← Κύπρος

Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων ν. Μιχαλάκη Ανδρέου, Αρ.Υπ.: 4075/06, 10 Οκτωβρίου, 2006

Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων ν. Μιχαλάκη Ανδρέου, Αρ.Υπ.: 4075/06, 10 Οκτωβρίου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:B51 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε. Δ. Αρ.Υπ.: 4075/06 Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων v. Μιχαλάκη Ανδρέου Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 10 Οκτωβρίου, 2006 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Β. Αθανασίου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Ν. Νικηφόρου (κα Ιωαννίδου για να ακούσει την απόφαση) Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει σειρά κατηγοριών που αφορούν την μή καταβολή εισφορών στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων για ασφαλιστέες αποδοχές υπαλλήλου του. Η υπόθεση προέκυψε όταν ο Κώστας Νικολάου, πρώην υπάλληλος του κατηγορούμενου, υπέβαλε παράπονο στο Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων ότι ο κατηγορούμενος δεν κατέβαλε εισφορές για τις ασφαλιστέες αποδοχές κατά την διάρκεια της εργοδότησης του από τον κατηγορούμενο. Η θέση του κατηγορούμενου ήταν ότι όλα τα οφειλόμενα ποσά είχαν πληρωθεί. Εκ μέρους της κατηγορούσας αρχής κατέθεσε η επιθεωρήτρια Κοινωνικών Ασφαλίσεων Μαρία Ευθυμίου, ΜΚ

  1. Είπε ότι ο παραπονούμενος, ΜΚ2 υπέβαλε παράπονο στις 9/2/06 ότι ο εργοδότης του, κατηγορούμενος δεν κατέβαλλε εισφορές γι' αυτόν. Ανέφερε ότι οι ενέργειες της ήταν να καλέσει τον εργοδότη για να ακούσει και την δική του εκδοχή και του ζήτησε το μισθολόγιο για να διαπιστώσει κατά πόσο οι ισχυρισμοί του ΜΚ2 ευσταθούν. Ο κατηγορούμενος δεν μπόρεσε να υποστηρίξει τον δικό του ισχυρισμό ότι η περίοδος απασχόλησης και ο μισθός που έδιδε στον ΜΚ2 ήταν λιγότερα από αυτά που ισχυριζόταν ο ΜΚ
  2. Ανέφερε επίσης ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε πληρώσει καθόλου εισφορές στις κοινωνικές ασφαλίσεις για τον ΜΚ2 αλλά ότι μετά την υποβολή παραπόνου πλήρωσε εισφορές για το χρονικό διάστημα που ο ίδιος αποδεχόταν ότι ο ΜΚ2 εργάστηκε κοντά του. Ακολούθως εξήγησε τα ποσά που ο κατηγορούμενος οφείλει και τον τρόπο υπολογισμού τους αναφέροντας ότι όλα τα ποσά για τα οποία κατηγορείται είναι οφειλόμενα και ότι δεν έχουν συμπεριληφθεί σε αυτά τα ποσά που ο κατηγορούμενος έχει ήδη πληρώσει. Η ΜΚ1 αντεξετάστηκε αναφορικά με τις ενέργειες που έκανε για να διαπιστώσει την αλήθεια των ισχυρισμών του παραπονουμένου, ΜΚ
  3. Ο ΜΚ2 ανέφερε την περίοδο που ο ίδιος ισχυρίζεται ότι εργάστηκε στον κατηγορούμενο καθώς και τον μισθό που κατ' ισχυρισμό έπαιρνε. ΄Ηταν η θέση του ότι ο λόγος που έφυγε από την δούλεψη του κατηγορουμένου ήταν ότι ανακάλυψε ότι δεν του κατέβαλε τις εισφορές που θα έπρεπε να καταβάλει στις κοινωνικές ασφαλίσεις ως εργοδότης. Αντεξετάστηκε σε σχέση με τα σημεία αυτά και του υπεβλήθη ότι ψεύδεται για όλα. Ο κατηγορούμενος έδωσε ένορκη μαρτυρία αναφέροντας την δική του εκδοχή για τον χρόνο που ο κατηγορούμενος εργάστηκε κοντά του, το ύψος των απολαβών του και τον λόγο που τερματίστηκε η εργοδότηση του. Αυτό που πρέπει να αποδειχθεί για να διαπιστωθεί η ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου είναι: 1) η υποχρέωση του για καταβολή των εισφορών και 2) η παράλειψη ή άρνηση του κατηγορούμενου να πληρώσει τις εισφορές. Με βάση την μαρτυρία που έχει προσαχθεί προκύπτει ότι υπάρχει πραγματική διαφορά μεταξύ εργοδότη και εργοδοτούμενου σε σχέση τόσο με τις πραγματικές αποδοχές του εργοδοτούμενου όσο και την χρονική περίοδο που διήρκεσε η απασχόληση του εργοδοτούμενου. Από την μαρτυρία προκύπτει ότι η ΜΚ1 κάλεσε τις δύο πλευρές για να αποφασίσει ποιες ήταν οι πραγματικές απολαβές του ΜΚ2 και το χρονικό διάστημα εργοδότησης. Προκύπτει επίσης ότι δεν λήφθηκε οποιαδήποτε απόφαση του Διευθυντή σε σχέση με το ζήτημα αυτό. Αντίθετα προχώρησε η ποινική δίωξη του κατηγορούμενου αφού η ΜΚ1 απέρριψε την εκδοχή του κατηγορούμενου σε σχέση με το θέμα αυτό. Το άρθρο 76

(1)(στ) του Νόμου 41/80 προνοεί ότι εάν ήθελε προκύψει οποιοδήποτε ζήτημα αναφορικά με τις ασφαλιστέες αποδοχές που θα ληφθούν υπόψη για σκοπούς του παρόντος νόμου, αυτό είναι ζήτημα που επιλύεται από τον Διευθυντή των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Η διαφορά μεταξύ του εργοδότη και του εργοδοτουμένου σε σχέση με το πραγματικό ύψος απολαβών του ΜΚ2 καθώς και ο χρόνος εργοδότησης είναι διαφορά που αφορά τις ασφαλιστέες αποδοχές που θα ληφθούν υπόψη. Προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι ο μόνος αρμόδιος για την επίλυση ζητημάτων που εμπίπτουν στον κατάλογο ζητημάτων που καταγράφονται στο άρθρο 76 του Ν. 41/80 είναι ο Διευθυντής. Το Ποινικό Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να αποφασίσει ζητήματα σε σχέση με το ύψος της υποχρέωσης καταβολής των εισφορών. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Κυριάκος Παντελή v. Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Ποινική ΄Εφεση 7879, ημερ. 27/1/06 αναφέρει την ορθή διαδικασία που ακολουθείται σε παρομοίου είδους υποθέσεις όταν δηλαδή προκύπτουν διαφορές μεταξύ εργοδότη και εργοδοτουμένου σε σχέση με την υποχρέωση καταβολής εισφορών στο Ταμείο Κοινωνικής Ασφάλισης. Η διαδικασία αυτή προϋποθέτει διερεύνηση του θέματος από το Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων με συγκεκριμένη κατάληξη, απόφαση του Διευθυντή. Υπάρχει κατόπιν η ευχέρεια του προσώπου που δεν αποδέχεται την απόφαση του Διευθυντή να ασκήσει Ιεραρχική Προσφυγή στον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και κατ' επέκταση και αφού και πάλι υπάρχει διαφωνία προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο στα πλαίσια του άρθρου 146 του Συντάγματος αφού τέτοια απόφαση είναι εκτελεστή διοικητική πράξη. Αναφέρω ότι και σε παλαιότερη απόφαση, στην υπόθεση Γιαννάκης Ιωάννου κ.ά. v. Της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω 1) Του Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων, 2) Του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων,
(1991)3 Α.Α.Δ. 493 και πάλι υπογραμμίστηκε ότι αποκλειστικά αρμόδιος για την επίλυση κάθε αναφυόμενου ζητήματος αναφορικά με την υποχρέωση για ασφάλιση είναι ο Διευθυντής Κοινωνικών Ασφαλίσεων και μετά την άσκηση Ιεραρχικής Προσφυγής ο Υπουργός. Το Ποινικό Δικαστήριο δεσμεύεται από την απόφαση του Διευθυντή σύμφωνα με το άρθρο 77 του Ν. 41/80. Εφαρμόζοντας τις αρχές που διατυπώνονται στις πιο πάνω αποφάσεις τα ακόλουθα αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: 1) Δεν έχω αρμοδιότητα να κρίνω ποιες είναι οι ασφαλιστέες αποδοχές επί των οποίων πρέπει να πληρωθούν εισφορές από τον κατηγορούμενο. 2) Ο αρμόδιος κριτής γι' αυτά τα ζητήματα είναι ο Διευθυντής. 3) Η κατηγορούσα αρχή οφείλει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι το αρμόδιο πρόσωπο έχει λάβει απόφαση. 4) Η κατηγορούσα αρχή δεν προσκόμισε μαρτυρία για να αποδείξει ότι υπάρχει τέτοια απόφαση. Το γεγονός ότι η ΜΚ1 διερεύνησε την καταγγελία και κατέληξε να πιστέψει την εκδοχή του παραπονούμενου ΜΚ2 έναντι αυτής του κατηγορουμένου και γι' αυτό τον λόγο ασκήθηκε ποινική δίωξη δεν εξυπακούει την ύπαρξη απόφασης του Διευθυντή. 5) Δεν μπορεί να εκληφθεί τυχόν απόφαση της ΜΚ1 ότι είναι απόφαση του Διευθυντή αφού η ΜΚ1 είναι εξουσιοδοτημένος λειτουργός από τον Διευθυντή. Αυτό γιατί ενώ το άρθρο 76(α) προνοεί ότι ο Διευθυντής μπορεί πριν από την επίλυση οποιουδήποτε ζητήματος να διορίσει λειτουργό που υπηρετεί στο αρμόδιο τμήμα για να διερευνήσει το θέμα αυτό, τόσο στην εν λόγω παράγραφο όσο και στο άρθρο 76
(3)του Νόμου η αρμοδιότητα για λήψη απόφασης ανήκει μόνο στον Διευθυντή. 6) Η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει ότι ο Διευθυντής που είναι και ο μόνος αρμόδιος κριτής σύμφωνα με το άρθρο 76
(1)του Νόμου εξέδωσε απόφαση σε σχέση με την υποχρέωση του κατηγορούμενου να καταβάλει εισφορές στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Το Ποινικό Δικαστήριο δεν μπορεί να αποφασίσει για την υποχρέωση του κατηγορουμένου να καταβάλει τις εισφορές, όμως έχει την δυνατότητα να αξιολογήσει όλα τα υπόλοιπα ζητήματα της απόδειξης. Στην υπό εξέταση περίπτωση, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή δεν έχει αποδείξει στον βαθμό που απαιτείται σε ποινικές υποθέσεις την υποχρέωση του κατηγορούμενου να καταβάλει τις εισφορές. Σχετική είναι η απόφαση Θαλασσινός v. Διευθυντής Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1998)1 Α.Α.Δ. 239. Ενόψει της κατάληξης μου αυτής, κρίνω ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι περιττή. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ............................................... Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.