Αστυνομία ν. Μιχαλάκη Μιχαήλ, Αρ. Υποθέσεως: 6843/06, 18.10.2006

(3), 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου Ν. 86/72όπως τροποποιήθηκε. Η δεύτερη κατηγορία αφορά το αδίκημα της παράλειψης οδηγού να ακινητοποιήσει το όχημα του παρότι κλήθηκε από αστυνομικό να πράξει τούτο, κατά παράβαση των κανονισμών 58

(1)(κ) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 Κ.Δ.Π.66/84 και του άρθρου 19 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου Ν.86/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας ο Κατηγορούμενος στις 24.11.2005 στο δρόμο Λάρνακας - Δεκέλειας στην Πύλα της Επαρχίας Λάρνακας οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KJD688 με ταχύτητα μεγαλύτερη του ανωτάτου ορίου ταχύτητας, δηλαδή με ταχύτητα 98km αντί 50km. Αναφορικά με τη δεύτερη κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος οι λεπτομέρειες του αδικήματος παραπέμπουν στον ίδιο τόπο και χρόνο ως η πρώτη κατηγορία ενώ περαιτέρω αναφέρεται ότι ο Κατηγορούμενος παρέλειψε να ακινητοποιήσει το όχημα KJD688 ενώ κλήθηκε από αστυνομικό εν στολή να πράξει τούτο. Προς απόδειξη της υπόθεσης της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε στο Δικαστήριο δύο μάρτυρες. Πρώτος ήταν ο ειδικός αστυφύλακας 7042 Σ. Παρπόττας (ΜΚ1) και δεύτερος ο αστυφύλακας 505 Μ. Κυπριανού (ΜΚ2). Ο ΜΚ1 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι στις 24/11/05 ήταν σε εντεταλμένη υπηρεσία μαζί με άλλο ένα συνάδελφο του στο δρόμο Λάρνακας προς Δεκέλεια. Τα καθήκοντα του κατά τη διάρκεια της εν λόγω υπηρεσίας ήταν αυτά του ελέγχου της τροχαίας κίνησης και του ελέγχου ταχύτητας. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι για τη διενέργεια των καθηκόντων του χρησιμοποίησε ταχύμετρο (radar) τύπου lazer. Ερωτήθηκε κατά πόσο προτού χρησιμοποιήσει το ταχύμετρο έλεγξε την εγκυρότητα της λειτουργίας του. Ο μάρτυρας απάντησε καταφατικά αναφέροντας ότι προέβηκε στους τρεις νενομισμένους ελέγχους και επεξήγησε στο Δικαστήριο τι ακριβώς έκανε, ως ακολούθως: Ο πρώτος έλεγχος στον οποίο προέβηκε ήταν να θέσει σε λειτουργία το ταχύμετρο και να εξετάσει εάν όλα τα ψηφία που υποδεικνύουν ορθή λειτουργία ευρίσκονταν στην οθόνη. Ακολούθως διενήργησε το δεύτερο έλεγχο. Ο μάρτυρας αποκάλεσε αυτό τον έλεγχο ως έλεγχο απόστασης και ανέφερε ότι στα πλαίσια αυτού, η αστυνομία έχει προκαθορισμένο σημείο το οποίο γνωρίζει την απόσταση του από το χώρο όπου διενεργείται ο έλεγχος ταχύτητας και σημαδεύοντας το εν λόγω σημείο με το ταχύμετρο θα παρουσιαστεί στην οθόνη του ταχυμέτρου η γνωστή απόσταση που χωρίζει το χειριστή από το σημείο που σημαδεύει. Σύμφωνα με το μάρτυρα ο τελευταίος έλεγχος που διενήργησε αφορούσε την ακίδα του ταχυμέτρου. Επεξήγησε ο μάρτυρας ότι η ακίδα, δηλαδή το σημάδι του ταχυμέτρου, εάν δεν είναι ορθά τοποθετημένη διαφοροποιείται ο ήχος που παράγει το ταχύμετρο κατά τη χρήση αυτού. Ήταν η θέση του ΜΚ1, ότι αυτή ήταν η εξέταση που διενήργησε πριν χρησιμοποιήσει το ταχύμετρο, η οποία και έδωσε θετικά αποτελέσματα. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι την εν λόγω ημερομηνία και κατά τη διάρκεια εκτέλεσης των καθηκόντων του διαπίστωσε ότι συγκεκριμένο όχημα υπερέβη το επιτρεπτό όριο ταχύτητας, δηλαδή έτρεχε 98km έναντι 50km. Ερωτήθηκε ο ΜΚ1 εάν κατέγραψε τον αριθμό εγγραφής του οχήματος και απάντησε καταφατικά αναφέροντας ότι τούτος ήταν KJD
2. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι είχε μάλιστα αντιληφθεί το πρόσωπο του οδηγού του οχήματος και πως τούτος ήταν ο Μιχάλης Μιχαήλ τον οποίο γνωρίζει προσωπικά. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ερώτησε το ΜΚ1 εάν βλέπει το εν λόγω πρόσωπο στο Δικαστήριο και ο τελευταίος υπέδειξε τον Κατηγορούμενο. Ο μάρτυρας συνεχίζοντας την ένορκο κατάθεση του ανέφερε ότι το περί ου λόγος περιστατικό έλαβε χώραν η ώρα 19:
3. Περαιτέρω, ερωτήθηκε εάν ανέκοψε το εν λόγω όχημα και ανέφερε πως υπέδειξε στον οδηγό του οχήματος να σταματήσει, αλλά εκείνος διέφυγε διενεργώντας ελιγμό στα δεξιά. Σύμφωνα με τον ΜΚ1 κατά την προσπάθεια του να ανακόψει το εν λόγω όχημα έφερε φωσφορούχο γιλέκο και πηλήκιο. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι αμέσως μετά προέβηκε σε έλεγχο του αριθμού εγγραφής του οχήματος και διαπίστωσε ότι ιδιοκτήτης του ήταν ο Κατηγορούμενος. Επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Κατηγορούμενο και τον κάλεσε στο σταθμό Ορόκλινης αφού του εξήγησε το λόγο. Στο σταθμό επέστησε την προσοχή του Κατηγορουμένου στο νόμο και ο τελευταίος απάντησε "ότι νομίζεις". Ο ΜΚ1 εξέδωσε εξώδικο στoν Κατηγορούμενο το οποίο δεν πληρώθηκε. Τέλος, ο μάρτυρας ανέφερε ότι κατά τον εν λόγω χρόνο η τροχαία κίνηση ήταν αραιή, ο καιρός καθαρός και ο δρόμος είχε φωτισμό. Στην αντεξέταση που υποβλήθηκε ο ΜΚ1 από τον Κατηγορούμενο, ανέφερε τα ακόλουθα: Σε ερώτηση σχετικά με το φωτισμό που επικρατούσε, εάν ήταν μέρα ή νύκτα, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι ο ήλιος είχε κατέβει, υπήρχαν όμως φώτα στην περιοχή και ήταν καλά φωτισμένη. Ακολούθως ο μάρτυρας ερωτήθηκε για το χρώμα του οχήματος που κατήγγειλε και απάντησε αργυρό, χωρίς όμως να είναι βέβαιος. Ο μάρτυρας ερωτήθηκε εάν είδε τον οδηγό του οχήματος και απάντησε ότι είδε καθαρά τον οδηγό και ήταν ο Κατηγορούμενος. Τέλος, σχετικά με την ώρα που ο Κατηγορούμενος επισκέφθηκε το σταθμό ο μάρτυρας απάντησε με σιγουριά ότι ήταν γρήγορα, δηλαδή σε σχέση με την ειδοποίηση και υπολόγισε ότι ήταν γύρω στις οκτώ. Ο ΜΚ1 δεν επανεξετάστηκε. Επόμενος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν ο Αστ. 505 Μ. Κυπριανού (ΜΚ2). Ο εν λόγω μάρτυρας ανέφερε ότι εργάζεται στο Τμήμα Επιστημονικής και Τεχνικής Υποστήριξης της αστυνομίας από το
4. Κύρια καθήκοντα του είναι η συντήρηση και επιδιόρθωση ηλεκτρονικών συσκευών όπως ταχύμετρα τύπου lazer. Περαιτέρω, ο μάρτυρας ανέφερε ότι σχετικά με τον εν λόγω τύπο ταχυμέτρου, τόσο το 2000 όσο και το 2005 έτυχε εκπαίδευσης (αναφορικά με τη συντήρηση και επιδιόρθωση του) από την κατασκευάστρια εταιρεία στην Αμερική. Ερωτήθηκε ο ΜΚ2 σχετικά με τη λειτουργία του εν λόγω ταχυμέτρου και ανέφερε τα ακόλουθα. Αμέσως μετά την ενεργοποίηση εμφανίζεται η φράση SPEED-m. Το γράμμα m, είπε ο ΜΚ2 είναι το ακρωνύμιο της λέξης meters (μέτρα). O MK2 συνέχισε ότι με το πάτημα της σκανδάλης η συσκευή εκπέμπει ακτίνα lazer η οποία όταν θα κτυπήσει το στόχο που ο χειριστής του ταχυμέτρου βλέπει μέσα από τα σκοπευτικά της συσκευής, ανάλογα με το χρόνο αντανάκλασης και την απόσταση μεταξύ της συσκευής και του στόχου, θα αναδείξει την ταχύτητα του τελευταίου. Ήταν η θέση του ΜΚ2 ότι προτού ο χειριστής προβεί σε οποιεσδήποτε μετρήσεις, πρέπει να διενεργήσει τρεις ελέγχους. Ο πρώτος έλεγχος διενεργείται από την ίδια τη συσκευή αφού τεθεί σε λειτουργία. Πρόκειται για αυτοέλεγχο ηλεκτρονικών κυκλωμάτων ο οποίος ικανοποιείται εφόσον εμφανιστούν όλα τα σύμβολα, λέξεις και αριθμοί στην οθόνη της συσκευής. Ακολούθως, εμφανίζεται η λέξη SPEED και ο πρώτος έλεγχος ολοκληρώνεται. Ο δεύτερος έλεγχος αφορά την απόσταση. Σύμφωνα με το ΜΚ2 ο χειριστής χρησιμοποιεί ως στόχο κάποιο σταθερό σημείο του οποίου η απόσταση από το ταχύμετρο είναι γνωστή εκ των προτέρων. Εάν με τη χρήση του ταχυμέτρου επί αυτού του στόχου, αναγράφει στη οθόνη της συσκευή η ορθή απόσταση, τότε και ο δεύτερος έλεγχος ολοκληρώνεται με επιτυχία. Ο τελευταίος έλεγχος αφορά τα σκοπευτικά. Ο χειριστής ρυθμίζει τη συσκευή σε δοκιμαστικό πρόγραμμα ούτως ώστε με το πάτημα της σκανδάλης να εκπέμπει χαρακτηριστικό ήχο. Ο χειριστής επιλέγει κάποιο στόχο, παρακολουθεί την κοκκίδα μέσα από τα σκοπευτικά της συσκευής, και μόλις αυτή κτυπήσει το στόχο, διαφοροποιεί το χαρακτηριστικό ήχο που παράγει η συσκευή. Ήταν η θέση του ΜΚ2 ότι μετά από αυτούς τους τρεις ελέγχους και εφόσον η συσκευή δεν αναγράφει το γράμμα Ε (ακρωνύμιο της λέξης ERROR δηλαδή σφάλμα), η συσκευή εργάζεται φυσιολογικά. Ο εν λόγω μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε από τον Κατηγορούμενο. Ακολούθως η κα Πίπη δήλωσε ότι αυτή ήταν η υπόθεση για την Κατηγορούσα Αρχή. Ο Κατηγορούμενος δεν υπέβαλε οποιοδήποτε αίτημα. Εν συνεχεία, αφότου εξέτασα το μαρτυρικό υλικό δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του Κεφ. 155, διαπίστωσα ότι τα συστατικά στοιχεία των δύο κατηγοριών αποδείχθηκαν και ότι η μαρτυρία δεν ήταν αντινομική και ως εκ τούτου, κάλεσα τον Κατηγορούμενο σε απολογία και προέβηκα σε επεξήγηση των δικαιωμάτων του. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε και τελικά έδωσε ένορκο κατάθεση. Μεταξύ άλλων ανέφερε ότι τη συγκεκριμένη ημερομηνία μετέβηκε στην οικία του η ώρα 7:

1. Όπως ανέφερε, περί τις 7:30 η σύζυγος του τον ενημέρωσε ότι τηλεφώνησαν από τον Αστυνομικό Σταθμό Ορόκλινης και ζήτησαν να μεταβεί εκεί. Σύμφωνα με τον ίδιο ετοιμάστηκε και περί η ώρα 8:00 μετέβη στον εν λόγω αστυνομικό σταθμό. Ήταν η θέση του Κατηγορουμένου πως όταν ο ίδιος παρουσιάστηκε στον αστυνομικό σταθμό, οι αστυνομικοί που τον κατήγγειλαν δεν ήταν εκεί και μετέβηκαν κατόπιν κλήσεως που έλαβαν από άλλους συναδέλφους τους. Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε πως στην παρουσία των αστυνομικών που τελικά τον κατήγγειλαν, αμφισβήτησε τη διάπραξη του αδικήματος, εφόσον διαφωνούσε με τη συγκεκριμένη ώρα που του ανέφεραν ότι πέρασε από τον εν λόγω δρόμο. Επί του προκειμένου, ήταν η θέση του Κατηγορουμένου ότι ο ίδιος χρησιμοποίησε το συγκεκριμένο δρόμο η ώρα 4:30 το απόγευμα και όχι η ώρα 7:
2. Ακόμη, ισχυρίστηκε ότι εφόσον οι αστυνομικοί επέμειναν στη θέση τους, δηλαδή ότι τον είδαν, δεν είχε τίποτα άλλο να τους πει πέραν από το να του δώσουν την κλήση του. Τέλος, σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο το όχημα του δεν είναι χρώματος αργυρού ως ο ΜΚ1 ανέφερε, αλλά μπλε. Κατά την αντεξέταση του ο Κατηγορούμενος αποδέχθηκε ότι στις 24.11.2005 πέρασε από τον εν λόγω δρόμο, όπως κάνει καθημερινά. Από το συγκεκριμένο δρόμο που αναφέρεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος περνά καθημερινά εφόσον είναι ο δρόμος προς το σπίτι του στη Ξυλοτύμπου. Για ότι αφορά την ώρα που πέρασε από το συγκεκριμένο δρόμο στις 24.11.2005 υπολογίζοντας ανέφερε πως ήταν γύρω στις 4:
3. Ο λόγος που υπολόγισε αυτή την ώρα είναι επειδή σύμφωνα με τον ίδιο η ώρα 5:00 βραδιάζει και τη συγκεκριμένη ημέρα και ώρα είχε ήδη φύγει από το περβόλι του αφότου πότισε τα δέντρα. Κατόπιν υποβολής της κας Πίπη ότι δεν ήταν η ώρα 4:30 που πέρασε από τον εν λόγω δρόμο αλλά η ώρα 19:20 απάντησε αρνητικά και ήταν η θέση του πως η ώρα 19:00, περίπου, ήταν στον αστυνομικό σταθμό όπου είχε κληθεί. Στη βάση αυτής της απάντησης υποδείχθηκε στο Κατηγορούμενο ότι στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του προσδιόρισε τον χρόνο μετάβασης του στον αστυνομικό σταθμό σε ώρα άλλη από αυτή που ανέφερε στην αντεξέτασή του. Ο Κατηγορούμενος επίμεινε στη θέση του ότι περί η ώρα 7:00 το βράδι έφυγε από το σπίτι του για τον αστυνομικό σταθμό και ότι περί τις 7:10 ήταν εκεί. Ερωτήθηκε αν γνωρίζει το όριο ταχύτητας στον αναφερόμενο δρόμο και απάντησε καταφατικά, υποδεικνύοντας όμως ότι στον εν λόγω δρόμο υπάρχουν διαφορετικά όρια ταχύτητας σε διάφορα σημεία. Ήταν η θέση του Κατηγορουμένου ότι αν και δεν έβλεπε τον μιλιοδείκτη του οχήματος του συνεχώς, είναι βέβαιος ότι δεν έτρεχε με την ταχύτητα που αναγράφεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος γιατί όταν κάποιος τρέχει με 100km το νιώθει αισθητά. Τέλος, υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι του υποδείχθηκε από την αστυνομία να ακινητοποιήσει το όχημα του και παρέλειψε να συμμορφωθεί και ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την υποβολή. Ακόμη, ο Κατηγορούμενος συμφώνησε ότι στον αστυνομικό σταθμό ανέφερε τη φράση "ότι νομίζεις εσύ" αλλά επεξήγησε πως τούτη ελέχθη μετά από προσπάθεια που κατέβαλε να επεξηγήσει στην αστυνομία πως δεν ήταν εκείνος το πρόσωπο που διέπραξε τα εν λόγω αδικήματα. Πέραν της δικής του μαρτυρίας ο Κατηγορούμενος παρουσίασε και ένα μάρτυρα. Ως μάρτυρας υπεράσπισης του Κατηγορουμένου παρουσιάστηκε η σύζυγος του κα Ελευθερία Μιχαήλ (ΜΥ1). Η μάρτυρας ανέφερε ότι στις 24.11.2005 γύρω στις 5:30, μόλις νύχτωσε, έλαβε τηλεφώνημα από την αστυνομία. Την ρώτησαν εάν έχουν ένα αυτοκίνητο Nissan και τους απάντησε καταφατικά. Τότε, σύμφωνα με τη μάρτυρα ρώτησαν ποιος το οδηγά και όταν τους είπε ότι το οδηγά ο σύζυγος της, ρώτησαν κατά πόσο ήταν στο σπίτι. Όταν η ΜΥ1 τους είπε ότι δεν ήταν στο σπίτι της ζήτησαν να του μεταφέρει το αίτημα της αστυνομίας να παρουσιαστεί στον αστυνομικό σταθμό. Περαιτέρω, ήταν η θέση της μάρτυρος ότι δεν ερώτησαν για τους αριθμούς εγγραφής του οχήματος. Ερωτηθείς από τον Κατηγορούμενο τι ώρα επέστρεψε ο ίδιος στο σπίτι και τι συνέβηκε τότε, η μάρτυρας απάντησε ότι ο Κατηγορούμενος μετέβηκε στο σπίτι γύρω στις 7:
4. Όταν η μάρτυρας άρχισε να λέει στον Κατηγορούμενο σχετικά με το τηλεφώνημα που δεχθηκε από την αστυνομία ξανά κτύπησε το τηλέφωνο και ήταν η αστυνομία. Ήταν η θέση της ΜΥ1 ότι άκουσε το σύζυγο της να λέει στο συνομιλητή του στο τηλέφωνο μόλις επέστρεψα, να κάνω ένα μπάνιο και να έρθω. Σύμφωνα με τη μάρτυρα έτσι και έγινε. Τέλος η ΜΥ1 είπε ότι το εν λόγω όχημα είναι χρώματος μπλε. Κατά την αντεξέταση η ΜΥ1 ανέφερε ότι ο σύζυγος της έφυγε από το σπίτι τους για να πάει στον αστυνομικό σταθμό γύρω στις 7:15 με 7:
5. Σε ερώτηση της κας Πίπη εάν αποκλείεται να έφυγε πριν τις 7:00 απάντησε καταφατικά. Όταν υποδείχθηκε στη μάρτυρα ότι ο Κατηγορούμενος στην ένορκο κατάθεση του ανέφερε πως πήγε στην αστυνομία η ώρα 7:00, η μάρτυρας αρχικά ανέφερε ότι ο σύζυγος της η ώρα 7:00 ήταν σπίτι και στη συνέχεια ότι δεν παίζει με τα λεπτά και πως τα γεγονότα διαπράχθηκαν προ ενός έτους. Η μάρτυρας αρνήθηκε ότι δεν θυμάται τα γεγονότα, εφόσον γνωρίζει τις ώρες που ο σύζυγος της μεταβαίνει στο σπίτι. Τέλος, η μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή ότι στις 24.11.2005 και ώρα 7:20 ο σύζυγος της ήταν στο δρόμο που αναγράφεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας. Η ΜΥ1 δεν επανεξετάστηκε. Μετά τη μαρτυρία της ΜΥ1 ο Κατηγορούμενος δήλωσε πως αυτή ήταν η υπόθεση του. Στη συνέχεια οι δύο πλευρές προχώρησαν σε αγορεύσεις, με την κάθε μια να υποστηρίζει τόσο το αξιόπιστο της μαρτυρίας της όσο και την απόδειξη ή μη στοιχειοθέτηση, αντίστοιχα, των κατηγοριών. Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη-βλ. Phipson on Evidence, 14th edition, σελ. 251). Στην εν λόγω ενέργεια προέβηκα έχοντας επίγνωση ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εκάστου των μαρτύρων δεν περιορίζεται στην ατομική κρίση του καθενός ξεχωριστά, αλλά επεκτείνεται και στα συμπεράσματα που προκύπτουν από το συσχετισμό, αντιπαραβολή και διερεύνηση της αντικειμενικής υπόστασης των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056) Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της έκφανσης της διαδικασίας είχα κατά νου ότι η αποτίμηση της αξιοπιστίας μάρτυρα είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614) Πρέπει να σημειώσω ότι ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση. Ήταν σταθερός στις απαντήσεις του και δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις. Σημειώνω εδώ ότι ο ΜΚ1 δεν αμφισβητήθηκε σε κρίσιμες πτυχές της μαρτυρίας του. Ως τέτοιες κρίνω τόσο τη διαπίστωση του για την υπέρβαση του ορίου ταχύτητας όσο και την αναφορά του περί γνωριμίας του με τον Κατηγορούμενο. Η περιορισμένη αντεξέταση της οποίας έτυχε αναφορικά με το φωτισμό της περιοχής, σε συνδιασμό με την παρουσία του Κατηγορουμένου στον εν λόγω δρόμο, δεν κατόρθωσε να πλήξει την αξιοπιστία του. Καταλήγω ότι η μαρτυρία του ΜΚ1 είναι αξιόπιστη και την αποδέχομαι στο σύνολο της. Παρόμοια η άποψη μου και για το ΜΚ2. Έχοντας υπόψη τις αρχές της απόφασης Θεοσκέπαστη Φαρμ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1990)1 Α.Α.Δ. 534, τον εν λόγω μάρτυρα τον αποδέχομαι ως πραγματογνώμονα. Υπενθυμίζω εδώ ότι ο ΜΚ2 δεν αντεξετάστηκε. Πέραν τούτου, την κατάθεση του μάρτυρα την κρίνω ως απλή, σταθερή, χωρίς αντιφάσεις και εγγενή στοιχεία αναξιοπιστίας και την αποδέχομαι στην ολότητα της. Δράττομαι της ευκαιρίας να σημειώσω εδώ ότι δυνάμει των όσων ο Κατηγορούμενος δήλωσε κατά την αντεξέταση του ΜΚ1, η γραμμή της υπεράσπισης δεν συμπεριλάμβανε ούτε την αμφισβήτηση της διαπιστωθείσας υπέρβασης του ορίου ταχύτητας όπως ούτε τη μέθοδο και εγκυρότητα διαπίστωσης αυτής. Παρόλα ταύτα, το εν λόγω αναμφισβήτητο μέρος της μαρτυρίας των ΜΚ1 και ΜΚ2 ελέγχεται και διαπιστώνεται ότι συνάδει, δεν συγκρούεται και κρίνεται αξιόπιστο. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για το όριο ταχύτητας στον εν λόγω δρόμο το οποίο δεν αμφισβητήθηκε (βλ. Φοίβος Γιωργαλλίδης ν. Δήμου Λάρνακος

(2001)2 Α.Α.Δ. 789, 792). Ο Κατηγορούμενος μου έκανε τη χείριστη εντύπωση. Εκ των προτέρων αναφέρω ότι κρίνω τη μαρτυρία του αναξιόπιστη. Κατ' αρχάς επισημαίνω την αντίφαση που παρατηρείται από την κυρίως εξέταση στην αντεξέταση του, για ότι αφορά τον χρόνο που έφυγε από την οικία του για να μεταβεί στον αστυνομικό σταθμό. Ενώ ο Κατηγορούμενος στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του ανέφερε ότι στις 7:00 η ώρα μετέβηκε στην οικία του, περί τις 7:30 ενημερώθηκε από τη σύζυγο του για το τηλεφώνημα της αστυνομίας και η ώρα 8:00 περίπου μετέβη στον αστυνομικό σταθμό, κατά την αντεξέταση διαφοροποιεί την ώρα μετάβασης του στον αστυνομικό σταθμό μεταθέτοντας την ενωρίτερα, περί της 7:

1. Όταν του υποδεικνύεται η αντίφαση κομπιάζει, αοριστολογεί και εμμένει πεισματικά στην νέα θέση του. Γεγονός βέβαια παραμένει η μετακίνηση από την αρχική θέση του. Αντίφαση υπάρχει και μεταξύ της μαρτυρίας του Κατηγορουμένου και της ΜΥ
2. Αυτή η αντίφαση εντοπίζεται τόσο στην ώρα μετάβασης του Κατηγορουμένου στον αστυνομικό σταθμό (η ΜΥ1 διαφωνεί και με τις δύο υποδείξεις του Κατηγορουμένου) όσο και με το δεύτερο τηλεφώνημα. Ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε πως η ΜΥ1 τον ενημέρωσε για το τηλεφώνημα της αστυνομίας και μετά από αυτό μετέβη στο σταθμό ενώ η ΜΥ1 στη μαρτυρία της, πέραν από αυτό το τηλεφώνημα έκανε αναφορά και σε δεύτερο τηλεφώνημα της αστυνομίας, το οποίο απάντησε ο Κατηγορούμενος. Επίσης, είναι αξιοσημείωτο ότι ακόμη και η ουσία της μαρτυρίας του Κατηγορουμένου κρίνεται ως ασαφής. Ο Κατηγορούμενος ουδέποτε υποστήριξε την υπεράσπιση του στη βάση πραγματικών γεγονότων. Τουναντίον, η υπεράσπιση του στηρίχτηκε σε ασαφείς υπολογισμούς ως προς το χρόνο που έδυσε ο ήλιος την ημέρα και ώρα για την οποία κατηγορείται ότι διέπραξε τα αδικήματα και στη διάρκειας της δικής του συνήθειας να μεταβαίνει στο περβόλι. Γίνεται αντιληπτό ότι αυτή η γραμμή της υπεράσπισης είναι ανακριβής και αδιαχώριστη της υποθετικής διάστασης. Σημειώνω εδώ ότι ο Κατηγορούμενος δεν υπέβαλε στο ΜΚ1 (γνώστη των πραγματικών γεγονότων) σημαντικές θέσεις της υπεράσπισης του. Παρ' ότι ερώτησε το ΜΚ1 για το χρώμα του οχήματος που διενήργησε την παράβαση, ουδέποτε του υπέβαλε ότι το δικό του όχημα είναι μπλε και όχι αργυρό. Το ίδιο ισχύει και για τα όσα ανέφερε στο ΜΚ1 στον αστυνομικό σταθμό προτού αποδεχθεί εξώδικο. Βέβαια ο Κατηγορούμενος αποδέχθηκε πως είπε τη φράση που του αποδίδεται αλλά, στην κυρίως εξέταση του, για πρώτη φορά, ανέφερε ότι την ξεστόμισε αφότου οι προσπάθειες του να επεξηγήσει στους αστυνομικούς ότι δεν ήταν εκείνος που διέπραξε το αδίκημα, απέβησαν άκαρπες. Αυτές τις θέσεις του Κατηγορουμένου ως πρωτοεμφανιζόμενες στην κυρίως εξέταση του τις κρίνω ανακριβείς, παραπλανητικές και ανασφαλείς για να εδράσω οιαδήποτε ευρήματα. Βέβαια η επιλογή αυτής της προσέγγισης εδράζεται στις αρχές των αποφάσεων Frederickou Schools Co. Ltd κ.α. ν. Acuac Inc. Πολ. Έφ. 8266 και 8530, ημερ. 10/10/2002 και Ευγένιος Παναγιώτου κ.α. ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 191,

1. Σημειώνω εδώ πως δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι ο Κατηγορούμενος παρουσιάστηκε χωρίς δικηγόρο και υπερασπίστηκε την υπόθεση του αυτοπροσώπως. Κρίνω πως τούτο δεν έθεσε τον Κατηγορούμενο σε δυσμένεια, και για του λόγου του ασφαλές παραπέμπω στο πρακτικό της ίδιας της διαδικασίας και ιδιαίτερα στην καλοσχεδιασμένη και στρωτή παρουσίαση της γραμμής της υπεράσπισης τόσο κατά την αντεξέταση του ΜΚ1 όσο και κατά την κυρίως εξέταση της ΜΥ
2. Στρέφομαι τώρα στη μαρτυρία της ΜΥ
3. Η εικόνα που παρουσίασε η μάρτυρας στο Δικαστήριο δεν απέχει πολύ από την εικόνα του Κατηγορουμένου. Έκδηλη ήταν η προσπάθεια της μάρτυρος να καλύψει το σύζυγο της. Και σε αυτή την περίπτωση, για πρώτη φορά στο στάδιο της κυρίως εξέτασης της ΜΥ1 έγινε αναφορά και σε δεύτερο τηλεφώνημα από μέρους της αστυνομίας. Περαιτέρω, όταν υποδείχθηκε στην ΜΥ1 η διάσταση της μαρτυρίας της από εκείνη του συζύγου της, αναφορικά με την ώρα που ο τελευταίος έφυγε από την οικία τους, αρχικά ενέμεινε στη θέση της και στη συνέχεια προσπάθησε με τρόπο άτσαλο, άκομψο και παραπλανητικό να μειώσει τη σημασία αυτής της ώρας αλλά και της ακρίβειας που ενείχε η προηγούμενη απάντησή της. Είμαι πεπεισμένος ότι η μάρτυρας δεν προσήλθε στο Δικαστήριο για να το βοηθήσει στην εξακρίβωση των πραγματικών γεγονότων. Κρίνω τη μαρτυρία της αναξιόπιστη και την απορρίπτω. Στη βάση της πιο πάνω αποδεκτής και αξιόπιστης μαρτυρίας καταλήγω ότι στις 24.11.2005 ο Κατηγορούμενος περί η ώρα 19:21 οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα του με αριθμούς εγγραφής KJD688 στο δρόμο Λάρνακας-Δεκέλειας με ταχύτητα 98km. Όταν ο ΜΚ1 διαπίστωσε στο ταχύμετρο του αυτή την ταχύτητα, έκανε σήμα στον Κατηγορούμενο για να σταματήσει. Ο Κατηγορούμενος διενεργώντας δεξιό ελιγμό απέφυγε τον ΜΚ1, ο οποίος ήταν εν στολή και παρέλειψε να σταματήσει. Ο ΜΚ1 είδε ότι ο οδηγός του οχήματος KJD688, στο οποίο έγνεψε να σταματήσει, ήταν ο Κατηγορούμενος τον οποίο γνωρίζει προσωπικά. Περαιτέρω, ο ΜΚ1 είδε και συγκράτησε τους αριθμούς εγγραφής του οχήματος που παρέλειψε να σταματήσει στο σήμα του και κατόπιν έρευνας στην οποία προέβη διαπίστωσε ότι ιδιοκτήτης του οχήματος είναι ο Κατηγορούμενος. Ο ΜΥ1 αργότερα την ίδια ημέρα εξέδωσε εξώδικο στον Κατηγορούμενο το οποίο δεν πληρώθηκε. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου, ως τούτα απορρέουν από την αξιόπιστη μαρτυρία, βρίσκω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε τις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ως εκ τούτου κρίνω τον Κατηγορούμενο ένοχο και στις δύο κατηγορίες. .............. Λ. Α. Παντελή, Προσ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο