ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΗΡΟΔΟΤΟΣ ΠΑΤΣΑΛΙΔΗΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3348/06, 2 Αυγούστου  2006

(1)(α)(iii)

(2)(α) του περί Ειδικής Προστασίας των Προσώπων που είναι Θύματα Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Νόμου 3

(1)/00, μια κατηγορία για μαστροπεία, ήτοι κατηγορία 2, κατά παράβαση των άρθρων 35 και 157(β) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και τέσσερις κατηγορίες, ήτοι κατηγορίες 3, 4, 5 και 6 για εκμετάλλευση πόρνων κατά παράβαση του άρθρου 164

(1)(α)

(3)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Η 2η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες, ήτοι τις κατηγορίες 5 και 6, για εκμετάλλευση πόρνων κατά παράβαση του άρθρου 164

(1)(α)

(3)και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τέσσερις

(4)μάρτυρες κατηγορίας. Ως ΜΚ.1 την Svitlana Parkhomenko, παραπονούμενη στις κατηγορίες 1, 2, 3 και 5, ως ΜΚ.2 τον Αστυφύλακα 3725 Μάριο Αποστόλου, εξεταστή της υπόθεσης, ως ΜΚ.3 τον Αστυφύλακα 947 Παναγιώτη Δημητρίου ο οποίος μαζί με άλλους, μετά από σχετική πληροφόρηση από υπό κάλυψη αστυνομικούς εισήλθε εντός του καμπαρέ Silver Moon και ερεύνησε τα τσαντάκια των κατηγορουμένων 1 και 2 και ως ΜΚ.4 τον Αστυφύλακα 4843 Αδάμο Δημοσθένους ο οποίος ήταν ο ένας από τους δύο υπό κάλυψη αστυνομικούς και ο οποίος κατείχε τα φωτοτυπημένα εννέα

(9)χαρτονομίσματα αξίας δέκα

(10)λιρών έκαστο και έξι

(6)απ΄ αυτά έδωσε στον κατηγορούμενο 1 τα οποία βρέθηκαν στο τσαντάκι της κατηγορουμένης 2. Κατατέθησαν συνολικά είκοσι πέντε

(25)τεκμήρια, μεταξύ των οποίων οι καταθέσεις των ΜΚ.1, 2, 3 και 4, ήτοι τα τεκμήρια 1, 2, 3, 24 και 25 αντίστοιχα που αποτέλεσαν μέρος της κυρίως εξέτασης τους, η κατάθεση της κατηγορούμενης 2 στην μητρική της και ελληνική γλώσσα, Τεκμήρια 4 και 5, οι καταθέσεις του κατηγορουμένου 1, Τεκμήρια 6 και 7, ως Τεκμήριο 8 κατάλογος τεκμηρίων που είχε στην κατοχή της η αστυνομία, ως Τεκμήρια 9 και 10 δυο χειρόγραφα έγγραφα που φέρουν ημερομηνίες 1.2.06 και 27.2.06 αντίστοιχα με πωλήσεις ποτών, ως Τεκμήριο 11 έξι

(6)χαρτονομίσματα αξίας δέκα λιρών (£10) έκαστο, ως Τεκμήρια 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20 και 21 ως προς το αληθές του περιεχομένου τους οι καταθέσεις του Υπαστυνόμου Σωτήρη Αριστείδου, του Αστυφύλακα 1086 Μ. Ιωάννου, του Χρυσούλλη Πατσαλίδη, Αννας Αντωνίου, Κυριάκου Κέκκου, Αστυφύλακα 545 Π. Μαλλούρη, της Υπαστυνόμου Ρ. Σούπερμαν, Αστυφύλακα 349 Π. Αβρααμίδη, Αστυφύλακα 2496 Γ. Σιαμπτάνη και Ντανιέλας Νίκου, αντίστοιχα, ως Τεκμήριο 22 το ποσό των £110 που βρέθηκε στο τσαντάκι της κατηγορουμένης 2 και ως Τεκμήριο 23 το Alien Registration Certificate της κατηγορούμενης 2 που βρέθηκε επίσης στο τσαντάκι της. Μετά που το δικαστήριο βρήκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση και κάλεσε τους κατηγορούμενους 1 και 2 σε απολογία αφού τους εξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους, επέλεξαν και προέβησαν σε ανώμοτη δήλωση με την οποία υιοθέτησαν τις καταθέσεις τους και κάλεσαν δύο μάρτυρες υπεράσπισης (Μ.Υ) ήτοι, ως Μ.Υ.1 την Αντζελα Σαλούνα και ως Μ.Υ2 τον Σωτήρη Γεωργίου που είχαν εργαστεί στο Silver Moon, η μεν ΜΥ.1 ως καλλιτέχνιδα και ο δε Μ.Υ.2 ως σερβιτόρος. Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Η ΜΚ.1 Svitlana Parkhomenko κατάγεται από την Ουκρανία. Είναι ηλικίας δεκαεννέα

(19)ετών. Μόλις τέλειωσε το σχολείο επειδή είχε οικονομικές δυσκολίες μετέβη τον Ιούλιο του 2005 στο Λίβανο και εργάστηκε ως καλλιτέχνιδα σε καμπαρέ για τέσσερις

(4)μήνες. Στο Λίβανο δεν την εξανάγκαζε κανένας να πάει με πελάτη για σεξ. Είχε σχέση με ένα Λιβανέζο ενώ πριν απ΄ αυτό στην πατρίδα της είχε δημιουργήσει σχέσεις με δύο άντρες με τους οποίους είχε έλθει σε ερωτική επαφή. Στην Κύπρο ήλθε στις 14.12.05 και την παρέλαβε η ιμπρεσάριος της Ξένια Λοϊζίδου. Την μετέφερε στην Λευκωσία. Την επομένη στο γραφείο της Ξένιας συνάντησε τον κατηγορούμενο 1 ο οποίος την μετέφερε στη Λάρνακα και την οδήγησε στο ξενοδοχείο «Καρπασίτης». Αφού παρέμεινε τρεις

(3)ημέρες εκεί μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα των αναλύσεων, την Τρίτη

(3)ημέρα στο εστιατόριο του κατηγορούμενου 1 ο τελευταίος της είπε ότι το βράδυ θα πήγαινε να κάνει έρωτα με κάποιον από τους άντρες που εβρίσκετο εκεί. Αν και δεν ήθελε επειδή την απείλησε, φοβήθηκε και το βράδυ πήγε με εκείνον τον άντρα, που τον έλεγαν Κώστα, και έκαναν έρωτα σε δωμάτιο του ξενοδοχείου «Καρπασίτης» στην υποδοχή του οποίου πάντοτε εβρίσκετο ο γιος του κατηγορούμενου 1, Χρυσούλλης ή κάποιος φίλος του. Την επόμενη ημέρα άρχισε να εργάζεται κανονικά στο καμπαρέ Silver Moon ιδιοκτησίας του κατηγορουμένου 1. Η εργασία της περιλάμβανε χορό και στη συνέχεια συντροφιά στους πελάτες με τους οποίους για να βρίσκεται μαζί τους αυτοί έπρεπε να την κερνούν ποτά. Από κάθε ποτό έπαιρνε μια φίσα και στο τέλος της εβδομάδας, ανάλογα με τον αριθμό φισών που συγκέντρωνε, μπορούσε ο κατηγορούμενος να της δώσει κάποιο φιλοδώρημα. Τις καθημερινές ένας πελάτης που κερνούσε τέσσερα

(4)ποτά και το Σαββατοκύριακο πέντε

(5)ποτά μπορούσε να την πάρει, όπως και τις άλλες κοπέλες, για σεξ μετά που έκλεινε το καμπαρέ στις 03:00 και αφού έδινε στην ίδια επιπρόσθετα £30. Αυτό κανονίζετο είτε λέγοντας οι πελάτες στις ίδιες τις καλλιτέχνιδες ότι ήθελαν να κάνουν σεξ μαζί τους και το έλεγαν στα γκαρσόνια ή στον κατηγορούμενο 1 όταν ήταν εκεί ή τους υποδείκνυαν τα γκαρσόνια ή ο κατηγορούμενος 1, τους πελάτες που θα πήγαιναν μαζί τους για σεξ. Όταν δεν είχαν πελάτη για σεξ τότε πήγαιναν, με υπόδειξη του κατηγορούμενου 1, στο εστιατόριο του κατηγορούμενου 1 όπου και πάλι διευθετείτο απευθείας, χωρίς το πρόσχημα των ποτών, συνάντηση με πελάτες, είτε από τον κατηγορούμενο 1 είτε από την κατηγορούμενη 2, οι οποίοι έπαιρναν τα λεφτά από τους πελάτες και εξανάγκαζαν τις καλλιτέχνιδες να πάνε μαζί τους για σεξ. Τα προφυλακτικά που χρησιμοποιούντο τα αγόραζαν οι ίδιες οι καλλιτέχνιδες. Κατά τη διάρκεια που εργάζετο στον κατηγορούμενο 1 πήγε με μερικούς άντρες, περίπου επτά

(7)εως οκτώ

(8). Στο Silver Moon γνώρισε κάποιον Ρωσσοπόντιο ονόματι Αλέξανδρο ο οποίος αφού της κέρασε τέσσερα

(4)ποτά και τα πλήρωσε στο γκαρσόνι, τον Σωτήρη, την πήρε μαζί του και πήγαν σε κάποια καφετέρια. Εκεί του εξομολογήθηκε τα βάσανα της και ότι δεν ήθελε να κάνει σεξ. Αυτός έδειξε κατανόηση και της ανάφερε ότι είχε μάθει για κάποιον ιερέα Σάββα που φρόντιζε για τέτοιες περιπτώσεις. Αφού πήρε σχετικές πληροφορίες για τον ιερέα αυτό ο Αλέξανδρος έδωσε στην ΜΚ.1 το τηλέφωνο του. Η ΜΚ.1 έκανε ότι μπορούσε για να μην προσελκύει πελάτες. Ενεκα τούτου ο κατηγορούμενος 1 την απείλησε ότι θα την πουλούσε μέρα νύκτα μέχρι που στις 23.1.06 την ξύπνησε και της είπε ότι θα την σταματούσε από τη δουλειά. Ετσι και έκανε στέλλοντας την με κάποιο γνωστό του στο τμήμα Αλλοδαπών και Μετανάστευσης όπου δήλωσε, από φόβο, όπως της επέβαλε να πει ο κατηγορούμενος 1, ότι δεν είχε δουλειά το καμπαρέ. Στην συνέχεια επικοινώνησε με τον πάτερ Σάββα ο οποίος την έθεσε υπό την προστασία του στο καταφύγιο. Ακολούθως στις 27.1.06 έδωσε κατάθεση στην αστυνομία και ανάφερε τα πιο πάνω. Με βάση την πληροφορία αυτή στις 14.2.06 έγινε σύσκεψη στο Αρχηγείο Αστυνομίας και αποφάσισαν να προχωρήσουν στην διερεύνηση της υπόθεσης με υπο κάλυψη αστυνομικούς. Στις 15.2.06 ο Υπαστυνόμος Σ. Αριστείδου έδωσε οδηγίες στον ΜΚ.4 και στον Αστυφύλακα 2486 Γ. Σιαμπτάνη να μεταβούν στο Silver Moon για να συλλέξουν πληροφορίες. Πράγματι μετέβησαν στο εν λόγω καμπαρέ και εκεί τους πλησίασαν δύο καλλιτέχνιδες. Η μια καλλιτέχνιδα, ονόματι Lovely, είπε στον ΜΚ. 4 ότι εάν ήθελε να πάει μαζί της και να κάνουν σεξ μετά τις 03:00 έπρεπε να την κεράσει τέσσερα

(4)ποτά και να δώσει στην ίδια £30. Ζήτησαν να την πάρουν στις 02:00 και όπως είπε το γκαρσόνι στον Σιαμπτάνη αυτό δεν μπορούσε να γίνει παρά μόνο μετά τις 03:00 και αφού τις καθημερινές κερνούσαν τέσσερα

(4)ποτά και το Σαββατοκύριακο πέντε

(5)ποτά στην καλλιτέχνιδα που ήθελαν να πάει μαζί τους. Ενημέρωσαν περί τούτου τον Υπαστυνόμο Σ. Αριστείδου. Στις 21.2.06 ο ίδιος Υπαστυνόμος έδωσε οδηγίες στους ίδιους υποκάλυψη αστυνομικούς να μεταβούν στο εστιατόριο του κατηγορούμενου 1 για τους ίδιους λόγους. Στο εστιατόριο εβρίσκετο ο γιος του κατηγορούμενου 1, Χρυσούλλης. Αφού πέρασε κάποιο χρονικό διάστημα ο Σιαμπτάνης ανάφερε στον Χρυσούλλη ότι πήγαν στο εστιατόριο για να βρουν τις δύο καλλιτέχνιδες που συνάντησαν στις 15.2.

1. Ο Χρυσούλλης του είπε ότι μόνο η Lovely μπορούσε να βρεθεί αφού η άλλη έφυγε. Ο Χρυσούλλης ειδοποίησε την Lovely και ήρθε στο εστιατόριο. Αφού την κέρασαν ποτό ο Μ.Κ.4 ζήτησε απ΄ αυτή να πάνε να κάνουν σεξ. Η Lovely του είπε ότι έπρεπε να πάρει άδεια από τον κατηγορούμενο
2. Φαίνεται να μην τον βρήκε και κάτι είπαν με τον Χρυσούλλη. Φεύγοντας απ΄ εκεί ο Χρυσούλλης πληρώθηκε μόνο τα ποτά που κατανάλωσαν. Πήγαν στο ξενοδοχείο Intercity και όταν μπήκε η Lovely στο δωμάτιο μαζί με τον ΜΚ.4, του ζήτησε £
3. Ο ΜΚ.4 την ρώτησε γιατί τόσα πολλά και του είπε ότι οι £45 ήταν για τον κατηγορούμενο 1 και οι £30 γι αυτήν. Προφασίστηκε ότι ήταν πολλά και έφυγε εν μέσω αντιδράσεων της Lovely για τα πιθανά προβλήματα που θα είχε με τον κατηγορούμενο 1 ένεκα της εξέλιξης αυτής. Σίγουρη πλέον η αστυνομία ότι στο Silver Moon και στο εστιατόριο του κατηγορούμενου 1 ότι διεξήγετο πορνεία αποφασίστηκε η ενεργός δράση τους. Ετσι αποφασίστηκε η διεξαγωγή επιχείρησης προς πάταξη του φαινομένου αυτού στις 27.2.
4. Μέρος θα λάμβαναν οι ίδιοι υπό κάλυψη αστυνομικοί και άλλοι μεταξύ των οποίων και ο ΜΚ.
5. Ο ΜΚ.4 μαζί με τον Σιαμπτάνη ειδοποιήθηκαν και μετέβησαν στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας στις 28.2.06 και ώρα 01:00 όπου τους δόθηκαν οδηγίες να μεταβούν στο Silver Moon. Ο Υπαστυνόμος Σ. Αριστείδου αφού φωτοτύπησε εννέα

(9)χαρτονομίσματα αξίας £10 το κάθε ένα τα έδωσε στον ΜΚ.

1. Ο ΜΚ.4 μαζί με τον Σιαμπτάνη μετέβησαν στο Silver Moon η ώρα 01:20 την ίδια ημέρα, δηλαδή 28.2.
2. Αφού κάθησαν τους πλησίασε ο κατηγορούμενος 1 και τους ρώτησε τι θα πάρουν. Παράγγειλαν ένα μικρό μπουκάλι ουίσκι. Την ίδια ώρα κάθισε δίπλα του μια καλλιτέχνιδα με το όνομα Olga από την Μολδαβία όπως του είπε στην Αγγλική γλώσσα. Στην συνέχεια τον πλησίασε πάλι ο κατηγορούμενος 1 και τον ρώτησε εάν θα κερνούσε την Olga, πράγμα που έκανε. Ακολούθως η Olga του πρότεινε να της κεράσει ακόμα τρία

(3)ποτά ώστε να δοθεί η άδεια από τον κατηγορούμενο 1 να πάει μαζί της για σεξ αφού πλήρωνε και σ΄ αυτήν το ποσό των £30. Μετά από είκοσι

(20)λεπτά περίπου ο κατηγορούμενος 1 τον πλησίασε πάλι και του είπε «εν έσιει πελάτην πόψε, αν θέλεις να την πάρεις μαζί σου βάρτεις τέσσερα

(4)ποτά, θέλεις να συνεχίσουμε;». Ο ΜΚ.4 του είπε συνέχισε. Ο κατηγορούμενος 1 του ανάφερε ότι ονομάζεται Ρούλλης. Τελικά ο ΜΚ.4 κέρασε συνολικά τέσσερα

(4)ποτά στην Olga και η ώρα 03:00, αφού πέντε λεπτά προηγουμένως έφυγε ο Σιαμπτάνης, πλήρωσε στον κατηγορούμενο 1 το ποσό των £60, με έξι

(6)χαρτονομίσματα των £10 που είχαν φωτοτυπηθεί, από το οποίο οι £45 αφορούσαν τα τέσσερα

(4)ποτά της Olga και οι £15 το ουίσκι που παράγγειλαν για τον εαυτό του, ως τούτα ανέλυσε ο κατηγορούμενος 1. Τότε ο κατηγορούμενος 1 του είπε ότι μπορούσε να πάρει την κοπέλα και να φύγει. Η ώρα 03:10 μπήκε στο αυτοκίνητο του με την Olga και μετέβησαν στο ξενοδοχείο Intercity αφού ενημέρωσε τον Υπαστυνόμο Αριστείδου. Μόλις μπήκαν στο δωμάτιο του ξενοδοχείου η Olga του ζήτησε £30 για να κάνουν έρωτα. Ο ΜΚ.4 της έδωσε τα άλλα τρία

(3)χαρτονομίσματα των £10 που είχαν φωτοτυπηθεί. Η Olga τότε έβγαλε τα ρούχα της και έμεινε εντελώς γυμνή. Εκανε μπάνιο και ξάπλωσε εντελώς γυμνή στο κρεβάτι. Του ζήτησε του ΜΚ.4 και έβγαλε και ο ίδιος τα ρούχα του και ξάπλωσε και αυτός εντελώς γυμνός στο κρεβάτι οπότε άρχισε να τον χαϊδεύει στα γεννητικά του όργανα. Κατόπιν τούτου της αποκάλυψε ότι ήταν αστυνομικός και της υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα και της ζήτησε να σταματήσει. Πληροφόρησε τηλεφωνικώς τον Αριστείδου και έφτασαν μετά από λίγο ο αστυφύλακας 1086 Μ. Ιωάννου, ο αστυφύλακας 768 και η Γ/Αστυφύλακας 4781 στους οποίους επέτρεψε και ερεύνησαν το δωμάτιο. Ο αστυνομικός 1086 Μ. Ιωάννου που έκανε την έρευνα βρήκε στην εξωτερική θήκη της τσάντα της Olga τα τρία

(3)χαρτονομίσματα των £10 που είχαν φωτοτυπηθεί, στο εσωτερικό της τσάντας δεκατρία

(13)προφυλακτικά και στο κομοδίνο δύο

(2)προφυλακτικά. Εν τω μεταξύ αμέσως μετά που έφυγαν πρώτα ο Σιαμπτάνης και μετά ο ΜΚ.4 από το Silver Moon ο ΜΚ.3 μαζί με άλλους αστυνομικούς εισήλθαν στο Silver Moon όπου βρήκαν τους κατηγορούμενους 1 και 2, μια αλλοδαπή και ακόμη ένα άντρα εντός αυτού. Από έρευνα που έκανε, δυνάμει του άρθρου 25 της Ποινικής Δικονομίας ΚΕΦ 155 σύμφωνα μ΄ αυτά που τους πληροφόρησαν οι υπό κάλυψη αστυνομικοί και με την συγκατάθεση των κατηγορουμένων 1 και 2, στο τσαντάκι του κατηγορούμενου 1 βρήκε τα τεκμήρια 9 και 10, ήτοι καταστάσεις ποτών, και στο τσαντάκι της κατηγορούμενης 2 τα έξι

(6)χαρτονομίσματα των £10 που είχαν φωτοτυπηθεί, Τεκμήριο 11, το Τεκμήριο 22 ήτοι ποσό £110 και το Τεκμήριο 23 ήτοι το Alien Registration Certificate. Κλήθηκαν και τους ακολούθησαν, χωρίς να τους συλλάβουν, όλα τα πρόσωπα που εβρίσκοντο στο Silver Moon, στον αστυνομικό σταθμό Λάρνακας. Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ Η υπεράσπιση προέβαλε ότι η ΜΚ.1 εκδικητικά προέβη στην κατάθεση της στην αστυνομία επειδή την απέλυσε από την εργασία της ο κατηγορούμενος 1 ένεκα του ότι κατανάλωνε μεγάλες ποσότητες αλκοόλ. Η ΜΚ.1, όπως και οι άλλες καλλιτέχνιδες, μετά την εργασία τους που τέλειωνε στις 03:00 ήταν ελεύθερες να πάνε όπου θέλουν και με όποιον θέλουν και σε καμιά περίπτωση δεν εξανάγκασε την ΜΚ.1 ή την Olga, ούτε τις απείλησε είτε τις εκφόβισε με οποιοδήποτε τρόπο να πάνε με πελάτες του καμπαρέ ή που ήταν στο εστιατόριο και να κάνουν έρωτα μαζί τους. Οι πελάτες μπορούσαν να κεράσουν μια καλλιτέχνιδα όσα ποτά ήθελαν και εάν οι καλλιτέχνιδες ήθελαν να πάνε μαζί τους δεν τον ενδιέφερε. Η θέση της κατηγορούμενης 2 ως εξάγεται από την κατάθεση της ήταν ότι δεν είχε καμιά σχέση με όσα της καταλογίζονται απλά ήταν μπάργουμαν και επίσης προέβαινε στην είσπραξη των χρημάτων από την πώληση των ποτών. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Ο ευπαίδευτος δικηγόρος των κατηγορουμένων 1 και 2 στην αγόρευση του ζήτησε όπως οι ΜΚ. Κριθούν αναξιόπιστοι καθότι περιέπεσαν σε αντιφάσεις και οι Μ.Υ να κριθούν αξιόπιστοι αφού σε σημαντικές πτυχές της μαρτυρίας τους δεν αντεξετάστηκαν αλλά και δεν περιέπεσαν σε αντιφάσεις. Συγκεκριμένα η ΜΚ.1 ενώ στην ένορκη της κατάθεση ενώπιον του δικαστηρίου είπε ότι πήγε με επτά

(7)- οκτώ

(8)πελάτες για σεξ, στην κατάθεση της στην αστυνομία δεν ανάφερε κάτι τέτοιο. Επίσης δεν είπε ότι έδωσε λεφτά στους κατηγορούμενους 1 και 2. Στην κατάθεση της στην αστυνομία είπε ότι πήγε κατά την πρώτη ημέρα με πελάτη ενώ ενώπιον του δικαστηρίου είπε ότι δεν ενθυμείτο. Παρόλο ότι αστυνομικοί του Τμήματος Αλλοδαπών και Μετανάστευσης επισκέφθηκαν το καμπαρέ δύο

(2)με τρεις

(3)φορές κατά τη διάρκεια που εργάζετο δεν τους ανάφερε οτιδήποτε, όπως δεν τους ανάφερε ούτε στις 23.1.06 που δήλωσε ότι ήθελε να φύγει γιατί δεν είχε δουλειά, γεγονός που αυτό το τελευταίο έρχεται σε αντίθεση με την κατάθεση της στην αστυνομία στις 27.1.06, όπως δεν εξέφρασε παράπονο ούτε στην ιμπρεσάριο της. Απαντούσε με υπεκφυγές. Εκδικητικά, καταλόγισε στους κατηγορούμενους 1 και 2 τα όσα είπε εναντίον τους. Τέλος ο χρόνος διάπραξης που φέρεται οι κατηγορούμενοι 1 και 2 να διέπραξαν τα αδικήματα δεν συνάδει με το χρόνο που εργάστηκε στο καμπαρέ. Οσον αφορά τον ΜΚ. 4 εισηγήθηκε ότι αυτός ήταν υπερβολικός, υπερόπτης, έχασε την ψυχραιμία του και έπεσε σε αντιφάσεις τόσο όσον αφορά τη δική του μαρτυρία όσο και σε σχέση με την μαρτυρία του ΜΚ.

1. Σε σχέση με τον ΜΚ.3 είπε ότι ενώ ο ΜΚ.4 δεν είπε ότι είδε τον κατηγορούμενο 1 να δίνει τα λεφτά στην κατηγορούμενη 2 αυτός είπε ότι ο ΜΚ.4 του είπε ότι τον είδε να τα δίνει στην κατηγορούμενη
2. Τέλος εισηγήθηκε ότι το ποσό των £60 ήταν το κόστος των ποτών που ο ΜΚ.4 κέρασε την Olga και η αξία του ουίσκι που κατανάλωσε ο ΜΚ.4 με τον Σιαμπτάνη. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως κριθούν αξιόπιστοι οι ΜΚ. και αναξιόπιστοι οι Μ.Υ με βάση δε τη μαρτυρία τους έχουν αποδειχθεί όλες οι κατηγορίες και να κριθούν ένοχοι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 σε όλες τις κατηγορίες. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Στην υπόθεση Πελεκάνου ν. Πελεκάνου Πολ. Έφεση 10257 ημερ. 6.9.1999 λέχθηκαν τα εξής: "Η αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Η εντύπωση που αφήνει στο δικαστήριο, αγαθή ή δυσμενής, είναι παράγων εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας. Ο τελευταίος είναι όρος πολυσήμαντος. Η εμφάνιση και συμπεριφορά του μάρτυρα ενόσω καταθέτει, οι αντιδράσεις του, κατά πόσο δηλαδή είναι φυσικές ή αφύσικες, ο τρόπος που απαντά, η νευρικότητα ή η επιφυλακτικότητα του ή η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει, είναι μεταξύ των σημείων που μόνο ο πρωτόδικος δικαστής που τον είδε και τον άκουσε μπορεί να παρατηρήσει. Και στη συνέχεια να τα χρησιμοποιήσει υπό το πρίσμα της πείρας που διαθέτει και της γνώσης του της ανθρώπινης φύσης για να εκτελέσει το πιο σημαντικό και δυσκολότερο ίσως καθήκον του, την εύρεση της αλήθειας (βλ. Παναγιώτου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση 6739 ημερ. 27.3.2000." Από τα πιο πάνω έκδηλα και αβίαστα συνάγεται ότι το έργο της αξιολόγησης της μαρτυρίας από το Δικαστήριο είναι η πιο σημαντική έκφανση της Δικαστικής κρίσης η οποία δεν εξαντλείται μόνο στην επισήμανση των τυχόν αντιφάσεων ή παραλείψεων και αδυναμιών αλλά επεκτείνεται σε γενικότερη θεώρηση της μαρτυρίας όπως εκδηλώνεται, διαφαίνεται και εξελίσσεται στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης. Είχα την ευκαιρία να ακούσω και να παρακολουθήσω με μεγάλη προσοχή τόσο τους Μ.Κ. όσο και τους Μ.Υ κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας ενώ έδιναν την ένορκη μαρτυρία τους ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με δείκτη, μεταξύ άλλων, την ειλικρίνεια τους, την ευθύτητα τους, την φιλαλήθεια τους, την πειστικότητα τους, το προσωπικό συμφέρον τους στην υπόθεση καθώς και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Την μαρτυρία της ΜΚ.1 την εξέτασα από κάθε άποψη και με πολλή σχολαστικότητα. Την προσέγγισα με επιφυλακτικότητα, καχυποψία, περίσκεψη και με μεγάλη προσοχή λαμβάνοντας υπόψη μου πως το είδος και η φύση των αδικημάτων είναι τέτοια που μπορεί, και όχι σπάνια, πρόσωπα να λένε ψέματα και εν τούτοις να φαίνονται ειλικρινείς μάρτυρες κερδίζοντας τη συμπάθεια. Εχω βέβαια κατά νου και τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Petrosyan ν. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 90, 102, από την μειοψηφία, που εξετάζοντας το θέμα κατά πόσο οι κοπέλες σε εκείνη την περίπτωση μπορούσαν να θεωρηθούν συναυτουργές, ως ήταν η εισήγηση του δικηγόρου του κατηγορούμενου με αναφορά στην υπόθεση John Steart

(1986)83 Cr. App. R. 327, απερρίφθη από την μειοψηφία με επίκληση το σύγγραμμα Phipson on Evidence 14th Ed. 14-11 p. 309, κρίνοντας ότι ήταν διαφορετικά τα γεγονότα. Εξέτασα με πάσαν επιμέλεια και λεπτομέρεια κάθε εισήγηση της υπεράσπισης που επισκαλέστηκε ότι η ΜΚ.1 πρέπει να κριθεί αναξιόπιστη και δεν βρήκα τίποτε που να συνηγορεί υπέρ της θέσης αυτής της υπεράσπισης. Οι εισηγήσεις της, που σχεδόν όλες καταγράφονται πιο πάνω υπό τον τίτλο ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ, αφήνουν ανέπαφη και ακέραιη την αξιοπιστία της ΜΚ.1 αφού αυτές δεν είναι τέτοιες που θα μπορούσαν να καταδείξουν με οποιοδήποτε τρόπο την διάθεση της μάρτυρας να ψευσθεί. Ετσι το ότι δεν ανάφερε στην κατάθεση της στην αστυνομία συγκεκριμένο αριθμό προσώπων που πήγε μαζί τους για σεξ και είπε ότι δεν πήγε με πολλούς και στην ένορκο μαρτυρίας της είπε ότι έκανε έρωτα με επτά

(7)- οκτώ

(8)άντρες δεν αποτελεί αντίφαση αφού στο χρόνο των τριάντα επτά

(37)ημερών περίπου εργασίας της στο καμπαρέ πράγματι δεν μπορεί να θεωρηθεί ο αριθμός που είπε στο δικαστήριο μεγάλος. Το γεγονός ότι δεν κατάγγειλε στους αστυνομικούς που μετέβηκαν δύο

(2)- τρεις

(3)φορές στο καμπαρέ το παράπονο της ή στην ιμπρεσάριο της και στις 23.1.06 δήλωσε ότι ήθελε να φύγει γιατί δεν είχε δουλειά, είναι απόλυτα δικαιολογημένα, αφού εβρίσκετο σε μια ξένη χώρα για πολύ λίγο χρονικό διάστημα και δεν γνώριζε ποιο να εμπιστευτεί και ποιον όχι αφού ο κατηγορούμενος 1 την απειλούσε λέγοντας της ότι θα την έπαιρνε στην αστυνομία. Το έπραξε αυτό μόλις βρήκε καταφύγιο και υποστήριξη από τον πάτερ Σάββα και αισθάνθηκε ασφαλής και δεν τίθετο σε κίνδυνο η ζωή της. Ούτε βέβαια επηρεάζει σε οτιδήποτε την αξιοπιστία της εάν δεν ενθυμείτο ακριβώς εάν πήγε την πρώτη μέρα ή μία από τις πρώτες ημέρες με πελάτη καθ΄υπόδειξη και εξαναγκαζόμενη με απειλές από τον κατηγορούμενο 1. Οι οποιεσδήποτε μικροδιαφορές ή παραλείψεις της στην κατάθεσης της στην αστυνομία και αυτή στο δικαστήριο δεν επηρεάζουν καθόλου την αξιοπιστία της. Ας μην ξεχνάμε ότι διαφορετική είναι η κατάθεση στην αστυνομία και διαφορετική στο δικαστήριο, ιδίως στην αντεξέταση κατά την οποία η υπεράσπιση έχει την ευκαιρία να ρωτήσει ένα Μ.Κ. για πλειάδα θεμάτων που πολύ πιθανόν, και αυτό θα έλεγα ισχύει τις περισσότερες φορές, δεν ερωτάται από την αστυνομία. Η ΜΚ.1 μου έκανε πάρα πολύ καλή εντύπωση. Ηταν ειλικρινής, ευθύς, σαφής, πειστική, θετική, χωρίς δισταγμό και αμφιταλαντεύσεις στις απαντήσεις της, σταθερή και ακλόνητη με συνέπεια και συνέχεια στην αφήγηση των γεγονότων όχι μόνο κατά την εξέταση αλλά και κατά την αντεξέταση. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Οι ΜΚ.3 και 4 μου έκαναν και αυτοί πολύ καλή εντύπωση. Ηταν ειλικρινείς, ευθείς και μάρτυρες της αλήθειας. Η οποιαδήποτε αντίφαση ή διαφορά στην μαρτυρία του καθενός ξεχωριστά ή μεταξύ τους ήταν επουσιώδεις που ουδόλως επηρεάζουν την αξιοπιστία τους. Απεναντίας θα έλεγα ότι οι μικροδιαφορές καταδεικνύουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή τους. Ότι ο Μκ.4 ήταν κάπως «υπερόπτης» όπως τον χαρακτήρισε ο κος Κυριάκου αυτό οφείλετο, ως ένα βαθμό, στο ότι στα μάτια του, έλεγε τα ίδια πράγματα που ήταν πέραν για πέραν αληθινά και η υπεράσπιση προσπαθούσε να τον περιπλέξει και να κάνει λάθη. Δεν έχω κανένα ενδοιασμό ότι είπαν την αλήθεια στο δικαστήριο. Αποδέχομαι την μαρτυρία τους. Οι ΜΥ.1 και 2 εκτός του ότι δεν ήταν απαραίτητο να αντιληφθούν τι έγινε σχετικά με την ΜΚ.1 και τι η Μ.Υ.1 στις 28.2.06 με τον ΜΚ.4, την Olga και τον κατηγορούμενο 1 δεν μου έκαναν καλή εντύπωση. Ο μόνος λόγος που ήρθαν στο δικαστήριο ήταν για να βοηθήσουν τους κατηγορούμενους 1 και 2 και τίποτε άλλο. Αυτό ήταν διάχυτο και εξόφθαλμο καθ΄ όλη τη διάρκεια που έδιδαν τη μαρτυρία τους. Απορρίπτω και δεν αποδέχομαι την μαρτυρία τους. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 με δήλωση τους από το εδώλιο του κατηγορούμενου υιοθέτησαν το περιεχόμενο της κατάθεσης τους. Όσον αφορά τις ανώμοτες δηλώσεις των κατηγορουμένων 1 και 2 αναφέρω τα ακόλουθα: Η ανώμοτη δήλωση δεν είναι χωρίς απολύτως καμιά αποδεικτική ισχύ. Δεν αποτελεί μαρτυρία με την αυστηρή έννοια του όρου είναι όμως παρόλα αυτά κάτι περισσότερο από ένα απλό σχόλιο (mere comment). Δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που μόνο με μαρτυρία μπορούν να αποδειχθούν αλλά μπορεί να βοηθήσει στη θεώρηση της μαρτυρίας από διαφορετική σκοπιά. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Σάββας Πλαστήρα Ιωάννου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 6854 και Χρίστος Σάββα Συμιανός ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 6855 και οι δυο ημερομηνίας 30.3.2001 σελ. 38, 39, Μάριος Αντρέα Σωφρονίου ν. Δήμος Στροβόλου,

(1991)2 CLR 369, Ιωάννης Μαραγκός ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 6628, ημερ.22.6.1999, Vrakas v. The Republic

(1973)2 CLR 139, Themistokleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. The Republic

(1977)2 CLR 97, Onisiforou v. The Police,

(1987)2 CLR 261, R. v. Frost & Hale

(1964)48 Cr. App. R. 284, R v. Pope

(1901)18 TLR 717 και Archbold Criminal Procedure & Practice, 41η Έκδοση σελ. 423 υπό τον τίτλο "statements from the dock". Η πιο πάνω νομολογία έχει διασαφηνίσει επίσης ότι η ανώμοτη δήλωση δεν μπορεί να αξιολογηθεί από το Δικαστήριο όπως η μαρτυρία. Επομένως λαμβάνεται υπόψη σύμφωνα με τις πιο πάνω αρχές. Τα τεκμήρια προς αναγνώριση που δεν κατέστησαν κανονικά τεκμήρια δεν λαμβάνονται υπόψη (βλ. υπόθεση Μελάς ν. Κυριάκου

(2003)1 ΑΑΔ 826). ΕΥΡΗΜΑΤΑ Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης τα ευρήματα μου ως προς τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Η ΜΚ.1 Svitlana Parkhomenko κατάγεται από την Ουκρανία και είναι ηλικίας δεκαεννέα

(19)ετών. Στην χώρα της είχε κάνει έρωτα με δύο άντρες που είχε σχέση ενώ όταν τον Ιούλιο του 2005 μετέβη στον Λίβανο να εργαστεί ως καλλιτέχνιδα για 4 μήνες είχε κάνει έρωτα με έναν άντρα που είχε σχέση. Κανείς όμως δεν την εξανάγκασε να κάνει έρωτα έναντι χρημάτων. Στις 14.12.05 αφίχθηκε στην Κύπρο, όπου την παρέλαβε η ιμπρεσάριος της Ξένια, για να εργαστεί ως καλλιτέχνιδα στο καμπαρέ Silver Moon στη Λάρνακα διαχείρισης του κατηγορούμενου 1 με τον οποίο έφερε σε επαφή στο γραφείο της η Ξένια την επόμενη ημέρα. Την τρίτη μέρα από την άφιξη της, αφού περίμενε τα αποτελέσματα των αναλύσεων της, μετέβη στο εστιατόριο του κατηγορούμενου 1 όπου τον συνάντησε. Εκεί υπήρχαν και άλλοι άντρες. Ο κατηγορούμενος 1 της υπέδειξε ένα απ΄ αυτούς και της είπε ότι το βράδυ θα πήγαινε μαζί του να κάνει έρωτα. Αν και διαμαρτυρήθηκε επειδή δεν ήθελε να κάνει σεξ, κάτω από τις απειλές του κατηγορούμενου 1, επειδή φοβήθηκε, εξαναγκάστηκε το βράδυ και έκανε έρωτα με τον άντρα αυτόν που τον έλεγαν Κώστα σε δωμάτιο του ξενοδοχείου «Καρπασίτης». Την επόμενη ημέρα άρχισε δουλειά στο Silver Moon και κατά το χρονικό διάστημα που δούλεψε, δηλαδή μέχρι τις 22.1.06 κατόπιν εξαναγκασμού υπό τις απειλές του κατηγορούμενου 1 τον οποίον φοβόταν έκανε έρωτα περίπου με επτά

(7)- οκτώ

(8)άντρες είτε που ήταν πελάτες στο καμπαρέ και το κανόνιζε ο κατηγορούμενος 1 ή τα γκαρσόνια, αφού της κερνούσαν τέσσερα

(4)ποτά τις καθημερινές ή πέντε

(5)ποτά το Σαββατοκύριακο, είτε πελάτες από το εστιατόριο του κατηγορούμενου 1 όπου μετέβαιναν μετά τις 03:00 καθ΄ υπόδειξη του κατηγορούμενου 1 που το κανόνιζε και έπαιρνε τα λεφτά απευθείας, είτε όταν έλειπε αυτός τα λεφτά τα έπαιρνε η κατηγορούμενη

1. Η ίδια από κάθε ποτό που την κερνούσαν οι πελάτες έπαιρνε μια φίσα και φιλοδώρημα από τον κατηγορούμενο 1 όταν στο σύνολο τους οι φίσες σε μια εβδομάδα ήταν πάνω από ένα συγκεκριμένο αριθμό. Η ίδια από τους πελάτες που έκανε έρωτα μαζί τους έπαιρνε £
2. Για καλή της τύχη ένας Ρωσσοπόντιος ονόματι Αλέξανδρος που την κέρασε τέσσερα

(4)ποτά και την πήρε μαζί του την μετέφερε σε καφετέρια. Εκεί του είπε το πόνο, το βάσανο της και ότι δεν ήθελε να κάνει σεξ. Αυτός έδειξε κατανόηση και βοηθώντας της μετά από λίγες ημέρες της έδωσε το τηλέφωνο του πάτερ Σάββα που είχε καταφύγιο γι αυτές τις περιπτώσεις. Με την στάση της δεν έλκυε τους πελάτες και έτσι ο κατηγορούμενος 1 αποφάσισε να την απολύσει λέγοντας της να πει στο Τμήμα Αλλοδαπών και μετανάστευσης ότι δεν είχε δουλειά το καμπαρέ και ήθελε να εργαστεί αλλού. Πράγματι στις 23.1.06 ο κατηγορούμενος 1 έστειλε κάποιο γνωστό του και συνόδευσε την ΜΚ.1 στο Τμήμα Αλλοδαπών και Μετανάστευσης όπου ανάφερε τα ανωτέρω. Ακολούθως τηλεφώνησε του πάτερ Σάββα ο οποίος την έθεσε υπό την προστασία του στο καταφύγιο που διέθετε. Στις 27.1.06 η ΜΚ.1 έδωσε κατάθεση στην αστυνομία όπου εξέθετε τα όσα ανωτέρω κατέγραψα. Σημειώνω εδώ ότι για το χρονικό διάστημα που η ΜΚ.1 εργάσθηκε προς όφελος του κατηγορούμενου 1, ασκούσε έλεγχο στις κινήσεις της, επηρέαζε τις κινήσεις της και χωρίς την άδεια του κατηγορούμενου 1 δεν έβγαινε από το ξενοδοχείο που διέμενε ως ανάφερε και ο Χρυσούλλης στην κατάθεση του που κατατέθηκε ως προς το αληθές του περιεχομένου της. Με βάση την κατάθεση της στις 14.2.06 έγινε σύσκεψη στο Αρχηγείο Αστυνομίας στην οποία έλαβε μέρος και ο Υπαστυνόμος Σ. Αριστείδου βοηθός υπεύθυνος του ΟΠΕ Λάρνακας στην οποία αποφασίστηκε να διερευνηθεί η υπόθεση με υπό κάλυψη αστυνομικούς. Στις 15.2.06 ο Αριστείδου κάλεσε στο γραφείο του τον ΜΚ.4 και τον Σιαμπτάνη και τους έδωσε οδηγίες να μεταβούν στο καμπαρέ Silver Moon για να συλλέξουν πληροφορίες. Μετέβησαν στο καμπαρέ και όταν κάθισαν τους πλησίασαν δύο καλλιτέχνιδες. Η μια που ονομάζετο Lovely είπε στον ΜΚ.4 ότι εάν ήθελε να πάει μαζί της και να κάνουν σεξ μετά τις 03:00 θα έπρεπε να την κεράσει τέσσερα

(4)ποτά και να δώσει και στην ίδια £

1. Την ζήτησαν για τις 02:00 αλλά το γκαρσόνι του είπε ότι δεν εγίνετο. Αφού έφυγαν ενημέρωσαν τον Αριστείδου. Στις 21.2.06 ο Αριστείδου κάλεσε και πάλι τους δύο υπό κάλυψη αστυνομικούς και τους είπε να μεταβούν στο εστιατόριο του κατηγορουμένου
2. Ετσι και έπραξαν. Εκεί υπεύθυνος ήταν ο γιος του κατηγορούμενου 1 ονόματι Χρυσούλλης, που ας λεχθεί έκανε και τον υπεύθυνο υποδοχής του ξενοδοχείου Καρπασίτης που διέμεναν οι καλλιτέχνιδες και ως ανάφερε στην κατάθεση του δεν έφευγαν απ΄ εκεί χωρίς την άδεια του κατηγορούμενου
3. Ζήτησαν τις δύο καλλιτέχνιδες που συνάντησαν στις 15.2.06 και ο Χρυσούλλης τους είπε ότι η μία έφυγε ενώ η Lovely μπορούσε να έρθει εκεί εάν την ήθελαν. Πράγματι επικοινώνησε μαζί της και η Lovely ήρθε στο μέρος όπου αφού της κέρασαν ένα ποτό, ο ΜΚ.4 της ζήτησε να κάνουν σεξ. Η Lovely του είπε ότι έπρεπε να πάρει άδεια από τον κατηγορούμενο
4. Φαίνεται να μην κατόρθωσε να επικοινωνήσει με τον κατηγορούμενο 1 και αφού κάτι συνομίλησε με τον Χρυσούλλη του είπε ότι ήταν εντάξει. Φεύγοντας Ο Μ.Κ.4, ο Σιαμπτάνης και η Lovely ο Χρυσούλλης πληρώθηκε μόνο για τα ποτά. Ο ΜΚ.4 και η Lovely μετέβηκαν στο ξενοδοχείο Intercity και όταν ανέβηκαν στο δωμάτιο αυτή ζήτησε από τον ΜΚ.4 £75 ο οποίος την ρώτησε γιατί τόσα πολλά για να πάρει την απάντηση ότι οι £45 ήταν του κατηγορούμενου 1 και οι £30 δικές της. Προφασιζόμενος ότι ήταν πολλά έφυγε εν μέσω αντιδράσεων από την Lovely. Ενημέρωσαν και πάλι τον Αριστείδου. Σίγουρη πλέον η αστυνομία για την διεξαγωγή πορνείας στα δύο μέρη στις 27.12.06 αποφασίστηκε η δράση δια επιχειρήσεως. Στις 28.2.06 και περί ώρα 01:00 κλήθηκαν στο γραφείο του Αριστείδου οι δύο υπό κάλυψη αστυνομικοί. Αφού ο Αριστείδου φωτοτύπησε εννέα

(9)χαρτονομίσματα αξίας £10 έκαστο τα έδωσε στον ΜΚ.4 με οδηγίες να μεταβούν στο Silver Moon. Ετσι και έπραξαν. Να λεχθεί ότι στην επιχείρηση λάμβαναν μέρος και άλλοι αστυνομικοί, μεταξύ των οποίων και ο ΜΚ.3, οι οποίοι ανέμεναν την σχετική ειδοποίηση για να ενεργήσουν. Αφού ο ΜΚ.4 και ο Σιαμπτάνης κάθησαν σε ένα καναπέ τους πλησίασε ο κατηγορούμενος 1 όπου τους ρώτησε τι θα έπιναν και παράγγειλαν μια μικρή μπουκάλα ουίσκι ενώ ήλθε και κάθισε δίπλα τους η Olga. Στην συνέχεια τον πλησίασε ο κατηγορούμενος 1 και τον ρώτησε εάν θα κερνούσε την Olga. Απάντησε καταφατικά και της έφερε ένα ποτό. Η Olga του πρότεινε να την κεράσει ακόμη τρία

(3)ποτά και να πήγαινε μαζί του αφού πλήρωνε και σ΄αυτήν £30. Είκοσι

(20)περίπου λεπτά αργότερα τον πλησίασε ο κατηγορούμενος 1 και του είπε «εν έσιει πελάτην πόψε, αν θέλεις να την πάρεις μαζί σου βάρτεις τέσσερα

(4)ποτά, θέλεις να συνεχίσουμε». Ο ΜΚ.4 του είπε ναι και ο κατηγορούμενος 1 του είπε ότι ονομάζεται Ρούλλης. Τελικά κέρασε τα τέσσερα

(4)ποτά στην Οlga και η ώρα 03:00, αφού ο Σιαμπτάνης είχε φύγει πέντε

(5)λεπτά πριν και ειδοποίησε τον Αριστείδου, ο ΜΚ.4 πλήρωσε τον κατηγορούμενο 1 το ποσό των £60 με έξι

(6)χαρτονομίσματα απ΄ αυτά που είχαν φωτοτυπηθεί και αφού ζήτησε να του αναλυθεί ο λογαριασμός ο κατηγορούμενος 1 του είπε ότι οι £45 είναι για τα τέσσερα

(4)ποτά που κέρασε την Olga και οι £15 για το ουίσκι που κατανάλωσαν οι ίδιοι. Τότε ο κατηγορούμενος 1 του είπε ότι μπορούσε να πάρει την Olga και να φύγουν. Ετσι ο ΜΚ.4 πήρε την Olga και μετέβησαν στο ξενοδοχείο Intercity. Ενημέρωσε δε περί τούτου τον Αριστείδου. Μόλις εισήλθαν στο δωμάτιο η Olga του ζήτησε τις £30 για να κάνουν έρωτα. Ο ΜΚ.4 της έδωσε τα άλλα τρία

(3)χαρτονομίσματα των £10 που ήταν φωτοτυπημένα. Η Olga τότε έβγαλε τα ρούχα της και έμεινε εντελώς γυμνή. Αφού έκανε μπάνιο ξάπλωσε εντελώς γυμνή στο κρεβάτι. Του ζήτησε και έβγαλε και ο ΜΚ.4 τα ρούχα του και εντελώς γυμνός ξάπλωσε και αυτός στο κρεβάτι οπότε η Olga άρχισε να τον χαϊδεύει στα γεννητικά του όργανα. Κατόπιν τούτου αμέσως της αποκάλυψε ότι ήταν αστυνομικός και τις υπόδειξε την αστυνομική ταυτότητα του και της ζήτησε να σταματήσει. Πληροφόρησε τον Αριστείδου τηλεφωνικώς και έφθασαν μετά από λίγο δύο άρρενες αστυφύλακες ένας ο οποίος ήταν ο Αστυνομικός 1086 Μ. Ιωάννου και μια γυναίκα αστυφύλακας στους οποίους ο ΜΚ.4 επέτρεψε να εισέλθουν στο δωμάτιο. Από την έρευνα του ο αστυφύλακας Ιωάννου που έκανε με την συγκατάθεση του ΜΚ.4, βρήκε δεκατρία

(13)προφυλακτικά στο εσωτερικό της τσάντας της Olgas, τα τρία

(3)χαρτονομίσματα των £10 που είχαν φωτοτυπηθεί στο εξωτερικό μέρος της τσάντας και δύο

(2)προφυλακτικά στο κομοδίνο. Εν τω μεταξύ με την αποχώρηση του Σιαμπτάνη και στη συνέχεια του ΜΚ.4 μαζί με την Olga από το καμπαρέ οι υπόλοιποι αστυνομικοί που ελάμβαναν μέρος στην επιχείρηση εισήλθαν εντός του Silver Moon. Σε έρευνα που έκανε ο ΜΚ.3 τόσο δυνάμει του άρθρου 25 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 όσο και κατόπιν συγκατάθεσης των κατηγορουμένων 1 και 2 βρήκε στο μεν τσαντάκι του κατηγορουμένου 1 τα τεκμήρια 9 και 10 στο δε τσαντάκι της κατηγορούμενης 2 βρήκε τα έξι

(6)χαρτονομίσματα των £10 που είχαν φωτοτυπηθεί και πλήρωσε ο Μ.Κ.4 τον κατηγορούμενο 1, το ποσό των £110 και το Alien Registration Certificate της κατηγορούμενης

1. Στο καμπαρέ εβρίσκετο η ΜΥ.1 και ακόμα ένας άντρας. Ζητήθηκε από τα τέσσερα αυτά πρόσωπα, χωρίς να τα συλλάβουν και χωρίς να τα εξαναγκάσουν, να τους ακολουθήσουν στην αστυνομική διεύθυνση Λάρνακας πράγμα που έπραξαν. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Α. ΜΑΣΤΡΟΠΕΙΑ ΑΡΘΡΟ 157(β) ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΚΕΦ. 154 ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 2 Η κατηγορία 2 που ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει για το αδίκημα της μαστροπείας, βασίζεται στο άρθρο 157(β) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «Α.
2. Οποιος - (α) ..................... (β) προάγει γυναίκα σε κοινή πορνεία, είτε στη Δημοκρατία είτε αλλού ή (γ) ..................... (δ) ..................... Είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα 5 έτη. Νοείται ότι κανένας δεν καταδικάζεται για ποινικό αδίκημα δυνάμει του άρθρου αυτού βάσει της μαρτυρίας ενός μόνο μάρτυρα, εκτός αν τέτοια μαρτυρία ενισχύεται σε ουσιώδες σημείο της από άλλο ενοχοποιητικό αποδεικτικό στοιχείο για τον κατηγορούμενο. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος κατά την άποψη του Δικαστηρίου είναι τα εξής: (α) Προαγωγής γυναίκας και (β) Σε κοινή πορνεία Ο όρος «προάγω» σύμφωνα με τη νομολογία περιέχει το στοιχείο της πειθούς ή της πρόσκλησης για την τέλεση της συγκεκριμένης πράξης (βλ. R. v. Christian

(1913)23 Cox. 541). Περαιτέρω υπονοείται ότι πρέπει να υπάρχει αιτιώδης σχέση μεταξύ της προαγωγής και του αποτελέσματος δεδομένου ότι αν το αποτέλεσμα επέρχεται με την ελεύθερη βούληση της γυναίκας ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά του κατηγορούμενου, ή αν ήδη κατά το χρόνο της ισχυριζόμενης εκδήλωσης της μεμπτής συμπεριφοράς του κατηγορούμενου η γυναίκα ήταν πόρνη, δεν τίθεται θέμα προαγωγής της υπό την έννοια του άρθρου 157. ( Βλ. R. v. Boadfoot

(1976)2 All E.R. 753, 64 Cr. App. R. 71, C.A.), όπου επεξηγήθηκε η έννοια του όρου «προάγω» ως μια λέξη κοινής χρήσης και δεν έχει ειδικό νόημα στα πλαίσια του υπό εξέταση νόμου. Η ερμηνεία της εναπόκειται στο Δικαστήριο σύμφωνα με την μαρτυρία που παρουσιάζεται χρησιμοποιώντας κοινή λογική. Αναφορικά με την έννοια του όρου «προάγει» χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στην απόφαση Attorney´s General Reference (No. 1) of

(1975)61 Cr. App. R. 119, σελ. 121: "To procure means to produce endeavour. You procure a thing by setting out to see that it happens and taking the appropriate steps to produce that happening." Στην υπόθεση Boadfoot (πιο πάνω) το Δικαστήριο πρόσθεσε την εισήγηση ότι ο όρος "procuring" θα μπορούσε να θεωρείται ότι αφορά σε ενέργειες στις οποίες η γυναίκα φερόμενη ως πόρνη δεν θα προέβαινε αυθόρμητα ή σαν αποτέλεσμα της ελεύθερης βούλησης της. Στην ίδια υπόθεση ειπώθηκε ότι ακόμη και η προσφορά ενός μεγάλου χρηματικού ποσού θα μπορούσε έστω και στην απουσία λεκτικής ή άλλης πίεσης να συνιστά ικανοποιητική πειθώ. Αναφορικά με την έννοια του όρου «κοινή πορνεία», στην υπόθεση R. v. Munk

(1981)1 Κ.Β. 635 αποφασίστηκε ότι ο όρος συμπεριλαμβάνει περιπτώσεις όπου γυναίκα προσφέρει το σώμα της κοινά για σεξουαλικά ακόλαστες πράξεις επί πληρωμή παρόλο που δεν υπάρχει ενέργεια ή προσφορά για ενέργεια συνήθους σεξουαλικής επαφής. Στην υπόθεση R v. Wolf

(1963)3 All E.R. 177 κρίθηκε ότι η πορνεία δεν περιορίζεται σε περιπτώσεις όπου η γυναίκα προσφέρει το σώμα της για άσεμνες πράξεις παθητικά, αλλά περιλαμβάνει και περιπτώσεις όπου η γυναίκα προσφέρει το σώμα της συμμετέχοντας σε φυσικές πρόστυχες ενέργειες για τη σεξουαλική ικανοποίηση άντρα. Στη δε υπόθεση R. v. Gold and Gohen

(1907)71 J.P. 360 αποφασίστηκε ότι μια γυναίκα που είναι ήδη πόρνη δεν μπορεί να προαχθεί για να γίνει πόρνη. Βλ. επίσης το σύγγραμμα Archbold on Criminal Evidence and Practice. Η επιφύλαξη του άρθρου 157 προβλέπει ότι κανένα πρόσωπο καταδικάζεται για αδίκημα με βάση το άρθρο αυτό μόνο με τη μαρτυρία ενός μάρτυρα, εκτός αν η μαρτυρία αυτή ενισχύεται σε κάποιο ουσιώδες σημείο από άλλο ενοχοποιητικό αποδεικτικό στοιχείο για τον κατηγορούμενο. Εδώ πρόκειται για εξαίρεση στο γενικό κανόνα ότι το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία ενός μόνο μάρτυρα. Στην περίπτωση της μαστροπείας, από τη φύση της κατηγορίας είναι εύκολο να προβληθεί και δύσκολο να αντιμετωπισθεί κύριος μάρτυρας κατηγορίας, που είναι η γυναίκα που έχει προαχθεί, και η ενίσχυση μπορεί να δικαιολογείται λόγω της ηλικίας της γυναίκας, της φύσης του αδικήματος και του δημοσίου συμφέροντος. Για το αδίκημα αυτό, ως νομοθετική επιταγή, η μαρτυρία της παραπονουμένης, ΜΚ.1, κρινόμενη αξιόπιστη, χρήζει ενίσχυσης. Αποτελεί σταθερή θέση της νομολογίας ότι ενισχυτική μαρτυρία τότε μόνο αναζητείται όταν ο μάρτυρας που τη χρειάζεται ή που τη δίνει κρίνεται κατά βάση αξιόπιστος (βλ. D.P.P. v. Kilbourne

(1973)1 All E.R. 440, Ιωάννα Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 449 και Ιωάννης Μεϊτανής ν. Αστυνομίας,

(2000)2 ΑΑΔ 177). Όπως τέθηκε από το Εφετείο στην Π.Ε. 6266, Νίκος Παρμαξής ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 224, η ουσία της ενισχυτικής μαρτυρίας έγκειται στο ότι ένας αξιόπιστος μάρτυρας επιβεβαιώνει αυτά που είχε πει ένας άλλος αξιόπιστος μάρτυρας. Σκοπός της ενίσχυσης της μαρτυρίας δεν είναι να δίνει αξία ή αξιοπιστία σε μαρτυρία η οποία είναι ελλειπής ή ύποπτη ή αναξιόπιστη, αλλά μόνο να επιβεβαιώνει και να στηρίζει εκείνο που κρινόμενο σαν μαρτυρία είναι αρκετό, ικανοποιητικό και αξιόπιστο. Η ενισχυτική μαρτυρία τότε μόνο θα παίξει το ρόλο της όταν η ίδια είναι απόλυτα αξιόπιστη μαρτυρία (βλ. D.P.P. v. Hester

(1973)A.C. (H.L.) 296, 315, Zacharias v. Republic

(1962)2 C.L.R. 52 και Vouniotis v. Republic

(1975)2 C.L.R. 34). Το θέμα της ενισχυτικής μαρτυρίας εξετάστηκε εκτενώς από το Εφετείο στην υπόθεση Ιερόθεου Χριστοδούλου Ρόπα κ.α ν. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 628 όπου συνοψίστηκαν οι εφαρμοστέες αρχές. Στο σημείο αυτό αναφέρω ότι δεν υπάρχει γενικός κανόνας που να αποκλείει την αλληλοενίσχυση της μαρτυρίας εκτός από τις ακόλουθες δύο περιπτώσεις: (α) ένας μάρτυρας δεν μπορεί να ενισχύσει άλλο μάρτυρα όταν ο καθένας είναι συναυτουργός με τον κατηγορούμενο στο ίδιο αδίκημα, και (β) η ανώμοτη μαρτυρία ενός παιδιού που δεν μπορεί να ενισχύσει την ανώμοτη μαρτυρία άλλου παιδιού. Β. ΑΠΟΖΕΙΝ ΑΠΟ ΚΕΡΔΗ ΠΟΡΝΕΙΑΣ ΑΡΘΡΟ 164(Ι)(α) ΤΟΥ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΚΕΦ. 154 ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ 3, 4, 5 ΚΑΙ 6 Οι κατηγορίες 3, 4, 5 και 6 βασίζονται στις πρόνοιες του άρθρου 164(Ι)(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 που έχει ως πιο κάτω: «Α. 164 -

(1)Οποιος ή οποια που (α) εν γνώσει του ζει εξ΄ ολοκλήρου ή μερικώς από κέρδη πορνείας, .. (β) ............................. είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα 5 έτη.

(2)..........................

(3)Εφόσον ήθελε αποδειχθεί ότι κάποιο πρόσωπο συζούσε με πόρνη ή ότι συστηματικά συναναστρέφεται με πόρνη ή ότι ασκούσε έλεγχο στις κινήσεις ή καθοδηγούσε ή επηρέαζε τις κινήσεις πόρνης, με τέτοιο τρόπο που φανερώνει ότι το πρόσωπο αυτό άντρας ή γυναίκα, παρέχει συνδρομή, παρακινεί ή εξαναγκάζει την άσκηση πορνείας από πόρνη με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο γενικά, αυτός ή αυτή θεωρείται ότι γνωρίζει ότι ζει από τα κέρδη πορνείας εκτός αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο.» Για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα του αποζείν από κέρδη πορνείας σύμφωνα με το άρθρο αυτό, όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Στυλιανού, άλλως "Αβισσινός"

(1993)2 ΑΑΔ 104 απαιτείται ν΄ αποδειχτούν τα ακόλουθα συστατικά στοιχεία: (α) Το πρόσωπο από τα εισοδήματα του οποίου αποζούσε ο κατηγορούμενος κατά τη διάπραξη του αδικήματος ήταν πόρνη, (β) ότι ο κατηγορούμενος ζούσε εν όλω ή εν μέρει με τα κέρδη από την πορνεία της, και (γ) γνώση των γεγονότων αυτών. Η νομολογία σε σχέση με τον όρο "πόρνη" έχει ήδη εκτεθεί σε σχέση με το αδίκημα της μαστροπείας, πιο πάνω. Προσθέτω μόνο την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Χαράλαμπου Δημοσθένους Γεωργίου

(1999)2 ΑΑΔ 644, όπου έγινε αναφορά στην παλιά αυθεντία R. v. De Munk (1918-1919) All E.R. Rep. 499, όπως αυτή επεξηγήθηκε και συμπληρώθηκε από τη μεταγενέστερη υπόθεση R. v. Webb

(1963)3 All E.R. 177. Ο όρος περιλαμβάνει και την περίπτωση που γυναίκα προσφέρεται σε ασέλγεια και ακολασία επί πληρωμή χωρίς να αποτελεί προϋπόθεση ή ολοκλήρωση της γενετήσιας πράξης. Σύμφωνα με την Webb είναι μέσα στις παραμέτρους του όρου και καλύπτεται η περίπτωση όπου ο ρόλος της σε ασελγείς πράξεις είναι μόνο παθητικός. Ως προς το πότε πρόσωπο αποζεί από κέρδη πορνείας, αναφέρω την υπόθεση Calvert v. Mayes

(1954)1 Q.B. 342 όπου κρίθηκε ότι πρόσωπο θεωρείται ότι αποζεί από τα κέρδη πορνείας έστω και αν δεν εισπράττει χρήματα από την ίδια την πόρνη προσωπικά αλλά μέσω τρίτου προσώπου με βάση προδιαγεγραμμένο σχέδιο. Διευκρινίζεται πάντως ότι ένα πρόσωπο μπορεί να θεωρηθεί ότι αποζεί από κέρδη πορνείας έστω και αν δεν εισπράττει χρήματα από την ίδια την πόρνη αλλά από τους πελάτες. Επίσης, στην υπόθεση R. v. Ansell, 60 Cr. App. R. 45 κρίθηκε ότι αν τα χρήματα δίνονται από τους άντρες με τους οποίους η πόρνη ασχολείται και όχι από την ίδια την πόρνη, τα χρήματα αυτά εξακολουθούν να θεωρούνται κέρδη από την πορνεία (βλ. επίσης R. v. Farruqia and others, 69 Cr. App. R. 108, C.A.) Στην υπόθεση Shaw v. D.P.P.

(1961)Cr. App. Rep. 113 που υιοθετήθηκε στην υπόθεση Mavrides v. Police

(1987)2 C.L.R. 63 έγινε ευρύτερη ανάλυση μέχρι ποιού σημείου μπορεί να διευρυνθεί η εμβέλεια της παροχής υπηρεσιών προς πόρνη και τη συνεπακόλουθη πληρωμή από αυτήν για να ενταχθεί στο πλαίσιο του αδικήματος. Στην υπόθεση Χρήστος Αυξεντίου άλλως "Μπίλλυς" ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 5, λέχθηκε ότι το αδίκημα συντελείται όταν κάποιος εν γνώσει του ζει μερικώς ή εξ΄ ολοκλήρου από τα κέρδη πορνείας. Δεν έχει σημασία αν οι πραγματικές εισπράξεις από την πορνεία αναμιγνύονται με το εισόδημα άλλων καθαρών πηγών. Το Εφετείο κάνει επίσης αναφορά στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Petrides v. Police

(1969)2 C.L.R. 114: "In addition to this evidence, six male young witnesses stated how they were served at the bar in question, both with drink and sex, confirming the evidence of the waitresses on the point; and establishing, beyond any doubt in the mind of the trial judge, that the customary business on appellant´s premises, included prostitution, part of the earnings of which were chanelled through the proceeds of his business, to the appellants". Οι πιο πάνω αποφάσεις υιοθετήθηκαν επίσης από το Εφετείο στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χαράλαμπου Δημοσθένους Γεωργίου (πιο πάνω). Το τρίτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, χωρίς το οποίο δεν μπορεί να υπάρξει καταδίκη του κατηγορούμενου, είναι η γνώση ότι γυναίκα είναι πόρνη και ότι ζει εξ΄ ολοκλήρου ή μερικώς από τα κέρδη της πορνείας (βλ. Westwinster City Council v. Croyalgrange Ltd

(1986)1 W.L.R. 674

(684)που μπορεί να αποδειχθεί είτε με άμεση είτε με περιστατική μαρτυρία. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με το άρθρο 164

(3)δημιουργείται τεκμήριο γνώσης όπου υπάρχει μαρτυρία συνοίκησης. Θεωρείται ότι στην περίπτωση που αποδεικνύεται το στοιχείο της συνοίκησης, ο εμπλεκόμενος ζει από τα αθέμιτα κέρδη πορνείας και ότι το κάνει αυτό εν γνώσει του. Το τεκμήριο, με βάση τη διάταξη αυτή, εξουδετερώνεται στην περίπτωση που αυτός ικανοποιεί το Δικαστήριο για το αντίθετο, με το κριτήριο όμως απόδειξης του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Βλ. R. v. Chr. Ptohopoulos 52 Cr. App. R. 47 όπου το Αγγλικό Εφετείο ερμήνευσε το άρθρο 30

(2)του Sexual Offences Act 1956 που είναι σχεδόν πανομοιότυπο με το άρθρο 164

(3)στο Αγγλικό του κείμενο. Το τεκμήριο του εδαφίου 3 ενεργοποιείται αφού αποδειχθούν όλες οι προϋποθέσεις εφαρμογής του όπως επεξηγούνται στις υποθέσεις R. v. Clarke 63 Cr. App. R. 16 και R. v. Wilsong 78 Cr. App. R. 247 σε σχέση με το αντίστοιχο άρθρο 30

(2)του Sexual Offences Act 1956. Στις υποθέσεις αυτές το Αγγλικό Εφετείο έκρινε πως για να ενεργοποιηθεί το τεκμήριο εναντίον του κατηγορούμενου, η κατηγορούσα αρχή πρέπει πρώτα να αποδείξει ότι η γυναίκα είναι πόρνη και ότι ο κατηγορούμενος (ι) είτε συζούσε μ΄ αυτή, (ιι) είτε συστηματικά συναναστρέφετο μ΄ αυτή, (ιιι) είτε ασκούσε έλεγχο, επηρέαζε ή καθοδηγούσε τις κινήσεις της σε σχέση με την άσκηση της πορνείας με τρόπο που να φανερώνει ότι αυτός παρείχε συνδρομή, παρακινούσε ή εξανάγκαζε την άσκηση πορνείας από αυτή. Σχετικά με το εδάφιο 3 είναι τα όσα σχολιάζονται στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χαράλαμπου Δημοσθένους Γεωργίου (πιο πάνω). Στην περίπτωση του αδικήματος του άρθρου 164

(1)(α) δεν υπάρχει ρητή νομοθετική επιταγή για ενισχυτική μαρτυρία όπως στο άρθρο 157. Είναι νομολογημένο ότι στις περιπτώσεις αδικημάτων κατά παράβαση του άρθρου 164

(1)(α) η γυναίκα-πόρνη δεν είναι κατ΄ ανάγκη συναυτουργός του ατόμου που αποζεί από τα εισοδήματα της. Κατά συνέπεια η καταδίκη του μπορεί να θεμελιωθεί με βάση μόνο τη μαρτυρία της γυναίκας. Παρά ταύτα είναι ορθό σε τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο να προειδοποιήσει κατάλληλα τον εαυτό του για τον κίνδυνο που ενυπάρχει όταν βασίζεται μόνο πάνω στην χωρίς ενίσχυση μαρτυρία της παραπονούμενης (R. v. King 10 Cr. App. R. 117). Ως θέμα πρακτικής όμως, σε σχέση με σεξουαλικά αδικήματα όπως το αποζείν από κέρδη πορνείας, η μαρτυρία των παραπονουμένων, κρινόμενη αξιόπιστη, χρήζει ενίσχυσης. Η έννοια της πρακτικής αυτής συγκεκριμενοποιείται στο ότι το Δικαστήριο, ελλείψει ενισχυτικής μαρτυρίας προβαίνει σε καταδίκη μόνο εφόσο προειδοποιήσει τον εαυτό του για τον κίνδυνο καταδίκης χωρίς ενισχυτική μαρτυρία και ικανοποιηθεί ότι, παρά την έλλειψη ενισχυτικής μαρτυρίας θα ήταν ασφαλές να βασισθεί στη μαρτυρία της παραπονούμενης για να καταλήξει σε βέβαιο συμπέρασμα ενοχής. Βλ. Χρίστος Νικολάου ν. Δημοκρατίας,

(2000)2 ΑΑΔ 390 και Αχιλλέας Κορέλλης ν. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 12. Εν πάση περιπτώσει οι μαρτυρίες είτε υπόπτων μαρτύρων είτε παραπονουμένων σε σεξουαλικά αδικήματα πρέπει να προσεγγίζονται με ιδιαίτερη προσοχή (βλ. R. v. Spencer, R. ν. Smails

(1987)A.C. 128, R. v. Beck 74 Cr. App. R.21 C.A., Τοουλιάς ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ 258). Στις υποθέσεις Ευαγγέλου ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ 24 και Χρ. Νικολάου ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω) γίνεται εκτενής ανάλυση της ανάγκης για ενισχυτική μαρτυρία αλλά και της ανάγκης όπως το Δικαστήριο προειδοποιήσει τον εαυτό του για τον κίνδυνο που ελλοχεύει να κριθεί η ενοχή του κατηγορούμενου χωρίς ενίσχυση της μαρτυρίας του παραπονούμενου εκεί που η νομολογία το ενδεικνύει ως θέμα πρακτικής. Γ. ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΕΝΙΛΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΑΡΘΡΟ 3

(1)(α)(ΙΙΙ)

(2)(α) ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ 3

(1)/00 Η 1η κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο 3

(1)(α)(ΙΙΙ)

(2)(α) του Περί Καταπολέμησης της Εμπορίας Προσώπων και Περί Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Νόμος Ν. 3

(1)/00, το οποίο προνοεί: 3.-

(1)Απαγορεύεται- (α) Η σεξουαλική εκμετάλλευση ενήλικων προσώπων με κερδοσκοπικό σκοπό εφόσον- (ι) ......................... (ιι) ......................... (ιιι) Γίνεται μέσω κατάχρησης εξουσίας ή άλλης μορφής πίεσης, σε τέτοιο βαθμό ώστε το συγκεκριμένο πρόσωπο να μην έχει ουσιαστική και αποδεκτή επιλογή παρά να υποκύψει στην πίεση ή κακοποίηση (β) ........................... (γ) ........................... (δ) ...........................

(2)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, σχέση συγγένειας με το θύμα εξ αίματος ή εξ αγχιστείας μέχρι τρίτου βαθμού, καθώς και κάθε άλλη σχέση του θύματος με πρόσωπο, το οποίο λόγω της θέσης του ασκεί εξουσία ή επιρροή στο θύμα και περιλαμβάνει σχέση με κηδεμόνα, εκπαιδευτικό, υπεύθυνο οικοτροφείου, σωφρονιστηρίου, φυλακών ή άλλων παρόμοιων ιδρυμάτων, καθώς και με άλλα πρόσωπα με ανάλογη θέση ή ιδιότητα συνιστά κατάχρηση εξουσίας ή άλλης μορφής πίεσης (α) ΄Οποιος ενεργεί κατά παράβαση των απαγορεύσεων που αναφέρονται στο εδάφιο 1(α) και (β) διαπράττει αδίκημα και σε περίπτωση καταδίκης του υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δεκαπέντε έτη (β) ........................... Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος κατά την άποψη του Δικαστηρίου είναι τα εξής: (α) Η σεξουαλική εκμετάλλευση ενηλίκου προσώπου (β) Με κερδοσκοπικό σκοπό (γ) Μέσω κατάχρησης εξουσίας ή άλλης μορφής πίεσης σε τέτοιο βαθμό ώστε το συγκεκριμένο πρόσωπο (δ) Να μην έχει ουσιαστική και αποδεκτή επιλογή παρά να υποκύψει στην πίεση ή κακοποίηση. 1ος ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Α. ΜΑΣΤΡΟΠΕΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 2 Από τα ευρήματα μου ως τα κατέγραψα ανωτέρω με βάση την μαρτυρία που αποδέχθηκα έχει αποδειχθεί ότι η Μ.Κ πριν έρθει στην Κύπρο και εργασθεί ως καλλιτέχνιδα στον κατηγορούμενο 1 δεν ήταν πόρνη. Ο κατηγορούμενος 1 όμως ήταν αυτός που με απειλές την προήγαγε σε πόρνη αφού η Μ.Κ1 εξαναγκάσθηκε απ΄ αυτόν να κάνει έρωτα με πελάτες του καμπαρέ ή του εστιατορίου του έναντι πληρωμής. Τοιουτοτρόπως η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει τα δύο συστατικά στοιχεία του αδικήματος όπως τα κατέγραψα όταν εξέθετα την νομική πτυχή του αδικήματος. Σύμφωνα όμως με το νόμο για το αδίκημα της μαστροπείας η ανάγκη ενίσχυσης της μαρτυρίας είναι επιτακτική και χωρίς ενίσχυση δεν δύναται το Δικαστήριο να καταδικάσει ένα κατηγορούμενο επί τη βάσει μαρτυρίας ενός μάρτυρα. Αναζήτησα τέτοια μαρτυρία στο αποδεικτικό υλικό που βρίσκεται ενώπιον μου αλλά δεν εντόπισα μαρτυρία που να μπορεί να ενισχύσει την μαρτυρία της ΜΚ.1. Η μαρτυρία του Μ.Κ4 όπως και του Σιαμπτάνη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως τέτοια αφού αυτή σχετίζεται με άλλα γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά την καταγγελία της Μ.Κ1 στην αστυνομία. Το βάρος απόδειξης σε ποινική δίκη βρίσκεται στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής και εναπόκειται σ΄ αυτή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι αξιόπιστη και σαφής (βλ. Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Επίσης έχει να αποδείξει την κατηγορία και κάθε στοιχείο που να τη βαρύνει και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και να είναι (βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ σελ. 363). ΄Ιδια ήταν η προσέγγιση και στις υποθέσεις Παφίτης ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102 επ. και Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482 επ. και Petkova ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ 521. Ελλείψει ενισχυτικής μαρτυρίας η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την κατηγορία 2 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Κατά συνέπεια ο κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία 2 που αντιμετωπίζει. Β. ΑΠΟΖΕΙΝ ΑΠΟ ΚΕΡΔΗ ΠΟΡΝΕΙΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ 3, 4, 5 ΚΑΙ 6 Για το αδίκημα του άρθρου 164

(1)(α) δεν είναι υποχρεωτική η ενισχυτική μαρτυρία παρά μόνο ως θέμα πρακτικής. Όπως έχω αναφέρει κατά την αξιολόγηση η Μ.Κ1 κρίθηκε αξιόπιστη. Το ερώτημα που τίθεται τώρα είναι κατά πόσο το Δικαστήριο είναι διατεθειμένο να βασιστεί στην μαρτυρία της Μ.Κ1 χωρίς ενίσχυση. Προς το σκοπό αυτό, δίδω την αναγκαία προειδοποίηση στον εαυτό μου και όπως ανάφερα και κατά την αξιολόγηση, προσεγγίζω την μαρτυρία της Μ.Κ1 με επιφύλαξη, καχυποψία, περίσκεψη και προσοχή και υπενθυμίζω συνεχώς στον εαυτό μου ότι είναι σπιλωμένη μάρτυρας της οποίας η μαρτυρία μπορεί να επηρεάζεται από τη σχέση της με το έγκλημα και είναι επομένως επικίνδυνο να βασιστώ στη μαρτυρία της χωρίς ενίσχυση και τους κινδύνους που ελλοχεύουν από την αποδοχή μιας τέτοιας μαρτυρίας και τον κίνδυνο στήριξης καταδίκης του κατηγορουμένου 1 χωρίς ενίσχυση. Με βάση τα πιο πάνω και έχοντας συνεχώς κατά νου τις πιο πάνω αρχές και υπενθυμίσεις αισθάνομαι απολύτως σίγουρος ότι μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία της Μ.Κ.1, που είναι ήδη αποδεκτή, χωρίς ενίσχυση. Με βάση τα ευρήματα μου έχουν αποδειχθεί όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος αφού η Μ.Κ1 ήταν πόρνη κατά το χρονικό διάστημα από 16.12.05 εως 22.1.06 αφού ο κατηγορούμενος 1 ήταν το πρόσωπο που με απειλές την εξανάγκασε από την τρίτη ημέρα μετά την άφιξη της να κάνει έρωτα με άντρα επί πληρωμή και στη συνέχεια μέχρι τις 22.1.06 πάλι με απειλές την εξανάγκασε να κάνει έρωτα με περίπου επτά

(7)-οκτώ

(8)άντρες επί πληρωμή και να ζει εν μέρει από τα κέρδη της πορνείας της Μ.Κ1 αφού είτε πληρώνετο απευθείας ο ίδιος από τους πελάτες, είτε μέσω της Μ.Κ1 είτε μέσω της κατηγορούμενης 2. Τα γεγονότα δε αυτά ήταν σε γνώση του κατηγορουμένου 1 αφού ο ίδιος ήταν αυτός που είχε τα πάντα υπό τον έλεγχο του. Να λεχθεί ότι τυγχάνει εφαρμογής και το εδάφιο 3 του άρθρου 164 του Κεφ. 154 αφού αποτελεί εύρημα μου ότι ασκούσε έλεγχο στις κινήσεις και επηρέαζε τις κινήσεις της Μ.Κ1 και βεβαίως ως ανάφερα την εξανάγκαζε στην άσκηση πορνείας ως πόρνη με άντρες επί πληρωμή. Ετσι η Κατηγορούσα Αρχή έχει πετύχει να αποδείξει τα αδικήματα των κατηγοριών 3 και 5 εναντίον του κατηγορουμένου 1 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Κατά συνέπεια ο κατηγορούμενος 1 κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 3 και 5 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. ΄Οσον αφορά τις κατηγορίες 4 και 6 με βάση και πάλι τα ευρήματα μου έχουν αποδειχθεί τα συστατικά τους στοιχεία αφού ο κατηγορούμενος 1 στις 28.2.06 ήταν το πρόσωπο που ανάφερε στον Μ.Κ4 ότι εφόσον κερνούσε την Olga τέσσερα

(4)ποτά μπορούσε να πάει μαζί της για σεξ. Τα χρήματα δε για τα τέσσερα

(4)ποτά στην ουσία ήταν το ποσό που ήθελε ο κατηγορούμενος 1 για να κάνει έρωτα η Olga με τον Μ.Κ4 και όχι βέβαια η αξία αυτών καθ΄ αυτών των ποτών που ήταν το πρόσχημα για διεκπεραίωση του σκοπού του. Ηταν χρήματα που προήλθαν καθαρά από την πορνεία της Olga ως πόρνης και ο κατηγορούμενος ζούσε μερικώς από τα κέρδη αυτής της πορνείας εν γνώσει του, των γεγονότων αυτών. Αν και δεν είναι υποχρεωτική η ενισχυτική μαρτυρία για την απόδειξη του αδικήματος του άρθρου 164

(1)(α), ως κατέγραψα και ανέλυσα πιο πάνω και μπορεί το Δικαστήριο να βασιστεί μόνο επί της μαρτυρίας ενός μάρτυρα αφού προειδοποιήσει τον εαυτό του, στην συγκεκριμένη περίπτωση η μαρτυρία του Μ.Κ4 ενισχύεται τόσο από την μαρτυρία του Σιαμπτάνη που η κατάθεση του κατατέθηκε ως τεκμήριο στο Δικαστήριο ως προς το αληθές του περιεχομένου της όσο και από τα έξι

(6)φωτοτυπημένα χαρτονομίσματα των £10 που έδωσε ο Μ.Κ4 στον κατηγορούμενο 1 για να κάνει έρωτα με την Olga και βρέθηκαν στο τσαντάκι της κατηγορουμένης 2 η οποία ήταν το πρόσωπο που είσπραττε όλα τα χρήματα. Η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε έτσι να αποδείξει τα αδικήματα των κατηγοριών 4 και 6. Συνεπώς ο κατηγορούμενος 1 κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 4 και 6 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. 2η ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΗ ΑΠΟΖΕΙΝ ΑΠΟ ΚΕΡΔΗ ΠΟΡΝΕΙΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ 5 ΚΑΙ 6 Σε σχέση με την κατηγορία 5 η μόνη μαρτυρία που υπάρχει είναι ότι κατά την έρευνα που έγινε από τον Μ.Κ.3 στις 28/2/06 στο τσαντάκι της κατηγορουμένης 2 βρέθηκαν εντός αυτού μαζί με άλλα χρήματα και τα έξι

(6)χαρτονομίσματα των £10 που είχαν φωτοτυπηθεί και τα έδωσε ο Μ.Κ.4 στον κατηγορούμενο 1 για να κάνει έρωτα μαζί με την Olga. Η μαρτυρία όμως αυτή δεν είναι ικανή και ικανοποιητική επί της οποίας το Δικαστήριο να στηρικτεί για να κρίνει την ενοχή της κατηγορουμένης 2 αφού αυτή δεν οδηγεί μόνο σε ένα ενδεχόμενο αυτό της ενοχής της κατηγορουμένης 2 αλλά είναι ενδεχόμενο αυτά να τα τοποθέτησε ο κατηγορούμενος 1 ένεκα του ότι η κατηγορουμένη 2 ήταν αυτή που είσπραττε τα χρήματα της βραδυάς. Εξηγείται πιο πάνω το βάρος που έχει η Κατηγορούσα Αρχή το οποίο πρέπει να αποσείσει από τους ώμους της προς απόδειξη του αδικήματος, πράγμα που δεν κατόρθωσε να πετύχει στην συγκεκριμένη περίπτωση. Κατά συνέπεια η κατηγορουμένη 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία 5 που αντιμετωπίζει. ΄Οσον αφορά την κατηγορία 6 η Μ.Κ.1, την οποία έκρινα αξιόπιστη, ανέφερε ότι όταν απουσίαζε ο κατηγορούμενος 1 τα χρήματα από τους πελάτες τα είσπραττε η κατηγορουμένη 2. Τούτο όμως δεν οδηγεί ότι η κατηγορουμένη 2 αποζούσε μερικώς από κέρδη πορνείας αφού ως μπαργούμαν είσπραττε όλα τα χρήματα της βραδυάς τα οποία όμως ανήκαν στον κατηγορούμενο 1 και δεν είναι σίγουρο ότι η κατηγορουμένη 2 γνώριζε τη σημασία των τεσσάρων

(4)ποτών στην πορνεία και ότι όχι απλά κατέγραφε και είσπραττε την αξία των ποτών ως φαίνεται στα τεκμήρια 9 και 10. Κρίνω ότι δεν μπορώ με ασφάλεια να προβώ στην καταδίκη της κατηγορουμένης 2 και γι' αυτό η κατηγορουμένη 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία 6 λόγω αμφιβολιών. (Υπ.) Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο