Αστυνομία ν. Ανδρέας Αδάμου, Αρ. Υποθέσεως: 13197/06, 9 Νοεμβρίου 2006

(2)του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου Ν. 86/72. Η δεύτερη κατηγορία αφορά την καθ΄οιονδήποτε τρόπο αποφυγή παροχής δείγματος εκπνοής σε αστυνομικό κατά παράβαση των άρθρων 2, 5, 7

(5), 8 και 11 του περί Οδικής Ασφαλείας Νόμου Ν. 174/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των εν λόγω κατηγοριών ο Κατηγορούμενος στις 10.8.06 στο δρόμο Αγίας Νάπας-Ριζοελιάς και Λειβαδιών της Επαρχίας Λάρνακας, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής HBX108 ενώ τελούσε υπό την επήρεια οινοπνευματωδών ποτών και η ικανότητα του για ασφαλή οδήγηση ήταν ελαττωμένη. Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο ενώ εκλήθη από αστυνομικό να παράσχει δείγμα εκπνοής για εξέταση αναλογίας αλκοόλης εις την εκπνοή του απόφυγε να δώσει ικανοποιητικό δείγμα για τελική εξέταση. Προς απόδειξη της υπόθεσης της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε στο Δικαστήριο δύο μάρτυρες. Πρώτος μάρτυρας είναι ο αστυφύλακας 3595 Α. Μουχτάρης (ΜΚ1). Στον εν λόγω μάρτυρα υποδείχθηκε κατάθεση την οποία αναγνώρισε ως δική του και υιοθέτησε το περιεχόμενο της (βλ. Τεκμήριο 1). Μεταξύ άλλων, ο μάρτυρας ανέφερε ότι την 10.8.06 βρισκόταν καθήκον μαζί με τον αστυφύλακα
2. ΄Ελαβαν μήνυμα ότι το όχημα με αρ. εγγραφής HBX108 στην περιοχή Πύλας με κατεύθυνση τη Ριζοελιά κινείτο ζικ-ζακ. Ανέκοψε το εν λόγω όχημα και διαπίστωσε ότι η αναπνοή του οδηγού του οχήματος, Ανδρέα Αδάμου, μύριζε έντονα οινόπνευμα. Ζήτησε από τον οδηγό δείγμα εκπνοής ο οποίος του έδωσε στη συσκευή με αριθμό
3. Το εν λόγω δείγμα έδειξε ένδειξη 83 mg. Πληροφόρησε τον οδηγό για το εν λόγω αποτέλεσμα του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και ο τελευταίος του απάντησε ''αφήστε με να πάω να πέσω''. Μετά από άδεια του αξιωματικού υπηρεσίας οδήγησε το όχημα του κατηγορουμένου στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου για τελική εξέταση. Στο σταθμό ζήτησε εκ νέου από τον Κατηγορούμενο να δώσει δείγμα εκπνοής για τελική εξέταση στη μηχανή υπ΄ αριθμό
4. Η συσκευή έδωσε έντυπο αποτέλεσμα με ένδειξη insufficient δηλαδή, όπως ο μάρτυρας εξήγησε, μη ικανοποιητικό. Κατόπιν επίστησης της προσοχής του Κατηγορουμένου στο νόμο, ο τελευταίος του απάντησε ''κάμε ότι θέλεις''. Μετά από άδεια του αξιωματικού υπηρεσίας ο συλληφθείς μεταφέρθηκε μετά του οχήματος του στον αστυνομικό σταθμό Ορόκλινης για κράτηση. Ο ΜΚ1 κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 σχετική πιστοποίηση που εξασφάλισε ότι η συσκευή με αριθμό 38509 συνάδει με τα πρότυπα που αναφέρονται στο Υπουργικό διάταγμα Κ.Δ.Π. 116/
5. Τέλος, ο μάρτυρας κατέθεσε ως Τεκμήριο 3 το έντυπο αποτέλεσμα της τελικής εξέτασης της συσκευής υπ΄ αριθμό
6. Κατά την αντεξέταση υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι δεν ήταν εκείνος που ανέκοψε τον Κατηγορούμενο. Ο ΜΚ1 αρνήθηκε την εν λόγω υποβολή και ανέφερε ότι εκείνος ανέκοψε τον Κατηγορούμενο και ότι εκείνος έλαβε τα δείγματα εκπνοής του Κατηγορουμένου. Ακόμη ο μάρτυρας ανέφερε ότι εκείνος οδήγησε το όχημα του κατηγορουμένου στον σταθμό και ότι εκείνος ζήτησε και έλαβε και το δεύτερο δείγμα εκπνοής από τον Κατηγορούμενο. Ερωτηθείς κατά πόσο εκείνος ήταν που οδήγησε τον Κατηγορούμενο στο Δικαστήριο, απάντησε αρνητικά και ανέφερε ότι από την κράτηση του Κατηγορουμένου και εντεύθεν ανέλαβε ο αστυνομικός σταθμός Ορόκλινης και συγκεκριμένα ο αστυφύλακας
7. Ο εν λόγω μάρτυρας δεν επανεξετάστηκε. Επόμενος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν ο αστυφύλακας 2329 Ν. Πολυκάρπου (ΜΚ2). Ο μάρτυρας ανέφερε ότι μεταξύ των καθηκόντων του είναι η συντήρηση και ρύθμιση των συσκευών αλκοόλης. Αυτά τα καθήκοντα τα ασκεί από το
8. Αναφορικά με την άσκηση των καθηκόντων του παρακολούθησε δύο προγράμματα στην εταιρεία LION η οποία κατασκευάζει συσκευές τελικής και προκαταρκτικής εξέτασης. Για ότι αφορά τη συσκευή του Τεκμηρίου 2 (με αριθμό 38509)ο μάρτυρας ανέφερε ότι τούτη είναι συσκευή προκαταρκτικής εξέτασης μάρκας LION. Αυτή η συσκευή χρησιμοποιείται από τους αστυνομικούς κατά την εξέταση αλκοόλης, ούτως ώστε να αντιλαμβάνονται κατά πόσο ο οδηγός που εξετάζεται πρέπει να μεταφερθεί στον αστυνομικό σταθμό για τελική εξέταση. Οι συσκευές τελικής εξέτασης παρέχουν έντυπο αποτέλεσμα. Ερωτηθείς ο ΜΚ2 ανέφερε ότι όλες οι συσκευές ελέγχονται και ρυθμίζονται κάθε τρεις μήνες και αν κατά την εξέταση παρουσιάσουν οιονδήποτε πρόβλημα δεν δίνουν αποτέλεσμα. Εάν όμως δώσει αποτέλεσμα, τούτο σημαίνει ότι η συσκευή λειτουργεί κανονικά. Σχετικά με τη συσκευή 635 ανέφερε ότι τούτη είναι μηχανή τελικής μαρτυρίας μάρκας LION. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι από τη στιγμή που ο χειριστής μεταφέρει τα προσωπικά δεδομένα του εξεταζόμενου προσώπου στη συσκευή, η δυνατότητα επέμβασης του σε αυτή σταματά. Εάν παρουσιαστεί πρόβλημα, η συσκευή διακόπτει τη διαδικασία ελέγχου. Σχετικά με τη λέξη insufficient ο μάρτυρας επεξήγησε ότι τούτη υποδηλώνει πως το άτομο που εξετάστηκε δεν έδωσε ικανοποιητικό δείγμα εντός του χρονικού διαστήματος των τριών λεπτών, διάστημα που η συσκευή προβλέπει και παραχωρεί για τον εν λόγω έλεγχο. Ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι δοθέντος του αποτελέσματος, insufficient, η συσκευή λειτουργεί κανονικά. Ερωτηθείς ο μάρτυρας από τον Κατηγορούμενο πόσες φορές τον έβαλε να φυσήξει, επανέλαβε ότι ανάφερε στην κυρίως εξέταση δηλαδή πως η συσκευή έχει προκαθορισμένο χρόνο λήψεως δείγματος εκπνοής τρία λεπτά και ότι ο ύποπτος μπορεί να φυσήξει μεταξύ 6 έως 7 φορές ανάλογα με τον χρόνο που η μηχανή χρειάζεται για να αυτοκαθαριστεί. Τέλος, ο μάρτυρας ανάφερε ότι για να αποδεχθεί η συσκευή την εκπνοή του εξεταζόμενου, χρειάζεται 1.2 λίτρα εκπνοούμενου αέρα. Το λογισμικό πρόγραμμα της εν λόγω συσκευής διακόπτει τη λειτουργία της κάθε 7 μήνες και χρειάζεται συντήρηση. Ο εν λόγω μάρτυρας δεν επανεξετάστηκε. Αμέσως μετά τη δήλωση της Κατηγορούσας Αρχής περί μη πρόθεσης επανεξέτασης του ΜΚ2, η κα Πίπη δήλωσε ότι αυτή ήταν η υπόθεση για την Κατηγορούσα Αρχή. Παρεμβάλλω εδώ ότι ο Κατηγορούμενος δεν προέβη σε αίτημα δυνάμει του άρθρου 74

(1)(β) του Κεφ. 155. Ενόψει τούτου, προχώρησα στη σχετική με το εν λόγω στάδιο εξέταση του μαρτυρικού υλικού, από την οποία διαπίστωσα ότι τα συστατικά στοιχεία των κατηγοριών που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος είχαν αποδειχθεί και περαιτέρω ότι η μαρτυρία δεν ήταν αντινομική. Εν συνεχεία κάλεσα τον Κατηγορούμενο σε απολογία και του επεξήγησα τα δικαιώματά του δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του Κεφ. 155. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε και προέβη σε ανώμοτη δήλωση. Μεταξύ άλλων, ο Κατηγορούμενος στην ανώμοτη δήλωσή του ανέφερε ότι ενόσω ερχόταν από το Φρέναρος έξω από την Πύλα τον ανέκοψε η αστυνομία. Τον ρώτησαν εάν ήταν μεθυσμένος, τους απάντησε αρνητικά και εκείνοι του υπέβαλαν ότι ήταν μεθυσμένος και θα τον έπαιρναν στο σταθμό. ΄Ενας εκ των αστυνομικών οδήγησε το όχημα του στο σταθμό όπου τον έβαλαν να φυσήξει. Εκεί του ανέφεραν ότι δεν φυσά καλά και παρότι ο ίδιος αμφισβήτησε κάτι τέτοιο, του είπαν ότι θα τον έπαιρναν στον αστυνομικό σταθμό Ορόκλινης όπου και θα τον άφηναν υπό κράτηση εφόσον δεν συνεργάστηκε. Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο έτσι και έγινε. Το επόμενο πρωινό του ζήτησαν και πάλι να φυσήξει σε μία φούσκα αλλά ο ίδιος δεν αποδέκτηκε. Κατόπιν τούτου δύο αστυνομικοί τον παρουσίασαν στο Δικαστήριο και του ανέφεραν ότι μπορούσε να παραδεχθεί χωρίς να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο. Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο άμεση ήταν η απάντηση του ότι επιθυμούσε να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο. Μετά την ανώμοτη δήλωση του Κατηγορουμένου, ο τελευταίος δήλωσε πως δεν είχε πρόθεση να παρουσιάσει οιουσδήποτε μάρτυρες και οι δύο πλευρές προχώρησαν σε αγορεύσεις. Η μεν κα Πίπη υποστήριξε πως στη βάση της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας αποδείχθηκαν οι κατηγορίες εναντίον του Κατηγορουμένου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ο δε Κατηγορούμενος δεν ανέφερε οτιδήποτε. Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη-βλ. Phipson on Evidence, 14th edition, σελ. 251). Στην εν λόγω ενέργεια προέβηκα έχοντας επίγνωση ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εκάστου των μαρτύρων δεν περιορίζεται στην ατομική κρίση του καθενός ξεχωριστά, αλλά επεκτείνεται και στα συμπεράσματα που προκύπτουν από το συσχετισμό, αντιπαραβολή και διερεύνηση της αντικειμενικής υπόστασης των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056) Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της έκφανσης της διαδικασίας είχα κατά νου ότι η αποτίμηση της αξιοπιστίας μάρτυρα είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Περαιτέρω, για ότι αφορά τη δήλωση του Κατηγορουμένου έλαβα υπόψη μου τις αρχές που ισχύουν και εφαρμόζονται στην αξιολόγηση ανώμοτης δήλωσης, ότι δηλαδή ο χαρακτήρας αυτής είναι περισσότερο πειστικής παρά αποδεικτικής σημασίας, εφόσον δεν αποδεικνύει γεγονότα που δεν τεκμηριώθηκαν από το σύνολο του μαρτυρικού υλικού (βλ. Anastassiades v. The Republic

(1977)2 CLR 97). ΄Ο,τι επιτυγχάνει είναι την επεξήγηση τέτοιων αποδεδειγμένων γεγονότων. Πρέπει να σημειώσω ότι ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση. Ήταν σταθερός στις απαντήσεις του και παρουσιάστηκε ως μάρτυρας της αλήθειας. Δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις, ήταν επεξηγηματικός και οι απαντήσεις του διαπνέονταν από σαφήνεια, φυσικότητα και αυθορμητισμό. Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι η μοναδική αμφισβήτηση της οποίας έτυχε η μαρτυρία του ΜΚ1 αφορούσε τη φυσική παρουσία του μάρτυρα τόσο στον τόπο ανακοπής του οχήματος του Κατηγορουμένου, όσο και κατά την τελική εξέταση του τελευταίου. Δεν έχω κανένα ενδοιασμό ότι ο ΜΚ1 ήταν το πρόσωπο που ανέκοψε το όχημα του Κατηγορουμένου και προέβη στον προκαταρκτικό έλεγχο. Ο ΜΚ1 συνάρτησε την παρουσία του στον χώρο ανακοπής του οχήματος του Κατηγορουμένου με τη μεταγενέστερη άδεια που ζήτησε και έλαβε από τον αξιωματικό υπηρεσίας για να οδηγήσει το όχημα του Κατηγορουμένου στον αστυνομικό σταθμό Αραδίππου. Η εν λόγω θέση, δηλαδή της τοιουτοτρόπου μεταφοράς του οχήματος του Κατηγορουμένου από αστυνομικό, επιβεβαιώνεται και ενισχύεται από την ανώμοτη δήλωση του Κατηγορουμένου. Περαιτέρω, ο ΜΚ1 κατά την αντεξέταση του και πάλι ήταν εις θέση να γνωρίζει και έδωσε πλήρεις εξηγήσεις τόσο για τη μεταφορά του Κατηγορουμένου από τον αστυνομικό σταθμό Αραδίππου στον αστυνομικό σταθμό Ορόκλινης, όσο και γιατί την επόμενη ημέρα δεν παρουσίασε τον Κατηγορούμενο στο Δικαστήριο ο ίδιος. Σχετικό με αυτή την πτυχή της μαρτυρίας είναι και το Τεκμήριο 1 η γραπτή κατάθεση του ΜΚ1. Τέλος, η όλη μαρτυρία του ΜΚ1 συνδέεται και με το Τεκμήριο 3, έντυπο αποτέλεσμα τελικής εξέτασης, το οποίο φέρει την υπογραφή του και δεν αμφισβητήθηκε. Η ως ανωτέρω μαρτυρία εμπλουτισμένη από λεπτομέρειες, αλληλένδετες μεταξύ τους, κρίνω ότι ορώμενη στο σύνολο της αντικατοπτρίζει την αλήθεια του περιεχομένου της, εφόσον ενισχύεται, αποδεικνύεται και συναρτάται με το σύνολο του μαρτυρικού υλικού. Θετική εντύπωση αποκόμισα και από τον ΜΚ2. Κρίνω ότι ο εν λόγω μάρτυρας παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ως πραγματογνώμονας και ως τέτοιο τον αποδέχομαι. Αυτή η διαπίστωσή μου, περί της πραγματογνωμοσύνης δηλαδή του μάρτυρα, εδράζεται στις αρχές της απόφασης θεοσκέπαστη Φαρμ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1990)1 ΑΑΔ

1. Ο ΜΚ2 παρακολούθησε δύο προγράμματα εκπαίδευσης από την κατασκευάστρια εταιρεία και από το έτος 2001 ασκεί καθήκοντα συντήρησης και ρύθμισης των εν λόγω συσκευών. Η περιορισμένη αντεξέταση που έτυχε ο μάρτυρας σχολίασε εκείνη μόνο τη πτυχή της μαρτυρίας του που άπτεται της διάρκειας της εξέτασης του Κατηγορουμένου. Την εν λόγω μαρτυρία, ως επίσης και το σύνολο της μαρτυρίας του ΜΚ2 το αποδέχομαι, όχι μόνο επειδή δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση, αλλά και επειδή συνάδει με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό. Από την ανώμοτη δήλωση του Κατηγορουμένου ό,τι προκύπτει ως επεξήγηση της ένορκης μαρτυρίας είναι πως ο Κατηγορούμενος ενόσω ήταν στον αστυνομικό σταθμό Αραδίππου φύσηξε στη συσκευή εξέτασης δείγματος. Την εν λόγω θέση, ως επεξήγηση της αποδεκτής και αξιόπιστης μαρτυρίας την αποδέχομαι. Εξέταση της πιο πάνω αξιόπιστης μαρτυρίας αποκαλύπτει τα ακόλουθα: Ο ΜΚ1 στις 10.8.06 η ώρα 1.50 στην περιοχή Πύλας με κατεύθυνση τη Ριζοελιά ανέκοψε το όχημα ΗΒΧ108 κατόπιν πληροφορίας ότι κινείτο ζικ-ζακ. Το εν λόγω όχημα κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο, οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο. Από τον έλεγχο στον οποίο προέβη ο ΜΚ1 διαπίστωσε ότι η αναπνοή του Κατηγορουμένου μύριζε οινόπνευμα. Ζήτησε από τον οδηγό του εν λόγω οχήματος δείγμα εκπνοής και κατόπιν επίστησης της προσοχής του στο νόμο ο Κατηγορούμενος του απάντησε ''ήπια τρεις μπύρες''. Κατόπιν προκαταρκτικού ελέγχου σε δείγμα εκπνοής του Κατηγορουμένου, τον οποίο διενήργησε ο ΜΚ1 με τη συσκευή υπ΄ αριθμό 38509, έλαβε ένδειξη 83 εκατομμυριοστά του γραμμαρίου έναντι 22 που είναι το ανώτερο επιτρεπόμενο όριο. Ο ΜΚ1 επέστησε εκ νέου την προσοχή του Κατηγορουμένου στο νόμο και ο τελευταίος του απάντησε ''αφήστε να πάω πέσω''. Ο ΜΚ1 έλαβε άδεια από τον αξιωματικό υπηρεσίας και οδήγησε τον Κατηγορούμενο και το όχημά του στον αστυνομικό σταθμό Αραδίππου. Στον εν λόγω αστυνομικό σταθμό, η ώρα 2.28, ο ΜΚ1 κατόπιν επίστησης της προσοχής του Κατηγορουμένου στο νόμο ζήτησε από τον τελευταίο δείγμα εκπνοής για τελική εξέταση από τη συσκευή υπ΄ αριθμό
2. Ο Κατηγορούμενος φύσηξε στην εν λόγω συσκευή (υπ΄ αριθμό 635), η οποία όμως έδωσε έντυπο αποτέλεσμα, insufficient, δηλαδή μη ικανοποιητικό. Το εν λόγω αποτέλεσμα είναι το Τεκμήριο
3. Μετά το έντυπο αποτέλεσμα ο ΜΚ1 συνέλαβε τον Κατηγορούμενο ο οποίος κατόπιν επίστησης της προσοχής του στο νόμο απάντησε ''Κάμε ότι θέλεις''. Ο Κατηγορούμενος οδηγήθηκε από τον ΜΚ1 στον αστυνομικό σταθμό Ορόκλινης όπου τέθηκε υπό κράτηση. Ακολούθως, την υπόθεση ανέλαβε να εξετάσει ο αστυνομικός
4. Η συσκευή υπ΄ αριθμό 38509 είναι προκαταρκτικής εξέτασης και χρησιμοποιείται από τους αστυφύλακες ως μέσο ανίχνευσης αλκοόλης ώστε να μην μεταφέρονται όλοι οι οδηγοί στους αστυνομικούς σταθμούς για τελική εξέταση. Η συσκευή υπ΄ αριθμό 635 είναι τελικής εξέτασης και δίνει έντυπο αποτέλεσμα. Το Τεκμήριο 3 είναι έντυπο αποτέλεσμα αυτής της συσκευής το οποίο υποδηλώνει ότι το πρόσωπο που εξετάστηκε δεν έδωσε ικανοποιητικό δείγμα εκπνοούμενου αέρα. Εάν η συσκευή 635 παρουσιάσει κάποιο πρόβλημα στη λειτουργία της, διακόπτει τη διαδικασία ελέγχου. Στη βάση των προειρημένων ευρημάτων διαπιστώνων ότι η πρώτη κατηγορία έχει αποδειχθεί. Δεν χωρεί αμφισβήτηση ότι ο Κατηγορούμενος κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ο οδηγός του οχήματος ΗΒΧ108 το οποίο οδηγείτο σε δημόσιο χώρο. Για ότι αφορά το συστατικό στοιχείο ότι ευρίσκετο υπό την επήρεια οινοπνευματωδών ποτών και η ικανότης αυτού προς ασφαλή οδήγηση ήταν ελαττωμένη, σχετική είναι βέβαια η απόφαση Στέλιος Σάββα ν. Αστυνομιάς

(2000)2 ΑΑΔ 115, 123Β, ότι η εν λόγω μαρτυρία δεν χρειάζεται απαραίτητα να είναι επιστημονική. ΄Αλλωστε, στην προκειμένη περίπτωση ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι κατανάλωσε οινοπνευματώδη ποτά και ο προκαταρκτικός έλεγχος που του έγινε, απέδειξε παρουσία αλκοόλης 83 εκατομμυριοστά του γραμμαρίου έναντι 22 του επιτρεπτού ορίου. Αυτή η μαρτυρία σε συνδυασμό και με τις άτοπες απαντήσεις του Κατηγορουμένου περί κατανάλωσης αλκοόλης και απαίτησης του από την αστυνομία να τον αφήσει να φύγει για να πάει για ύπνο, αποδεικνύουν, πιστεύω, την ελαττωμένη ικανότητα οδήγησης ένεκα κατανάλωσης αλκοόλ. Περαιτέρω, είμαι της γνώμης ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε την απόδειξη στον απαιτούμενο βαθμό και της δεύτερης κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος. Στην προκειμένη περίπτωση κρίνω ότι η αποφυγή του Κατηγορουμένου για παροχή δείγματος εκπνοής έγκειται σε αποτυχία ορθής παροχής τέτοιου δείγματος. ΄Οπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Wilkinson´s Road Traffic Offences, 10η έκδοση, στη σελ. 192: ¨Providing a specimen of breath means providing a specimen of breath in sufficient quantity to enable the test to be carried out.¨ Σε ελεύθερη μετάφραση: ''Παροχή δείγματος εκπνοής σημαίνει παροχή δείγματος εκπνοής ικανοποιητικής ποσότητας ούτως ώστε να δύναται να διενεργηθεί η εξέταση.'' Περαιτέρω, σημειώνω ότι το προαναφερόμενο σύγγραμμα Wilkinson´s αναγνωρίζει συγκεκριμένες ιατρικές περιστάσεις απόδειξη της ύπαρξης των οποίων δύναται να αιτιολογήσει την αποτυχία παραχώρησης δείγματος εκπνοής. Στη δοσμένη περίπτωση, στη βάσει των προαναφερομένων διαπιστώσεων προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος φύσηξε στη συσκευή 635. Πρακτικά δηλαδή, ο Κατηγορούμενος δεν αρνήθηκε την παροχή δείγματος εκπνοής. Βέβαια, αναπόδραστο παραμένει ότι έντυπο αποτέλεσμα της συσκευής, ως τούτο επεξηγήθηκε από το ΜΚ2, δηλαδή ότι η παροχή δείγματος εκπνοής από τον Κατηγορούμενο δεν ήταν ικανοποιητικής ποσότητας. Ο Κατηγορούμενος δεν έδωσε οποιαδήποτε εξήγηση σε σχέση με τούτο, ούτε και ισχυρίστηκε οποιασδήποτε μορφής ασθένεια η οποία τη δεδομένη στιγμή να εμπόδιζε την ικανότητα του περί ορθής παραχώρησης δείγματος εκπνοής. Στην έκταση που οι αναφορές του Κατηγορουμένου στην ανώμοτη δήλωση του ότι φύσηξε, άπτονται της ορθής λειτουργίας της συσκευής 635 απορρίπτονται, εφόσον προκύπτει από τη μαρτυρία και είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι η εν λόγω συσκευή λειτουργούσε κανονικά. ΄Αλλωστε, εάν η συσκευή παρουσίαζε οιονδήποτε πρόβλημα στη λειτουργία της η εκτύπωση αποτελέσματος, όποιο και αν ήταν τούτο, δεν θα ήταν δυνατή. Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε την απόδειξη των κατηγοριών που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ως εκ τούτου, ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος και στις δύο κατηγορίες. .............. Λ. Α. Παντελή, Προσ. Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο