΟΛΟ ΩΡΩΝ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕΙΣ £ & ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ FACIAL 325 Δευτέρα και 36 18 Παρασκευή 19:00 ως 21:00 PROFESSIONAL 280 Τρίτη MAKE UP 19:00 ως 21:00 24 12 WAX 180 Πέμπτη 24 12 19:00 ως 21:00 MANICURE 100 Tετάρτη 12 6 PEDICURE 19:00 ως 21:00 AROMATOTHERAPY 150 BODY, MASSAGE THERAPY 280 ELECTROLYSIS 250 ___________________________ ΣΥΝΟΛΟ 1560 ======================== Ετσι κατέβαλαν για την εγγραφή τους ή ως προκαταβολή από £30 εως £50 συμπληρώνοντας και υπογράφοντας σχετικό έντυπο τιτλοφορούμενο κάρτα σεμιναρίων, Τεκμήριο 24, ήτοι η ΜΚ.2 αρχικά, 27/10/03, Τεκμήριο 30, μόνο για Facial-Make up και αργότερα την 1.2.04 για όλα, Τεκμήριο 31, η ΜΚ. 3 αρχικά, 3.3.03, για wax και manicure-pedicure, Τεκμήριο 33 και αργότερα 23.9.03 για το πρόσωπο, Τεκμήριο 34, η ΜΚ.4 τον Σεπτέμβρη του 2003 για όλα, η ΜΚ.5 δύο κάρτες σεμιναρίων η μία 5.11.02 για αισθητική, Τεκμήριο 47 και η άλλη πάλι Νοέμβριο του 2002 για Wax, Make up, Manicure, Body Massage, Prof. Make up, Face και electrolysis EYC, Τεκμήριο 46, η ΜΚ.6 για όλα ημερομηνίας 16.3.03 Τεκμήριο 54, η ΜΚ.7 για όλα και 16.9.03, Τεκμήριο 62, η ΜΚ.8 για όλα ημ. 2.2.04, Τεκμήριο 68, η ΜΚ.9 για όλα ημ. 13.8.03, Τεκμήριο 74, και η ΜΚ.10 για όλα ημ. 29.8.03, Τεκμήριο
6. Η συμφωνία που έκαναν τελικά με την κατηγορούμενη 1, όσες θα παρακολουθούσαν όλα τα μαθήματα, ήταν για το ποσό των £
7. Να λεχθεί εδώ ότι η κατηγορούμενη 1 ίδρυσε την κατηγορούμενη 2 εταιρεία στις 22.10.03, Τεκμήρια 26 και 89 με μοναδικό μέτοχο την ίδια, Τεκμήριο 92, διευθυντή την ίδια και γραμματέα την Γιώτα Βλασίου, Τεκμήριο 90 και διεύθυνση εγγεγραμμένου γραφείου Λεωφ. Γρηγόρη Αυξεντίου 2, AKAMIA CENTER, Διαμέρισμα 108, Λάρνακα, Τεκμήριο
8. Τα μαθήματα λάμβαναν χώραν στο αναφερθέν διαμέρισμα που είχε η θυγατέρα της το γραφείο της ως διαιτολόγος - διατροφολόγος, αλλά σε δωμάτιο που υπήρχαν τα κατάλληλα μηχανήματα ως εμφαίνεται στις φωτογραφίες, Τεκμήριο
9. Να λεχθεί ότι διατηρείτο απουσιολόγιο από την κατηγορούμενη 1, Τεκμήριο
10. Τα πράγματα κυλούσαν ομαλά μέχρι που κάποιες από τις παραπονούμενες υποψιάστηκαν, από κάποιες ενέργειες της κατηγορούμενης 1, ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, όπως για παράδειγμα ότι τους ζήτησε επιπρόσθετα £500 για την κάθε μία για να λάβουν μέρος σε εξετάσεις για να αποκτήσουν το δίπλωμα αισθητικής και ομορφιάς, αφού ήδη είχαν παρακολουθήσει μαθήματα περίπου κατά το ήμισυ της περιόδου. Εν τω μεταξύ οι παραπονούμενες κατέβαλαν διάφορα ποσά. Η ΜΚ.2 κατέβαλε το ποσό των £770, τεκμήρια 18 και
11. Η ΜΚ. 3 κατέβαλε το ποσό των £911, Τεκμήρια 11, 12, 13, 14, 15, 16 και
12. Η ΜΚ.4 κατέβαλε το ποσό των £200, Τεκμήρια 38 και 39 αφού το Τεκμήριο ΚΕ προς αναγνώριση δεν έγινε κανονικό τεκμήριο. Η ΜΚ.5 κατέβαλε το ποσό των £1760, Τεκμήρια 41, 42, 43 και
13. Η ΜΚ.6 κατέβαλε το ποσό των £605, Τεκμήρια 50, 51, 52 και
14. Η ΜΚ.7 κατέβαλε το ποσό των £885, Τεκμήρια 59, 60 και
15. Η ΜΚ.8 κατέβαλε το ποσό των £885, Τεκμήρια 64, 65, 66 και
16. Η ΜΚ.9 κατέβαλε το ποσό των £885, Τεκμήρια 70, 71, 72 και
17. Τέλος η ΜΚ.10 κατέβαλε το ποσό των £885, Τεκμήρια 76, 77 και
18. Στο ως άνω συνολικό ποσό που καταγράφεται περιλαμβάνεται και το ποσό της εγγραφής που κατέβαλε η κάθε μία παραπονούμενη πλην της ΜΚ2 και
19. Με βάση τις υποψίες που ανάφερα ανωτέρω, κάποιες από τις παραπονούμενες άρχισαν να ζητούν διευκρινίσεις, εξηγήσεις και λεπτομέρειες σχετικά με το δίπλωμα και την αναγνώριση του στην εξάσκηση του επαγγέλματος της αισθητικού ή λειτουργίας ινστιτούτου αισθητικής με αποτέλεσμα η κατηγορούμενη 1 να διακόψει τα μαθήματα για μερικές ημέρες ούτως ώστε να καταφέρει να εκδιώξει τις ανεπιθύμητες καχύποπτες μαθήτριες. Αφού κάποιες από τις παραπονούμενες ρώτησαν στο Υπουργείο Παιδείας και έμαθαν ότι δεν υπήρχε εγγεγραμμένο ιδιωτικό σχολείο στο όνομα των κατηγορουμένων 1 και 2 και ούτε αναγνωρίζετο ως τέτοιο, τερμάτισαν την παρακολούθηση των μαθημάτων περί τα μέσα Φεβρουαρίου 2004 και αργότερα κατάγγειλαν την υπόθεση στην αστυνομία, με αποτέλεσμα να καταχωρηθεί η υπό εξέταση υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων 1 και
20. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Α. ΙΔΡΥΣΗ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΧΩΡΙΣ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ 1Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Η 1η κατηγορία στηρίζεται στα άρθρα 2, 4, 6, 7 και 26 του Νόμου 5/71 ως έχει τροποποιηθεί. Στο άρθρο 2 δίνεται η ερμηνεία των διάφορων όρων στο οποίο συναντάμε και τους ακόλουθους όρους: «δημόσιον σχολείον ή φροντιστήριον» σημαίνει σχολείον ή φροντιστήριον την ευθύνην της διοικήσεως και συντηρήσεως του οποίου φέρει η Δημοκρατία. «δημόσιον φροντιστήριον» σημαίνει φροντιστήριον την ευθύνην της διοικήσεως και συντηρήσεως του οποίου φέρει η Δημοκρατία «ιδιοκτήτης» σημαίνει πρόσωπον, φυσικόν ή νομικόν, εις τον οποίον ανήκει κατά κυριότητα η επιχείρησις του σχολείου και περιλαμβάνει και πλείονας συνιδιοκτήτας «ιδιωτικόν σχολείον ή ιδιωτικόν φροντιστήριον» σημαίνει μη δημόσιον σχολείον ή φροντιστήριον και δεν περιλαμβάνει σχολείον ή φροντιστήριον το οποίον διέπεται υπό ειδικού νόμου «σχολείον ή φροντιστήριον» σημαίνει σχολείον ή φροντιστήριον στοιχειώδους και μέσης γενικής, τεχνικής ή επαγγελματικής εκπαιδεύσεως και περιλαμβάνει νηπιαγωγείον «σχολικόν έτος» σημαίνει περίοδον δώδεκα μηνών, αρχομένην από της 1ης Σεπτεμβρίου εκάστου έτους «φροντιστήριον» σημαίνει την οργάνωσιν και παροχήν, διά ζώσης ή και μηχανικών μέσων, διδασκαλίας εις ενδιαφερόμενα άτομα ή ομάδας ατόμων. Το άρθρο 4 προνοεί: 4.

(1)Προ της ιδρύσεως οιουδήποτε ιδιωτικού σχολείου ο ιδρυτής δέον να υποβάλη προς τον Υπουργόν δήλωσιν κατά τον υπό του Υπουργού οριζόμενον τύπον περί της σκοπούμενης ιδρύσεως αυτού περιέχουσαν τα κάτωθι στοιχεία (α) την επωνυμίαν του σχολείου (β) την έδραν του σχολείου (γ) τον τύπον του σχολείου, τον βαθμόν και την ποιότητα της χορηγηθησομένης εκπαιδεύσεως (δ) το ονοματεπώνυμον και την διεύθυνσιν του ιδιοκτήτου ή προκειμένου περί νομικού προσώπου την επωνυμίαν και έδραν αυτού. (ε) την ιθαγένειαν του ιδιοκτήτου και προκειμένου περί νομικού προσώπου την ιθαγένειαν αυτού (στ) το θρήσκευμα εις ο ανήκει ο ιδιοκτήτης (ζ) το επάγγελμα του ιδιοκτήτου ή προκειμένου περί νομικού προσώπου τους σκοπούς τούτου (η) το αναλυτικόν πρόγραμμα του σχολείου (θ) τον αριθμόν των ιδρυθησομένων τάξεων του σχολείου (ι) οιαδήποτε άλλα στοιχεία ήθελεν ορίσει ο Υπουργός Το άρθρο 6 έχει ως εξής: 6.

(1)΄Εκαστον ιδιωτικόν σχολείον ή ιδιωτικόν φροντιστήριον δέον να έχη επωνυμίαν, ήτις δέον (α) να μην είναι παραπλανητική ως προς το επίπεδον και τον τύπον του σχολείου (β) να διακρίνηται επαρκώς των επωνυμιών άλλων ιδιωτικών ή δημοσίων σχολείων

(2)Η επωνυμία δεν δύναται να περιέχη λέξεις ως «Ακαδημία», «Ακαδημαϊκόν», «Εθνικόν», «Παγκύπριον»: Νοείται ότι σχολεία τα οποία εχρησιμοποίησαν επωνυμίαν επί τοσούτον χρόνον ώστε τυχόν αλλαγή ταύτης δυνατόν να αποβή εις ζημίαν των σχολείων τούτων δύνανται, κατόπιν εγκρίσεως του Υπουργού, να εξακολουθήσουν χρησιμοποιούντα την επωνυμίαν κατά παρέκκλισιν του παρόντος εδαφίου.

(3)Η αυτή επωνυμία δύναται να καλύπτη πλείονα σχολεία ή πλείονας τύπους σχολείου του αυτού ιδιοκτήτου.

(4)΄Εκαστον ιδιωτικόν σχολείον ή ιδιωτικόν φροντιστήριον δέον προ της επωνυμίας αυτού να φέρη τα λέξεις Ιδιωτικόν Σχολείον ή ιδιωτικόν Φροντιστήριον αίτινες να εμφανίζωνται επί των πινακίδων, διαφημίσεων, πιστοποιητικών και γενικώς επί πάντων των υπ' αυτών εκδιδομένων εγγράφων.

(5)Απαγορεύεται η καθ΄ οιονδήποτε τρόπον χρησιμοποίησις της επωνυμίας ιδιωτικού σχολείου προ της υποβολής δηλώσεως συμφώνως προς το άρθρον 4 ή της χορηγήσεως αδείας συμφώνως προς το εδάφιον

(2)του άρθρου 5 ως θα ήτο η περίπτωσης Το άρθρο 7 έχει ως εξής: 7.

(1)΄Αμα τη υποβολή εις τον Υπουργόν της υπό του άρθρου 4 προβλεπομένης δηλώσεως ο Υπουργός, εάν ικανοποιηθή ότι αύτη συμμορφούται προς τας διατάξεις του παρόντος Νόμου, καταχωρίζει ταύτην εις το επί τούτω τηρούμενον εν τω Υπουργείω Μητρώον Ιδιωτικών Σχολείων ή Φροντιστηρίων και εκδίδει εις τον ιδρυτήν πιστοποιητικόν, εν τω καθωρισμένω τύπω, της τοιαύτης καταχωρίσεως.

(2)Από της εκδόσεως του εις το εδάφιον

(1)αναφερομένου πιστοποιητικού το ιδιωτικόν σχολείον ή ιδιωτικόν φροντιστήριον θεωρείται ως ιδρυθέν επί τη βάσει των διατάξεων του παρόντος Νόμου και η προσαγωγή του πιστοποιητικού τούτου αποτελεί απόδειξιν της τοιαύτης ιδρύσεως. Β. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΧΩΡΙΣ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ 2Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Η 2η κατηγορία βασίζεται στα άρθρα 8 και 26 του Νόμου 5/71. Το άρθρο 8 έχει ως εξής: 8.

(1)Προ της λειτουργίας οιουδήποτε ιδιωτικού σχολείου ο ιδιοκτήτης υποβάλλει δήλωσιν, κατά τον υπό του Υπουργού οριζόμενον τύπον, περιέχουσαν τα κάτωθι στοιχεία (α) ονοματεπώνυμον, προσόντα και προϋπηρεσίαν του προτεινομένου διευθυντού του σχολείου (β) ονοματεπώνυμα, προσόντα και προϋπηρεσίαν του προτεινομένου διδακτικού προσωπικού του σχολείου (γ) περιγραφήν του διδακτηρίου και του εξοπλισμού του σχολείου (δ) το ωρολόγιον πρόγραμμα (ε) πίνακα των χρησιμοποιηθησομένων διδακτικών και βοηθητικών βιβλίων κατά τάξεις (στ) οιαδήποτε άλλα στοιχεία ήθελεν ορίσει ο Υπουργός

(2)΄Αμα τη υποβολή της εις το εδάφιον

(1)αναφερομένης δηλώσεως ο Υπουργός, εάν ικανοποιηθή ότι αύτη συμμορφούται προς τας διατάξεις του παρόντος Νόμου καταχωρίζει ταύτην εις το επί τούτω εν τω Υπουργείω τηρούμενον Βιβλίον Λειτουργίας Ιδιωτικών Σχολείων ή Φροντιστηρίων και εκδίδει εις τον ιδιοκτήτην, εν τω καθωρισμένω τύπω, πιστοποιητικόν της τοιαύτης καταχωρίσεως,

(3)Εν περιπτώσει μεταβολής οιουδήποτε των εν τω εδαφίω

(1)αναφερομένων στοιχείων ο ιδιοκτήτης υποχρεούται όπως δι΄ εγγράφου δηλώσεως υποβαλλομένης προς τον Υπουργόν εντός επτά ημερών από της τοιαύτης μεταβολής δηλώση την επελθούσαν μεταβολήν μετά πλήρους αιτιολογίας αυτής και επί τη τοιαύτη δηλώσει ο Υπουργός προβαίνει εις την σχετικήν καταχώρισιν εν τω Βιβλίω Λειτουργίας Ιδιωτικού Σχολείου

(4)Ουδέν ιδιωτικόν σχολείον ή ιδιωτικόν φροντιστήριον λειτουργεί προ της εκδόσεως του εν τω εδαφίω

(2)αναφερομένου πιστοποιητικού. Το άρθρο 26 ποινικοποιεί την συμπεριφορά που περιγράφεται στα αναφερθείσα πιο πάνω άρθρα όταν δε συνάδει με τα όσα προβλέπονται σ΄αυτά και δη για την ίδρυση ή λειτουργία ιδιωτικού σχολείου. Το άρθρο 26 προβλέπει τα ακόλουθα: 26.

(1)Ο ιδιοκτήτης και ο διευθυντής ιδιωτικού σχολείου το οποίον ιδρύεται ή λειτουργεί κατά παράβασιν των διατάξεων του παρόντος Νόμου ή οιουδήποτε δυνάμει τούτου εκδοθέντος Κανονισμού ή οιουδήποτε των όρων, διατυπώσεων ή προϋποθέσεων των υπό του παρόντος Νόμου προνοουμένων ως και παν έτερον πρόσωπον το οποίον εν γνώσει της τοιαύτης παραβάσεως εσκεμμένως υποβοηθεί εις την διάπραξιν της τοιαύτης παραβάσεως είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις πρόστιμον μη υπερβαίνον τας επτακόσιας πενήντα λίρας και περαιτέρω εις πρόστιμον μη υπερβαίνον τα δέκα λίρας δι΄ εκάστην ημέραν καθ΄ ην εξακολουθεί το αδίκημα και το εκδικάζον την υπόθεσιν Δικαστήριον δύναται να διατάξη την παύσιν της λειτουργίας του Σχολείου.

(2)Πας όστις παραβαίνει ή παραλείπει να συμμορφωθή προς οιανδήποτε διάταξιν του παρόντος Νόμου, εν τη οποία δεν γίνεται ειδική περί τούτου πρόνοια, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις πρόστιμον μη υπερβαίνον τας πεντακόσιας λίρας. Τα συστατικά στοιχεία της 1ης κατηγορίας κατά την άποψη του Δικαστηρίου είναι τα εξής: (α) Η ίδρυση ιδιωτικού σχολείου (β) Χωρίς πιστοποιητικό του Υπουργού Παιδείας και (γ) Ο κατηγορούμενος να είναι ιδιοκτήτης ή διευθυντής του ιδιωτικού σχολείου. Τα συστατικά στοιχεία της 2ης κατηγορίας είναι: (α) Η λειτουργία ιδιωτικού σχολείου (β) Χωρίς πιστοποιητικό λειτουργίας (γ) Ο κατηγορούμενος να είναι ιδιοκτήτης ή διευθυντής του ιδιωτικού σχολείου Η υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Τάκη Μανώλη

(1995)2 ΑΑΔ 207, 214 αφορούσε λειτουργία φροντιστηρίου κατά παράβαση των άρθρων 8 και 26 του Νόμου 5/71 ως τροποποιήθηκε. Τα όσα αναφέρονται στις σελίδες 214 και 215 είναι ανάλογα σχετικά και σ΄ αυτή την περίπτωση. Ως γίνεται αντιληπτό στην παρούσα υπόθεση το κύριο και σημαντικό είναι κατά πόσο η πράξη των κατηγορουμένων 1 και 2, διά της κατηγορούμενης 1 να παραδίδει μαθήματα με τον τρόπο που καταγράφηκε πιο πάνω στα ευρήματα μου, εμπίπτει στην έννοια της ίδρυσης και λειτουργίας ιδιωτικού σχολείου ή αποτελεί παροχή εκ μέρους των κατηγορουμένων 1 και 2 μικρής διάρκειας επιμορφωτικών προγραμμάτων, σεμιναρίων ως ήταν η θέση της υπεράσπισης. Ιδιωτικό σχολείο σύμφωνα με το άρθρο 2 του Νόμου 5/71 ως ετροποποιήθηκε σημαίνει μη δημόσιο σχολείο και δεν περιλαμβάνει σχολείο το οποίο διέπεται υπό ειδικού νόμου όπως δηλαδή της ιδιωτικής σχολής που προβλέπεται στον περί Σχολών Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης Νόμο του

1. Σχολείο σύμφωνα με το ίδιο άρθρο σημαίνει σχολείο στοιχειώδους και μέσης γενικής ή τεχνικής ή επαγγελματικής εκπαίδευσης και περιλαμβάνει και νηπιαγωγείο. Η περίπτωση μας εμπίπτει στην επαγγελματική εκπαίδευση αφού σκοπός ήταν παροχή γνώσεων και εφοδίων επαγγελματικής κατεύθυνσης. Πέραν των πιο πάνω κατά την άποψη του Δικαστηρίου για να καταλήξει ότι τούτο εμπίπτει στην έννοια του σχολείου πρέπει να συνυπάρχουν και άλλα στοιχεία, χαρακτηριστικά τούτου ως βρίσκονται στην κοινή αντίληψη της έννοιας σχολείου. Το σχολείο ως ίδρυμα όπου παρέχεται παιδεία, στην περίπτωση μας επαγγελματική παιδεία, χρειάζεται η ύπαρξη κτιρίου που να το στεγάζει. Προς ικανοποίηση τούτου του στοιχείου αρκετό και ικανοποιητικό αποτελεί και ένα μόνο δωμάτιο όπως στην συγκεκριμένη περίπτωση μας. Η ύπαρξη καθηγητή και μαθητών, ανεξαρτήτως αριθμού, όπως στην υπό εξέταση υπόθεση. Η διδασκαλία μαθημάτων από τον καθηγητή προς τους μαθητές συμπεριλαμβανομένων ακόμη και ενός μόνο μαθήματος, στοιχείο που συνυπάρχει και στην υπόθεση αυτή που καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει αφού η κατηγορούμενη 1 δίδασκε επτά μαθήματα διά ζώσης δίδοντας φυλλάδια και προβαίνοντας σε πρακτική σε δώδεκα ή και περισσότερες μαθήτριες. Η ύπαρξη προγράμματος παράδοσης μαθημάτων σε συγκεκριμένες ημέρες και ώρες. Στην περίπτωση μας υπήρχε πρόγραμμα παράδοσης μαθημάτων επί καθημερινής βάσης από Δευτέρα ως Παρασκευή κατά τις βραδυνές ώρες από 7 εως 9 σε συγκεκριμένη ημέρα για το κάθε μάθημα. Η ύπαρξη χρονικής περιόδου διδασκαλίας των μαθημάτων η οποία να μην είναι μικρής διάρκειας αλλά ενός έτους ή αντίστοιχης μερικής φοίτησης. Στην υπό εξέταση υπόθεση η σχολική περίοδος άρχιζε τον Σεπτέμβριο του 2003 και έληγε τον Μάϊο του 2004, όσο περίπου και όλα τα άλλα σχολεία, δημόσια ή ιδιωτικά. Η φοίτηση να απολήγει στην απονομή πιστοποιητικού στον μαθητή που παρακολούθησε τα μαθήματα. Η κατηγορουμένη 1 είχε αναφέρει ρητώς στις παραπονούμενες ότι με την παρακολούθηση όλων των μαθημάτων θα απόνεμε σ΄ αυτές πιστοποιητικό αναγνωρισμένο και ευρωπαϊκών διαστάσεων. Επίσης η λήψη παρουσιών κατά την διάρκεια της παράδοσης μαθημάτων αποτελεί ένα άλλο στοιχείο και χαρακτηριστικό του σχολείου. Στην συγκεκριμένη περίπτωση διατηρείτο απουσιολόγιο από την κατηγορούμενη 1 για το κάθε μάθημα ξεχωριστά ως συνάγεται ευθέως από το Τεκμήριο
2. Καταλήγω ότι οι κατηγορούμενες 1 και 2 ίδρυσαν και λειτούργησαν ιδιωτικό σχολείο και δεν παρείχαν απλά σεμινάρια ως ήταν η θέση τους την οποία απορρίπτω, και ως εκ τούτου το πρώτο (α) συστατικό στοιχείο και των δύο κατηγοριών, ήτοι κατηγορίες 1 και 2, έχει αποδειχθεί. Το δεύτερο (β) συστατικό στοιχείο και των δύο κατηγοριών, ήτοι κατηγορίες 1 και 2, έχει επίσης αποδειχθεί αφού καμιά άδεια του Υπουργείου Παιδείας δεν παρουσιάστηκε. Αλλωστε ουδέποτε υποβλήθηκε ότι οι κατηγορούμενες 1 και 2 είχαν άδεια αλλά απεναντίας θέση της υπεράσπισης ήταν ότι δεν χρειάζετο. Χωρίς αμφιβολία οι κατηγορούμενες 1 και 2 ήταν ιδιοκτήτες και η κατηγορούμενη 1 διευθυντής της ιδιωτικής σχολής αφού ήταν και το μοναδικό πρόσωπο που προέβαινε στην εγγραφή των μαθητριών και την διδασκαλία σ΄ αυτές των μαθημάτων. Τοιουτοτρόπως έχει αποδειχθεί και τρίτο (γ) συστατικό στοιχείο και των δύο κατηγοριών, ήτοι κατηγορίες 1 και 2 και κατ΄ επέκταση οι κατηγορίες 1 και 2 εναντιόν των κατηγορουμένων 1 και
3. Επομένως η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει τις κατηγορίες 1 και 2 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας εναντίον των κατηγορουμένων 1 και
4. Συνεπώς οι κατηγορούμενες 1 και 2 κρίνονται ένοχες στις κατηγορίες 1 και 2 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (Γ) ΕΞΑΦΑΣΦΑΛΙΣΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΜΕ ΨΕΥΔΕΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ Οι κατηγορίες 3 εως και 12 που καταλογίζονται στους κατηγορούμενους 1 και 2, ήτοι της απόσπασης περιουσίας δια ψευδών παραστάσεων εδράζονται στα άρθρα 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 τα οποία έχουν ως ακολούθως: "
5. Ψευδής παράσταση είναι οποιαδήποτε παράσταση γεγονότος, παρελθόντος ή παρόντος, που γίνεται με λόγια, με έγγραφο ή με συμπεριφορά η οποία είναι ψευδής στην πραγματικότητα και την οποία εκείνος που παριστάνει γνωρίζει ότι είναι ψευδής ή δεν πιστεύει ότι είναι αληθινή." "298.Όποιος με οποιαδήποτε ψευδή παράσταση και με σκοπό καταδολίευσης, αποκτά από άλλο οτιδήποτε που δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή υποκινεί άλλο να παραδώσει σε οποιοδήποτε πρόσωπο τέτοιο πράγμα, είναι ένοχος πλημελλήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων." Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος κατά την άποψη μου είναι τα ακόλουθα: (α) Η ύπαρξη ψευδούς παράστασης. (β) Η απόκτηση περιουσίας ένεκα ψευδούς παράστασης. (γ) Πρόθεση καταδολίευσης (δ) Το ψευδές της παράστασης. (α) Η ΥΠΑΡΞΗ ΨΕΥΔΟΥΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ Ψευδής παράσταση είναι η παρουσίαση γεγονότος σαν υφιστάμενου ενώ στην πραγματικότητα δεν υφίσταται. Η απλή υπόσχεση μελλοντικής ενέργειας ή πράξης ή συμπεριφοράς η οποία δεν πραγματοποιείται δεν αποτελεί ψευδή παράσταση, όμως αποτελεί κάτι τέτοιο η ψευδής παράσταση υφιστάμενου γεγονότος έστω και αν συνοδεύεται από υπόσχεση για μια μελλοντική ενέργεια ή συμπεριφορά. Δεν είναι, εξάλλου, απαραίτητο όπως η ψευδής παράσταση γίνεται με λόγια αλλά η συμπεριφορά και οι πράξεις του δράστη χωρίς οποιαδήπτοε προφορική ή γραπτή παράσταση θα ήταν αρκετές. Από την άλλη η δήλωση με αναφορά σε υφιστάμενο γεγονός είτε γίνεται προφορικά είτε γραπτά δεν χρειάζεται να είναι ρητά εκπεφρασμένη αλλά ικανοποιεί τις απαιτήσεις του Νόμου αν η δήλωση λογικά και φυσιολογικά μπορεί να εξαχθεί από τον προφορικό ή γραπτό τρόπο που έγινε. Είναι όμως αναγκαίο όπως ο δράστης γνωρίζει ότι η παράσταση ήταν όντως ψευδής (βλ. B.R. v. Jones

(1898)1 Q.B. 119). (β) ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΕΝΕΚΑ ΨΕΥΔΟΥΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ Είναι αναγκαίο να αποδειχθεί ότι η περιουσία που αναφέρεται στο κατηγορητήριο ή κάποιο τμήμα της αποκτήθηκε σαν αποτέλεσμα της ισχυριζόμενης ψευδούς παράστασης. Με άλλα λόγια θα πρέπει η μαρτυρία να δείξει ότι η ψευδής παράσταση επέδρασε στο μυαλό του εξαπατηθέντος και ήταν αυτή που ώθησε είτε πλήρως είτε μερικώς να αποξενωθεί από την περιουσία του. (βλ. R. v. Sullivan, 30 Cr. App. R. 132). Στην υπόθεση R. v. Sullivan (ανωτέρω) αποφασίσθηκε εξάλλου ότι η απόδειξη ότι η ψευδής παράσταση όντως ενήργησε στο μυαλό του εξαπατηθέντος δεν χρειάζεται σε κάθε περίπτωση να προσφέρεται με την κατευθείαν μαρτυρία κάποιου μάρτυρα, εφόσον τα γεγονότα είναι τέτοια ώστε η ισχυριζόμενη ψευδής παράσταση να εμφανίζεται σαν μόνος λόγος ο οποίος θα μπορούσε να προβληθεί σαν ο αποφασιστικός παράγοντας για την τέλεση της πράξης. (γ) ΠΡΟΘΕΣΗ ΚΑΤΑΔΟΛΙΕΥΣΗΣ Σημαντικό στοιχείο του αδικήματος είναι η πρόθεση για καταδολίευση, η οποία σε πολλές περιπτώσεις δυνατό να συνάγεται από τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως είναι για παράδειγμα η περίπτωση όπου λαμβάνονται χρήματα με παραστάσεις που εκ πρώτης όψεως είναι ψευδείς τότε υπάρχει πρόθεση καταδολίευσης. (βλ. R. v. Hammerson, 10 Cr. App. R. 121). Η χρήση ψευδών δηλώσεων ή εγγράφων για απóκτηση χρημάτων, παρά το γεγονός ότι τα χρήματα μπορούσαν να είχαν ληφθεί χωρίς αυτά, είναι μαρτυρία από την οποία δυνατό να εξαχθεί πρόθεση για καταδολίευση. (δ) ΤΟ ΨΕΥΔΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ Θα πρέπει επίσης να αποδειχθεί ότι οι παραστάσεις που χρησιμοποιήθηκαν ήταν όντως ψευδείς ή θα πρέπει οι ισχυρισμοί που φανερώνουν το ψευδές της παράστασης να αποδειχθούν καίτοι δεν φαίνεται ότι είναι αναγκαίον να αποδεικνύονται όλοι στο βαθμό που αυτοί που αποδεικνύονται δείχνουν το ψευδές της ουσίας των παραστάσεων. Σχετική με το υπό εξέταση θέμα είναι η υπόθεση Police v. Christaki Kassianou Kyzas,

(1982)1 J.S.C. 202. Στην υπόθεση Μιχάλη Ζένιου και άλλοι ν. Αστυνομίας,

(1995)2 Α.Α.Δ 65 η ψευδής παράσταση συνίστατο στο γεγονός πως όταν ο παραπονούμενος έκαμε τη συμφωνία αγοράς των διαμερισμάτων και πλήρωσε προκαταβολή οι κατηγορούμενοι ανέλαβαν την υποχρέωση να παραδώσουν τα δύο διαμερίσματα, ενώ γνώριζαν πως η πολυκατοικία δεν μπορούσε να αποπερατωθεί γιατί δεν υπήρχε άδεια οικοδομής ούτε και μπορούσε να εκδοθεί τέτοια άδεια οικοδομής για την υπό ανέγερση πολυκατοικία κάτω από το σχετικό Νόμο. Το πρώτο (α) συστατικό στοιχείο του αδικήματος, δηλαδή της ύπαρξης ψευδούς παράστασης έχει αποδειχθεί αφού αυτό συνίσταται στην υπόσχεση απόδοσης εκ μέρους των κατηγορουμένων 1 και 2 στις παραπονούμενες δίπλωμα στο τέλος των μαθημάτων μετά από εξετάσεις, γεγονός που δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί και ήταν σε γνώση της κατηγορούμενης 1 τούτο επειδή ιδρύθηκε χωρίς άδεια από το Υπουργείο Παιδείας και λειτούργησε χωρίς πιστοποιητικό λειτουργίας. Το ιδιωτικό συμφωνητικό έγγραφο, Τεκμήριο 88, με το οποίο φαίνεται η διευθύντρια του ACADEMY DE BEAUTE να αναλαμβάνει να παραχωρήσει διπλώματα σε μαθήτριες του φροντιστηρίου της κατηγορουμένης 1 μετά από εξετάσεις δεν διασώζει την κατάσταση αφού πρώτο δεν είναι υπογεγραμμένο από την διευθύντρια και δεύτερο και εάν ακόμη ήταν υπογεγραμμένο, προϋποθέτει την ύπαρξη φροντιστηρίου που βεβαίως πρέπει να είναι εγγεγραμμένο δηλαδή να ιδρυθεί και να λειτουργεί σύμφωνα με την σχετική νομοθεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας γεγονός που δεν συμβαίνει στην περίπτωση μας. Το δεύτερο (β) συστατικό στοιχείο του αδικήματος, δηλαδή της απόκτησης περιουσίας ένεκα του ψεύδους έχει και τούτο αποδειχθεί αφού ένεκα της ψευδούς παράστασης, όπως την περιέγραψα πιο πάνω, αποκτήθηκαν τα χρήματα από τις παραπονούμενες, ΜΚ.2 εως και 10, που επιδρώντας σε αυτές η ψευδής παράσταση εξαπατήθηκαν και ωθήθηκαν να δώσουν η κάθε μία τα χρήματα που αναφέρονται πιο πάνω στην κατηγορούμενη 1. Για το τρίτο (γ) συστατικό στοιχείο, δηλαδή της πρόθεσης καταδολίευσης, δεν υπάρχει άμεση μαρτυρία, δηλαδή για παράδειγμα, να ανάφερε σε κάποιο πρόσωπο η κατηγορούμενη ότι θα προέβαινε στην περιγραφείσα πράξη και το πρόσωπο αυτό να κατέθετε ενόρκως στο δικαστήριο περί τούτου. Η μαρτυρία που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου είναι περιστατική. Οι αρχές που διέπουν την περιστατική μαρτυρία εξετέθησαν στις υποθέσεις Παφίτης κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102, 119, 120, Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 172. Στην υπόθεση Μενελάου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 407 λέχθηκε ότι η περιστατική μαρτυρία δεν είναι υποδεέστερης αξίας από οποιαδήποτε άλλης μορφής μαρτυρία. Στην υπόθεση Βασιλείου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 104 λέχθηκε ότι η γνώση ως συστατικό στοιχείο αδικήματος, αποδεικνύεται με περιστατική μαρτυρία. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας (βλ. Fournides v. Republic ()1986) 2 CLR 73, 79 και Μιχαηλίδης ανωτέρω) Η κατηγορούμενη κατά το 1996 υπέβαλε αίτηση για ιδιωτική σχολή η οποία απορρίφθηκε καθότι το Υπουργείο Παιδείας δεν είχε ικανοποιηθεί. Με την υποβολή της αίτησης και της απόρριψης της η κατηγορούμενη 1 γνώριζε ότι δεν μπορούσε να ιδρύσει και να λειτουργήσει ιδιωτική σχολή με βάσει το νόμο που την διέπει, εκτός εάν πληρούντο οι προϋποθέσεις του νόμου και εξασφάλιζε πιστοποιητικό ίδρυσης και λειτουργίας. Το 2003 αφού πλέον ήταν γνωστό σ΄ αυτή ότι δεν μπορούσε να ιδρύσει και λειτουργήσει ιδιωτική σχολή με εκείνο το νόμο αποστέλλει επιστολή στο Υπουργείο Παιδείας σχετική με το θέμα φροντιστηρίου επί τη βάσει του νόμου που προέκυψαν τα αδικήματα και βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου και λαμβάνει απάντηση από το Υπουργείο Παιδείας στην οποία της εξηγείται σε γενικές γραμμές το θέμα του φροντιστηρίου και επίσης της αναφέρεται ότι για επιμορφωτικά προγράμματα μικρής διάρκειας δεν απαιτείται άδεια. Ως τέτοια ήταν και τα σεμινάρια ως το ερμήνευε η κατηγορούμενη

1. Η κατηγορούμενη 1 βρίσκει κατά την άποψη της το παραθυράκι για να πραγματοποιήσει αυτό που εξ αρχής είχε κατά νού, δηλαδή την ίδρυση και λειτουργία ιδιωτικού σχολείου υπό την επίκληση και κάλυψη της δήθεν παράδοσης σεμιναρίων. Ετσι υλοποιώντας το σχέδιο της δημιουργεί την κάρτα σεμιναρίων την οποία η κάθε μία μαθήτρια υπογράφει για να υπάρχει έγγραφο σχετικό που να αποδεικνύει, κατά την άποψη της, ότι παρείχε σεμινάρια και όχι ίδρυση και λειτουργία ιδιωτικού σχολείου. Όπως εξήγησα και πιο πάνω δεν είναι τι επιφανειακά φαίνεται για την ύπαρξη ή όχι ιδιωτικού σχολείου αλλά τι στην πραγματικότητα έχει δημιουργηθεί που δεν είναι άλλο από ιδιωτικό σχολείο. Να λεχθεί ότι η κατηγορούμενη 1 στις ΜΚ.2 εως 10 ότι έπρεπε να πληρώσουν ακόμη £500 για να καθήσουν σε εξετάσεις τους το ανέφερε όταν ήδη είχαν καταβάλει τα αναφερθέντα πιο πάνω ποσά και ήδη είχαν παρακολουθήσει μαθήματα κατά το ήμισυ περίπου της εκπαιδευτικής περιόδου. Με τα πιο πάνω αποδεικνύεται ότι η κατηγορούμενη 1 είχε γνώση και πρόθεση καταδολίευσης και ως εκ τούτου έχει αποδειχθεί και το τρίτο (γ) συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Το τέταρτο (δ) συστατικό στοιχείο του αδικήματος έχει επίσης αποδειχθεί αφού οι παραστάσεις που χρησιμοποιήθηκαν, όπως τις περιέγραψα πιο πάνω όταν αναφερόμουν στο πρώτο (α) συστατικό στοιχείο, ήταν πράγματι ψευδείς και είχε γνώση περί τούτου όπως ανωτέρω κατέδειξα, και περιέγραψα. Με όλα όσα πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω και να αναλύσω η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της απόσπασης περιουσίας δια ψευδών παραστάσεων και κατ΄επέκταση τις κατηγορίες 3 εως και 11 εναντίον των κατηγορουμένων 1 και 2 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Κατά συνέπεια οι κατηγορούμενες 1 και 2 κρίνονται ένοχες πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας στις κατηγορίες 3 εως και
2. Γι απόδειξη της κατηγορίας 12 η κατηγορούσα αρχή δεν προσκόμισε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, πέραν του ποσού που καταβλήθηκε από την παραπονούμενη, αφού δεν έδωσε μαρτυρία η παραπονούμενη που να περιγράφει υπό ποιες συνθήκες το κατέβαλε και θα ήταν δυνατό να το κατέβαλε για διαφορετικούς λόγους από αυτούς που το κατέβαλαν οι ΜΚ.2 εως και
3. Το βάρος απόδειξης σε ποινική δίκη βρίσκεται στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής και εναπόκειται σ΄ αυτή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι αξιόπιστη και σαφής (βλ. Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ 401). Επίσης έχει να αποδείξει την κατηγορία και κάθε στοιχείο που να τη βαρύνει και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και να είναι (βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ σελ. 363). ΄Ιδια ήταν η προσέγγιση και στις υποθέσεις Παφίτης ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ 102 επ. και Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 482 επ. και Petkova ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ 521. Ελλείψει μαρτυρίας η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την κατηγορία 12 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνεπώς οι κατηγορούμενες 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται στην κατηγορία 12 που αντιμετωπίζουν. (Υπ.) ............. Ν. Γερολέμου, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο