Παναγιώτης Κουντουρίδης Λτδ ν. Charles Robert Hadkinson, Αρ.Υπ.: 552/06, 15 Σεπτεμβρίου, 2006

(1)και 29 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπως αυτά έχουν τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας, «Ο κατηγορούμενος στις 20/9/03 εξέδωσε προς όφελος των παραπονουμένων, Παναγιώτης Κουντουρίδης Λτδ, την επιταγή της Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ με αριθμό 01663825 για το ποσό των ΛΚ16,000.00 η οποία αφού παρουσιάστηκε στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε εντός ευλόγου χρόνου από την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα, δεν εξοφλήθηκε λόγω του ότι ο τραπεζικός λογαριασμός του εκδότη είχε παγοποιηθεί από την τράπεζα ενόψει έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων και παρέμεινε απλήρωτη για περίοδο 15 ημερών από την εν λόγω παρουσίαση της». ΄Οπως έχει ήδη αναφερθεί το κατηγορητήριο καταχωρήθηκε στις 17/1/06 και ορίστηκε για πρώτη εμφάνιση στις 20/2/

1. Εκείνη την ημερομηνία δεν είχε επιδοθεί και το Δικαστήριο όρισε την υπόθεση για επίδοση στις 20/3/
2. Την ημέρα εκείνη ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε και αφού κατηγορήθηκε και αρνήθηκε ενοχή στην κατηγορία η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 3/5/
3. Την ημέρα εκείνη το Δικαστήριο αντιμετώπισε αίτημα αναβολής της ακρόασης εκ μέρους του συνήγορου του κατηγορουμένου λόγω άλλης συνεχιζόμενης υπόθεσης που είχε, αίτημα το οποίο εγκρίθηκε και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 19/6/
4. Εκείνη την ημέρα ο συνήγορος των παραπονουμένων υπέβαλε αίτηση για τροποποίηση του κατηγορητηρίου, αίτημα το οποίο ακολούθως απέσυρε στις 20/6/
5. Το Δικαστήριο στις 20/6/06 όρισε την υπόθεση για ακρόαση στις 14/9/
6. Στις 14/9/06 ο συνήγορος των παραπονουμένων υπέβαλε αίτημα στο Δικαστήριο για τροποποίηση του κατηγορητηρίου δια της προσθήκης τριών νέων κατηγοριών, μια κατηγορία για εξασφάλιση αγαθών με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση των άρθρων 20, 297 και 298 του Κεφ. 154, μια κατηγορία για εξασφάλιση πίστωσης με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση των άρθρων 20, 297 και 301 του Κεφ. 154 και μία κατηγορία για απάτη κατά παράβαση των άρθρων 20 και 300 του Κεφ.
7. Οι λεπτομέρειες των αδικημάτων των οποίων επιδιώκεται η προσθήκη στο κατηγορητήριο αναφέρονται σε χρονική περίοδο κατά ή περί τις 30/9/
8. Ο συνήγορος του κατηγορουμένου έφερε ένσταση στην τροποποίηση του κατηγορητηρίου ως ανωτέρω, ως αποτέλεσμα της οποίας το Δικαστήριο κάλεσε τους συνήγορους να αγορεύσουν και αντικείμενο της παρούσας απόφασης είναι το κατά πόσο θα επιτραπεί η τροποποίηση του κατηγορητηρίου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των παραπονούμενων ανέφερε ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να κρίνει το αίτημα του λαμβάνοντας υπόψη τον χρόνο που μεσολάβησε από την καταχώρηση της υπόθεσης που όπως έχει αναφερθεί είναι η 17/1/06 και όχι από την έκδοση της επιταγής ως η πρώτη κατηγορία που ήταν η 30/9/03 και ότι το διάστημα αυτό δεν είναι μακρύ. Ανέφερε επίσης ότι η πλευρά του κατηγορουμένου δεν καταλαμβάνεται εξ απήνης αφού ήταν εις γνώση τους ότι θα υποβαλλόταν το αίτημα και δεν αιφνιδιάστηκαν. ΄Ηταν επίσης η θέση του ότι το αίτημα αυτό μπορεί να υποβληθεί και να εγκριθεί από το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας και ότι ο λόγος που υποβάλλεται το αίτημα στο παρών στάδιο είναι επειδή τώρα έχουν πληροφορηθεί για την υπεράσπιση του κατηγορουμένου η οποία έχει σχέση με την επίδικη επιταγή και συγκεκριμένα την θέση ότι αυτή είναι μεταχρονολογημένη. Ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον κατηγορούμενο ανέφερε ότι η αίτηση είναι κακόπιστη και αβάσιμη και δεν θα πρέπει να εγκριθεί από το Δικαστήριο. Η επιταγή που αφορά την πρώτη κατηγορία φαίνεται να έχει ημερομηνία την 30/9/03 ενώ το κατηγορητήριο καταχωρήθηκε με την παρέλευση δύο χρόνων και τεσσάρων μηνών. Βεβαίως όπως έχει αναφέρει ο κ. Λουκαϊδης εφόσον δόθηκε άδεια για καταχώρηση του κατηγορητηρίου το θέμα θα εξεταστεί στα πλαίσια της δίκης και όχι στο στάδιο αυτό. Ήταν η θέση του ότι οι κατηγορίες των οποίων επιδιώκεται η προσθήκη δεν φαίνεται να έχουν σχέση με την υφιστάμενη κατηγορία ότι επιφέρουν μεγαλύτερη ποινή σε περίπτωση καταδίκης και είναι πολύ σοβαρότερες από την υφιστάμενη κατηγορία ενώ και πάλι ο χρόνος στον οποίο ανάγονται είναι οι 30/9/03 τρία χρόνια πλέον από την ισχυριζόμενη διάπραξη τους, γεγονός που θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο στα πλαίσια εξασφάλισης του δικαιώματος για δίκαιη δίκη εντός ευλόγου χρόνου που πρέπει να έχει ο κατηγορούμενος σύμφωνα με το Σύνταγμα. Επίσης η παραδοχή του συνηγόρου των παραπονουμένων ότι ο λόγος που υποβάλλεται το αίτημα είναι η πληροφόρηση τους για την υπεράσπιση του κατηγορουμένου που ουσιαστικά οδηγεί σε μη στοιχειοθέτηση του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, αποδεικνύει την κακοπιστία. ΄Ηταν επίσης η θέση του κ. Λουκαϊδη ότι τα νέα αδικήματα που επιδιώκεται να προστεθούν δεν φαίνεται να έχουν καμία σχέση με το υφιστάμενο αδίκημα. Η επί του θέματος νομολογία, Κυπριακή και Αγγλική είναι πλούσια. Παραπέμπω στις υποθέσεις Fatma Mehmet v. The Police

(1970)2 C.L.R. 62, Pourris & Others v. Republic

(1983)2 C.L.R. 148, Leonidou v. The Police

(1987)2 C.L.R. 96. ΄Οπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Pourris (ανωτέρω), τα άρθρα 83 μαζί με το άρθρο 84 και 85 του Κεφ. 155 αντιστοιχούν στις πρόνοιες του άρθρου 5

(1)της Αγγλικής Indictments Act του 1915. Χωρίς τα άρθρα αυτά να είναι μεταξύ τους πανομοιότυπα, εντούτοις το αντικείμενο που ρυθμίζουν οι πρόνοιες τους δεν διαφέρει. Στη υπόθεση R. v. Smith and others 34 Cr. Ap. Rep. 168 επεξηγήθηκε από τον Δικαστή Humphreys η έννοια του όρου ελαττωματικό κατηγορητήριο "defective indictment". Ειδικά αναφέρεται: "In our opinion, any alteration in matters of description, and probably in many other respects, may be made in order to meet the evidence in the case so long as the amendment causes no injustice to the accused person." Στο σύγγραμμα του Archbold 43η έκδοση, τόμος 1, σελ. 53 αναφέρονται τα εξής: "(

1. b)The court has power to order an amendment which involves the substitution of a different offence for that originally charged in the indictment, or even the inclusion of an additional count for an offence not previously charged. (
2. c)An amendment of any kind may be made at any stage of the trial provided that, having regard to the circumstances of the case and the power of the court to direct a separate trial of any accused or to postpone the trial, the amendment can be made without injustice." Η νομολογία καταδεικνύει ότι το στάδιο στο οποίο υποβάλλεται ένα τέτοιο αίτημα αλλά και κατά πόσο η μεταβολή του κατηγορητηρίου θα επηρεάζει δυσμενώς τον κατηγορούμενο στην υπεράσπιση του είναι οι σημαντικότεροι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο που έχει να αντιμετωπίσει αίτημα όπως το υπό εξέταση. Παραπέμπω σχετικά στις υποθέσεις Αντρέας Κυριάκου v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 458 και Georgios Leonidou v. The Police

(1987)2 C.L.R. 96. Η ακρόαση της παρούσας υπόθεσης όπως έχει διαγραφεί από το ιστορικό της ανωτέρω δεν έχει ακόμα αρχίσει. Ούτε και μπορεί να λεχθεί ότι εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου για πολύ χρόνο. Περαιτέρω δεν έχει τεθεί θέμα δυσμενούς επηρεασμού του κατηγορουμένου ο οποίος και θα έχει την ευκαιρία, σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος να προβάλει πλήρως την υπεράσπιση του. Το θέμα του αδικαιολόγητου χρόνου που κατά την εισήγηση του συνήγορου του κατηγορουμένου έχει μεσολαβήσει από την κατ' ισχυρισμό διάπραξη των αδικημάτων των οποίων επιδιώκεται προσθήκη μέχρι σήμερα, και τούτο στα πλαίσια της συνταγματικής επιταγής για δίκαιη δίκη εντός ευλόγου χρόνου, δεν θα απασχολήσει το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό αλλά κατά την διεξαγωγή της διαδικασίας. ΄Οσον αφορά το θέμα της συνάφειας των κατηγοριών και πάλι το θέμα αυτό θα εξεταστεί κατά την ακροαματική διαδικασία και όχι στο παρών στάδιο. Η θέση ότι τα νέα αδικήματα τα οποία θα προστεθούν στο κατηγορητήριο εάν το Δικαστήριο εγκρίνει το αίτημα της κατηγορούσας αρχής, επιφέρουν σε περίπτωση καταδίκης μεγαλύτερες και σοβαρότερες ποινές από αυτές που προνοούνται για την υφιστάμενη κατηγορία είναι ορθή. Το γεγονός όμως αυτό κατά την άποψη μου δεν έχει καμία σημασία και στο παρόν στάδιο, όπου το Δικαστήριο δεν αντιμετωπίζει αίτημα προσθήκης κατηγοριών σύμφωνα με και/ή στα πλαίσια του άρθρου 85

(4)του Κεφ. 155 όπου το γεγονός αυτό έχει βαρύνουσα σημασία. Το δικαίωμα της κατηγορούσας αρχής στην υποβολή αιτήματος στο Δικαστήριο για τροποποίηση του κατηγορητηρίου προβλέπεται ρητά στο άρθρο 83

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 είναι αδιαμφισβήτητο. Υπόκειται βέβαια στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. ΄Εχοντας υπόψη μου το ιστορικό της υπόθεσης μέχρι τώρα, την φύση των αδικημάτων, το στάδιο στο οποίο υποβάλλεται το αίτημα σε σχέση με την πορεία της υπόθεσης δεν διαβλέπω πως θα επηρεαστεί δυσμενώς ο κατηγορούμενος. Ενόψει των ανωτέρω, καθοδηγούμενη από τις νομικές αρχές και ασκώντας την διακριτική μου ευχέρεια, το αίτημα του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής για τροποποίηση του κατηγορητηρίου δια της προσθήκης τριών νέων κατηγοριών ως αναφέρονται πιο πάνω εγκρίνεται δυνάμει του άρθρου 83

(1)του Κεφ. 155. (Υπ.) ................................................. Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο