ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Αρ.Υπ.: 13801/06, 6 Νοεμβρίου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:B63 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε. Δ. Αρ.Υπ.: 13801/06 ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ v. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Κατηγορουμένου Προσωρινό Διάταγμα ημερ. 4/9/06 Ημερομηνία: 6 Νοεμβρίου, 2006 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή - Αιτητή: κ. Τ. Κουκούνης Για τον Κατηγορούμενο - Καθ' ου η Αίτηση : κ. Σ. Σάββα Κατηγορούμενος - Καθ' ου η Αίτησης παρών. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 4/9/06 εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα από το Δικαστήριο στα πλαίσια Μονομερούς Αίτησης σύμφωνα με την οποία αναστέλλεται και/ή τερματίζεται η διατήρηση και/ή λειτουργία του κέντρου αναψυχής με την ονομασία «Συγκυρίες Μπαρ» στην οδό Ελευθερίας 17 στο χωριό Ξυλοφάγου. Στο πιο πάνω διάταγμα έφερε ένσταση ο Καθ' ου η Αίτησης. Η αρχική ένορκη δήλωση του κ. Θεοφάνη Γιάγκου ημερ. 28/8/06, Βοηθού Επιθεωρητή του Κ.Ο.Τ. μεταξύ άλλων αναφέρει ότι στις 14/8/06 επισκέφθηκε το κέντρο αναψυχής του κατηγορούμενου για επιθεώρηση στη παρουσία του κατηγορούμενου. Εκείνη την ώρα υπήρχαν στο κέντρο περίπου 50 άτομα τα οποία κατανάλωναν διάφορα φαγητά από μπουφέ και ποτά και διεπίστωσε από την επιθεώρηση στην οποία προέβηκε ότι το εν λόγω κέντρο λειτουργούσε από 1/7/06 χωρίς άδεια από τον Κ.Ο.Τ.. Σε συμπληρωματική ένορκο δήλωση του ημερ. 4/9/06 ο ίδιος ενόρκως δηλών αναφέρει ότι πρό της 14/8/06 είχε επισκεφθεί το υποστατικό το οποίο διαφημιζόταν ως μπαρ. Υπέδειξε στον κατηγορούμενο ότι θα έπρεπε να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για να λάβει άδεια λειτουργίας από τον Κ.Ο.Τ. όμως εκείνος επέμενε ότι επρόκειτο περί καφενείου. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα δέχθηκε ανώνυμη καταγγελία ότι κάθε Δευτέρα στο υποστατικό προσφέρονται εκτός από ποτά και φαγητά, συνεπεία της οποίας στις 14/8/06 ημέρα Δευτέρα επισκέφθηκε το υποστατικό όπου διαπίστωσε ότι σε αυτό ευρίσκοντο περίπου 50 άτομα τα οποία κατανάλωναν φαγητά και ποτά. Η ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση εδράζεται στο ότι το συγκεκριμένο υποστατικό δεν είναι κέντρο αναψυχής εν τη εννοία του Νόμου αλλά είναι καφενείο το οποίο λειτουργεί ως τέτοιο εδώ και περίπου τέσσερα χρόνια πάντοτε σύμφωνα με το Νόμο και την σχετική άδεια των αρμοδίων αρχών. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο Α πιστοποιητικό εγγραφής εμπορικής επωνυμίας ημερ. 22/11/05 στο οποίο πιστοποιείται ότι το όνομα καφενείο Συγκυρίες έχει εγγραφεί ως εμπορική επωνυμία στο όνομα Κυριάκος Χρυσοστόμου, ως Τεκμήριο Β άδεια λειτουργίας επαγγελματικού υποστατικού από το Κοινοτικό Συμβούλιο Ξυλοφάγου με ημερομηνία εκδόσεως 22/8/06 και ημερομηνία λήξεως 31/12/06 για καφενείο και ως Τεκμήριο Γ άδεια πώλησης οινοπνευματωδών ποτών στο όνομα του κατηγορούμενου για το καφενείο Συγκυρίες ημερομηνίας 15/3/06 με ημερομηνία λήξης 12/3/07. Αναφέρει επίσης ότι στο καφενείο του δεν υπάρχει η δυνατότητα να προσφέρονται φαγητά αφού δεν υπάρχει ούτε χώρος για παρασκευή τους ούτε σκεύη μαγειρικά ούτε και υπάρχει δυνατότητα να πωλούνται τα φαγητά. Δέχεται ότι όντως ο κ. Θεοφάνης Γιάγκου επισκέφθηκε το υποστατικό του δύο φορές, μία πριν τις 14/8/06 ενώ η δεύτερη φορά ήταν στις 14/8/06 και ότι όντως στις 14/8/06 υπήρχαν πράγματι στο καφενείο του κάποιοι θαμώνες, σε καμία περίπτωση πενήντα άτομα όπως αναφέρει ο κ. Γιάγκου, και ότι όντως ορισμένοι εξ αυτών κατανάλωναν φαγητά και ποτά. Είναι η θέση του ότι ο κ. Γιάγκου σε καμιά από τις δύο αυτές επισκέψεις δεν προέβηκε σε ουσιαστική έρευνα παρά την θέση του ιδίου ότι δεν προσφέρει φαγητό για να διαπιστώσει κατά πόσο υπήρχε δυνατότητα προσφοράς φαγητού είτε διάθεση σχετικού χώρου για την ετοιμασία φαγητού είτε σκευών μαγειρικών και άλλων σχετικών. Ο κ. Γιάγκου ούτε ρώτησε κανένα από τους θαμώνες κατά πόσο αγόρασαν τα φαγητά που κατανάλωναν από τον ίδιο ούτε οτιδήποτε άλλο σχετικό. Η θέση του δε για το που βρήκαν οι θαμώνες τα φαγητά που κατανάλωναν εκείνη την ημέρα ήταν ότι τα είχαν αγοράσει από το κατάστημα του Αυξέντη το οποίο λειτουργεί ως Take - Away σε κοντινή απόσταση από το καφενείο του και ότι οι ίδιοι οι θαμώνες οι οποίοι τα παράγγειλαν και τα πλήρωσαν στον Αυξέντη, αυτοσερβίρονταν και ο ίδιος δεν είχε καμία απολύτως συμμετοχή. Η μόνη του δραστηριότητα ήταν να τους προσφέρει ροφήματα και οινοπνευματώδη ποτά για τα οποία έχει σχετική άδεια. Μετά από σχετική άδεια του Δικαστηρίου ο κ. Θεοφάνης Γιάγκου καταχώρησε και τρίτη συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην οποία αναφέρει περαιτέρω ότι την πρώτη φορά που επισκέφθηκε το εν λόγω υποστατικό πρό της 14/8/06 υπήρχε ξύλινη πινακίδα πάνω στην οποία αναγραφόταν η φράση «Συγκυρίες Μπαρ» η οποία υπήρχε και στις 14/8/06 που ξαναεπισκέφθηκε το κέντρο και ότι στις 14/8/06 έξω από το υποστατικό υπήρχε πινακίδα πάνω στην οποία αναγραφόταν η φράση «Κάθε Δευτέρα Μπουφέ με απεριόριστο φαγητό προς £5 το άτομο». Ισχυρίζεται επίσης ότι οι θαμώνες του κέντρου στις 14/8/06 κατανάλωναν πατάτες, οφτό κλέφτικο, μακαρόνια του φούρνου και σαλάτες και ότι ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι τα εν λόγω φαγητά τα είχαν προμηθευτεί οι ίδιοι θαμώνες από το κέντρο του Αυξέντη είναι ανυπόστατος γιατί το εν λόγω κέντρο σερβίρει μόνο φαγητά σχάρας και όχι φαγητά όπως εκείνα που κατανάλωναν εκείνη την ημέρα οι θαμώνες. Ο κατηγορούμενος σε δική του συμπληρωματική ένορκη δήλωση μετά από σχετική άδεια του Δικαστηρίου αρνείται τους ισχυρισμούς του κ. Γιάγκου περί ύπαρξης πινακίδας για μπουφέ κάθε Δευτέρα με απεριόριστο φαγητό και διερωτάται γιατί αυτά δεν τα ανέφερε ο κ. Γιάγκου στις προηγούμενες ένορκες δηλώσεις του και προτού αναφέρει ο ίδιος τους ισχυρισμούς του σχετικά με το θέμα αυτό. Επαναλαμβάνει την θέση του ότι ο ίδιος λειτουργεί παραδοσιακό καφενείο, ότι δεν προσφέρει φαγητό και ότι την συγκεκριμένη ημέρα κάποιοι θαμώνες κατανάλωναν φαγητό το οποίο είχαν προμηθευτεί οι ίδιοι από την ταβέρνα του Αυξέντη. Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Αρ. 14/60 έχει αναλυθεί με σαφήνεια και περιεκτικότητα στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 AAΔ 557 και υιοθετήθηκαν σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφέρω ενδεικτικά την Γεωργίου Τσιαντή v. Hellenic Bank (Investments Ltd) Πολ. ΄Εφεση 10914, ημερ. 18/12/
- Οι αρχές καθορίστηκαν ως ακολούθως:
- Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά τη δίκη
- Να εμφανίζεται μία πιθανότητα ο Ενάγων να δικαιούται στην αιτούμενη θεραπεία και
- Χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Επιπρόσθετα θα πρέπει το Δικαστήριο να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή να διατηρήσει το διάταγμα όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Bacardi v. Vinco
(1996)1 AAΔ 788. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος που τίθεται ως πρώτη προϋπόθεση έχει εξηγηθεί ότι δεν απαιτεί τίποτε περισσότερο από του να καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση ενώ το δεύτερο κριτήριο αλληλένδετο κατά ένα τρόπο και σε κάποιο βαθμό με το πρώτο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης που αφορά την παρουσίαση μιας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. ΄Οτι απαιτείται να καταδειχθεί είναι κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση αλλά και κάτι λιγότερο από τον βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ώστε να θεωρηθεί ότι ικανοποιείται το κριτήριο αυτό. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η διαδικασία ακρόασης ενός προσωρινού διατάγματος γίνεται μέσα στην περιορισμένη σφαίρα της εξέτασης του ερωτήματος κατά πόσο νομότυπα από πλευράς διαδικασίας προωθήθηκε το αίτημα καθώς και σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση, με γνώμονα τη συσχέτιση τους με τα τρία κριτήρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 ΑΑΔ 263, αυτό εμπίπτει στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248, 269-
- Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορούμενων αγόρευσαν στο Δικαστήριο υποστηρίζοντας εκατέρωθεν τις θέσεις τους. Ακολούθως θα εξετάσω κατά πόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση και οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος. Οι αρχές για προσωρινά διατάγματα εκτέθηκαν στην ανωτέρω και δεν προτίθεμαι να τις επαναλάβω. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει στο στάδιο αυτό την αίτηση με γνώμονα την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων είτε επί του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης δεδομένου ότι αυτό αποτελεί έργο του εκδικάζοντος την ουσία της υπόθεσης Δικαστηρίου (Jonidexo v. Adidas [1984] 1 Α.Α.Δ. 263 και Γρηγορίου v. Χριστοφόρου [1995] 1 Α.Α.Δ. 248, 269-70). Αναμφίβολα κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών κριτηρίων είναι αναγκαία όπως υπεδείχθη και στην υπόθεση Οδυσσέως (πιο πάνω) σελ. 569 χωρίς όμως να ισοδυναμεί αυτή η αξιολόγηση με τελεσίδικη κρίση. Το πρώτο που πρέπει να λεχθεί την παρούσα αίτηση είναι ότι δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων αντίστοιχα παρά την προσφερόμενη δυνατότητα με βάση τη νέα Δ.48 θ.4 και τη Δ.39 θ.1 και έτσι το Δικαστήριο αναγκαστικά θα παραμείνει όσον αφορά την μαρτυρία που υποστηρίζει την αίτηση αντίστοιχα στις ένορκες δηλώσεις που έχουν καταχωρηθεί και μόνο. Υπενθυμίζεται εδώ ότι ο Αιτητής είχε και κατά το μονομερές στάδιο, αλλά και διατήρησε κατά το στάδιο της ακρόασης της αιτήσεως, μετά την καταχώρηση της ένστασης, το βάρος να ικανοποιήσει τα τρία κριτήρια του άρθρου 32 προτού τύχει της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Δεν έχει, όμως, ο Αιτητής υποχρέωση να αποδείξει οποιουσδήποτε ισχυρισμούς κατά τη νομολογία που ίσχυε πριν την τροποποίηση της Δ.48 θ.4 με τη Κ.Δ.Π 5/99 ημερ. 23.12.99 και όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Blue Arrow General Trades Ltd v. Νικήτα Μικρού Π.Ε. 10538 ημερ. 21.9.00 σελ.8, οι νομολογημένες θέσεις όπως είχαν διατυπωθεί στη απόφαση Louis Vuitton v. Dermosac Ltd [1992] 1 Α.Α.Δ. 1453 και οι ακολουθήσαντες αυτές υποθέσεις έχουν ατονήσει μετά την τροποποίηση της σχετικής διαταγής. (Σχετική είναι επίσης η υπόθεση Παρασκευά Δημητρίου v. Γαβριήλ Γαβριήλ Π.Ε. 10746 ημερ. 19.1.01 σελ.3). Είναι αρκετό να θέσει εκείνα τα στοιχεία που ικανοποιούν τα κριτήρια στο μέτρο και μέγεθος που έχει καθορίσει η νομολογία. Το βάρος για την ικανοποίηση των κριτηρίων του άρθρου 32 το έχει ο αιτητής να αποδείξει τους ισχυρισμούς του. Είναι αρκετό να θέσει όλα εκείνα τα απαραίτητα στοιχεία ώστε να ικανοποιούνται τα κριτήρια με βάση τις αρχές που καθόρισε η νομολογία. Με βάση όσα προκύπτουν από τις τρεις ένορκες δηλώσεις του κ. Θεοφάνη Γιάγκου σε δύο περιπτώσεις ο ίδιος επισκέφθηκε το εν λόγω υποστατικό, την πρώτη προειδοποίησε τον κατηγορούμενο ότι θα πρέπει να εξασφαλίσει σχετική άδεια ενώ την δεύτερη φορά στις 14/8/06 διαπίστωσε ότι αριθμός ατόμων κατανάλωναν φαγητό και ποτό. Προκύπτει εύλογα το ερώτημα γιατί εφόσον σύμφωνα με την τρίτη ένορκη δήλωση του ο κ. Γιάγκου εντόπισε από την πρώτη φορά προ της 14/8/06 πινακίδα με την φράση «Συγκυρίες Μπαρ» ενώ στις 14/8/06 η πινακίδα αυτή εξακολουθούσε να υπάρχει όπως και πινακίδα πάνω στην οποία αναγραφόταν η φράση «Κάθε Δευτέρα Μπουφέ με απεριόριστο φαγητό προς £5 το άτομο» δεν ανέφερε τα σημαντικά αυτά γεγονότα στην πρώτη ένορκο δήλωση του που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 28/8/06 παρά μόνο χρειάστηκε να υποβληθούν δύο συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις και τούτο μετά που είχαν τεθεί οι ισχυρισμοί που αναγράφονται πιο πάνω από τον κατηγορούμενο. Επίσης ο κ. Θεοφάνης Γιάγκου σε καμιά από τις τρεις ένορκες δηλώσεις του δεν αντικρούει την θέση του κατηγορούμενου ότι ουδέποτε προέβηκε σε ουσιαστική έρευνα στον χώρο των υποστατικών για να διαπιστώσει κατά πόσο υπήρχε η δυνατότητα προσφοράς φαγητού, σε καμία από τις δύο επισκέψεις του και μάλιστα ενώ στις 14/8/06 είχε την δυνατότητα να διερευνήσει το θέμα και με τους θαμώνες που ευρίσκοντο εκεί δεν έπραξε τούτο. Περαιτέρω εύλογο είναι το ερώτημα γιατί ο κ. Θεοφάνης Γιάγκου δεν επικαλείται στην πρώτη ένορκο δήλωση του, που είναι εκείνη που στήριζε την αίτηση που έχει υποβληθεί, το γεγονός ότι είχε δεχθεί κάποιες ανώνυμες καταγγελίες για το συγκεκριμένο κέντρο και ότι το είχε επισκεφθεί και προ της 14/8/
- Στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου
(1998)1 (Β) ΑΑΔ 598 ειπώθηκαν τα εξής: "Όπως διαπιστώσαμε στην Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Limited και Άλλου
(1996)1 (Α) ΑΑΔ 597, πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Το κριτήριο είναι, όπως αναφέραμε, κατά πόσο η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων συνιστά, εξ αντικειμένου, ουσιώδους σημασίας στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, οπόταν, στην απουσία του, αυτή τούτη η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.". ΄Οπως διαφαίνεται από τη μαρτυρία, υπάρχουν δύο αντικρουόμενες εκδοχές. Οι μεν Αιτητές ισχυρίζονται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση λειτουργεί κέντρο αναψυχής χωρίς άδεια από τον Κ.Ο.Τ. και ότι διαφήμιζε ότι στο εν λόγω κέντρο κάθε Δευτέρα προσφερόταν φαγητό και ότι σε μια συγκεκριμένη Δευτέρα δηλαδή 14/8/06 όντως σε επίσκεψη που έκανε ο ίδιος στο υποστατικό υπήρχαν θαμώνες που κατανάλωναν φαγητό. Σημειώνω ότι ουδέποτε αναφέρεται σε καμία από τις τρεις ένορκες δηλώσεις του κ. Θεοφάνη Γιάγκου ότι ο κατηγορούμενος προσέφερε φαγητά στους θαμώνες. Από την άλλη, ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι λειτουργεί παραδοσιακό καφενείο, το οποίο δεν περιλαμβάνεται στην ερμηνεία του όρου «κέντρο» όπως αυτό ερμηνεύεται στο άρθρο 2 του Νόμου 29/85 και για το οποίο δεν απαιτείται άδεια λειτουργίας, για το οποίο κατέχει όλες τις απαιτούμενες άδειες αντίγραφα των οποίων έχει επισυνάψει ως τεκμήρια. Επίσης προέβαλε την δική του εκδοχή για το περιστατικό της κατανάλωσης φαγητού στο καφενείο του στις 14/8/06 το οποίο προβάλλει λογικό. Αναφέρω στο σημείο αυτό ότι το γεγονός ότι στην ένορκο δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση ημερομηνίας 22/9/06 το κατάστημα από το οποίο είχαν προμηθευτεί πάντοτε κατά τον ισχυρισμό του οι θαμώνες το φαγητό τους αναφέρεται ως «κατάστημα του Αυξέντη το οποίο λειτουργεί ως take-away» ενώ στην ένορκο δήλωση του ημερομηνίας 13/10/06 το συγκεκριμένο κέντρο αναφέρεται ως «ταβέρνα του Αυξέντη» δεν θεωρώ ότι έχει την σημασία που απέδωσε σ' αυτή την διαφορά ο ευπαίδευτος συνήγορος των παραπονουμένων αφού ούτε ο κ. Θεοφάνης Γιάγκου αναφέρει ότι είναι ταβέρνα παρά μόνο φαίνεται να δέχεται ότι το κατάστημα του Αυξέντη λειτουργεί και ως take-away. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η Κατηγορούσα Αρχή - Αιτητές στην παρούσα Αίτηση οι οποίοι έχουν το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών τους για να διατηρήσουν το προσωρινό μονομερές διάταγμα που έχει εκδοθεί στις 4/9/06 σε ισχύ έχουν αποτύχει να πράξει τούτο αφού δεν φαίνεται να ικανοποιούνται η πρώτη και δεύτερη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60. Ενόψει της πιο πάνω διαπίστωσης μου θεωρώ περιττό να εξετάσω κατά πόσο πληρείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 αφού η νομολογία απαιτεί όπως οι τρεις προϋποθέσεις πληρούνται σωρευτικά. Αναφέρω επίσης στο παρών στάδιο ένα προβληματισμό μου σε σχέση με τα ενδιάμεσα διατάγματα όπως αυτό που αφορά η παρούσα υπόθεση στο στάδιο που αυτά εκδίδονται. ΄Οπως έχει λεχθεί στην Πολιτική Έφεση 11065, ημερ. 13/9/02 Rousounidis & Sotiriou Trading Ltd και Γεώργιου Ρουσουνίδη v. Κ.Ο.Τ. στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο εξέταζε διάταγμα που είχε εκδοθεί σύμφωνα με το άρθρο 18
(1)(β) των περί Κέντρων Αναψυχής Νόμο και ανέφερε ότι η ύπαρξη ενδιάμεσου διατάγματος που προνοεί αναστολή της λειτουργίας του κέντρου εξυπακούει κρίση έστω και εκ πρώτης όψης ότι όντως το αδίκημα υφίστατο. Από αυτή την άποψη θα μπορούσε ακόμη να υπάρξει αμφιβολία για την συμβατότητα τέτοιου διατάγματος προς την συνταγματική αρχή του τεκμήριου της αθωώτητας αφού η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση μαρτυρίας ότι επιτελείται αδίκημα βασίζεται, στο βαθμό εκείνο, στην κατ' ισχυρισμό ενοχή του κατηγορουμένου, απαγορεύοντας του να κάνει εκείνο ακριβώς το οποίο δεν έχει ακόμα διαπιστωθεί νόμιμα ότι αποτελεί ποινικό αδίκημα. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, το προσωρινό διάταγμα ημερ. 4/9/06 ακυρώνεται και παύει να ισχύει. Επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών τα έξοδα της Αίτησης όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................................................ Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο